PL176104B1

PL176104B1 - Urządzenie sterujące kineskopem z korekcją gamma

Info

Publication number: PL176104B1
Application number: PL95308325A
Authority: PL
Inventors: Anton W. Keller
Original assignee: Rca Thomson Licensing Corp
Priority date: 1994-04-28
Filing date: 1995-04-24
Publication date: 1999-04-30
Also published as: US5835161A; RU95106508A; PL308325A1; CN1106119C; KR950035310A; EP0680226A3; DE69514707T2; JPH0851558A; CA2145901A1; CA2145901C; EP0680226A2; PT680226E; KR100339061B1; DE69514707D1; TR28775A; MY112456A; CN1111880A; ES2141274T3; EP0680226B1; RU2183386C2

Abstract

1. Urzadzenie sterujace kineskopem z korekcja gamma, posiadajace wzmacniacz zawierajacy pier- wszy tranzystor i drugi tranzystor polaczone w uklad- zie kaskodowym, przy czym pierwszy tranzystor ma baze do odbioru wejsciowego sygnalu wizyjnego, emiter dolaczony do punktu o potencjale odniesienia poprzez pierwszy rezystor i kolektor dolaczony do emitera drugiego tranzystora, a drugi tranzystor ma baze dolaczona do zródla potencjalu odniesienia i ko- lektor dolaczony poprzez drugi rezystor do zródla o wzglednie duzym napieciu zasilania, przy czym drugi rezystor dostarcza wzmocniony liniowo, wyjsciowy sygnal wizyjny do kolektora drugiego tranzystora, a kineskop ma katode dolaczona do drugiego rezystora, znamienne tym, ze zawiera uklad z tranzystorem (Q3) i rezystorem (82) do dostarczania danej czesci pradu katodowego (Ik) przewodzonego przez katode (K1) kineskopu (20) do wezla ukladowego (65,63) we wzmacniaczu (60). FIG . 3 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie sterujące kineskopem z korekcją gamma.

W idealnym urządzeniu telewizyjnym wyjściowy sygnał świetlny, wytwarzany przez kineskop, jest zależny liniowo od sygnału świetlnego dostarczanego do lampy analizującej kamery. W znanych urządzeniach ani lampa kamery ani lampa obrazowa nie są przyrządami liniowymi. Napięcie wytwarzane przez lampę kamery nie jest zależne liniowo od odbieranego sygnału świetlnego, a sygnał świetlny, wytwarzany przez kineskop, nie jest zależny liniowo od przyłożonego do niego napięcia sterującego katodą. Zależność pomiędzy wejściowym sygnałem świetlnym i sygnałem wyjściowym lampy kamery oraz zależność pomiędzy sygnałem wejściowym i wyjściowym sygnałem świetlnym lampy obrazowej są określane terminem gamma, który jest w uproszczeniu wykładnikiem potęgi, do której jest podnoszona funkcja wejściowa w celu uzyskania funkcji wyjściowej. Na przykład, jeżeli funkcja wejściowa jest podniesiona do potęgi pierwszej, gdy gamma=1, to funkcje wejściowa i wyjściowa są zależne od siebie liniowo. Jeżeli sygnał wyjściowy zmienia się zgodnie z funkcją kwadratową, wartość gamma jest równa 2. Współczynnik gamma jest więc prostą miarą krzywizny charakterystyki przenoszenia.

Liniowa charakterystyka przenoszenia zapobiega problemowi kompresji czerni i może być uzyskana przez wprowadzenie dodatkowej korekcji gamma równej około 0,8 w każdym obwodzie przetwarzania sygnału koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego w odbiorniku telewizyjnym. Zwiększenie wzmocnienia w tym obszarze wymaga jednak zastosowania kompresji wzmocnienia na poziomach bieli. Lampy obrazowe mają względnie mały zakres dynamiczny światła wyjściowego, którego nie można powiększyć bez osiągnięcia nasycenia lampy obrazo176 104 wej, wywołującego rozmazanie obrazu. Wobec tego korekcja gamma zwiększająca wzmocnienie ciemnych obszarów obrazu może spowodować kompresję sygnału o wysokim poziomie bieli. To zjawisko można pokonać przez wzmocnienie składowych o wielkich częstotliwościach, czyli szczegółów obrazu o względnie jasnych obszarach.

