PL171749B1 - Zamek zatrzaskowypopychacz , wspólpracujacy z lukowym wglebie- PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Zamek zatrzaskowy, montowany w dwóch otworach, których poziome osie przecinaja sie i sa do siebie wzajemnie prostopadle, wyposazony w beben, polaczony rozlacznie z czescia osadcza kla- mek oraz w przesuwna zapadke z ukosna powie- rzchnia czolowa, osadzona przesuwnie w tulei osadczej i zaopatrzona w sprezyne odporowa, zna- mienny tym, ze jest wyposazony w gniazdo (30), osa- dzone w otworze poprzecznym Q skrzydla T drzwi oraz w umieszczony obrotowo w tym gniezdzie (30) beben (40), polaczony rozlacznie z czescia osadcza (23) klamek (20) oraz w zatrzask (50) sta- nowiacy dzwignie katowa, osadzona wahadlowo na osi (53) i zaopatrzona z jednej strony w krzywkowy popychacz (54), wspólpracujacy z lukowym wglebie- niem (46) czesci srodkowej (41) bebna (40), z drugiej zas wyposazona w widelki (52), wspólpracujace z poprzeczka (19) koncówki (17) sworznia (15) zapadki. FIG 1 PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek zatrzaskowy, mający zastosowanie zarówno do zamykania drzwi dowolnych pomieszczeń, drzwi zewnętrznych i korytarzowych, jak i drzwi toalet i łazienek.

Znane zamki, przeznaczone do montowania we wnękach i otworach skrzydeł drzwiowych lub ram okiennych, wymagają ogólnie biorąc dokonania kolejnego montażu poszczególnych części takich jak właściwy zamek, rygle, tarcze otworów do kluczy oraz klamki lub gałki, przy czym montaż ten przeprowadzany jest w ściśle określonym miejscu skrzydeł drzwiowych lub okiennych z zachowaniem odpowiedniej dokładności wzajemnego położenia łączonych części. Ponadto codzienne używanie takich zamków prowadzi do obluzowania połączeń poszczególnych części, a tym samym do nieprawidłowości działania zamka.

Z opisu patentowego Wielkiej Brytanii nr GB C 302524 znany jest mechanizm zamka, wyposażonego w umieszczone w otworze poprzecznym skrzydła drzwiowego gniazdo rurowe, współpracujące z tarczą obrotową umieszczoną w tulei prowadzącej wzdłuż podłużnego otworu i służące do uruchamiania zatrzasku poprzecznego, przykręconego do śruby ściągającej, przy czym obrót gałki .sprzężonej z zapadką zasuwy, powoduje pod działaniem sprężyny odciągnięcie tej śruby. Sam zespół gniazda i bębna jest złożony z bardzo dużej ilości części, które muszą być indywidualnie montowane w dość niewygodny sposób. Ponadto zamek ten jest wyposażony tylko w jedną sprężynę, która z konieczności cichego zamykania drzwi musi być odpowiednio słaba, wobec czego nie jest wystarczająca dla podparcia uchwytów, zwłaszcza przy ich częstym używaniu.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 583964 znany jest zamek zatrzaskowy, montowany w skrzydle drzwi w dwóch otworach, których poziome osie przecinają się i są do siebie wzajemnie prostopadłe. Zamek ten jest wyposażony w zapadkę o regulowanej długości, połączoną za pomocą śruby z przesuwną tuleją kołnierzową, prowadzoną za pomocą trzpienia osadzonego wzdłuż osi zamka i znajdującą się pod działaniem sprężyny odporowej. Ponadto zamek ten jest wyposażony w uchwyty w postaci gałek, połączone za pomocą ułożyskowanych w obudowie zamka obrotowych trzpieni z łukową krzywką, współpracującą z kołnierzem tulei zapadki. Obrót gałki powoduje, za pośrednictwem połączonych z nią trzpieni, odpowiedni obrót łukowej krzywki, która przesuwa tuleję połączoną z zapadką, powodując równocześnie ściskanie sprężyny. Zwolnienie gałki powoduje, pod działaniem sprężyny, powrót tulei wraz z zapadką do pierwotnego położenia, odpowiadającego wysuniętej zapadce. Zasadniczą niedogodnością tego typu zamka zatrzaskowego jest brak blokady, uniemożliwiający wykorzystanie zamka jako zamknięcia zabezpieczonego przed otwarciem przez osoby niepowołane.

