PL172390B1

PL172390B1 - Sposób szczelnego laczenia rury wyprowadzonej z kanalu z lacznikiem rurowym i lacznik rurowy do tego laczenia PL

Info

Publication number: PL172390B1
Application number: PL93301624A
Authority: PL
Inventors: Guenter Funke
Original assignee: Sendenhorst Kunststoffroehren
Priority date: 1992-12-24
Filing date: 1993-12-23
Publication date: 1997-09-30
Also published as: ATE142318T1; EP0603775A1; EP0603775B1; CZ286893A3; CZ290493B6; DE59303650D1; PL301624A1; DK0603775T3

Abstract

1 Sposób szczelnego laczenia rury wyprowadzonej z kanalu z laczni- krem rurowym, który na jednym koncu jest zaopatrzony w obiegowa komo- re uszczelniajaca, znamienny tym, ze rure (1), wyprowadzona z kanalu za- opatruje sie w otwor (11) a do komory uszczelniajacej (10) wklada sie uszczelke pierscieniowa (6), która zawiera warge uszczelniajaca (7), siega- jaca poza strone zewnetrzna komory uszczelniajacej z koncówka, uksztal- towana jako zgrubienie koncowe (8), lub w nie zaopatrzona, przy czym lacznik rury (2) wsuwa sie z komora uszczelniajaca (10) do otworu (11) i to tak daleko, ze warga uszczelniajaca (7), podwinieta podczas wsuwania do komory uszczelniajacej (10), dociera pod krawedz wewnetrzna rury (1) wy- prowadzonej z kanalu 1 odwija sie, a nastepnie lacznik rurowy (2) w otwo- rze (11) wyciaga sie na zewnatrz 1 napreza, tak ze warga uszczelniajaca (7) zgrubieniem koncowym (8) zamyka szczeline pomiedzy komora uszczelnia- jaca (10) a wewnetrzna powierzchnia (112) rury (1) wyprowadzonej z kanalu 6 Lacznik rurowy do szczelnego laczenia rury wyprowadzonej z kana- lu, która ma wylot odgalezny, znamienny tym, ze na jednym koncu lacznik rurowy (2) posiada komore uszczelniajaca (10), w której jest osadzona uszczelka pierscieniowa (6), zawierajaca warge uszczelniajaca (7), siegaja- ca poza strone zewnetrzna komory uszczelniajacej (10), z koncowka zaopa- trzona w zgrubienie koncowe (8) lub stanowiaca zgrubienie koncowe (8) oraz z urzadzeniem naprezajacym (4), za pomoca którego napreza sie uszczelke pierscieniowa (6) F ig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób szczelnego łączenia rury wyprowadzonej z kanału i łącznik rurowy do tego łączenia, który na jednym końcu jest wyposażony w obiegową komorę.

Sposób i łącznik rurowy wstępnie wymienionego rodzaju są znane z opisu patentowego DE 34 46 360 A1. W rurze wyprowadzonej z kanału jest wykonany otwór. W celu zapewnienia połączenia między rurą wyprowadzoną z kanału a łącznikiem rurowym, łącznik rurowy dysponuje wkładką, której koniec, przeznaczony do wkładania w otwór, ma kształt kołnierza skierowanego na zewnątrz o średnicy zewnętrznej zasadniczo równej średnicy otworu. Drugi koniec, przeznaczony do przyjmowania rozgałęźnika rurowego ma na zewnątrz gwint. Łącznik rurowy jest zaopatrzony we wkładkę, której zewnętrzna średnica jest niniejsza od średnicy zewnętrznego kołnierza i końca zaopatrzonego w gwint. Ponadto łącznik rurowy zawiera pierścień zaciskowy. W tworzącej się komorze uszczelniającej jest umieszczony pierścień uszczelniający w kształcie J, który następnie jest mocowany za pomocą pierścienia zaciskowego.

Niedogodnością jest to, że uszczelka przylega do powierzchni kanału i wchodzi jedynie między komorę uszczelniającą a wewnętrzne ścianki otworu. Wskutek tego między wewnętrzną powierzchnią kanału a rozgałęźnikiem rurowym powstaje nie całkowite uszczelnienie, tak ze uszczelnienie jest niepewne. Prowadzi to do tego, że musi być ono często ponawiane, a przez to jego utworzenie jest kosztowne. Rozgałęźnik rurowy jest utrzymywany przez przylegającą na zewnątrz kanału panewkę podtrzymującą.