Znane są dwa rozwiązania korekcji gamma ze wzmacnianiem szczegółów.. Pierwsze rozwiązanie znane jest z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5083198, w którym zastosowano przetwarzanie nieliniowe sygnału wizyjnego w urządzeniu sterującym. Sygnał wizyjny jest tutaj dzielony na składowe o małej i dużej amplitudzie, te ostatnie są filtrowane gómoprzepustowo, a następnie pierwotny sygnał wizyjny, składowa o małej amplitudzie i składowa o dużej amplitudzie odfiltrowana gómoprzepustowo sąłączone w celu doprowadzenia do kineskopu. Wyświetlane obrazy mają korekcję gamma dla obszarów obrazu od czerni do szarości i wzmocnione szczegóły obszarów obrazu od szarości do bieli.

Drugie rozwiązanie korekcji gamma znane jest z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4858015, w którym zastosowano przetwarzanie liniowe sygnału wizyjnego i wykorzystano nieliniowe charakterystyki impedancji katody kineskopu w celu korekcji gamma. Sygnał wizyjny jest tutaj wzmacniany liniowo we wzmacniaczu kaskodowym. Impedancja wyjściowa wzmacniacza jest zmniejszona przez dołączenie rezystora obciążającego do wejścia wzmacniacza stanowiącego wtórnik napięciowy, zawierającego kaskadowy, komplementarny, buforowy wtórnik emiterowy,. Wyjście wtórnika napięciowego jest dołączone do katody kineskopu poprzez równoległe połączenie rezystora i kondensatora. Rezystor, w połączeniu z nieliniową składową rezystancyjną impedancji katody, zapewnia korekcję gamma. Jednak rezystor, w połączeniu z pojemnością rozproszenia katody, wytwarza niepożądany biegun odpowiedzi częstotliwościowej przy względnie małej częstotliwości, to znaczy działa jak filtr dolnoprzepustowy. Prowadzi to do zredukowania wielkoczęstotliwościowych szczegółów wyświetlanych obrazów. Włączenie kondensatora bocznikującego równolegle do rezystora prowadzi do przywrócenia odpowiedzi wielkoczęstotliwościowej w wyniku bocznikowania składowych o wielkich częstotliwościach względem rezystora korekcji gamma. Komplementarny, buforowy wtórnik emiterowy wzmacniacza zapewnia źródło o małej impedancji do sterowania kondensatorem bocznikującym. To rozwiązanie jest proste, ekonomiczne i wysoce niezawodne dzięki konieczności zastosowania mniejszej ilości elementów układowych. Wymagana jest tylko zmiana wartości rezystora w celu kompensacji różnic w nieliniowościach trzech katod kineskopu kolorowego.

Urządzenie według wynalazku zawiera układ z tranzystorem i rezystorem do dostarczania danej części prądu katodowego przewodzonego przez katodę kineskopu do węzła układowego we wzmacniaczu.

Korzystnie układ zawiera wzmacniacz buforowy włączony pomiędzy drugi rezystor i katodę oraz rezystor włączony pomiędzy wyjście prądowe wzmacniacza buforowego i węzeł układowy we wzmacniaczu.

Korzystnie układ zawiera tranzystor pnp, którego emiterj est dołączony do katody kineskopu, baza jest dołączona do drugiego rezystora wzmacniacza i kolektor jest dołączony do pierwszego rezystora.

Korzystnie układ zawiera tranzystor pnp, którego emiterj est dołączony do katody kineskopu, baza jest dołączona do drugiego rezystora wzmacniacza i kolektorjest dołączony do kolektora pierwszego tranzystora.

Urządzenie według wynalazku zawiera układ do podziału prądu katodowego na jedną część dostarczaną do wzmacniacza i drugą część dostarczaną do układu automatycznej polaryzacji kineskopu.

