PL176467B1

PL176467B1 - Termoadhezyjne płótno usztywniające oraz sposób wytwarzania termoadhezyjnego płótna usztywniającego

Info

Publication number: PL176467B1
Application number: PL94305387A
Authority: PL
Inventors: Pierre Groshens
Original assignee: Picardie Lainiere
Priority date: 1993-10-11
Filing date: 1994-10-10
Publication date: 1999-05-31
Also published as: HUT75446A; ES2119123T3; ATE165878T1; FI944772L; FR2711151A1; RU94036755A; NO943822D0; DE69410054T2; JPH07189099A; NO300335B1; US5593533A; NO943822L; AU7572694A; AU676939B2; EP0648878B1; CN1121968A; DK0648878T3; US5534330A; CA2133500A1; EP0648878A1

Abstract

1. Term oadhezyjne plótno usztywniajace, zawierajace co najmniej je d n a warstwe nietkana z poprzeplatanych wlókien lub nitek, m ajacych jeden dany kierunek ogólny, której jedna powierzchnia jest pokryta punktam i z polimeru termotopliwego, znam ienne tym , ze zawiera nitki (3), zwane watkowymi, które sa nitkami z teksturowanych wlókien ciaglych, umieszczonych poprzecznie wzgledem wym ienionego kierunku ogólnego i zespolonych z warstw a nietkana (4, 5, 23) z poprzeplatanych wlókien ( 2) lub nitek dzieki poprzeplataniu wlókien ( 2) lub nitek tej warstwy nietkanej (4, 5, 23). 6 . Sposób wytwarzania termoadhezyjnego plótna u- sztywniajacego, w którym nanosi sie punkty z polimeru term o- topliwego na powierzchnie warstwy nietkanej z wlókien lub nitek poprzeplatanych za pom oca strumieni wody pod wysokim cisnieniem i majacych dany kierunek ogólny, znam ienny tym , ze nitki watkowe (3) z teksturowanych wlókien ciaglych u- mieszcza sie na tasmie przenosnikowej, wykonanej z siatki metalowej, po czym pokrywa sie nitki watkowe warstwa niet- kana (4) z wlókien lub nitek nie poprzeplatanych, a zespól, powstaly z nalozenia na siebie nitek watkowych (3) i warstwy nietkanej (4), poddaje sie dzialaniu strumieni wody pod wyso- kim cisnieniem, pochodzacej z kolektorów natryskowych, umieszczonych nad siatka, uzyskujac poprzeplatanie wlókien lub nitek (2) warstwy nietkanej (4) ze soba wzajemnie oraz z nitkami watkowymi (3), a nastepnie - ten zespól, tworzacy nosnik plótna usztywniajacego poddaje sie obróbce suszenia, i na te po- wierzchnie nosnika plótna usztywniajacego, która stykala sie z siatka m etalow a nanosi sie punkty z polimeru termotopliwego. FIG.1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest termoadhezyjne płótno usztywniające, zawierające warstwę włókien, przemieszanych z teksturowanymi nitkami wątkowymi oraz sposób jego wytwarzania. W szczególności, przedmiot wynalazku stanowi termoadhezyjne płótno usztywniające do części odzieży, złożone z nośnika płóciennego, na którego powierzchnię naniesiono złącza z polimeru termotopliwego i sposób wytwarzania takiego płótna.

