PL114363B1 - Proces for purification of propylene homopolymers or copolymers - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób oczyszcza¬ nia homopoflimerów lub kopolimerów propylenu, polegajacy na tym, ze: 1) propylen poddaje sie procesowi polimeryza¬ cji lub kopolimeiryzacji z innym nienasyconym monomerem weglowodorowym w cieklym propy¬ lenie, w obecnosci katalizatora skladajacego sie w zasadzie z aktywowanego trójchlorku tytanu, otrzymanego droga redukcji cztoarocMorku tyta¬ nu zwiazkiem glinoorgainiicznym i poddanego na- sitepnie aktywowaniu, oraz ze zwiazku glinoorga- nicznego; 2) otrzymana zawiesine polimeru wlprowadza sie do górnej czesci pnzetóiwipraidowej plufczM wie¬ zowej, w której spotyka sie ona w przecdwtpra- dzie z allkoholem o 3—8 atomach wegla, dopro¬ wadzanym w ilosci od 0,1 do 50 moli w stosun¬ ku do zwiazku gfMnowooiiTganiicznego i cieklym pro¬ pylenem, które to rozpuszczalniki sa podawane do dolnej czesci pluczki wezowej, w wyniku cze¬ go katalizator zostaje dezaktywowany a bomopo- limery lufo kopoliimery propylenu rozpuszczone w zawiesinie podoimeiru oraz katalizator zostaja przez pftukanie usuwane; oraz 3) po usunieciu lotnych rmonomeTÓw diroga od¬ parowania, sproszkowane homopoMmery luib ko¬ polimery propylenu poddaje sie zetknieciu z ga¬ zowym epoksyalkanem w temperaturze nizszej niz temperatura topnienia polimerów.W wyniku stosowania sposobu wedlug wyna¬ lazku mozna uzyskac rezuUtatty przewyzszajace znane sposoiby pod nastepujacymi wzgledami: 1) Poniewaz polimery i zwiazki gdinooirganicz- ne rozpuszczalne w cieklym propylenie sa prak¬ tycznie w calosci wydzielane i msuwane w plu¬ czce wiezowej, otrzymuje sie staly polimer o wy¬ sokiej jakosci, zawierajacy bardzo malo popiolu i niewiele polimeru beajpostaioiowego; ,2) Zwiazlki glinootrgandczne rozpuszczalne w ciek* lym propylenie sa praktycznie w calosci usuwa¬ ne w pluczce wiezowej, tak ze stale polimery nie zawieraja chloru pochodzacego z tego zródla.Poza tym, ze wzgledu na stosowanie w wiezy al¬ koholu, chlor pochodzacy ze zwiazku tytanu lat¬ wo reagiuije z epolksyalikanem. W wyniku tego zmniejsza sie znacznie ilosc potrzebnego epofcsy- alkamu i skraca czas obróbki; ( 3) Chlor z pozostalosci katalizatora, który roz¬ klada substancje dodatkowe, takie jak stabiliza¬ tory i smary, i oslabia efekt ich dzialania, zo¬ staje usuniejty z polimeru w reakcja z epoksyal- kanem, co pozwala na znaczne zmniejszenie ilo¬ sci dodawanych substancjo, pomocniczych; 4) Produkt charakteryzuje sie doskonala stabil¬ noscia cieplna i bairwa i moze byc stosowany do wytwarzania folii i wlókien, które wymagaja, su¬ rowca o wysokiej jakosci; Wiadomo równiez, ze epoksyaJJkany stosowane ^ do stabilizowania resartek kaltalizajtora, dezaktywu- ja zwiazki chlorowe. W oparciu o ten fakt pro¬ ponowane sa rózne sposoby oczyszczania polime¬ rów- z pofltfmeryzacji blokowej, z wykorzystaniem epoksyalkanów. Np. w japonskim opisie patento- 35 wym rar 29946/1975 i nr 1274/1£76 podano sposo¬ by polegajace na obróbce zawiesiny polimeru przez bezposrednie dodawanie epoksyalkanu i alkoholu, a nastepnie przemyciu nizszym weglowodorem.Kazdy z wymienionych sposoibow nie moze byc 40 jednak uwazany za wystarczajacy, gdyz dezakty¬ wacje prowadzi sie w ukladzie zawierajacym cala ilosc zwiazku tytanowego i zwiazku glinoorgani- cznego stosowanego do polimeryzacji. Wymaga to uzycia wiekszej ilosci czynników dezaktytwujacych. 