PL169936B1

PL169936B1 - Material do izolacji termicznej i sposób wytwarzania materialu do izolacji termicznej PL PL PL

Info

Publication number: PL169936B1
Application number: PL92300108A
Authority: PL
Inventors: Frank Robinson; Patricia A Solomon
Original assignee: Courtaulds Aerospace Ltd
Priority date: 1991-01-23
Filing date: 1992-01-22
Publication date: 1996-09-30
Also published as: FI933305A7; DE69222628T2; EP0568561A1; FI933305L; WO1992013125A1; DE568561T1; AU655628B2; ES2110489T3; ATE159058T1; JPH06504592A; CA2101051A1; AU1169892A; JP3146309B2; GB9101444D0; US5395684A; DE69222628D1; CA2101051C; FI933305A0; EP0568561B1

Abstract

1. Material do izolacji termicznej, sta- nowiacy dwustronna dziana tkanine z wlókna szklanego, znamienny tym, ze sciegi oby- dwu dzianych powierzchni (16,17) tkaniny sa wzajemnie polaczone za pomoca przynaj- mniej jednego wiazacego sciegu gwintowego (18), który przechodzi od jednej dzianej po- wierzchni (16) do drugiej (17). 17. Sposób wytwarzania materialu do izolacji termicznej polegajacy na dzianiu dwustronnej tkaniny z wlókna szklanego na dziewiarce z podwójnym lozem iglowym, znamienny tym, ze obydwie powierzchnie tkaniny wzajemnie laczy sie przynajmniej jednym wiazacym sciegiem gwintowym, który przechodzi z jednej dzianej powierzch- ni na druga. FIG.6 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest materiał do izolacji termicznej i sposób wytwarzania materiału do izolacji termicznej.

Celem wynalazku jest opracowanie lekkiego, giętkiego materiału arkuszowego, który ma niską przewodność cieplną i który może być wytwarzany w postaci izolujących termicznie półwyrobów lub paneli. Tego rodzaju giętki materiał arkuszowy powinien być bezpieczny w użyciu i nie wytwarzać pyłu lub cząsteczek włóknistych, które mogą być wdychane lub mogą powodować podrażnienie skóry po kontakcie z tym materiałem. Pożądane jest także, aby tego rodzaju materiał arkuszowy mógł być używany wielokrotnie.

W niektórych zastosowaniach materiał taki musi wytrzymać wystawienie na oddziaływanie bardzo wysokich temperatur, a także stanowić termiczną barierę izolacyjną.

Materiał do izolacji termicznej, stanowiący dwustronną dzianą tkaninę z włókna szklanego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że ściegi obydwu powierzchni tkaniny są wzajemnie połączone za pomocą przynajmniej jednego wiążącego ściegu gwintowego, który przechodzi od jednej dzianej powierzchni do drugiej.

Ściegi tkaniny z włókna szklanego mają strukturę dzianą w postaci ściegów dzianych na dziewiarce z łożem dwuigłowym.

Tkanina jest dziana z przędzy włókna szklanego, która zawiera liczne pasma włókien szklanych teksturowanych powietrzem.

Korzystnie przędza zawiera wiele pasm włókien szklanych, z których każde ma około 1700 dccitex.

Obydwie powierzchnie tkaniny mają strukturę dzianą w postaci ściegów wykonanych na igłach tego samego rozmiaru, względnie jedna powierzchnia tkaniny jest dziana na igłach o większym rozmiarze niż druga powierzchnia.

Wiążący ścieg gwintowy stanowi ściegi zakładkowe, które przechodzą z jednej powierzchni na drugą powierzchnię tkaniny.

Korzystnie tkanina ma przynajmniej niektóre włókna szklane, przekształcone na dwutlenek krzemu.

169 936

Korzystnie na przynajmniej jedną powierzchnię tkaniny jest nałożone wykończenie zawierające lateks kopolimeru etylenu i octanu winylu.

Materiał według wynalazku korzystnie stanowi tkaninę rdzeniową, której przynajmniej jedna powierzchnia jest połączona a ługowaną tkaniną, mającą przynajmniej niektóre włókna szklane przekształcone na dwutlenek krzemu i ewentualnie mającą przynajmniej jedną powierzchnię z nałożonym wykończeniem zawierającym lateks kopolimeru etylenu i octanu winylu.

Przynajmniej jedna powierzchnia tego rodzaju materiału korzystnie jest powleczona materiałem ogniotrwałym.