176 467

Znane są termoadhezyjne płótna usztywniające oraz sposoby ich wytwarzania. Nośniki płótna usztywniającego, zwłaszcza termoadhezyjnego, dzieli się na ogół na dwie kategorie: właściwe nośniki tekstylne oraz włókniny. Właściwymi nośnikami tekstylnymi są takie nośniki, które otrzymuje się przez tkanie lub dzianie nitek, natomiast włókniny uzyskuje się przez utworzenie i zespolenie warstwy włókien lub nitek. Każdy z tych rodzajów nośników ma zalety i wady i użytkownik musi dokonać wyboru w zależności od żądanych właściwości płótna usztywniającego. Włókniny są tańsze, lecz wykazują one nierównomierny rozkład kierunkowy włókien lub nitek. Okoliczność ta może powodować nie tylko odchylenia gęstości i nieregulamości powierzchniowe, lecz ponadto niedostateczną stabilność wymiarową: włóknina może ulec odkształceniu w sposób nieodwracalny pod wpływem rozciągnięcia, co w przypadku termoadhezyjnego płótna usztywniającego stanowi przyczynę nieprawidłowej stabilizacji części odzieży, na którą wymieniona włóknina została naklejona przy doprowadzaniu ciepła. Zatem pomimo ich wyższej ceny, właściwe nośniki tekstylne są preferowane w tych zastosowaniach, w których wymienione wady włóknin są nie do zaakceptowania, przy czym sposób wykonania przez tkanie lub dzianie nadaje im jednorodność, zwłaszcza kierunkową jakiej brakuje włókninom. Właściwe nośniki tekstylne mają jednak mniejs:^^ objętość właściwą w porównaniu z włóknami i są mniej przyjemne w dotyku. Usiłowano zatem uzyskać nośnik płótna usztywniającego, który miałby jednocześnie objętość i właściwości dotykowe włókniny, natomiast właściwości spójnościowe, relaksacyjne i nierozciągliwości nośnika tkanego lub dzianego.

W opisie patentowym FR 2.645.180 dla uzyskania tego celu zaproponowano zestawienie dzianego lub tkanego nośnika tekstylnego i co najmniej jednej warstwy włókniny oraz powiązanie tych elementów za pomocą igłowania strumieniami płynnymi. Główną wadą tego materiału kompozytowego, przeznaczonego na płótno usztywniające, jest wysoki koszt jego wytwarzania, stanowiący sumę kosztu wytwarzania dzianiny lub tkaniny oraz kosztu wytwarzania włókniny.

Ponadto, z europejskiego zgłoszenia patentowego nr EP 363254 znany jest sposób, w którym nanosi się punkty z polimeru termoplastycznego lub żywicy termoklejącej na powierzchnię warstwy nietkanej z włókien lub nitek poprzeplatanych, przy czym przeplatanie włókien lub nitek wykonywane jest przy pomocy strumieni płynu pod wysokim ciśnieniem.

Celem wynalazku jest opracowanie termoadhezyjnego płótna usztywniającego, którego nośnik odpowiada żądanym właściwościom, zespalając właściwości właściwego nośnika tekstylnego i włókniny, natomiast nie wykazuje niedogodności, związanej z wysokim kosztem wytwarzania. Ponadto celem wynalazku jest uzyskanie dostatecznej elastyczności nośnika, aby termoadhezyjne płótno usztywniające zachowywało zdolność przyjmowania wszelkich wymaganych kształtów odzieży.

Termoadhezyjne płótno usztywniające, zawierające co najmniej jedną warstwę nietkaną z poprzeplatanych włókien lub nitek, mających jeden dany kierunek ogólny, której jedna powierzchnia jest pokryta punktami z polimeru termotopliwego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera nitki, zwane wątkowymi, które są nitkami z teksturowanych włókien ciągłych, umieszczonych poprzecznie względem wymienionego kierunku ogólnego i zespolonych z warstwą nietkaną z poprzeplatanych włókien lub nitek dzięki poprzeplataniu włókien lub nitek tej warstwy nietkanej.

Korzystnie nitkami wątkowymi są nitki teksturowane zawierające co najmniej dwie nitki wielowłókniste: pierwszą nitkę, zwaną nitką, rdzeniową, oraz drugą nitkę, zwaną nitką efektową, przy czym ilość nitki efektowej jest wyraźnie większa od ilości nitki rdzeniowej.

