PL125772B1 - Method of manufacturing plastic net and plastic net made using this method - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania siatki z tworzywa sztucznego oraz siatka z tworzywa sztucznego.Znany jest z opisu patentowego Wielkiej Brytanii nr 982036 sposób wytwarzania siatki w postaci prostokatnej kraty, przez rozciaganie plaskiego arkusza z tworzywa sztucznego, majacego otwory, których srodki leza na umocowanej kracie prostokatnej, przy czym arkusz jest rozciagany dwuosiowo, w dwóch kierunkach równoleglych do osi kraty. Powstajace w ten sposób zlacza kraty siatki sa grube i ciezkie.Znana jest z opisu patentowegoWielkiej Brytanii nr 1310 474 siatka, której zlacza sa dostate¬ cznie silne, aby umozliwic stosowanie siatki przy niewielkich obciazeniach, lecz nie dosc silne, aby umozliwic jej zastosowanie w przypadku wiekszych obciazen. Do kazdego zlacza siatki dochodza dwie pary wlókien, przy czym zlacze jest utworzone z rozwidlonych wlókien, wlókna srodkowego oraz cienkich srodników. Grubosc srodników jest o polowe mniejsza od grubosci wlókien. Stwier¬ dzono, ze siatka bardzo czesto peka na zlaczach, przy czym pekniecie rozpoczyna sie w srodniku i przebiega wzdluz wlókien. W rozwiazaniu alternatywnym zlacze jest pozbawione wlókna centralnego.Znane sa z opisu patentowego Wielkiej Brytanii nr 1 544608 siatki cienkie i plaskie, których zlacza nie sa grubsze niz wlókna. Uwaza sie, ze zlacza plaskie nie wykazuja duzej wytrzymalosci, poniewaz w srodku kazdego zlacza wystepuje strefa o przypadkowym rozmieszczeniu czasteczek, która ma mniejsza wytrzymalosc na pekanie niz strefy o ukierunkowanych czasteczkach, które ja otaczaja. Strefy otaczajace maja te sama grubosc, co strefa centralna zlacza, wiec maja od niej wieksza wytrzymalosc. Wadawszystkich znanych siatek sa ich zlacza. Zlacza powinnywykazywac dostateczna wytrzymalosc, nie zawierajac jednoczesnie zbyt duzo tworzywa sztucznego.Zgodnie z rozwiazaniem wedlug wynalazku rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az umowny punkt usytuowany w materiale wyjsciowym na umownej linii prostej, równolegly do poszczególnych rzedów umownej kratki i styczny do odpowiednich otworów lub wglebien, przesu¬ nie sie na obszar formowanego wlókna, poza umowna linie prosta. Pret w punkcie srodkowym strefy, która laczy konce wspólosiowych wlókien, jest grubszy niz wlókna w ich punkcie srodko¬ wym, zas material wyjsciowy jest grubszy od 0,75 mm.2 125772 Umowny punki lezacy na umownej linii prostej przesuwa sie na odleglosc co najmniej 25% grubosci wlókna w jego punkcie srodkowym.Korzystnie rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az ukierunkowanie czasteczek przejdzie przez kazda umowna strefe zlacza, z jednego wlókna na wspólpracujace z nim wlókno, usytuowane po przeciwnej stronie umownej strefy zlacza. Grubosc materialu wyjsciowego wynosi co najmniej 1 mm.Odleglosc pomiedzy siasiednirni otworami lub wglebieniami w tym samym rzedzie jest nie¬ wiele wieksza niz grubosc materialu wyjsciowego w tym samym punkcie.W korzystnym przykladzie wykonania wynalazku rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az ukierunkowanie czasteczek przejdzie calkowicie lub prawie przejdzie przez kazda umowna strefe zlacza. Material umownej strefy zlacza tworzy koncówke wlókien, plynnie przechodzac we wlókna, a kazda umowna strefa zlacza jest grubsza w punkcie srodkowym od kazdego wlókna dochodza¬ cego do zlacza, mierzonego takze w punkcie srodkowym. Nastepnie rozciaga sie powstala siatke w kierunku równoleglym do rzedów umownej kraty.Zgodnie z rozwiazaniem siatki wedlug wynalazku grubosc najgrubszego elementu siatki wynosi co najmniej 0,75 mm, zas kazdy pret zawiera wiele naprzerhianleglych stref, przy czym pierwsze strefy lacza konce wspólosiowych wlókien, zas drugie strefy sa rozmieszczone pomiedzy pierwszymi strefami laczacymi konce wspólosiowych wlókien. Ponadto kazdy pret ma pofaldo¬ wana górna i dolna powierzchnie, zas druga strefa ma wieksza grubosc niz pierwsza strefa, a ponadto pierwsza strefa ma wieksza grubosc w punkcie srodkowym niz grubosc kazdego z wlókien laczonego przez pierwsza strefe w punkcie srodkowym.Wszystkie pierwsze strefy preta maja czasteczki ukierunkowane w kierunku przebiegu wlókien.Zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku material wyjsciowy jest grubszy od 0,75 mm, zas zlacza maja strukture ukierunkowana i kazde z nich ma grubosc minimalna wynoszaca co najmniej 75% grubosci wlókien przechodzacych przez zlacze w ich punkcie srodkowym, oraz grubosc maksymalna znacznie wieksza od grubosci wlókien przechodzacych przez zlacze, w ich punkcie srodkowym. Ponadto kazde zlacze ma strefe centralna o grubosci wiekszej od grubosci stref ukierunkowanych, usytuowanych po obu stronach strefy centralnej, przy czym krawedzie strefy przejsciowej pomiedzy wlóknami i zlaczami maja czasteczki ukierunkowane obwodowe Podczas rozciagania materialu wyjsciowego w kierunku równoleglym do rzedów umownej kraty, zwalnia sie obciazenie materialu w pierwszym kierunku