Konstrukcja zamka zatrzaskowego według wynalazku eliminuje niedogodności tych znanych zamków. Zamek zatrzaskowy według wynalazku, montowany w dwóch otworach, których poziome osie przecinają się i są do siebie wzajemnie prostopadłe, wyposażony w bęben, połączony rozłącznie z częścią osadczą klamek oraz w przesuwną zapadkę z ukośną powierzchnią czołową, osadzoną przesuwnie w tulei osadczej i zaopatrzoną w sprężynę odporową, charakteryzuje się· tym, że jest wyposażony w gniazdo, osadzone w otworze nonrzecznym skrrzdła drzwi ¹ oraz w umieszczony obrotowo w tvm gnieździe

“.z— - J - J J _σ bęben, połączony rozłącznie z częścią osadczą klamek. Ponadto jest on wyposażony w zatrzask stanowiący dźwignię kątową, osadzoną wahadłowo na osi i zaopatrzoną z jednej strony w krzywkowy popychacz, współpracujący z łukowym wgłębieniem części środkowej bębna, z drugiej zaś - w widełki, współpracujące z poprzeczką końcówki sworznia zapadki.

Zamek jest ponadto wyposażony w osadzony przesuwnie w otworze części osadczej klamki, sworzeń, zakończony z jednej strony przyciskiem, z drugiej zaś - kształtową końcówką, współpracującą z zaczepem kształtowego popychacza, zaopatrzonego w części środkowej w krzywkę, współpracującą z płytkami osadzonymi poprzecznie, przesuwnie w płaskich rowkach części środkowej bębna.

W jednym z rozwiązań konstrukcyjnych zamek jest wyposażony w osiowo, przesuwnie osadzony sworzeń wskaźnika zamknięcia, umieszczony w otworze części osadczej klamki po zewnętrznej stronie drzwi.

W innym rozwiązaniu konstrukcyjnym zamek, przeznaczony do zamykania na klucz drzwi korytarzowych, jest zaopatrzony we wkładki bębenkowe, osadzone w otworach części osadczych klamek.

W korzystnym rozwiązaniu konstrukcyjnym zamka według wynalazku jego gniazdo ma w przekroju poprzecznym kształt litery C i jest zaopatrzone u góry w wycięcie dla osadzenia w nim zatrzasku, w otwory dla osadzenia kołka tego zatrzasku, z przodu zaś w równoległe do osi wycięcie do przetknięcia części środkowej bębna, a ponadto jest zaopatrzone na czołowych powierzchniach w rowki, współpracujące z płytkami kształtowego popychacza w ich wysuniętym położeniu.

Korzystnie bęben składa się z części środkowej, zaopatrzonej w płaskie ścięcie oraz w nachyloną do niego pod kątem rozwartym ukośną ściankę, połączoną z łukowym wgłębieniem oraz z obustronnie ograniczających tę część środkową tarcz, zaopatrzonych w występy stanowiące ograniczniki obrotu, współpracujące z wycięciami części osadczej klamki i tworzące z nimi zamek bagnetowy, a ponadto jest wyposażony w klocek dociskowy, zaopatrzony w sprężyny dociskowe.

W rozwiązaniu zamka według wynalazku, jego gniazdo jest zaopatrzone w dwa, równoległe, gwintowane otwory do wkręcenia tulei osadczej zapadki.

Zamek jest korzystnie zaopatrzony w pierścienie zaciskowe ze sprężystymi występami, współpracującymi z występami gniazda oraz w zewnętrzne pierścienie zatrzaskowe, współpracujące z pierścieniowymi występami części osadczej klamek.

W innym rozwiązaniu zamka według wynalazku gniazdo ma korzystnie w przekroju poprzecznym zewnętrzny kształt okrągły z osiowym otworem, z wycięciami, w które wchodzą wy^stępy tarcz bębna.