Korzystnie płótno zawiera tylko jedną warstwę nietkaną, przy czym nitki wątkowe są częściowo widoczne na danej powierzchni wymienionej warstwy, a punkty z polimeru termotopliwego są rozmieszczone na wymienionej powierzchni.

Korzystnie gęstość nitek wątkowych wynosi co najmniej trzy nitki na centymetr.

Korzystnie płótno zawiera dwie warstwy nietkane z włókien lub nitek poprzeplatanych, pomiędzy które ujęte są nitki wątków, przy czym liczba punktów z polimeru jest równa lub większa od 60 na 1 cm².

176 467

Sposób wytwarzania termoadhezyjnego płótna usztywniającego, w którym nanosi się punkty z polimeru termotopliwego na powierzchnię warstwy nietkanej z włókien lub nitek poprzeplatanych za pomocą strumieni wody pod wysokim ciśnieniem i mających dany kierunek ogólny, według wynalazku charakteryzuje się tym, że nitki wątkowe z teksturowanych włókien ciągłych umieszcza się na taśmie przenośnikowej, wykonanej z siatki metalowej, po czym pokrywa się nitki wątkowe warstwą nietkaną z włókien lub nitek nie poprzeplatanych, a zespół, powstały z nałożenia na siebie nitek wątkowych i warstwy nietkanej, poddaje się działaniu strumieni wody pod wysokim ciśnieniem, pochodzącej z kolektorów natryskowych, umieszczonych nad siatką, uzyskując poprzeplatanie włókien lub nitek warstwy nietkanej ze sobą wzajemnie oraz z nitkami wątkowymi, a następnie ten zespół, tworzący nośnik płótna usztywniającego poddaje się obróbce suszenia, i na tę powierzchnię nośnika płótna usztywniającego, która stykała się z siatką metalową nanosi się punkty z polimeru termotopliwego.

Korzystnie nitki wątkowe, będące teksturowanymi kurczliwymi nitkami lub włóknami ciągłymi, poddaje się późniejszej obróbce cieplnej, przystosowanej do uzyskania skurczu nitek wątkowych.

Zalety wynalazku wynikają z faktu, iż odmiennie niż w materiale kompozytowym, opisanym i zastrzeżonym w opisie patentowym FR 2.654.180, nośnik płótna usztywniającego według wynalazku nie zawiera dzianiny ani tkaniny, lecz jedynie nitki wątkowe, które są rozmieszczone równolegle do siebie i które są połączone trwale z warstwą nietkaną dzięki splątaniu włókien i nitek składowych tej warstwy.

Nitki wątkowe nadają nośnikowi według wynalazku poprzeczną stabilność wymiarową, która jest porównywalna ze stabilnością tkanego nośnika tekstylnego lub dzianiny o splocie wątkowym. W kierunku podłużnym spójność nośnika jest porównywalna ze spójnością włókniny, należy jednak zauważyć, że w dziedzinie płócien usztywniających chodzi głównie o stabilności i wytrzymałości w kierunku poprzecznym, a zatem nie stanowi to szczególnej niedogodności.

Prócz tego nitki wątkowe są nitkami z teksturowanych włókien ciągłych. Z jednej strony obecność falistości, uwarunkowanej teksturowaniem, nadaje warstwie nietkanej rozciągliwość poprzeczną która jest pożądana w przypadku termoadhezyjnego płótna usztywniającego, mającego przyjmować kształty, nadane części odzieży, którą ono wzmacnia. Ta rozciągliwość powinna powodować elastyczność w kierunku wątkowym rzędu co najmniej kilku procentów, zwłaszcza rzędu 5%, aż do wartości znacznie większych, mianowicie rzędu 20%. Z drugiej strony obecność falistości, uwarunkowanej teksturowaniem, zwiększa sczepliwość włókien i nitek warstwy nietkanej oraz nitek wątkowych. Jeszcze lepsze wyniki uzyskuje się, stosując nitki teksturowane o dużej objętości właściwej, otrzymane metodą teksturowania strumienia powietrza z co najmniej dwóch nitek wielowłóknistych - pierwszej, zwanej nitką rdzeniową, i drugiej zwanej nitką efektową. W tego rodzaju nitce teksturowanej nitka efektowa wytwarza dokoła nitki rdzeniowej pętelki, z którymi sczepiają się włókna lub nitki warstwy nietkanej.