Podczas korekcji gamma w kineskopie według wynalazku następuje liniowe wzmocnienie wejściowego sygnału wizyjnego, w celu dostarczania wzmocnionego liniowo, wyjściowego sygnału wizyjnego, dołączenie wyjścia wzmacniacza do katody kineskopu i równoczesny pomiar prądu katodowego w celu dostarczania prądu wyjściowego zależnego liniowo od prądu katodowego i zależnego nieliniowo od napięcia wyjściowego wzmacniacza oraz w końcu dostarczenie przynajmniej części mierzonego prądu katodowego kineskopu do węzła -układowego we wzmacniaczu liniowym w celu wprowadzania korekcji gamma do obrazów wytwarzanych przez kineskop.

Zaletąwynalazkujest dalsze uproszczenie korekcji gamma, nadal przy braku konieczności stosowania elementów obwodu nieliniowego we wzmacniaczu sterującym. Urządzenie sterujące kineskopem według wynalazku zapewnia korekcję gamma bez konieczności zastosowania połączonych szeregowo rezystorów wyjściowych o względnie dużych wartościach lub odpowiednich kondensatorów bocznikujących do korekcji kompensacji bieguna niskoczęstotliwościowego, wywołanego przez takie rezystory o względnie dużych wartościach.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przykładowe charakterystyki przenoszenia i wartości współczynnika gamma dla nadajnika telewizyjnego, odbiornika telewizyjnego i całego systemu telewizyjnego zawierającego nadajnik i odbiornik, fig. 2A - nieliniową charakterystykę prądową katody kineskopu, fig. 2B - nieliniową charakterystykę rezystancyjną katody kineskopu, fig. 3 - schemat blokowy, częściowo ideowy, odbiornika telewizyjnego zawierającego wzmacniacz sterujący kineskopem z korekcją gamma według wynalazku, fig. 4 i 5 - schematy blokowe, częściowo ideowe, innego przykładu wykonania urządzenia sterującego kineskopem z fig. 3, fig. óA i 6B - schematy blokowe, częściowo ideowe, przedstawiające dwa różne rozdzielacze prądu stosowane w urządzeniu według wynalazku i fig. 7 - schemat blokowy, częściowo ideowy, modyfikacji urządzenia z fig. 4 dla dostarczenia pomiaru prądu do korekcji gamma i automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu.

Figura 1 przedstawia przykładowe charakterystyki przenoszenia przy zastosowaniu różnych gamma w systemie przesyłania sygnałów wizyjnych. Pokazana jest charakterystyka przenoszenia 100 od strony nadawania, charakterystyka przenoszenia 102 kineskopu i całkowita charakterystyka przenoszenia 104. Sygnały wizyjne przesyłane w standardach telewizyjnych NTSC, PAL i SECAM mają gamma około 0,45 do 0,5, natomiast kineskop odbiornika telewizji kolorowej ma gamma około 2,8 do 3,1. W rezultacie całkowita charakterystyka przenoszenia, określająca stosunek światła wchodzącego do kamery do światła wychodzącego z kineskopu, nie jest liniowa i gamma ogólne wynosi praktycznie - około 1,35 zamiast 1,0. To oznacza, że wykładnicza charakterystyka przenoszenia kineskopu nie jest w pełni skompensowana, prowadząc do kompresji ciemnych części wyświetlanego obrazu. Taka kompresja powoduje, że tracone są szczegóły obrazu bliskie czerni, a obszary kolorowe przesuwają się w kierunku czerni. Równocześnie obszary białe są wzmacniane nadmiernie w porównaniu z obszarami ciemnymi, często osiągając nasycenie lampy obrazowej i powodując rozmazanie obrazu.

Figura 2A przedstawia nieliniową charakterystykę prądu w funkcji napięcia dla katody kineskopu.

Figura 2B przedstawia nieliniową charakterystykę rezystancji w funkcji napięcia dla katody kineskopu.

