PL167100B1 - Kierownica strumienia do kierowania w okreslonym kierunku strumienia materialów PL PL - Google Patents

Abstract

1. Kierownica strumienia do kierowania w okreslonym kierunku strumienia materia- lów, stanowiaca koryto w ksztalcie luku do skanalizowania strumienia materialu, znamien- na tym, ze posiada jednolita tasme grzbietowa odksztalcalna i czesci boczne (5), utworzone z plytek (51, 52,53), które zachodza na siebie jak luski. fig. 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kierownica strumienia do kierowania w określonym kierunku strumienia materiałów, które są ewentualnie wprawiane w ruch.

Taka kierownica może być utworzona z prostego ekranu, odchylonego w stosunku do kierunku wysyłanego strumienia materiałów. Ten ekran może być z boków ograniczony płytami, ewentualnie zbieżnymi od przodu ku końcowi układu. Odchylenie strumienia materiałów, gdy jest ono znaczne, może być zrealizowane przy pomocy licznych, sąsiadujących ze sobą ekranów. Tak można dokonać zmiany kierunku strumienia materiałów o kąt rzędu 9θ°. W pewnych warunkach może być pożądana zmiana kąta odchylenia strumienia. Kierownica strumienia jest więc utworzona z licznych rynien, połączonych ze sobą na osiach w taki sposób, że można je odchylać o kąt pożądany przez użytkownika.

167 100

Regulacja kąta odchylenia jest ogólnie dokonywana ręcznie. Wymaga ona interwencji operatora. Ponadto, często ta regulacja zmienia się w czasie, nieraz bardzo szybko, jeśli ciśnienie wyrzucanych materiałów na taśmę grzbietową kierownicy jest duże. Ogólnie biorąc, obecnie stosowane rynny lub kierownice materiałów nie są praktyczne i ich wytwarzanie i montaż jest związany z dużymi kosztami.

Kierownica strumienia materiałów według wynalazku ma konstrukcję uproszczoną dla wytwarzania i montażu. Ponadto ta kierownica daje tę korzyść, że oferuje bardzo rozległą gamę możliwych do ustawienia promieni krzywizny i pożądanych kątów odchylenia wyrzucanych materiałów, a zwłaszcza, że jest to łatwe do regulowania.

Kierownica według wynalazku ma kształt łuku i posiada jednolitą taśmę grzbietową, tworzącą ekran oraz boki, utworzone z zachodzących na siebie płytek, tak jak łuski. Taka konstrukcja steruje strumień materiału w pożądanym kierunku.

Kierownica według wynalazku zawsze posiada środki pozwalające zmieniać krzywiznę łuku taśmy grzbietowej.

Zgodnie z zalecanym wykonaniem kierownicy według wynalazku taśma grzbietowa i płytki boczne są wykonane z jednolitego materiału i tworzą część tej samej płytki wyjściowej, odpowiednio pociętej i poskładanej.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku płyty boczne są lekko zbieżne od przodu ku końcowi, a płytki stanowiące te płyty są wynikiem wycięcia kształtu litery „T“, co daje również dużą elastyczność taśmie grzbietowej. Dwa wyższe półramiona „T“ są przesunięte względem siebie o odcinek w przybliżeniu równy grubości płyty, aby ustawić w skos jedne płytki w stosunku do drugich.

W innym korzystnym rozwiązaniu według wynalazku środki pozwalające zmieniać promień krzywizny kierownicy są utworzone z co najmniej jednego ramienia zakotwionego jednym swym końcem do części wyjściowej kierownicy i przegubowo zamocowanego na innym końcu do korpusu, sztywno związanego z podstawą wsporczą wspomnianej kierownicy oraz z co najmniej jednego podnośnika umieszczonego między wspomnianym ramieniem, a wspomnianym postumentem lub podstawą wsporczą.

Odkształcenie kierownicy dokonuje się między wartościami minimalną i maksymalną krzywizny łuku. To ograniczenie jest osiągnięte przy pomocy elementów ograniczających. Według pierwszego przykładu kierownicy według wynalazku, łuski posiadają szczeliny w części dolnej. Każda szczelina współpracuje z ogranicznikiem w kształcie palca, sztywno związanego z łuską, częściowo zakrytą przez tę łuskę, w której jest szczelina.