rozciagania, umozliwiajac skrócenie siatki w tym kierunku. Grubosc materialu wyjsciowego wynosi co najmniej 1 mm.Zgodnie z rozwiazaniem wedlug wynalazku zlacze siatki ma strefe centralna o ksztalcie wydluzonym, usytuowana wspólosiowo z dwoma wlóknami, przechodzacymi przez zlacze. Gru¬ bosc srodkowej czesci strefy centralnej jest równa grubosci wlókien wspólosiowych ze strefa centralna.Korzystnie strefa centralna przechodzi w strefy krancowe, usytuowane przy koncach wspólo¬ siowych wlókien, majace wieksza grubosc niz strefa centralna. Maksymalny rozmiar kazdego zlacza, w plaszczyznie siatki, jest wspólosiowy z dwoma wlóknami i jest znacznie wiekszy od rozmiaru minimalnego, wspólosiowego z pozostalymi wlóknami, zas boki zlacza przechodza lagodnie we wlókna wspólosiowe z maksymalnym rozmiarem zlacza i przechodza mniej lagodnie w pozostale wlókna.Kazde zlacze ma grubosc wlókien przechodzacych przez zlacze, w ich punktach srodkowych.W czasie dwuosiowego rozciagania materialu wyjsciowego powstaja zlacza pomiedzy wlókna¬ mi, które nie sa plaskie i nie maja zmniejszonej grubosci. W ramach zlacza nie wystepuja wlókna.Cale zlacze ma minimalna grubosc równa co najmniej 75% grubosci dowolnego wlókna dochodza¬ cego do zlacza, wjego punkcie srodkowym. Zlacza maja strukture zamknieta wprzeciwienstwie do zlacza o strukturze otwartej, utworzonych przez rame wlókien i cienka membrane laczaca te wlókna lub tez przez ukierunkowana, cienka membrane, otoczona na obrzezu ukierunkowanymi wlóknami.Zlacza wedlug wynalazku maja strefe centralna, która jest grubsza niz ukierunkowane strefy poprzeczne, co najmniej po dwóch przciwleglych stronach zlacza. Strefa centralna moze zawierac125 772 3 czesc materialu nie ukierunkowanego lub tez dwie niewielkie strefy materialu nie ukierunkowa¬ nego, rozmieszczone po obu stronach strefy centralnej zlacza. Strefa centralna zawierajaca material nie ukierunkowany jest grubsza niz wlókna i dlatego wykazuje dostateczna wytrzymalosc, aby zapobiec peknieciom w strefie centralnej zlacza. Zlacza przyjmuja ksztalt zapewniajacy dobre przenoszenie obciazen i umozliwiajace przenoszenie wysokich obciazen pomiedzy parami wspólo¬ siowych wlókien lub pomiedzy wlóknami usytuowanymi pod katem 90 stopni wzgledem siebie.Siatka jest na tyle wytrzymala, ze mozna ja stosowac na ogrodzenie dla bydla, o ile wlókna beda mialy odpowiedni przekrój, lub tez wytrzymale i lekkie siatki mozna stosowac przykladowo do zbiorów oliwek.Przedmiot wynalazku zostal uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1, 2 i 3 przedstawia trzy etapy formowania siatki wedlug wynalazku, fig. 4a, 4b, 4c — siatke w przekroju poprzecznym wzdluz linii zaznaczonych na fig. 2, fig. 4d — siatke w przekroju poprze¬ cznym, podobnie jak na fig. 4c, zgodnie z korzystnym przykladem wykonania wynalazku, fig. 5-9 — zlacza w korzystnych przykladach wykonania wynalazku, w widoku z góry, fig. 9a i 9b — siatke w przekroju wzdluz linii IXA-IXA i IXB-IXB wedlug fig. 9, fig. 10 — rózne ksztalty otworów lub wglebien, wykonywanych w materiale wyjsciowym, fig. 11 — schemat instalacji do wytwarzania siatek rozciaganych dwuosiowo zgodnie z wynalazkiem, fig. 12 — zespól stabilizujacy wedlug wynalazku, w widoku perspektywicznym, fig. 13 — zespól stabilizujacy, w przekroju poprzecznym, fig. 14 — nasyp stabilizowany zgodnie z wynalazkiem, w przekroju wzdluznym.Siatki rozciagane w jednym kierunku.Material wyjsciowy 11 (fig. 1) ma postac plaskiego arkusza z tworzywa sztucznego, w którym sa wykonane kolowe otwory 12 lub wglebienia. Zamiast otworów 12 przechodzacych na wylot przez arkusz, mozna zastosowac wglebienia usytuowane po jednym lub po obu stronach arkusza, pozostawiajace ciagla membrane, korzystnie w plaszczyznie srodkowej arkusza. Umowna strefa zlacza 13 jest wyznaczona przez przeciecie sie umownej, równoleglej strefy 14, stycznej do dwóch kolumn otworów 12 lub wglebien, oraz umownej równoleglej strefy 15 stycznej do dwóch rzedów otworów 12 lub wglebien. Linie 14', 15', które mozna naniesc na kawalku arkusza ulatwiajac obserwowanie przebiegu procesu rozciagania.Przy rozwiazaniu materialu wyjsciowego 11 w kierunku pionowym (patrzac na fig. 1) powstaje struktura przedstawiona na fig. 2, poniewaz strefy 16 (fig. 1) ulegaja rozciagnieciu i ukierunkowa¬ niu tworzac wlókna 17. Rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, przykladowo osiagajac stopien rozciagania 7:1, ze zewnetrzne czesci umownych stref zlaczy 13 maja ukierunkowane czasteczki i w wyniku rozciagania tworza koncówki wlókien 17, które zlewaja sie z pozostala czescia wlókien 17 (patrz fig. 4c). Ukierunkowanie czasteczek moze przejsc przez srodek lub w poblizu srodka, kazdej umownej strefy zlacza 13.Umowny punkt 18 (fig. 1), który w materiale wyjsciowym 11 lezy na umownej linii prostej 19, równoleglej i stycznej do rzedów otworów 12 lub wglebien, przesuwa sie na obszar formowanego wlókna 17 (fig. 2) tak, ze znajduje sie on w odleglosci X (fig. 2 i fig. 4c) od odpowiedniej umownej linii prostej 19\ Pokazuja to równiez linie 