W pierwszej postaci wykonania termoadhezyjne płótno usztywniające według wynalazku, jest utworzone przez jedną tylko warstwę nietkaną splątanych włókien lub nitek, przy czym nitki wątkowe są częściowo widoczne na jednej powierzchni wymienionej warstwy; ponadto punkty z polimeru termotopliwego są rozmieszczone na wymienionej powierzchni. Podczas nanoszenia punktów z polimeru termotopliwego polimer ten zapewnia lokalną spójność elementów, z którymi się styka i którymi mogą być jednocześnie włókna lub nitki warstwy nietkanej, w szczególności włókna lub nitki, powodujące splątanie nitek wątkowych, oraz teksturowane nitki ciągłe, tworzące wątek. Uzyskuje się ten sposób zwiększoną spójność pomiędzy nitkami wątkowymi a warstwą nietkaną, przy czym spójność tę zapewnia nie tylko splątanie włókien lub nitek wątkowych, lecz również sklejenie tych ostatnich dzięki punktom z polimeru termotopliwego.

Dzięki zwiększeniu spójności wskutek sklejenia za pomocą polimeru możliwe jest odpowiednie zmniejszenie efektu splątania wówczas, gdy może on dać szkodliwy skutek. W szczególności, gdy splątanie włókien lub nitek warstwy nietkanej i nitek wątkowych uzyskuje się za pomocą działania strumieni płynu pod wysokim ciśnieniem, stwierdzono, że

176 467 działanie to dąży do zagęszczenia warstwy, czyli do zmniejszenia jej objętości. Może to stanowić wadę w przypadku niektórych zastosowań termoadhezyjnego płótna usztywniającego. Podobne działanie strumieni płynu pod wysokim ciśnieniem ma tendecję do zmiany sposobu wykonania nośnika, mianowicie do nadania mu bardziej suchego charakteru. W ten sposób w pierwszej postaci wykonania wynalazku możliwe jest znaczne zmniejszenie działania strumieni płynu wskutek dodatkowej spójności, osiąganej za pomocą punktów z polimeru termotopliwego na tej powierzchni warstwy, na której nitki wątkowe są częściowo widoczne, tak, aby otrzymać termoadhezyjne płótno usztywniające, mające pożądane cechy objętości właściwej. To zwiększenie spójności dzięki polimerowi jest szczególnie wyraźnie wówczas, gdy gęstość nitek wątkowych jest równa lub większa od 3 nitek/cm.

W drugiej postaci wykonania termoadhezyjne płótno usztywniające zawiera dwie warstwy nietkane, umieszczone z obu stron nitek wątkowych. Nitki wątkowe są ujęte pomiędzy dwie warstwy i są powiązane z nimi dzięki splątaniu włókien lub nitek obu warstw. Tę drugą postać wykonania wykorzystuje się zwłaszcza w tym celu, aby mieć jak najbardziej płaską i jak najbardziej równomierną powierzchnię do naniesienia punktów z polimeru termotopliwego, gdy chodzi o naniesienie drobnopunktowe, tj. takie, które zawiera liczbę punktów polimerowych na centymetr kwadratowy, równą lub większą od 60. W tym przypadku druga warstwa nietkana, na której rozmieszczone są punkty z polimeru termotopliwego, ma korzystnie gramaturę, mniejszą od gramatury pierwszej warstwy. Na przykład w przypadku termoadhezyjnego płótna usztywniającego do wyrobu odzieży lekkiej, mającego gramaturę od 50 do 65 g/m, druga warstwa nietkana miała gramaturę od 10 do 20 g/m, a pierwsza warstwa - od 25 do 35 g/m.

