PL179321B1 - Nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych PL PL - Google Patents

Nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych PL PL

Info

Publication number
PL179321B1
PL179321B1 PL94306199A PL30619994A PL179321B1 PL 179321 B1 PL179321 B1 PL 179321B1 PL 94306199 A PL94306199 A PL 94306199A PL 30619994 A PL30619994 A PL 30619994A PL 179321 B1 PL179321 B1 PL 179321B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
formula
amino
hydrogen
solvent
Prior art date
Application number
PL94306199A
Other languages
English (en)
Other versions
PL306199A1 (en
Inventor
Sung K Kim
Seong N Kim
Woo H Kim
Jong Ch Lim
Hee M Oh
Tae S Kwon
Bong J Park
Original Assignee
Lucky Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Lucky Ltd filed Critical Lucky Ltd
Publication of PL306199A1 publication Critical patent/PL306199A1/xx
Publication of PL179321B1 publication Critical patent/PL179321B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D501/00Heterocyclic compounds containing 5-thia-1-azabicyclo [4.2.0] octane ring systems, i.e. compounds containing a ring system of the formula:, e.g. cephalosporins; Such ring systems being further condensed, e.g. 2,3-condensed with an oxygen-, nitrogen- or sulfur-containing hetero ring
    • C07D501/14Compounds having a nitrogen atom directly attached in position 7
    • C07D501/16Compounds having a nitrogen atom directly attached in position 7 with a double bond between positions 2 and 3
    • C07D501/207-Acylaminocephalosporanic or substituted 7-acylaminocephalosporanic acids in which the acyl radicals are derived from carboxylic acids
    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02PCLIMATE CHANGE MITIGATION TECHNOLOGIES IN THE PRODUCTION OR PROCESSING OF GOODS
    • Y02P20/00Technologies relating to chemical industry
    • Y02P20/50Improvements relating to the production of bulk chemicals
    • Y02P20/55Design of synthesis routes, e.g. reducing the use of auxiliary or protecting groups

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Cephalosporin Compounds (AREA)

Abstract

1 N o w y sposób w ytw arzania p ochodn ych cefem ow ych o ogólnym w zo rze 1, w którym R l ozn acza grupe k arb ok sylow a lub zab ezp ieczon a grupe karboksylowa, która m o ze tw orzyc sól o ugrupow aniu -CO O M + z jonem m etalu alkalicznego (M ? ) w zg led n ie m o ze ozn aczac ugrupow anie -CO O gdy R2 zaw iera podstawnik o dodatnim ladunku elek tryczn ym , R2 oznacza atom wodoru, grupe a cy lo k sy m ety lo w a, h etero cy k lo m ety lo w a lub heterocyklotto m etylow a, w których okreslenie „h eterocyklo” ozn acza nasycony lub niena- sycon y 3- do 7 -czlon ow y pojedynczy p ierscien zaw ierajacy co najmniej jeden heteroatom wybrany sposród atom ów azotu, tlenu i siarki lub ugrupow anie w ielop ierscien iow e utw orzone przez sk ond en sow an ie dw óch lub wiekszej liczby pojedynczych pierscien i, R3 ozn acza atom wodoru lub grupe zabezpie- czajaca grupe am inow a, R5 oznacza atom wodoru, C 1-4-alkil lub grupe o wzorze -C(Ra )-(Rb)CO2Rc, w którym R a i Rb w grupie o w zorze -C(Ra )(R b )C 02R c dla R5 sa identyczne lub rózne od kazd ego in n eg o ugrupow ania i oznaczaja atom wodoru lub C 1 ? 4 -alkil, w zg led n ie Ra i R b razem z atom em w egla, z którym sa one zw iazane m o g a tw orzyc grupe C 3 - 7 cy k lo a lk ilo w a , a Rc oznacza atom wodoru lub grupe zabezpieczajaca grupe karboksylow a i Q oznacza N lub CH, zn a m ien n y tym , ze reaktyw na poch od n a tiofosforan ow a kw asu tia(dia)- zolooctow ego o ogólnym w zorze 2, w którym R 3, R5 i Q m aja w yzej podane znaczen ie, a R4 oznacza C1-4alkil lub fen y l, a cylu je sie za pom oca pochodnej 7-A C A o ogólnym w zorze 3 , w którym R1 i R 2 m aja w yzej podane znaczenie, przy czym reakcje prowadzi sie w o b ecn o sci zasady oraz rozpuszczalnika organicznego, w od y lub ich m ieszanin y, korzystnie w temperaturze 0-30°C P L 179321 B 1 Wzór 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych, użytecznych jako antybiotyki. Bardziej szczegółowo, przedmiotem wynalazku jest nowy sposób wytwarzania cefemowych pochodnych o grupie 2-[aminotia(dia)-zolilo]-2-metoksyiminoacetamidowej podstawionej w pozycji 7 pierścienia cefemowego. W sposobie tym nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)-zolooctowego acyluje się za pomocą pochodnej 7-ACA (kwas 7-aminocefalosporanowy).
Sposobem tym otrzymuje się cefemowe pochodne o ogólnym wzorze 1, w którym R 1 oznacza grupę karboksy Iową lub zabezpieczoną grupę karboksylową, która może tworzyć sól o ugrupowaniu -COO'M+ z jonem metalu alkalicznego (M+), takim jak sód, względnie może oznaczać ugrupowanie -COO gdy R2 zawiera podstawnik o dodatnim ładunku elektrycznym, taki jak grupa pirydyniowa, pirymidyniowa lub tiazolilowa, R2 oznacza atom wodoru, grupę acyloksymetylową, heterocyklometylową lub heterocyklotiometylową, w których
179 321 określenie „heterocyklo” oznacza nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień zawierający co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni, przy czym każda z tych grup może być podstawiona odpowiednimi podstawnikami, R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R5 oznacza atom wodoru, Ci-4alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(Rb)CC)2Rc, w którym Ra i Rb w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2Rc dla R są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub Ci-4-alkil, względnie Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę C3-7cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a Q oznacza N lub CH.
W nowym sposobie wytwarzania pochodnych cefemowych o wzorze 1 będącym przedmiotem wynalazku jako związek wyjściowy stosuje się nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)zolooctowego.
We wcześniejszych publikacjach i opisach patentowych, ujawniono liczne sposoby wytwarzania antybiotyków (4ldkamowych. Wcześniejsze sposoby wytwarzania pochodnych antybiotyków β-laktamowych powszechnie rozpoczynano z kwasu organicznego o ogólnym wzorze 4, który przekształcano w jego reaktywną pochodną i następnie poddawano ją reakcji acylowania za pomocą grupy aminowej pierścieni β-laktamowych o wzorze 4, w którym R, R^i Q mają wyżej podane znaczenie.