Bęben jest w tym rozwiązaniu korzystnie zaopatrzony w ograniczające go obustronnie tarcze, wyposażone jedynie w dwa, naprzeciwległe występy, stanowiące ograniczniki obrotu oraz w stanowiący z tym bębnem jedną całość klocek dociskowy, współpracujący ze sprężynami.

W jeszcze innym rozwiązaniu zamka według wynalazku jest on wyposażony w gniazdo z osiowym wycięciem, stanowiące jedną całość z obudową zatrzasku, która to obudowa jest zaopatrzona w podłużny otwór, stanowiący prowadzenie sworznia zapadki.

Zamek ten jest korzystnie wyposażony w płytę maskującą, przymocowaną do korpusu zatrzasku za pomocą wkrętów, przechodzących przez otwory w drzwiach, przy czym płyta maskująca jest zaopatrzona w nakrętki tulejowe z gwintem do wkręcenia tych wkrętów.

Zaletą zamka zatrzaskowego według wynalazku jest przede wszystkim jego uniwersalność i możność stosowania go zarówno z blokadą, włączaną za pomocą przycisku,

171 749 jak i z blokadą, włączaną za pomocą przekręcenia klucza we wkładce bębenkowej. Korzystną cechą zamka jest również możliwość wyłączania blokady z przyciskiem, przez przesunięcie wskaźnika zamknięcia, co umożliwia otwarcie drzwi, na przykład łazienki, w przypadku, gdy osoba znajdująca się wewnątrz niej woła o pomoc. Dzięki powyższym cechom zamek według wynalazku może znaleźć zastosowanie zarówno do zamykania drzwi korytarzowych, drzwi dowolnych pomieszczeń, zwłaszcza zaś drzwi toalet i łazienek. Ponadto, alternatywne rozwiązanie konstrukcyjne zamka umożliwia zastosowanie go do drzwi wykonanych w postaci tafli szklanych.

Szczególnie korzystną cechą zamka jest, zilustrowana w dalszej części opisu, łatwość jego montażu w drzwiach, zaopatrzonych w tym celu jedynie w dwa, poziome otwory o osiach wzajemnie prostopadłych.

Przedmiot zgłoszenia jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia skrzydło drzwi wręgowych z wykrojem oraz osadzonym zamkiem zatrzaskowym według wynalazku, w widoku perspektywicznym; fig.- 2 zamek zatrzaskowy z blokadą, z rozdzielonymi częściami składowymi, w widoku perspektywicznym; fig. 3 - bęben zamka w widoku perspektywicznym; fig. 4a do 4g - kolejne etapy montażu zamka zatrzaskowego w skrzydle drzwi wręgowych; fig. 5 - inne rozwiązanie gniazda zamka, połączonego z obudową zapadki, a fig. 6 - odmianę konstrukcyjną zamka zatrzaskowego z blokadą według wynalazku, z rozdzielonymi częściami składowymi, w widoku perspektywicznym.

Zamek zatrzaskowy 10 według wynalazku, przedstawiony na fig. 1 w stanie zmontowanym w skrzydle T drzwi wręgowych, jest wyposażony w parę 22 klamek 20, z których każda składa się z odgiętej do środka części chwytowej 24 oraz z rozszerzającej się stożkowo części osadczej 23. Klamki 20 są połączone z umieszczonym w poprzecznym otworze Q skrzydła T drzwi wręgowych gniazdem 30, za pośrednictwem pierścienia zaciskowego 64 ze sprężystymi występami oraz z pokrywającym otwór Q z zewnątrz pierścieniami zatrzaskowymi 65. Gniazdo 30 jest zaopatrzone w dwa równoległe, gwintowane otwory 38 i 38’. Do jednego z tych otworów wkręcana jest, umieszczona w otworze wzdłużnym L skrzydła drzwi, tuleja osadcza 18 zapadki. Zapadka składa się z osadzonego przesuwnie wewnątrz tulei 18, sworznia 15, zakończonego ukośną powierzchnią czołową 14. Na zawężonej części 26 sworznia 15 jest osadzona sprężyna śrubowa 16, opierająca się o jego kryzę 13. Sworzeń jest ponadto zaopatrzony w kształtową końcówkę 17 w kształcie litery T z poprzeczką 19, zaczepu współpracującego z zatrzaskiem 50 zamka. Tuleja osadcza 18 jest zaopatrzona w kołnierz 31, umieszczony w pogłębionej części otworu L skrzydła drzwi tak, aby jej zewnętrzna powierzchnia pokrywała się z powierzchnią wręgu drzwi. Ponadto w otworze tulei osadczej 18 znajduje się, nie uwidoczniona na rysunku, kryza, o którą opiera się drugi koniec sprężyny 16.

