Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych poli/H-/siiarczanu poliga- laktozydosa charozy i ich soli.Galaktozydosaaharazy takie jak 'rafinoza, sta- chioiza, werbasfcoza i adjugoza sa substancjami dobrze znanymi. Znane sa równiez siarczany i trój siarczany stachiozy, jednak nie znaleziono dotad dla nich zadnego zastosowania, jak wynika z artykulu zamiesizczonego w J. Pharm. Soc. Ja- pan, 87, 1052-1056 (1967). Trójisiarczan stachiozy wytworzony zgodnie ze sposobem przedstawionym w powyzszej publikacji poddany zostal odpowied¬ nim opisanym tam badaniom, majacym na celu sprawdzenie jego oddzialywania na uklad dopel¬ niacza, w wyniifcu czego stwierdzono peiwne braki w inihibitowaniiu takiego ukladu. Niektórym siar¬ czanowym pochodnym polisacharydów przypisuje sie dzialanie inhibitujace uklad dopelniacza, na przyklad heparynie, J. Infect. Dis., 44, 250-253 (1929), karageninie, Immunology, 8, 291 (1965) i estrowi polisiarczanu pentosanu, Chemical Abs- tracts, 75, 33179s (1971). Jednakze nie znana jest dotad zadna praca,, w której przypisywano by so¬ lom polisiarczanu galaktozydosachairozy dzialanie inhibitujace uklad dopelniacza.Termin „uklad dopelniacza" oznacza zlozona grupe bialek wystepujacyoh w cieczach ustrojo¬ wych, wspólpracujacych z przeciwcialami i inny¬ mi czynnikami oraz odgrywajacych wazna role mediatorów reakcji .immunolgiicznych,, uczulenio- wych immunochemicznych i/lub iimmunopatolo- gicznycn. Reakcje w których biora udzial bialka nalezace do ukladu dopelniacza zachodza w su¬ rowicy krwi lub w innych cieczach ustrojowych i stad uwaza sie je za reakcje humoralne.We krwi ludzkiej mozna obecnie wyróznic po¬ nad 11 bialek nalezacych do ukladu dopelniacza.Oznacza sie je litera C i liczba na przyklad Cl, C2, C3 i tak dalej, az do C9. W bialku Cl wyróz¬ nia sie obecnie mniejsze fragmenty, które ozna¬ cza sie Clq, Clr, Cis. Liczby przypisane poszcze¬ gólnym bialkom ukladiu dopelniacza odzwiercied¬ laja kolejnosc w jaikiej staja sie one aktywne, z wyjatkiem bialka C9, które reaguje po bialku Cl a przed bialkiem C2. Wyniklo to stad, ze ozna¬ czenia bialek ukladu dopelniacza dokonano przed pelnym zrczumieniiem kolejnosci ich reakcji. Bar¬ dziej szczególowe rozwazania dotyczace dopelnia¬ cza oraz jego roli w procesach zachodzacych w organizmie mozna znalezc na przyklad w artyku¬ lach: Buli. Woxld Health Org., 39, 935-938 (1968), Scientific American, 229, (No. 5), 54-66 (1973), Me- dical World News, October 11, 1974, pp. 53-58, 64-66, Harvey Jjactures, 66, 75-104 (1972), The New England Journal of Medicine, 287, 489-495, 545-549, 592-596, 642-646 (1972), The Johns Hopikins Med.J., 128, 57-74 (1971) i Federation Procedings, 32, 134-137 (1973).Mozna przyjac, ze uklad dopelniacza sklada sie z trzecih podsystemów: (1) jednostki rozpoznaw- 106 4153 106 415 4 czej (Clq), która 'umozliwia polaczenie z tymi cza¬ steczkami przeciwciala, które wykryly antygon, (2) jednostki uczynniajacej (Clr, Cis, C2, C4, C3), która przygotwiuje miejsce na blonie i (3) jedno¬ stki atakujacej (C5, C6, C7, C8 i C9), która two¬ rzy w blonie „dziure". Jednostka atakujaca blone jest niespecyficzna, ntiszczy ona obce ciala