45 Ponadto, jesli stosuje sie tani niskowirzacy tlenek propylenu jako epoksyailkan, oddzielanie propyle¬ nu od epoksyailikaim jest tak trudne, ze wyma¬ ga to zastosowania wysokorozdzielczej kolumny destylacyjnej do oczyszczania niepraereagowanego M propylenu w cedu zawrócenia go do polimeryza¬ cji.Z drugiej strony, w japonskim zgloszeniu pa¬ tentowym (OPI) nx lZ9885/l$n5 opisano inny pro¬ ces, polegajacy na tym, ze resztki katalizatora 99 zawierajace polioiefiny poddaje sie zetknieciu z mieszanina par tlenku alkilenu i wody i w ten sposób oczyszcza sie poMolefkiy. Sposób ten jest doskonaly dla usuwania skladników chlorowco¬ wych z pozostalosci katalizatorów, ale nie jest 60 korzystny ze wzgledu na stwamzanie innych po¬ waznych problemów, takich jak korozja urzadzen powodowana dzialaniem chlorowcowodoru i wil¬ goci obecnej w ukladzie.Jednym z przedmiotów wynalazku jest ulep- 10 u 20 25 30 35 40 45 50 55 605 5) Nie jest potrzebne stosowanie, duzej susizar- kd, gdyz proces oibróblki epoksyailkaneni prowadzi sie w fazie gazowej.Na rysunku 1 przedstawiony jeiat schemat Ilu¬ strujacy sposób wedlug wynalazku. Aiby pozosta¬ losc katalizatora w polimerze byla dostatecznie mala, by nie wywierac niekorzystnego wplywu na jego jakosc, pozadanymi jest prowadzenie pro¬ cesu paldaneryizacji w obecnosci wysokowydagne- go katalizatora, to znaczy takiego, przy którym osiaga sie wydajnosc wynoszaca wiecej miilz 8,000 g produktu na 1 g stalego katalizatora.Korzystnym katalizatorem tytanowym w spoiso- bie wedlug wynalazku jest taki, który wykazuje wysoka aktywnosc i wasiki zakres wielkosci cza^ steczek. Np., odpowiedni wysoikoalktywtoy staly ka- tailizaitor sporzadza sie nastepujaco. Wyjsciowy trójchlorek tytanu wyttwairza sie redukujac czte¬ rochlorek tytanu za pomoca zwiazku gflinoorga- niicznego. "Trójchlorek tyjtamu podldaje sie * dziala¬ niu czynnika kornipleksujacego, zwdajzku glimoor- ganicznego, jodowego czynnika komplekisujajcego, czterochlorku tytanu lub mieszaniny powyzszych substancji.W szczególnosci mozna np. stosowac stale ka¬ talizatory opisane w jaiponsfcich zgloszeniach pa¬ tentowych (OPI) nir 146587/76 i nr 97685/1978, o- piisie patentowym 9t. Zjedn. Asm. nir 3900765, o- raz brytyjskim opisie patentowym nir 139U067.W sklad katalizatora stosowanego w sposobie wedlug wynalaizku wchodizi zarówno omówiony u- panzedniio aktywowany zwiazelk tyltamu jak i zwia¬ zek glmoorganiczny, a takze moze wchodzic w jego sklad znany trzeci skladnik, taka jak ami¬ na, eter, ester, pochodne siarkowe, chlorowiec, benzen lufo aizullen, organiczne luub nieorganicz¬ ne zwiazki aizotowe albo ongandcizne lub nieor¬ ganiczne zwiazki fosforowe. Na ogól zwiiazki ty¬ tanu (trójchlorek tyitanu) i 'zwiazek gClinoorganii- czny znajduja sie w katalizatorze w stosunku od 10:1 do 1:600, korzystnie 2:1 do 1:200, najbardziej korzystnie od l:il do 1'lfOO.Jako alkohole w sposobie wedlug wynalazku stosuje sie alkohole alifatyczne lufo ailicykUiiczne o 3—8 atomach wejgUa, korzystnie nasycone, ta¬ kie jak n-propanol, iizoproipanol, n^bultanói, H-irz.- -butanol, Ill^nz^bultanol, alkohol n-aimylowy, al¬ kohol II-rz.