PL157061B1

PL157061B1 - Isecticide

Info

Publication number: PL157061B1
Application number: PL1988286682A
Authority: PL
Priority date: 1987-02-19
Filing date: 1988-02-19
Publication date: 1992-04-30
Also published as: JO1551B1; IL85434A0; DK166875B1; CS96288A2; AU596276B2; JPS63203649A; PT86746A; NO167281C; CS274419B2; PT86746B; ATE52761T1; TR23998A; KR880009896A; NO167281B; HUT46516A; BR8800660A; US4889872A; ZA881128B; EP0279325A2; CN88100834A

Abstract

1. Srodek owadobójczy zawierajacy sub- stancje czynna oraz znane substancje pomoc- nicze, znamienny tym, ze jako substancje czyn- na zawiera ester 2,3,5,6-czterofluorobenzy- lowy kwasu ( + ) 1R-trans-2,2-dwumetylo-3- (2,2-dwuchlorowinylo)-cyklopropanokarboksy- lowego o wzorze 1 oraz jedna lub wiecej dalszych owadobójczych substancji czynnych z szeregu estrów kwasu fosforowego, przy czym stosunek wagowy zawartosci estru o wzorze 2 do estru kwasu fosforowego wynosi 1:10- 1:25. W Z Ó R 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek owadobójczy, zawierający mieszaninę substancji czynnych.

Wiadomo, że estry kwasu 2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinylocyklopropanokarboksylowego) z wielofluorowanymi alkoholami benzylowymi wykazują właściwości owadobójcze (opis patentowy RFN nr 2 658 874 lub brytyjski opis patentowy nr 1 567 820). Ester pięciofluorobenzylowy wykazuje przy tym działanie szczególnie silne, gdyż już jedna piętnasta część tego estru uśmierca muchy w tym samym czasie, co mieszanina równych części estru 2,3,5,6-czterofluorobenzylowego i estru 3,5,6-trójfluorobenzylowego. Sam ester czterofluorobenzylowy wykazuje również dobre działanie owadobójcze.

Wiadomo również, że ester pięciofluorobenzylowy (-)lR-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinylo)-eyklopropanokarboksylowego doskonale nadaje się do zwalczania szkodników domowych, sanitarnych i magazynowych (Behrenz, Naumann 1982). Z publikacji tej wiadomo również, że ta substancja czynna wykazuje względnie wysoką toksyczność dla ssaków (LD50 per os w mg/kg u szczura: 90-105). Jeszcze wyższą toksyczność wykazuje również mieszanina cis/trans odpowiedniego estru 2,3,5,6-czterofluorobenzylowego (LD50 per os w mg/kg u samców szczura: 10-25). Stosowanie tak toksycznych substancji czynnych w ochronnych środkach domowych, sanitarnych i magazynowych nie musi być jednak zabronione, jeśli substancja taka może być stosowana w odpowiednio małych dawkach. Zadaniem badaczy jest jednak poszukiwanie coraz mniej trujących substancji, które miałyby coraz większą rozpiętość pomiędzy dawką skuteczną wobec szkodnika z jednej strony, a działaniem toksycznym dla ludzi i zwierząt z drugiej strony, to jest substancji posiadających bardzo korzystny wskaźnik terapeutyczny, gdyż dzięki temu podwyższa się bezpieczeństwo stosowania takich związków.

Stwierdzono, że nowy ester 2,3,5,6-czterofluorobenzylowy kwasu ( + )lR-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinylo)-cyklopropanokarboksylowego o wzorze 1 niespodziewanie wykazuje bardzo korzystny wskaźnik terapeutyczny, gdyż przy wysokiej aktywności posiada wyjątkowo niską toksyczność dla ssaków (LD50 per os w mg/kg u samców szczura: powyżej 5000).