Nitki, stosowane do wykonania nitek wątkowych, są korzystnie kurczliwymi nitkami teksturowymi, a splątanie nitek lub włókien warstwy nietkanej albo ewentualnie warstw nietkanych uzyskuje się za pomocą działania strumieni płynu pod wysokim ciśnieniem; w tym przypadku nośnik płótna usztywniającego, po działaniu strumieni płynu, poddaje się obróbce kurczenia cieplnego. Ma to tę zaletę, że zwiększa dodatkowo objętość właściwą termoadhezyjnego płótna usztywniającego.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie w przekroju termoadhezyjne płótno usztywniające z jedną tylko warstwą nietkaną, fig. 2 - również schematycznie z boku instalację do zespalania warstwy nietkanej i nitek wątkowych pod działaniem strumieni płynu, a fig. 3 - schematycznie w przekroju termoadhezyjne płótno usztywniające z dwiema warstwami nietkanymi.

Termoadhezyjne płótno usztywniające 1 według wynalazku zawiera warstwę nietkaną z włókien 2, które są splątane między sobą i które są również przeplecione z nitkami 3, zwanymi nitkami wątkowymi, które są ustawione poprzecznie do kierunku ogólnego warstwy 4. Nitkami wątkowymi 3 są nitki teksturowanych włókien ciągłych, przy czym są one zespolone wzajemnie jedynie dzięki przepleceniu włókien 2, tworzących warstwę nietkaną 4. Liczba nitek wątkowych 3 wynosi co najmniej trzy nitki na centymetr, a naniesienie punktów 22 z polimeru termotopliwego przeprowadza się na powierzchni 5 warstwy 4, na której nitki wątkowe 3 są najbardziej widoczne. W ten sposób uzyskuje się wzmocnienie spójności nitek wątkowych i warstwy nietkanej dzięki temu, że oprócz splecenia włókien 2 dokoła nitek wątkowych 3 istnieje sklejenie powierzchniowe niektórych włókien 2' oraz niektórych nitek wątkowych za pomocą polimeru punktów 22.

Nośnik 18 płótna usztywniającego otrzymuje się w instalacji zespalającej, wykorzystującej strumienie płynu, takiej jak ta, która jest przedstawiona na fig. 2. Instalacja 6 zawiera przenośnik z taśmą 7 bez końca, którą stanowi siatka metalowa, naciągnięta pomiędzy trzema bębnami 8, 9, i 19, przy czym bęben 10 jest napędzany ruchem obrotowym za pomocą nieuwidocznionych środków napędowych. Nad górną częścią taśmy 7 umieszczone są kolektory dysz, zasilane pod wysokim ciśnieniem. Na figurze 2 uwidoczniono cztery kolektory 11, 12, 13, 14, zasilane np. ciśnieniami równymi odpowiednio: 40 barów w przypadku pierwszego kolektora 11, 60 barów w przypadku drugiego kolektora 12, 70 barów w przypadku trzeciego kolektora 13 oraz 80 barów w przypadku czwartego kolektora 14. Taśmę 7 poprzedzają dwa zespoły zasilające. Pierwszym zespołem 15 jest druga taśma przenośnikowa, na której ufor6

176 467 mowana została warstwa nietkana 4, złożona z włókien 2, za pomocą odpowiedniego znanego środka. Włókna 2 mają na drugiej taśmie 15 postać warstwy, która nie ma spójności, lecz która jest przytrzymywana przez ssanie. Jak to wynika jasno z fig. 2, druga taśma bez końca 15 jest uwidoczniona pochyło nad pierwszą taśmą bez końca 7, na wysokości bębna wejściowego