Sposób wytwarzania materiału do izolacji termicznej, polegający na dzianiu dwustronnej tkaniny z włókna szklanego na dziewiarce z podwójnym łożem igłowym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obydwie powierzchnie tkaniny wzajemnie łączy się przynajmniej jednym wiążącym ściegiem gwintowym, który przechodzi z jednej dzianej powierzchni na drugą.

Przynajmniej jeden wiążący ścieg gwintowy jest wytwarzany jako ściegi zakładkowe, które przechodzą z jednej powierzchni tkaniny na drugą.

Ściegi zakładkowe są dziane przez owijanie ściegów z włókna szklanego wokół wybranych igieł jednego łoża i wybranych igieł drugiego łoża.

Obydwie powierzchnie tkaniny są dziane na igłach tego samego rozmiaru, względnie jedna powierzchnia tkaniny jest dziana na igłach tylnego łoża, mających większy rozmiar niż rozmiar igieł przedniego łoża, na których jest dziana druga powierzchnia.

Igły tylnego łoża korzystnie mają rozmiar 5 a igły przedniego łoża mają rozmiar 2,5.

Tkanina jest dziana z przędzy korzystnie zawierającej liczne pasma włókna szklanego, z których każde ma około 1700 decitex.

W przypadku, gdy jedna powierzchnia tkaniny jest dziana na igłach tylnego łoża, które mają większy rozmiar niż igły przedniego łoża, wówczas przędza zastosowana do dziania pierwszej powierzchni jest grubsza niż przędza zastosowana do dziania drugiej powierzchni.

Tkaninę z włókna szklanego korzystnie ługuje się przez kontaktowanie tej tkaniny z kwasem solnym dla przekształcenia przynajmniej niektórych włókien szklanych w dwutlenek krzemu.

Na tkaninę korzystnie nakłada się wykończenie przez kontaktowanie tkaniny z roztworem zawierającym 50% wagowo lateksu kopolimeru etylenu i octanu winylu i wodny elastomer krzemowy.

Przedmiot wynalazku zostanie uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie wzór kolejnych trzech ściegów materiału według wynalazku, fig. 2 - drugi wzór trzech kolejnych ściegów materiału według wynalazku, fig. 3 trzeci wzór kolejnych sześciu ściegów materiału według wynalazku, fig. 4 - czwarty wzór kolejnych czterech ściegów materiału według wynalazku, fig. 5 - piąty wzór kolejnych trzech ściegów materiału według wynalazku, fig. 6 - schematyczny widok materiału według wynalazku, fig. 7 - schematyczny przekrój połączonych dwóch warstw materiału według wynalazku, przy czym jedna warstwa stanowi materiał ługowany, a druga nieługowany, a fig. 8 - schematyczny przekrój połączonych trzech warstw materiału według wynalazku, przy czym dwie warstwy stanowią materiał ługowany, a jedna nieługowany.

Materiał do izolacji termicznej według wynalazku stanowi jak pokazano na rysunku, fig. 1-8, dzianą tkaninę, posiadającą dwie dziane powierzchnie 16,17 odsunięte od siebie w kieennku, wzdłuż którego przepływa ciepło, które ma być ekranowane przez ten materiał. Dwie rozstawione powierzchnie 16,17 są wzajemnie połączone wiążącymi ściegami gwintowymi 18 w postaci ściegów zakładkowych, które przechodzą od jednej powierzchni 16 do drugiej 17 tak, aby wytworzyć jednolity korpus mający małą gęstość (w wyniku występowania dużej objętości powietrza uwięzionego pomiędzy dwiema powierzchniami). Tak utworzony korpus o małej gęstości jest zasadniczo samopodpierający, co oznacza, że dwie powierzchnie 16,17 tkaniny, jakkolwiek mogą się przemieszczać względem siebie w nieznacznym stopniu w kierunkach równoległych do powierzchni, to jednak są związane razem jako jednolita całość poprzez wzajemnie wiążące ściegi 18, tak, że całość jest zasadniczo samopodpierająca.

169 936

Na fig. 1 jest pokazany schemat wzoru kolejnych trzech ściegów wykonywanych sposobem według pierwszego przykładu wykonania materiału według wynalazku, w którym pierwszy ścieg materiału jest dziany z przędzy stanowiącej pojedyncze pasmo włókna szklanego 1700 decitex na wszystkich igłach 10 przedniego łoża (etap a), zaś drugi ścieg jest dziany z takiej samej przędzy, na wszystkich igłach 12 tylnego łoża (etap b). Trzeci ścieg jest wytwarzany przez owijanie takiej samej przędzy wokół igieł 10 przedniego łoża, poprzez szczelinę pomiędzy przednim i tylnym łożem igłowym i wokół igieł 12 tylnego łoża (etap c).