Toksyczność dla ssaków tego związku jest więc ponad 250 razy niższa niż mieszaniny cis-trans estru czterofluorobenzylowego kwasu 2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinyło)-cyklopropanokarboksylowego o wzorze 6 i 60 razy niższa estru pięciofluorobenzylowego kwasu (-)lR-trans-2,2dwumetylo-3-(2,2-dwuchIorowinyίo)-cyklopropanokarboksylowego o wzorze 5. Sam ten fakt nie byłby jeszcze tak zaskakujący, gdyby omawiany nowy związek w równym stopniu utracił aktywność przeciwko szkodliwym organizmom. Tak jednak nie jest. Przeciwnie, bardziej toksyczny ester czterofluorobenzylowy kwasu cis(trans-2,2-dwumetylo-3-/2,2-dwuchlorowinylo)-cyklopropanokarboksylowego wykazuje niższą aktywność biologiczną niż mniej toksyczny, nowy ester czterofluorobenzylowy kwasu (+) 1 R-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinylo)-cyklopropano157 061 karboksylowego. W porównaniu z estrem pięciofluorobenzylowym kwasu (-)lR-trans-3~(2,2dwuchlorowinylo)-cyklopropanokarboksylowego nowy ester czterofluorobenzylowy kwasu (+) 1 R-trans2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchiorowinylo)-cyklopropanokarboksylowego o wzorze 1 przy tym samym lub tylko nieznacznie podwyższonym zakresie dawkowania wykazuje porównywalną aktywność owadobójczą.

Znalezienie nowego estru 2,3,5,6-czterofluorobenzylowego kwasu ( + )lR-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,.2-dwuchiorowinylo)-cyklopropanokarboksylowego stanowi więc istotne wzbogacenie stanu techniki.

Jeszcze korzystniejsze działanie, wskutek synergistycznego podwyższenia działania, wykazuje środek według wynalazku, który jako substancję czynną oprócz znanych substancji pomocniczych zawiera nowy ester 2,3,5,6-czterofluorobenzylowy kwasu ( +) lR-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinyloj-cyklopropanokarboksylowego o wzorze 1 oraz jedną lub więcej dalszych owadobójczych substancji czynnych z szeregu estrów kwasu fosforowego, w stosunku wagowym związku o wzorze 1 do estru fosforowego wynoszącym 1:10 - 1:25.

Korzystnie, środek według wynalazku jako jedną łub więcej dalszych owadobójczych substancji czynnych zawiera związek o wzorze 4, czyli dichlorfos (DDVP).

Ogólnie jako przykłady innych substancji czynnych do stosowania łącznie ze związkiem o wzorze 1 można wymienić: estry kwasu fosforowego: dichlorfos (DDVP), fenitrotion, malation, chlorpiryfos, diazynon, metylopirymifos.

W przypadku zestawienia nowej substancji czynnej z jedną lub więcej substancjami czynnymi szeregu estrów kwasu fosforowego może ewentualnie wystąpić synergistyczne podwyższenie działania.

Jak wynika z przykładu I i tabeli 1 można np. uzyskać synergostyczne podwyższenie aktywności przy zestawieniu nowej substancji czynnej z dichlorofosem (DDVP).

Sposób wytwarzania samego estru 2,3,5,6-czteroffuorobenzylowego kwasu ( + )lR-trans-2,2dwumetylo-3-(2,2-dwuchiorowinylo)-cyklopropanokarboksylowego opisano szczegółowo w opisie patentowym nr 153 300.

Środek według wynalazku nadaje się do zwalczania szkodników zwierzęcych, zwłaszcza owadów występujących w gospodarstwie domowym albo jako szkodniki sanitarne i magazynowe. Środek ten działa na rodzaje normalnie wrażliwe i/lub odporne oraz na wszystkie lub poszczególne stadia rozwojowe.

