RS64571B1

RS64571B1 - Metoda oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem za proizvodnju plastičnog kontejnera i plastični kontejner proizvoden metodom oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem

Info

Publication number: RS64571B1
Application number: RS20230804A
Authority: RS
Inventors: Adem Demir
Original assignee: Alpla Werke Alwin Lehner Gmbh & Co Kg
Priority date: 2018-07-25
Filing date: 2019-06-05
Publication date: 2023-10-31
Also published as: EP3826822C0; CH715202A1; MX2020012612A; US20210245416A1; WO2020020522A1; PL3826822T3; EP3826822B1; CN112449618B; EP3826822A1; CN112449618A; BR112020023863A2

Description

Opis

Pronalazak se odnosi na postupak rastezanja duvanjem za proizvodnju plastičnog kontejnera prema preambuli 1. zahteva. Pronalazak se takođe odnosi na plastični kontejner proizveden postupkom rastezanja duvanjem.

Veliki broj plastičnih kontejnera koji se danas koriste, posebno plastičnih flaša i slično, proizvodi se metodom rastezanja duvanjem. Uz pomoć ove metode rastezanja duvanjem, takozvani predoblik – koji obično ima oblik sličan cevčici, ima dno na svom jednom uzdužnom kraju, a na drugom uzdužnom kraju predeo grlića sa oblikovanim navojnim delovima ili slično – umeće se u šupljinu kalupa za duvanje i naduva pomoću medijuma koji se uduvava pod natpritiskom. U tom slučaju, predoblik se dodatno rasteže u aksijalnom pravcu pomoću vretenaste osovine za rastezanje umetnute kroz otvor grlića. Nakon tog procesa duvanja i rastezanja, gotov plastični kontejner ojačan rastezanjem se vadi iz kalupa za duvanje.

Sirovina koja se najčešće koristi za proizvodnju plastičnih kontejnera metodom rastezanja duvanjem je polietilen tereftalat (PET). PET ima veoma dobre vrednosti mehaničke čvrstoće i zaprečna svojstva, kao i visoku toplotnu otpornost zbog velike količine rastezanja koja se vrši metodom rastezanja duvanjem. Na primer, ukupan faktor istezanja do 20 postiže se kalupljenjem metodom rastezanja duvanjem PET-a. Zahvaljujući visokom stepenu rastezanja, plastični kontejneri oblikovani rastezanjem duvanjem su po mnogim svojstvima mnogo bolji od plastičnih kontejnera oblikovanih ekstruzionim duvanjem, kao što su mehanička čvrstoća, toplotna otpornost i zaprečna svojstva. Kao rezultat toga, često se mogu proizvoditi sa manjim debljinama zida od plastičnih kontejnera oblikovanih ekstruzionim duvanjem bez negativnih posledica po njihova bolja svojstva.

Uz metodu oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, područje grlića predoblika se uglavnom ne menja i sastoji se od amorfne plastike, naročito od PETa. Područje grlića izrađeno od nerastegnutog PET-a ne može se meriti sa dobrim svojstvima drugih rastegnutih delova plastične boce. Da bi se barem delimično nadoknadile slabije mehaničke i termičke osobine i smanjena zaprečna svojstva, predeo grlića ima znatno veću debljinu zida od ostalih delova plastičnog kontejnera kod mnogih plastičnih kontejnera oblikovanih rastezanjem duvanjem. Međutim, to dovodi do povećane potrošnje materijala i poskupljuje proizvodnju plastičnih kontejnera oblikovanih rastezanjem duvanjem.

Da bi se otklonio problem nepovoljnih svojstava nerastegnutog plastičnog materijala u predelu grlića, već je predloženo da se plastični kontejneri proizvode rastezanjem duvanjem takozvanom metodom izgubljenog grlića. Zahvaljujući ovom načinu proizvodnje, koji se naročito koristi i za proizvodnju plastičnih kontejnera koji imaju relativno veliki unutrašnji prečnik, na primer od 30 mm do 150 mm u predelu grlića, plastični kontejner sa takozvanom kupolom rasteže se duvanjem od konvencionalnog predoblika u obliku cevčice. Nakon metode rastezanja duvanjem, kupola se odvaja od odgovarajućeg plastičnog kontejnera. Tokom metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, potrebne spoljne konture, kao što su delovi sa navojem, noseći prsten ili slično, takođe se pričvršćuju u oblasti direktno ispod kupole koja se odvaja.

Oblast u kojoj su raspoređeni navojni delovi i/ili noseći prsten ili slično rasteže se tokom oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem do stepena koji je sličan preostalim delovima kontejnera. Međutim, zbog relativno velikog rastezanja plastičnog materijala tokom procesa oblikovanja duvanjem, ova oblast može da postigne tako visoku čvrstoću da se konstrukcije sa „oštrim ivicama”, kao što su navojni delovi, noseći prsten ili slično, više ne mogu potpuno izduvati u procesu duvanja. Pod „oštrom ivicom” u smislu pronalaska smatraju se konstrukcije koje su isturene ili uvučene u zid kontejnera, koje imaju radijus zakrivljenosti do 1,2 mm. Kontura konstrukcija formiranih metodom duvanja, na primer navojnih delova, koja nije izduvana i čije ivice nisu dovoljno oštre, može dovesti do toga da se navojni zatvarač ne može dovoljno čvrsto pričvrstiti za plastični kontejner.

U raznim primenama, plastični kontejneri, na primer radi sterilnosti ili da bi se poboljšala svojstva isticanja materijala za punjenje, pune se vrućim ili barem toplim punjenjem. Odmah nakon punjenja, kontejneri se čvrsto zatvaraju, a materijal za punjenje se hladi. U slučaju plastičnih kontejnera napunjenih toplim ili vrućim punjenjem, nepropusnost zatvarača može dovesti do toga da se kontejner može deformisati kada se materijal za punjenje ohladi. Deformacija je posledica razlike pritiska između atmosferskog pritiska koji deluje na zidove kontejnera spolja i negativnog pritiska koji nastaje hlađenjem u unutrašnjosti. Na taj način ubrzo nakon punjenja može doći do nastanka natpritiska, na primer isparavanjem tečnosti, ispuštanjem gasova iz proizvoda ili povećanom temperaturom materijala za punjenje na polovini kontejnera ili u gornjem prostoru. Nakon hlađenja kontejnera obično dolazi do negativnog pritiska jer se gasovi u gornjem prostoru i sam materijal za punjenje menjaju, a naročito smanjuju svoju zapreminu zbog razlike temperature. Pored toga, negativan pritisak takođe može nastati tako što se deo gasa koji se nalazi u gornjem prostoru oslobađa u materijalu za punjenje ili hemijski reaguje sa njim. Može se desiti i da određeni sastojci migracionim procesima izađu iz kontejnera kroz zid kontejnera i ostave negativan pritisak. Na primer, gubitak vode u slučaju PET kontejnera može biti znatno iznad jednog procenta nakon samo godinu dana. U slučaju drugih materijala, kao što je bioplastika koja se danas koristi, gubitak vode u određenom redu veličine može se pojaviti i nakon kraćeg vremena.