W innym korzystnym rozwiązaniu według wynalazku ograniczenia są utworzone z linii łańcuchowej połączenia łusek. To łańcuchowe połączenie zapobiega wyginaniu łusek jednych w stosunku do innych. Dla promienia minimalnego ogranicznikami są kołki na łuskach lub elementy otrzymane bezpośrednio przez wycinanie lub wygniatanie płyty pierwotnej.

Rozwiązanie według wynalazku zostanie bliżej objaśnione w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia kierownicę według wynalazku w widoku perspektywicznym, fig. 2 - płytę pierwotną wstępnie pociętą i służącą do zrobienia kierownicy, w widoku perspektywicznym, a fig. 3 przedstawia kierownicę według wynalazku w drugim przykładzie wykonania.

Jak to pokazano na fig. 2 kierownica 1 jest umieszczona na końcu wyrzucającego materiał układu, przedstawionego w postaci kanału 2. Kierownica 1 posiada podstawę 3 o kształcie kwadratu lub prostokąta, która pozwala na połączenie jej z kanałem wejściowym 2.

Kierownica 1 posiada taśmę grzbietową 4, tworzącą ekran w kształcie ciągłego łuku, jednolitą. Ta taśma 4 jest na trwałe połączona w swej przedniej, wejściowej części z podstawą 3 i posiada z boku część boczną 5, której część przednia jest również na trwałe połączona ze wspomnianą podstawą 3. Kierownica ma więc w przekroju kształt litery „U“.

Części boczne 5 są utworzone z płytki podstawowej 51, związanej na stałe z podstawą 3 i z licznych płytek 52, które zachodzą na siebie jak łuski, aby bez przeszkód kierować strumień materiału w pożądanym kierunku. Wylotowy kraniec wyjściowy części bocznych stanowi płytka 53 o wymiarach znacznie większych od płytek 52 i zaokrąglonych na końcu.

Płytki 52 mają kształt zbliżony do prostokąta lub trapezu. Należy zwrócić uwagę, że wysokość części bocznej 5 zmniejsza się od wlotu do wylotu. Wymiary płytek 52 zmieniają się od wlotu do wylotu. Szerokość płytek 52 zawiera się w przedziale połowa do jednej trzeciej wysokości bocznej 5, jej partii wlotowej.

Promień krzywizny łuku tworzonego przez taśmę grzbietową 4 jest zmienny i dowolnie ustawiany przez zwykłe odkształcenie tej taśmy, począwszy zwłaszcza od jej wylotowego końca, tzn. od zakończenia 53, jak to pokazano na fig. 1.

Te środki zmiany krzywizny łuku kierownicy są utworzone, w przypadku fig. 1, z ramienia 6 w kształcie jarzma, którego jedna z końcówek, końcówka 7, jest połączona z płytkami 53 części bocznej 5 za pomocą osi 8. Inna końcówka ramion 6 jest zamocowana przegubowo z korpusem 9, sztywno połączonym z podstawą 3 kierownicy. Ten korpus 9 jest utworzony z dwóch łoży przymocowanych do podstawy 3 z obydwóch stron części bocznych 5. Oś obrotu 10 znajduje się między każdym łożem korpusu 9 a ramieniem 6.

Podnośnik 11 znajduje się między podstawą 3 a ramionami 6. Ten podnośnik 11 jest przegubowo zamocowany w uchwycie 12, sztywno związanym z podstawą 3 i w uchwycie 13, sztywno związanym z ramieniem 14, które z kolei łączy dwa ramiona 6 poza osiami obrotu 10 korpusu 9.

Połączenia przegubowe 8 i 10 przybierają taką pozycję w przestrzeni, która jest wybrana tak, by pozwoliła na odpowiednie odkształcanie taśmy grzbietowej 4, tzn. takie odkształcenie, które jest zbliżone do łuku koła lub elipsy.

Można ewentualnie przewidzieć liczne jarzma i podnośniki, aby uzyskać zakrzywienie taśmy grzbietowej 4.