Reaktywne pochodne związku o wzorze 4, które były znane z powyższych wcześniejszych sposobów obejmują chlorek kwasowy, reaktywny ester, reaktywny amid, mieszany bezwodnik kwasowy itp. Jednakże reaktywną pochodną w postaci chlorku kwasowego lub mieszanego bezwodnika kwasowego wytwarza się w surowych warunkach reakcji i dodatkowo jest ona nietrwała, tak że musiałaby być stosowana in situ w reakcji acylowania, bez wyodrębniania. Może to być głównym powodem tworzenia się produktów ubocznych. Dodatkowo, reaktywny ester i reaktywny amid związku o wzorze 4, ma również i te wady, że wytwarza się je z małą wydajnością, ich reaktywność jest bardzo niska dla wymaganych długich czasów reakcji i dodatkowo bardzo trudno usuwa się produkty uboczne, na przykład hydroksypochodną, taką jak 1 -hydroksybenzotriazol oraz pochodną tiolową, taką jak 2-merkaptobenzotiazol.
Ponadto, japońska patentowa publikacja wyłożeniowa nr (Sho) 57-175196 ujawnia związek o wzorze 6, w którym R-, r5 i Q mają wyżej podane znaczenie, a R4 oznacza C^alkU lub fenyl albo razem z atomem tlenu lub atomem fosforu, do którego jest on przyłączony może tworzyć 5- lub 6-członowy pierścień heterocykliczny. Związek ten można wytwarzać z kwasu organicznego o wzorze 4 i chlorofosforanowej pochodnej.
Jednak związek o wzorze 6 jest nietrwałym reaktywnym mieszanym bezwodnikiem kwasowym, którego nie można wyodrębnić i w związku z tym może wywoływać niekorzystną reakcję w następnym etapie.
Tak więc nieprzerwanie poszukiwano sposobu wytwarzania pochodnych cefalosporyny, który mógłby rozwiązać problemy dotyczące wyżej opisanych reaktywnych pochodnych. Obecnie osiągnięto sukces otrzymując bardzo dogodnym sposobem pochodne cefalosporyny z zastosowaniem nowej reaktywnej pochodnej tiofosforanowej kwasu tia(dia)zolooctowego o odpowiedniej reaktywności i trwałości, otrzymywanej z dużą wydajnością i o wysokiej czystości, z kwasu organicznego o wzorze 4 i pochodnej chlorotiofosforanowej. Ponadto, stwierdzono również, że pochodne cefemowe o wzorze 1, użyteczne jako antybiotyki, można także wytwarzać bardziej ekonomicznie wychodząc z tej nowej reaktywnej pochodnej tiofosforanowej kwasu tia(dia)zolooctowego.
Według wynalazku nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych o ogólnym wzorze 1, w którym R 1 oznacza grupę karboksylową lub zabezpieczoną grupę karboksylową, która może tworzyć sól o ugrupowaniu -COO'M+ z jonem metalu alkalicznego (M+) względnie może oznaczać ugrupowanie -COO' gdy r2 zawiera podstawnik o dodatnim ładunku elektrycznym, r2 oznacza atom wodoru, grupę acyloksymetylową, heterocyklomctylową lub heterocykłotiometylową, w których określenie „heterocyklo” oznacza nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień zawierający co najmniej jeden heteroatom
179 321 wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni, R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R5 oznacza atom wodoru, Cj -j-alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(R'b)CO2Rc, w którym Rai R’’ w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO?RC dla r5 są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub Ci-4-alkil, względnie Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę (©^cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową i Q oznacza N lub CH, charakteryzuje się tym, że reaktywną pochodną tiofosforanową kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3, R? i Q mają wyżej podane znaczenie, a R4 oznacza Ci-ialkil lub fenyl, acyluje się za pomocą pochodnej 7-ACA o ogólnym wzorze 3, w którym R1 i R2 mają wyżej podane znaczenie, przy czym reakcję prowadzi się w obecności zasady oraz rozpuszczalnika organicznego, wody lub ich mieszaniny, korzystnie w temperaturze 0-30°C.
Jako rozpuszczalnik korzystnie stosuje się pojedynczy rozpuszczalnik wybrany z grupy obejmującej dichlorometan, dichloroetan, chloroform, cztero-chlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan tetrahydrofuran, aceton, N,N-dimetyloformamid, N,N-dimetyloacetamid, alkohole i wodę albo mieszaninę dwóch lub większej liczby rozpuszczalników z nich wybranych.
Korzystnie jako rozpuszczalnik stosuje się rozpuszczalnik alkoholowy lub mieszaninę alkohol-woda; korzystniej alkohol metylowy, alkohol etylowy lub alkohol izopropylowy.
Jako zasadę korzystnie stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej węglan sodowy, wodorowęglan sodowy, węglan potasowy, wodorowęglan potasowy, trietyloaminę, tri-(n-butylo)aminę i diizopropyloetyloaminę.
Reakcję korzystnie prowadzi się w temperaturze 0-30°C.
Powyżej naszkicowano jedynie kilka z wielu możliwych do realizacji wariantów przedmiotu niniejszego wynalazku. Warianty te powinny być przedstawione tylko jako ilustracje dla kilku bardziej istotnych cech i zastosowań wynalazku. Liczne, równie korzystne, rezultaty można uzyskać przez zastosowanie ujawnionego wynalazku w inny sposób lub modyfikując wynalazek w zakresie jego ujawnienia. Odpowiednio, inne cele i bardziej gruntowne zrozumienie niniejszego wynalazku można uzyskać przez odwołanie się do ujawnienia wynalazku i dodatkowo do zakresu wynalazku zdefiniowanego w zastrzeżeniach.
Wynalazek niniejszy odnosi się do nowego sposobu wytwarzania pochodnych cefemowych przedstawionych ogólnym, wyżej określonym wzorem 1, polegającego na tym, że nową reaktywną pochodną tiofosforanową kwasu tia(dia)zolooctowego o wyżej określonym wzorze 2 acyluje się za pomocą 7-ACA pochodnej o wyżej określonym wzorze 3 w obecności rozpuszczalnika i zasady, zgodnie ze schematem 1 przedstawionym na rysunku.
