PL128926B2 - Method of manufacture of rigid foams - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania pianek sztywnych, poliuretanowo- poliizocyjanurowych.Znane sa sposoby otrzymywania sztywnych pianek poliuretanowych z wykorzystaniem oleju talowego, o skróconym czasie formowania, przy zachowaniu podstawowych wlasciwosci fizyko- mechanicznych z opisu patentowego RFN nr 1141 783. Stosuje sie równiez poliol, otrzymywany w reakcji oleju talowego z dwualkanoloaminami wedlug opisu patentowego RFN nr 1745459.Wedlug opisu patentowego ZSRR nr 516705 otrzymuje sie sztywne pianki poliuretanowe o korzystnych wlasciwosciach w reakcji poliizocyjanianu z poliestrolem modyfikowanym olejem talowym.Omawiane sposoby wykorzystania oleju talowego zwracaja uwage na wplyw oleju talowego na wzrost czasu plynnosci kompozycji poliuretanowej, skrócenie czasu formowania i istotna role oleju talowego w obnizeniu kosztów wytwarzania pianek (P.G. Gemeinahardt, W. C. Darr, J. H.Saunders, Ind. Eng. Chem. Product research and development, 1962, 1, 2, 92-92).Nie znany dotychczas jest sposób wytwarzania sztywnych pianek poliuretanowych modyfiko¬ wanych olejem talowym o korzystniejszych wlasciwosciach fizyko-mechanicznych w reakcji polie- terolu z poliizocyjanianem.Celem wynalazku jest opracowanie nowego sposobu wytwarzania sztywnych pianek poliuretanowo-poliizocyjanurowych.Istota wynalazku polega na tym, ze odwodniony olej talowy miesza sie z polieterolem w ilosci od 0,01 do 0,33, najkorzystniej od 0,05 do 0,25 równowaznika oleju talowego na równowaznik poliolu w obecnosci 0,01% kwasu p-toluenosulfonowego i ogrzewa sie w temperaturze 473 K przez godzine, oddestylowujac powstajaca wode, a otrzymana w ten sposób mieszanine miesza sie z kopolimerem polisiloksanopolioksyetylenopolioksypropylenowym, katalizatorami, monofluoro- trójchlorometanem i otrzymuje sie komponent poliolowy, który spienia sie w reakcji z poliizocyja¬ nianem w temperaturze od 283 do 298 K, najkorzystniej 291±2K, przy stosunku równowaznikowym poliizocyjanianu do poliolu równym 1:1 do 5:1, najkorzystniej od 1:1 do 3,5:1.2 128926 Zaleta sposobu wedlug wynalazku jest prosty sposób wytwarzania sztywnych pianek piliuretanowo-poliizocyjanurowych z wykorzystaniem odpadowego oleju talowego. Otrzymane sposobem wedlug wynalazku pianki posiadaja korzystniejsze wlasnosci mechaniczne. Pianki takie otrzymywane z komponentu poliolowego zawierajacego mieszanine polieterolu z olejem talowym bez zalecanej wedlug wynalazku obróbki termicznej posiadaja tym gorsze wlasciwosci mechani¬ czne, im wyzsza zawartosc oleju talowego w mieszaninie. Otrzymane pianki sztywne przydatne sa na izolacje cieplne, ze wzgledu na podwyzszona odpornosc termiczna.Omawiany sposób zilustrowano przykladami I i II w porównaniu z pianka nie nie modyfiko¬ wana olejem talowym wedlug przykladu III.Przyklad I. (w czesciach wagowych). Do reaktora wprowadza sie 224,4 odwodnionego oleju talowego o liczbie kwasowej 150mg KOH/g, 385 cz. wag. Rokopolu RF-66 bedacego produktem oksypropylenowania mieszaniny amin aromatycznej i alifatycznej o liczbie hydroksy¬ lowej 494 mg KOH/g i 3,04 cz. wag. kwasu p-toluenosulfonowego. Zawartosc reaktora miesza sie i ogrzewa przez godzine w temperaturze 473 K z jednoczesnym oddestylowaniem wody. Komponent A sporzadza sie przez dokladne wymieszanie 85,36 cz. wag. tak otrzymanej i schlodzonej do temperatury 291 K mieszaniny, z 32,3 cz. wag. fosforanu trój(2-chloroetylowego), 3,2 cz. wag. kopolimeru polisiloksanopolioksyetylenopolioksypropylenowego, 7,13 cz. wag. 33% roztworu bezwodnego octanu potasu w glikolu dwuetylenowym, 9,54 cz. wag. trój(dwumetyloaminometyle- no)fenolu, 3,2 cz. wag. dwumetyloaminoetanolu, 4,07 cz. wag. 33% roztworu trójetylenodwuaminy w glikolu dwupropylenowym i 16,15cz. wag. monofluorotrójchlorometanu. Komponent B sta¬ nowi techniczny dwuizocyjanian 4,4'-dwufenylometanu o zawartosci 30,5% grup izocyjaniano- wych. Komponent A miesza sie energicznie w temperaturze 293±2K z komponentem B przy stosunku wagowym A :B= 1:1,141 i otrzymuje sie pianke o gestosci pozornej wedlug PN-65/C 38,55 kg/m3, wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równoleglym do