Z opisu patentowego DE nr 37 16 973 Al jest również znane szczelne łączenie rur wyprowadzonych z kanału łącznikiem rurowym. Łącznik rurowy jest wyposażony w rowek mocujący. W rowku mocującym jest osadzony zawinięty kątowo pierścień uszczelniający, a następnie pierścień uszczelniający z łącznikiem rurowym jest osadzony w przygotowanym otworze kanału.

Nawet jeśli pierścień uszczelniający po całkowitym osadzeniu łącznika rurowego w otworze jest zakotwiony w łączniku rurowym za pomocą innego zgrubienia przytrzymującego, to i tak uszczelnienie istnieje tylko między ściankami wewnętrznymi otworu kanału a łącznikiem rurowym, jak również uszczelnienie z zewnętrzną ścianą kanału, tak że to uszczelnienie jest również niepewne z powodu braku uszczelnienia z wewnętrzną ścianą kanału. Ponadto również tutaj uszczelnienie jest całkowicie zależne od niezmiennej elastyczności pierścienia uszczelniającego, który dodatkowo musi przyjmować siły działające od zewnątrz na łącznik rurowy.

W opisie patentowym AT nr 332 815 jest opisany pierścień uszczelniający do zewnętrznego łączenia między rurą wyprowadzoną z kanału a łącznikiem rurowym, umieszczonym w przybliżeniu prostopadle do niej. Przy tym otwór wykonany w rurze wyprowadzonej z ka4

172 390 nału jest zaopatrzony w pierścień uszczelniający. Pierścień uszczelniający ma postać zbliżoną do podwójnej litery T, przy czym oba ramiona T są tak nachylone, że obejmują one jako wargi ścianę otworu od wewnątrz i od zewnątrz. Pomiędzy przeciwnie skierowane pary warg ramion litery T jest wciśnięty łącznik rurowy.

Niedogodność polega na tym, że pomimo iż uszczelnienie przylega do ścianki zewnętrznej i wewnętrznej, to właściwe uszczelnienie może mieć miejsce jedynie między prostym łącznikiem rurowym a naprzeciwległą powierzchnią pierścienia uszczelniającego. Dalszą niedogodnością jest to, że uszczelnienie może być stosowane jedynie w prostych ściankach kanału. Jeżeli zawinięcie kątowe ściany kanału jest większe niż 10°, wówczas następuje pogorszenie szczelności. Ponadto uszczelnienie musi przyjmować wszystkie siły, działające na łącznik rurowy.

Szczelne łączenie rury wyprowadzonej z kanału z łącznikiem rurowym jest opisane również w opisie patentowym DE nr 36 18 963 C2 w rurze wyprowadzonej z kanału jest wykonany odpowiedni otwór, odpowiadający kształtem i wymiarami końcówce łącznika rurowego. W celu wyrównania tolerancji przejście na wylot ma korzystnie nieco większy wymiar. W otwór jest wsuwany łącznik rurowy. W celu uszczelnienia szczeliny, za pomocą żerdzi od wewnątrz jest umieszczona poprzez uchwyt przegroda, powiększona względem otworu. Na krawędziach przegrody jest zamocowany elastyczny mieszek w rodzaju worka. Wolna część końcowa mieszka jest zamocowana na rurowym organie mocującym, odstającym od przegrody. Organ mocujący utrzymuje również ogrzewanie, umieszczone wewnątrz mieszka. Na zewnętrznej stronie mieszka jest nałożona poliestrowa szpachlówka. Za pomocą sprężonego powietrza szpachlówka jest wtłaczana jako uszczelnienie pomiędzy otwór a przyłącze. Niedogodnością jest to, że takie szczelne połączenie między rurą wyprowadzoną z kanału a łącznikiem rurowym wytwarza się z wysokimi nakładami na materiał i montaż.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie sposobu szczelnego łączenia rury wyprowadzonej z kanału z łącznikiem rurowym, za pomocą którego w prosty sposób wytwarza się szczelne połączenie oraz długotrwałe i pewne uszczelnienie między rurą wyprowadzoną z kanału a łącznikiem rurowym, a także powstaje zamocowanie łącznika rurowego w rurze wyprowadzonej z kanału.

Zadanie to według wynalazku rozwiązano dzięki temu, że rurę wyprowadzoną z kanału zaopatruje się w otwór rozgałęźny, a do komory uszczelniającej wkłada się uszczelkę pierścieniową która zawiera wargę uszczelniającą, sięgającą poza stronę zewnętrzną, komory uszczelniającej z końcówką, ukształtowaną jako zgrubienie końcowe lub w nie zaopatrzoną, przy czym łącznik rurowy wsuwa się z komorą uszczelniającą do otworu i to tak daleko, że warga uszczelniająca, podwinięta podczas wsuwania do komory uszczelniającej, dociera pod krawędź wewnętrzna rury wyprowadzonej z kanału i odwija się, a następnie łącznik rurowy w otworze wyciąga się na zewnątrz i napręża, tak że warga uszczelniająca zgrubieniem końcowym zamyka szczelinę pomiędzy komorą uszczelniającą a wewnętrzną powierzchnią rury wyprowadzonej z kanału.

