TH54362A - วิธีและสารผสมที่ใช้ (+) นอร์ซิสแอไพรด์ร่วมกับตัวยับยั้งปั๊มพ์ของโปรตอนหรือแอนทากอนิสท์ของตัวรับ h2 - Google Patents

Abstract

DC60 (12/05/43) การประดิษฐ์นี้เกี่ยวกับวิธีและสารผสมสำหรับป้องกัน, รักษา, หรือจัดการกับโรคกระเพาะ อาหารและลำไส้หรืออาการ ของโรคเหล่านั้น, โดยใช้สารหรือสารประกอบ 2 หรือมากกว่า 2 ชนิด เพื่อให้การแสดงฤทธิ์ที่ตำแหน่ง 3 ตำแหน่งบนตัวรับ 5-HT3, ตัวรับ 5-HT4, และอย่างน้อยที่สุด หนึ่งตำแหน่งของ ตัวรับ H2 และปั๊มพ์ของโปรตอน การประดิษฐ์นี้เกี่ยวกับวิธีและสารผสมสำหรับป้องกัน, รักษา, หรือจัดการกับโรคกระเพาะ อาหารและลำไส้หรืออาการ ของโรคเหล่านั้น, โดยใช้สารหรือสารประกอบ 2 หรือมากกว่า 2 ชนิด เพื่อให้การแสดงฤทธิ์ที่ตำแหน่ง 3 ตำแหน่งบนตัวรับ 5-HT3, ตัวรับ 5-HT4, และอย่างน้อยที่สุด หนึ่งตำแหน่งของ ตัวรับ H2 และปั๊มพ์ของโปรตอน

Claims (56)

1. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของหนึ่ง หรือมากกว่าหนึ่งชนิดของสารหรือสาร ประกอบที่แสดงฤทธิ์พร้อมกันหรือเป็นลำดับบน ตัวรับ 5-HT3, ตัวรับ 5-HT4, และปั๊มพ์ของ โปรตอน หรือตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์ เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิซึมที่ ว่องไว ของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทาง เภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับรักษา โรค กระเพาะอาหารและลำไส้ในผู้ป่วย

2. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของสาร หรือสารประกอบ ที่แสดงฤทธิ์เป็นแอน- ทากอนิสท์ของตัวรับ 5-HT3, เป็นแอกอ นิสท์ของตัวรับ 5-HT4, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรค ของ อย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั๊มพ์ของโปรตอน หรือแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่ บริสุทธิ์เชิงแสง หรือผลิตผลจากเมแทบอลิซึมที่ว่องไวของสาร เหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสาร เหล่านั้น, สำหรับรักษาโรคกระเพาะอาหารและ ลำไส้ในผู้ป่วย

3. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรค (+) นอร์ซิสแอ ไพร์ด, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอม รับทางเภสัชศาสตร์ของสาร นั้น,ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสาร นั้น, และ ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุด หนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั๊มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัว รับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิต ผลจากเมแทบอลิ ซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่ง เป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ รักษา โรคกระเพาะอาหารและลำไส้ในผู้ป่วย

4. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งผู้ป่วยคือ คน

5. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งโรคกระเพาะอาหารและลำไส้ คือ การเสื่อมหน้าที่ของ ความสามารถเคลื่อนไหวได้เองของกระเพาะอาหารและลำไส้

6. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 5, ซึ่งการเสื่อมหน้าที่ของความ สามารถเคลื่อนไหวได้เองของ กระเพาะอาหารและลำไส้เลือกได้จาก พวกซึ่งประกอบด้วยโรคธาตุพิการ, กระเพาะอาหารเป็นอัมพาต อย่างอ่อน, ท้อง ผูก, ลำไส้เล็กอุดตันหลังการผ่าตัด, และการอุดตันเทียมของลำ ไส้

7. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งโรคกระเพาะและลำไส้คือ โรคไหลกัลของสิ่งที่อยู่ใน กระเพาะอาหารเข้าไปในหลอด อาหาร, การอาเจียน, แผลเปื่อยของกระเพาะอาหารและลำไส้, ภาวะ การคัดหลั่งมากเกินไปซึ่งเป็นโรค, และภาวะมีกรดมากเกินไปของ กระเพาะอาหาร

8. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 7, ซึ่งภาวะการคัดหลั่งมากเกิด ไปซึ่งเป็นโรคคือ อาการ ซอลลิงเจอร์ เอลลิซัน

9. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 7, ซึ่งภาวะมีกรดมากเกินไปของ กระเพาะอาหารเลือกได้จาก พวกซึ่งประกอบอาการแสบอกหรือ กระเพาะ, กระเพาะมีกรดเกลือมากเกินปกติ, กระเพาะอาหารเป็น กรด มากเกิดปกติ, หลอดอาหารอักเสบจากการกัดกร่อน, และกระเพาะ อาหารไม่ปกติ

10. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งปริมาณของ (+) นอร์ซิส แอไพรด์ที่ใช้ดำเนินการคือ จาก ประมาณ 0.5 มิลลิกรัม ถึง ประมาณ 500 มิลลิกรัม

11. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 10, ซึ่งปริมาณของ (+) นอร์ ซิสแอไพรด์ที่ใช้ดำเนินการ คือ จากประมาณ 1 มิลลิกรัม ถึง ประมาณ 350 มิลลิกรัม

12. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งตัวยับยั้งปั๊มพ์ของ โปรตอนถูกใช้ดำเนินการและเลือกได้ จากพวกซึ่งประกอบด้วยโอมี แพรโซล, แลนโซแพรโซล, แรบีแพรโซล, แพนโทแพรโซล, ไฮดรอกซิ-โอมีแพรโซล, เดสเมธิล-แพนโทแพรโซล, ไฮดรอกซิ-แลนโซแพรโซลล และสเทริโอ- ไอโซเ มอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงของสารเหล่านั้น

13. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 12, ซึ่งปริมาณของตัวยับยั้ง ปั๊มพืของโปรตอนคือ จากประมาณ 1 มิลลิกรัม ถึงประมาณ 200 มิลลิกรัม

14. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 13, ซึ่งปริมาณของตัวยับยั้ง ปั๊มพืของโปรตอนคือ จากประมาณ 5 มิลลิกรัม ถึงประมาณ 150 มิลลิกรัม

15. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ถูกใช้ดำเนินการและเลือก ได้จากพวกซึ่งประกอบด้วยไซเมทิ ดีน, แรนิทิดีน, แฟโมทิดีน, ไนแซทิดีน, และสเทริโอไอโซเมอร์ ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิซึมที่ว่องไวของ สารเหล่านั้น

16. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 15, ซึ่งปริมาณของแอนทากอนิสท์ ของตัวรับ H2 คือ จาก ประมาณ 1 มิลลิกรัม ถึงประมาณ 2400 มิลลิกรัม

17. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่ง ชนิดของ (+) นอร์ซิสแอไพร์ดและ ตัวยับยั้งปั๊มพ์ของโปรตอน ถูกใช้ดำเนินการโดยทางปาก

18. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 17, ซึ่ง (+) นอร์ซิสแอไพรด์ และตัวยับยั้งปั๊มพ์ของโปรตอนถูก ใช้ดำเนินการโดยทางปากใน ฐานะเป็นยาเม็ดหรือแคปซูล

19. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่ง ชนิดของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์และ แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ถูกใช้ดำเนินการโดยทางปาก

20. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 1, ซึ่งตัวยับยั้งปั๊มพ์ของ โปรตอนหรือแอนทากอนิสท์ของตัว รับ H2 ถูกใช้ดำเนินการร่วม กับ (+) นอร์ซิสแอไพรด์โดยทางที่ไม่ใช่ทางเดินอาหาร, ผ่าน ผิวหนัง, ทางไส้ตรงหรือใต้ลิ้น

21. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 3, ซึ่งประกอบด้วยการใช้ตัวยับ ยั้งปั๊มพ์ของโปรตอนหรือ แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, และ (+) นอร์ซิสแอไพรด์ดำเนินการพร้อมกันหรือเป็นลำดับ

22. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิ- ซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ รักษาการเสื่อมหน้าที่ของความสามารถเคลื่อนไหวได้เองของกระเพาะอาหารและลำไส้ในผู้ป่วย

23. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิ- ซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ รักษาการอาเจียรในผู้ป่วย

24. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งที่เป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิ- ซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ รักษาโรคไหลกลับของสิ่งที่อยู่ในกระเพาะอาหารเข้าไปในหลอดอาหารในผู้ป่วย

25. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ : (a) ซิสแอไพด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับ ทางเภสัชศาสตร์หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงของสารนั้น ; (b) ออนแดนซีทรอน, หรือ เกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงของสารเหล่านั้น ; และ (c) ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสารสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแท- บอลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับรักษาโรคไหลกลับของสิ่งที่อยู่ในกระเพาะอาหารเข้าไปในหลอดอาหารในผู้ป่วย

26. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่ง (+) ซิสแอไพรด์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือ (-) ซิสแอไพรด์ ที่บริสุทธิ์เชิงแสง, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้นถูกใช้ดำเนินการ

27. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, หรือข้อ 26, ซึ่ง R (+) ออนแดนซีทรอนที่บริสุทธิ์เชิง แสงถูกใช้ดำเนินการ

28. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่งตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนที่ใช้ดำเนินการเลือกได้จาก พวกซึ่งประกอบด้วยไอมีแพรโซล, แลนโซแพรโซล, แพนโทแพรโซล, แรบีแพรโซล, ไฮดรอกซิ- โอมีแพรโซล, ไฮดรอกซิ-แลนโซแพรโซล, อนุพันธ์กรดคาร์บอกซิลิคของโอมีแพรโซล, และเดส- เมธิล-แพนโทแพรโซล

29. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่งปริมาณของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนที่ใช้ดำเนินการ คือจากปริมาณ 1 มิลลิกรัม ถึงประมาณ 200 มิลลิลิกรัม

30. การใช้ข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่งแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ที่ใช้ดำเนินการเลือกได้ จากพวก ซึ่งประกอบด้วยไซเมทิดีน, แฟโมทิดีน, แรนิทิดีน, ไนแซทิดีน และ N2-เดสเมธิล- ไนแซทิดีน

31. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่งปริมาณของแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ที่ใช้ดำเนิน การคือ จากประมาณ 1 มิลลิกรัม ถึง 2400 มิลลิกรัม

32. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของ (+) ซิสแอไพรด์ที่บริสุทธื์ เชิงแสงหรือ (-) ซิสแอไพรด์ที่บริสุทธิ์เชิงแสง, R (+) ออนแดนซีทรอนที่บริสุทธิ์เชิงแสงและตัวยับยั้ง ปั้มพ์ของโปรตอน, ถูกใช้ดำเนินการโดยทางปาก

33. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 25, ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของซิสแอไพรด์ R (+) ออนแดนซีทรอนที่บริสุทธิ์เชิงแสงและแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ถูกใช้ดำเนินการโดยทางปาก

34. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาของแอนทากอนิสท์ของ 5-HT3, แอกอนิสท์ของ 5-HT4, และอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 หรือตัวยับยั้งปั้มพ์ของ โปรตอน, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิซึมที่ว่องไวของสาร เหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับป้องกันหรือจัดการ กับโรคกระเพาะอาหารและลำไส้ในผู้ป่วย

35. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของสารหรือสารประกอบที่แสดงฤทธิ์บนตัวรับ 5-HT3, และตัวรับ 5-HT4, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของ ปั้มพ์ของโปรตอนหรือตัวรับ H2 หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแท- บอลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับป้องกันหรือจัดการกับโรคกระเพาะอาหารและลำไส้ ในผู้ป่วยซึ่งประกอบด้วยการใช้การ ดำเนินการ

36. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปัมพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอ- ลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น , หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ ป้องกันหรือจัดการกับโรคกระเพาะอาหารลำไส้ในผู้ป่วยซึ่งประกอบด้วยการใช้การดำเนินการกับผู้ ป่วยที่กล่าวแล้ว

37. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอ- ลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ ป้องกันหรือจัดการกับการเสื่อมหนัาที่ของความสามารถเคลื่อนไหวได้เองของกระเพาะอาหารและ ลำไส้ในผู้ป่วย

38. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปัมพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอ- ลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น , หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ ป้องกันหรือจัดการกับการอาเจียนในผู้ป่วย

39. การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาของ (+) นอร์ซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น, และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปัมพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอ- ลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น , หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับ ป้องกันหรือจัดการกับโรคไหลกลับของสิ่งที่อยู่ในกระเพาะอาหารเข้าไปในหลอดอาหารในผู้ป่วย

40.การใช้ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ : (a) ซิสแอไพด์, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาตร์ของสารเหล่านั้น ; (b) ออกแดนซีทรอน, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาตร์หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงของสารนั้น; และ (c) ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสารสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแท- บอลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น , หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น, สำหรับป้องกันหรือจัดการกับรักษาโรคไหลกลับของสิ่งที่อยู่ในกระเพาะอาหารเข้าไปในหลอด อาหารในผู้ป่วย

41. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่ง (+) ซิสแอไพรด์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือ (-) ซิสแอไพรด์ ที่บริสุทธิ์เชิงแสง, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้นถูกใช้ดำเนินการ

42. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, หรือข้อ 26, ซึ่ง R (+) ออนแดนซีทรอนที่บริสุทธิ์เชิง แสงถูกใช้ดำเนินการ

43. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่งตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนที่ใช้ดำเนินการเลือกได้จาก พวกซึ่งประกอบด้วยโอมีแพรโซล, แลนโซแพรโซล, แพนโทแพรโซล, แรบีแพรโซล. ไฮดรอกซิ- โอมีแพรโซล, ไฮดรอกซิ-แลนโซแพรโซล, อนุพันธ์กรดคาร์บอกซิลิคของโอมีแพรโซล, และ เดสเมธิล-แพนโทแพรโซล

44. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่งปริมาณตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนที่ใช้ดำเนินการ คือ จากประมาณ 1 มิลลิกรัม ถึงประมาณ 200 มิลลิกรัม

45. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่งแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ที่ใช้ดำเนินการเลือกได้ จากพวกซึ่งประกอบด้วยไซเมทิดีน, แฟโมทิดีน, แรนิทิดีน, ไนแซทิดีน, และ N2-เดสเมธิล- ไนแซทิดีน

46. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่งปริมาณแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ที่ใช้ดำเนิน การคือ จากปริมาณ 1 มิลลิกรัม ถึงประมาณ 2400 มิลลิกรัม

47. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของ ซิสแอไพรด์, R (+) ออนแดนซีทรอน, และตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนถูกใช้ดำเนินการโดยทางปาก

48. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 40, ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิดของแอไพรด์, R(+) ออนแดนซีทรอน, และแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ถูกใช้ดำเนินการโดยทางปาก

49. สารผสมทางเภสัชศาสตร์ ซึ่งได้รับการดัดแปลงสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับความทุกข์ทรมาน จากโรคกระเพาะอาหารและลำไส้ ซึ่งประกอบด้วยปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ (+) นอร์ซิส- แอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น, ซึ่งค่อนข้างจะปราศจาก (-) สเทริโอไอโซเมอร์ของสารนั้น ; และปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่างน้อยที่สุดหนึ่งชนิด ของตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอน, แอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริโอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิง แสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัช ศาสตร์ของสารเหล่านั้น

