PL163627B1

PL163627B1 - Sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespolu ekranu elektroluminescencyjnego kineskopu kolorowego PL PL PL

Info

Publication number: PL163627B1
Application number: PL90283409A
Authority: PL
Inventors: Peter M Ritt; Harry R Stork
Original assignee: Thomson Consumer Electronics
Priority date: 1989-01-23
Filing date: 1990-01-23
Publication date: 1994-04-29
Also published as: DE69005651T2; KR900012316A; US4917978A; CN1082195C; EP0380279A3; DD291874A5; CA2008073C; EP0380279A2; RU2067334C1; CZ14190A3; JPH0795426B2; CN1044713A; JPH02230631A; KR0157979B1; TR24811A; EP0380279B1; DE69005651D1; CA2008073A1; CZ281523B6

Abstract

1. Sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespolu ekranu elektroluminescencyjnego kineskopu kolorowego, obejm ujacy etapy, w których pokryw a sie powierzchnie podloza w ar- stwa przewodzaca zdolna do ulatniania sie, nastepnie pokrywa sie te warstwe przewodzaca warstwa fotoprzew odzaca zdolna do ulatniania sie, zawierajaca barwnik czuly na swiatlo widzialne, ustala sie zasadniczo jednorodny ladunek elektrostatyczny na warstwie fotoprzewo- dzacej, naswietla sie wybrane obszary warstwy fotoprzewodzacej swiatlem widzialnym, wywo- luje sie wybrane obszary warstwy fotoprzewodzacej za pom oca naladowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucho, obrobionego powierzchniowo luminoforu prom ieniuja- cego pierwszy kolor i kolejno pow tarza sie wymienione etapy ustalania ladunku, naswietlania i wywolywania, dla naladow anych elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo lum inoforów promieniujacych drugi kolor i trzeci kolor elemen- tów obrazowych triad lum inoforów ekranu elektroluminescencyjnego, znamienny tym, ze nastepnie styka sie obrobione powierzchniowo materialy luminoforów i lezaca ponizej warstwe fotoprzewodzaca z rozpuszczalnikiem. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespołu ekranu elektroluminescencyjnego kineskopu kolorowego przy zastosowaniu na strukturę ekranu materiałów ładowanych elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanych na sucho i obrobionych powierzchniowo.

Konwencjonalny kineskop z maską posiada opróżniony balon zawierający wewnątrz ekran, mający układ elementów luminoforu o trzech różnych barwach promieniowania, rozmieszczonych w cyklicznym porządku, elementy do wytwarzania trzech zbieżnych wiązek elektronów skierowanych do ekranu oraz maskę do selekcji barw, utworzoną przez cienką blachę z wieloma otworami, umieszczoną dokładnie pomiędzy ekranem i elementami wytwarzającymi wiązki. Maska z otworami przesłania ekran, a różnice kątów zbieżności umożliwiają pobudzanie przez przepuszczane części wiązek selektywnie elementów luminoforu o wymaganej barwie promieniowania. Elementy luminoforu otacza matryca z materiału pochłaniającego światło.

Znany jest sposób wytwarzania układu elementów luminoforu na czołowej płycie wizyjnej kineskopu, w którym wewnętrzna powierzchnia płyty czołowej jest powlekana zawiesiną spoiwa fotoczułego, a cząstki luminoforu są przystosowane do promieniowania światła jednego z trzech kolorów. Zawiesina jest suszona w celu utworzenia powłoki, a ze źródła światła przez otwory w masce jest rzutowane światło na wysuszoną powłokę tak, że maska działa jak wzornik fotograficzny. Naświetlona powłoka jest następnie wywołana w celu wytworzenia elementów luminoforu promieniujących pierwszy kolor. Proces jest powtarzalny dla elementów luminoforu promieniujących drugi i trzeci kolor, wykorzystując tę samą maskę, natomiast przestawiając źródło światła przy każdym naświetlaniu. Każde położenie źródła światła przybliża kąt zbieżności jednej z wiązek elektronów, która pobudza poszczególne elementy luminoforu promieniujące poszczególne kolory. Pełniejszy opis tego procesu, znanego jako proces fotolitograficzny na mokro, można znaleźć w opisie patentowym St. Zjedn. Am. nr 2 625 734. Wadą procesu na mokro jest to, że nie jest on w stanie spełnić wymagań większej rozdzielczości urządzeń rozrywkowych następnej generacji i nawet większej rozdzielczości monitorów, stanowisk pracy i zastosowań wymagających kolorowego tekstu alfanumerycznego. Ponadto proces fotolitograficzny na mokro (obejmujący obróbkę matrycy) wymaga zastosowania 182 głównych etapów obróbki, szerokich robót instalacyjnych i użycia czystej wody, wymaga wykorzystania odpadów i regeneracji luminoforu oraz zużywa duże ilości energii elektrycznej do naświetlania i suszenia materiałów luminoforu.