Na powyższym schemacie odpowiednie symbole mają następujące znaczenia: R1 oznacza grupę karboksylową lub zabezpieczoną grupę karboksylową, która może tworzyć sól o ugrupowaniu -COO’M’' z jonem metalu alkalicznego (M+), takiego jak sód, względnie może oznaczać ugrupowanie -COO‘ gdy R2 zawiera podstawnik o dodatnim ładunku elektrycznym, taki jak grupa pirydyniowa pirymidyniowa lub tiazolilowa, R2 oznacza atom wodoru, grupę acyloksymetylową, heterocyklometylową lub heterocyklotiometylową, w których określenie „heterocyklo” oznacza nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień zawierający co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni, przy czym każda z tych grup może być podstawiona odpowiednimi podstawnikami, r3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4 oznacza Ci^alkil lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru, C14alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(Rb)C^2Rc, w którym Rai Rbw grupie o wzorze -C(Ra)(R°)CO2Rc dla r5 są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub Ci-4-alkil, względnie Ra i R rasem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę C3-7cykloalkilową, Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a Q oznacza N lub CH.
179 321
W stosowanym w opisie niniejszego wynalazku określeniu „acyloksymetyl”, określenie „acyl” obejmuje każdą grupę acylową powszechnie znaną w dziedzinie β-laktamów, taką jak karbamoil, alifatyczne grupy acylowe, grupy acylowe zawierające pierścień aromatyczny lub heterocykliczny, itp. Korzystny przykład grupy acylowej może obejmować Ci-^alkanoil, taki jak formyl, acetyl, propionyl, butyryl, itp., korzystnie Ci-2alkanoil.
W określeniach „heterocyklometyl” i „heterocyklotiometyl”, określenie „heterocyklo” może obejmować nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień, zawierający w pierścieniu co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni. Typowymi przykładami takich heterocykli jest pirolidynyl, imidazolinyl, piperydynyl, piperazynyl, morfolinyl, tiazolidynyl, pirolil, pirolinyl, imidazolil, pirazolil, pirydyl, pirymidynyl, pirazynyl, pirydazynyl, t^^^i:zolil (np. 4H-1,2,4triazolil, itp.), oksazolil, izoksazolil, oksadiazolil (np. 1,2,4-oksadiazolil, itp.), tiazolil, tiazolinyl, tiadiazolit (np. 1,2,4-tiadiazolil), tienyl, indolil, izoindolil, indolit, benzotriazolil, tetrazolopirydyl, chinolil, izochinolil, benzoksazolil, benzotiazolil, itp., które mogą mieć dodatni ładunek w pierścieniu, w miarę możliwości, jak w ugrupowaniu pirydyniowym, pirymidynowym, tiazolilowym, itp. i które mogą być podstawione 1-4 odpowiednimi podstawnikami. W tym przypadku korzystnym przykładem takich odpowiednich podstawników są C14alk.il (np. metyl, etyl, propyl, izopropyl, t-butyl, itp.), C2-talkenyl (np. etenyl, 1-propenyl, allil, 1,3-butaciienyl, itp.), C2-4alkinyl (np. etynyl, 1- lub 2-propynyl, itp.), C3-6cykloalkil (np. cyklopropyl, cyklopentyl, itp.), atom chlorowca (np. atom chloru, fluoru, jodu, itp.), podstawioną lub niepodstawioną grupę aminową (np. grupa aminowa, metyloaminowa, etyloaminowa, N,N-dietyloaminowa, itp.), fenyl podstawiony lub niepodstawiony hydroksylem, itp.
Sposób według wynalazku przedstawiony na schemacie 1 polega na tym, że stosuje się nową reaktywną pochodną tiofosforanową o wzorze 2, wykazującą odpowiednią reaktywność i trwałość jako reaktywna pochodna kwasu organicznego i w związku z tym może być szeroko stosowana do syntezy obecnie znanych pochodnych cefalosporyny zawierających grupę
2-[aminotia(dia)zo!ilo]-2-metóksyiminoacetamidową w pozycji 7 pierścienia cefemowego.
W sposobie według wynalazku, reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego o wzorze 2, korzystnie stosuje się w niewielkim nadmiarze w stosunku do związku o wzorze 3, w celu zakończenia reakcji. Ogólnie, reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego można stosować w ilości od 1,0 do 1,5 równoważnika wagowego w odniesieniu do związku o wzorze 3. Jednakże, ze względu na realizację reakcji i oszczędność, reaktywną tiofosforanową pochodną o wzorze 2 korzystnie stosuje się w ilości od 1,0 do 1,2 równoważnika wagowego w odniesieniu do związku o wzorze 3.
W sposobie według wynalazku, jako zasadę w reakcji stosuje się korzystnie zarówno zasadę nieorganiczną jak i organiczną. Dla tego celu, nieorganiczna zasada, która może być stosowana, obejmuje węglany lub wodorowęglany metali alkalicznych, takie jak wodorowęglan sodowy, węglan sodowy, wodorowęglan potasowy, węglan potasowy, itp. Jako zasadę organiczną można stosować trzeciorzędową aminę, taką jak trietyloamina, tri-n-butyloamina, diizopropyloetyloamina, pirydyna, N,N-dimetyloanilina, itp. Spośród tych zasad, najkorzystniej można stosować jak wodorowęglan sodowy, trietyloaminę, tri-n-butyloaminę, itp.
Chociaż stosowana ilość zasady może być różna w zależności od podstawnika R2, zasadę stosuje się na ogół w ilości od 1,5 do 3,5 równoważnika wagowego, korzystnie od 2,0 do 3,0 równoważnika wagowego w odniesieniu do związku o wzorze 3.
Jako rozpuszczalnik w reakcji prowadzonej sposobem według wynalazku można pojedynczo stosować każdy polarny i niepolamy rozpuszczalnik, taki jak dichlorometan, dichloroetan, chloroform, czterochlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan, tetrahydrofuran, aceton, N,N-dimetylo-formamid, alkohole, takie jak alkohol metylowy, alkohol etylowy lub alkohol izopropylowy, woda, itp. Jednakże, w celu optymalizacji reaktywności i rozdzielania produktów reakcji, można skutecznie stosować rozpuszczalnik zmieszany z dwóch lub większej liczby rozpuszczalników wybranych spośród wyżej wymienionych rozpuszczalników, zwłaszcza mieszanego rozpuszczalnika alkohol etylowy-woda.
179 321
Chociaż ilość stosowanego rozpuszczalnika nie jest krytyczna, rozpuszczalnik na ogół stosuje się w ilości 8-50 ml, korzystnie 10-30 ml, w przeliczeniu na 10 mmoli substancji wyjściowej.