wzrostu wedlug PN-63/C- 89071 — 244,19 KPa i kruchosci wedlug ASTM C-421 - 26,04%.Przyklad II. Do reaktora wprowadza sie 66,56cz. wag. odwodnionego oleju talowego o liczbie kwasowej 150 mg KOH/g, 382,72 cz. wag. Rokopolu RF-66 o liczbie hydroksylowej 494 mg KOH/g i 2,25 cz. wag. kwasu p-toluenosulfonowego. Zawartosc reaktora miesza sie i ogrzewa przez godzine w temperaturze 473 K z jednoczesnym oddestylowaniem wody. Komponent A sporzadza sie przez dokladne wymieszanie 112,32 cz. wag. tak otrzymanej i schlodzonej do temepe- ratury 291 K mieszaniny z 64,6 cz. wag. fosforanu trój(2-chloroetylowego), 6,4 cz. wag. kopolimeru polisiloksanopolioksyetylenopolioksypropylenowego, 14,26 cz. wag. 33% roztworu bezwodnego octanu potasu w glikolu dwuetylenowym, 19,08 cz. wag. 2,4,6-trój(dwumetyloaminometyleno)fe- nolu, 6,4 cz. wag. dwumetyloaminoetanolu, 8,14cz. wag. 33% roztworu trójetylenodwuaminy w glikolu dwupropylenowym i 32,30 cz. wag. monofluorotrójchlorometanu. Komponent B stanowi techniczny dwuizocyjanian 4,4'-dwufenylometanu o zawartosci 30,5% grup izocyjanianowych.Komponent A miesza sie energicznie w temperaturze 293±2 K z komponentem B przy stosunku wagowym A: B= 1:1,254 i otrzymuje sie pianke o gestosci pozornej wedlugPN-65/C-89046 — 41,53 kg/m3, wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równoleglym do wzrostu wedlug PN-65/C- 89091 — 259,68 kPa i kruchosci wedlug ASTM C-421 — 28,02%.Przyklad III. Komponent A sporzadza sie przez wymieszanie 90,66 cz. wag. Rokopolu RF-66 z 64,6 cz. wag. fosforanu trój(2-chloroetylowego), 6,4 cz. wag. kopolimeru polisiloksanopo- lioksyetylenopolioksypropylenowego, 14,26 cz. wag. 33% roztworu bezwodnego octanu potasu w glikolu dwuetylenowym, 19,08 cz. wag. 2,4,6-trój(dwumetyloaminometyleno)fenolu, 6,4 cz. wag. dwumetyloaminoetanolu, 8,14cz. wag. 33% roztworu trójetylenodwuaminy w glikolu dwupropy¬ lenowym i 32,30 cz. wag. monofluorotrójchlorometanu.Komponent B stanowi techniczny dwuizo¬ cyjanian 4,4'-dwufenylometanu o zawartosci 30,5% grup izocyjanianowych. KomponentA miesza sie energicznie w temperaturze 293±2K z komponentem B przy stosunku wagowym A: B = 1:1,367 i otrzymuje sie pianke o gestosci pozornej wedlug PN-65/C-89046— 34,205 kg/m3, wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równoleglym do wzrostu wedlug PN-63/C-89071 — 210,06 KPa i kruchosci wedlug ASTM C-421 — 29,90%.128926 3 Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania pianek sztywnych poliuretanowo-poliizocyjanurowych w reakcji polii- zocyjanianu z komponentem poliolowym zawierajacym odpadowy olej talowy, znamienny tym, ze odwodniony olej talowy miesza sie z polieterolem w ilosci od 0,01 do 0,33 najkorzystniej od 0,05 do 0,25 równowaznika oleju talowego na równowaznik poliolu w obecnosci 0,01% kwasu p- toluenosulfonowego i ogrzewa sie w temperaturze 473 K przez godzine oddestylowujac powstajaca wode, a otrzymana w ten sposób mieszanine miesza sie z kopolimerempolisiloksanopolioksyetyle- nopolioksypropylenowym, katalizatorami, monofluorotrójchlorometanem i otrzymany kompo¬ nent poliolowy, spienia sie w reakcji z poliizocyjanianem w temperaturze od 283 do 298 K najkorzystniej 291 ±2 K przy stosunku równowaznikowym poliizocyjanianu do poliolu równym od 1:1 do 5:1, najkorzystniej od 1:1 do 3,5:1. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania pianek sztywnych poliuretanowo-poliizocyjanurowych w reakcji polii- zocyjanianu z komponentem poliolowym zawierajacym odpadowy olej talowy, znamienny tym, ze odwodniony olej talowy miesza sie z polieterolem w ilosci od 0,01 do 0,33 najkorzystniej od 0,05 do 0,25 równowaznika oleju talowego na równowaznik poliolu w obecnosci 0,01% kwasu p- toluenosulfonowego i ogrzewa sie w temperaturze 473 K przez godzine oddestylowujac powstajaca wode, a otrzymana w ten sposób mieszanine miesza sie z kopolimerempolisiloksanopolioksyetyle- nopolioksypropylenowym, katalizatorami, monofluorotrójchlorometanem i otrzymany kompo¬ nent poliolowy, spienia sie w reakcji z poliizocyjanianem w temperaturze od 283 do 298 K najkorzystniej 291 ±2 K przy stosunku równowaznikowym poliizocyjanianu do poliolu równym od 1:1 do 5:1, najkorzystniej od 1:1 do 3,5:1. PL