Gniazdo 30 zamka, umieszczone w poprzecznym otworze Q skrzydła T drzwi, ma w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do litery C (fig. 2), przy czym, po obydwu stronach gwintowanych otworów 38, 38’ jest zaopatrzone w występy 193, współpracujące z występami pierścieni zaciskowych 64, natomiast na swych obrzeżach jest zaopatrzone w stożkowe, pierścieniowe powierzchnie 194, służące do współśrodkowania zakrywających gniazdo pierścieni zatrzaskowych 65.

Część osadcza 23 klamek 20 jest zaopatrzona w pierścieniowy występ 148 wchodzący w odpowiednie gniazdo zewnętrznego pierścienia zatrzaskowego 65, zakrywając, łącznie z tym pierścieniem, otwór Q skrzydła T drzwi.

W przedniej części gniazdo 30 jest zaopatrzone w równoległe do jego osi R wycięcie 35, zaś u góry - w przelotowe otwory 39, równoległe do jego osi R i służące do osadzenia w nich osiowego kołka 53 zatrzasku 50.

Zatrzask 50 ma postać kątowej dźwigni, osadzonej obrotowo na osiowym kołku 53 i zaopatrzonej z jednej strony w widełki 52, współpracujące z zaczepem poprzecznym 19 sworznia 15, a z drugiej w krzywkowy popychacz 54.

Umieszczony wewnątrz gniazda bęben 40 (fig. 3) składa się z części środkowej 41, zaopatrzonej w ścięte powierzchnie boczne 42 oraz w nachyloną pod kątem rozwartym względem tych powierzchni 42 ściętą powierzchnię 45, zaopatrzoną w łukowe wgłębienie 46, współpracujące z krzywkowym popychaczem 54 zatrzasku 50. Między wgłębieniem 46 i ściętą powierzchnią 45 znajduje się wąska powierzchnia przejściowa 44.

Część środkowa 41 bębna 40 jest ponadto zaopatrzona na swych czołowych powierzchniach zewnętrznych w płaskie rowki 43, równoległe do ścianek 42 i współpracujące z płytkami 88. W prostokątnych otworach tych płytek 88 jest osadzony kształtowy popychacz 87 blokady.

Część środkowa 41 bębna 40 stanowi jedną całość z zewnętrznymi tarczami 48 bębna. Tarcze 48 są okrągłe i zaopatrzone na obwodzie w występy 49 stanowiące ograniczniki obrotu, współpracujące z wycięciami bagnetowymi 123, znajdującymi się wewnątrz części osadczej 23 klamek 20. Na powierzchni wewnętrznej tarcze 48 są zaopatrzone w poprzeczne rowki 138, współpracujące ze skrzydełkami 133 klocka dociskowego 33, zaopatrzonego w sprężyny dociskowe 34. Bęben 40 jest ponadto zaopatrzony w kształtowy, przelotowy otwór 80, umożliwiający przetknięcie popychacza 87 z osadzonymi na nim płytkami 88.

Zespół blokady zamka w jego zastosowaniu do zamknięcia drzwi łazienki lub toalety składa się z przycisku 106, stanowiącego jedną całość z walcowym . sworzniem 116, z kształtową końcówką 126, współpracującą z zaczepem 115 kształtowego popychacza 87. Ponadto sworzeń 116 jest zaopatrzony we wkręt 110, wchodzący w jego otwór 111 i służący zarówno do prowadzenia sworznia 116, jak i do przymocowania części osadczej 23 klamki 20. Na drugim końcu popychacza 87 jest osadzony wskaźnik 103, korzystnie z czerwoną powierzchnią czołową, sygnalizujący czy pomieszczenie jest zamknięte, czy otwarte. W przypadku niebezpieczeństwa wskaźnik 103 można wepchnąć z zewnątrz, na przykład za pomocą drutu lub śrubokręta, w celu otwarcia pomieszczenia. Dotyczy to zwłaszcza drzwi łazienek i toalet.