Temperatura reakcji w sposobie według wynalazku nie powinna być ograniczona, o ile wybrana temperatura nie wywiera niekorzystnego wpływu na reakcję według wynalazku. Jednak, reakcja może być na ogół zakończona w ciągu 2-6 godzin w temperaturze 0-30°C, zwłaszcza w celu szybkiego wytworzenia pożądanego związku, korzystniej reakcję prowadzi się w pokojowej temperaturze 20-25°C.
W schemacie reakcji 1, gdy R3 oznacza grupę zabezpieczającą grupę aminową, jeżeli jest to pożądane, w celu otrzymania żądanego związku o wzorze 1, w którym R3 oznacza atom wodoru, otrzymany w wyniku reakcji związek acylowy można poddawać reakcji usuwania grupy zabezpieczającej.
Typowe przykłady związków wytworzonych sposobem według wynalazku obejmują następujące związki:
kwas 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-ammo-4-tiazolilo)-2-metoksyimmo]acetamido-3-cefemo-4karboksylowy (Cefotaxime);
kwas ['[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-[(2,5-dihydro-6-hydroksy2-metylo-5-okso-1,2,4-triazyn-3-ylo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowy (Ceftriaxone); kwas 7-[[a-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimmo]acettanido]-3-[[l-metylo-lH-tetrazol5-ilo)-tiom.etylo]cefemo-4-karboksylowy (Cefmenoxime);
kwas 7-[2-metoksyimino-2-(2-amino-l,3-triazol-4-ilo)acetamido--3-cefemo-4-karboksylowy (Ceftizoxime);
7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino-acetamido--3-(2,3-dicyklopentenopirydyniometylo)-3 -cefemo-4-karboksylan (Cefpirome);
7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido--3-( 1 -metylopirolidyniometylo)-3 -cefemo-4-karboksylan (Cefepime);
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(4,6-diamino-1,1 -dimetylopirymidymo-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino- 1,2,4-tiazol-3 -ilo)-2-metoksyimino-acetamido--3-(4,6-diamino-1 -metylopi^midynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-1,2,4-tiazol-3-ilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(4,6-diamino-1-etylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(1,4,6-triaminopirymidynio-2ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[j(Z)-2-(2-ammo-4-tiazclikc)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(4,6-di;nnino-l ,5-dimetylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(2,6-diamino-l-metylopirymidynκ]-4-ilo)tiometyl]])-3-cfeemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-ammo-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(2,6-diamino-l-etylopirymidynio-4-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido--3-(2,6-diamino-3-etylopirymidynio-4-ilo)tiometylo)-3-ceeemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimmo]acetamido--3-cefemo-4-kirboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido--3-(4,5,6-triamino-1-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-Cfeemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(4-amino-l-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cffemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]^3-(4-a^^i^(^-1-metylopirymidynio-2-ilo)ti]]metylo)---cffemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(4-amino-1-karboksymetylopirymidynio-2-ilo)tiometylo-3-cefemp-4-k£nboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino-acetamido]-3-(4-amino-l-aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)^3-^(^efeem(-4J4^ćr^bc^ks^yla^n;
179 321
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(1,4,5-triaminopiiymidynio-2ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksyłan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acet:amido]-3-(4-amino-1-metylo-6-(N,N-dimetylo)aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetίanido]]3-(1,4,5,6-tetraa:minopirymidynio-2-ilo)tiometylo-3-cefemo-4-kirboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetanido]-3-(1,4-diamino-5-metylopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cfeemo-4-kirrboksyłam;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetanido]-3-(1,4-diamino-5-etylopirymidynio-l-ilojtiometydoóU-cefemo-d-kirrboksYlan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetianido]-3-(1,4-diamino-6-(N-metylo)aminopiryimdynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazoIilo)-2-metoksyimino]acet^anido]]3-(l,4-diamino-5-metylo-6-(Nmetylo)aminopirymidynio-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(3,4-diamino-3,5,6,7-tetrahydrocySk]pentapiiymidynio-2-ilo)tiometyk))-3-cefemo-4-Sarboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(2-amino-1-metylo-1,5,6,7tetrahydrocyldopentapiiymidymo-4-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7-[[(Z)-2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetiarado]-3-(1,2-dia.mino-1,5,6,7-tetrahydrocyklopentapirymίdynto-2-ilo)tiometylo)-3-cefemo-4-karboksylan;
7i[[(Z)-2i(2iamino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-(7-amino-1-metylo[1,2,4]triai zolo[l ,5iC]pirymidynk]-5-iloJ-3-cefemo-4-karboSsykin; lub
7-[[(Z)-2i(2iaminOi4itiazolilo)i2-metoksyimino]acebaΉido]-3-(1imetylo[1,3]imidazo[1,2-c]i pirymidyIlk]-5-ilo)itiometyk--3-cefem(--4-karboksykm.
W sposobie według wynalazku stosuje się nową reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R4 oznacza C^alkil lub fenyl, R5 oznacza atom wodoru C14alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(Rb)C0>2Rc, w którym Ra i Rb w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)C0^2Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub CM-alkil, względnie Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę C3-7cykloalkilow£ą Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, a Q oznacza N lub CH. Związek o wzorze 2 stosuje się jako substancję wyjściową w sposobie wytwarzania według wynalazku pochodnych cefemowych o ogólnym wzorze 1.
Nową reaktywną tiofosforanową pochodną przedstawioną ogólnym wzorem 2, w którym R3, r4, r5 i Q mają wyżej podane znaczenie, otrzymuje się sposobem, w którym kwas organiczny o wzorze 4, w którym R3, r5 i Q mają wyżej podane znaczenie, poddaje się reakcji z pochodną chlorotiofosforanową o ogólnym wzorze 5, w którym R4 ma wyżej podane znaczenie, przy czym reakcje prowadzi się w rozpuszczalniku w obecności zasady i katalizatora.
Korzystnie, w związku o wzorze 2, r3 oznacza atom wodoru lub trifenylometyl, R oznacza metyl, etyl lub fenyl, a R5 oznacza atom wodoru, metyl, etyl lub t-butoksySarbOi nyloizopropyl.
Związkami o wzorze 2 korzystnie stosowanymi w sposobie według niniejszego wynalazku są następujące związki: (Z)-(2iaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)i(2-trifenylometylOiaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Zj^-aminotiazoM-ilojetoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)i(2-aminotiazol-4-ilo)-etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)-(2-trifenylometyłOiaminotiazol-4iilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu, (Z)i(2-trifenylometyloaminotiazol-4iilo)-2-(tibutoksykarbonylo)-izopyopoksyi iminooctan dietylotiofosforylu i (Z)i(3-amino-1,2,4itiadiazoli5iilo)etoksyiminooctan dietylotiofosforylu.