Znany jest z opisu patentowego St. Zjedn. Am. nr 3 475 169 sposób elektrofotograficznego wytwarzania ekranów kineskopów kolorowych. Powierzchnia wewnętrzna płyty czołowej kineskopu jest powlekana materiałem przewodzącym zdolnym do ulatniania się i następnie powlekana warstwą materiału fotoprzewodzącego zdolnego do ulatniania się. Warstwa fotoprzewodzącą jest następnie ładowana jednorodnie, naświetlana selektywnie przez maskę dla uzyskania utajonego obrazu ładunkowego i wywoływana przy użyciu cieczy nośnej o dużej masie cząsteczkowej. Ciecz nośna unosi w zawiesinie pewną ilość cząstek luminoforu danego koloru promieniowania, które są selektywnie osadzane na właściwie naładowanych obszarach warstwy fotoprzewodzącej w celu uzyskania utajonego obrazu. Proces ładowania, naświetlania i osadzania jest -powtarzany dla każdego z luminoforów ekranu promieniujących jeden z trzech kolorów, tj. zielony, niebieski i czerwony.

Ulepszony sposób elektrofotograficznego wytwarzania ekranu jest przedstawiony w opisie patentowym St. Zjedn. Am. nr 4 448 866. W tym przykładzie przyczepność cząstek luminoforu jest zwiększana przez jednorodne naświetlenie części warstwy fotoprzewodzącej, leżącej pomiędzy sąsiednimi częściami osadzonego układu cząstek luminoforu po każdym etapie osadzania tak, ⁴ 163 627 żeby zmniejszyć lub rozładować każdy ładunek resztkowy i umożliwić bardziej jednorodne ponowne naładowanie fotoprzewodnika w celu dokonania kolejnych etapów osadzania. W związku z tym te dwa ostatnie opisy patentowe przedstawiają proces elektrofotograficzny, który jest w istocie procesem na mokro, posiadającym wiele wad opisanych powyżej odnośnie procesu fotograficznego z opisu patentowego St. Zjedn. Am. nr 2 625 734.

Znany jest z opisów zgłoszeń patentowych St. Zjedn. Am. nr 2 87 356, 287 358 i 287 355 ulepszony sposób wytwarzania zespołów ekranu kineskopu przy użyciu na strukturę ekranu materiałów naładowanych elektrostatycznie przez tarcie sproszkowanych na sucho oraz cząstek luminoforu poddanych obróbce powierzchniowej, mających na powierzchni czynnik wiążący do regulacji własności ładowania elektrostatycznego przez tarcie cząstek luminoforu. W czasie procesu wytwarzania materiały struktury ekranu poddane obróbce powierzchniowej są przyciągane elektrostatycznie do warstwy fotoprzewodzącej na płycie czołowej, przy czym siła przyciągania jest funkcją wielkości ładunku elektrostatycznego wytwarzanego przez tarcie na materiałach struktury ekranu. W celu przytwierdzenia materiałów obrobionych powierzchniowo do warstwy fotoprzewodzącej stosowane było wiązanie cieplne. Wiązanie to może jednakże powodować przypadkowe pęknięcia warstwy fotoprzewodzącej, która zostaje odłączona podczas następnego etapu nakładania warstwy w procesie produkcyjnym. Pożądany jest więc sposób inny niż wiązanie cieplne, aby zapobiegać stratom zespołów ekranu podczas procesu produkcyjnego.