tylko dlatego, ze jest wytwarzana w ich sasiedztwie.W celu sprowadzenia uszkodzenia tylko do komó¬ rek obcego ciala, jej aktywnosc musi byc ograni¬ czona w czasie. Ograniczenie takie uzyskuje sie czesciowo, na drodze samorzutnego rozpadania sie zaktywowanego dopelniacza, a czesciowo pod wplywem inhibitorów i niszczacego dzialania en¬ zymów. Jednakze regulowanie dzialania dopelnia¬ cza nie jest doskonale i wystepuja przypadki uszkodzenia niewlasciwych komórek.Ajkftyiwacja dopelniacza przyspiesza równiez krzepniecie krwi* gdyz powoduje uwolnienie czyn¬ nika tezepnienia z plytek krwi. Biologicznie czyn¬ ne fragmenty i zespoly dopelniacza moga byc wciagane w takie patogenne reakcje niszczenia obcych komórek, które z kolei moga spowodowac rozwój chorób odpornych na powyzsze zespoly.I tak, na przyklad iw niektórych postaciach za¬ palenia nerek, uszkodzenie pnzez dopelniacz blo¬ ny podstawowej nerki powoduje przedostawanie sie bialka z krwi do moczu. Do tej kategorii na¬ lezy równiez rozsiany toczen fiuimieniowy* które¬ go objawy obejaniuja izapalenie nerek, uszkodzenie trzewiowe i wyinwity skórne. Leczenie blonicy lub tezca za pomoca wstrzykiwania duzych ilosci an- tytoksyny wywoluje czasem chorobe posurowi- cza, a wiec chorobe odporna na dany zespól.Pierwotnie postepujacy gosciec stawowy równiez pobudza zespoly odpornosciowe, co równiez, tak jak w przypadku rozsianego toczenia rumienio¬ wego, wywoluje objawy choroby bedacej skut¬ kiem dzialania ukladu na obce tkanki. Podsumo¬ wujac, dzialanie ukladu dopelniacza wydaje sie byc zwiazane z zapaleniem, krzepnieciem, rozkla¬ dem wlótaniika, reakcjami przeciwiaialoaritygien i innymi procesami odnoszacymi sie do przemia¬ ny materii.W obecnosci zespolów przeciwcialo-antygen bialka dopelniacza wchodza w ciag kolejnych reakcji, które moga prowadzic do nieodwracalne¬ go uszkodzenia blony jesli znajduja sie one w sasiedztwie blon biologicznych. Tak wiec, stano¬ wiac czesc systemu obronnego organizmu przed zakazeniem dopelniacz wywoluje równiez zapale¬ nie i fcowoduje uszkodzenie tkanki w procesie immiunopatológicznym. W artykule Ammual Reviev ki Biochemdistry, 38, 389 (1969) omówione sa nie¬ które rodzaje bialek tworzacych uklad dopelnia¬ cza oraz podane sa sugestie dotyczace sposobu wiazania sie dopelniacza z blonami biologiczny¬ mi i sposobu w jaki nastejpuje ich luszkodzende.Jak podano w artykulach zamieszczonych w The New England Joumnal of Medicine 286, 808-812 (1972), AUergol, Et. Immunopath, II- 163-168 (1974) i J. Allergy Clin. Immiunol, 53, No 5, 298-302 (1975), do leczenia dziedzicznego obnzeklu naczyndowo-nerwowego tj. choroby wywolanej dziedzicznym (niedoborem lub brakiem dzialania w surowdcy inhibitora pierwszego skladnika do¬ pelniacza (inhibitor Cl), stosowano z powodze¬ niem znane inhibitory dopelniacza takie jak kwas epsylon-aminoiizckapranowy, suramin sodowy i kwas traneksaminowy.Obecnie stwierdzono, ze niektóre sole poli/H-/- siarczaniu poMgalaktozydosaicharozy oddzialowuja na kolejnosc reakcji ukladu dopelniacza inihilbitu- jac w ten sposób jego aktywnosc w cieczach ustrojowych.Wynalazek dotyczy sposobu wytwaTzania dopu¬ szczalnych farmaceutycznie i