Punjenje i distribucija plastičnih kontejnera na različitim nadmorskim visinama takođe može dovesti do deformacija. Dakle, u slučaju plastičnih kontejnera koji se pune, na primer, na nadmorskoj visini Meksiko Sitija, a zatim transportuju i prodaju na obali, postoji rizik od deformacije usled većeg vazdušnog pritiska koji prevladava na obali. Naročito u slučaju plastičnih kontejnera koji imaju izdužen, u suštini cilindričan oblik, deformacije, naročito udubljenja, mogu nastati u centralnom delu njihovog aksijalnog proširenja, a te deformacije potrošača mogu vizuelno odmah uočiti kao nedostatke. To se dešava uprkos činjenici da ovakva deformacija plastičnih kontejnera u principu nema uticaja na kvalitet materijala za punjenje. Međutim, spoljašnji izgled artikla za prodaju često je odlučujući za izbor potrošača. Zbog toga plastični kontejner koji ima deformacije često može izazvati pogrešne pretpostavke kod kupca da proizvod koji se nalazi u kontejneru više nema željena svojstva kvaliteta.

Ova tendencija deformisanja tokom hlađenja toplo punjenog ili vrelo punjenog materijala za punjenje može se neutralizovati većom debljinom zida plastičnih kontejnera. Međutim, povećana potreba za materijalom poskupljuje proizvodnju ovih plastičnih kontejnera, a njihova težina se povećava. Poznata su i rešenja kojima se obezbeđuju ojačanja duž aksijalnog proširenja plastičnih kontejnera. Mehanički učvršćivači zahtevaju specijalno oblikovane mlaznice za raspršivanje za proizvodnju predoblika i određeni režim procesa.

Međutim, povećan unutrašnji pritisak koji se vremenom javlja u unutrašnjosti kontejnera takođe može dovesti do deformacija kontejnera. To može biti slučaj, na primer, kod proizvoda koji mogu u određenoj meri da ispare tokom skladištenja. Čak i tokom skladištenja na višim temperaturama može doći do povećanog unutrašnjeg pritiska u plastičnom kontejneru, što može dovesti do deformacije plastičnog kontejnera, na primer do istiskivanja osnove posude. Deformacija u predelu dna kontejnera može se pokazati kao veoma nepovoljna, jer plastični kontejner često više ne može da izdrži.

Negativni pritisci i natpritisci koji se javljaju u unutrašnjosti kontejnera takođe mogu nastati usled promene faze ili usled hemijskih reakcija. Na primer, vitamin C može da reaguje sa kiseonikom u gornjem delu posude. Različite rastvorljivosti gasova u napunjenoj tečnosti pri različitim temperaturama takođe mogu dovesti do ispuštanja gasova i tako, na primer, do povećanja unutrašnjeg pritiska. US 2011/070388 A1 iznosi metodu oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem u skladu sa preambulom zahteva i plastični kontejner proizveden na odgovarajući način.

Stoga je cilj ovog pronalaska da modifikuje metodu oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem za proizvodnju plastičnih kontejnera na takav način da se ovi prethodno opisani različiti problemi, odnosno nedovoljno oštre ivice konstrukcija, s jedne strane, i promene unutrašnjeg pritiska u unutrašnjost kontejnera, mogu uzeti u obzir.

Rešenje ovih delimično kontradiktornih stvari nalazi se u metodi oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem za proizvodnju plastičnih kontejnera, koja ima karakteristike navedene u zahtevu 1. Nadalje, opisani problemi prethodnog naučnog znanja su takođe uzeti u obzir plastičnim kontejnerom izrađenim metodom oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, koja ima karakteristike navedene u nezavisnom zahtevu za uređaj. Razvoj događaja i/ili povoljne i poželjne varijante izvođenja pronalaska su predmet odgovarajućih zavisnih metoda ili zahteva za uređaj.

Pronalazak predlaže metodu oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem za proizvodnju plastičnog kontejnera u kojoj se predoblik u suštini u obliku cevčice ubacuje delom grlića u šupljinu kalupa instrumenta za oblikovanje duvanjem na mašini za kalupljenje pomoću rastezanja duvanjem i naduvava u skladu sa šupljinom kalupa zahvaljujući natpritisku uz pomoć fluida, rasteže se pomoću vretenaste osovine za rastezanje; kupola oblikovana duvanjem, koja spaja deo datog kontejnera sa najmanje jednom konstrukcijom koja je isturena ili uvučena u odnosu na zid kontejnera i koja obuhvata deo grlića predoblika, odvaja se i plastični kontejner oblikovan metodom rastezanja duvanjem se vadi iz kalupa. Fluid može biti tečan ili gasovit; obično se vazduh koristi kao medijum za duvanje. Za metodu rastezanja duvanjem karakteristično je da se najmanje deo kontejnera koji se spaja sa kupolom, koji ima najmanje jednu konstrukciju, aksijalno sabija unutar šupljine kalupa do unapred određenog stepena pre nego što se plastični kontejner izvadi iz kalupa.