Do szkodników zwalczanych przez środek według wynalazku należą: z rzędu Thysanura np. Lepisma saccharina, z rzędu Orthoptera np. Blatta orientalis, Periplaneta americana, Leurophaea maderae, Blatella germanica, Acheta domesticus, z rzędu Dermaptera np. Forficula auricularis, z rzędu Isoptera np. Reticulitermes spp., z rzędu Anoplura np. Podiculus humanus corporis, z rzędu Heteroptera np. Cimex lectularius, Rhodnius prolixus, Triatoma infestans, z rzędu Lepidoptera np. Ephestia kuehniella, Galleria mellonella, z rzędu Coleoptera np. Anobium punctatum, Rhizopherta dominica, Hylotrupes bajulus, Oryzaephilus surinamensis, Sitophilus spp., Dermestes spp., Trogoderma spp., Anthrenus spp., Lyctus spp., Niptus hololeucus, Gibbium psylloides, Tribolium spp., z rzędu Hymenoptera np. Monomorium pharaonis, Losius niger, Vespa spp., z rzędu Diptera np. Aedes aegypti, Anopheles spp., Culex spp., Musca spp., Fonnia spp.,

Calliphora spp., Lucilia spp., Chrysomyia spp., Stomoxys spp., Tabanus spp., z rzędu Siphonaptera np. Xenopsylla cheopis, Ceratophyllus spp.

W celu uzyskania preparatów gotowych do użytku nową substancję czynną w zestawieniu z innymi można przeprowadzać w znane preparaty, takie jak roztwory, emulsje, makro- i mikroemulsje, proszki zwilżające, zawiesiny, pudry, środki do opylania, pianki, pasty, aerozole, oleiste środki do rozpylania, koncentraty zawiesinowe, substancje naturalne i syntetyczne impregnowane substancją czynną, a zwłaszcza postacie o opóźnionym działaniu wydzielające substancję czynną powoli w określonych dawkach, drobne kapsułki z substancji polimerycznych, preparaty z palną wkładką, naboje i ładunki dymne, spirale przeciw komarom, preparaty ULV do mgławicowego

157 061 rozpylania na zimno i ciepło, środki ochronne przeciwko molom oraz płytki do odparowywania do stosowania na elektrycznie lub chemotermicznie ogrzewanych urządzeniach.

Preparaty te można wytwarzać w znany sposób, na przykład przez zmieszanie substancji czynnej z rozcieńczalnikami, a więc ciekłymi rozpuszczalnikami, znajdującymi się pod ciśnieniem skroplonymi gazami i/lub stałymi nośnikami, ewentualnie z zastosowaniem środków powierzchniowo czynnych, na przykład emulgatorów i/lub dyspergatorów i/lub środków pianotwórczych. W przypadku stosowania wody jako rozcieńczalnika można stosować na przykład rozpuszczalniki organiczne jako środki ułatwiające rozpuszczanie. Jako ciekłe rozpuszczalniki stosuje się na ogół związki aromatyczne, takie jak ksylen, albo alkilonaftaleny, chlorowane związki aromatyczne lub chlorowane węglowodory alifatyczne takie jak chlorobenzeny, chloroetyleny lub chlorek metylenu, węglowodory alifatyczne, takie jak cykloheksan lub parafiny, na przykład frakcje ropy naftowej, alkohole, takie jak butanol lub glikol oraz ich etery i estry, ketony, takie jak aceton, metyloetyloketon, metyloizobutyloketon lub cykloheksanon, rozpuszczalniki silnie polarne, takie jak dwumetyloformamid i sulfotlenek dwumetylowy oraz woda. Jako skroplone gazowe rozcieńczalniki i nośniki stosuje się ciecze, które są gazami w normalnej temperaturze i pod normalnym ciśnieniem, takie jak gazy aerozolotwórcze, na przykład chlorowcowęglowodory, a także butan, propan, azot i dwutlenek węga. Jako stałe nośniki stosuje się naturalne mączki skalne, takie jak kaoliny, glinki, talk, kreda, atapulgit, montmorylonit lub ziemia okrzemkowa i syntetyczne mączki mineralne, takie jak kwas krzemowy o wysokim stopniu rozdrobnienia, tlenek glinu i krzemiany. Jako stałe nośniki dla granulatów stosuje się skruszone i frakcjonowane mączki naturalne, takie jak kalcyt, marmur, pumeks, sej^io^^t, dolomit oraz syntetyczne granulaty z mączek nieorganicznych i organicznych, jak również granulaty z materiału organicznego, takiego jak trociny, łupiny orzechów kokosowych, kolby kukurydzy i łodygi tytoniu. Jako emulgatory i/lub środki pianotwórcze stosuje się emulgatory niejonotwórcze i anionowe, takie jak estry polioksyetylenu i kwasów tłuszczowych, etery polioksyetylenu i alkoholi tłuszczowych, na przykład etery alkiloarylopoliglikolowe, alkilosulfoniany, siarczany alkilowe, arylosulfoniany oraz hydrolizaty białka. Jako dyspergatory stosuje się na przykład ligninowe ługi posulfitowe i metylocelulozę.