15' na fig. 2. Odleglosc X powinna wynosic co najmniej 25% grubosci wlókien 17 w ich punkcie srodkowym, a zwlaszcza powinna byc równa co najmniej grubosci tych wlókien.W rezultacie procesu rozciagania umowne strefy 15 tworza prety przebiegajace poziomo (patrz fig. 2), z których kazdy zawiera szereg naprzemianleglych stref 20, laczacych konce wspólo¬ siowych wlókien 17, oraz stref 21, laczacych kolejne strefy 20. Strefy 21 nie wykazuja wyraznego ukierunkowania czasteczek, i jak to wynika z fig. 4a zachowuja jeszcze poczatkowa grubosc materialu wyjsciowego 11. Strefy 21 maja plaskie powierzchnie zewnetrzne, w przekroju pokaza¬ nym na fig. 4a i moga miec równiez plaskie powierzchnie zewnetrzne, w przekroju pokazanym na fig. 4b. Strefy 20 uzyskaly ukierunkowanie czasteczek (patrz pofaldowane powierzchnie górne i dolne na fig. 4a). Ukierunkowanie czasteczek moze przebiegac przez cala strefe 20 w kierunku wlókien 17, tworzac rynne przecinajaca poziomy pret (fig. 4a), przy czym wszystkie strefy 20 sa ukierunkowane w kierunku wlókien 17. Srodek kazdej strefy 20, odpowiadajacy punktowi srodko¬ wemu umownej strefy zlacza 13, ma wieksza grubosc i mniejsze ukierunkowanie czasteczek niz wlókna 17(fig. 4c) i moze miec grubosc w zakresie od grubosci nieznacznie przewyzszajacej grubosc wlókien 17 do grubosci materialu wyjsciowego 11.4 125772 W przypadku ukierunkowania calej strefy 20 jej srodkowa trzecia czesc moze ulec rozciagnie¬ ciu, w stopniu co najmniej 1,5:1. Jezeli czesc centralna strefy 20 niejest rozciagnieta, dlugosc czesci nierozciagnietej moze pieciokrotnie przekraczac jej grubosc, gdy prety sa szerokie, lub tez moze nie przewyzszac jej grubosci. W strukturze pokazanej na fig. 4c nastepuje stopniowy wzrost grubosci od punktu 18 do srodka kazdej strefy 20. W strefie 23 na fig. 2 material umownej strefy zlacza 13 ulega rozciagnieciu tworzac strefe powrotna po kazdej stronie strefy 20.W rozwiazaniu przedstawionym na fig.4d ukierunkowanie czasteczek przeszlo przez cala strefe 20 lecz w srodku strefy 20 nastapilo tylko lekkie zmniejszenie grubosci, i w poblizu krawedzi strefy 20 wystepuje bardziej ostre przejscie do grubosci wlókien 17.Dla siatek rozciaganych w jednym kierunku, material wyjsciowy powinien miec grubosc nie mniejsza niz 0,75 mm, a korzystnie jego grubosc powinna wynosic co najmniej 1 mm.Odleglosc pomiedzy sasiednimi otworami 12 lub wglebieniami w materiale wyjsciowym 11 moze byc wieksza niz grubosc materialu wyjsciowego 11 w tym samym punkcie.Siatki rozciagane w jednym kierunku moga znalezc wiele zastosowan, gdy ukierunkowanie czasteczek przechodzi przez strefe 20 wystepuje oszczednosc materialu. Przy ukierunkowaniu czasteczek przechodzacym przez strefy 20 ukierunkowanie czasteczki lacza wspólosiowe wlókna 17, zmniejszajac ugiecie wystepujace przy obciazeniu pretów w kierunku pionowym (patrz fig. 2).Gdy srodek kazdej umownej strefy zlacza 13 wykazuje mniejsze ukierunkowanie czasteczek zmniejsza sie niebezpieczenstwo rozszczepienia siatki przy wyginaniu pretów.Siatki rozciagane w dwóch kierunkach.Strukture przedstawiona na fig. 2 mozna poddac kolejnej operacji rozciagania, w kierunku poziomym patrzac na fig. 2. Efektem drugiej operacji rozciagania jest rozciagniecie stref 24 (fig. 1) które odpowiadaja strefom 21 na fig. 2. W wyniku rozciagania strefy te tworza wlókna 25.Stwierdzono jednoczesnie, ze nie przykladajac obciazenia w kierunku pionowym, mozna spowodo¬ wac zmniejszenie dlugosci otworów w kierunku pierwszej operacji rozciagania, rzedu do 33%.Koncówki wlókien 17 zostaja czesciowo lub calkowicie wciagniete do zlaczy, a nawet wyciagniete w kierunku drugiej operacji rozciagania, tworzac koncówki wlókien 25 pokazanych na fig. 3, i skracajac siatke w pierwszym kierunku rozciagania. Wynik operacji mozna równiez zaobserwowac na podstawie linii 14' na fig. 3. Tak wiec zewnetrzne czesci poczatkowych, umownych stref zlaczy 13, przy koncu pierwszej operacji rozciagania, moga byc ukierunkowane zgodnie z kierunkiem przebiegu pierwszej operacji rozciagania, zas przy koncu drugiej operacji rozciagania moga miec przewazajace ukierunkowanie odpowiadajace kierunkowi drugiej operacji rociagania, lub tez moga miec równomierne ukierunkowanie w kazdym z dwóch kierunków rozciagania. Ukierunko¬ wanie to jest uzaleznione do calkowitych stopni rozciagania w dwóch operacjach rozciagania.Uwaza sie, ze jezeli ukierunkowanie czasteczek przechodzi w calosci lub prawie wcalosci przez umowna strefe zlacza 13 uzyskuje sie w gotowym produkcie jakosciowo lepsze zlacze. Jednakze stwierdzono, ze ukierunkowanie czasteczek nie musi przebiegac nawet w przyblizeniu poprzezcala strefe 13.Na fig. 5-9 przedstawiono zlacza 26 powstajace pomiedzy wlóknami 17,25. Pierwsza operacja rozciagania przebiegala w kierunku pionowym, patrzac na rysunek, zas druga operacja rozciagania przebiegala w kierunku poziomym. Kazde ze zlaczy 26 ma ksztalt soczewkowy, przy czym maksy¬ malny rozmiar zlacza jest wspólosiowy z wlóknami 25 powstalymi w drugiej operacji rozciagania.Maksymalny