Montaż zamka zatrzaskowego według wynalazku (fig. 4a do 4g) przeprowadza się w sposób następujący: Zatrzask 50 umieszcza się w górnym wycięciu 55 gniazda 30, a następnie w otwory 39 tego gniazda 30 i w górny otwór zatrzasku 50 wkłada się osiowy kołek zatrzasku 53. Po czym, przez wycięcie 55 wkłada się do gniazda 30 -bęben 40, ustawiając ścięte powierzchnie boczne 42 jego części środkowej 41 równolegle do płaskich powierzchni 36 gniazda 30, ograniczających jego wycięcie 35. Następnie wsuwa się skrzydła 133 klocka dociskowego 33 w rowki 138 w wewnętrznych powierzchniach tarcz 48 bębna 40 i umieszcza się w swych gniazdach sprężyny 44 klocka dociskowego 33. Dzięki temu bęben 40 znajduje się wewnątrz gniazda 30 w pozycji uniesionej. Następnie na występy 49 tarcz 48 bębna 40 nakłada się wycięcia bagnetowe 123, znajdujące się wewnątrz części osadczej 23 klamki 20 i przekręcając je zamyka się z obu stron uchwyty bagnetowe, mocując przez to klamki 20 do bębna 40. Następnie od strony zewnętrznej drzwi T umieszcza się w otworze 80 bębna 40 wskaźnik zamknięcia 103, zaś od strony wewnętrznej drzwi T wsuwa się do otworu 80 bębna 40 kształtowy popychacz 87 z płytkami 88, które mogą się pionowo przesuwać w płaskich rowkach 43 części środkowej 41 bębna 40. Równocześnie do wnętrza części osadczej 23 klamki wewnętrznej 20 wsuwa się przycisk 106 blokady, połączony swą kształtową końcowką 126 oraz zaczepem 115 - z kształtowym popychaczem 87. Połączenie to zabezpiecza się dodatkowo przez wkręcenie wkrętu 110 do otworu 111 w walcowej części 116 przycisku 106.

Zmontowany w ten sposób zespół zamka zatrzaskowego wsadza się następnie w otwór poprzeczny Q w skrzydle T drzwi wręgowych, w ten sposób, że naprzód wkłada się w ten otwór klamkę zewnętrzną 20, odwróconą w kierunku krawędzi drzwi (fig. 5a), a następnie zmontowane gniazdo 30 wraz z bębnem 40 i zatrzaskiem 50 (fig. 5b). Gniazdo 30 wraz z klamkami 20 znajduje się wówczas w otworze Q w położeniu odwróconym o 180°. Następnie obraca się klamki 20, trzymając je za części uchwytowe 24, wraz z gniazdem 30 (fig. 5c) w położenie, w którym gwintowany otwór 38 lub 38’ gniazda jest ustawiony współosiowo z otworem wzdłużnym L w skrzydle T drzwi. Wówczas wkręca się w gwintowany otwór 38 lub 38’ gniazda tuleję osadczą 18 zapadki, najkorzystniej przy użyciu przyrządu s (ug. 5d), po czym wsuwa się uo otworu tulei osaaczej 18 sworzeń 15 zapadki, zwrócony ściętą końcówką 14 ku górze (fig. 5e), a następnie obraca się go o kąt 90° w lewo (fig. 5f). Do tego celu korzystnie należy użyć przyrządu S.

Wepchnięcie i obrócenie sworznia 15 zapadki powoduje, że poprzeczka 19 jego zaczepu wchodzi w widełki 52 zatrzasku 50, zaś ścięta końcówka 14 ma położenie pionowe. Następnie z obydwu stron skrzydła drzwiowego T zakłada się na części osadcze 23 klamek naprzód pierścień zaciskowy 64, a następnie zewnętrzny pierścień zatrzaskowy 65 (fig. 5f i 5g).