Preparaty mogą zawierać środki zwiększające przyczepność, takie jak karboksymetyloceluloza, polimery naturalne i syntetyczne, sproszkowane, ziarniste lub w postaci lateksu, takie jak guma arabska, alkohol, poliwinylowy i polioctan winylu.

Preparaty handlowe lub koncentraty nadające się do rozcieńczania zawierają na ogół 0,00596% wagowych substancji czynnej, korzystnie 0,02-90%.

Zawartość substancji czynnej w postaciach użytkowych uzyskanych z preparatów handlowych może się zmieniać w szerokim zakresie. Stężenie substancji czynnej w postaciach użytkowych może wynosić 0,001-100% wagowych, korzystnie 0,01-20% wagowych.

Środki stosuje się w sposó^b dostosowany do rodzaju preparatu. ^Szczególme ^korz^ystne są postacie do rozpylania i płytki do odparowywania.

W następujących przykładach preparatów stosuje się następujące substancje czynne:

I — związek o wzorze 1 według wynalazku, ( + )lR-trans;

II = związek o wzorze 2 (izomer (-)lR-trans fenfluthryny);

III = związek o wzorze 3 mieszanina (±)cis/raans;

IV = związek o wzorze 4 (dichlorfos).

Przykłady preparatów (części podane są w procentach wagowych).

1. Preparat do rozpylania substancja czynna I 0,04 dezodoryzowany kerosen (mieszanina nasyconych węglowodorów aiifatycznych) 5,0 olejek zapachowy 0,01 stabilizator 0,1 środek ferocolotwórczy: propan/butan 15:55 94,85

2. Preparat do rozpylania substancja czynna II 0,04 dezodoryzowany kerosen (mieszanina nasyconych węglowodorów alifatycznych) 5,0

157 061

olejek zapachowy			0,01
stabilizator			0,1
środek aerozolotwórczy: propan/butan 15:85			94,85
3. Preparat do rozpylania substancja czynna III dezodoryzowany kerosen			0,04
(mieszanina nasyconych węglowodorów alifatycznych)		5,0
olejek zapachowy			0,01
stabilizator			0,1
środek aerozolotwórczy: propan/butan 15:85			94,85
4. Preparat do rozpylania substancja czynna IV dezodoryzowany kerosen			1,0
(mieszanina nasyconych węglowodorów alifatycznych)		5,0
olejek zapachowy			0,01
stabilizator			0,01
środek aerozolotwórczy: propan/butan 15:85			93,89
5. Preparat do rozpylania substancja czynna I			0,04
substancja czynna IV dezodoryzowany kerosen			1,0
(mieszanina nasyconych węglowodorów alifatycznych)		5,0
olejek zapachowy			0,01
stabilizator			0,1
środek aerozolotwórczy: propan/butan 15:85			93,85
6. Preparat do rozpylania
substancja czynna II			0,04
substancja czynna IV dezodoryzowany kerosen			1,0
(mieszanina nasyconych węglowodorów alifatycznych)		5,0
olejek zapachowy			0,01
stabilizator			0,1
środek aerozolotwórczy: propan/butan 15:85			93,85
7. Płytki do odparowywania
substancja czynna I	10, 20 lub 30 mg
ftalan dwuizononylu		150 mg
olejek zapachowy		0,25 mg
płytki celulozowe (16 X 28 X 3 mm)		800 mg
8. Płytki do odparowywania
substancja czynna II	10 mg
ftalan dwuizononylu	150 mg
olejek zapachowy	0,25 mg
płytki celulozowe (16 X 28 X 3 mm)	800 mg
Przykład I. W pomieszczeniach o kubaturze 30m³	rozwiesza się po 3 siatki druciane na