8. Drugi zespół zasilający 16 jest utworzony przez ruchomy układ uwarstwiony nitek zaczepowych lub haczykowych, przystosowanych do odbierania, i do blokowania obu końców odcinków nitek 3, które są zasilane za pomocą nieuwidocznionych środków do utrzymywania ich w stanie naciągnięcia, równolegle do siebie, i do ich doprowadzania do pierwszej taśmy beż końca 7 w strefie 21 tej ostatniej, w której druga taśma bez końca 15 odkładka warstwę 4 włókien lub nitek. Możliwa jest regulacja gęstości nitek 3 dla danej długości warstwy 4 w zależności od wzajemnych prędkości drugiego zespołu 16 i pierwszej taśmy bez końca 7. W przedstawionym przykładzie warstwa 4 jest umieszczona nad nitkami 3. Zespół, powstały przez nałożenie na siebie nitek 3 i warstwy 4 włókien lub nitek 2, przechodzi kolejno pod czterema kolektorami natryskowymi 11, 12, 13, 14. Woda, która wytryskuje z wymienionych kolektorów natryskowych nie tylko uderza bezpośrednio we włókna lub nitki 2, lecz również odbija się od siatki metalowej, tworzącej taśmę bez końca 7, i wskutek tego przemieszcza względem siebie włókna lub nitki 2 warstwy 4. Struktura i średnice drutów, stanowiących siatkę, są dobrane tak, aby uzyskać jak najlepszy efekt przeplecenia podczas przechodzenia warstwy 4 pod kolektorami natryskowymi 11 do 14. W podanym przykładzie średnica drutów wynosiła 0,5 mm, a siatka miała rozwartość 30, co oznacza, że przerwy między oczkami siatki wynosiły 30% jej całkowitej powierzchni. Wodę, pochodzącą z kolektorów natryskowych 11 do 14, odzyskuje się w skrzyni zasysającej 17, która jest umieszczona pod górną częścią taśmy bez końca 7 naprzeciwko kolektorów natryskowych 11 do 14. Zawraca sięjądo obiegu za pomocą nieuwidocznionego zespołu pomp. W nośniku 18 płótna usztywniającego, utworzonym przez warstwę 4 i nitki 3, włókna i nitki 2 są przeplecione ze sobą tak, aby zapewnić spójność wymienionej warstwy 4, a ponadto są one oplecione dokoła nitek 3, nazywanych nitkami wątkowymi. Tak zespolony zespół 18, wchodzi do tunelu 19 do suszenia i ewentualnie termoutrwalania, regulowanego np. w granicach od 110 do 180°C, a następnie zostaje zwinięty w postaci nawoju 20. Nośnik 18 płótna usztywniającego pokrywa się następnie punktową powłoką na bazie żywicy termoklejącej. Powłokę tę nanosi się na tę powierzchnię 5 nośnika 18, na której nitki wątkowe 3 są najbardziej widoczne. W przykładzie, przedstawionym na fig. 2, chodzi o powierzchnię, która jest zwrócona ku pierwszej taśmie bez końca 7.

Naniesienie punktów z żywicy uzyskuje się za pomocą walców grawerowanych, przy czym żywicę można nanosić bądź w postaci masy papkowatej 5 (walec typu serigraficznego), bądź też w postaci proszku (walec wygrawerowany wgłębnie typu heliograwiury). Można je również uzyskać za pomocą cylindra perforowanego typu drukarskiego, w którym masę papkowatą doprowadza się do wnętrza cylindra, a następnie przetłacza się za pomocą zgarniaka poprzez perforację z wnętrza na zewnątrz cylindra. Nośnik 18, na którym naniesione są punkty z żywicy, przechodzi następnie do tunelu suszącego.