Zamknięcie zamka zatrzaskowego według wynalazku następuje przez zatrzaśnięcie drzwi. Ukośna powierzchnia czołowa 14 sworznia 15 zapadki, pod naciskiem obrzeża otworu płytki zaczepowej przymocowanej do ościeżnicy drzwi, powoduje wówczas przesunięcie osiowe sworznia 15, który przesuwa się w tulei osadczej 18 w tylne, cofnięte położenie, powodując równocześnie wciśnięcie sprężyny 16. Po domknięciu drzwi, końcówka sworznia 15 wchodzi w otwór płytki zaczepowej przymocowanej do ościeżnicy i zamek pozostaje w położeniu zamkniętym. W celu otwarria drzwi obraca się jt^c^nrą z klamek 20 w kierunku strzałki G (zgodnym z kierunkiem obrotu wskazówek zegara), wskutek czego obraca się również, połączony z częściami osadczymi 23 klamek, bęben 40 w gnieździe 30. W wyniku tego ruchu obrotowego powierzchnia łukowego wgłębienia 46, oddziałując na krzywkowy popychacz 54 zatrzasku 50, powoduje obrót całego zatrzasku w kierunku przeciwnym do kierunku ruchu wskazówek zegara, wskutek czego widełki 52, zaczepione o poprzeczkę 19 sworznia 15 zapadki, przesuwają osiowo ten sworzeń 15, powodując wyjście ukośnej końcówki 14 z otworu płytki zaczepowej przymocowanej do ościeżnicy, umożliwiając otwarcie skrzydła drzwi.

Działanie przycisku blokady 106 jest następujące: Wciśnięcie przycisku 106 powoduje przesunięcie sprzężonego z nim za pomocą kształtowej końcówki 126 sworznia 116 oraz połączonego z nim zaczepem 115 - kształtowego popychacza 87 w kierunku osiowym w otworze 80 bębna. Znajdująca się w środku popychacza 87. między płytkami 88, krzywka 90 powoduje,’poprzeczne względem osi bębna R, przesunięcie płytek 88 w płaskich rowkach 43 części środkowej 41 bębna 40. Wysunięte płytki 88 wchodząc w płaskie wycięcia 89 na czołowych powierzchniach gniazda 30 blokują możliwość obrotu bębna 40 względem gniazda 30 i utrzymują sworzeń 15 zapadki w stanie wysuniętym. Stan zablokowanego zamknięcia jest sygnalizowany przez wysunięcie na zewnątrz wskaźnika 103.

W przypadku, gdy zamek według wynalazku ma być stosowany do drzwi zamykanych kluczem, zarówno przycisk 106 jak i sworzeń wskaźnika 103 części osaαczej 23 obydwu klamek 20 należy zamienić na, nie uwidocznione na rysunku, wkładki bębenkowe, przy czym obrót klucza w jednej z wkładek spowoduje cofnięcie się popychacza kształtowego 87, a tym samym zsunięcie się płytek 88 i odblokowanie zapadki zamka.

Figura 5a i 5b przedstawia konstrukcję gniazda 30, połączonego z korpusem 51, przystosowaną do montażu w bardzo cienkim skrzydle drzwi T, na przykład szklanych. Osadzone w poprzecznym otworze Q skrzydła drzwi gniazdo 30 stanowi jedną całość wraz z obudową 51 zatrzasku 50 sworznia 15 zapadki. Obudowa 51 jest umieszczona z jeαnej strony drzwi T, natomiast z drugiej strony drzwi znajduje się płyta maskująca 74, przymocowana do obudowy 51 za pomocą wkrętów 56, przechodzących przez obudowę 51 oraz przez otwory 57 w drzwiach T i wkręconych w nakrętki tulejowe 58, stanowiące jedną całość z płytą maskującą 74. W tym rozwiązaniu wycięcie 55 na zatrzask 50 i otwory 39 do osadzenia kołka 53 znajdują się w korpusie 51, a nie tak jak poprzednio w gnieździe 30.