Figura 3 przedstawia odbiornik telewizyjny 10 zawierający układ 12 strojenia, wzmacniacza częstotliwości pośredniej i detektora, mający końcówkę wejściową 14 częstotliwości radiowej do odbioru sygnału wejściowego S1 o częstotliwości radiowej ze źródła, na przykład rozgłośni, kabla, magnetowidu kasetowego oraz do dostarczania wyjściowego sygnału wizyjnego S2 podstawowego pasma wizyjnego do układu 16 przetwarzania sygnału chrominancji/luminancji, który dostarcza składowąkoloru czerwonego R, składową koloru zielonego G i składową koloru niebieskiego B wyjściowych sygnałów wizyjnych w celu wyświetlenia przez kineskop 20. W celu dostarczania sygnałów sterujących o dużych napięciach do katod K1, K2 i K3 kineskopu 20, sygnały sterujące kolorami czerwonym, zielonym i niebieskim są doprowadzane do katod K1, K2 i K3 kineskopu 20 poprzez wzmacniacze sterujące 30,40 i 50 kineskopem. Wzmacniacze sterujące 30, 40 i 50 są identyczne, więc przedstawiony jest szczegółowo tylko jeden wzmacniacz steruj ący 50, zaznaczony linią kreskową, wraz z podaniem przykładowych wartości elementów tego układu.

176 104

Wzmacniacz sterujący 50 jest podzielony w celu objaśnienia liniami przerywanymi na trzy części zawierające liniowy wzmacniacz 60, wzmacniacz buforowy 70 i obwód sprzężenia zwrotnego 80.

Wzmacniacz 60 dostarcza wzmocniony sygnał wizyjny S3 w odpowiedzi na wejściowy sygnał wizyjny koloru czerwonego R, dostarczany przez procesor 16. Wzmacniacz buforowy 70 zawiera czujnik prądu katodowego, zawierający tranzystor Q3, który łączy wyjście wzmacniacza 60 z katodą K1 kineskopu 20 i dostarcza najego kolektorze prąd Ik zależny liniowo od prądu katody kineskopu 20. Obwód sprzężenia zwrotnego 80 zawiera rezystor 84 połączony szeregowo z cewką indukcyjną 86, która dostarcza przynajmniej część prądu wyjściowego tranzystora Q3 do węzła układowego 65 we wzmacniaczu 60 w celu wprowadzania korekcji gamma do obrazów wytwarzanych przez kineskop 20.

Wzmacniacz 60 zawiera pierwszy tranzystor Q11 drugi tranzystor Q2 połączone wukładzie kaskodowym. Pierwszy tranzystor Q1 ma emiter dołączony do punktu o potencjale odniesienia, czyli masy, poprzez pierwszy rezystor 62 i kolektor dołączony do emitera drugiego tranzystora Q2. Drugi tranzystor Q2 ma bazę dołączoną do źródła potencjału odniesienia, na przykład+12V, i kolektor dołączony, poprzez drugi rezystor 68, do źródła o względnie dużym napięciu zasilania, na przykład +200V. Drugi rezystor 68 dostarcza wzmocniony liniowo, wizyjny sygnał wyjściowy S3. Dioda 67 jest włączona pomiędzy drugim rezystorem 68 i kolektorem drugiego tranzystora Q2 w celu dostarczenia napięcia odstrojenia, które jest stosowane do zmniejszenia zniekształceń wprowadzanych przez następny wzmacniacz buforowy 70. Wielkie częstotliwości, na przykład w górnym końcu pasma częstotliwości sygnałów wizyjnych, sązwiększane przy pomocy połączonych szeregowo rezystora 66 i kondensatora 64, które są dołączone równolegle do rezystora emiterowego 62.

Wzmacniacz buforowy 70 zawiera parę komplementarnych tranzystorów Q3 i Q4, mających emitery dołączone poprzez rezystory emiterowe 74 i 76 do wyjścia 75 i bazy dołączone do katody i anody diody 67. Kolektor tranzystora Q4 jest połączony ze źródłem wysokiego napięcia poprzez rezystor zabezpieczający 72, a kolektor tranzystora Q3 jest dołączony do obwodu sprzężenia zwrotnego 80 dla dostarczenia prądu Ik do katody. Wyjście 75 jest połączone z katodą K1 kineskopu 20 poprzez rezystor zabezpieczający 79.