rozmiar zlacza jest znacznie wiekszy niz minimalny rozmiar zlacza wspólosiowy z wlóknami 17. Boczne czesci zlacza 26 zlewaja sie stopniowo z koncówkamiwlókien 25. Jednoczes¬ nie boczne czesci zlacza 26 sa nachylone pod wiekszym katem wzgledem koncówek wlókien 17.Rozmiar zlacza 26jest znacznie wiekszy niz umowna strefa przecinania 26', przecinania sie wlókien 17, 25 (fig. 5).Kazde zlacze 26 jest symetryczne wzgledem plaszczyzny równoleglej wzgledem plaszczyzny siatki, czyli wzgledem srodkowej plaszczyzny siatki. Zlacza 26 nie sa plaskie, i maja swój specyfi¬ czny zarys. Minimalna grubosc kazdego zlacza 26 jest nie mniejsza niz 75% grubosci dowolnego wlókna 17,25 w jego punkcie srodkowym. Uwaza sie, ze w miare zmniejszania sie grubosci zlacza 26 ponizej grubosci najgrubszego wlókna 17 lub 25, mierzonego w punkcie srodkowym, ponizej 90%-80% tej wartosci wytrzymalosc zlacza zmniejsza sie. Maksymalna grubosc zlaczajest znacznie125 772 5 wieksza niz jego grubosc minimalna i zwykle przekracza grubosc dowolnego wlókna 17,25 w jego punkcie srodkowym.Zwykle grubosc siatki mierzy sie w punktach srodkowychjej wlókien. Jednakze w przypadku kolowych otworów lub wglebien w materiale wyjsciowym punkt srodkowy wlókna moze nie byc punktem o najmniejszej grubosci wlókna.Kazde zlacze 26 ma strefe centralna 27, która jest grubsza niz strefy boczne 28, 28' o ukierunkowanych czasteczkach usytuowane co najmniej po dwóch przeciwleglych bokach strefy centralnej 27. Na ogól strefa centralna 27 jest grubsza niz grubosc jednego z pary wlókien 17,25 w jego punkcie srodkowym. Tak wiec przy przejsciu z jednego wlókna 17 poprzez zlacze 26 do wspólosiowego z nim wlókna 17 wystepuje znaczne zwiekszenie grubosci (fig. 5-9). Jezeli ukierun¬ kowanie czasteczek nie przechodzi poprzez cala pierwsza strefe 20 strefa centralna 27 moze miec jeszcze wieksza grubosc. Na ogól strefa centralna 27 ma mniejsze ukierunkowanie czasteczek niz strefy boczne 28, 28'. Srodkowa czesc strefy centralnej 27 moze nie miec ukierunkowanych czasteczek, chociaz glówna czesc zlacza powinna miec ukierunkowane czasteczki. Co najmniej 70% powierzchni zlacza powinno miec ukierunkowane czasteczki. Wysoki stopien ukierunkowania czasteczek wystepuje w kierunku obwodowym na obrzezu zlacza pomiedzy sasiednimi wlóknami 17, 25.Poniewaz dluzsza os zlacza 26 przebiega w kierunku drugiej operacji rozciagania, to znaczy w kierunku wlókien 25, siatka ma w tym kierunku wieksza wytrzymalosc, gdy przekroje poprzeczne oraz rozmieszczenie wlókien 17,25 jest równomierne. Stosunek maksymalnego rozmiaru zlacza 26 do jego rozmiaru minimalnego moze sie zmieniac w celu uzyskania jego optymalnej wartosci, poprzez dobranie wspólczynników rozciagania w czasie operacji rozciagania. Chociaz wspólczyn¬ nik rozciagania stosowany podczas drugiej operacji rozciaganiajest zwykle wiekszy niz wspólczyn¬ nik rozciagania stosowany podczas pierwszej operacji rozciagania, czesc energii drugiej operacji rozciagania jest zuzywana na rozciaganie zlaczy i skracanie wlókien 17. Zwiekszanie wspólczyn¬ nika rozciagania w kierunku przebiegu drugiej operacji rozciagania zwieksza wytrzymalosc w tym kierunku lecz zmniejsza jednoczesnie wytrzymalosc w przeciwnym kierunku.Jak to przedstawiono na fig. 5 druga strefa 21 (patrz fig. 2) zostala rozciagnieta przed pierwsza strefa 20, a pierwsza strefa 20 nie zostala rozciagnieta w pelni (w kazdej strefie 20 pozostala niewielka strefa centralna o nie ukierunkowanych czasteczkach). Strefa centralna 27 zlacza 26 ma ksztalt wzgórka. Strefy boczne 28, 28' maja ukierunkowane czasteczki i moga miec grubosc nieznacznie przekraczajaca grubosc wlókien 17, 25 w miejscach ich polaczenia ze zlaczem 26.Grubosc strefbocznych 28,28' moze byc w przyblizeniu równa lub nieznacznie wieksza od grubosci wlókien 17, 25 w ich punkcie srodkowym.Siatka moze miec w przyblizeniu taka sama wytrzymalosc wzdluz kazdej osi, gdy przekroje poprzeczne i rozmieszczenie wlókien 17, 25 jest równe. Formowanie zlacza przedstawionego na fig. 5 jest ulatwione, gdy nie dopuszcza sie do skrócenia materialu w drugim kierunku rozciagania, podczas operacji rozciagania w pierwszym kierunku, co umozliwa wystepowanie ukierunkowania czasteczek w pierwszej strefie 20, przy czym ukierunkowanie czasteczek nie przechodzi przez cala strefe 20.Figura 6 przedstawia zlacze 26, które powstaje, gdy zlacze z fig. 5 poddaje sie dalszemu rozciaganiu w kierunku poziomym patrzac na rysunek. Strefa centralna 27 ma ksztalt w przyblize¬ niu prostokatny. Brzegi zlacza sa gladko zaokraglone, zas ukierunkowanie czasteczek przebiega wzdluz obwodu zlacza. Brzegi zlacza sa wywiniete na zewnatrz przy narozach strefy centralnej 27.Dalsze rozciaganie zlacza w kierunku poziomym powoduje powstanie zlacza 26 przedstawio¬ nego na fig. 7. Strefa centralna 27jest wydluzona i pokrywa sie zosia wlókna 25 siegajac wzgórków 29 usytuowanych przy koncach wlókien 25. Wzgórki 29 maja wieksze grubosci niz strefa centralna 27.Zgodnie z fig. 8 dalsze rozciaganie zlacza 26 powoduje wydluzenie strefy