innilbitujacych uklad dopelniacza soli poWH-/siarczanu poligaLaktozy- dosaichairozy o wzonze jak na iryisunku, w którym X oznacza grupe o wzorze -SO|R, w którym R oznacza atom wodonu, metalu alkalicznego liub metalu ziem alkalicznych, grupe aminowa taka jak grupa amonowa lub podstawiona grupa amo¬ nowa, na przyklad grupa fa-ójalkiloaminowa o 1—6 atomach wegla, grupe pdperydynowa, poirazyno- wa, cykloalkonafloaminowa o 3—6 atomach wegla lub girupe alkanoloaminowa o 1—6 atomach weg¬ la, a n oznacza liczbe od 0 do 7. I tak np. g|dy M = 0, powyzszy wzór przedstawia rafinoze, gdy in—1 — stachioze, gdy n= 2 — werbaskoze a gdy n = 3 — adjugoze. Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku sa calkowicie zsjulfonowane i tyliko takie zwiiazki sa tu rozpatrywane.Przykladem soli poli/H-/siarczanu poligalaktozy- dosacharozy jes,t np. sól trójetyloamiinowa poli- -/Hnsiarczanu rafinozy, sól trójmetyiloaminowa poli/H-/siarczanu rafinozy, sól sodowa poli/H-/- -siarczanu rafinozy, sól trójetydoamiinowa poli/H-/- -siarczanu stachiozy, sol trójmetyloamtinowa po- li/H-/siarczanu stachiozy, sól sodowa poli/H-/stiar- czanu stachiozy, sól sodowa poli/H-/siarczanu wer- basfcozy, sól trójmetyloarmmowa poli/H-Asiarczainu weiibaskozy, sól trójetyloaminowa poli/H-/siaircza- niu werbaskozy, sól sodowa poii/H-/siarczanu adjiu- gozy, sól trójmetyloaminowa po-li/H-Zsiarczanu ad- jugozy i sól trójetyloaminowa polii/H-Zsiarczanu adjiugozy.Sole poli/H-i/sliairczainju poligalaktozydosacharozy znajduja zastosowanie jako inhibitory dopelnia¬ cza w cieczacih ustrojowych i jako tafcie moga byc uzywane w celu poprawienia lub zapobieze¬ nia reakcjom patologicznym wymagajacym dzia¬ lania dopelniacza oraz w leczeniu chorób immu¬ nologicznych zwierzat aieplokrwistych takich jak pierwotnie postepujacy gosciec stawowy, uklado¬ wy toczen irumieniowy, niektóre postacie zapale¬ nia klebków nerkowych, niektóre postacie wywo¬ lanej przez organizm niedokrwistosci uczulenio¬ wej, niektóre postacie zaburzenia plytek krwi i niektóre postacie zapalenia naczyn. Sole po- li/H-/siarczanu polligalaktozydosacharozy moga byc stosowane równiez do leczenia n»ieod|pornosoiowych chorób zwierzat cieplokrwistych, takich jak napa¬ dowa, nocna hemoglobinuria, dziedziczny obrzek naczyniowonerwowy oraz stany zapalne wywo¬ lane dzialaniem enzymów bakteryjnych na od¬ powiednie skladniki dopelniacza, na przyklad za¬ palenie wywolujace niedroznosc naczyn wienco¬ wych. Sole te moga byc równiez przydatne w le¬ czeniu odrzucenia przeszczepu oraz tworzy sro- 40 45 50 55 605 dowiskó hodówiteurie krwi "i* inedium tfransportowe.Zwiazki o wzorize przedstawionym na rysunku wytwarzane sa w opisany nizej sposób.Wprowadzenie grup siarczanowych.Procedura A: Mieszanine odpowiedniej poliga- laktozydosachairozy ii pozadanego kompleksu ami- nowo-siarkowego, takiego jak kompleks trójety- loamiiny i trójtlenku siarki,, ognzewa sie w su¬ chym dwnametyloforrnamidzie w temperaturze w granicach 50—9Ó°C w ciagu 20—24 godzin. Na- sitepn4e roztwór schladza sie ii dodaje nadmdar . acetonu. Po zdekantowaaiiu rozpuszczalnika wy¬ tracony produkt oczyszcza sie rozpuszczajac go w chlorku metylenu i odpedzajac