Sposób otrzymywania reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu organicznego o wzorze 2 przedstawiono na schemacie 2 na rysunku, na którym r3, r4, R5 i Q mają wyżej podane znaczenia.
179 321
Na schemacie reakcji 2 grupa zabezpieczająca grupę aminową dla R3 oznacza powszechnie stosowany ewentualnie podstawiony acyl, ewentualnie podstawiony arylo-(niższy) alkil (np. benzyl, difenylometyl, trifenylometyl, 4-metoksybenzyl, itp.), chlorowco-(niższy) alkil (np. trichloro-metyl, trichioroetyl, itp.), tetrahydropiranyl, podstawiona grupa fenylotio, podstawiony alkiliden, podstawiony aryloalkiliden, podstawiony cykloalkiliden, itp. Odpowiednim acylem, jako grupa zabezpieczająca grupę aminową może być alifatyczna grupa acylowa lub grupa acylowa z ugrupowaniem aromatycznym lub heterocyklicznym. Taka grupa acylowa obejmuje, na przykład, niższy alkanoil o 1-6 atomach węgla (np. formyl, acyl, itp.), alkoksykarbonyl o 2-6 atomach węgla (np. metoksykarbonyl, ejoksykarbonyl, itp.), niższy ałkanosulfonyl (np. metanosulfonyl, etanosulfonyl, itp.) lub aryła(niższy)alkoksykarbonyl (np. benzyloksykarbonyl, itp.) itp. grupy. Wyżej wymieniona grupa acylowa może zawierać 1-3 podstawników wybranych z grupy obejmującej atom chlorowca, hydroksyl, grupę cyjanową grupę nitro\^ią, itp. Ponadto, produkt ^^akcji grupy aminowej z silanem, boranem, związkiem fosforu, itp. może również działać jako grupa zabezpieczająca grupę aminową.
Gdy w grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CC^2Rc dla R5, Rc oznacza grupę zabezpieczającą grupę karboksylową, odpowiednim przykładem grupy zabezpieczającej grupę karboksylową jest ester (niższo)alkilowy (np. ester metylowy, ester t-butyl owy, itp.), ester (niższo)alkenylowy (np. ester winylowy, ester allikowy, itp.), ester (niższo)alkoksylo(niższo)alkilowy (np. ester metoksymetylowy, itp.), ester (niższo)alkilotio(niższo)alkilowy (np. ester metylotiometylowy), ester chlorowco(niższo)alkilowy (np. ester 2,2,2-trichloroetylowy), ewentualnie podstawiony ester aryloalkilowy (np. ester benzylowy, ester p-nitrobernzylowy, itp.) lub ester sililowy, itp.
Przy otrzymywaniu reaktywnej tiofosforanowej pochodnej o wzorze 2, jak to przedstawiono na schemacie 2, związek o wzorze 5 na ogół stosuje się w ilości C,5-2,C równoważników wagowych, korzystnie 1,0-1,3 równoważników wagowych w odniesieniu do kwasu organicznego o wzorze 4. Ponadto, reakcję można realizować bez jakiegokolwiek katalizatora. Jednak, reakcja bez katalizatora wymaga długiego czasu reakcji, podczas którego mogą tworzyć się produkty uboczne. W przeciwieństwie, gdy reakcję realizuje się w obecności odpowiedniego katalizatora, reakcję można realizować w krótkim czasie reakcji, w łagodnych warunkach i bez tworzenia się produktów ubocznych.
Chociaż odpowiedni katalizator, który może być stosowany w reakcji według schematu 2 obejmuje aminy trzeciorzędowe, czwartorzędowe związki amoniowe lub fosfoniowe itp., to jednak w każdym przypadku powinien być wybrany katalizator o optymalnych właściwościach, ponieważ szybkość reakcji może być różna w zależności od zastosowanego kwasu organicznego o wzorze 4, rodzaju i ilości katalizatora itp. Przykłady katalizatorów w postaci amin trzeciorzędowych mogą obejmować 2,4-dimetyk'i-2,4-diazapentan, 2,5-dimetylo-2,5diazaheksan, N,N,N’ ,N’-tetrametylo-1,2-diaminocykloheksan, 1,4-dimetylo-1,4-diazacykloheksan, 2,7-dimetyło-2,7-diaza-4-oktan, l,4-diazabicyklo[2,2,2]oktan, 2,6-dimetylo-2,6diazaheptan, 2,9-dimetylo-2,9-diazadekan, 2,5,8,11^07^0^0-2,5,8,11-tetraazadodekan, itp. Odpowiednie przykłady czwartorzędowych związków amoniowych mogą obejmować następujące związki: bromek tetr^-^:n-bult^l^oa^'^’n^^'wy, chlorek tetra-n-buty 1o amoniowy, bromek cetylotrimetyloamoniowy, jodek tetra-n-butydoamoniowy, chlorek metylotri-2-metylofenyloamoniowy, itp. Ponadto, jako związek fosfoniowy korzystnie stosuje się bromek tetra-nbutylofosfoniowy. Katalizator na ogół stosuje się w stosunku C,1-5C%, korzystnie C,5-5% w przeliczeniu ilości molowej, w odniesieniu do kwasu organicznego o wzorze 4.
Jako rozpuszczalnik w reakcji według schematu 2, można stosować polarne lub niepolarne rozpuszczalniki organiczne, takie jak dichlorometan, dichloroetan, chloroform, czterochlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan, tetrahydrofuran, aceton, N,Ndimetyloformamid, N,N-dimetyloacetamid, itp. Jednakże, w celu zapewnienia optymalnej reaktywności i wysokiej wydajności produktu reakcji można również stosować rozpuszczalnik zmieszany z dwóch lub większej liczby wyżej wymienionych rozpuszczalników.
Odpowiednie zasady, które można stosować w reakcji według schematu 2 obejmują zasady nieorganiczne, na przykład węglany lub wodorowęglany metali alkalicznych, takich jak wodorowęglan sodowy, węglan sodowy, wodorowęglan potasowy, węglan potasowy, itp.;
179 321 zasady organiczne, na przykład aminę trzeciorzędową, taką jak tri-(n-butylo)aminę. Najkorzystniej stosuje się diizopropyloetyloaminę lub tri-n-butyloaminę.
W reakcji według schematu 2 można stosować temperaturę reakcji w zakresie od -40°C do 60°C, korzystnie -15°C do 25°C. Zwłaszcza gdy stosuje się temperaturę reakcji w zakresie 0°C do 20°C, reakcja może być zrealizowana w łagodnych warunkach, w czasie 1 do 3 godzin z łatwym uzyskaniem pożądanego związku o wzorze 2.