W szczegółowym przykładzie wykonania włóknami 2 były włókna poliestrowe o 1,5 dtex, warstwa 4 miała gramaturę 25 g/m², nitkami wątkowymi 3 były teksturowane nitki pseudoskrętne utrwalane poliestrem o 100 dtex, umieszczone w warstwie w ilości sześciu na centymetr. Żywica termoklejąca miała postać poliamidowej masy papkowatej; została naniesiona za pomocą cylindra perforowanego typu drukarskiego, z ok. 40 otworami na 1 cm2. Każdy otwór miał średnicę rzędu 0,6 mm.

Wykonane w ten sposób termoadhezyjne płótno usztywniające wykazuje odnośnie objętości właściwej i jakości dotyku cechy włókniny, a równocześnie wykazuje właściwości dynamometryczne i stabilność wymiarową takie jak nośnik typu tkaniny lub dzianiny wątkowej. Stwierdzono w szczególności zwiększenie wytrzymałości dynamomerycznej nośnika 18 po naniesieniu punktów z żywicy, uwarunkowane sklejeniem z nitkami wątkowymi 3 włókien 2', które - poprzeplatane z nitami wątkowymi 3 - znajdują się na powierzchni nośnika 18.

Na figurze 2 przedstawiono instalację 6, w której działanie strumieni wodnych uzyskuje się jedynie na jednej powierzchni nośnika 18. W praktyce stosuje się korzystnie instalację z co

176 467 najmniej dwoma zespołami kolektorów natryskowych, działającymi odpowiednio na obydwie powierzchnie nośnika, tak, aby uzyskiwać lepsze oplecenie włókien 2 dokoła nitek wątkowych 3.

Na tejże fig. 2 przedstawiono instalację 6, do której doprowadza się jedną tylko warstwę

4. Ta sama instalacja może jednak z łatwością zawierać trzeci zespół zasilający dla drugiej warstwy 23, która zostałaby nałożona na pierwszą taśmę 7 bez końca naprzeciw bębna wejściowego 8 przed strefą 21. W tym przypadku nitki wątkowe 3 byłyby umieszczone pomiędzy dwiema warstwami 4 i 23, zanim zespół wejdzie pod kolektory natryskowe. W otrzymanym nośniku płótna usztywniającego nitki wątkowe 3 byłyby ujęte pomiędzy dwiema warstwami 4, 23, których włókna lub nitki 2 byłyby poprzeplatane ze sobą i dokoła wymienionych nitek wątkowych 3.

Ta postać wykonania płótna usztywniającego 24 z dwiema warstwami nietkanymi 4, 23 jest szczególnie interesująca w zastosowaniu wówczas, gdy powłoka termoadghezyjna z żywicy jest powłoką drobnopunktową, tj. mającą liczbę punktów na 1 cm², równą lub większą od 60, co wymaga, aby powlekana powierzchnia była dokładnie płaska i regularna. W tym przypadku korzystnie jest, jeśli druga warstwa nietkana 23 będzie lżejsza od pierwszej warstwy 5. W szczegółowym przykładzie płótna usztywniającego do wyrobu odzieży lekkiej przy gramaturze od 50 do 65 g/m - powłoka miała od 12 do 14 g/m , nitki wątkowe - od 5 do 6 g/m², pierwsza warstwa - od 25 do 35 g/m2, a druga warstwa - od 10 do 20 g/m2.

Ponieważ nitki wątkowe 3 są nitkami teksturowanymi, uzyskuje się dobry efekt sczepiania i przeplatania dzięki ich naturalnej falistości. Te nitki teksturowane mogą być typu pseudoskrętnego utrwalonego, jednak najlepsze rezultaty uzyskuje się stosując nitki teksturowane o dużej objętości właściwej, otrzymane metodą teksturowania strumieniami powietrza z co najmniej dwóch nitek wielowłóknistych: pierwszej nitki, zwanej nitką rdzeniową, oraz drugiej nitki zwanej efektową, przy czym zasilanie nitką efektową jest wyraźnie większe od zasilania nitką rdzeniową. Ta nitka teksturowana o dużej objętości właściwej ma teksturę pętelkową, która sprzyja dodatkowo przeplataniu z włóknami lub nitkami 2 podczas działania strumienia płynu.