pod próznia.Procedura B: Okreslona 'ilosc odpowiiiedtniie po- M^ltoozydosachairazy dodaje sie do mieszanego roabwwiu kompilekisu odpowiedniej amiiny i siar¬ ki, takiego, jak kompleks trójmetyloamiimy i trój¬ tlenku siarki, utrzymywanego w temperaturze w granicach 65—75°C. Po wydzieleniu sie produktu pnzerywa sie mieszanie, a ogrzewanie kontynu¬ uje w aiagu 20—24 godzin. Nastepnie calosc schladza sie, zlewa rozpuszczalnik, a produkt oczyszcza rozjpuaaazajac w dwiumeityloformaniaidizaie i roizciierajac z absolutnym etanolem. Wytracony produkt odsacza sie, przemywa kolejno absolut¬ nym alkoholem i bezwodnym eterem etylowym i suszy. Wytwarzanie soli metali alkalicznych i metali ziem alkalicznych.Odpowiednia soi, na przyklad trójetyloamonowa lub trójmetyloamonowa odpowiedniej poligalakto- zydosaoharozy rozpuszcza isie w wódzie i podda¬ je reakcji z 30% roztworem wodnym soli medalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicmych, ta¬ kich jak octan sodowy lub octan wapniowy. Na¬ stepnie, w oefliu calkowitego wytracenia prodfuktu do mieszaniny poreakicyjnej dodaje sie absolut¬ nego etanolu. Produkt oczyszcza sie dalej pray uzyciiu absolutnego etanolu, po czym ponownie wytraca sie i oczyszcza absolutnym etanolem i bezwodnym eterem etylowym, a nastepnie suszy.Sole poli/H-/siairicizaniU poMgalaktozydosacharozy wytwarzane sposobem wedlug wynalazku mozna podawac zwierzetom cieplokrwiiistyim doustnie lub pozajelitowo, na przyklad srodstawowo w celu inhdJbiitowanlia dopelniacza w aieczaich ustrojowych zwierzecia, przy czym izabieg ten jest korzysitny w przypadku usprawniania lub zapobiegania reak¬ cjom zaleznym od dzialainlia dopelniacza, takim jak stan zapalny i uszkodzenie blony komórkowej wywolane przez oddzialywania przecijwcialoanty- gen. Wielkosc stosowanej dawki zalezy od sposo¬ bu podawania, staniu zdrowia pacjenta i rodzaju uzytego zwiazku. I tak, w przypadku podawania domiesniowego lub podskórnego stosuje sie daw¬ ke wielkosci okolo 5 do okolo 50 mg/kg/dobe, ewentualnie .podawana co 6 godzin w przypadku szybciej rozkladanych soli. W przypadku poda¬ wania sródstawowego, na przyklad w staw kola- .nowy, mozna stosowac dawke wielkosci od okolo 2 do okolo 20 mg/s|taw/tydfcien, natomiast w przy¬ padku mniejszych stawów stosuje sie dawke pro¬ porcjonalnie mniejsiza. Wielkosc... dawki dobiera sie w taki sposóbt by uzyskac optymalny wynik ie^ czenia. Na ogól ilosc podawanego zwiazku moze 06 415 6 zmieniac sie w szerokich gfranicach od okolo mg/kg do okolo 100 mg/kg masy ciala zwtie- nzecia na dobe. Zwykle dzienna dawka (dila pa¬ cjenta o wadze 70 kg wynosi od okolo 350 mg db okolo 3,5 g. Dawki jednostkowe moga zawie¬ rac od okolo 0,5 mg do okolo 500 mg kwasu lub soli.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku uzywane do leczenia moga byc stosowane w postaci typowych kompzycji farmaceutycznych, posiadajacych postac odpowiednia do podawania doustnego lub pozajelitowego. Skladnik aktywny kompozycji mozna izmieszac z dopuszczalnym farmaceutycznie nosnikiem, przy czym nosalik ta- ki moze miec rózna postac w zaleznosci od zalo¬ zonego sposobu podawania preparatu tj. doust¬ nego lub pozajelitowego. Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku mozna stosowac np. w kompozycjach takich jak tableitflci. W tym przy- 2Q padfcu podstawowy skladnik aktywny miesza sie z typowymi dodatkami kompozycji do tabletko¬ wania, takimi jak iskrobia kiifcurydiziana, laktoza, sacharoza, sorbit, talk, kwas stearynowy, steary¬ nian magnezowy, fosforan wapniowy, gumy lub podobne siubstancje sluzace jako nietoksyczne, do¬ puszczalne farmaceutycznie rozczynniki lub nos¬ niki. Tabletki lub pigulki wykonane z (takich kompozycji imozna laminowac lub przygotowy¬ wac w inny sposób w celu nadania Jim wlasci- wosci przedluzonego dzialania lub spcKwodowania opóznienia w dzialaniu zawartego w nich medy¬ kamentu. I tak, tabletka lub pigfcilfca moze skladac sie z dtyróch warjsjtw;, zewnetrznej i wewnetrznej, . przy czym kazda z warstw zawiera dawke in- nego skladnika. Oba skladniki moga byc rozdzie¬ lone warstwa wewnetrzna zapobiegajaca rozpad- nietiiu sie ta.bletki lub pigulki w zoladku i umoz¬ liwiajaca skladnikowi znajdujacemu sie w war¬ stwie wewnetrznej przejscie do jelita grubego 40 lub rozpoczecie dzialania z opóznieniem. Rozdzie¬ lajace warstwy wewnetrzne lub powloki moga byc wykonane z .róznych substancji, takich jak liczne kwasy polimeryczne lub ich mieszaniny z szela¬ kiem, z szelakiem i alkoholem etylowym lub oc- 45 tanem celulozy. Szczególnie korzystne jest two¬ rzenie takich warstw z kopolimeru styrenu i kwasu maleinowego zawierajacego ewentualnie inne znane i skladajace sie na powloki substancje.Tabletki lub pigulki imozna barwic przy uzyciu 50 odpowiedniego, nietoksycznego barwnika, w celu nadania im przyjemnego wygladu.Cieklymi kompozycjami moga byc odpowied¬ nie, perfumowane emiulsje jadalnych olejów, ta¬ kich jak olej z nasion bawelny, olej sezamowy,, 55 olej kokosowy, olej arachidowy i inne, oraz elik¬ siry i podobne ciecze. Do podawania pozajelito¬ wego mozna przygotowywac jalowe izawiesiny lub roztwory. Do wstrzykiwania korzystne sa równiez preparaty lizotonowe zawierajace odpowiednie 60 srodki konserwujace.Termin „postac kompoizycji" oznacza tu stan fizyczny dawki jednostkowej podawanej leczonym zwieirzejtom cieplokrwistym, pnzy czym kazda daw¬ ka zawiera okreslona z góry ilosc substancji czyn- 65 nej sluzacej do wywolania okreslonego, pozadane-7 106 415 8 go ef©kitu leczniczego, oraz pozadany farmaceu¬ tycznie rozczynnik, nosnik lufo zaróbke. Dokladne okreslenie postaci kompozycji zalezy od charak¬ terystyk sulbstancji czynnej oraz efektu terapeu¬ tycznego jaki zamierza sie osiagnac, oraz od ist¬ niejacych w farmacji ograniczen stosowania takrjch substancji do leczenia zwierzat oieplokrwistych.Pdzyfeladami postaci kompozycji odpowiednich do podawania doustnego isa tabletki, kapsulki, pigul- ki, proszki, granulki, oplatki, ciekle preparaty do podawania na lyzeczce dla herbaty, do wkrapia- nia, ampulki, flaszeczki, rózne polaczenia powyz¬ szych form oraz inne postacie leków tutaj nie. opisane.Aktywnosc zwiazków wytiwainzanyich sposobem wedlug wynalazku w inhifoiitowaniiu dopelniaicza sprawdza sie w jednym lub w kilku podanych nizej testach: 1) Test o nazwie Kod 026 (inhibitor Cl) sluzy do poimiainu zdolnosci zakitywowanego bialka Cl pochodzemia ludzkiego do irozlozenda w fazie ciek¬ lej bialka C2 pochodzenia ludzkiego w obecnosci bialka C4 i odpowiednioh /roztworów badanego zwiazku. Akltywny inhibitor oslania bialka C2 przed dzialaniem bialek Cl i C4. 