Wytworzona sposobem według schematu 2 reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu organicznego o wzorze 2 ma wyjątkowe właściwości fizyko-chemiczne. A mianowicie, reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu organicznego o wzorze 2 wykazuje dobrą trwałość w polarnym lub niepolarnym rozpuszczalniku organicznym, taką, że pochodna ta nie może rozłożyć się na kwas organiczny o wzorze 4, nawet gdy reaktywną tiofosforanową. pochodną kwasu organicznego rozpuszczono w takim rozpuszczalniku, który jest przemyty zakwaszoną, zasadową lub obojętną wodą. Ponadto, gdy w reakcji acylowania za pomocą grupy aminowej pierścienia β-laktamowego stosuje się reaktywną tiofosforanową pochodną kwasu organicznego, reakcję tę można szybko zrealizować nawet w łagodnych warunkach, a pochodna kwasu tiofosforowego, która powstaje jako produkt uboczny, zawarta jest w warstwie wodnej w postaci rozpuszczonej i w związku z tym można ją szybko usunąć.
Ponadto, w reakcji według schematu 2, chociaż związek o wzorze 2 może być poddawany reakcji acylowania po zabezpieczeniu grupy r3 za pomocą grupy zabezpieczającej grupę aminową, to reakcję acylowania można również realizować bez żadnych ograniczeń za pomocą związku o wzorze 2, który nie ma żadnej grupy zabezpieczającej grupę aminową. A więc, gdy na skalę przemysłową sposób według wynalazku stosuje się do wytwarzania związku o wzorze 1, dużą korzyścią jest to, że finalne antybiotyki [i-laktamowc można szybko zsyntetyzować z wysoką wydajnością i uzyskują produkt o wysokiej czystości.
W dalszej części niniejszego opisu wynalazek będzie szczegółowo wyjaśniony w następujących przykładach. Jednakże, ponieważ główna cecha charakterystyczna niniejszego wynalazku tkwi w uprzednio opisanym nowym sposobie wytwarzania pochodnych cefalosporyny z zastosowaniem nowej reaktywnej tiofosforanowej pochodnej kwasu organicznego o wzorze 2, techniczny zakres niniejszego wynalazku nie powinien być ograniczony jedynie do poniższych przykładów, chyba, że podtrzymuje się taki układ wynalazku.
Przykład I. Synteza (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminoocttmu dietylotiofosforylu.
Kwas (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctowy (20,1 g), tri-n-butyloaminę (24,1 Og) i 1,4-diazabicyklo[2,2,2]okta^i (0,11 g) zawieszono w bezwodnym dichlorometanie (200 ml) i następnie do tego wkroplono w ciągu 20 minut chlorotiofosforan dietylu (24,52 g) utrzymując mieszaninę reakcyjną w atmosferze azotu w temperaturze 0-5°C w łaźni chłodzącej. Całość mieszano przez dodatkowe 2 godziny. Po zakończeniu reakcji do roztworu reakcyjnego dodano destylowaną wodę (300 ml) i następnie całość mieszano przez 5 minut. Fazę organiczną wyodrębniono, przemyto kolejno 5% wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (300 ml) i nasyconą, solanką (300 ml), wysuszono siarczanem magnezowym, przesączono i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Do zatężonego roztworu dodano normalny heksan (400 ml) do zestalenia się produktu, który następnie przesączono, przemyto normalnym heksanem (100 ml) i wysuszono. Uzyskano 33,2 g (wydajność 94,0%) tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej.
Temperatura topnienia: 87-88°C.
NMR (δ, CDCl·,): 1,38 (t, 6H), 4,05 (s, 3H), 4,31 (m, 4H), 5,49 (bs, 2H), 6,87 (s, 1H).
Przykład II. Synteza (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Kwas (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykartonylo)izopropoksyiminooctowy (32,9 g). tri-n-butyloaminę (22,25 g) i l,4-diaazabicyklo[2,2,2 ]oktan (0,11 g) rozpuszczono w bezwodnym N,N-dimetyloacetamidzie (100 ml) i następnie w ciągu 20 minut wkroplono chlorotiofosforan dietylu (22,63 g) utrzymując roztwór reakcyjny w łaźni chłodzącej w temperaturze 0-5°C. Całość mieszano przez dodatkowe 2 godziny. Do mieszaniny reakcyjnej dodano octan etylu (300 ml) i destylowaną wodę (300 ml) i następnie całość mieszano przez 5 minut. Fazę organiczną wyodrębniono, przemyto kolejno 5% wodnym roztworem wodoroewęglanu sodowego (300 ml) i nasy10 coną solanką (300 ml), wysuszono siarczanem magnezowym, przesączono i następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Do zatężonego roztworu dodano cykloheksan (100 ml) do zestalenia się produktu, który następnie przesączono, przemyto cykloheksanem (50 ml) i wysuszono.
Otrzymano 44,26 g (wydajność 92%) tytułowego związku w postaci jasno białej substancji stałej.
Temperatura topnienia: 114-115°C.
NMR (δ, CDClj): 1,39 (t, 6H), 1,46 (s, 9H), 1,50 (s, 6 H), 4,32 (m, 4H), 6,74 (s, 1H), 6,79 (bs, 2H).
Przykład III. Synteza(Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)etoksyiminooetaiudietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu II i wychodząc z kwasu (Z)-(2-aminotiazol^-^^:^o)et^l^;yimi^ooctowego (21,5 g) wytworzono 33,04 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 118-119°C.
NMR (δ, CDClj): 1,35 (m, 9H), 4,32 (m, 6H), 5,67 (bs, 2H), 6,82 (s, 1H).
Przykład IV. Synteza (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)etoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(2trifenylometyloaninott!az)l-4-ilo)etoksyiminooctowego (45,7 g) wytworzono 57,2 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 98-99°C.
NMR (δ, CDClj): 1,35 (m, 9H), 4,32 (m, 6H), 6,62 (s, 1H), 7,02 (bs, 2H), 7,32 (m, 15H).
Przykład V. Synteza (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(2trifenylometyloaminottazoł-4-ilo)metoksyiminooctowego (44,3 g) wytworzono 57,4 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 101-103°C.
NMR (δ, CDClj): 1,32 (m, 6H), 4,02 (s, 3H), 4,28 (m, 4H), 6,62 (s, 1H), 7,00 (bs, 1H), 7,28 (m, 15H).