^aniylowy, cylklopenitanol, n^heksanol, 1-matyiopentanol, 2nmetylopentatnol, lHetylofouta- nol, cykloheksanol, 2Hmetyilocyiklopenitanol, nnhep- tanol, 2-metylocyklofteksanol, 2^metyfloheksanol, n- -oktanol, 2^etylohekisanol i podobne. Szczególnie przydatne ze wzgledu na zdolnosc wymywania katalizatora z polimeru sa alkohole zawierajace reszte weglowodoru przy aitomiie wegla w pozy¬ cji a lub fi w stosunku do girupy hydroksylowej.Z tego wzgledu korzystnie stosuje sie izopropa- nol, izobuitanol, IlHrz.4utanol,~alkohol 11-trz.Hamy- lowy, cykloheksanol i 2-etyloheksamol. Ilosc sto¬ sowanego alkoholu zalezy od ilosci zwiazku gli- noorganicznego w zawiesinie polimeru.Jesli ilosc alkoholu jest maila powstaja poli¬ mery o wysokim ciezainze czasteczkowym, co w duzym stopniu pogainsza wlasciwosci polimeru. Je- 6 sili stosuje sie duzy nadmiar aillkoholu to, ulega on w znacznym stopniu adsorpcji na polimerze i jest trudny do osuniecia podczais przemywania przeciwprajdowego cieklym propylenem. Ponadlto, uwalnia sie wtedy woliny chlorowodór, powodu¬ jacy koroizje urzadzen. Z Tych wzgledów, ilosc afllkoholu powinna wynosic od 0^1 do 50, korzy¬ stnie 0,1 do 10, najbardziej korzystnie 0,5 do 5 moli na mol zwiazku giinooaiganicznego.Alkohol doprowadza sie do pluczki wiezowej bezposrednio lufo po rozdenczeniu cieklym pro¬ pylenem. Alternatywnie, alkohol mozna doprowa- dzac linia zasilajaca do zawiesiny pollimeiiu lub do cieklego propylenu, stosowanego jako ciecz przemywajaca.Jako gazowe epoksyailkany stosowane do obrób¬ ki sproszkowanego polimeru mozna stosowac tlen¬ ki aikiienu lub etery glijcydylowe, na ogól o 2—8 atomach weglla, takie jak tlenek etylenu, tlenek propylenu, (tlenek ibutyflenu, epdicMoironyldiryna, e- ter mettylowy glicydu, eter etyllowy glicydu, eter butylowy glicydu i podobne. Szczególnie korzy¬ stnie stosuje sie nisikowrzace epoksyailkany, takie „ v jak tlenek propylenu i tlenek etylenu. Ilosc epo- ksyalkanu wynosi zwykle 0,|5—10, korzystnie 1—5 moli na mol chloru obecnego w polimerze.Figura 1 ilustruje jeden z przykladów prowa¬ dzenia procesu wedlug wynalazku. W dalszej cze¬ sci oipisu sposób wedlug wynalazku jest omawia¬ ny w odniesieniu do tego rysunku.Ciekly propylen doprowadza sie przewodem 2 do reaktora polimeryzacji 1. Monomer nienasy¬ conego weglowodoru, taki jak etylen, czynnik re- jg gulujacy ciezar azasteczfcowy, taki jak wodór, o- raiz katallizaitor (istaly katalizator i zwiazek gli- noorganiczny) dostarczane sa do reaktora 1, od¬ powiednio przewodami 3, 4 i 5.Polimeryzacje prowadzi isie 'konzytstoie w (tem- 40 peraturze 30—lOO^C i pod takim ciisndeniem by utrzymac propylen w stanie cieklym. Wytwarza¬ na zawiesine polimeru uisuwa sie periodycznie, lufo korzystnie w sposób ciagly, z reaktora 1 po¬ przez zawór 6 i dostarcza na szczyt 8 pluczki 45 wiezowej 7 (zasilanie górne). Ciekly propylen, korzystnie nie zawierajacy rozpuszczalnych poli¬ merów (iglówmie bezpostaciowych) doprowadza sde do dolnej czesci pluczki 7 przewodem 9 (zasila¬ nie doilne). 