W rozwiązaniu zamka, przedstawionym na fig. 2, gniazdo 30 ma w przekroju poprzecznym kształt litery C, przy czym ze względu na ograniczoną średnicę otworu Q w skrzydle drzwi T, grubość ścianek gniazda jest ograniczona. Ma to tę niedogodność, że w przypadku znacznych sił, działających wewnątrz gniazda, jego ramiona mogą zostać rozwarte, a szerokość wycięcia 35 ulegnie zwiększeniu.

W celu wyeliminowania tej niedogodności zastosowano rozwiązanie zamka zatrzaskowego według wynalazku, przedstawione na fig. 6. W tym rozwiązaniu gniazdo 30 ma w przekroju poprzecznym kształt okrągły, pozbawiony wycięć, natomiast dostosowany do tego gniazda bęben 40, wkładany do gniazda z boku, wzdłuż osi R, jest zaopatrzony w dwa symetryczne, poprzeczne występy 49, stanowiące ograniczniki obrotu, które wchodzą w odpowiednie, poprzeczne wycięcia w otworze gniazda 30. Ponadto klocek dociskowy 33 stanowi w tym rozwiązaniu jedną całość wraz ze środkową częścią 41. bębna 40, współpracując tak jak i w poprzednim rozwiązaniu ze sprężynami 34. W rozwiązaniu tym powierzchnie czołowe wewnętrznej strony części osadczej 23 klamek 20 współpracują z powierzchniami czołowymi 192 gniazda 30, zabezpieczając równocześnie kołek 53, stanowiący oś zatrzasku 50 przed wypadnięciem z otworów 39 gniazda.

Wszystkie pozostałe części zamka zatrzaskowego, przedstawionego. na fig. 7, są takie same jak poprzednio opisane. Działanie zamka jest również analogiczne do opisanego wyżej działania zamka przedstawionego na fig. 2.

Zamek zatrzaskowy według wynalazku może znaleźć zastosowanie zarówno do zamykania drzwi jak i, po odpowiednim dostosowaniu klamek, do zamykania okien. Zamek zatrzaskowy wyposażony we wkładki bębenkowe może znaleźć zastosowanie do zamykania drzwi korytarzowych na klucz, natomiast zamek wyposażony w blokadę, przedstawioną na fig. 2, może znaleźć zastosowanie zwłaszcza do zamykania drzwi toalety lub łazienki, przy czym sworzeń wskaźnikowy 103 winien być w tym przypadku umieszczony po zewnętrznej stronie drzwi, natomiast przycisk 106 blokady po jej stronie wewnętrznej. W przypadku konieczności nagłego otwarcia drzwi z zewnątrz (na przykład po wezwaniu przez osobę znajdującą się w wannie), może to nastąpić przez wciśnięcie do środka sworznia 103 wskaźnika (na przykład za pomocą drutu lub śrubokręta), co spowoduje odblokowanie zapadki i możliwość otwarcia zamka klamką.

Konstrukcja zamka, którego gniazdo jest połączone z korpusem zapadki, przedstawiona na fig. 6a i 6b, jest przystosowana do zabudowy zamka w bardzo cienkich skrzydłach drzwi, na przykład stanowiących taflę szklaną. Zamek tego typu może być zastosowany, na przykład, do zamykania drzwi balkonowych wykonanych ze szkła pancernego.