Plastični kontejner koji se iz predoblika oblikuje pomoću rastezanja duvanjem izrađuje se po principu metode izgubljenog vrata. U tom slučaju, deo kontejnera, koji ima najmanje jednu konstrukciju koja je isturena ili uvučena u odnosu na zid kontejnera, takođe se u dovoljnoj meri ojačava rastezanjem. Čak i pre vađenja plastičnog kontejnera oblikovanog pomoću rastezanja duvanjem iz šupljine kalupa, deo kontejnera koji se spaja sa kupolom, koji ima najmanje jednu konstrukciju, sabija se do unapred određenog stepena. Najmanje jedna konstrukcija u delu kontejnera koji se spaja sa kupolom u početku se izrađuje sa konturom koja ima relativno veliki radijus zakrivljenosti. Tokom oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, plastični materijal se može veoma dobro duvati u udubljenje šupljine kalupa predviđene za ovu svrhu ili preko ispupčenja formiranog na odgovarajući način na šupljini kalupa. Najmanje jedno udubljenje, ili najmanje jedna izbočina, sa relativno velikim radijusima zakrivljenosti formirana u spoljašnjem zidu dela kontejnera, deformiše se tokom aksijalnog sabijanja dela kontejnera, čime se dobija kontura oštre ivice. Kontura oštre ivice u smislu pronalaska ima radijus zakrivljenosti do 1,2 mm, po mogućnosti do 0,5 mm. Metoda oblikovanja pomoću stezanja duvanjem prema pronalasku na taj način omogućava proizvodnju konstrukcija, kao što su navojni delovi, noseći prstenovi, dilatacijski ili kompresioni spojevi itd, koji mogu imati relativno oštre ivice, čak i u slučaju delova kontejnera koji su u većoj meri ojačani rastezanjem. Takve konstrukcije sa oštrim ivicama, koje se inače mogu izrađivati samo metodom injekcionog livenja ili metodom udarnog istiskivanja, mogu se tako izrađivati metodom duvanja. Plastični kontejner koji se na ovaj način rasteže duvanjem ima prednost u tome što je takođe projektovan da bude ojačan rastezanjem do visokog stepena u delovima kontejnera koji sadrže konstrukcije, kao što su navojni delovi, noseći prstenovi i slično. Kao rezultat toga, moguće je uštedeti na plastičnom materijalu koji se inače koristi za barem delimičnu kompenzaciju mehaničkih i termičkih čvrstoća konvencionalno izrađenih plastičnih kontejnera, koji nisu dovoljno veliki. Deo kontejnera koji ima najmanje jednu duvanu i sabijenu konstrukciju, kao rezultat stvrdnjavanja rastezanjem, ima praktično ista zaprečna svojstva kao i drugi delovi plastičnog kontejnera.

Uz odgovarajuće projektovanje instrumenta za oblikovanje duvanjem, drugi delovi plastičnog kontejnera mogu se takođe po potrebi aksijalno sabijati da bi se promenile konstrukcije koje su tu formirane, koje su isturene ili su udubljene, imajući u vidu poluprečnike zakrivljenosti, naročito u kako bi se bar privremeno smanjili ili kako bi se formirale oštre ivice.

U varijanti metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, aksijalna dužina dela plastičnog kontejnera koji ima najmanje jednu konstrukciju može se bar privremeno smanjiti za 1 mm do 30 mm tokom aksijalnog sabijanja. Barem privremeno smanjenje plastičnog kontejnera može se izvršiti na nekoliko mesta ili takođe na mestu sabijanja. Aksijalno sabijeni deo kontejnera može se trajno aksijalno skratiti. U drugoj varijanti metode, aksijalno sabijanje dela kontejnera takođe može ponovo bar delimično da se povuče. Povlačenje aksijalnog sabijanja ili vraćanje originalne aksijalne dužine dela kontejnera može se izvršiti na ciljani način, na primer, da bi se kompenzovale promene zapremine materijala za punjenje.

U sledećoj varijanti metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, oblast kontejnerskog dela plastičnog kontejnera koji ima najmanje jednu konstrukciju, po mogućnosti u obliku navojnih delova, može da se zagreje radi postupka sabijanja do temperature koja je veća od temperature topljenja plastike od koje je predoblik izrađen. Ako se ta oblast kontejnerskog dela zagreje na temperaturu iznad temperature topljenja, dolazi do integralnog spajanja ili zavarivanja stisnutih delova zida tokom aksijalnog sabijanja kontejnerskog dela. Ovim režimom postupka moguće je, na primer, proizvesti navojne delove sa relativno oštrim ivicama i dimenzionalno stabilnim radijusom zakrivljenosti koji se inače mogu proizvesti samo metodom injekcionog livenja ili metodom udarnog istiskivanja. Pored navojnih delova, kontejnerski deo takođe može imati, na primer, noseći prsten ili slično. Zagrevanjem na temperaturu veću od temperature topljenja plastike, radijus zakrivljenosti slobodnog kraja nosećeg prstena se može smanjiti a njegova dimenzionalna stabilnost povećati, jer se pri aksijalnom sabijanju stisnuti delovi zida međusobno spajaju ili zavare. Konstrukcija sa međusobno spojenim ili zavarenim zidovima je relativno kruta i može da apsorbuje relativno visoke aksijalne i radijalne sile istezanja i pritiska. Na primer, tokom slaganja kontejnera mogu nastati relativno visoke sile pritiska. U slučaju gaziranih napitaka, relativno visoke aksijalne sile istezanja mogu se javiti unutar kontejnera u kombinaciji sa radijalnim silama pritiska.

U varijanti postupka oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem prema pronalasku, oblast kontejnerskog dela plastičnog kontejnera koji ima najmanje jednu konstrukciju koja je prstenasto zaokružena, po mogućnosti barem u oblastima, može da se zagreje radi postupka sabijanja do temperature koja je veća od temperature želiranja i manja od temperature topljenja plastike od koje se predoblik izrađuje. Na temperaturama između temperature želiranja i temperature topljenja plastičnog materijala, delovi zida koji su stisnuti vezuju se aksijalnim sabijanjem. Ovaj lepljivi spoj se može ponovo osloboditi minimalnom silom istezanja reda veličine od približno 2 N po mm dužine spajanja. Ovako izrađena konstrukcija ima oštre ivice, odnosno može imati radijus zakrivljenosti do 0,5 mm na svom slobodnom kraju. Konstrukcija sa oštrim ivicama može da apsorbuje relativno jake radijalne sile, kao što se može dogoditi, na primer, kada plastični kontejneri udare u sistem za punjenje. Plastični kontejner takođe ima relativno visoku čvrstoću prianjanja u odnosu na radijalne sile koje potrošač može da izvrši tokom rukovanja plastičnim kontejnerom. Međutim, konstrukcija sa spojenim delovima zida je samo u ograničenoj meri dimenzionalno stabilna, jer se spoj može ponovo osloboditi pod pritiskom. Kao rezultat toga, radijus zakrivljenosti konstrukcije se menja, što se može direktno videti spolja. To se može koristiti, na primer, da ukaže na propadanje napunjenog proizvoda. Na primer, zbog procesa fermentacije unutar kontejnera može da se stvori natpritisak, koji može dovesti do oslobađanja spojenih delova zida konstrukcije. Takođe se može predvideti konstrukcija koja može poslužiti kao indikacija za prvo otvaranje u kojoj se delovi zida koji su međusobno spojeni oslobađaju jedan od drugog primenom sile kada se zatvarač kontejnera otvori. Oslobođeni spoj konstrukcije tada može da obavlja funkciju zgloba i omogućava da se kontejner prilagodi promenama zapremine materijala za punjenje, na primer zbog razlika u temperaturi.