Znany sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespołu ekranu elektroluminescencyjnego kineskopu kolorowego obejmuje etapy, w których pokrywa się powierzchnię podłoża warstwą przewodzącą zdolną do ulatniania się. Następnie pokrywa się tę warstwę przewodzącą warstwą fotoprzewodzącą zdolną do ulatniania się, zawierającą barwnik czuły na światło widzialne. Ustala się zasadniczo jednorodny ładunek elektrostatyczny na warstwie fotoprzewodzącej. Naświetla się wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej światłem widzialnym. Wywołuje się wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej za pomocą naładowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucho, obrobionego powierzchniowo luminoforu promieniującego pierwszy kolor. Kolejno powtarza się wymienione etapy ustalania ładunku, naświetlania i wywoływania, dla naładowanych elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo luminoforów promieniujących drugi kolor i trzeci kolor elementów obrazowych triad luminoforów ekranu elektroluminescencyjnego.

Znany jest także sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespołu ekranu elektroluminescencyjnego kineskopu kolorowego na wewnętrznej powierzchni zespołu płyty czołowej, obejmujący etapy, w których pokrywa się powierzchnię zespołu warstwą przewodzącą zdolną do ulatniania się. Następnie pokrywa się tę warstwę przewodzącą warstwą fotoprzewodzącą zdolną do ulatniania się, zawierającą barwnik czuły na światło widzialne. Ustala się zasadniczo jednorodny ładunek elektrostatyczny na warstwie fotograficznej. Naświetla się przez maskę wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej światłem widzialnym z lampy ksenonowej. Wywołuje się bezpośrednio nie naświetlone obszary warstwy fotoprzewodzącej za pomocą naładowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucho, obrobionego powierzchniowo materiału struktury ekranowej, pochłaniającej światło. Ustala się ponownie zasadniczo jednorodny ładunek elektrostatyczny na warstwie fotoprzewodzącej i na materiale struktury ekranu. Naświetla się przez maskę pierwsze części wybranych obszarów warstwy fotoprzewodzącej światłem widzialnym z tej lampy. Wywołuje się odwrotnie pierwsze części wybranych obszarów warstwy fotoprzewodzącej za pomocą naładowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucho, obrobionego powierzchniowo materiału struktury ekranowej luminoforu promieniującego pierwszy kolor, mającego ładunek o tej samej biegunowości jak ładunek na nie naświetlonych obszarach warstwy fotoprzewodzącej i na materiale struktury ekranowej, pochłaniającym światło. Kolejno powtarza się etapy ponownego ustalania ładunku, naświetlania i wywoływania odwrotnego, dla drugich i trzecich części wybranych obszarów warstwy fotoprzewodzącej przy użyciu naładowanych elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo materiałów struktury ekranowej luminoforów promieniujących drugi i trzeci kolor elementów obrazowych triad luminoforów ekranu elektroluminescencyjnego. Utrwala się materiały struktury ekranu przez

163 627 co najmniej jedną powłokę z napylonej zasadniczo na sucho mieszanki uwodnionego alkoholu i substancji wybranej z grupy obejmującej polialkohol winylowy z dwuchromianem i krzemian potasowy. Pokrywa się powłoką ekran elektroluminescencyjny, pokrywa się aluminium ekran elektroluminescencyjny i wypala się ekran elektroluminescencyjny.

Według wynalazku styka się obrobione powierzchniowo materiały luminoforów i leżącą poniżej warstwę fotoprzewodzącą z rozpuszczalnikiem.

Jako rozpuszczalnik stosuje się pary chlorobenzenu.

W przypadku obróbki z utrwalaniem w sposobie według wynalazku przed utrwaleniem zwilża się warstwę fotoprzewodzącą i obrobione powierzchniowo materiały struktury ekranu w parach chlorobenzenu i suszy się materiały struktury ekranu.

Zaletą wynalazku jest, że dzięki zwiększeniu lepkości warstwy i materiałów powoduje się poprawę przyczepności obrobionych powierzchniowo materiałów luminoforów do warstwy fotoprzewodzącej.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kineskop kolorowy według wynalazku, w widoku z góry, częściowo w przekroju osiowym, fig. 2 - zespół ekranu kineskopu pokazanego na fig. 1 w przekroju, fig. 3a - 3f-wybrane etapy wytwarzania kineskopu pokazanego na fig. 1 i fig. 4 - schemat blokowy procesu elektrofotograficznego wytwarzania ekranu na sucho.