Następnie ten trzyściegowy wzór jest powtarzany aż zostanie wytworzona pożądana długość tkaniny. Otrzymana tkanina zawiera dwie warstwy powierzchniowe otrzymane z etapu a i b wzajemnie połączone ściegami zakładkowymi utworzonymi przez każdy trzeci ścieg według etapu c powtarzanego wzoru.

Całkowita grubość tkaniny zależy od odległości pomiędzy igłami 10 przedniego łoża i igłami 12 tylnego łoża, od rozmiaru igieł 10,12 i od napięcia przędzy stosowanej do wykonywania ściegów zakładkowych w każdym trzecim ściegu.

Typowy ciężar tkaniny wykonanej według wzoru ściegów pokazanego na fig. 1 wynosi około 3 kg/metr kwadratowy, a tkanina ma grubość 13 mm. Przewodność cieplna takiej tkaniny wynosi zwykle 0,125 w/m°K, w kierunku prostopadłym do obydwu powierzchni tkaniny.

W opisanym powyżej wzorze ściegów, trzeci ścieg jest owinięty wokół wszystkich igieł 10,12 każdego łoża igłowego. W razie potrzeby, ścieg ten może być owinięty wokół tylko niektórych igieł 10,12 każdego łoża jak pokazano na przykładzie ściegu (c) z fig. 2. Jest to korzystne ze względu na możliwość zredukowania całkowitego ciężaru tkaniny dla danej grubości. Przedstawiona na fig. 2 przędza z włókna szklanego ma tę samą grubość co przędza przedstawiona w fig. 1, a pierwsze dwa ściegi są dziane dokładnie tak, jak opisano w odniesieniu do fig. 1.

W następnym rozwiązaniu materiału według wynalazku zastosowano wzór ścieków pokazany na fig. 3. Pierwszy i drugi ścieg był dziany tak jak opisano powyżej w odniesieniu do etapów (a) i (b) z fig. 1. Trzeci ścieg jest wytwarzany przez owijanie przędzy od występujących na przemian igieł 10 przedniego łoża igłowego do występujących na przemian igieł 12 tylnego łoża jak pokazano na fig. 3 (c). Wzór ten jest powtarzany z tym wyjątkiem, że szósty ścieg jest formowany przez owijanie wzajemnie wiążącego ściegu od naprzemiennych igieł 11 przedniego łoża do naprzemiennych igieł 13 tylnego łoża, jak pokazano na fig. 3 (f). W razie potrzeby, dla trzeciego i szóstego ściegu można zastosować przędze o rozmaitych grubościach.

W jeszcze następnym rozwiązaniu materiału można zastosować wzór ścieków, pokazany na fig. 4, stanowiący podwójnie zygzakowy wzór ściegu zakładkowego otrzymywany poprzez dzianie pierwszych dwóch ściegów w etapach (a) i (b), jak przedstawiono na fig. 1, zaś trzeci ścieg przez owijanie wzajemnie wiążącego ściegu wokół naprzemiennych igieł 10 przedniego łoża i wokół naprzemiennych igieł 12 tylnego złoża jak pokazano na fig. 4 (c), a czwarty ścieg przez owijanie takiego samego lub odmiennego wzajemnie wiążącego ściegu wokół naprzemiennych igieł 11 przedniego łoża i naprzemiennych igieł 13 tylnego łoża, jak pokazano na fig. 4 (d). Następnie wzór tych czterech ściegów jest powtarzany aż zostanie wytworzona pożądana długość tkaniny.

W następnym rozwiązaniu materiału według wynalazku na fig. 5 jedna powierzchnia B tkaniny jest dziana na igłach 15 numer 5, a druga powierzchnia F tkaniny jest dziana na igłach 14 numer 2,5.

Jak przedstawiono na fig. 5, pierwszy ścieg jest dziany na wszystkich igłach 15 tylnego łoża z zastosowaniem przędzy z włókna szklanego w postaci pięciu pasm, każde po 1700 decitex, jak pokazano na fig. 5 (a). Drugi ścieg jest dziany na wszystkich igłach 14 przedniego łoża z zastosowaniem przędzy z dwu pasm włókna szklanego 1700 decitex, jak pokazano na fig. 5 (b).