90 Alkohol doprowadza sie bezposrednio lub po rozcienicizemiu cieklym propylenem przewodem 9, 13 lub 14. Najbardziej korzystne jest podawanie alkoholu przewodem 14, gdyz zapewnia to naj¬ blizsze zetkniecie allkoholu z polimerem i zwiek- w sza sie w ten sposób efekt przemywania. Roz¬ puszczalne w zawiesinie polimery i produkty re¬ akcji pozostalosci katalizatora z alkoholem usu¬ wa sie selektywnie przewodem 10 i przesyla do urzadzenia, w którym odzyskuje sie polimery bez- * postaciowe. W pluczce wiezowej 7 zawiesina poli¬ meru styka sie w przeciwipradizie z cieklym pro¬ pylenem podawanym od dolu, a merozpuszcizaiLny w zawiesinie polimer jest usuwany z dna plucz¬ ki. W dolnej czesci pluczki, w której zbiera sie w zawiesina katalizatora, cisnienie zostaje obnizone114 363 do bliskiego atmosferycznego, za pomoca zaworu 12, sprzezonego z regulatorem LC poziomu (lub stezenia). Zawiesine polimeru przesyla sie stad przewodem 11 do wyparki rzutowej 15.Monomery zawierajace praktycznie ciekly pro¬ pylen, jako lotne pod cisnieniem atmosferycznym, odparowuje sie w wyparce 15 i przesyla do oczy¬ szczania przewodem 16.Polimer wydzielony w wyparce 15 przesyla sie poprzez zawór 17 do reaktora 18, w którym zo¬ staje poddawany reakcji z epoksyalkanem. Do reaktora 18 doprowadza sie gazowy -epoksyalkan i azot odpowiednio przewodami 19 i 20.Proces prowadzi sie w temperaturze od poko¬ jowej (okolo 20aC) do temperatury nizszej od tem¬ peratury topnienia polimeru, korzystnie od 40°C do 120°C. Gzas obróbki wynosi od 5 do 30 minut.Reaktor 18 jest korzystnie reaktorem ze zlozem fluidalnym, ale mozna takze stosowac z powodze¬ niem suszarki z przewiewem lub zbiorniki lej¬ kowate z doprowadzaniem gazu od dolu.Gaz z reakcji, zawierajacy nieprzereagowany e- poksyalkan, odprowadza sie przewodem 21 i e- wentualnie po oczyszczeniu zawraca do reaktora 18.Polimer po obróce w reaktorze 18 przesylany jest przewodem ,22 do granulatora, ewentualnie suszony (przed granulacja) i przerabiany na pro¬ dukt koncowy.Sposób wedlug wynalazku jest dokladniej ilu¬ strowany nastepujacymi przykladami i przyklada- mi porównawczymi, które jednak nie ograniczaja jego zakresu. (1) Przygotowanie katalizatora Etap *1 (Przygotowanie produktu redukcji) Reaktor o pojemnosci 200 litrów wypelnia sie argonem, i dodaje 40 litrów bezwodnego heksanu i 10 litrów czterochlorku tytanu i calosc miesza w temperaturze —5°C, po czym wkrapla sie mie¬ szany roztwór 23,2 litrów seskiwichlorku etylo- glinu w 30 litrach bezwodnego heksanu, utrzy¬ mujac temperature mieszaniny nie wyzsza niz —3°C. Calosc miesza sie w tejze temperaturze w ciagu 2 godzin, przerywa mieszanie i wydzie¬ la produkt reakcji w temperaturze 0°C i prze¬ mywa go dwukrotnie 40 litrami heksanu. Otrzy¬ muje sie 16 kg produktu redukcji.Etap 2. Produkt reakcji z etapu 1 zawiesza sie w n-dekalinie, koryguje stezenie do 0,2/cm3 i o- grzewa w ciagu 2 godzin w temperaturze 140°C.Po zakonczeniu reakcji odrzuca sie supernatant, a produkt przemywa dwukrotnie , 40 litrami hek¬ sanu, otrzymujac kompozycje zawierajaca trój¬ chlorek tytanu.Etap S. 11 kg kompozycji zawierajacej trój¬ chlorek tytanu, otrzymanej w etapie 2, zawiesza sie w 55 litrach, toluenu a nastepnie dodaje jod i eter flutu-n-butylowy w takiej ilosci by sto¬ sunek molowy trójchlorku tytanu, jodu i eteru dwu-n-butylowego wynosil 1:0, 1:1. Reakcje pro¬ wadzi sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 80°C, otrzymujac staly katalizator trójchlorek tytanu. 