Figura 1 przedstawia kineskop kolorowy 10 posiadający szklany balon 11 mający zespół 12 prostokątnej płyty czołowej i rurową szyjkę 14 połączone przez prostokątny lej 15. Lej 15 ma wewnętrzną powłokę przewodzącą (nie pokazaną), która styka się z zaciskiem anodowym 16 i biegnie do szyjki 14. Zespół 12 zawiera wizyjną płytę czołową 18 stanowiącą podłoże i ścianę boczną 20, która jest uszczelniona względem leja 15 przez szklaną frytę 21. Ekran 22 z luminoforów trzech kolorów jest naniesiony na wewnętrzną powierzchnię płyty czołowej 18. Ekran 22 pokazany na fig. 2 jest korzystnie ekranem liniowym, który zawiera wiele elementów stanowiących odpowiednio paski luminoforowe R, G i B promieniujące kolory czerwony, zielony i niebieski, rozmieszczone w zespołach poszczególnych kolorów lub elementy obrazowe w postaci trzech pasków lub triad, w cyklicznym porządku, biegnące w kierunku, który jest zwykle prostopadły do płaszczyzny, w której są wytwarzane wiązki elektronów. W normalnym położeniu wizyjnym w tym wykonaniu paski luminoforu biegną w kirunku pionowym. Paski luminoforu są oddzielone od siebie korzystnie przez materiał 23 matrycy pochłaniający światło. W innym przypadku ekran może być ekranem punktowym. Cienka warstwa przewodząca 24, korzystnie z aluminium, pokrywa ekran 22 i zapewnia środek do dostarczania jednorodnego potencjału do ekranu, jak również do odbijania światła promieniowanego z elementów luminoforowych przez płytę czołową 18. Ekran 22 i pokrywająca warstwa 24 aluminium stanowią zespół ekranu.

Maska 25 z wieloma otworami z fig. 1 jest zamontowana w znany sposób usuwalny w określonym położeniu względem zespołu ekranu. Wyrzutnia elektronowa 26, pokazana schematycznie przerywaną linią na fig. 1, jest zamontowana w środku szyjki 14, w celu wytwarzania i kierowania trzech wiązek elektronów 28 wzdłuż zbieżnych torów, przez otwory w masce 25, do ekranu 22. Wyrzutnia elektronowa 26 może być dla przykładu dwupotencjałową wyrzutnią elektronową znanego typu lub dowolną inną, właściwą wyrzutnią elektronową.

Kineskop 10 jest wyposażony w zewnętrzny, magnetyczny zespół odchylający 30 umieszczony w obszarze połączenia leja 15 z szyjką 14. Po pobudzaniu zespół odchylający 30 oddziałuje na trzy wiązki elektronów 28 polami magnetycznymi, które powodują, że wiązki wybierają poziomo i pionowo prostokątną osnowę obrazu telewizyjnego na ekranie 22. Początkowa płaszczyzna odchylania P - P przy odchylaniu zerowym na fig. 1 jest w przybliżeniu w środku zespołu odchylającego 30. Rzeczywiste krzywizny torów odchylających wiązek elektronów w obszarze odchylania nie są pokazane dla uproszczenia.

Ekran 22 jest wytwarzany nowym sposobem elektrofotograficznym, który jest przedstawiony schematycznie na fig. 3a do3f. Początkowo zespół 12 prostokątnej płyty czołowej jest przemywany roztworem kaustycznym, płukany w wodzie, trawiony przez buforowany kwas fluorowodorowy i płukany ponownie w wodzie. Wewnętrzna powierzchnia płyty czołowej 18 jest następnie powlekana warstwą 32 materiału przewodzącego elektrycznie, który stanowi elektrodę dla pokrywają6

163 627 cej warstwy fotoprzewodzącej 34 nakładanej na warstwę przewodzącą 32. Warstwa fotoprzewodząca 34 zawiera zdolny do ulatniania się organiczny materiał polimetyczny, właściwy barwnik fotoprzewodzący czuły na światło widzialne i rozpuszczalnik.