Obwód sprzężenia zwrotnego 80 zawiera rezystor 84 połączony szeregowo z cewką indukcyjną 86 włączoną pomiędzy kolektorem tranzystora Q3 i węzłem układowym 65 wzmacniacza 60 w celu dostarczenia prądu Ik katody kineskopu do rezystora emiterowego 62. Kolektor tranzystora Q3 jest dołączony do masy poprzez kondensator 88 oraz do węzła układowego 65 poprzez rezystor 82. Cewka indukcyjna 861 kondensator 88 służą do odizolowania prądów rozładowania o wielkich częstotliwościach kineskopu od rezystora emiterowego 62 w celu uniknięcia ujemnego sprzężenia.

Podczas pracy sprzężenie zwrotne prądu Ik katody kineskopu z emiterem tranzystora Q1 stabilizuje transkonduktancję wzmacniacza sterującego 50, zapewniając w rezultacie niemal idealną korekcję gamma. Można to łatwiej zrozumieć przez rozważenie nieliniowych charakterystyk kineskopu, przedstawionych na fig. 2A i 2B. Z fig. 2A widać, że prąd katody kineskopu nie jest bezpośrednią funkcją napięcia katody. Natomiast dla sygnałów bliskich odcięciu, czyli poziomowi czerni, są wymagane bardzo małe prądy, rzędu kilku mikroamperów, a dla działania w pobliżu poziomu bieli są wymagane nieproporcjonalnie duże prądy, rzędu setek mikroamperów'. Ta nieliniowość jest bardziej widoczna na fig. 2B, która przedstawia rezystancję katody w funkcji napięcia katody. Rezystancja jest bardzo duża, rzędu megaomów w pobliżu odcięcia, zmniejszenia się do kilkudziesięciu tysięcy omów w środkowym zakresie szarości i maleje do kilku tysięcy omów w pobliżu bieli szczytowej.

Skutek nieliniowości opisany powyżej reprezentuje gamma kineskopu i jak pokazano na fig. 1, dla charakterystyki przenoszenia 102 jest równe 3. Odpowiada to sześciennej zależności prądu od napięcia Vs. We wzmacniaczu sterującym 50 z fig. 3 gamma ogólne, czyli światło wejściowe do światła wyjściowego, jest zmniejszone do około jedności przez sprzężenie prądu wiązki kineskopu. Sprzężenie prądu wiązki powoduje nieliniowe wzmocnienie napięcia sygnału wizyjnego koloru czerwonego R, natomiast liniowe wzmocnienie prądowe. Innymi słowy, wzmacniacz 50 jest spolaryzowany tak, że działa raczej jako wzmacniacz transkonduktancji aniżeli jako wzmacniacz napięcia. Jeżeli sygnał wizyjny koloru czerwonego R zmienia się, tranzystor Q1 dostarcza do węzła układowego 65 tylko prąd równy różnicy pomiędzy rzeczywistym prądem Ik i prądem rezystora emiterowego, określonym przez podzielenie sygnału wizyjnego koloru czerwonego R przez wartość rezystora emiterowego 62. Ta różnicajest nieliniowa, ponieważ impedancja katody jest nieliniowa, jak to opisano poprzednio. Korzystnie sprzężenie zwrotne rzeczywistego prądu katodowego kineskopu zapewnia szczególnie doskonałą korekcję gamma, ponieważ wspomaga wzmacniacz 60 w dostarczaniu do katody prądu proporcjonalnego do wejściowego sygnału wizyjnego doprowadzanego do wejścia wzmacniacza, nawet pomimo tego, że impedancja dynamiczna katody zmienia się w funkcji prądu katodowego. W wyniku tego prąd wiązki kineskopu jest proporcjonalny do wejściowego sygnału wizyjnego, bez względu na rzeczywistą wartość napięcia katody przy dowolnym poziomie jaskrawości.