każdy test z 20 odpornymi samcami Musca domestica. Następnie w pomieszczeniach rozpyla się dawki preparatów 1-9, zawierających substancje czynne I, II i III lub mieszaniny substancji czynnych I + III, II + III. Ilość preparatu w każdej dawce do rozpylania wynosi 12,4 g. Po rozpyleniu pomieszczenia zamyka się i obserwuje się na bieżąco przez okno działanie rozpylonej mgły na muchy. Określa się, po ilu minutach 50%, a po ilu minutach 95% much pada na wznak (efekt kneck down). Po upływie 1 godziny ustala się ostatecznie udział procentowy padłych owadów. Uzyskane dane zebrane są w tabeli 1.

157 061

Tabela 1

Test aerozolowy (Musca domestica, odporny)

Substancja czynna	Dawka substancji czynnej mg/30 m3	50% knock down 95% knock down po upływie minut	% knock down po 1 godzinie
1	5	20'	47'	96
1	7,5	_18'	33'	99
II	5	19'	37'	99
III	5	38'	52'	97
IV	124	—	—	22
I + IV	5 +124	18'	39'	97
I + IV	7,5+124	14'	24'	99
11 + IV	5 +124	15'	26'	99

Przykładu. Na płytce grzejnej małego elektrycznego piecyka do odparowywania wytwarzającego temperatury 130°C i 160°C umieszcza się małe płytki celulozowe zawierające substancję czynną zgodnie z opisem preparatów 9 i 10. Urządzenia umieszcza się w jednakowo dużych i jednakowo wyposażonych pomieszczeniach mieszkalnych, włącza do sieci prądu elektrycznego i rozgrzewa. Podczas testowania jedno okno w pomieszczeniu pozostawia się uchylone. Zaraz po włączeniu piecyków w każdym pomieszczeniu rozwiesza się 2 koszyczki druciane zawierające po 20 3-4 dniowych komarów Aedes aegypti. Po upływie pół godziny względnie 1 godziny sprawdza się działanie knock down na komary. Po dłuższym okresie działania piecyków w określonym czasie do pomieszczeń dostarcza się świeże komary i testuje analogicznie po upływie pół lub jednej godziny. Temperatura piecyków, ilość substancji czynnej, okres ogrzewania, czas trwania testu i efekt knock down zebrane są w tabeli 2 (% knock down: udział procentowy komarów padłych na wznak). W powyższym teście zbadano substancję czynną I (według wynalazku) i substancję czynną II (izomer (-)lR-trans fenflutryny).

Tabela 2

Test na odparowanie (Aedes aegypti)

Substancja czynna I w mg	Temperatura piecyka w °C	Owady wprowadzone po upływie ogrzewania piecyka w godzinach	Okres przebywania owadów . w pomieszczeniu w godzinach	% knock down
substancja czynna I	substancja czynna II (10 mg)
10	160	0	1	100	100
		8	1	100	100
		26	1	55	40
10	130	0	1	100	100
		8	1	100	100
		26	1	100	100
		50	1	85	97
20	160	0	1	100	100
		8	1	100	100
		28	1	100	92
20	130	0	1	100	100
		8	1	100	100
		26	1	100	100
		50	1	100	95
30	160	0	0,5	100	45
		8	0,5	100	100
		28	0,5	100	92
		32	0,5	100	47
30	130	0	0,5	97	65
		8	0.5	100	100
		26	0.5	100	97
		50	0,5	92	75

157 061 7

Przykład III. Badanie efektu aerozolowego substancj i czynnych w komorach o pojemności 1 m³.