Trzeci ścieg jest tworzony przez owijanie przędzy włókna szklanego zawierające dwa pasma włókna szklanego 1700 decitex wokół wszystkich igieł 15 tylnego łoża i naprzemiennych igieł 14 przedniego łoża, jak pokazano na fig. 5 (c).

Gotowa tkanina ma jedną powierzchnię F o stosunkowo ciasno dzianych ściegach, dzianych na mniejszych (numer 2,5) igłach 14, zaś druga powierzchnia B ma stosunkowo luźne ściegi dziane na większych (nr 5) igłach 15. Ciasno dziana powierzchnia F może stanowić

169 936 korzystniejszą powierzchnię pod nakładane następnie powłoki (jak opisano poniżej) niż luźno dziana powierzchnia B.

Wszystkie materiały wytworzone jak opisano powyżej w odniesieniu do fig. 1-5 mają dwie powierzchnie 16,17 (pokazane na fig. 6) związane razem wiążącymi ściegami gwintowymi 18 wytwarzanymi przez owijanie przędzy włókna szklanego wokół wybranych igieł przedniego i tylnego łoża jak opisano powyżej. Otrzymane materiały mają niską przewodność termiczną i ze względu na unikalne połączenie rozmiaru igieł, grubości przędzy i napięcia przędzy, są lekkie, bardzo giętkie i bezpieczne w obsłudze. Wszystkie materiały wytworzone jak opisano powyżej zapewniają skuteczną izolację termiczną dla niskotemperaturowych zastosowań (przykładowo do 700°C). Jednakże włókna szklane będą miękły lub ulegały topnieniu przy około 700°C, tak więc jeżeli materiał ma wytrzymywać wystawienie na oddziaływanie ciepła przy temperaturach powyżej 700°C, wówczas konieczne jest stosowanie następnych powłok na przynajmniej tej powierzchni tkaniny, która jest wystawiona na oddziaływanie tej wysokiej temperatury.

W jednym rozwiązaniu na jedną lub obie powierzchnie materiału według wynalazku jest nakładana powłoka zawierająca materiał nietrwały w rodzaju szlamu wermikulitu. W następnym rozwiązaniu na jedną lub obydwie powierzchnie może być zastosowany perfluorowęgiel w rodzaju PTFE.

W jeszcze następnym rozwiązaniu materiału według obecnego wynalazku dziana tkanina, wytworzona jak opisano powyżej (bez powłoki wermikulitu) jest ługowana przez zanurzenie w ośrodku ługującym zawierającym kwas solny dlaprzekształcenia włókna szklanego w dwutlenek krzemu. Tkanina wykonana wzorem według fig. 1, mająca 13 nm grubości przed ługowaniem, redukuje się do grubości około 10 mm po ługowaniu. Przekształceniu w dwutlenku krzemu ulega około 98% włókna szklanego. Ługowana tkanina ciągle zachowuje swą elastyczność ale będzie wytrzymywała wystawienie na oddziaływanie temperatury do 1600°C, zanim dwutlenek krzemu ulegnie stopieniu. Termiczna przewodność ługowanej tkaniny jest rzędu 0,10 w/m°K.

W zalecanym rozwiązaniu, ługowana tkanina ma wykończenie nakładane na przynajmniej jedną powierzchnię tkaniny w celu uzyskania odporności na ścieranie i dla przytłumienia powstawania pyłu. Zalecany sposób nakładania wykończenia zawiera etapy zanurzenia ługowanej tkaniny w roztworze wykańczającym, zawierającym 50% wagowo lateksu kopolimeru etylenu i octanu winylu (np. sprzedawany pod znakiem handlowym VINA-MUL 3237) i wodną emulsję elastomeru krzemowego (np. taką jak sprzedawana pod znakiem handlowym ULTRATEX FSB).

Na fig. 7 pokazano schematycznie materiał izolujący cieplnie wykonany sposobem według obecnego wynalazku. Materiał ten jest odpowiedni do zastosowania jako półwyrób izolujący cieplnie, który może być owinięty wokół elementu takiego jak rura.