Daljim izvođenjem metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem prema pronalasku može da se predvidi da se oblast kontejnerskog dela predoblika, koji po mogućnosti ima najmanje jednu konstrukciju, po mogućnosti prstenastu barem u nekim oblastima, zagreva radi postupka sabijanja do temperature koja je manja od temperature želiranja plastike od koje se predoblik izrađuje. Tokom aksijalnog sabijanja može doći do vrlo lako razdvajanja odvojivog spoja stisnutih delova zida. Spoj je dovoljno labav da se može odvojiti već veoma malom primenom sile, na primer, od samo 0,9 N po mm stisnute dužine. Sabijena konstrukcija obavlja funkciju zgloba i omogućava da kontejnerski deo ima veoma male promene u zapremini materijala za punjenje kao rezultat razlika u temperaturi (hlađenja nakon vrućeg punjenja ili pasterizacije, skladištenja kontejnera u frižideru ili zamrzivaču).

U varijanti metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem prema pronalasku, sabijanje kontejnerskog dela može se izvršiti uz pomoć kompresionog prstena koji čini sastavni deo instrumenta za oblikovanje duvanjem. Kompresioni prsten sačinjavaju dve polučahure, na primer, analogno obliku instrumenta za oblikovanje duvanjem sa dve polovine kalupa za duvanje, koje su kombinovane sa kompresionim prstenom kada je instrument za oblikovanje duvanjem zatvoren. Podrazumeva se da instrument za oblikovanje duvanjem može imati i dodatne prstenove za sabijanje preko svog aksijalnog produžetka, koji se takođe koriste za sabijanje drugih delova plastičnog kontejnera kako bi se uticalo na konstrukcije koje se tamo nalaze u smislu njihove konture, posebno da bi se smanjili njihovi radijusi zakrivljenosti.

Drugom varijantom metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem može da se predvidi da se sabijanje kontejnerskog dela koji se nalazi pored kupole vrši uz pomoć mlaznice za duvanje koja se ubacuje u otvor na grliću u predobliku smeštenom u šupljini kalupa. Kod ove varijante metode, lakše je projektovati instrument za oblikovanje duvanjem.

U sledećoj varijanti izvođenja metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, kupola se može odvojiti kada se vretenasta osovina za duvanje umetne u deo grlića predoblika da bi se aksijalno sabijao kontejnerski deo koji se spaja sa kupolom. Kod ove varijante metode, aksijalno sabijanje kontejnerskog dela i odvajanje kupole se kombinuju u jedan procesni korak. Kao rezultat toga, vreme ciklusa za proizvodnju plastičnog kontejnera može se skratiti.

Varijanta metode može da predvidi da se isečena ivica nastala na plastičnom kontejneru kao rezultat odvajanja kupole i susedni zid termički i/ili mehanički obrađuju da bi se poravnali.

U sledećoj varijanti metode, kupola se može odvojiti od plastičnog kontejnera u predelu isturene konstrukcije.

Vretenasta osovina se takođe može odvojiti tako da isturena konstrukcija bude ograničena gornjim zidom, koji obuhvata isečenu ivicu, i donjim zidom. Tada se gornji i donji zidovi mogu međusobno spojiti. To se po mogućnosti može postići ultrazvučnim zavarivanjem ili laserskim zavarivanjem.

Kada se kupola odvoji, pravac sečenja se proteže uglavnom poprečno u odnosu na uzdužnu osu plastičnog kontejnera i/ili suštinski duž uzdužne ose plastičnog kontejnera.

Metoda rastezanja duvanjem prema pronalasku može se izvesti na predobliku napravljenom od plastike koja sadrži glavnu plastičnu komponentu iz grupe koju čine polietilen tereftalat, polietilen naftalat, polietilen furanoat, polilaktid, njihovi kopolimeri i smeše prethodno pomenutih plastičnih masa. Navedene vrste plastike imaju velike sličnosti u pogledu mogućnosti obrade. One omogućavaju visok stepen istezanja i mogu se obraditi uz visoke vrednosti čvrstoće kako bi se formirali providni plastični kontejneri. Predoblik se može izraditi metodom injekcionog livenja ili metodom udarnog istiskivanja. Može se koristiti i predoblik koji je izrađen u procesu ekstruzionog duvanja. Predoblik se može konstruisati u jednom ili više slojeva. Metoda oblikovanja

1

pomoću rastezanja duvanjem može se izvršiti odmah nakon izrade predoblika. Međutim, predoblik se takođe može izraditi prostorno i/ili vremenski odvojeno od metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem.

Do 20% po težini stranih materija može se dodati glavnoj plastičnoj komponenti. Kao rezultat primesa stranih materija, svojstva predoblika mogu se prilagoditi željenim zahtevima. Na primer, kopolimeri, boje, UV blokatori, stabilizacioni aditivi, kao što su staklena vlakna ili staklene kuglice ili njihove mešavine, aditivi ili strani polimeri mogu se odabrati kao strane materije. Pored toga, predoblik može da sadrži, pored plastične glavne komponente, još vrsta plastike iz grupe koju čine PEN, PEF, PLA, poliester, poliamid, polibutilen tereftalat, polikarbonat, poliolefini, silikoni, njihovi kopolimeri i mešavine prethodno pomenutih plastičnih masa.