centralnej 27 zakon¬ czonej wzgórkami 30.W rozwiazaniu przedstawionym na fig. 9 strefa centralna 27 zlacza 26 jest wydluzona i przechodzi stopniowo w koncówki wlókien 25 bez gwaltownych zmian grubosci, chociaz wystepuja lekkie zgrubienia w strefach 31. Fig.9a i 9b przedstawiaja przekroje przez zlacza 26.6 125772 Wytwarzanie zlaczy 26 jest uzaleznione od ksztaltów i rozmieszczenia otworów lub wglebien, warunków rozciagania, takich jak temperatura oraz uzytego tworzywa sztucznego. Gdy grubosc materialu wyjsciowego jest mniejsza niz 1,5 mm, a stosunek odleglosci pomiedzy otworami w danym rzedzie do grubosci materialu wyjsciowego jest zbyt wysoki, powstaja zlacza przedstawione w zgloszeniu patentowym Wielkiej Brytanii nr 1 310474. Tendencja do formowania takich zlacz wzrasta, gdy grubosc materialu wyjsciowego zmniejsza sie ponizej 1 mm, a zwlaszcza przy zastoso¬ waniu materialu wyjsciowego o grubosci od 0,75 mm do 0,5 mm. Sklonnosc do formowania takich zlacz mozna zmniejszyc unikajac tworzenia wystajacych krawedzi wokól otworów lub zmniejszajac stosunek odleglosci pomiedzy otworami do grubosci materialu wyjsciowego. Najmniejsza grubosc materialu wyjsciowego powinna wynosic 1 mm. W tym przypadku najgrubsza strefa zlacza 26 wynosi okolo 0,7 mm, zas w przypadku materialu wyjsciowego o grubosci 0,75 mm grubosc zlacza wynosi okolo 0,55 mm.Uwaza sie, ze zachowanie materialu wyjsciowego zmienia sie przy niewielkich grubosciach, na co wplywaja rozmiary samych czasteczek. Uwaza sie, ze zmniejszajac w odpowiedniej skali grubosc materialu wyjsciowego, rozmiary otworów oraz odleglosc pomiedzy otworami ponizej grubosci 0,5 mm, nie uzyska sie struktury wedlug wynalazku.Korzystnie w czasie operacji rozciagania stosuje sia temperatury nizsze niz temperatury zalecane przez producenta, dla operacji rozciagania. Przykladowo, dla polietylenu o duzej gestosci nalezy stosowac temperature rozciagania równa 97°C zamiast temperatury zalecanej rzedu 126°C.W pierwszej operacji rozciagania ukierunkowanie wlókien nie przychodzi zwykle przez umowne strefy zlacza 13 (fig. 1), a czesto nie siega zbyt daleko na obszar stref 13. Mozna temu zapobiec zmniejszajac odleglosc pomiedzy otworami w kierunku pierwszej operacji rozciagania, zmniejszajac odleglosc pomiedzy otworami w kierunku drugiej operacji rozciagania, lub zmniej¬ szajac promien otworów.Na ogól zmniejszenie stosunku odleglosci pomiedzy otworami do grubosci materialu wyjscio¬ wego zwieksza wytrzymalosc na rozdarcie.Material wyjsciowy powinien miec grubosc nie mniejsza niz 0,75 mm i moze wystepowac w postaci arkusza lub tulei. Korzystnie stosuje sie material plaski, w którym wszystkie strefy mate¬ rialu wyjsciowego sa symetryczne wzgledem jego plaszczyzny srodkowej. Nie sa jednakze istotne niewielkie odchylki ksztaltu materialu wyjsciowego. Otwory lub wglebienia formuje sie korzystnie na drodze wykrawania lub przy pomocy tlocznika, jak to przedstawiono we francuskim opisie patentowym nr 368 393. Przy wytwarzaniu siatek rozciaganych w dwóch kierunkach nalezy unik¬ nac wystepów na obrzezach otworów, aby strefy 21 mialy plaskie powierzchnie górne i dolne (fig. 4c, 4d). Zapobiega to powstawaniu przewezen w zlaczach siatek formowanych w procesie rozciaga¬ nia w dwóch kierunkach. Przy formowaniu wglebien w materiale wyjsciowym membrana zamyka¬ jaca wglebienia peka podczas operacji rozciagania i jej pozostalosc usuwa sie.Zwykle material wyjsciowy nie ma ukierunkowanych czasteczek, chociaz moze w nim wysta¬ pic ukierunkowanie czasteczek powstajacych przy przeplywie stopionego tworzywa. Jako material wyjsciowy stosuje sie korzystnie materialy termoplastyczne, takie jak polietylen o duzej gestosci, polietylen o malej gestosci, polipropylen, kopolimery polietylenu o duzej gestosci oraz polipropy¬ lenu i poliamidy. Material wyjsciowy moze miec na kazdej powierzchni powloke zawierajaca srodek stabilizujacy, pod wplywem promieni nadfioletowych, przy czym im wiekszy jest stosunek szerokosci do glebokosci ukierunkowanych wlókien w produkcie, tym bardziej efektywne jest stabilizowanie nadfioletowe, poniewaz niestabilizowane boki wlókien i zlaczy tworza niewielka czesc calkowitej powierzchni.Aby umozliwic uzycie siatki do tworzenia laminatów, z innymi podobnymi siatkami lub róznymi materialami, takimi jak powloki lub tkaniny, stosuje sie odpowiednia warstwe po jednej lub po obu stronach materialu wyjsciowego. Warstwa to moze byc polietylen o malej gestosci lub winyloacetylen, który topi sie w temperaturze, w której glówny skladnik struktury nie traci ukierunkowania czasteczek. Korzystnie warstwy naklada sie w procesie powlekania wytlocznego.Po zakonczeniu procesu rozciagania, struktury poddaje sie znanym procesom wyzarzania.Figura 10 przedstawia rózne ksztalty otworów lub wglebien. Przy wytwarzaniu siatek rozcia¬ ganych w jednym kierunku lub w dwóch kierunkach stosuje sie umowne siatki, przechodzace przez srodki otworu o zarysie kwadratowym lub prostokatnym.125772 7 W zaleznosci od ksztaltu otworów powierzchnia zajmowana przez