Materiał ten stanowi nieługowaną warstwę tkaniny rdzeniowej 20, wytworzonej sposobem według wynalazku jak opisano powyżej w odniesieniu do każdej z fig. 1 do 5, i warstwę ługowanej tkaniny 21 wytworzonej sposobem według wynalazku jak opisano powyżej w odniesieniu do każdej z fig. 1 do 5, ługowanej w wodnym kwasie solnym dla przekształcenia włókien szklanych w dwutlenek krzemu i powleczonej wykończeniem przez zanurzenie w opisanym powyżej roztworze wykańczającym.

Warstwa tkaniny rdzeniowej 20 jest mocowana do warstwy ługowej tkaniny 21 przez zszywanie, spinanie lub za pomocą kleju tak, aby utworzyć jednolity giętki korpus. Taki korpus ma zdolność wytrzymywania wysokich temperatur ze względu na występowanie ługowanej tkaniny 21 i posiada niską przewodność termiczną, ponieważ warstwa tkaniny rdzeniowej 20 jest warstwą o małej gęstości z wieloma przestrzeniami pustymi utworzonymi wewnątrz tkaniny.

W razie potrzeby można wytworzyć materiał zawierający nieługowaną warstwę tkaniny rdzeniowej 20 (wykonanej jak opisano powyżej) platerowaną po obu stronach ługowaną warstwą tkaniny 21 (wykonaną jak opisano powyżej). Przykład takiego materiału jest pokazany na fig. 8.

Ługowanie włókien szklanych dla utworzenia dwutlenku krzemu może być prowadzone przez zanurzanie całego materiału w ośrodku ługującym dla utworzenia warstw ługowanej tkaniny 21. Grubość materiału jest określona przez szerokość szczeliny pomiędzy łożami igłowymi. Dla potrzeb sposobu według wynalazku, a mianowicie do wytwarzania materiału izolującego termicznie można przystosować konwencjonalne dziewiarki z łożem V. Zwycza169 936 jowa praktyka w przypadku konwencjonalnych maszyn z łożem polega na projektowaniu kształtu krzywek, które kontrolują ścieg lub ruch igieł tak, że po wysunięciu igieł do maksymalnego położenia przy formowaniu pętli na igłach są one cofnięte nieznacznie dla zwolnienia napięcia, tak aby uniknąć zerwania przędzy W kontekście obecnego wynalazku pożądane jest wytwarzanie tkaniny możliwie najgrubszej (dla otrzymania możliwie najlepszej izolacji termicznej), przez co cofanie igieł dla zwolnienia napięcia nie będzie optymalizowało grubości tkaniny. Z tego względu rozważa się się możliwość modyfikacji krzywek konwencjonalnej maszyny z łożem V tak, aby zredukować lub możliwie wyeliminować wielkość cofnięcia igieł dla zwolnienia naprężenia. Tego rodzaju modyfikacja jest niewłaściwa dla dzianych tkanin tekstylnych, a także zbędne dla większości tkanin z włókna szklanego, dla których będzie stanowiła niekonieczny i niepożądany koszt. Jednakże dla zrealizowania celów obecnego wynalazku pożądane jest otrzymywanie grubszych materiałów izolujących termicznie przy danej szczelinie pomiędzy łożami igłowymi, co uzyskuje się poprzez niewycofywanie igieł. Nieoczekiwanie okazało się, że pomimo niewycofywania igieł nie następowało przerywanie wzajemnie wiążących ściegów z włókna szklanego, które są stosunkowo grubsze niż powszechnie stosowane ściegi z włókna szklanego, stosowane do tkanin.