Warstwa fotoprzewodząca 34 pokrywająca warstwę przewodzącą 32 jest ładowana w ciemni za pomocą konwencjonalnego urządzenia 36 do dodatniego wyładowania koronowego, pokazanego schematycznie na fig. 3b, przesuwającego się poprzez warstwę fotoprzewodzącą 34 i ładującego ją w zakresie od + 200 do + 700V, przy czym jest zalecane + 200 do + 400V. Maska 25 jest wkładana do zespołu 12 i naładowana dodatnio warstwa fotoprzewodząca 34 jest naświetlana poprzez maskę za pomocą światła z ksenownowej lampy błyskowej 38 umieszczonej w konwencjonalnej lampie elektronowej tarczowej (trzy w jednej), reprezentowanej przez soczewkę 40 z fig. 3c. Po każdym naświetleniu lampa jest przesuwana do innego położenia w celu podwojenia kąta padania wiązek elektronów z wyrzutni elektronowej. Wymagane są trzy naświetlenia z trzech różnych położeń lampy w celu rozładowania obszarów fotoprzewodnika, gdzie będą osadzone kolejno luminofory dla wytworzenia ekranu. Po etapie naświetlania maska 25 zostaje usunięta z zespołu 12 i zespół zostaje przesunięty do pierwszego wywoływacza 42 (fig. 3d). Pierwszy wywoływacz 42 zawiera właściwe przygotowane, sproszkowane na sucho cząstki materiału struktury ekranowej czarnej matrycy pochłaniającej światło i obrobione powierzchniowo, izolacyjne kulki nośne (nie pokazane), które mają średnicę około 100 do 300 mikrometrów i które przekazują ładunek elektrostatyczny uzyskany przez tarcie cząstkom czarnego materiału matrycy.

Właściwe czarne materiały matrycy zawierają zwykle czarne pigmenty, które są stabilne w temperaturze obróbki lampy równej 450°C. Czarne pigmenty właściwe do użycia przy wykonywaniu materiałów matrycy zawierają: tlenek żelazowo-manganowy, tlenek żelazowo-kobaltowy, siarczek cynkowo-żelazowy i sadzę izolacyjną. Czarny materiał matrycy zostaje przygotowany w wyniku zmieszania przez stopienie pigmentu, polimeru i właściwego czynnika regulującego ładunek, który reguluje wielkość ładunku elektrostatycznego przekazywanego przez tarcic materiałowi matrycy. Materiał jest gruntowany do średniego wymiaru cząstek około 5 mikrometrów.

Czarny materiał matrycy i obrobione powierzchniowo kulki nośne zostają zmieszane w wywoływaczu 42, stosując około 1 do 2% wagowych czarnego materiału matrycy. Materiały są mieszane tak, że ostatecznie podzielone cząstki matrycy stykają się i są ładowane np. ujemnie, przez obrobione powierzchniowo kulki nośne. Ujemnie naładowane cząstki matrycy są usuwane z wywoływacza 42 i przyciągane do naładowanego dodatnio, nie naświetlonego obszaru warstwy fotoprzewodzącej 34 dla bezpośredniego wywołania tego obszaru.

Warstwa fotoprzewodząca 34 zawierająca matrycę 23 zostaje ponownie naładowana jednorodnie do dodatniego potencjału około 200 do 400V dla nałożenia pierwszego z trzech naładowanych elektrostatycznie pizez tarcie, sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo materiałów struktury ekranowej luminoforowej, promieniującej poszczególne kolory. Maska 25 jest ponownie wstawiana do zespołu 12 i wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej 34, odpowiadające miejscom, w których będzie osadzony materiał luminoforu promieniującego kolor zielony, są naświetlane światłem widzialnym z pierwszego położenia lampy dla selektywnego rozładowania naświetlonych obszarów. Pierwsze położenie lampy przybliża kąt zbieżności wiązki elektronów padającej na luminofor koloru zielonego. Maska 25 jest usuwana z zespołu 12 i zespół jest przesuwany do drugiego wywoływacza 42. Drugi wywoływacz zawiera naładowane elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowane na sucho, obrobione powierzchniowo cząstki materiału struktury ekranowej luminoforowej, promieniującej kolor zielony oraz obrobione powierzchniowo kulki nośne. Cząstki luminoforu są obrabiane powierzchniowo za pomocą właściwego polimerycznego materiału regulującego ładunek, takiego jak np. poliamid, poli(etyloksazolina) lub żelatyna. Obrobione powierzchniowo kulki nośne w ilości 1000 g są łączone z 15 do 25 g obrobionych powierzchniowo cząstek luminoforu w drugim wywoływaczu 42. Kulki nośne są obrabiane fluorosilanowym czynnikiem wiążącym w celu wytworzenia ładunku np. dodatniego na czątkach luminoforu. W celu naładowania cząstek luminoforu ujemnie do obróbki kulek nośnych jest stosowany aminosilanowy czynnik wiążący. Naładowane dodatnio cząstki luminoforu promieniujące kolor zielony są usuwane z wywoływcza, odpychane przez naładowane dodatnio obszary warstwy fotoprzewodzącej 34 i matrycy 23 oraz osadzane na rozładowanych, naświetlonych obszarach warstwy fotoprzewodzącej w procesie znanym jako wywoływanie odwrotne.