Opis testu: W gazoszczelnych komorach do testów zawiesza się 3 małe klatki druciane w górnych częściach. Komory te wykonane są ze szkła i mają pojemność 1 m3 (1,4 m X 0,84 mX 0,85 m). Do każdej klatki wprowadza się 20 owadów z rzędu Diptera (albo komary /Aedes egypń/ albo muchy /Musca domestica/). Stosowane ilości substancji czynnych rozpuszcza się każdą w 2 ml acetonu i rozpyla się te roztwory przez szklaną dyszę za pomocą urządzenia ze sprężonym powietrzem, umieszczonego przy podstawie komory i rozprowadza się w komorze za pomocą wentylatora, który włącza się na 1 minutę. Celem wynalazku jest oznaczenie jaki czas potrzebny jest aby 95% owadów padło na wznak (Kdgs). Testowane owady pozostają w komorach w ciągu 60 min, po czym usuwa się je z klatek i przenosi do pojemników z tworzyw sztucznych, nie zawierających środków owadobójczych. Pojemniki z tworzyw zaopatrzone są w pokrywki z siatki drucianej, przy czym na siatce umieszcza się tampon z celulozy nasączony 105-ym roztworem cukru. Po przetrzymaniu testowanych owadów w atmosferze wolnej od środków owadobójczych w ciągu 24 godz. oznacza się śmiertelność (LC100 po 24 godz.).

W tabeli 3 przedstawiono również ostrą śmiertelność u szczurów po przyjęciu doustnym. W tabeli przedstawiono ilości substancji czynnej w mg) na kg wagi ciała, u szczurów karmionych i nie karmionych, przy których 50% testowanych zwierząt zostaje zabitych (LDso).

Z otrzymanych wyników jasno wynika, że związki stanowiące substancję czynną środka według niniejszego wynalazku dają optymalne wartości w porównaniu do innych testowanych związków, w odniesieniu do kombinacji skuteczności i możliwie najniższej toksyczności, wymagane w praktycznym zastosowaniu.

Tabela 3

Test na aktywność owadobójczą i toksyczność w stosunku do ssaków

Budowa i stereochemia substancji czynnych	Aktywność przeciw Diptera Minimalne stężenie kdgs (min) LC100 po 24 h	(aerozol) kdgs (min)	mgsubst.cz/m3 dla LC100 po 24 godz	Toksyczność/szczury LDso per os w mg/kg
	aedes egypti	musca	domestica	karm. niekarm.

A) Związek o wzorze 5 opisany w opisie patentowym St. Zjedn. Am. nr 4 183950

mieszanina (± ) cis/trans (40/60)	0,01 (19)	0,025	0,25 (24)	1,0	40
(przykł. 1, tabl, 1) związek (±)
trans (przykł. 19, tabl. 2)	0,01 (10)	0,025	0,1 (40)	1,0	113	171
B) Związek 0 wzorze 6
mieszanina (±) cis/trans (40/60)	0,025 (3)	0,025	0,25 (25)	2,50		>1O<25
C) Związek 0 wzorze 5 IR trans	0,005 (44)	0,025	0,1 (20)	0,5		89-36
D) Związek 0 wzorze 6 IR cis	0,025 (18)	0,25	0,25(18)	5,0		<10
E) Związek 0 wzorze 6 IR trans	0,005	0,025	0,1 (36)	1.0	957	>5000

(substancja czynna w środku według wynalazku)

Przykład IV. Badanie aerozoli metodą komorową.