2) Test o nazwie Kod 035 (inlhiibifcor C3—C9) sluzy do oiznaczenia zdolnosci dalszych skladni¬ ków dopelniacza pochodzenia ludzkiego (C3—C9) do 'rozkladania EAC 142 w obecnosci odpowiednijch roztworów 'badanego zwiazku. Aktywny inhibitor ochrania EAC142 przed rozkladem. 3) Test o nazwie Kod 036 (inhrilbitor zespolenia C) sluzy do (badania rozkladu oslabionych krwi¬ nek czerwonych pochodzenia ludzkiego znajduja¬ cych sie we wlasnej surowicy na drodze zespo¬ lenia aktywowanego przez jad kobry w oibecnosci odpowiednich rozitworów badanego zwiazku. Ak¬ tywny inhibitor zapobiega rozkladowi. 4) Test o nazwie Forssman Yasciulitis Test. Do¬ brze znane uszkodzenie spowodowane dzialaniem dopelniaicza, tak zwane zapalenie naczyn. Fons- smana^ wywoluje sie u swinek morskich wstrzy¬ kujac im podskórnie anitysurowice Forssmana po¬ chodzaca z królika. Uszkodzenia ocenia sie mie¬ rzac srednice obrzeku ii wielkosc krwotoku oraz twarzy kombinowany wskaznik inhibitowania tyich objawów przez wczesniejsze wstrzykniecie dootrzewnowe badanego zwiazku w iloscsi 200 mg/kg.) Tesft o nazwie Forssman' Shock ,TteS!t. U swi¬ nek morskich wywoluje sie .smiertelny wstrzas podajac im dozylnie antysurowiice Fanssniana.Srednia harmoniczna czasu smierci badanych swinek morskich porównuje sie z wynikami uzy¬ skanymi dla egzemiplatTzy kontrolnych. 6) Test o nazwie Compilement Level Reduction Test. Badanym w poprzednim tescie swinkom morskim -lub innym puszcza sie krew i w nie- rozcienczonej sumowiicy oznacza metoda rurikfc- ka¬ pilarnej, przedstawiona w opisie patentowymi Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3, 876, Sytrpo- ziom zawartosci dopelniacza i porównuje z wy¬ nikami uzyskanymi dla egzemplarzy kontrolnych. 7) Test o nazwie Cap 50 Test. Do naczynia za¬ wierajacego surowice swinki morskiej dodaje sie ki viifcro odpowiednie ilosci badanego zwiazku, po czym przeprowadza badania wspomniana wyzej metoda rurki kapilarnej. Oznacza sie stezenie zwiazku dajace. 50% inhibitowania.Uwagi w zwiazku z tabela I. Swinkom mor¬ skim o wadze okolo 300 g podaje sie dozylnie Tabela I Badanie aktywnosci biologicznej Nazwa zwiazku | Sól trójetyloarninowa poli/H-/ siarczanu rafinozy Sól sodowa poli/H-/ siarczanu rafinozy Sól trdjetyiloaminowa poli/H-/ siarczanu stachiozy l * Sól trojetyloaiminowa poli/H-/ [ siarczanu stachiozy Sól sodowa poli/H-/ | siarczanu stachiozy Badanie aktywnosci | in vi 026* 035* 036* Cap 50* ** N N 9 N N 430 9 N 1 330 14 N 2 140 11 N 12 N 148 13 N 4 134 11 N 2 211 Badianie aktywnosci lin vivo na przykladzie swinki morskiej - Dawka (mg/kg) 200 wstrzykniecie dootrzewnowe Czas (godziny) —47 60 —56 120 —65 Procent inhibitowania | wstrzykniecie dozylne ' Czas (godziny) 2 ¦ • —86 —93 120 —17 * — Naziwy stosowanych testów ** -2— Aktywnosci w ztoioimikach, próba kolejnego rozcienczania. Wyzszy numer zbaormilka wskakuje na wyzsza atatywnose. Kolejfcte rozcoenozenie powoduje