FIG.2

FIG.4e FIG4f FIG.Ag

FIG.Sb

FIG.6

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentow e

   1. Zamek zatrzaskowy, montowany w dwóch otworach, których poziome osie przecinają się i są do siebie wzajemnie prostopadłe, wyposażony w bęben, połączony rozłącznie z częścią osadczą klamek oraz w przesuwną zapadkę z ukośną powierzchnią czołową, osadzoną przesuwnie w tulei osadczej i zaopatrzoną w sprężynę odporową, znamienny tym, że jest wyposażony w gniazdo (30), osadzone w otworze poprzecznym Q skrzydła T drzwi oraz w umieszczony obrotowo w tym gnieździe (30) bęben (40), połączony rozłącznie z częścią osadczą (23) klamek (20) oraz w zatrzask (50) stanowiący dźwignię kątową, osadzoną wahadłowo na osi (53) i zaopatrzoną z jednej strony w krzywkowy popychacz (54), współpracujący z łukowym wgłębieniem (46) części środkowej (41) bębna (40), z drugiej zaś wyposażoną w widełki (52), współpracujące z poprzeczką (19) końcówki (17) sworznia (15) zapadki.
2. 2. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że jest wyposażony w blokadę złożoną z osadzonego przesuwnie w otworze (21) części osadczej (23) klamki (20) sworznia (116), zakończonego z jednej strony przyciskiem (106), z drugiej zaś w kształtową końcówkę (126), współpracującą z zaczepem (115) kształtowego popychacza (87), zaopatrzonego w części środkowej w krzywkę (90), współpracującą z płytkami (88), osadzonymi poprzecznie przesuwnie w płaskich rowkach (43) części środkowej (41) bębna (40).
3. 3. Zamek według zastrz. 2, znamienny tym, że jest wyposażony w osiowo przesuwnie osadzony sworzeń wskaźnika (103) zamknięcia, umieszczony w otworze (21) części osadczej (23) klamki (20) po zewnętrznej stronie drzwi.
4. 4. Zamek według zastrz. 2, znamienny tym, że jest zaopatrzony we wkładki bębenkowe, osadzone w otworach (21) części osadczych (23) klamek (20).
5. 5. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że jego gniazdo (30) 'ma w przekroju poprzecznym kształt litery C i jest zaopatrzone u góry w wycięcie (55) dla osadzenia w nim zatrzasku (50), w otwory (39) dla osadzenia kołka (53) tego zatrzasku (50), z przodu zaś w równoległe do osi wycięcie (35) do przełknięcia części środkowej (41) bębna (40), a ponadto jest zaopatrzone na czołowych powierzchniach w rowki (89), współpracujące z płytkami (88) kształtowego popychacza (87) w ich wysuniętym położeniu.
6. 6. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że bęben (40) składa się z części środkowej (41), zaopatrzonej w płaskie ścięcie (42) oraz w nachyloną do niego pod kątem rozwartym ukośną ściankę (45), połączoną z łukowym wgłębieniem (46) oraz z obustronnie ograniczających tę część środkową (41) tarcz (48), zaopatrzonych w występy stanowiące ograniczniki obrotu (49), współpracujące z wycięciami (123) części osadczej (23) klamki (20) tworząc z nimi zamek bagnetowy, a ponadto jest wyposażone w klocek dociskowy (33), zaopatrzony w sprężyny dociskowe (34).
7. 7. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że jego gniazdo (30) jest zaopatrzone w dwa, równoległe, gwintowane otwory (38, 38’) do wkręcenia tulei osadczej (18) zapadki.
8. 8. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że jest zaopatrzony w pierścienie zaciskowe (64) ze sprężystymi występami, współpracującymi z występami (193) gniazda (30) oraz w zewnętrzne pierścienie zatrzaskowe (65) współpracujące z pierścieniowymi występami (148) części osadczej (23) klamek (20).
9. 9. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że gniazdo (30) ma w przekroju poprzecznym zewnętrzny kształt okrągły z osiowym otworem, z wycięciami, w które wchodzą występy (49) tarcz (48) bębna (40).
10. 10. Zamek według zastrz. 9, znamienny tym, że jego bęben (40) w ograniczające go obustronnie tarcze (48), wyposażone jedynie w dwa, naprzeciwległe występy, stanowiące ograniczniki obrotu (49) oraz w stanowiący z tym bębnem (40) jedną całość klocek dociskowy (33), współpracujący ze sprężynami (34).
11. 11. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że gniazdo (30) z osiowym wycięciem (35) stanowi jedną całość z obudową (51) zatrzasku (50), która to obudowa jest zaopatrzona w podłużny otwór, stanowiący prowadzenie sworznia (15) zapadki.
12. 12. Zamek według zastrz. 11, znamienny tym, że jest wyposażony w płytę maskującą (73), przymocowaną do obudowy (51) zatrzasku (50) za pomocą wkrętów (56), przechodzących przez otwory (57) w drzwiach (T), przy czym płyta maskująca (74) jest zaopatrzona w nakrętki tulejowe (58) z gwintem do wkręcenia tych wkrętów.