Plastični kontejner izrađen u skladu sa varijantom metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem prema pronalasku ima kontejnerski deo sa otvorom kontejnera i isečenom ivicom otvora. Kontejnerski deo se oblikuje u spoljašnjem zidu sa navojnim konstrukcijama koje imaju radijus zakrivljenosti do 1,2 mm, po mogućnosti do 0,5 mm. Plastični kontejner izrađen postupkom izgubljenog vrata metodom oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem, s jedne strane ima isečen grlić, a sa druge strane, kontejnerski deo sa navojnim delovima koji se oblikuju aksijalnim sabijanjem da bi imali oštre ivice i bili dimenzionalno stabilni. Plastični kontejner je takođe u dovoljnoj meri ojačan rastezanjem u kontejnerskom delu sa navojnim konstrukcijama i stoga takođe ima veliku mehaničku i termičku dimenzionalnu stabilnost i zaprečna svojstva koja su slična onima u preostalim delovima plastičnog kontejnera. Kao rezultat toga, kontejnerski deo u kom se oblikuju navojne konstrukcije može imati znatno manju debljinu zida od konvencionalnih plastičnih kontejnera oblikovanih metodom rastezanja duvanjem. Aksijalno sabijene navojne konstrukcije imaju visoku dimenzionalnu stabilnost i na taj način omogućavaju da se zatvarač pouzdano i čvrsto zavrne.

Navojne konstrukcije mogu biti žlebovi sa navojem ili delovi sa navojem koji su istureni izvan spoljašnjeg zida kontejnerskog dela.

Varijanta realizacije plastičnog kontejnera izrađenog u skladu sa varijantom metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem prema pronalasku može imati najmanje jedan kontejnerski deo sa najmanje jednom prstenastom zaokruženom konstrukcijom, barem u oblastima, koja se istura u odnosu na spoljni zida odeljka kontejnera na rastojanju većem od 0,5 mm. Na primer, isturena konstrukcija može se projektovati kao noseći prsten koji na svom slobodnom kraju ima radijus zakrivljenosti do 1,2 mm, po mogućnosti do 0,5 mm.

U daljoj realizaciji plastičnog kontejnera, najmanje jedna isturena konstrukcija može biti ograničena gornjim i donjim zidom koji se mogu međusobno spojiti i mogu se odvajati. Spoj gornjeg i donjeg zida isturene konstrukcije može se odvojiti zateznom silom jačine od najmanje 0,9 N po mm dužine.

Dalje prednosti će postati očigledne iz sledećeg opisa primera realizacije pronalaska sa upućivanjem na šematske crteže. U detaljnom prikazu koji nije u skladu sa razmerom, prikazani su:

sl. 1 i sl.2 dva šematska dijagrama za objašnjenje izrade plastičnog kontejnera oblikovanog metodom rastezanja duvanjem sa isečenim grlićem;

sl. 3 aksijalni presek plastičnog kontejnera koji se nalazi u šupljini kalupa pre aksijalnog sabijanja;

sl. 4 plastični kontejner sa sl.2 u šupljini kalupa nakon aksijalnog sabijanja;

sl. 5 i sl.6 dva uvećana prikaza konstrukcije u kontejnerskom delu pre i posle aksijalnog sabijanja; i

sl. 7 i sl.8 dva uvećana prikaza konstrukcije u kontejnerskom delu pre aksijalnog sabijanja i posle aksijalnog sabijanja i oslobađanja lepljivog spoja.

U šematskim prikazima, svi isti elementi nose iste referentne oznake.

Osnovna ilustracija na sl.1 prikazuje plastični kontejner, u celini označen referentnom oznakom 1, koji je oblikovan metodom rastezanja duvanjem od standardnog predoblika oblikovanog metodom injekcionog livenja plastike ili udarnog istiskivanja. Takođe, predoblik se čak može izraditi u procesu ekstruzionog duvanja. Takvi predoblici su dobro poznate iz prethodnog naučnog znanja. Obično imaju izduženo, uglavnom cilindrično ili blago konusno telo. Telo predoblika se oblikuje kao zatvoreno na jednom uzdužnom kraju. Uz drugi uzdužni kraj tela predoblika nalazi se deo grlića, koji ima otvor. Deo grlića se može odvojiti od tela predoblika pomoću prenosnog prstena. Predoblik izrađen od plastike koja sadrži glavnu plastičnu komponentu iz grupe koju čine polietilen tereftalat, polietilen naftalat, polietilen furanoat, polilaktid, njihovi kopolimeri i smeše prethodno pomenutih plastičnih masa. Navedene vrste plastike imaju velike sličnosti u pogledu mogućnosti obrade. One omogućavaju visok stepen istezanja i mogu se preraditi u providne plastične kontejnere visoke čvrstoće. Predoblik se može konstruisati u jednom ili više slojeva. U zavisnosti od zahteva za plastični kontejner, može se oblikovati u jednom ili više slojeva. U vezi sa svojstvima čvrstoće plastičnog kontejnera pokazuje se kao prednost ako se najmanje jedan sloj sastoji od plastike ili plastične mešavine iz grupe koja obuhvata poliestere, poliolefine, poliamide, polistirene, poliaktide i poliamide, posebno PET, PE, PP, PEN, PVC, PVDC i PLA. Za izradu predoblika metodom injekcionog plastike ili metodom livenja ili udarnog istiskivanja i za naknadno oblikovanje plastičnog kontejnera od predoblika u naknadnoj metodi rastezanja duvanjem, može biti prednost ako se najmanje jedan sloj sastoji od monomodalnog, bimodalnog ili polimodalnog HDPE ili polipropilena. Za mnoge primene plastičnog kontejnera, posebno za upotrebu u prehrambenom sektoru, može se pokazati kao prednost ako se obrazuje u više slojeva i ima najmanje jedan sloj sa zaštitnim aditivima, posebno hvatačima kiseonika, nanoglinama ili UV blokatorima i/ili klizni premaz i/ili premaz za pražnjenje ostataka. Iz ekoloških razloga, plastični kontejner prema pronalasku može se sastojati od maksimalno 100% recikliranog plastičnog materijala (PCR = post consumer regrind plastics, plastika za naknadno mlevenje). Metoda oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem može se izvršiti odmah nakon izrade predoblika. Međutim, predoblik se takođe može izraditi prostorno i/ili vremenski odvojeno od metode oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem.

Do 20% po težini stranih materija može se dodati glavnoj plastičnoj komponenti. Kao rezultat primesa stranih materija, svojstva predoblika mogu se prilagoditi željenim zahtevima. Na primer, kopolimeri, boje, UV blokatori,

1

stabilizacioni aditivi, kao što su staklena vlakna ili staklene kuglice ili njihove mešavine, aditivi ili strani polimeri mogu se odabrati kao strane materije. Pored toga, predoblik može da sadrži, pored plastične glavne komponente, još vrsta plastike iz grupe koju čine PEN, PEF, PLA, poliester, poliamid, polibutilen tereftalat, polikarbonat, poliolefini, silikoni, njihovi kopolimeri i mešavine prethodno pomenutih plastičnih masa.