Zalety uzyskane przy wytwarzaniu szczelnego łączenia według wynalazku polegają zwłaszcza na tym, że łącznik rurowy po osadzeniu uszczelki pierścieniowej w komorze uszczelniającej musi być przesuwany jedynie przez wykonany otwór i następnie tylko po ‘lekkim podciągnięciu występuje natychmiast działanie uszczelniające. Przy tym warga uszczelniająca i zgrubienie końcowe są przesuwane bez uszkodzeń przez otwór, aby następnie w wolnej przestrzeni, całkowicie realizować swoje działanie uszczelniające.

W celu ułatwienia osadzania łącznika rurowego, gładkie powierzchnie wewnętrzne otworu powleka się środkiem adhezyjnym. Ma to szczególne znaczenie wówczas, gdy rura składa się z dwóch części, np. rury betonowej i rury z tworzywa sztucznego.

Korzystne jest, jeżeli naprężenie łącznika rurowego względem rury wyprowadzonej z kanału realizuje się za pomocą znanego urządzenia naprężającego. Dzięki temu naprężanie realizuje się zgodnie z konkretnymi warunkami zastosowania.

Korzystne jest, jeżeli wokół łącznika rurowego i na zewnętrznej powierzchni kanału układa się pierścień stykowy, który wraz z uszczelką pierścieniową napręża się za pomocą

172 390 urządzenia naprężającego. Dzięki temu realizuje się opisane już korzystne działanie ciągłego naprężenia rozciągającego na uszczelkę pierścieniową, tak że nie może dojść do nieszczelności wskutek poluzowania elementu zaciskowego.

Szczególnie korzystne jest, jeżeli łącznik rurowy wsuwa się w otwór i napręża pod dowolnym kątem między 20° a 90° do osi wzdłużnej rury wyprowadzonej z kanału. Dzięki temu możliwe jest realizowanie przyłączeń pod każdym kątem względem głównej rury wyprowadzonej z kanału.

Korzystne jest, jeżeli piankę z tworzywa sztucznego kieruje się za pomocą układu kierującego i rozdzielającego od zewnątrz powierzchni zewnętrznej rury wyprowadzonej z kanału do obiegowej przestrzeni, utworzonej przez otwór i łącznik rurowy, która po zestaleniu tworzy element uszczelniający pianką i mocujący. W tym przypadku po wprowadzeniu rozgałęźnika rurowego do otworu i następnym uszczelnieniem przez uszczelkę pierścieniową, pozostałą przestrzeń między wewnętrzną powierzchnią otworu w ściance rury a zewnętrzną powierzchnią otworu całkowicie wypełnia się pianką. Podawaną przez otwór wlotowy piankę kieruje się przez układ do tego obszaru i wypełnia nią całkowicie przestrzeń, a po schłodzeniu tworzy ona dodatkowe uszczelnienie i zamocowanie. Ponadto wolna powierzchnia betonowa otworu zostaje całkowicie pokryta i chroniona przed jakimkolwiek działaniem wilgoci. Dzięki temu wykluczone jest narażanie tego obszaru na działanie powietrza lub wilgoci. Przez tak ukształtowaną uszczelkę z tworzywa piankowego i osadzoną uszczelkę pierścieniową, rura wyprowadzona z kanału jest połączona z łącznikiem rurowym z praktycznie podwójnym szczelnym zamknięciem. Ponadto łącznik rurowy jest zaciśnięty w otworze przez utwardzającą piankę z tworzywa sztucznego. Dzięki temu dochodzi do bardzo wyraźnego i stabilnego zamocowania łącznika rurowego w otworze, tak ze zestalone tworzywo sztuczne przejmuje funkcję nie tylko dodatkowego elementu uszczelniającego, ale i mocującego.