Nitkami wątkowymi mogą być również kurczliwe nitki teksturowane. W tym przypadku uzyskuje się skurcz nitek wątkowych w piecu do suszenia 19 lub podczas dalszej operacji. Skurcz nitek 3 pozwala zwiększyć dodatkowo objętość właściwą nośnika 18 i uzyskać większą elastyczność wymienionego nośnika 18 w kierunku poprzecznym. Warstwę pokładowy można wykonać z wszelkiego rodzaju włókien lub nitek ciągłych.

176 467

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Termoadhezyjne płótno usztywniające, zawierające co najmniej jedną warstwę nietkaną z poprzeplatanych włókien lub nitek, mających jeden dany kierunek ogólny, której jedna powierzchnia jest pokryta punktami z polimeru termotopliwego, znamienne tym, że zawiera nitki (3), zwane wątkowymi, które są nitkami z teksturowanych włókien ciągłych, umieszczonych poprzecznie względem wymienionego kierunku ogólnego i zespolonych z warstwą, nietkaną (4, 5, 23) z poprzeplatanych włókien (2) lub nitek dzięki poprzeplataniu włókien (2) lub nitek tej warstwy nietkanej (4,5,23).
2. Płótno według zastrz. 1, znamienne tym, że nitkami wątkowymi (3) są nitki teksturowane zawierające co najmniej dwie nitki wielowłókniste: pierwszą nitkę, zwaną nitką rdzeniową, oraz drugą nitkę, zwaną nitką efektową, przy czym ilość nitki efektowej jest wyraźnie większa od ilości nitki rdzeniowej.
3. Płótno według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że zawiera tylko jedna warstwę nietkaną (4), przy czym nitki wątkowe są częściowo widoczne na danej powierzchni wymienionej warstwy (4), zaś punkty z polimeru termotopliwego są rozmieszczone na wymienionej powierzchni.
4. Płótno według zastrz. 3, znamienne tym, że gęstość nitek wątkowych (3) wynosi co najmniej trzy nitki na centymetr.
5. Płótno według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, ze zawiera dwie warstwy nietkane (5, 23) z włókien lub nitek poprzeplatanych (2), pomiędzy które ujęte są nitki wątkowe (3), przy czym liczba punktów z polimeru jest równa lub większa od 60 na 1 cm².
6. Sposób wytwarzania termoadhezyjnego płótna usztywniającego, w którym nanosi się punkty z polimeru termotopliwego na powierzchnię warstwy nietkanej z włókien lub nitek poprzeplatanych za pomocą strumieni wody pod wysokim ciśnieniem i mających dany kierunek ogólny, znamienny tym, że nitki wątkowe (3) z teksturowanych włókien ciągłych umieszcza się na taśmie przenośnikowej, wykonanej z siatki metalowej, po czym pokrywa się nitki wątkowe warstwą nietkaną (4) z włókien lub nitek nie poprzeplatanych, a zespół, powstały z nałożenia na siebie nitek wątkowych (3) i warstwy nietkanej (4), poddaje się działaniu strumieni wody pod wysokim ciśnieniem, pochodzącej z kolektorów natryskowych, umieszczonych nad siatką, uzyskując poprzeplatanie włókien lub nitek (2) warstwy nietkanej (4) ze sobą wzajemnie oraz z nitkami wątkowymi (3), a następnie - ten zespół, tworzący nośnik płótna usztywniającego poddaje się obróbce suszenia, i na tę powierzchnię nośnika płótna usztywniającego, która stykała się z siatką metalową nanosi się punkty z polimeru termotopliwego.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że nitki wątkowe, będące teksturowanymi kurczliwymi nitkami lub włóknami ciągłymi, poddaje się późniejszej obróbce cieplnej, przystosowanej do uzyskania skurczu nitek wątkowych.