Predoblik izrađen metodom injekcionog livenja ili metodom udarnog istiskivanja umeće se u instrument za oblikovanje uređaja za rastezanje duvanjem i tu se naduvava medijumom za duvanje koji se uduva pomoću natpritiska, obično vazduhom, u skladu sa šupljinom kalupa zatvorenom instrumentom za oblikovanje duvanjem i istovremeno isteže ili razvlači pomoću vretenaste osovine za rastezanje. U drugim „metodama oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem”, uvedeni fluid takođe može biti tečan. U specijalnoj metodi izgubljenog vrata, oblast 11 predoblika koja se nalazi ispod prenosnog prstena se naduva tako da liči na kupolu. U vezi s tim, deo 2 plastičnog kontejnera 1, koji čini grlić kontejnera na gotovoj plastičnoj posudi 1, takođe se biaksijalno rasteže i oblikuje. Na ovom delu 2 plastičnog kontejnera 1 koji je spojen sa predelom 11 koji je povezan sa delom grlića predoblika u vidu kupole, može se oblikovati jedna ili više konstrukcija koje su isturene ili udubljene u odnosu na zid kontejnera 3. U ilustrovanom primeru realizacije plastičnog kontejnera 1, ove konstrukcije su projektovane, na primer, kao navojni delovi 5 spoljašnjeg navoja. Telo kontejnera 4 se nalazi ispod dela 2 plastičnog kontejnera 1 koji čini grlić kontejnera.

Na slici 2 prikazan je plastični kontejner 1 oblikovan pomoću rastezanja duvanjem posle oblasti 11 – koja je naduvana u vidu kupole, na kojoj se deo grlića predoblika, koji nije promenjen metodom rastezanja duvanjem – odvaja. Odvajanjem naduvane oblasti u vidu kupole 11, plastični kontejner 1 oblikovan pomoću rastezanja duvanjem dobija otvor grlića, čiji je prečnik znatno veći od prečnika otvora predoblika. Prečnik otvora isečenog dela grlića može biti veći od 48 mm i može biti maksimalno do 150 mm. Navojni delovi oblikovani na delu grlića 2 plastičnog kontejnera 1 metodom oblikovanja pomoću rastezanja duvanjem ponovo sadrže referentnu oznaku 5. Na primer, cilindrično telo plastičnog kontejnera 1 koji je oblikovan pomoću rastezanja duvanjem nosi referentnu oznaku 4.

Sl. 3 šematski prikazuje plastični kontejner smešten u šupljini kalupa 20 instrumenta za oblikovanje duvanjem 21, koji ponovo sadrži referentnu oznaku 1. Radi poboljšane jasnoće, ilustracija dela naduvanog u vidu kupole je izostavljena. Deo kontejnera 2 koji čini grlić plastičnog kontejnera 1 koji je oblikovan pomoću rastezanja duvanjem oblikuje se sa konstrukcijama koje su radijalno isturene, na primer, iz zida kontejnera 3. To su, s jedne strane, navojni delovi 5 spoljašnjeg navoja i noseći prsten 6, koji je postavljen između navojnih delova 5 i tela 4 plastičnog kontejnera 1. Instrument za oblikovanje duvanjem 21 ima kompresioni prsten 23 koji se može širiti u aksijalnom pravcu A u odnosu na osnovno telo kalupa 22. Noseći prsten 6 je stegnut između osnovnog tela kalupa 22 i kompresionog prstena 23, tako da se može aksijalno podešavati u odnosu na osnovno telo kalupa 22. U skladu sa konstrukcijom instrumenta za oblikovanje duvanjem 21, prikazanom na sl.3, od dve polovine osnovnog tela kalupa 22, kompresioni prsten 23 se takođe može sastojati od dve polovine kompresionog prstena.

Dok sl. 3 prikazuje plastični kontejner 1 koji se duva u šupljini kalupa instrumenta za oblikovanje duvanjem 21 sa kompresionim prstenom 23 koji se nalazi na svom početnom položaju, kompresioni prsten 23 je u svom krajnjem položaju na šematskom prikazu na sl. 4. Radi poboljšane jasnoće, ilustracija dela naduvanog u vidu kupole je ponovo izostavljena. Kompresioni prsten 23 je pomeren do osnovnog tela kalupa 22 za aksijalnu udaljenost d od 1 mm do 22 mm. Zbog aksijalnog podešavanja kompresionog prstena 23 u pravcu osnovnog tela kalupa 22, naduvani noseći prsten 6, koji je postavljen između kompresionog prstena 23 i osnovnog tela kalupa 22, se sabija. U tom slučaju, gornji i donji delovi zida 61, 62 koji aksijalno spajaju noseći prsten bivaju stisnuti.

U zavisnosti od temperature plastičnog materijala u oblasti nosećeg prstena 6, postoje različiti rezultati. Ako je temperatura T veća od temperature topljenja TS plastičnog materijala, dolazi do integralnog spoja ili zavarivanja delova zida 61, 62. Kao rezultat toga, noseći prsten može se projektovati tako da ima relativno oštre ivice. Za radijus zakrivljenosti slobodnog kraja nosećeg prstena 6, koji iznosi do 1,2 mm, po mogućnosti do 0,5 mm, smatra se da ima oštre ivice u smislu pronalaska. Noseći prsten 6 sa zavarenim delovima zida 61, 62 ima visoku dimenzionu stabilnost, relativno je krut i može da apsorbuje relativno visoke

1

aksijalne i radijalne sile istezanja i pritiska. Takođe, delovi zida takođe se mogu međusobno spojiti pomoću ultrazvučnog ili laserskog zavarivanja.