pocmojenie objetosci.N —zwiazek naeakltylwny.t 106 415 li (i.v.) lufo sródotrzewnowo (ip.) badany zwiazek w ilosci 200 mg/kg, nirzy czym zwiazek ten jest roz¬ puszczony w solance, a pH roztworu zawiera sie w granicach 7—8, w godzine po podaniu zwiazku swinki morskie dekapifcuje sie zbiera krew i od¬ dziela surowice. W surowicy bada sie zawartosc dopelniacza stosujajc metode rurki kapilarnej.Procent inhibitowania oblicza sie przez porówna¬ nie z prowadzonymi równolegle badaniami kon¬ trolnymi. Uzyskane wyniki (podane sa w TabeLT I wtraz z wyndkiami testów Kod 026, 035, 036, Cap 50 i Forssman Shodk. Wskazuja one, ze zwiazki wy¬ twarzane sposobem wedlug wynalazku posiadaja zdolnosc inhibitowania dopelniacza.Przyklad I. Sól trójetylo&minowa poli/H-/- -siarczanu rafinozyu Mieszanine 750 mg piedowodteianu raiinozy i 3,6 g kompleksu Irójetyloamiiny i trójtlenku siarki rozpuszcza sie, mieszajac w cdagju 24 go¬ dzin w temperaturze 50-^55°C, w 10 ml suchego dwumetylofoamrmmddiu. Nastepnie roztwór schla¬ dza sie do temperatury otoczenia i dodaje okolo 150 ml tj. duzy nadmiar acetonu, co powoduje wytracenie gestego, kleistego osadu. Po zlaniu acetonu znad osadu produkt rozciera sie kflka- krotmie z acetonem, dtekantujac za kazdym razem rozpuszczalnik. Na koniec produkt rozpuszcza sie w chlorku metylenu i odpedza pod próznia. Wy¬ soka próznie stosuje sie w celu usuniecia ostat¬ nich, sladowych ilosci rozpuszczalnika z bezbarw¬ nego, gestego kleistego osadu stanowiacego poza¬ dany produkt.Przyklad II. Sól trójmetyloaminowa po- li/H-/siarczanu rafinozy.Do mieszanego, utrzymywanego w temjperaturze 75°C roztworu 13,76 g kompleksu trójmeltyloami- ny i trójtlenku siarki dodaje sie 3,78 g rafinozy i po uplywie kilku minut 'potrzebnych do rocapu- szczeniia sie cukru, roztwór ogrzewa sie w tem¬ peraturze 75°C w ciagu 24 godzin, podczas któ¬ rych nastepuje wytracenie sie gestego kleistego osadlu. Nastepnie mieszanine schladza sie i zlewa z nad osadu owumetyloformamdd. Uzyskany pro¬ dukt rozciencza sie z dodatkowa iloscia dwume- tyleformamidu i rozpuszczalnik ponownie dekan- tuje. Pozostaly osad rozciera sie z absolutnym etanolem uzyskujac osad w postaci granulek, któ¬ ry odsacza sie i obficie przemywa absolutnym etanolem a nastepnie bezwodnym eterem etylo¬ wym, uzyskujac produkt w postaci bezbarwnego szkla.Przyklad III. Sól sodowa poli/H-/siarczanu rafinozy. 1,5 g soli trójetyloaiminowej poJii/H-Zsiariczanu rafinozy, wytworzonej zgodnie ze sposobem z pnzykladiu II, rozpuszcza sie w 5 ml wody desty¬ lowanej, po czym dodaje 10 ml 30% wodnego roztworu octanu sodowego, a nastepnie absolut¬ nego etanolu az do calkowitego wytracenia lep¬ kiego osadlu. Po zdekanitowaniiu roztworu kleisty osad rozpuszcza sie w Wodzie i dodaje kolejno ml 30% roztworu octanu sodowego i absolutne¬ go etanolu. Wodny roztwór etanolu zlewa sie znad osadaii, który rozciera sie z absolutnym etano¬ lem uzyskujac (bezbarwny granulat, który odsa¬ cza' sie i przemywa kilkakrotnie absolutnym eta¬ nolem, a nastepnie bezwodnym eterem etylowym.Uzysjkany produkjt suszy sie pod próznia, otrzy¬ mujac bezbarwny osad, który przechowuje sie w * eksyfcatorze.Przyklad IV. Sol itrójetyloaminowa po- li/H-Marczanu stachiozy. 