163 627

Etapy ładowania, naświetlania i wywoływania są powtarzane dla sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo cząstek luminoforowych materiału struktury ekranu promieniujących kolor niebieski i czerwony. Naświetlanie światłem widzialnym w celu selektywnego rozładowania dodatnio naładowanych obszarów warstwy fotoprzewodzącej 34 jest dokonywane z drugiego i następnie z trzeciego położenia lampy dla przybliżenia kątów zbieżności wiązek elektronów padających na luminofor koloru niebieskiego i luminofor koloru czerwonego. Naładowane elektrostatycznie przez tarcie dodatnie, sproszkowane na sucho cząstki luminoforu są mieszane z obrobionymi powierzchniowo kulkami nośnymi w stosunku opisanym powyżej oraz usuwane z trzeciego i następnie czwartego wywoływacza 42, odpychane przez naładowane dodatnio obszary uprzednio osadzonych materiałów struktury ekranu oraz osadzane na rozładowanych obszarach warstwy fotoprzewodzącej 34, dla dostarczania elementów luminoforu promieniujących kolor niebieski i kolor czerwony.

Sproszkowane na sucho cząstki luminoforu są obrabiane powierzchniowo przez pokrycie cząstek właściwym polimerem. Mieszanka powlekająca zostaje utworzona przez rozpuszczenie około 0,5 do 5,0, korzystnie około 1,0 do 2,0% wagowych polimeru we właściwym rozpuszczalniku. Mieszanka powlekająca może być nakładana na cząstki luminoforu przy użyciu wyparki obrotowej i suszarki fluidyzacyjnej, metodą adsorpcyjną lub przy użyciu suszarki rozpryskowej. Pokryte powłoką cząstki są suszone, w razie konieczności rozdrabniane, przesiewane przez sito o 400 oczkach oraz ewentualnie mielone na sucho z modyfikatorem przepływu, takim jak materiał krzemionkowy sprzedawany pod znakiem towarowym Cabosil (produkowanym przez Cabot Corporation, Tuscola, Illinois) lub jego równoważnik. Stężenie modyfikatora przepływu jest zawarte w zakresie od około 0,1 do 2,0% wagowych obrobionego powierzchniowo luminoforu.

Cząstki luminoforu zostają najpierw zaopatrzone w ciągłą powłokę dwutlenku krzemu (krzemionki) i następnie powleczone silanowym lub tytanianowym czynnikiem wiążącym, utworzonym przez rozpuszczenie około 0,1 g czynnika wiążącego w około 200 ml właściwego rozpuszczalnika.