W celu rozwiązania zadania, w odniesieniu do łącznika rurowego do rury wyprowadzonej z kanału, jest on zaopatrzony w wykonaną na jednym końcu komorę uszczelniającą, w której jest umieszczona uszczelka pierścieniowa, która zawiera wargę uszczelniającą, sięgającą poza stronę zewnętrzną. komory uszczelniającej, z końcówką tworzącą zgrubienie końcowe lub zaopatrzoną w zgrubienie końcowe oraz posiada urządzenie naprężające, za pomocą którego jest naprężana uszczelka pierścieniowa. Przy tym komora uszczelniająca przyjmuje zasadniczo wymienną uszczelkę pierścieniową. Warga uszczelniająca i ukształtowany na niej pierścień uszczelniający dbają o ciągłe i pewne uszczelnienie między wewnętrzną powierzchnią rury wyprowadzonej z kanału a łącznikiem rurowym. Ta postać szczelnie zamykającego łączenia ma ponadto tę zaletę, że w każdej chwili może być ono rozłączone i zastąpione innym. Poza tym ta postać szczelnie zamykającego łączenia rury wyprowadzonej z kanału z łącznikiem rurowym nie jest związana ze szczególnym medium, np. ściekami.

Korzystne jest, jeżeli koniec wargi uszczelniającej ma zgrubienie. Dzięki temu przy wyciąganiu łącznika rurowego w otworze rury wyprowadzonej z kanału powstaje uszczelniające połączenie na zewnętrznej stronie rury wyprowadzonej z kanału. Uszczelnianie przeprowadza się tam, gdzie występuje medium uszczelniane, a mianowicie zanieczyszczona woda i wpływa do łącznika rurowego.

Korzystne jest, jeżeli na wewnętrznej stronie uszczelki pierścieniowej w postaci J jest umieszczona co najmniej jedna wkładka. Dba ona o to, że podczas wciskania łącznika rurowego, uszczelka pierścieniowa może się odkształcać bez uszkodzenia, ponieważ jest ona całkowicie przyjmowana przez komorę uszczelniającą.

Korzystne jest, jeżeli uszczelka pierścieniowa z wargą uszczelniającą i ukształtowanym zgrubieniem końcowym jest również wykonana z gumy. Uszczelka pierścieniowa z gumy dba o pewne uszczelnienie, przy czym zwłaszcza w przypadku twardszej gumy jest zapewnione, ze twardsze przedmioty w cieczy nie mogą doprowadzić do pogorszenia stanu uszczelnienia.

Jest korzystne, jeżeli wokół łącznika rurowego i na zewnętrznej powierzchni rury wyprowadzonej z kanału jest ułożony pierścień stykowy, który jest naprężony za pomocą urządzenia naprężającego wraz z uszczelką pierścieniową. Za pomocą urządzenia naprężającego

172 390 uszczelkę pierścieniową można tak naprężyć przez odpowiednie dodatkowe elementy, że jest zapewniona doskonała szczelność.

Korzystne jest. jeżeli łącznik rurowy jest zaopatrzony częściowo w gwint zewnętrzny, na którym jest umieszczone urządzenie zaciskowe, np. pierścień gwintowany, nakrętka zaciskowa lub tp. Przy tym korzystnie gwint powinien leżeć w miarę możliwości nad pierścieniem stykowym.

Jest korzystne, jeżeli łącznik rurowy z ukształtowaną komorą ciśnieniową jest wykonany z tworzywa sztucznego. Właśnie ten materiał, dzięki swoim właściwościom, jak brak rdzy i elastyczność, nadaje się do szczególnego uformowania tego szczególnego elementu łącznego. Dzięki temu wyeliminowane są zwłaszcza odpryski, jakie mogą powstawać z powodu kruchości materiału.

Korzystne jest, jeżeli w łącznik rurowy jest wbudowany układ kierujący i rozdzielający, za pomocą którego pianka z tworzywa sztucznego jest wprowadzana do przestrzeni, ukształtowanej przez łącznik rurowy i otwór, w ten sposób, że po jej utwardzeniu w komorze jest umieszczony element uszczelniający i mocujący z tworzywa piankowego. Dzięki temu chroniona jest wewnętrzna ścianka otworu i leżące tam swobodnie zbrojenie, przyłącze jest uszczelnione od zewnątrz i utrzymane nieruchomo w otworze.