50. สารผสมทางเภสัชศาสตร์ของข้อถือสิทธิข้อ 49, ซึ่งมีตัวยับยั้งปั้มของโปรตอนและ เลือกตัวยับยั้งปั้มของโปรตอนได้จากพวก ซึ่งประกอบด้วยโอมีแพรโซล, แพนโทแพรโซล, แรบีแพรโซล, แลนโซแพรโซล, ไฮดรอกซิ-โอมีแพรโซล, ไฮดรอกซิ-แลนโซแพรโซล, อนุพันธ์ กรดคาร์บอกซิลิคของโอมีแพรโซล, และเดสเมธิล-แพนโทแพรโซล

51. สารผสมทางเภสัชศาสตร์ของข้อถือสิทธิข้อ 49, ซึ่งมีแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 และ เลือกแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ได้จากพวกซึ่งประกอบด้วยไซเมทิดีน, แรนิทิดีน, แฟโมทิดีน, ไนแซทิดีน, และ N2-เดสเมธิลไนแซทิดีน

52. สารผสมทางเภสัชศาสตร์ ซึ่งได้รับการดัดแปลงสำหรับรักษาผู้ป่วยที่ได้รับทุกข์ทรมาน จากโรคกระเพาะอาหารลำไส้ซึ่งประกอบด้วย : (a) ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของสเทริ- ไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงของซิสแอไพรด์, หรือเกลือซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสาร นั้น ; (b) ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของ R (+) ออนแดนซีทรอนที่บริสุทธิ์เชิงแสง, หรือเกลือ ซึ่งเป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารนั้น ; และ (c) ปริมาณที่ได้ผลในการรักษาโรคของอย่าง น้อยที่สุดหนึ่งชนิดของตัวยับยั้งปั้มของโปรตอน, แอนทากอนทิสท์ของตัวรับ H2, หรือสเทริ- โอไอโซเมอร์ที่บริสุทธิ์เชิงแสงหรือผลิตผลจากเมแทบอลิซึมที่ว่องไวของสารเหล่านั้น, หรือเกลือซึ่ง เป็นที่ยอมรับทางเภสัชศาสตร์ของสารเหล่านั้น

53. สารผสมทางเภสัชศาตร์ของข้อถือสิทธิข้อ 52, ซึ่งมีตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนและ เลือกตัวยับยั้งปั้มพ์ของโปรตอนได้จากพวกซึ่งประกอบด้วยโอมีแพรโซล, แพนโทแพรโซล, แรบีแพรโซล, แลนโซแพรโซล, ไฮดรอกซิ-โอมีแพรโซล, ไฮดรอกซิ-แลนโซแพรโซล, อนุพันธ์ กรดคาร์บอซิลิคของโอมีแพรโซล, และเดสเมธิล-แพนโทรแพรโซล

54. สารผสมทางเภสัชศาสตร์ของข้อถือสิทธิข้อ 52, ซึ่งมีแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 และเลือกแอนทากอนิสท์ของตัวรับ H2 ได้จากพวกซึ่งประกอบด้วยไซเมทิดีน, แรนิทิดีน, แฟโมทิดีน, ไนแซทิดีน, และ N2-เดสเมธิลไนแซทิดีน

55. การใช้ของข้อถือสิทธิข้อ 12 ซึ่งตัวยับยั้งปั้มของโปรตอนคือ (+) แพนโทแพรโซลที่ บริสุทธิ์เชิงแสง, (-) แพนโทแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (+) แรมีแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (-) แรมีแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (+) แลนโซแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (-) แลนโซแพรโซลที่บริสุทธิ์ เชิงแสง,(+)โอมีแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง,หรือ (-)โอมีแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง

56. สารผสมทางเภสัชศาสตร์ของข้อถือสิทธิข้อ 50 หรือข้อ 53 ซึ่งตัวยับยั้งปั้มพ์ของ โปรตอนคือ (+) แพนโทแพรโซล,(-)แพนโทแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง,(+)แรมีแพรโซลที่บริสุทธิ์ เชิงแสง,(-) แรมีแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (+) แลนโซแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (-) แลนโซแพร- โซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง, (+) โอมีแพรโซลที่บริสุทธิ์เชิงแสง,หรือ (-)โอมีแพรโซลทีบริสุทธิ์เชิงแสง