Materiały struktury ekranu, zawierające obrobiony powierzchniowo materiał matrycy i obrobione powieizchniowo cząstki luminoforu, zostają przytopione do warstwy fotoprzewodzącej 34 przez zetknięcie warstwy fotoprzewodzącej i obrobionych powierzchniowo materiałów z parami rozpuszczalnika, takiego jak chlorobenzen, wydzielonymi z pojemnika 44 pokazanego na fig. 3e, umieszczonego w obudowie (nie pokazanej) powyżej płyty czołowej 18. Ciężkie pary nawilżają i zmiękczają leżącą poniżej warstwę fotoprzewodzącą a polimeryczny czynnik wiążący, który pokrywa cząstki luminoforu i materiał matrycy oraz czynią warstwę i powłoki lepkimi w celu zwiększenia przyczepności obrobionych powierzchniowo materiałów struktury ekranu do warstwy fotoprzewodzącej 34. W wyniku ustawienia ekranu 22 płyty czołowej do góry, jak pokazano na fig. 3e, siła grawitacyjna jest wykorzystywana do zwiększania przyczepności pomiędzy lepkimi, obrobionymi powierzchniowo materiałami struktury ekranu i warstwa fotoprzewodzącą. Nawilżanie parami trwa od 4 do 24 godzin i zespoły są suszone przed dalszą obróbką.

Na figurze 3f pokazano, że płyta czołowa 18 jest następnie utrwalana w szeregu etapach w celu dostarczenia warstwy utrwalającej 46 pokrywającej ekran 22 i matrycę 23. Wymagane jest powtarzalne nakładanie warstwy utrwalającej w celu całkowitego pokrycia ziarnistych materiałów struktury ekranu tak, żeby zmniejszyć do minimum ich przemieszczenia. W pierwszym zalecanym wykonaniu wynalazku, w którym cząstki luminoforu są pokryte powłoką żelatyny, mieszanka utrwalająca zostaje utworzona przez połączenie 0,1% wagowego polialkoholu winylowego z 25% wody i 75% alkoholu izopropylowego lub metylowego. Mieszanka jest natryskiwana na ekran 22 z dyszy rozpylającej 48 umieszczonej około 61 do 122 cm od ekranu. Czas natryskiwania wynosi od 2 do 5 minut, a ciśnienie natryskiwania wynosi około 28,124 kg/cm². Te parametry zapewniają „suche“ natryskiwanie. Druga powłoka składająca się z 0,5% wagowego polialkoholu winylowego i 50% wody - 50% alkoholu izopropylowego lub metylowego jest następnie natryskiwana przez około 2 minuty, po czym następuje trzecie pokrywanie powłoką z 1,0% wagowego polialkoholu winylowego i mieszanki: 50% wody - 50% alkoholu, która jest natryskiwana przez dodatkowe 2 minuty. Ewentualnie jest natryskiwana czwarta powłoka składająca się z 1-procentowego wagowo wodnego roztworu polialkoholu winylowego (bez dodatkowego alkoholu) na trzecią powłokę, gdy kolejne etapy obróbki obejmują nakładanie warstw przez natryskiwanie. Czwarta powłoka

163 627 jest jednak niepotrzebna, jeżeli kolejne etapy obróbki obejmują nakładanie warstwy emulsyjnej. Warstwowy ekran jest następnie pokrywany aluminium i wypiekany w temperaturze około 425°C przez 30 minut w celu usunięcia zdolnych do ulatniania się składników organicznych zespołu ekranu.

W drugim wykonaniu wynalazku, w którym materiały struktury ekranu zawierają termoplastyczny materiał powłoki, utrwalanie można uzyskać w dwóch etapach. Początkowo 1% wagowy polialkoholu winylowego i mieszanka 50% wody - 50% alkoholu (metylowego lub izopropylowego) jest natryskiwana na ekran 22, jak to zostało opisane powyżej. Następnie wodna zawiesina 0,5% wagowego polialkoholu winylowego (bez alkoholu) jest nalewana na zespół płyty czołowej i rozpraszana. Utrwalony zespół jest pokrywany powłoką albo metodą nakładania emulsji albo metodą natryskiwania, a następnie pokrywany aluminium i wypiekany.

W każdym z tych wykonań polialkohol winylowy zawiera 10% wagowych dwuchromianu sodu lub dwuchromianu amonu. Korzystnie pomiędzy każdym etapem utrwalania warstwa utrwalająca 46 jest naświetlana promieniowaniem rtęciowej lampy łukowej lub lampy ksenonowej (nie pokazanej) w celu związania poprzecznego polimerów w polialkoholu winylowym, skutkiem czego czyniąc warstwę utrwalającą odporną na wodę. Chociaż zalecanym materiałem na warstwę utrwalającą 46 jest polialkohol winylowy z dwuchromianem, można również zastosować krzemian potasowy.