666 mg stachiozy rozpuszcza sie w 10 min su¬ chego dwiumetyloformamBdu, po czym dodaje 3,24 g kompleksu trójetyloaminy i trójtlenku siar¬ ki i mieszanine miesza w ciagu 24 godzin w tem¬ peraturze okolo 90°C. Nastepnie mieszanine reak¬ cyjna schladza sie i dodaje acetonu, wytracajac gumiiasty osad. Po zdekantowaniu rozpuszczalni¬ ka osad rozpuszcza sie w chlorku metylenu. Na¬ stepnie rozpuszczalnik odpedza sie pod próznia uzyskujac produkt w postaci jasnobrazowej, szklistej substancji, która suszy sie w eksyfca¬ torze.Przyklad V. Sól trójnietyiloaminowa po- li/H-^siarczaniu stachiozy. 55,0 g kompleksu trójmetyloaminy i trójtlenku siarki dodaje sie do 350 md suchego dwumetylo- formamidu, po czym calosc ogrzewa sie na lazni olejowej w temjperaturze 75°C. Uzyskany, prze¬ zroczysty roztwór schladza sie lekko w ciagu kil¬ ku minut i dodaje 15,76 g czterowodzianu. stachio¬ zy. Wytworzona mieszanine ogrzewa sie na lazni olejowej w temperaturze 65°C, w kolbie zaopa¬ trzonej w rurke suszaca sluzaca do wylapania mgly. Cukier rozpuszcza sie stopniowo dajac w wyniku klarowny roztwór, który po kilku minu¬ tach dalszego ogrzewania traci swa przezroczy¬ stosc i z roztworu wydziela sie gesty olej. W tym momencie przerywa sie mieszanie, natomiast ogrzewanie kontynuuje do pelnych 20 godzin. Na¬ stepnie znad wydzielonego i osiadlego w kolibie gestego, kleistego osadlu zlewa sie dwiumetyOofor- mamid, a osad rozciera sie z dwiema 50 ml (por¬ cjami dwumetyloformamidu, które po zakoncze¬ niu rozcierania dekantuje sie. Uzyskany produkt miesza sie z 400 ml absolutnego etanolu, w trak¬ cie czego kleisty osad przechodzi stopniowo w bezbarwny osad krystaliczny. Wytracony osad od¬ sacza sie szybko i obficie przemywa absolutnym etanolem oraz trzykrotnie bezwodnym eterem ety¬ lowym. Uzyskany produkt umieszcza sie w eksy¬ fcatorze.Przyklad VI. Sól sodowa poli/H-/siarczanu stachiozy. 71,0 g soli trójmetyloaminowej polo/HVsiarioza- nju stachiozy uzyskanej zgodnie ze sposobem z przykladu V, rozpuszcza sie w 100 ml wody de¬ stylowanej i do roztworu dodaje 125 ml 30% roztworu wodnego octanoi sodowego. Nastepnie roztwór przesacza sie w celu usuniecia ewentual¬ nych zanieczyszczen i pozostawia w ciagu okolo minut do odstania, po czym dodaje okolo 250 mil absolutnego etanolu, co powoduje wytra¬ cenie gestego, kleistego osadu. Mieszanine pozo¬ stawia sie w ciagu kilku minut do odstania, po czym dodaje dalsza ilosc absolutnego etanolu w celu calkowitego wytracenia produkjtu. Nastepnie dekantuje sie warstwe cieczy znad1 osadu, a kle¬ ista pozostalosc rozciera z absolutnym etanolem, 29 40 45 M 55 6011 106 415 12 uzyskujac stopniowo, bezbarwny, zgram/udawany osad, który odsadza sie i obficie przemywa aJbso- lutnym etanolem a na&tejpnie ©terem etylowym.Uzyskany osad .rozpuszcza sie w okolo 100 ml wody destylowanej, do roztworu dodaje 100 ml % wodnego roztworu octanu sodowego i pow¬ tarza opisana ma wstepie procedure. Produkt kon¬ cowy w postaci bezbarwnego granulaitu odsacza sie i przemywa w opisany wyzej sposób, po czym przechowuje w eksyfcarborze. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL