PL157014B1 - Rubbing assembly of an appliance for rubbing through rot crops, vegetables and fruits - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół trący urządzenia do przecierania płodów roślin okopowych, warzyw i owoców, przeznaczony w szczególności dla tarki krochmalniczej do przecierania ziemniaków w procesie produkcji krochmalu.

Znany jest zespół trący urządzenia do przecierania płodów roślin okopowych, zwłaszcza zaś ziemniaków, opisany w polskim opisie patentowym nr 85 317, jak również w materiałach reklamowych firmy holenderskiej NIVOBA będącej właścicielem tego patentu. Zespół ten składa się z bębna trącego z osadzonymi na jego wieńcu, równolegle do osi, promieniowymi brzeszczotami trącymi na całej długości, oraz ze współpracującego z jego uzębioną pobocznicą kloca trącego i noża wstępnego roztarcia. Zespół ten usytuowany jest w komorze rozcierania, w której skrajnych bocznych przestrzeniach między tarczami stojana i tarczami wirnika umieszczone są odrzutniki miazgi, stanowiące dodatkowe elementy tego zespołu.

Nóż wstępnego roztarcia jest od góry poziomo w oprawie mocującej z możliwością przesuwu względem pobocznicy bębna trącego w kierunku promieniowym dla ustalenia szczeliny wstępnego roztarcia, przy czym jego oprawa mocująca osadzona jest w przybliżeniu poziomo i jest mocowana od spodu dolnej części stałej leja zasypowego. Kloc trący ma dwie płaszczyzny współpracujące kolejno z bębnem trącym, mające podłużne wręby, równoległe między sobą i względem pobocznicy bębna trącego, wyznaczające listwy trące tego kloca na całej długości względem bębna. Wręby kloca trącego mają w przekroju poprzecznym na całej długości zarys prostokątny i płaskie

157 014 powierzchnie denne. Płaszczyzny kloca trącego, zawierające wręby wyznaczające jego listwy trące, wykonane są na całej długości jako promieniowe, o promieniu nieco większym od promienia płaszczyzny zawierającej ślady okręgów zataczanych przez ostrza brzeszczotów trących bębna trącego i stanowią promieniowe płaszczyzny robocze kloca. Kloc trący mocowany jest na końcach do kołnierzy stojana maszyny. Pomiędzy promieniowymi płaszczyznami roboczymi, zawierającymi wręby, kloc ma u góry i u dołu powierzchnię złożoną z dwóch płaszczyzn zbieżnych w jego osi symetrii porzecznej w kierunku od jego osi podłużnej i częścią powierzchni jednej z tych zbieżnych płaszczyzn, usytuowanej pod nożem wstępnego roztarcia, przylega stykowo do dolnej powierzchni oprawy mocującej tego noża. Odrzutniki miazgi mają postać płytek, osadzonych w liczbie czterech promieniowo na powierzchniach tarcz wirnika, rozmieszczonych symetrycznie względem siebie. Końcowe fragmenty promieniowych płaszczyzn roboczych tworzą ze zbieżnymi płaszczyznami kloca, zarówno u góry jak i u dołu, kąty zbliżone do kąta prostego, tak że szerokość szczeliny między promieniową płaszczyzną roboczą i uzębionym bębnem trącym jest stała w całym zakresie tej płaszczyzny kloca trącego. Konstrukcja kloca trącego pozwala używać go czterokrotnie po każdorazowym mocowaniu go tak, że do oprawy mocującej noża wstępnego roztarcia przylega stykowo kolejno każda z jego płaszczyzn zbieżnych, górnych i dolnych odpowiedniego. Powierzchnia natarcia noża wstępnego roztarcia jest zukosowana w kierunku do kloca trącego.

Opisane rozwiązanie charakteryzuje kilka wad i niedogodności. Prostokątny kształt szczeliny wejściowej poniżej noża wstępnego roztarcia pomiędzy bębnem trącym, a zespołem kloca ciernego powoduje, że w fazie wstępnego rozcierania nad nożem wstępnego roztarcia występuje nadmierne spiętrzenie rozcieranych cząstek ziemniaka, co znacznie zwiększa opory tarcia. Skutkiem tego jest zmniejszony stopień roztarcia ziemniaka, a co za tym idzie, zmniejszenie uzysku krochmalu oraz obniżenie wydajności maszyny, prostokątny na całej długości przekrój poprzeczny wrębów kloca trącego i ukształtowanie ich powierzchni dennych powoduje, że utrudnione jest wyrzucane z nich roztartej miazgi ziemniaczanej do części wylotowej komory rozcierania. Zalegająca w tych wrębach miazga powoduje również zmniejszenie wydajności rozcierania. Promieniowe płytkowe odrzutniki na tarczach wirnika odrzucają roztartą miazgę w przestrzeń między korpusem stojana i tarczami wirnika odśrodkowo, gdzie część tej masy zalega w zakamarkach wewnętrznego ukształtowania komory rozcierania, nie wyrzucona do wylotu miazgi z maszyny. Zawarty w niej sok w czasie dłuższego zalegania miazgi powoduje jej fermentowanie, co wpływa niekorzystnie na jakość biologiczną uzyskiwanego z takiej miazgi krochmalu. Opisane wady wpływają na zużycie elementów maszyny w czasie kampani ziemniaczanej zwiększając stopień jej awaryjności.

Celem wynalazku jest zespół trący, którego konstrukcja eliminuje wyżej opisane wady, pozwalając jednocześnie zwiększyć wydajność maszyny i poprawić jakość biologiczną miazgi, z której uzyskiwany jest krochmal.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że każda z promieniowych płaszczyzn roboczych, w obszarze początkowym pierwszej z listw trących wyznaczonych wrębami kloca trącego, w jej usytuowaniu roboczym, ma płaszczyznę roztarcia zukosowaną w kierunku od bębna trącego pod kątem ostrym a względem płaszczyzny stycznej z daną promienową płaszczyzną roboczą na krawędzi jej zukosowania, natomiast płaszczyzna natarcia noża wstępnego roztarcia leży w tej samej płaszczyźnie z płaszczyną natarcia kloca trącego. Wręby kloca trącego mają powiewrzchnie denne ukształtowane na krańcach łukowo, wznoszące się do krawędzi bocznych promieniowych płaszczyzn robocznych, a ich łukowe zakończenia wychodzą poza szerokość pobocznicy bębna trącego tak, że poprzez wewnętrzne skrajne powierzchnie tarcz stojana kierują przetartą miazgę na odrzutniki miazgi. Odrzutniki miazgi mają postać kształtowych pierścieni, mocowanych współśrodkowo do tarcz wirnika, których zewnętrzna powierzchnia stanowiąca powierzchnię odrzutu, ma średnicę zróżnicowaną o wartości rosnącej od strony tarczy wirnika w stronę tarczy stojana, z której to strony każdy odrzutnik miazgi ma kształtowe odsądzenie wchodzące częściowo, bezstykowo, w obwodowe wybranie tarczy stojana.

Rozwiązanie według wynalazku dzięki opisanemu kształtowi płaszczyzn natarcia noża wstępnego roztarcia i kolca trącego w obszarze początkowym pierwszej listwy trącej zmniejsza opór przepływu rozcieranego ziemniaka; - eliminując spiętrzenia ziemniaka na wejściu do szczeliny przecierania, a jednocześnie zapewnia zwiększenie wydajności zespołu rozcierania, co wpływa

157 014 znacznie na uzysk krochmalu z roztartej miazgi ziemniaczanej. Kształtowe łukowe zakończenia powierzchni dennych wrębów kloca trącego eliminują zaleganie w tych wrębach miazgi ziemniaczanej, kierując ją na odrzutniki miazgi odrzucające ją do przestrzeni rozcierania. Szczelne połączenie kloca trącego z kołnierzami stojana eliminuje wydmuchy wstępnie rozdrobnionej masy do komory jej odbioru. Ukształtowanie odrzutników miazgi powoduje, że miazga ziemniaczana nie zalega w wewnętrznych zakamarkach ukształtowania maszyny. Opisane cechy wpływają na znaczne zwiększenie wydajności maszyny, a jednocześnie zmniejszając jej awaryjność.

Przedmiot wynalazku został bliżej objaśniony na przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia częściowy przekrój poprzeczny w części środkowej poprzez podstawowe elementy zespołu trącego tj. nóż wstępnego roztarcia w oprawie mocującej, kloc trący oraz fragment pobocznicy bębna trącego, zaś fig. 2 zawiera przekrój podłużny poprzez zespół trący w płaszczyźnie prostopadłej do powierzchni dennej jednego z wrębów środkowych kloca trącego z pokazaniem miejsca osadzenia odrztuników miazgi.

Zespół trący składa się z bębna trącego 1 z osadzonymi na jego wieńcu brzeszczotami trącymi 2 oraz z współpracującego z jego uzębioną poboczi.^:cą kloca trącego 3 i noża wstępnego roztarcia 4. Zespół usytuowany jest w komorze rozcierania znajdującej się poniżej dolnego otworu leja zasypowego, w której skrajnych bocznych przestrzeniach między tarczami 5 stojana i tarczami 6 wirnika umieszczone są odrzutniki miazgi 7 mocowane współśrodkowo do tarcz 6 wirnika. Wirnik maszyny stanowi wał z osadzonym na nim bębnem trącym 1. Nóż wstępnego roztarcia 4 osadzony jest poziomo w oprawie mocującej 8 z możliwością przesuwu względem bębna trącego 1, a jego oprawa mocująca 8 jest mocowana poziomo do spodu dolnej części stałej leja zasypowego, nie pokazanej na rysunku. Nóż wstępnego roztarcia 4 i kloc trący 3 mają szerokość większą od szerokości bębna trącego 1. Kloc trący 3 ma dwie, przeciwległe sobie symetrycznie, promieniowe płaszczyzny robocze przeznaczone kolejno do współpracy z bębnem trącym 1. Płaszczyzny te mają podłużne wręby 9 o przekroju poprzecznym prostokątnym, równoległe między sobą i względem pobocznicy bębna trącego 1, wyznaczające listwy trące 10 na całej ich długości. Kloc trący 3 pomiędzy promieniowymi płaszczyznami roboczymi, u góry i u dołu, ma powierzchnię złożoną z dwóch płaszczyzn zbieżnych 11 w jego osi symetrii poprzecznej w kierunku do kołnierzy stojana maszyny i przylega stykowo częścią powierzchni jednej z płaszczyzn zbieżnych 11 do dolnej powierzchni oprawy mocującej 8 noża wstępnego roztarcia 4.

Każda z promieniowych płaszczyzn roboczych, w obszarze początkowym pierwszej z listew trących 10 wyznaczonych wrębami 9 kloca trącego 3, w jej usytuowaniu roboczym, oraz nóż wstępnego roztarcia 4, mają płaszczyzny natarcia, odpowiednio 12 i 13, zukosowane w kierunku od bębna trącego 1 pod kątem ostrym a względem płaszczyzny stycznej 14 z daną promieniową płaszczyzną roboczą na krawędzi jej zukosowania. Wręby 9 kloca trącego 3 mają powierzchnie denne 15 ukształtowane na krańcach łukowo, wznoszące się do krawędzi bocznych 16 promieniowych płaszczyzn roboczych, a ich łukowe zakończenia 17 wychodzą poza szerokość pobocznicy bębna trącego 1 tak, że poprzez wewnętrzne skrajne powierzchnie 18 tarcz 5 stojana kierują przetartą miazgę na odrzutniki miazgi 7. Odrzutniki te mają postać kształtowych pierścieni, mocowanych współśrodkowo do tarcz 6 wirnika. Zewnętrzna powierzchnia tych odrzutników, stanowiąca powierzchnię odrzutu, ma średnicę zróżnicowaną o wartości rosnącej od strony tarczy 6 wirnika w stronę tarczy 5 stojana, z której to strony każdy z odrzutników miazgi 7 ma kształtowe odsądzenie 19 wchodzące częściowo bezstykowo w obwodowe wybranie 20 tarczy 5 stojana.

Fig 1

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 5000 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół trący urządzenia do przecierania płodów roślin okopowych, warzyw i owoców, składający się z bębna trącego z osadzonymi na jego wieńcu brzeszczotami trącymi oraz ze współpracującego z jego uzębioną pobocznicą kloca trącego i noża wstępnego roztarcia, usytuowany w komorze rozcierania, w której skrajnych, bocznych przestrzeniach między tarczami stojana i tarczami wirnika umieszczone są odrzutniki miazgi, przy czym kloc trący ma dwie, przeciwległe, symetryczne, promieniowe płaszczyzny robocze, przeznaczone kolejno do współpracy z bębnem trącym, z podłużnymi wrębami, wyznaczającymi listwy trące na ich całej długości, znamienny tym, że każda z promieniowych płaszczyzn roboczych, w obszarze początkowym pierwszej z listew trących (10) wyznaczonych wrębami (9) kloca trącego (3), w jej usytuowaniu roboczym ma płaszczyznę natarcia (12) zukosowaną w kierunku od bębna trącego (1) pod kątem ostrym (a) względem płaszczyzny stycznej (14) z daną promieniową płaszczyzną roboczę na krawędzi jej zukosowania, natomiast płaszczyzna natarcia (13) noża wstępnego roztarcia (4) leży w tej samej płaszczyźnie z płaszczyzną natarcia (12) danej płaszczyzny roboczej kloca trącego (3).
2. 2. Zespół trący według zastrz. 1, znamienny tym, że wręby (9) kloca trącego (3) mają powierzchnie denne (15) ukształtowane na krańcach łukowo, wznoszące się do krawędzi bocznych (16) promieniowych płaszczyzn roboczych, a ich łukowe zakończenia (17) wychodzą poza szerokość pobocznicy bębna trącego (1) tak, że poprzez wewnętrzne boczne powierzchnie (18) tarcz stojana (5) kierują przetartą miazgę na odrzutniki miazgi (7).
3. 3. Zespół trący według zastrz. 2, znamienny tym, że odrzutniki miazgi (7) mają postać kształtowych pierścieni, mocowanych współśrodkowo do tarcz (6) wirnika, których zewnętrzna powierzchnia, stanowiąca powierzchnię odrzutu, ma średnicę zróżnicowaną o wartości rosnącej od strony tarczy (6) wirnika w stronę tarczy (5) stojana, z której to strony każdy odrzutnik miazgi (7) ma kształtowe odsądzenie (20) wchodzące częściowo, bezsytkowo, w obwodowe wybranie (21) tarczy (5) stojana.