Ako je temperatura T plastičnog materijala u predelu nosećeg prstena 6 veća od temperature želiranja TG, ali manja od temperature topljenja TS plastičnog materijala, delovi aksijalnog graničnog zida 61, 62 nosećeg prstena 6 se zalepe. Kada se primeni minimalna zatezna sila, ovaj lepljivi spoj se ponovo može osloboditi silom reda veličine od oko 2 N po lepljenoj dužini. Ovako izrađen noseći prsten 6 ima oštre ivice, odnosno može imati radijus zakrivljenosti do 1,2 mm, po mogućnosti 0,5 mm na svom slobodnom kraju. Kao rezultat toga, noseći prsten 6 može da apsorbuje relativno jake radijalne sile, kao što se može dogoditi, na primer, kada plastični kontejneri 1 udare u sistem za punjenje. Plastični kontejner 1 takođe ima relativno visoku čvrstoću prianjanja u odnosu na radijalne sile koje potrošač može da izvrši tokom rukovanja plastičnim kontejnerom 1. Međutim, noseći prsten 6 sa spojenim delovima zida 61 i 62 je samo u ograničenoj meri dimenzionalno stabilan, jer se spoj može ponovo osloboditi pod pritiskom. Kao rezultat toga, radijus zakrivljenosti konstrukcije se menja, što se može direktno videti spolja. To se može koristiti, na primer, da ukaže na propadanje napunjenog proizvoda. Na primer, zbog procesa fermentacije unutar kontejnera može da se stvori natpritisak, koji može dovesti do oslobađanja spojenih delova zida konstrukcije. Takođe, ili kao dodatak nosećem prstenu 6, može se predvideti konstrukcija koja, na primer, može poslužiti kao indikacija za prvo otvaranje u kojoj se delovi zida koji su međusobno spojeni oslobađaju jedan od drugog primenom sile kada se zatvarač kontejnera otvori. Olabavljeni spoj konstrukcije tada može da obavlja funkciju zgloba i omogućava da se plastični kontejner 1 prilagodi promenama zapremine materijala za punjenje, na primer razlikama u temperaturi.

Ako je temperatura T plastičnog materijala u predelu nosećeg prstena 6 manja od temperature želiranja TG plastičnog materijala, može doći samo do vrlo lakog razdvajanja odvojivog spoja stisnutih delova zida 61, 62 tokom aksijalnog sabijanja. Spoj je dovoljno labav da se može odvojiti već veoma malom primenom sile, na primer, od samo 0,9 N po mm stisnute dužine. Sabijeni noseći prsten tada ima funkciju zgloba i omogućava da plastični kontejner prati veoma male promene u zapremini materijala za punjenje kao rezultat razlika u temperaturi (hlađenja nakon vrućeg punjenja ili pasterizacije; skladištenja kontejnera u frižideru ili zamrzivaču).

1

Aksijalno sabijanje konstrukcija koje su radijalno isturene u odnosu na zid kontejnera 3 objašnjeno je upućivanjem na sl.3 i 4 na osnovu nosećeg prstena 6, koji prstenasto okružuje zid kontejnera 3 i radijalno je isturen barem u nekim oblastima. Podrazumeva se da se i navojni delovi 5 mogu aksijalno sabijati. U tu svrhu, instrument za oblikovanje duvanjem 21 može, na primer, imati koncentričan raspored delova kompresionog prstena koji se mogu međusobno aksijalno pomerati. Navojni delovi 5 mogu se stegnuti između delova koncentričnog kompresionog prstena. U alternativnom režimu postupka, navojni delovi 5 se takođe mogu sabijati preko mlaznice za duvanje, koja se umeće u otvor plastičnog kontejnera. Radijalno isturena prirubnica mlaznice za duvanje se zatim oslanja na otvorenu ivicu plastičnog kontejnera za postupak sabijanja. Ovaj režim postupka se istovremeno može koristiti za odvajanje kupolaste oblasti od plastičnog kontejnera. U primeru realizacije prikazanom na sl.3 i 4, navojni delovi 5 se zatim mogu sabijati pomoću mlaznice za duvanje koja je postavljena na ivici otvora, pri čemu se kupolasta oblast istovremeno može odvojiti. Nakon toga, mlaznica za duvanje može takođe da pritisne gornju stranu kompresionog prstena 23 i na taj način je aksijalno pomeri na osnovno telo kalupa 22. Kao rezultat toga, noseći prsten 6 može se sabijati do željenog stepena.

Aksijalno sabijanje konstrukcija 6 ili 5 koje su isturene ili uvučene radijalno iz zida kontejnera 3 nije ograničeno na deo grlića 2 plastičnog kontejnera 1 koji se spaja sa oblašću u obliku kupole. Uz odgovarajuće opremanje instrumenta za oblikovanje duvanjem aksijalno podesivim elementima za sabijanje, radijalno istureni ili udubljeni drugi delovi plastičnog kontejnera 1, na primer u telu kontejnera 4, takođe se mogu aksijalno sabijati.

Šematski prikazi na sl.5 i sl.6 služe da objasne trajno smanjenje radijusa zakrivljenosti konstrukcije koja je radijalno isturena (ili udubljena) u odnosu na zid kontejnera 3, na primer navojnih delova ili potpornog prstena koji se kreće po obodu, barem u nekim oblastima itd. Na primer, ilustrovana konstrukcija je navojni deo 5. Sl.

5 prikazuje izduvani navojni deo 5 posle postupka duvanja, u kom se plastični materijal takođe biaksijalno ojačava rastezanjem u oblasti navojnih zavoja 5. Radijus zakrivljenosti u navojnom zavoju 5 je relativno veliki. Time se olakšava naduvavanje konstrukcije. Nakon postupka aksijalnog sabijanja, navojni zavoj 5 prikazan na s.6 ima konturu vrlo oštrih ivica. Za radijus zakrivljenosti do 1,2 mm, po mogućnosti do

1

0,5 mm, smatra se da ima oštre ivice u smislu pronalaska. Delovi aksijalnog graničnog zida 61, 62 mogu međusobno da se zavare.

Šematski prikazi na sl.7 i 8 prikazuju dalju konstrukciju 7 koja je isturena (ili udubljena) iz zida kontejnera 3 pre i posle postupka kompresije. Konstrukcija 7, na primer, dilatacioni spoj, prikazana je na sl.7 u izduvanom stanju pre postupka sabijanja. Konstrukcija 7 ponovo ima relativno veliki radijus zakrivljenosti nakon postupka duvanja. Sl.8 prikazuje konstrukciju 7 nakon postupka sabijanja i nakon oslobađanja lepljivog spoja između delova aksijalnog graničnog zida 61, 62. Radijus zakrivljenosti konstrukcije 7 je smanjen. Konstrukcija 7 sada ima funkciju zgloba, na primer, tako da kontejnerski deo može da prati promene zapremine materijala za punjenje.