169 936

>13 /2 ,13 ,10

^;4o Lu.....ya

FIG.4

169 936

FIG.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Materiał do izolacji termicznej, stanowiący dwustronną dzianą tkaninę z włókna szklanego, znamienny tym, że ściegi obydwu dzianych powierzchni (16,17) tkaniny są wzajemnie połączone za pomocą przynajmniej jednego wiążącego ściegu gwintowego (18), który przechodzi od jednej dzianej powierzchni (16) do drugiej (17).
2. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że ściegi tkaniny z włókna szklanego mają strukturę dzianą w postaci ściegów dzianych na dziewiarce z łożem dwuigłowym.
3. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że tkanina jest dziana z przędzy włókna szklanego, która zawiera liczne pasma włókien szklanych teksturowanych powietrzem.
4. Materiał według zastrz. 3, znamienny tym, że przędza zawiera wiele pasm włókien szklanych, z których każde ma około 17(00 decitex.
5. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że obydwie powierzchnie (16,17) tkaniny mają strukturę dzianą w postaci ściegów dzianych na igłach tego samego rozmiaru.
6. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że jedna powierzchnia (B) tkaniny ma strukturę dzianą w postaci ściegów dzianych na igłach (15) o większym rozmiarze niż rozmiar igieł (14), na których dziane są ściegi tworzące strukturę dzianą drugiej powierzchni (F) tej tkaniny.
7. Materiał według zastrz. 1, znamienny tym, że wiążący ścieg gwintowy (18) stanowi ściegi zakładowe, które przechodzą od jednej powierzchni (16) na drugą powierzchnię (17) tkaniny.
8. Materiał według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4, znamienny tym, że tkanina ma przynajmniej niektóre włókna szklane, przekształcone na dwutlenek krzemu.
9. Materiał według zastrz. 8, znamienny tym, że na przynajmniej jedną powierzchnię tkaniny jest nałożone wykończenie zawierające lateks kopolimeru etylenu i octanu winylu.
10 Materiał według eastrz.. 1 arbo 2 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6 albo 7,znamienny i^yn^, że stanowi tkaninę rdzeniową (20), której przynajmniej jedna powierzchnia jest połączona z ługowaną tkaniną (21) mającą przynajmniej niektóre włókna szklane przekształcone na dwutlenek krzemu.
11. Materiał według zastrz. 10, znamienny tym, że przynajmniej jedna powierzchnia tkaniny ma nałożone wykończenie zawierające lateks kopolimeru etylenu i octanu winylu.
12. Materiał według zastrz. 7, znamienny tym, że przynajmniej jedna z powierzchni (16,17) tkaniny jest powleczona materiałem ogniotrwałym.
13. Materiał według zastrz. 8, znamienny tym, że przynajmniej jedna powierzchnia tkaniny jest powleczona materiałem ogniotrwałym.
14. Materiał według zastrz. 9, znamienny tym, że przynajmniej jedna powierzchnia tkaniny jest powleczona materiałem ogniotrwałym.
15. Materiał według zastrz. 10, znamienny tym, że przynajmniej jedna powierzchnia tkaniny jest powleczona materiałem ogniotrwałym.
16. Materiał według zastrz. 11, znamienny tym, że przynajmniej jedna powierzchnia tkaniny jest powleczona materiałem ogniotrwałym.
17. Sposób wytwarzania materiału do izolacji termicznej polegający na dzianiu dwustronnej tkaniny z włókna szklanego na dziewiarce z podwójnym łożem igłowym, znamienny tym, że obydwie powierzchnie tkaniny wzajemnie łączy się przynajmniej jednym wiążącym ściegiem gwintowym, który przechodzi z jednej dzianej powierzchni na drugą.
18. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że przynajmniej jeden wiążący ścieg gwintowy wytwarza się w postaci ściegów zakładowych, które przechodzą z jednej powierzchni tkaniny na drugą.
19. Sposób według zastrz. 18, znamienny tym, że ściegi zakładkowe są dziane przez owijanie ściegów z włókna szklanego wokół wybranych igieł łoża i wybranych igieł tylnego łoża.
20. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że obydwie powierzchnie tkaniny są dziane na igłach tego samego rozmiaru.
21. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że jedna powierzchnia tkaniny jest dziana na tylnym łożu o igłach mających większy rozmiar niż rozmiar igieł przedniego łoża, na którym jest dziana druga powierzchnia.
22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że igły tylnego łoża mają rozmiar 5 a igły przedniego łoża mają rozmiar 2,5.
23. Sposób według zastrz. 17 albo 18 albo 19 albo 20 albo 21, znamienny tym, że tkanina jest dziana z przędzy zawierającej liczne pasma włókna szklanego, z których każde ma około 1700 decitex.
24. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że jedna powierzchnia tkaniny dziana na igłach tylnego łoża, które mają większy rozmiar niż igły przedniego łoża jest dziana z zastosowaniem przędzy grubszej niż przędza zastosowana do dziania drugiej powierzchni.
25. Sposób według zastrz. 17, znamienny tym, że tkaninę z włókna szklanego ługuje się przez kontaktowanie tej tkaniny z kwasem solnym dla przekształcenia przynajmniej niektórych włókien szklanych w dwutlenek krzemu.
26. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że na tkaninę nakłada się wykończenie przez kontaktowanie tkaniny z roztworem zawierającym 50% wagowo lateksu kopolimeru etylenu i octanu winylu i wodny elastomer krzemowy.