10 if 30 S9 45 55 zawierajacy es (2) Polimeryzacja propylenu i oczyszczanie o- trzymanego polimeru.Do reaktora polimeryzacji o pojemnosci 30 m3 doprowadza sie w sposób ciagly 1.700 kg/godzine cieklego propylenu, GO g/godzine stalego katali¬ zatora oraz 600 g/godzine chlorku dwiuetyttogliniu.Proces prowadzi sie w obecnosci wodoru, w tem¬ peraturze 70°C. W tym czasie cisnienie w reak¬ torze wynosi 31—31,8 kg/cm2 G tj. 3,04 MPa — — 3,12 MPa a wytwarzana zawiesina polimeru jest usuwana z dolnej czesci reaktora, co pozwa¬ la na utrzymywanie stalego poziomu w reakto¬ rze.Zawiesina polimeru otrzymywana w takich wa¬ runkach zawiera 900 kg/godzine stalego poiliimeru propylenu, 1.2 kg/godzine tak zwanego ataiktycz- nego polimeru rozpuszczallnego w cieklym propy¬ lenie (produkt uboczny) i 788 kg/godzine nieprze- reagowanego cieklego propylenu, zawierajacego wiekszosc dodawanego zwiazku gdtimowego.Zawiesine polimeru usuwa sie w sposób cia¬ gly z dolnej czesci reaktora i przesyla do gór¬ nej czesci 8 wielostopniowej pmzeciwiprajdowej plu¬ czki wiezowej 7 (fig. 1).Do srodkowej strefy 14 pluczki doprowadza sie pod cisnieniem 370 g/godzine izobuttajnolu, sluza¬ cego jako dezaiktywator.Jednoazesnie do dolnej strefy 9 pluczki dopro¬ wadza sie w sposób ciagly 1.100 kg/godizine o- czyszczonego cieklego' propylenu, utrzymywanego w temperaturze 61—64°C Szybkosc mieszania w pluczce jest bardzo mala i wynosi 12 Obrotów na minute! Podczas tej operacji cisnienie w plu¬ czce wynosi 26,2-h27,0 kg/om^G ^tj. 2J57—2,05 MPa.Osiadajacy na dnie polimer odprowadzany jest w sposób ciagly do wypaiiki rzutowej 15, poprzez zawór redukcyjny 12 sprzezony z regulatorem po¬ ziomu LC i przez przewód 11.Ze szczytu 10 pluczki odprowadza sie 1J5O0 ,kg/ /godzine cieklego propylenu, zawierajacego zwia¬ zek glinowy z katalizatora, oraz 112 kig/lgodzine ataktycznego polimeru, który przesylany jest do urzadzenia do jego odzyskiwania. Straty drobno sproszkowanego stalego polimeru wynosza tutaj l°/§ lub mniej. Zawiesina odprowadza z dna plu¬ czki jest rozdzielana w wyparce rzutowej 15, w dolnej czesci której otrzymuje sie sproszkowany polimer.Powyzszy polimer przesyla* sie do reaktoira 18, w którym odbywa sie obróbka epoksyailkanem, w temperaturze 60°C, przy ciaglym doprowadzaniu azotu w ilosci 1-500 litrów/godzine przewodem 20 i 90 g/godzine tlenku propylenu przewodem 19.Sproszkowany polimer odprowadza sie przewodem 22, umieszcza na plycie ze stali weglowej SS i prasuje na tej plycie w temperaturze 190°C. Po usunieciu polimeru z plyty, pozostawia sie ja na okres 24 godzin i bada stopien wystepowania korozji na powierzchni zelaza.Nastepnie, sproszkowany polimer .miesza sie z 2,0-dwu-III^rz.^butylo-4Hmetyilofenolem (BHT), sto¬ sowanym jako przeciwuitleniacz, w ilosci 0,2 g na 100 g polimeru i formuje pastylki w tempe-114363 16 o ^ ca M RS fi § 323 li SI s a 8 pg a < < <2 «5 Ó co 8 3 ^a ! •81 CD - 8 ^ -5^ a * 2 ^ O C35 ^ "fi W Q i a m 3 . 