Przykład VI. Synteza (Z)-(2-trifenylometyloaminotiazol-4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(2trifenylometyloaminoticaołl4-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo)izopropoksyiminooctowego (57,1 g) wytworzono 68,46 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 101-103°C.
NMR (δ, CDClj): 1,33 (t, 6H), 1,41 (s, 9H), 1,52 (s, 6H), 4,30 (m, 4H), 6,63 (s, 1H), 6,80 (bs, 1H), 7,25 (m, 15H).
Przykład VII. Synteza (Z)-(3-amino-1,2,4-tiadiazol-5-ilo)etoksyiminooctanu dietylotiofosforylu.
Stosując procedurę analogiczną do przykładu I i wychodząc z kwasu (Z)-(3-amino1,2,4-tiadiiaol-5-ilo)etoksyiminooctowego (21,6 g) wytworzono 33 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 132-133°C.
NMR (δ, CDClj): 1,37 (m, 9H), 4,36 (m, 6H), 6,49 (bs, 2H).
Przykład VIII. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]-acetamido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Do destylowanej wody (200 ml) i tetrahydrofuranu (200 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno kwas 7-aminocefalosporanowy (54,46 g) i (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (77,7 g). Po dodaniu tri-n-butyloaminy (74,15 g), mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie wyekstrahowano 12% wodnym roztworem węglanu sodowego (453 g) i octanem etylu (100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Wyodrębnioną fazę organiczną wyekstrahowano ponownie octanem etylu (100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Następnie fazę wodną zobojętniono 20% wodnym roztworem kwasu siarkowego do pH 6. Do zobojętnionego wodnego roztworu dodano węgiel aktywny (10 g), a następnie całość mieszano przez 30 minut i przesączono. Przesącz wysycono
179 321 chlorkiem sodowym. Nasycony wodny roztwór nastawiono na pH 4 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Po dodaniu małej ilości tytułowego związku mieszaninę następnie nastawiono na pH 2,5 przez dalsze dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Kryształy wytrącono całkowicie, przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono i otrzymano 83,8 g (wydajność 92%) tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej.
Czystość HPLC: 98,5%.
Przykład IX. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]-acetanido-3-cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Do okrągłodennej kolby o pojemności 1 litra wprowadzono destylowaną wodę (200 ml), kwas 7-aminocefalosporanowy (54,46 g) i wodorowęglan sodowy (33,6 g) i następnie doprowadzono do całkowitego rozpuszczenia się przez mieszanie w temperaturze pokojowej. Do tego roztworu reakcyjnego dodano tetrahydrofuran (200 ml) i (Z)-(2-aminotiazol-4ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (77,74 g) i całość mieszano przez 5 godzin w temperaturze 20-25°C. Roztwór reakcyjny wyekstrahowano octanem etylu (100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej i wyodrębnioną fazę wodną wyekstrahowano ponownie octanem etylu (100 ml), a następnie zobojętniono do pH 6 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Do zobojętnionego roztworu wodnego dodano węgiel aktywny (10 g) i następnie całość mieszano przez 30 minut i przesączono. Przesącz wysycono chlorkiem sodowym. Ten nasycony wodny roztwór doprowadzono do pH 4 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Po dodaniu małej ilości tytułowego związku mieszaninę doprowadzono ponownie do pH 2,5 przez dodatkowe dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Po całkowitym wytrąceniu się kryształów odsączono je, przemyto wodą i następnie wysuszono uzyskując 81,07 g (wydajność 89%) tytułowego związku w postaci jasnożółtej substancji stałej.
Czystość HPLC: 98,6%.
Przykład X. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino|-acetamido-3-cefemo-4-karbok.sylowego (Cefotaxime).
Stosując procedurę analogiczną do przykładu IX z tym wyjątkiem, że zamiast wodorowęglanu sodowego użyto trietyloaminę (40,48 g) otrzymano 77,43 g (wydajność 85%) związku tytułowego.
Czystość HPLC: 98,4%.
Przykład XI. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-ti&zolilo)-2-metoksyimino]-acetianido-3-cefemo-4-karboksylowcgo (Cefotaxime).
Stosując procedurę analogiczną do przykładu VIII z tym, że zamiast destylowanej wody użyto N,N-dimetyloacetamid (100 ml) i dichlorometan (400 ml), a zamiast octanu etylu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego użyto tetrahydrofuran i dichlorometan (100 ml) otrzymano 82,0 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,6%.
Przykład XII. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino|-acetaimi^(^^^^^^cefemo-4-karbok:^^ylowego (Cefotaxime).
W trakcie mieszania do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w kolbie okrągłodennej o pojemności 1 litra dodano kolejno kwas 7-aminocefalosporanowy (54,46 g) i (Z)-(2-aminot^a^<^i-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (77,74 g). Po dodaniu trietyloaminy (40,48 g), mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie dodano stężony kwas solny (31,25 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Całość energicznie mieszano przez około jedną godzinę do wytrącenia się kryształów. Wytrącone kryształy przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono otrzymując 83,3 g (wydajność 92%) tytułowego związku w postaci białej substancji stałej.
Czystość HPLC: 98,6%.
Przykład XIII. Synteza kwasu 3-acetoksymetylo-7-[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]-acetamido-3 -cefemo-4-karboksylowego (Cefotaxime).
Stosując analogiczną procedurę do przykładu XII z tym, że zamiast alkoholu etylowego użyto destylowaną wodę (100 ml) i alkohol izopropylowy (400 ml) otrzymano 82,0 g (wydajność 90%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,4%.
179 321
Przykład XIV. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-[(2,5 -dihydro-6 -hydroksy-2-metylo-5 -okso-1,2,4-triazyn-3-ylo)-tiometylo]-3cefemo-4-karboksylowego (Ceftriaxone).
Do destylowanej wody (200 ml) i tetrahydrofuranu (200 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno kwas 7-amino-3-[(2,5dihydro-6-hy(dOksy-2-metylo-5-okso-1,2,4-triazyn-3-ylo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowy (37,1 g), (Z)-(2-ammotiazol-4-ilo)metoS;syiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) oraz trin-butyloaminy (55,7 g). Ten roztwór reakcyjny mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie dodano do niego toluen (200 ml) dla usunięcia fazy organicznej. Fazę wodną doprowadzono do pH 3 przez dodanie 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Podczas chłodzenia lodem roztwór zawierający wytrącony produkt dokładnie mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany produkt przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono otrzymując 50,7 g (wydajność 91,5%) tytułowego produktu.
Czystość HPLC: 99,3%.