Fig. 3o ___________-J 18 =i34

Fig. 3b

Fig. 3e

Fig. 3 f

Fig 3c

Fig. 3d

Sposób elektrofotograficznego uryhuarzania na. sur ho ekranu

Fg. 4

-iF

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespołu ekranu elektroluminescencyjnego kineskopu kolorowego, obejmujący etapy, w których pokrywa się powierzchnię podłoża warstwą przewodzącą zdolną do ulatniania się, następnie pokrywa się tę warstwę przewodzącą warstwą fotoprzewodzącą zdolną do ulatniania się, zawierającą barwnik czuły na światło widzialne, ustala się zasadniczo jednorodny ładunek elektrostatyczny na warstwie fotoprzewodzącej, naświetla się wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej światłem widzialnym, wywołuje się wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej za pomocą naładowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucho, obrobionego powierzchniowo luminoforu promieniującego pierwszy kolor i kolejno powtarza się wymienione etapy ustalania ładunku, naświetlania i wywoływania, dla naładowanych elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo luminoforów promieniujących drugi kolor i trzeci kolor elementów obrazowych triad luminoforów ekranu elektroluminescencyjnego, znamienny tym. że następnie styka się obrobione powierzchniowo materiały luminoforów i leżącą poniżej warstwę fotoprzewodzącą z rozpuszczalnikiem.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się pary chlorobenzenu.
3. Sposób elektrofotograficznego wytwarzania zespołu ekranu elektioluminescencyjnego kineskopu kolorowego na wewnętrznej powierzchni zespołu płyty czołowej, obejmujący etapy, w których pokrywa się powierzchnię zespołu warstwą przewodzącą zdolną do ulatniania się, następnie pokrywa się tę warstwę jnzewodzącą warstwa fotoprzewodzącą zdolną do ulatniania się, zawierającą barwnik czuły na światło widzialne, ustala się zasadniczo jednorodny ładunek elektrostatyczny na warstwie fotograficznej, naświetla się przez maskę wybrane obszary warstwy fotoprzewodzącej światłem widzialnym z lampy ksenonowej, wywołuje się bezpośrednio nie naświetlone obszary warstwy fotoprzewodzącej za pomocą naładowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucha, obrobionego powierzchniowo materiału struktury ekranowej, pochłaniającego światło, ustala się ponownie zasadniczo jednorodny ładunek elektrostatyczny na warstwie fotoprzewodzącej i na materiale struktury ekranu, naświetla się przez maskę pierwsze części wybranych obszarów warstwy fotoprzewodzącej światłem widzialnym z tej lampy, wywołuje się odwrotnie pierwsze części wybranych obszarów warstwy fotoprzewodzącej za pomocą naładowanego elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanego na sucho, obrobionego powierzchniowo materiału struktury ekranowej luminoforu promieniującego pierwszy kolor, mającego ładunek o tej samej biegunowości jak ładunek na nie naświetlonych obszarach warstwy fotoprzewodzącej i na materiale struktury ekranowej, pochłaniającym światło i kolejno powtarza się etapy ponownego ustalania ładunku, naświetlania i wywoływania odwrotnego, dla drugich i trzecich części wybranych obszarów warstwy fotoprzewodzącej przy użyciu naładowanych elektrostatycznie przez tarcie, sproszkowanych na sucho, obrobionych powierzchniowo materiałów struktury ekranowej luminoforów promieniujących drugi i tizeci kolor elementów obrazowych triad luminoforów ekranu elektroluminescencyjnego, utrwala się materiały struktury ekianu przez co najmniej jedną powłokę z napylonej zasadniczo na sucho mieszanki uwodnionego alkoholu i substancji wybranej z grupy obejmującej polialkohol winylowy z dwuchromianem i krzemian potasowy, pokrywa się powłoką ekran elektroluminescencyjny, pokrywa się aluminium ekran elektroluminescencyjny

163 627 i wypala się ekran elektroluminescencyjny, znamienny tym, że przed utrwalaniem zwilża się warstwę fotoprzewodzącą i obrobione powierzchniowo materiały struktury ekranu w parach chlorobenzenu i suszy się materiały struktury ekranu.