Figura 4 przedstawia zmodyfikowany odbiornik z fig. 3, z uwzględnieniem dostarczania ze sprzężeniem zwrotnym prądu katody kineskopu do rezystora emiterowego 62. Na fig. 3 prąd Ik katody jest doprowadzany do węzła układowego 65, który łączy się bezpośrednio z rezystorem 62. Na fig. 4 prąd Ik katody jest doprowadzany do węzła układowego 63, który jest dołączony do wspólnego punktu połączenia kolektora tranzystora Q1 i rezystora emiterowego tranzystora Q2. Zmiana ta nie zmienia działania wzmacniacza, ponieważ rzeczywiście cały prąd wiązki nadal płynie przez rezystor emiterowy 621 wytwarza tę samą składową napięcia polaryzacji na emiterze tranzystora Q1. Emiter tranzystora Q2 stanowi także punkt o małej impedancji i napięcie kolektora tranzystora Q1 nie będzie zmieniane przez przepływ prądu wiązki. Zatem, dostarczanie prądu Ik do węzła układowego 63 nie będzie kolidować z tłumieniem efektu Millera zapewnianego przez tranzystor Q2 w układzie kaskodowym.

Figura 5 przedstawia inaczej zmodyfikowany odbiornik z fig. 3, dostarczający prąd automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu. Zwykle w celu zapewnienia automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu stosuje się dołączenie tranzystora wyczuwającego prąd pomiędzy wzmacniaczem sterującym i katodą. Na fig. 5 wzmacniacz buforowy 70 zapewnia pomiar zarówno dla korekcji gamma, jak i automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu. We wzmacniaczu 70 dodatkowy tranzystor pnp Q5 i rezystor emiterowy 77 są dołączone równolegle do tranzystora Q3. Prąd wyjściowy dodatkowego tranzystora Q5 jest dostarczany do układu automatycznego sterowania 17 polaryzacjąkineskopu w procesorze 16 sygnału luminancji i chrominancji. Inne układy sterujące 30 i 40 sąpodobnie modyfikowane w celu dostarczania prądu automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu z wszystkich trzech układów.

Figury 6A i 6B przedstawiająróżne rozdzielacze prądu dostarczające prąd zależny od gamma i prąd zależny od automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu. Czujnik 600 prądu katody z fig. 6A zawiera parę tranzystorów pnp 602 i 604 mających elektrody bazy do odbioru źródła sygnału sterującego i emitery dołączone do katody 608 kineskopu. Dioda 606 jest dołączona równolegle do złączy baza-emiter tranzystorów, aby zapewnić obwód przepływu wstecznego prądu. Prąd wsteczny płynie na przykład podczas wygaszania, aby ładować pojemność rozproszenia związaną z katodą. Podczas pracy prąd katodowy jest dzielony na składową korekcji gamma na kolektorze tranzystora 602 i składową automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu na kolektorze tranzystora 604. Przy wytwarzaniu układów scalonych jest możliwe zastosowanie tranzystora z dwoma kolektorami. Fig. 6B przedstawia modyfikację przykładu z fig. 6A, w której tranzystory 6021 604 sązastąpione przez tranzystor 620 z podwójnym kolektorem, który dostarcza prądy wyjściowe gamma i automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu, proporcjonalnie do obszarów kolektorowych tranzystora 620.

Figura 7 przedstawia urządzenie sterujące kineskopem, w którym prądy sterujące automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu i gamma uzyskuje się bez zastosowania tranzystorów podwójnych, tak jak w przykładach z fig. 5 i 6A, oraz bez zastosowania tranzystorów z podwójnym kolektorem, tak jak w przykładzie z fig. 6B. Urządzenie to zawiera dodatkową diodę 81 włączonąpomiędzy wyjściem obwodu sprzężenia zwrotnego 80 i węzłem układowym 66, dodat176 104 kowy rezystor 83 połączony równolegle z kondensatorem 88, dodatkową diodę 85 włączonąpomiędzy kolektorem tranzystora Q3 i wejściem obwodu sprzężenia zwrotnego 80. Kolektor tranzystora Q3 jest dołączony do źródła dodatniego napięcia zasilania+12 V poprzez dołączony szeregowo rezystor 87 i diodę 90. Wspólny punkt połączenia rezystora 87 i diody 90 jest dołączony do źródła potencjału odniesienia, czyli do masy, poprzez następny rezystor 89. W uzupełnieniu podano przykładowe wartości elementów układu.