1

Claims

ZAHTEVI

1. Metoda rastezanja duvanjem za izradu plastičnog kontejnera odnosi se na predoblik koji je projektovan na način koji je u suštini sličan cevčici, čiji se grlić umeće u udubljenje kalupa instrumenta za oblikovanje duvanjem na mašini za kalupljenje pomoću rastezanja duvanjem, rasteže se pomoću vretenaste osovine za rastezanje, naduva se u skladu sa šupljinom kalupa zahvaljujući natpritisku uz pomoć fluida; pritom se kupola spaja sa kontejnerskim delom koji ima najmanje jednu konstrukciju koja se istura ili povlači u odnosu na zid kontejnera, i koja podrazumeva odvajanje grlića predoblika, karakteristično je da se najmanje jedan deo konstrukcije aksijalno sabija do podesivog stepena unutar instrumenta za oblikovanje duvanjem pre nego što se plastični kontejner izvadi iz kalupa.

2. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa 1. zahtevom, karakteristično je da se osovinska dužina kontejnerskog dela na predobliku, koji sadrži najmanje jednu konstrukciju, minimalno privremeno smanji za 1 mm do 30 mm prilikom aksijalnog sabijanja.

3. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa 1. ili 2. zahtevom, karakteristično je da se jedna oblast kontejnerskog dela plastičnog kontejnera koji sadrži najmanje jednu konstrukciju, po mogućnosti navojne delove, zagreva radi postupka sabijanja do temperature koja je veća od temperature topljenja plastike od koje se izrađuje plastični kontejner.

4. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da se jedna oblast kontejnerskog dela plastičnog kontejnera koji sadrži najmanje jednu konstrukciju, po mogućnosti barem regionalno prstenasto perifernu, zagreva radi postupka sabijanja do temperature koja je veća od temperature želiranja i manja od temperature topljenja plastike od koje se izrađuje plastični kontejner.

5. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od 1. do 3. zahteva, karakteristično je da se jedna oblast kontejnerskog dela plastičnog kontejnera, pomenuta oblast koja sadrži najmanje jednu konstrukciju, po mogućnosti barem regionalno prstenasto perifernu, zagreva radi postupka sabijanja do temperature koja je manja od temperature želiranja plastike od koje se izrađuje plastični kontejner.

6. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da se na sabijanje kontejnerskog dela utiče pomoću kompresionog prstena, koji čini sastavni deo instrumenta za oblikovanje duvanjem.

7. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od 1. do 5. zahteva, karakteristično je da se na sabijanje kontejnerskog dela utiče uz pomoć mlaznice za duvanje koja se pomera u otvor na grliću u predobliku smeštenom u šupljini kalupa.

8. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da se kupola koja se sastoji od grlića predoblika odvaja uz pomoć aksijalnog sabijanja.

9. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je to da se isečena ivica koja se formira na plastičnom kontejneru kao rezultat odvajanja kupole, kao i zid koji se povezuje sa njim, termički i/ili mehanički obrađuju da bi se poravnali.

10. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da se odvajanje kupole od plastičnog kontejnera vrši u predelu isturene konstrukcije.

11. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa zahtevom 10, karakteristično je da se odvajanje kupole vrši tako da isturena konstrukcija bude ograničena gornjim zidom, koji obuhvata isečenu ivicu, i donjim zidom, pri čemu su gornji i donji zid povezani jedan sa drugim, po mogućnosti ultrazvučnim zavarivanjem ili laserskim zavarivanjem.

12. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da se prilikom odvajanja kupole pravac sečenja u suštini proteže poprečno u odnosu na uzdužnu osu plastičnog kontejnera ili suštinski duž uzdužne ose plastičnog kontejnera.

13. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da se vrši na predobliku koji je izrađen od plastike koja sadrži plastičnu primarnu komponentu iz grupe koju čine polietilen tereftalat, polietilen naftalat, polietilen furanoat, polilaktid, njihovi kopolimeri i smeše pomenutih plastičnih masa.

14. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa zahtevom 13, karakteristično je da se do 20 procenata po težini stranih supstanci pomeša sa plastičnom primarnom komponentom.

15. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa zahtevom 14, karakteristično je da su kopolimeri, boje, UV blokatori, stabilizacioni aditivi, kao što su npr. staklena vlakna ili staklene kuglice ili njihove mešavine, aditivi ili strani polimeri, izabrani kao strane supstance.

16. Za metodu rastezanja duvanjem, u skladu sa zahtevima 13 do 15, karakteristično je da se izvodi na predobliku koji je izrađen od plastike koja osim plastične primarne komponente sadrži još plastike iz grupe koju čine PEN, PEF, PLA, poliester, poliamid, polibutilen tereftalat, polikarbonat, poliolefini, silikoni, njihovi kopolimeri i mešavine navedenih plastičnih masa.

17. Za plastični kontejner koji se izrađuje metodom rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od prethodnih zahteva, karakteristično je da najmanje jedan kontejnerski deo sadrži otvor kontejnera i isečenu ivicu otvora, pri čemu je navedeni kontejnerski deo u svom spoljašnjem zidu projektovan sa navojnim konstrukcijama koje imaju, kroz aksijalno sabijanje, najmanje jednu konstrukciju koja se istura ili povlači u odnosu na zid kontejnera, radijus zakrivljenosti od 1,2 mm, po mogućnosti do 0,5 mm.

18. Za plastični kontejner, u skladu sa zahtevom 17, karakteristično je da su navojne konstrukcije isturene izvan spoljašnjeg zida kontejnerskog dela.

19. Za plastični kontejner koji se izrađuje postupkom rastezanja duvanjem, u skladu sa jednim od zahteva 1 do 16, karakteristično je da je konstrukcija kontejnerskog dela koja se istura ili povlači formirana kao jedna najmanje regionalno prstenasta periferna konstrukcija koja se istura u odnosu na spoljni zid kontejnerskog dela radijalnim rastojanjem većim od 0,5 mm, pri čemu je isturena konstrukcija projektovana kao noseći prsten koji na svom slobodnom kraju ima radijus zakrivljenosti do 1,2 mm, po mogućnosti do 0,5 mm.

20. Za plastični kontejner, u skladu sa zahtevom 19, karakteristično je da najmanje jedna isturena konstrukcija može biti ograničena gornjim i donjim zidom koji su međusobno spojeni i mogu se odvajati.

21. Za plastični kontejner, u skladu sa zahtevom 20, karakteristično je da se spoj gornjeg i donjeg zida isturene konstrukcije može odvojiti zateznom silom jačine od najmanje 0,9 N po mm dužine.