Na figurze 2 przedstawiono płytę wyjściową, która pozwoli na wykonanie jednolitej kierownicy, utworzonej z taśmy grzbietowej 4 i z części bocznych 5. Ta część boczna jest wycięta np. w blasze metalowej, a jej długość jest dobrana w zależności od dystansu, na jaki odrzucany będzie materiał i od pożądanej dokładności tego odrzucania. Obrzeża 41 taśmy grzbietowej są zbieżne od wlotu do wylotu. Części boczne 5 są utworzone z pierwszych płytek 51 i licznych, następnych płytek 52, których na rysunku jest po sześć oraz z płytek 53, na krańcu wylotowym. Te różne płytki są oddzielone od siebie wycięciami 15 w kształcie litery „T“, której ramię główne jest w przybliżeniu prostopadłe do obrzeży 41 taśmy grzbietowej 4. Półramiona 152 i 153 umieszczone są prawie na linii obrzeża 41 taśmy grzbietowej 4. W rzeczywistości te ramiona są nieznacznie przesunięte równolegle jedno w stosunku do drugiego na odległość równą grubości płyty wejściowej, co pozwala na nachylenie i ułożenie skośne płytek 52 jedna w stosunku do drugiej w taki sposób, że zachodzą na siebie, gdy płyta wyjściowa jest złożona. Należy zauważyć, półramię 152 jest położone wewnątrz taśmy grzbietowej w stosunku do obrzeża 41, a półramię 153 znajduje się na zewnątrz taśmy 4 w stosunku do obrzeża 41.

Płytki 52 są połączone z taśmą grzbietową 4 i są zagięte prawie pod kątem prostym wzdłuż linii 412, która tworzy z obrzeżem 41 bardzo mały kąt tak, by skierować płytki 52 w ten sposób, by zachodziły na siebie po uformowaniu kierownicy.

Pierwsza płytka 51 jest zagięta w stosunku do taśmy grzbietowej 4 wzdłuż linii 411, która pokrywa się z obrzeżem 41. Ta pierwsza płytka ma kształt wieloboku, a do jego boku 511 może być przymocowana przez przyspawanie płytka przednia, nie pokazana na rysunku.

Płytka końcowa 53 jest zgięta w stosunku do taśmy grzbietowej 4 wzdłuż linii 413, która pokrywa się z obrzeżem 41 wspomnianej taśmy.

Szerokość przecięcia D1 kształtu „T“ 15 odpowiada w przybliżeniu trzem czwartym szerokości D2 płytek 52 tak, by zachować dużą elastyczność taśmy grzbietowej 4 w trakcie jej zginania.

Należy zauważyć, że płytki 52 mają kształt zbliżony do prostokąta lub trapezu i że ich powierzchnia zmniejsza się od wlotu do wylotu.

Długość płytki 53 równa się dwóm lub trzem szerokościom płytek 52. Należy zauważyć, że płytka końcowa 53 posiada krawędź 531 w kształcie łuku koła, przeznaczoną do przyspawania do obrzeża 41 taśmy grzbietowej 4 tak, by zagiąć koniec tej ostatniej. Krawędź 532 płytki 53 jest również zaokrąglona.

Zaznaczono również na płytkach 53 miejsce osi obrotu 8 ramion 7.

Na figurze 1i 2 przedstawiono również środki pozwalające Ograniczyć odkształcenie kątowe kierownicy pomiędzy wartościami maksymalną i minimalną. Te środki pozwalają również ustawiać względem siebie płytki lub łuski. Te środki stanowią szczeliny 16 i ograniczniki 17 w formie palców.

167 100

W przykładzie z fig. 1 i 2 pierwsze płytki 51 posiadają ograniczniki 17, płytki 52 mają i ograniczniki 17 szczeliny 16. Wylotowe płytki 53 mają szczeliny 16, które współpracują z palcami 17 sąsiednich, poprzednich płytek 52.

Palce 17 mogą być zrobione ze śrub lub nitów, których główki służą do prowadzenia płytki posiadającej odpowiednią szczelinę 16, tzn. że śruby lub nity realizują połączenie płytek między nimi z takim pewnym stopniem swobody, by mogły się ślizgać jedne na drugich.

Na figurze 3 przedstawiono widok z boku kierownicy w innym przykładzie wykonania, wyposażonej w środki ograniczające jej odkształcenie minimalne i maksymalne. Te środki są utworzone z ograniczników maksymalnych 18 i z ograniczników minimalnych 19.