Korzystne jest, jeżeli rura wewnętrzna i łącznik rurowy obejmują wydrążoną komorę, która w obszarze powierzchni zewnętrznej jest zaopatrzona w otwór wlotowy, a w obszarze wewnętrznej powierzchni rury wyprowadzonej z kanału jest zaopatrzona w co najmniej jeden otwór wylotowy w łączniku rurowym, które tworzą układ kierujący i rozdzielający. Oczywiście możliwe jest utworzenie układu kierującego i rozdzielającego przez szczególne prowadnice kanałowe w łączniku rurowym i odpowiednie dopasowanie ilości i układu do otworów. Przez szczególne ukształtowanie układu kierującego i rozdzielającego możliwe jest szybkie, proste i celowe wprowadzanie pianki poliuretanowej. Zwłaszcza zapewnia się to, że komora między łącznikiem rurowym a otworem jest całkowicie napełniana.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wsuwanie łącznika rurowego do rury wyprowadzonej z kanału do szczelnego łączenia rury wyprowadzonej z kanału z łącznikiem rurowym, schematycznie w przekroju, fig. 2 - szczelne łączenie rury wyprowadzonej z kanału z łącznikiem rurowym w stanie wbudowanym, schematycznie i w częściowym przekroju, fig. 3 - schematycznie łącznik rurowy do łączenia według fig. 1 i 2, w widoku perspektywicznym, fig. 4a, 4b i 4c przedstawiaj ą łącznik rurowy według fig. 3 podczas, po wsunięciu i po naprężeniu, schematycznie i w częściowym przekroju, fig. 5 - uszczelkę pierścieniową dla łącznika rurowego według fig. 1 do 4.

W rurze 1 wyprowadzonej z kanału jest wykonany otwór 11, co przedstawia zwłaszcza fig. 1. W przykładzie wykonania rura 1 wyprowadzona z kanału jest ukształtowana jako rura w rurze, składająca się z zewnętrznej rury betonowej 1.1 i rury z tworzywa sztucznego 1.2. Możliwe są również inne wykładziny wewnętrzne, np. gładkościenne rury z żebrami, przegródkami lub powłokami wewnętrznymi. Możliwe jest również, że rura 1 wyprowadzona z kanału jest wykonana z betonu, kamienia, ceramiki, porcelany, tworzywa sztucznego, blachy lub tp. i może mieć kształt zewnętrzny, wykonany jako okrągły, kątowy lub inny. Otwór 11 może być umieszczony do osi wzdłużnej rury 1 wyprowadzonej z kanału pod kątem prostym, kątem 45° lub innym dowolnym kątem. Dzięki temu jest możliwe, że w otwór 11 umieszczony pod określonym kątem zostanie wsunięty łącznik rurowy.

Łącznik rurowy 2 zawiera na swojej górnej stronie pierścień łączący 15, skierowany na zewnątrz, co przedstawiaj ą fig. 1, 2, 3, 4a, 4b i 4c. W pierścieniu łączącym 15 jest osadzona uszczelka. Poniżej pierścienia łączącego 20 rozszerza się średnica łącznika rurowego 2, która następnie przechodzi w komorę uszczelniającą 10. Komora uszczelniająca 10 jest ukształtowana w przekroju poprzecznym w postaci J lub U, przy czym U leży na jednym ze swoich ramion bocznych. W łączniku rurowym jest osadzona wewnętrzna rura 9, która jest zamocowana poniżej pierścienia łączącego 20 do powierzchni wewnętrznej 2.1 łącznika rurowego i do powierzchni zewnętrznej 10.1 komory uszczelniającej. Zamocowanie wytwarza się w ten

172 390 sposób, że na obu miejscach wykonuje się szczelnie zamykający spaw. Jedna z zalet tej wewnętrznej rury 9 polega na tym, że w przypadku wpływania ścieków przed komorą uszczelniającą 10 nie mogą się odkładać zanieczyszczenia i żadne większe przedmioty, dzięki czemu unika się zanieczyszczenia i zapchania. Dalsza zaleta polega na tym, że dzięki temu jest utworzona wydrążona komora 3.

W ściance łącznika rurowego 2 jest utworzony otwór wlotowy 13 i cztery otwory wylotowe 16, 17 i 18. Otwór wlotowy 13 jest przy tym tak umieszczony, ze znajduje się on nad zewnętrznymi ściankami 111 rury 1, a otwory wylotowe 16, 17 i 18 są umieszczone w obszarze otworu 11, korzystnie w pobliżu ścianek wewnętrznych 111 rury. Otwory wylotowe 16, 17 i 18 są rozdzielone w jednakowych wzajemnych odstępach na zewnętrznym obwodzie łącznika rurowego.

W komorze uszczelniającej 10 jest umieszczona uszczelka pierścieniowa 6. Uszczelka pierścieniowa 6 ma zasadniczo postać J , co przedstawia fig. 5. Mozę być również ukształtowana jako ]. Na jej stronie wewnętrznej jest umieszczona wkładka 12. Wkładka 12 ma postać V. Poniżej wkładki 12 rozciąga się na zewnątrz pod kątem prostym warga uszczelniająca 7, która z przodu przechodzi w zgrubienie lub pomocniczy pierścień uszczelniający 8. Zgrubienie 8, ukształtowane na wardze uszczelniającej 7 ma zasadniczo kształt grzybka i jest wykonane z elastycznego tworzywa uszczelniającego. Jako tworzywo uszczelniające stosuje się korzystnie gumę. Aby tak ukształtowana uszczelka pierścieniowa 6 utrzymywała się nieruchomo w komorze uszczelniającej 10, może być ona zamocowana w niej np. za pomocą kleju.