otwory wynosi korzystnie mniej niz 50% calkowitej powierzchni materialu wyjsciowego, a zwlaszcza mniej niz 25%.Instalacja do wytwarzania siatki wedlug wynalazku.Zespól mocujacy 41 podtrzymuje walec 42 nieperforowanego materialu wyjsciowego, prze¬ chodzacego przez instalacje wzdluz toru zaznaczonego liniami przerywanymi i strzalkami. Mate¬ rial wyjsciowy przechodzi przez zespól prasujacy 43, zespól perforujacy 44, rozciagarke 45, rozciagajaca material wyjsciowy w kierunku poprzecznym, rozciagarke 46, rozciagajaca materialw kierunku wzdluznym, a nastepnie material wyjsciowy jest nawijany na walec 47. Aby umozliwic boczny skurcz formowanej siatki, odleglosc pomiedzy parami walców w drugiej rozciagarce 46 powinna byc powiekszona.Dla przebiegu operacji nie ma znaczenia, w którym kierunku material wyjsciowy jest rozcia¬ gany w pierwszej rozciagarce.Przyklady. W tabeli 1 i 2 podano parametry oraz osiagniete rezultaty przeprowadzonych jedenastu prób. We wszystkich przykladach poza przykladem 11 material wyjsciowy nie byl przytrzymywany w kierunku poprzecznym do kierunku rozciagania zarówno w pierwszej jak i drugiej operacji rozciagania. W przykladzie 11 material byl czesciowo przytrzymywany w kierunku prostopadlym do kierunku rozciagania podczas drugiej operacji rozciagania. Struktura otrzymana w przykladzie pierwszym znalazla szczególnie korzystne zastosowanie przy stabilizacji nasypów i wykazywala doskonale wlasciwosci wytrzymalosciowe na obciazenia zrywajace i odksztalcenia w wyniku naprezen rozciagajacych.Struktury uzyskane w przykladach 2, 3 i 4 stanowia siatki rozciagane w jednym kierunku, gdzie ukierunkowane czasteczki nie przechodza przez cala strefe 20. W przykladach tych dlugosc czesci strefy 20, która nie byla rozciagana wynosi odpowiednio 7, 10,5, 2,5 mm. Wartosci te wynosza odpowiednio 1,56-7,-2,5 razy grubosc materialu wyjsciowego.Tabela 1 Nr 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Mate¬ rial HDPE - - » ~ « n » « - « Gru¬ bosc poczat¬ kowa 4,5 « 1,5 1 4,5 « y «• 1,5 - 4,5 Srednica otworów 6,35 » 12,7 6,35 n 12,7 6,35 12,7 6,35 3,18 Ksztalt otworów kolowy « kwadra¬ tów) /X kolowy « » « - « n " W/d 1,056 4,23 2,12 6,35 1,41 2,11 3,52 2,11 4,23 4,23 0,71 Podzialka (w jednym kierunku) 12,7 19,05 25,4 12,7 » 22,2 12,7 22,2 12,7 « 6,35 Podzialka (w drugim kierunku) 11,1 24,4 15,98 12,7 » 22,2 • 22,2 12,7 « 6,35 Wsp. roz¬ ciagania w jednym kierunku 4,5:1 ulega os¬ labieniu do 4,25 : 1 3: 1 4,5: 1 6: 1 4: 1 » » - 5: 1 » 3,5 : 1 Wsp. roz¬ ciagania w drugim kierunku 0 0 0 0 3.5: 1 3,8: 1 4,5: 1 5,5: 1 5: 1 - 3.75 : 1 Temp.°C 97 « - » ¦ - ~ ,. - 110 120 97 HDPE — polietylen o duzej gestosci W — odleglosc pomiedzy otworami d — grubosc materialu wyjsciowego /X — ksztalt kwadratowy o zaokraglonych wierzcholkach8 125772 W przykladzie 7 grubosc w srodku strefy 27 lekko przekracza grubosc wlókien 25 w ich punkcie srodkowym, przy czym na ogól grubosci te sa w przyblizeniu równe. W przykladzie 11 stosunek odleglosci pomiedzy otworami do grubosci materialu wyjsciowego byl mniejszy od jednosci, i chociaz stosowano niskie wspólczynniki rozciagania, cale zlacze 26 mialo ukierunko¬ wane czasteczki.Struktury niejednorodne.Struktury siatkowe wedlug wynalazku nie musza byc jednorodne na calej swej dlugosci, przy czym zmiany struktury mozna wprowadzic celowo. Przykladowo wytwarza sie strukture rurowa, w postaci segmentów siatki o czasteczkach ukierunkowanych wzdluz jednej osi (fig. 2), przy czym segmenty sa rozdzielone odcinkami nierozciagnietego tworzywa sztucznego. Tnac strukture na segmenty z odcinków tych formuje sie dna lub czesci górne siatek na zakupy.Korzystnie siatki rozciagane w jednym kierunku stosuje sia jako oslony przed sloncem, oslony zbiorów, oslony przed sniegiem, oslony przed wiatrem, material wypelniajacy, siatki przeciwko owadom, siatki chroniace przed oslepianiem, lub sieci do stabilizacji gruntu.Struktury siatkowe rozciagane w dwóch kierunkach stosuje sie korzystnie do ogradzania bydla, do zbioru oliwek, w budownictwie, w ogrodnictwie lub jako siatki wzmacniajace pomiedzy laminowanymi arkuszami.Struktury siatkowe wedlug wynalazku stosuje sie korzystnie do stabilizacji materialów syp¬ kich dowolnego rodzaju, takich jak grunt, piasek, glina lub zwir. Siatki stosuje sie przy nasypach, pod powierzchniami dróg, pod nasypami kolejowymi, pod budynkami lub pod nadbrzezami.Siatki wedlug wynalazku umozliwiaja utrzymanie w polozeniu poczatkowym scianek, na które dziala material sypki.Korzystnie na sieci stabilizujace uzywa sie struktury rozciagane wjednym kierunku. Strukture siatkowa umieszcza sie w przyblizeniu równolegle do powierzchni materialu sypkiego, przykla¬ dowo poziomo ponizej powierzchni drogi, lub pochylo w przypadku nasypów. Struktura siatkowa jest ukladana liniowo tak, ze wlókna o ukierunkowanych czasteczkach przebiegaja równolegle do linii dzialania przewidzianych naprezen rozciagajacych w strukturze siatkowej. Umozliwa to pelne wykorzystanie wytrzymalosci na rozciaganie struktury siatkowej.Tabela 2 Nr 