2 t*S£ o ^ § |gs * s s 111 fe £ £ o P9 W *d 3 cd I Eh 6 c3 9 §§^ w 2 j«j S 8 « cij 5 m ^5 to N 3 S Q o § 8 « ^ 2 £ C5 00 CQ CM SJ 45 2 s o g io » £ ,fl g OS Oj t=? ts« iH 5 £ 9) 3 § *5 Iii y u ® « ft cd i pq cd ^ o +j i—i <3 s sl CU es Q O Q « Cg ^ ?3 i * *^ J| S S 8 * * « 5* s£ g tJD Jh cd G O O- cu ^ £ H cd cd al111 Wyniki badania wlasciwosci polimeru, takich jak bairwa pastylek, zawartosc chloru oznaczania me¬ toda fluorescencyjna w promieniowaniu rentge¬ nowskim i stabilnosc cieplna, zesltawiiono w ta¬ blicy 1, w której podano równiez wyniki uzys¬ kane w przykladach porównawczych i pnzyikla- dach opisanych w dalszej czesci opdlsu.W tablicy 1 ,podano równiez wlasciwosci folii, nip. folii o grubosci 30 iriilkronów, otarzytmanej przy zastosowaniu matrycy typu T o srednicy 40 mim.Test na stabilnosc cielpna przeprowadzana o- grzewajac arkusz o grubosci 1 mm w piecu o temperaturze 150°C i wyznaczajac czas potrzeb¬ ny do osiagniecia termicznego rozkladu. Wyniki testu przedstawiono jako ilosc dni potrlzebnych dla mzyisikania rozkladu.Z danych prizedlsttawiionyioh w talblicy wypiyfwa- ja nastepujace wnioski. Staly katalizator z przy¬ kladu I wykamuije wysoka aktywnosc kataiitycz- na, stopien polimeryzacji przypadajacy na jedno¬ stke ciezaru stalego katalizatora jesit wyjatkowo wysoki i wynosi okolo 115.0010 g/g. W wyniku te¬ go, proces oczyszczania po zakonczeniu polime¬ ryzacji jesit uproszczony a zawartosc popiolu w polimerze wytwarzanym sposobem • wedlug wyna¬ lazku jest taka sama jak w polimerach podda¬ wanym zwyklym skomplikowanym procesom o- czyszozantia.Wartosc wspólczynnika izotaktyoznosci (H*/» w tablicy 1) pollimeiriu- jest wysoka i wynosi nawet 98,5*/t. Oo wiecej, w tescie na ekstrakcje, prze¬ prowadzonym w autoklawie w" temperaturze G5°C, stwierdzono praktyczny brak pozostalosci z eks¬ trakcji. Jak z tego wyndika, w pluczce wiezowej uzyskuje sie praktycznie calkowite przemycie pro- duWtu.Stwierdzono ponadto w tesitacih na zawartosc popiolu i na korozje, ze zwiazek chlorowy w po¬ limerze zostaje prawie calkowicie zdezaktyiwowa- ny i usuniety podczas obróbki epoksyalllkainem.Jakosc iflofliii otrzymywanych z .pofliimeru jjest wyz¬ sza od jakosci handllowyclh folii.Przeciwlpradowa pluczka wiezowa sltoisowana w przykladzie 1, ma nastepujaca charakterysityke: srednica — Q00 mm wysokosc — 8j200 nmm os obrotu — 10 lopatek umieszczonych na osi pionowej.Reaktor do obróbki ejpoksyalkanem: srednica — 800 rmm iwyisokosc — 2.O0O mm os obrotu — 3 lapki umieszczone na osi piono¬ wej.Porównawczy przyklad I. Powtarza sie poste¬ powanie opisane w przykladzie I, z tym, ze w procesie przemywania nie stosuje sie dezakty- watora, takiego jak izopropanol. Wyniki przed¬ stawione sa w tablicy 1- W porównaniu z polimerem z przykladu I, pro¬ dukt zawiera duzo popiolu i zwiazki chlorowe nie sa calkowicie usuwane. Folie wytwainzane z takiego polimeru sa zbyt malo zamglone i posia¬ daja zbyt duzo „rybich oczek", by mogly nada¬ wac sie do uzytku. 383 (12 [Porównawczy przyklad II. Powtarza sie poste¬ powanie z przykladu I, z tym, ze zaimdasit stalego katalizatora otrzymywanego w sposób opisany w przykladzie I stosuije sie handlowy tróichlorek tytanu (TiClsAA, wytwarzany przez firme Toyo Stauffer Co.). Wyniki przedstawiono w tablicy 1.W tym przypadku, zawartosc popiolu, wlasciwo¬ sci folii, stabilnosc cieplna, jak równiez aktyw¬ nosc katalizatora, sa gorsze w 1porównaniu z przy¬ padkiem, w którym stosuje sie staly katalizator.Porównawczy przy|kiad III. Powltarza sie poste¬ powanie opisane w przyiklajdzie I, nie stosujac obróbki epoksyalkanem. j_ Chociaz wlasciwosci poliimeru, n|p. zawartosc po¬ piolu, nie wiele sie róznia od wlasciwosci polli¬ meiriu z przykladu I, nie osiaga sie calkowitej dezaktywacji zwiazków chlorowych, w wynittdu cze¬ go zachodzi potrzeba stosowania czynnika zoibo- jp jetriiaijacego, takiego jak stearynian wapnia.P r z y k l a d II—VI. Powltarza sie postepowa¬ nie opisane w przykladzie I, stosu(jac zaimiast izo- butanolu inne dezalktywaitory wymienione w ta¬ blicy 1, oraz zamiast tlenku propylenu inne epo- M ksyalkany wymienione w tablicy 1.Przedstawione w tablicy 1 wyniki polimeryza¬ cji i charakterystyki folllii wykazuja, ze osiaga sie praktycznie tak samo dobre wytnlM jak w przykladzie I. 30 Chociaz wynalazek zostal opisany szczególowo w róznych aspektach, to dla fachowiców jest o- czywiste, ze mozna dokonywac róznych zmian i modyfikacji bez odchodzenia od jego idei i za¬ kresu. 31 Zastrzezenia patentowe 1. Sposób oczyszczania homopialiimerów lub ko¬ polimerów propylenu, znamienny tym, ze- propy- 46 len poddaje sie procesowi polimeryzacji lulb ko¬ polimeryzacji z innym nienasyconym monomerem weglowodorowym w cieklym propylenie, w obec¬ nosci katalizatora skladajacego sie z aktywowane¬ go trójchlorku tytanu, otrzymanego droga reduk- 45 - cji czterochlorku tytanu zwiazkiem glinoorganicz- nym i nastepnie aktywowanego, oraz ze zwiazku glinoorganicznego, nastepnie otrzymana zawiesine polimeru wprowadza sie do górnej czesci przeciw- prajdowej pluczki wiezowej, w której spotyka sie 50 ona w przeciwprajdzie z alkoholem o 3—8 ato¬ mach wegla i cieklym propyllenem, w wyniku cze¬ go katalizator ulega dezaktywacji a homopoJMme- ry luib kopolimery rozpuiszczotne w zawiesinie po¬ limeru sa przez plukanie usuwane, przy czym al- w kohol stosuje sie w ilosci od 0,1 do 50 moli w stosunku do zwiazku glinoorganicznego i wprowa¬ dza do pluczki pomlizej miejisca wprowadzenia za¬ wiesiny podiimeru, a ciekly .propylen równiez wprowadza sie do dolnej czesci pluczki, po czym 60 po usunieciu lotnych monomerów droga odparo¬ wania, sproszkowane homopoilimery lulb kopoli¬ mery propylenu poddaje sie zetknieciu z gazowymi epoksyailkanem w temperaturze nizszej od tempe¬ ratury topnienia honiopoliimeru luib kopolimeru. « 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze114 363 13 14 jako alkoholi o 3h^8 atomach wegla stosuje sie al¬ kohol, w krtórym ganujpa hyidró&syllojwa jest zwiajza- na z atomem wegla w pozycji co najmniej, a lub. 3. Sposób wedlug zastnz. 2, znamienny tym ze jako alkohol o 3—8 atomach wegla sltosoiije sie izo- propanoil, izobuitanol, IInnz.-butanol, alkohol Il-nz.- -amylowy, cyjkflolhekisainol, liulb 2^yfloihekisanoil. 4. Sposób wedlug zastnz. 1, znamienny tym, ze alkohol o 3—8 atomach wegla isfo&uje isde" iw ilosci 04 do 10 imolA w istosuinltou Ido iloistci awtiajzjku gli- noorganiioznego. 5. Sposób wedlug zastnz. 4, znamienny tym, ze alkohol o 3—8 atomaioh wegla stoismje sie w ilo¬ sci 0,5 do 5 moli w stasumJku do ilosci zlwiajzfeu glinoarganlaznego. 6. Sposób wedlug zasitnz. 1, znamienny tym, ze U 15 jako epdksyaflkan stosuje sie tlenek etylenu, tle¬ nek propylenu, tlenek butylenu, epiiichlloronyidiryne, eter metyflowy glkyidu, eter. etyllowy gflteyKlu lub eter bultylowy glicydu. 7. Sposób wedlug- zasitnz. 1,, znamienny tym, ze epoksyalkan stosuje sie w ilosci Ofi do 10 moli w stosumiku do ilosci ohlaru obecnego w sproisiziko- wanym homopoOiimenze luib kopofliinfterae propyle¬ nu. 8. Sposób wedlug zastnz. 7, znamienny tym, ze epotksyalllkain stosuje sie w ilosci 1 do 5 rnoOl w stosunku do ilosci ohloru obecnego w sproszkowa¬ nym homopoliimenze luib kopolimerze propylenu. 9. Sposób wedlug zasltnz. 1, znamienny tym, ze homopolimer luib kopolimer propyilernu poddaje sie zetknieciu z epokisyaOikanem w temperaturze 40— —iao°c.Rg.1 PL PL PL PL PL