. Na łączniku rurowym 2 jest przesuwany pierścień stykowy 5. Jego postać jest dopasowana do skierowanej do rury 1 powierzchni jednej z wygiętych ścianek zewnętrznych 11, natomiast powierzchnia· współpracująca jest gładka . Ponadto łącznik rurowy 2 jest wyposażony w gwint zewnętrzny 14. Na ten gwint jest nasadzone urządzenie naprężające w postaci pierścienia gwintowanego 4, który jako pierścień zaciskowy jest wyposażony w otwory.

Aby łącznik rurowy 2 mógł być wsuwany w otwór 11, jest on przedtem dokładnie oczyszczony i wyłożony środkiem antyadhezyjnym. Następnie łącznik rurowy 2 z uszczelką pierścieniową 6 wsuwa się w otwór 11. Przy tym warga uszczelniająca 7 z ukształtowanym na niej pomocniczym pierścieniem uszczelniającym układa się do wewnątrz do wolnej przestrzeni przed prostą częścią uszczelki pierścieniowej 6, jak to przedstawia fig. 4a. Wkładka 12 umożliwia lekkie wbicie wargi uszczelniającej 7, nie uszkadzając w żadnym miejscu uszczelki pierścieniowej 6. Jeżeli łącznik rurowy 2 został całkowicie przesunięty przez otwór 11, wówczas warga uszczelniająca 7 z pomocniczym pierścieniem uszczelniającym 8 oddziela się od komory uszczelniającej 10, jak to pokazuje fig. 4b. Przez podciągnięcie łącznika rurowego 2 warga uszczelniająca 7 zostaje wywinięta, tak że dochodzi ona do szczeliny między dolnym ramieniem a rurą 1.2 z tworzywa sztucznego 1.2. Jednocześnie zgrubienie w postaci grzybka swoją gładką powierzchnią zewnętrzną nakłada się na szczelinę i ją uszczelnia. Dzięki temu uzyskuje się trwałe i pewne uszczelnienie między powierzchnią wewnętrzną. 112 rury 1 wyprowadzonej z kanału. W przykładzie wykonania powstaje przy tym uszczelnienie między powierzchnią wewnętrzną 112 rury 1.2 z tworzywa sztucznego. Następnie na łącznik rurowy 2 nasuwa się pierścień stykowy 5 i przylega dokładnie do zakrzywionej powierzchni 111 rury 1 wyprowadzonej z kanału, tzn. betonowej rury 1.1, a gwintowany pierścień 4 zostaje dokręcony silnie obiema rękami. Jednak nie powinno to być zbyt mocne dokręcenie, ponieważ w przeciwnym razie może dojść do przekręcenia lub do zniszczenia uszczelki. Za pomocą dodatkowych otworów, wykonanych w elemencie zaciskowym możliwe jest naprężenie za pomocą śrubokręta lub podobnego elementu.

Dla pewności kontroluje się ręką na dolnej krawędzi łącznika rurowego, zwanego również wkładką siodełkową, czy zgrubienie 8 uszczelki pierścieniowej 6 jest wciśnięte dokładnie między powierzchnię zewnętrzną 112 rury 1.2 z tworzywa sztucznego a komorę uszczelniającą 10 łącznika rurowego 2 (wkładki siodełkowej). Potem do otworu wlotowego 13 wprowadza się piankę poliuretanową 18. Pianka poliuretanowa znajduje się w oddzielnym pojemniku rozpylającym o zawartości około 100 ml. Przed użyciem należy wstrząsnąć pojemnikiem. Przy tym należy zwrócić uwagę, aby powierzchnie przywierania były pozbawione tłuszczu lub

172 390 pyłu. Środek antyadhezyjny, Wprowadzony do otworu 11, jest przy tym tak dobrany, że -nie zawiera on składników stałych i po wsunięciu rozgałęźnika rurowego bardzo szybko ulatnia się, a jednocześnie zapewnia całkowite odpylanie.