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Struk¬ tura podob¬ na do fig. nr 2 » » » 6 7 8 9 9 9 5 Grubosc strefy 20 mm 4,23 4,5 1,5 1 — — — — 1,3 1,33 — Grubosc wlókna 17 (roz¬ ciaganie w jednym kierunku) 1,35 1,39 0,51 0,23 — — — — 0,33 0,33 Grubosc wlókna 17 (rozciaga¬ nie w dwóch kierunkach) — — — — 1,37 1,3 1,5 1,2 0,35 0,4 1,85 Grubosc wlókna 25 — — — — 1,61 1,8 2 1,8 0,43 0,38 U Grubosc strefy 27 — — — — 4,33 2,7 2 1,6 0,58 0,62 3,22 Grubosc strefy 28 — — — — 1,63 1,4 1,5 1,36 037 0,37 2,2 Grubosc strefy 28' — — — — 2,43 — — — — — — Grubosc strefy 29, 30 albo 31 — — — — — 3,8 3,2 2,4 1,15 1,12 — X 4 — — — — — — — — — — Grubosc wlókien 17,25 mierzy sie w srodku ich dlugosci125772 9 Korzystnie siec mocuje sie do co najmniej jednego elementu stalego. Moze to byc belka przebiegajaca wzdluz jednej krawedzi siatki lub moga to byc dwie belki przebiegajace równolegle, wzdluz przeciwleglych krawedzi siatki, lub tez mozna zastosowac wiele belek równoleglych rozmie¬ szczonych w pewnych odleglosciach od siebie. Korzystnie belki ustawia sie prostopadle do wlókien o ukierunkowanych czasteczkach. Korzystnie belki odlewa sie, wprowadzajac struktury siatkowe przed utwardzeniem odlewu. Poza belkami betonowymi, w które wprowadza sie struktury siat¬ kowe, mozliwe jest zastosowanie belek prefabrykowanych, do których struktury siatkowe mocuje sie w inny sposób, przykladowo przy pomocy stalowych plytek.Zgodnie z fig. 12 dwie przeciwlegle krawedzie struktury siatkowej 51 zostaly wprowadzone do betonowych belek 52. Struktura siatkowa ma równolegle, ukierunkowane wlókna 53 oraz równo¬ legle prety 54. Struktura siatkowa stanowi strukture rozciagana w jednym kierunku (fig. 2). Prety 54 zostaly zatopione w belkach 52. W trakcie odlewania belek 52 wprowadza sie beton w drgania zapewniajac jego zacisniecie wokól pretów 54.W rozwiazaniu przedstawionym na fig. 13 struktura siatkowa wedlug fig. 12 zapobiega przesu¬ nieciu sciany 55 pod naciskiem ziemi 56. W rozwiazaniu tym zastosowano wiele warstw struktur siatkowych 51, zakopanych w ziemi 56, przy czym krancowa belka 52 kazdej struktury siatkowej jest osadzona w scianie 55. Belki 52 jednej warstwy sa usytuowane bezposrednio nad belkami 52 kolejnych warstw. Naprezenia rozciagajace dzialajace na strukture siatkowa 51, przebiegaja w kierunku wlókien 53. Struktura siatkowa wykazuje niewielki poslizg w stosunku do ziemi 56, przy czym poslizg ten ulega zmniejszeniu w wyniku dzialania belek 52. Struktura siatkowa 51 zapobiega wiec przesunieciu sciany 55 z jej polozenia pionowego. Na fig. 14 warstwy struktur siatkowych 61, rozciaganych w jednym kierunku, sa zakopane w nasypie ziemnym.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania siatki z tworzywa sztucznego, w którym rozciaga sie plaski material wyjsciowy, majacy otwory albo wglebienia, których srodki leza na umownej kracie prostokatnej, utworzonej przez przecinajace sie rzedy i kolumny, przy czym rozciaganie prowadzi sie w kierunku równoleglym do kolumn umownej kraty, tworzac ze stref materialu, usytuowanych pomiedzy sasiednimi otworami albo wglebieniami kazdego rzedu umownej kraty, ukierunkowane wlókna, polaczone miedzy soba pretami, równoleglymi wzgledem siebie i prostopadlymi do wlókna, znamienny tym, ze rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az umowny punkt usytuowany w materiale wyjsciowym na umownej linii prostej, równoleglej do poszczególnych rzedów umownej kraty i styczny do odpowiednich otworów albo wglebien, przesunie sie na obszar formowanego wlókna, poza umowna linie prosta, przy czym pret w punkcie srodkowym strefy, która laczy konce wspólosiowych wlókien, jest grubszy niz wlókna w ich punkcie srodkowym,zas material wyjsciowy jest grubszy od 0,75 mm. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az umowny punkt usytuowany w materiale wyjsciowym na umownej linii prostej, równoleglej do poszczególnych rzedów umownej kraty i styczny do odpowiednich otworów albo wglebien, przesu¬ nie sie na obszar formowanego wlókna, poza umowna linia prosta na odleglosc równa co najmniej 25% grubosci wlókna w jego punkcie srodkowym. 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az ukierunkowanie czasteczek przejdzie przez kazda umowna strefe zlacza, z jednego wlókna na wspólosiowe z nim wlókno, usytuowane po przeciwnej stronie umownej strefy dacza. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, ze stosuje sie material wyjsciowy o grubosci co najmniej 1 mm. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, ze stosuje sie material wyjsciowy, w którym odleglosc pomiedzy sasiednimi otworami albo wglebieniami w tym samym rzedzie jest niewiele wieksza od grubosci materialu wyjsciowego w tym samym punkcie. 6. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, ze rozciaganie prowadzi sie w takim zakresie, az ukierunkowanie czasteczek przejdzie calkowicie albo prawie przejdzie przez kazda umowna strefe zlacza, przy czym material umownej strefy zlacza tworzy koncówki wlókien plynnie10 125 772 przechodzace we wlókna, a kazda umowna strefa zlacza jest grubsza w punkcie srodkowym od kazdego wlókna dochodzacego do zlacza, mierzonego takze w punkcie srodkowym, a nastepnie rozciaga sie powstala siatke w kierunku równoleglym do rzedów umownej kraty. 