Podczas pracy prąd wyjściowy 13 dla układu 17 automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu jest wytwarzany na wspólnym połączeniu rezystorów 87 i 89 oraz diody 90. Przy względnie małych wartościach prądu Ik katody kineskopu, na przykład rzędu około 150 mikroamperów, napięcie na rezystorach 87 i 89 jest niższe niż 12 V i obwód sprzężenia zwrotnego 80 jest zablokowany przez spolaryzowaną wstecznie diodę 85. W tym stanie próbkowany prąd płynie całkowicie do układu 17 automatycznej regulacji polaryzacji kineskopu. Przy większych prądach katody dioda 85 zaczyna przewodzić i prądowe sprzężenie zwrotne zaczyna działać tak, jak opisano poprzednio. Rezystor 83 dodano, aby zapewnić obwód rozładowania dla kondensatora 88 i uniknąć potencjalnych efektów rozmazania.

176 104

SYGNAŁ

MODULACJI

NADAJNIKA

PRĄD [mikroampery]

REZYSTANCJA [omy]

FUG. 2A

176 104

U

30-^ FIG. 3

176 104

30-^ FIG. 4

176 104

14-^RF ¹²K i^S1

S2

470Q 15μΗ __

AKB 17

♦12VO-C Q2.

n q o

	¹ 1 1 1 1 1 1 1 u.
AKB \|	65 -L
Ϊ7	“1 ⁶⁶ X
G	R
_Λ40	AKB
.. L

K1>

FIG. 5

Ł—E>

K3

STEROWANIE >FIG. 6A

AUTO MAT YCZNAO^ REGULACJA POLARYZACJI KINESKOPU

FIG. 6B

STEROWANIE >

620

AUTOMATYCZNA REGULACJA POLARYZACJI KINESKOPU

600 <606 fch

Γ lOOpF

Dc

600 ,608

WS 104

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie sterujące kineskopem z korekcją gamma, posiadające wzmacniacz zawieraj ący pierwszy tranzystor i drugi tranzystor połączone w układzie kaskodowym, przy czym pierwszy tranzystor ma bazę do odbioru wejściowego sygnału wizyjnego, emiter dołączony do punktu o potencjale odniesienia poprzez pierwszy rezystor i kolektor dołączony do emitera drugiego tranzystora, a drugi tranzystor ma bazę dołączoną do źródła potencjału odniesienia i kolektor dołączony poprzez drugi rezystor do źródła o względnie dużym napięciu zasilania, przy czym drugi rezystor dostarcza wzmocniony liniowo, wyjściowy sygnał wizyjny do kolektora drugiego tranzystora, a kineskop ma katodę dołączoną do drugiego rezystora, znamienne tym, że zawiera układ z tranzystorem (Q3) i rezystorem (82) do dostarczania danej części prądu katodowego (Ik) przewodzonego przez katodę (K1) kineskopu (20) do węzła układowego (65, 63) we wzmacniaczu (60).
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że układ zawiera wzmacniacz buforowy (70) włączony pomiędzy drugi rezystor (68) i katodę (K1) oraz rezystor (82) włączony pomiędzy wyj ście prądowe wzmacniacza buforowego (70) i węzeł układowy (65,63) we wzmacniaczu (60).
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że układ zawiera tranzystor pnp (Q3), którego emiterjest dołączony do katody (K1) kineskopu (20), bazajest dołączona do drugiego rezystora (68) wzmacniacza (60) i kolektor jest dołączony do pierwszego rezystora (62).
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że układ zawiera tranzystor pnp (Q3), którego emiterjest dołączony do katody (K1) kineskopu (20), bazajest dołączona do drugiego rezystora (68) wzmacniacza (60) i kolektor jest dołączony do kolektora pierwszego tranzystora (Q1).
5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera układ do podziału prądu katodowego na jedną część dostarczaną do wzmacniacza (60) i drugą część dostarczaną do układu automatycznej polaryzacji kineskopu (20).