Wewnętrzna rura 9, która - jak to opisano - wchodzi do łącznika rurowego, ma przy' tym drugą istotną funkcję. Tworzy ona z wewnętrzną powierzchnią 2.1 łącznika rurowego 2, jak już wspomniano, wydrążoną przestrzeń 3. Wydrążona przestrzeń 3 jest zawsze całkowicie szczelnie zamykana za pomocą złącz spawanych 22 i 23. Do wydrążonej przestrzeni przenika pianka poliuretanowa z pojemnika przez otwór wlotowy 13, który leży zasadniczo poniżej poziomu ścianek zewnętrznych 111. Pianka 18 rozdziela się w wydrążonej komorze 3 i całkowicie ją wypełnia (fig. 1). Po całkowitym napełnieniu komory 3, pianka poliuretanowa 18 wypływa przez otwory wylotowe 16, 17, 18 i dociera do przestrzeni 24 między łącznikiem rurowym 2 a otworem 11. Wypełnia całkowicie tę przestrzeń 24, utworzoną przez szczelinę między ściankami zewnętrznymi łącznika rurowego 2 i wolną przestrzeń przed prostą częścią uszczelki pierścieniowej 6. Przez nacisk palcem na przycisk wypływająca pianka może· być odpowiednio regulowana. Przy tym należy całkowicie opróżnić pojemnik. Nadmiar pianki 18 wypływa samoczynnie na zewnątrz i może być usunięty w obszarze zewnętrznej powierzchni 111. W tym celu obszar zewnętrznej powierzchni 111 wokół otworu 11 należy wystarczająco zwilżyć, w razie potrzeby nasączyć wodą. Po około 20 minutach pianka poliuretanowa 18 nie jest klejąca, a po 5-10 godzinach jest twarda.

Świeże pasma pianki poliuretanowej mogą być usunięte za pomocą specjalnego rozpuszczalnika. Po utwardzeniu pianki 18 tworzy się piankowy element uszczelniający i mocujący 19. ‘Uszczelnia on wraz z uszczelką pierścieniową 6 podwójnie ukształtowane szczelne połączenie między łącznikiem rurowym 2 a rurą 1. Ponadto dzięki piankowemu elementowi uszczelniającemu i mocującemu 19 beton umieszczony w otworze i umieszczone w nim zbrojenie jest szczelnie zabezpieczone i osłonięte. Na te powierzchnie nie może dotrzeć wilgoć ani powietrze i nie ulegająone zniszczeniu. Ponadto piankowy element uszczelniający i mocujący 19 dba o to, ze łącznik rurowy 2 jest całkowicie utwardzony w otworze 11 rury 1. Dzięki temu uzyskuje się takie połączenie między łącznikiem rurowym 2 a rurą 1 wyprowadzoną z kanału, jak gdyby były one wytworzone w postaci jednej jednostki. Istotne jest przy tym, że do zainstalowania, poza dokładną wiertarką, nie są potrzebne żadne szczególne materiały, dzięki czemu taki łącznik rurowy może być wbudowany o każdej porze roku i na każdej . budowie. Dalsza zaleta polega na tym, że może być obrabiana natychmiast po spienieniu, ponieważ spieniańie nie ma związku z przyłączeniem rury. Dzięki tej szczególnej technologii przyłączenia, możliwe jest szybkie i pewne umieszczanie łączników rury w rurze 1 wyprowadzonej z kanału. Następnie do łącznika rurowego 2 zostaje wetknięty rozgałęźnik rurowy. Uszczelka przyłączowa 21, osadzona w pierścieniu przyłączonym 20, obejmuje szczelnie rozgałęźnik rurowy. Nieoczekiwanie okazało się, że jako rozgałęźniki rurowe nadają się nie tylko rury z tworzywa sztucznego, lecz również z betonu, ceramiki itp. oraz rury w rurze.

172 390

Fig.2

172 390

Fig.4C

172 390

Fig5

172 390

22-^ 10^{7 l}8^K7 1-2

ElSLl

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób szczelnego łączenia rury wyprowadzonej z kanału z łącznikiem rurowym, który na jednym końcu jest zaopatrzony w obiegową komorę uszczelniającą, znamienny tym, że mrę (1), wyprowadzoną z kanału zaopatruje się w otwór (11) a do komory uszczelniającej (10) wkłada się uszczelkę pierścieniową (6), która zawiera wargę uszczelniającą (7), sięgającą poza stronę zewnętrzną komory uszczelniającej z końcówką, ukształtowaną jako zgrubienie końcowe (8), lub w nie zaopatrzoną, przy czym łącznik rury (2) wsuwa się z komorą uszczelniającą (10) do otworu (11) i to tak daleko, że warga uszczelniająca (7), podwinięta podczas wsuwania do komory uszczelniającej (10), dociera pod krawędź wewnętrzną rury (1) wyprowadzonej z kanału i odwija się, a następme łącznik rurowy (2) w otworze (11) wyciąga się na zewnątrz i napręża, tak że warga uszczelniająca (7) zgrubieniem końcowym (8) zamyka szczelinę pomiędzy komorą uszczelniającą (10) a wewnętrzną powierzchnią (112) ruiy(1) wyprowadzonej z kanału.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że napręża się łącznik rurowy (2) względem rury (1) wyprowadzonej z kanału za pomocą znanego urządzenia naprężającego (4).