7. Sposób wytwarzania siatki z tworzywa sztucznego, w którym rozciaga sie plaski material wyjsciowy, majacy otwory albo wglebienia, których srodki leza na umownej kracie prostokatnej, utworzonej przez przecinajace sie rzedy i kolumny, przy czym rozciaganie prowadzi sie w kierunku równoleglym do rzedów umownej kraty, tworzac prostokatna siatke o ukierunkowanych wlók¬ nach, polaczonych miedzy soba zlaczami, znamienny tym, ze stosuje sie material wyjsciowy o grubosci równej albo wiekszej od 0,75 mm, a rozciaganie w kierunku równoleglym prowadzi sie do chwili, gdy krawedzie strefy przejsciowej pomiedzy wlóknami i zlaczami maja czasteczki ukierun¬ kowane obwodowo i konczy sie, gdy zlacza maja ukierunkowane czasteczki, i kazde z nich ma grubosc minimalna wynoszaca co najmniej 75% grubosci wlókien, przechodzacych przez zlacze, w ich punkcie srodkowym oraz grubosc maksymalna znacznie wieksza od grubosci minimalnej wlókien przechodzacych przez zlacze w ich punkcie srodkowym i maja strefe centralna o grubosci wiekszej od grubosci stref ukierunkowanych, usytuowanych po obu stronach strefy centralnej. 8. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze podczas rozciagania materialu wyjsciowego w kierunku równoleglym do rzedów umownej kraty, zwalnia sie obciazenie materialu w pierwszym kierunku rozciagania, umozliwiajac skrócenie siatki w tym kierunku. 9. Sposób wedlug zastrz. 8, znamienny tym, ze stosuje sie grubosc materialu wyjsciowego o grubosci co najmniej 1 mm. 10. Siatka z tworzywa sztucznego, majaca oczka wyznaczone przez prostokatna krate, o równoleglych wlóknach i ukierunkowanych czasteczkach, oraz równoleglych pretach, usytuowa¬ nych prostopadle wzgledem wlókien, znamienna tym, ze grubosc najgrubszego elementu siatki wynosi co najmniej 0,75 mm, zas kazdy pret zawiera wiele naprzemianleglych stref (20, 21), przy czym pierwsze strefy (20) lacza konce wspólosiowych wlókien (17), zas drugie strefy (21) sa rozmieszczone pomiedzy pierwszymi strefami (20) laczacymi konce wspólosiowych wlókien (17), a ponadto kazdy pret ma pofaldowana górna i dolna powierzchnie, zas druga strefa (21) ma wieksza grubosc niz pierwsza strefa (20), a ponadto pierwsza strefa (20) ma wieksza grubosc w punkcie srodkowym niz grubosc kazdego z wlókien (17) laczonego przez pierwsza strefe (20) w punkcie srodkowym. 11. Siatka wedlug zastrz. 10, znamienna tym, ze wszystkie pierwsze strefy (20) preta maja czasteczki ukierunkowane w kierunku przebiegu wlókien (17). 12. Siatka z tworzywa sztucznego, majaca oczka wyznaczone przez prostokatna krate o równoleglych wlóknach i ukierunkowanych czasteczkach oraz zlaczy laczacych cztery wlókna, znamienna tym, ze siatka powstala w procesie rozciagania plaskiego materialu wyjsciowego (11) o grubosci co najmniej 0,75 mm, zas zlacza (26) maja strukture ukierunkowana i kazde z nich ma grubosc minimalna wynoszaca co najmniej 75% grubosci wlókien (17, 25) przechodzacych przez zlacze (26), w ich punkcie srodkowym, oraz grubosc maksymalna znacznie wieksza od grubosci wlókien (17, 25) przechodzacych przez zlacze (26) w ich punkcie srodkowym, a ponadto kazde zlacze (26) ma strefe centralna (27) o grubosci wiekszej od grubosci stref ukierunkowanych (28), usytuowanych po obu stronach centralnej strefy (27), przy czym krawedzie strefy przejscioyyej pomiedzy wlóknami (17) i zlaczami (26) maja czasteczki ukierunkowane obwodowo. 13. Siatka wedlug zastrz. 12, znamienna tym, ze strefa centralna (27) ma-ksztalt wydluzony i jest usytuowana wspólosiowo z dwoma wlóknami (25) przechodzacymi przez zlacze (26). 14. Siatka wedlug zastrz. 13, znamienna tym, ze grubosc srodkowej czesci strefy centralnej (27) jest równa grubosci wlókien (25) wspólosiowych ze strefa centralna (27). 15. Siatka wedlug zastrz. 12 albo 14, znamienna tym, ze strefa centralna (27) przechodzi w strefy koncowe (31), usytuowane przy koncach wspólosiowych wlókien (25), majace wieksza grubosc niz strefa centralna (27). 16. Siatka wedlug zastrz. 15, znamienna tym, ze maksymalny rozmiar kazdego zlacza (26), w plaszczyznie siatki jest wspólosiowy z dwoma wlóknami (25) i jest znacznie wiekszy od rozmiaru minimalnego, wspólosiowego z pozostalymi wlóknami (17), zas boki zlacza (26) przechodza lagodnie we wlókna (25), wspólosiowe z maksymalnym rozmiarem zlacza (26) i przechodza mniej Ugodnie w pozostale wlókna (17).125 772 11 17. Siatka wedlug zastrz. 12 albo 16, znamienna tym, ze kazde zlacze (26) ma grubosc minimalna równa co najmniej grubosci wlókien (17, 25) przechodzacych przez zlacze, w ich punktach srodkowych.125 772 FIC 4b. ,12 T7 W A /21 ,17 FIG4c 17 20 21 ,17 20 FIC.4d ^J FIC.5.-Kn 28 26 Jjiwi -.17 .28 25 / x8^ niffftfob / r~B» l-Ki FIC.9a ^Sss^s^ss^p 25' 26 FIC 9b125772 FIC.IO. apao FIC... ffl H M 1"^ r~A PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Claims (1)

1.