W komorze o pojemności 20 m3 umieszcza się na wysokości 180 cm od ziemi i w odległości 45 cm od ścian trzy klatki z siatek drucianych (8,5 X 8 cm), z których każda zawiera 20 badanych owadów.

W komorze rozpyla się komputerowo żądaną ilość aerozoli z wysokości 190 cm, przez mały otwór. Mgłę aerozolową rozprowadza się równomiernie w komorze za pomocą małego wentylatora, włączanego w ciągu 1 minuty. Obserwacje prowadzi się przez okienka w każdej ze ścian. Czas potrzebny do tego aby 10,50 i 95% owadów padło na wznak wprowadza się do komputera (KT 10, KT 50, KT 95). Badane owady pozostawia się w komorze na 60 min.

Wszystkie owady wyjmuje się z klatek i przenosi do pojemników papierowych, nie zawierających środków owadobójczych. Pojemniki te zamknięte są pokrywkami z siatki drucianej, po

157 061 czym na siatce umieszcza się tampony z celulozy nasączone 10% roztworem cukru. Po przetrzymaniu owadów w otoczeniu wolnym od środków owadobójczych w ciągu 25 godz. oznacza się % śmiertelności.

W tabeli 4 przedstawiono badane owady, substancje czynne środków oraz wyniki testów oraz liczbę powtarzalnych rozpylanych ilości (g/20m³), a także czas rozpylania (sek,), temperaturę i wilgotność otoczenia.

Tabela 4 jasno dowodzi skuteczności synergistycznej produktów zawierających DDVP (dichlorfos) i związek o wzorze 1.

Tabela 4

Skuteczność różnych aerozoli zawierających DDVP^X i NAK4455^XX albo jako pojedyncze składniki czynne lub mieszaniny obu związków w komorach o pojemności 20 m³ przeciw Musca domestica szczep Weymanns oo F 315, oporny na estry fosforowe (średnia z 3 prób)

Próba nr 21 ilość zastosowanego oprysku/30m3 (g): 11.8-12.1 temperatura w komorze (°C): 22.7-24.7 czas rozpylania (s): 11.9-24.6 względna wilgotność (%): 54.2-80.2

Produkt _	% substancji czynnej	% knock down po minutach	1 godz. _ KD (%)	24 godz. KD (%)
DDVP^X	NAK 4455^xx	KT 10	KT50	KT 95
A	0.500	—	>60	>60	>60	9	18
B	1.000	—	36	>60	>60	49	61
C	—	0,040	37	54	>60	62	5
D	0.500	0.040	31	45	>60	87	58
E	1.000	0.040	20	32	48	98	93
F	0.040	0.040	23	29	40	99	84

^XDDVP — Dichlorfos = dimetylofosforan 2,2-dichlorowinylu NAK 4455 = Benflutryna - związek o wzorze 1.

WZÓR 5

CHoO O ³ \ II ^>P-O-CH = CCl2 ΟΗ3θ^Ζ

WZÓR 4

WZÓR 1

C=C H F F

Cl H

WZÓR 2

WZÓR 3

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 5000 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek owadobójczy zawierający substancję czynną oraz znane substancje pomocnicze, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera ester 2,3,5,6-czterofluorobenzylowy kwasu ( + )lR-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinylo)-cyk.lopropanokarboksy!.owego o wzorze 1 oraz jedną lub więcej dalszych owadobójczych substancji czynnych z szeregu estrów kwasu fosforowego, przy czym stosunek wagowy zawartości estru o wzorze 2 do estru kwasu fosforowego wynosi 1:10 - 1:25.

2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ester 2,3,5,6-czterofluorobenzylowy kwasu (+ )lR-trans-2,2-dwumetylo-3-(2,2-dwuchlorowinylo)-cyklpropanokarboksylowego oraz związek o wzorze 4.