Claims (9)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób oczyszczania homopialiimerów lub ko¬ polimerów propylenu, znamienny tym, ze- propy- 46 len poddaje sie procesowi polimeryzacji lulb ko¬ polimeryzacji z innym nienasyconym monomerem weglowodorowym w cieklym propylenie, w obec¬ nosci katalizatora skladajacego sie z aktywowane¬ go trójchlorku tytanu, otrzymanego droga reduk- 45 - cji czterochlorku tytanu zwiazkiem glinoorganicz- nym i nastepnie aktywowanego, oraz ze zwiazku glinoorganicznego, nastepnie otrzymana zawiesine polimeru wprowadza sie do górnej czesci przeciw- prajdowej pluczki wiezowej, w której spotyka sie 50 ona w przeciwprajdzie z alkoholem o 3—8 ato¬ mach wegla i cieklym propyllenem, w wyniku cze¬ go katalizator ulega dezaktywacji a homopoJMme- ry luib kopolimery rozpuiszczotne w zawiesinie po¬ limeru sa przez plukanie usuwane, przy czym al- w kohol stosuje sie w ilosci od 0,1 do 50 moli w stosunku do zwiazku glinoorganicznego i wprowa¬ dza do pluczki pomlizej miejisca wprowadzenia za¬ wiesiny podiimeru, a ciekly .propylen równiez wprowadza sie do dolnej czesci pluczki, po czym 60 po usunieciu lotnych monomerów droga odparo¬ wania, sproszkowane homopoilimery lulb kopoli¬ mery propylenu poddaje sie zetknieciu z gazowymi epoksyailkanem w temperaturze nizszej od tempe¬ ratury topnienia honiopoliimeru luib kopolimeru. 2. «

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze114 363 13 14 jako alkoholi o 3h^8 atomach wegla stosuje sie al¬ kohol, w krtórym ganujpa hyidró&syllojwa jest zwiajza- na z atomem wegla w pozycji co najmniej, a lub.

3. Sposób wedlug zastnz. 2, znamienny tym ze jako alkohol o 3—8 atomach wegla sltosoiije sie izo- propanoil, izobuitanol, IInnz.-butanol, alkohol Il-nz.- -amylowy, cyjkflolhekisainol, liulb 2^yfloihekisanoil.

4. Sposób wedlug zastnz. 1, znamienny tym, ze alkohol o 3—8 atomach wegla isfo&uje isde" iw ilosci 04 do 10 imolA w istosuinltou Ido iloistci awtiajzjku gli- noorganiioznego.

5. Sposób wedlug zastnz. 4, znamienny tym, ze alkohol o 3—8 atomaioh wegla stoismje sie w ilo¬ sci 0,5 do 5 moli w stasumJku do ilosci zlwiajzfeu glinoarganlaznego.

6. Sposób wedlug zasitnz. 1, znamienny tym, ze U 15 jako epdksyaflkan stosuje sie tlenek etylenu, tle¬ nek propylenu, tlenek butylenu, epiiichlloronyidiryne, eter metyflowy glkyidu, eter. etyllowy gflteyKlu lub eter bultylowy glicydu.

7. Sposób wedlug- zasitnz. 1,, znamienny tym, ze epoksyalkan stosuje sie w ilosci Ofi do 10 moli w stosumiku do ilosci ohlaru obecnego w sproisiziko- wanym homopoOiimenze luib kopofliinfterae propyle¬ nu.

8. Sposób wedlug zastnz. 7, znamienny tym, ze epotksyalllkain stosuje sie w ilosci 1 do 5 rnoOl w stosunku do ilosci ohloru obecnego w sproszkowa¬ nym homopoliimenze luib kopolimerze propylenu.

9. Sposób wedlug zasltnz. 1, znamienny tym, ze homopolimer luib kopolimer propyilernu poddaje sie zetknieciu z epokisyaOikanem w temperaturze 40— —iao°c. Rg.1 PL PL PL PL PL