Ograniczniki maksymalne 18 to linia łańcuchowa, która łączy płytki 51,52 i 53 w taki sposób, że ogranicza promień maksymalny łuku taśmy grzbietowej 4.

Ograniczniki minimalne to występy na płytkach 51, 52 i 53. Występy te mogą być również odcięte w płycie pierwotnej, z której robi się kierownicę.

Na figurze 3 przedstawiono w inny sposób wykonane środki regulacji łuku taśmy grzbietowej 4. Te środki są praktycznie takie same jak te z fig. 1, a ich rozmieszczenie jest różne. Podnośnik 11 jest przegubowo zamocowany na ramionach 6, między ich końcami, tzn. między przegubami 8 i 10. Przegub 10 ramion 6 w korpusie 9 jest umieszczony bardziej w tyle kierownicy, a to z powodu odchylenia korpusu 9.

Gdy kierownica jest montowana, tzn. gdy części boczne są zaginane pod kątem prostym, można wcisnąć w ramiona 152 i 153 wycięć litery „T“ 15 elastyczny, uszczelniający mastyks np. silikonowy, który zatka wycięta po to, by uniknąć przechodzenia kurzu lub innych zanieczyszczeń w okolicy kierownicy.

*67Joq

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kierownica strumienia do kierowania w określonym kierunku strumienia materiałów, stanowiąca koryto w kształcie łuku do skanalizowania strumienia materiału, znamienna tym, że posiada jednolitą taśmę grzbietową odkształcalną i części boczne (5), utworzone z płytek (51, 52, 53), które zachodzą na siebie jak łuski.
2. 2. Kierownica według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada środki pozwalające zmieniać krzywiznę łuku taśmy grzbietowej.
3. 3. Kierownica według zastrz. 2, znamienna tym, że posiada taśmę grzbietową (4) i części boczne (5) jednolite, wstępnie nacięte w tej samej płycie blachy.
4. 4. Kierownica według zastrz. 3, znamienna tym, że jest zrobiona z płyty wyjściowej posiadającej wycięcie w kształcie litery „T“ (15), oddzielające płytki (51, 52,53) i tworzące części boczne (5).
5. 5. Kierownica według zastrz. 4, znamienna tym, że ramię wyższe „T“ rozciąga się na odległość odpowiadającą w przybliżeniu trzem czwartym szerokości płytek (52) tak, by zachować dużą elastyczność na poziomie taśmy grzbietowej (4).
6. 6. Kierownica według zastrz. 5, znamienna tym, że posiada we wstępnie pociętej płycie wyjściowej wycięcia w kształcie litery „T“(15), których półramiona (151, 153) są nieznacznie równolegle przesunięte względem siebie na odległość odpowiadającą w przybliżeniu grubości wspomnianej płyty wyjściowej, by umożliwić ułożenie na skos płytek tworzących część boczną (5).
7. 7. Kierownica według zastrz. 6, znamienna tym, że posiada środki pozwalające zmieniać krzywiznę łuku taśmy grzbietowej (4), utworzone z ramion (6) zamocowanych na części wylotowej kierownicy i zamocowanych przegubowo do korpusu (9), sztywno związanego z podstawą (3) wspomnianej kierownicy z co najmniej jednego podnośnika (11), znajdującego się między ramionami (6) a podstawą (3) lub korpusem (9).
8. 8. Kierownica według zastrz. 7, znamienna tym, że posiada środki ograniczania odkształcania taśmy grzbietowej (4) kierownicy między wartością maksymalną a minimalną.
9. 9. Kierownica według zastrz. 8, znamienna tym, że posiada szczeliny (16) i ograniczniki (17) w kształcie palców na częściach bocznych (5) dla ograniczania odkształcenia taśmy grzbietowej (4) i ustawiania płytek względem siebie.
10. 10. Kierownica według zastrz. 8, znamienna tym, że posiada ograniczniki maksymalne (18) utworzone z łańcucha, łączącego sąsiednie płytki (51, 52,53) w ten sposób, by ograniczyć maksymalny promień krzywizny kierownicy i uniknąć wykrzywienia płytek stanowiących część boczną (5) oraz ograniczniki minimalne (19) utworzone z występów na płytkach (51, 52, 53) tworzących części boczne (5), by ograniczyć promień krzywizny przy wartości minimalnej.