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wokół łącznika rurowego (2) i na zewnętrznej powierzchni rury (1) wyprowadzonej z kanału umieszcza się pierścień stykowy (95), który napręża się za pomocą urządzenia naprężającego (4) wspólnie z uszczelką pierścieniową (6).

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik rurowy (2) wsuwa się w otwór (11) pod kątem między 20° do 90° do kierunku osi wzdłuznej rury (1) wyprowadzonej z kanału i napręża się go.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że piankę (18) z tworzywa sztucznego kieruje się za pomocą układu kierującego i rozdzielającego (3,13,15,16,17) z zewnątrz powierzchni zewnętrznej (111) rury wyprowadzonej z kanału do obiegowej przestrzeni (24), utworzonej przez otwór (11) i łącznik rurowy (2), która po zastygnięciu tworzy piankowy element uszczelniający i mocujący (19).

6. Łącznik rurowy do szczelnego łączenia rury wyprowadzonej z kanału, która ma wylot odgałęźny, znamienny tym, że na jednym końcu łącznik rurowy (2) posiada komorę uszczelniającą (10), w której jest osadzona uszczelka pierścieniowa (6), zawierająca wargę uszczelniającą (7), sięgającą poza stronę zewnętrzną komory uszczelniającej (10), z końcówką zaopatrzoną w zgrubienie końcowe (8) lub stanowiącą zgrubienie końcowe (8) oraz z urządzeniem naprężającym (4), za pomocą którego napręża się uszczelkę pierścieniową (6).

7. Łącznik według zastrz. 6, znamienny tym, że uszczelka pierścieniowa (6) jest ukształtowana w postaci J a dolne ramię przechodzi w wargę uszczelniającą (7).

8. Łącznik według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że końcówka wargi uszczelniającej (7) zawiera zgrubienie (8).

9. Łącznik według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że na wewnętrznej stronie uszczelki pierścieniowej (6) w postaci J jest umieszczona co najmniej jedna wkładka (12).

10. Łącznik według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że uszczelka pierścieniowa (6) z wargą uszczelniającą (7) i ukształtowanym zgrubieniem (8) jest wykonana z gumy.

11. Łącznik według zastrz. 6, znamienny tym, że wokół łącznika rurowego (2) i na zewnętrznej powierzchni rury (1) wyprowadzonej z kanału jest umieszczony pierścień stykowy (5), który wraz z uszczelką pierścieniową (6) jest naprężany za pomocą urządzenia naprężającego (4).

172 390

12. Łącznik według zastrz. 11, znamienny tym, że urządzenie naprężające stanowi gwintowany pierścień (4), który swoim wewnętrznym gwintem wchodzi w zewnętrzny gwint (14) łacznika rurowego.

X Λ V

13. Łącznik według zastrz. 6, znamienny tym, że łącznik rurowy (2) z ukształtowaną komorą uszczelniającą (10) jest wykonany z tworzywa sztucznego.

14. Łącznik według zastrz. 6, znamienny tym, że łącznik rurowy (2) obejmuje obszar płaszcza, ograniczony przez wewnętrzną rurę (9), który lezy powyżej komory uszczelniającej ⁽¹⁰⁾ i sięga powyżej strony zewnętrznej rury (1) wyprowadzonej z kanału.

15. Łącznik według zastrz. 6, znamienny tym, że w łączniku rurowym (2) znajduje się układ kierujący i rozdzielający piankę (18) z tworzywa sztucznego, połączony z przestrzenią (24), znajdującą się między łącznikiem rurowym (2) i otworem (11).

16. Łącznik według zastrz. 6, znamienny tym, że wewnętrzna rura (9) i łącznik rurowy (2) obejmują komorę wydrążoną (3), która w obszarze zewnętrznej powierzchni (111) jest zaopatrzona w otwór wlotowy (13), a w obszarze wewnętrznej powierzchni (112) rury (1) wyprowadzonej z kanału - w co najmniej jeden otwór wylotowy (15,16,17) w łączniku rurowym (2), które tworzą układ kierujący i rozdzielający.