Przykład XV. Synteza kwasu 7-[[2-(2-ammo-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimmo]acttamido]-3-[2,5-dihydro-6-hydroksy-2-metylo-5-okso-1,2,4-tri&zyn-3-ylo)-tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftriaxone).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania kolejno dodano kwas 7-amino-3-[(2,5-dihydro-6-hydroksy-2metylo-5-okso-L2,4-triazyn-3-ylo)tiometylo]-3-ceftmo-4-karboksylowy (37,1 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (30,36 g). Utrzymując temperaturę 20-25°C roztwór reakcyjny mieszano przez 3 godziny i następnie dodano stężony kwas solny (26,04 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Podczas chłodzenia lodem roztwór zawierający wytrącony produkt mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany produkt przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 50,7 g (wydajność 91,5%) tytułowego produktu.
Czystość HPLC: 99,3%.
Przykład XVI. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-mttoksyimino]acetamido]-3 -[(1 -metylo-1 H-tetrazol-5 -iloFtiometylo]-3 -cefemcM-karboksylowego (Cefmenoxime).
Do okrągłodennej kolby o pojemności 1 litra wprowadzono destylowaną wodę (100 ml), kwas 7-amino-3-[(l-metylo-lH-terrazol-5-ilo)tiometylo]-3-cefemo-4-karboksylowy (32,8 g) i wodorowęglan sodowy (16,8 g) i za pomocą mieszania w temperaturze pokojowej całość doprowadzono do całkowitego rozpuszczenia. Następnie dodano (Z)-(2-aminotiazoL4ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) rozpuszczony w tetrahydrofuranie (100 ml) i całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin. Do roztworu reakcyjnego dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu oddzielenia fazy organicznej. Następnie fazę wodną doprowadzono do pH 3,1 za pomocą 2 N wodnego roztworu kwasu solnego i podczas chłodzenia lodem całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 46,3 g (wydajność 90,6%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 99,4%.
Przykład XVII. Synteza kwasu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetαmdo]-3-[(1-metylo-1H-tttriα;ol-5-ilo)-tiomet-lo]-3-ceftmo-4-karboksyίowego (Cefmenoxime).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie podczas mieszania kolejno dodano kwas 7-amino-3-[(l-metylo-lH-telrazol-5-ilo)tiometylo]-3-cefemo4-karboksylowy (32,8 g), (Z)-2-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,24 g). Całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin i dodano do niej stężony kwas solny (15,63 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Mieszaninę reakcyjną, podczas chłodzenia lodem, mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 46,3 g (wydajność 90,6%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 99,4%.
179 321
Przykład XVIII. Synteza kwasu 7-[[2-metoksyimino-2-(2-amino-1,3-triazol-4-ilo)acetamido]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftizoxime).
Do okrągłodennej kolby o pojemności 1 litra wprowadzono destylowaną wodę (100 ml), kwas 7-amino-3-cefemo-4-karboksylowy (20 g) i wodorowęglan sodowy (16,8 g) i za pomocą mieszania w temperaturze pokojowej całość doprowadzono do całkowitego rozpuszczenia. Następnie dodano (Z)-2-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) rozpuszczony w tetrahydrofuranie (100 ml) i całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin. Do roztworu reakcyjnego dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu oddzielenia fazy organicznej. Następnie fazę wodną doprowadzono do pH 3,1 za pomocą 2 N wodnego roztworu kwasu solnego i podczas chłodzenia lodem całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 35,8 g (wydajność 93,4%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,4%.
Przykład XIX. Synteza kwasu Y-l^-metoksyimino^-^-amino-lJ-triazoM-ilo)aeetamido]-3-cefemo-4-karboksylowego (Ceftizoxime).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie podczas mieszania kolejno dodano kwas 7-amino-3-cefemo-4-karboksylowy (20 g), (Z)-2-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,24 g). Całość mieszano w temperaturze 20-25°C przez 5 godzin i dodano do niej stężony kwas solny (15,63 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (200 ml). Mieszaninę reakcyjną, podczas chłodzenia lodem, mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 35,8 g (wydajność 93,4%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,4%.
Przykład XX. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-(2,3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefpirome).
Do destylowanej wody (100 ml) i tetrahydrofuranu (100 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno jodowodorek 7-amino3- (2,3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (45,9 g), (Z)-(2-aminotiazol4- ilo)-metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i tri-n-butyloaminę (37,2 g). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Fazę wodną doprowadzono do pH 1,2 za pomocą 20% wodnego roztworu kwasu siarkowego. Utrzymując temperaturę 0-5°C do tego roztworu powoli dodano alkohol etylowy (300 ml) i następnie całość dokładnie mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 47,1 g (wydajność 76,9%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 98,1%.
Przykład XXI. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-(Z)-metoksyimino]acetamido]-3-(2.3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-c.efemo-4-karboksylanu (Cefpirome).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania kolejno dodano jodowodorek 7-amino-3-(2,3-cyklopentenopirydyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (45,9 g), (Z)-(2-aminotiazol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,2 g). Utrzymując temperaturę 20-25°C roztwór reakcyjny mieszano przez 3 godziny i następnie dodano stężony kwas siarkowy (12,25 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (300 ml). Utrzymując temperaturę 0-5°C całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 47,1 g (wydajność 76,9%) tytułowego produktu.
Czystość HPLC: 98,1%.
Przykład XXII. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetamido]-3-( 1 -metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefepime).
Do destylowanej wody (100 ml) i tetrahydrofuranu (100 ml) umieszczonych w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania dodano kolejno jodowodorek 7-amino3-(1-metylopirołidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (43,4 g), (Z)-(2-aminotiazol-4ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,2 g). Mieszaninę reak14
179 321 cyjną mieszano przez 4 godziny utrzymując temperaturę 20-25°C i następnie dodano octan etylu (2 x 100 ml) w celu usunięcia fazy organicznej. Do fazy wodnej dodano węgiel aktywny (5 g) i całość mieszano przez 30 minut i następnie przesączono. Przesącz doprowadzono do pH 1,2 za pomocą wodnego roztworu kwasu siarkowego i następnie powoli dodano aceton (400 ml). Całość mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 45,1 g (wydajność 78%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 97,1%.
Przykład XXIII. Synteza siarczanu 7-[[2-(2-amino-4-tiazolilo)-2-metoksyimino]acetainido']-3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-cefemo-4-karboksylanu (Cefepime).
Do 95% alkoholu etylowego (400 ml) umieszczonego w okrągłodennej kolbie o pojemności 1 litra podczas mieszania kolejno dodano jodowodorek 7-amino-3-(l-metylopirolidyniometylo)-3-ceiemo-4-karboksylanu (43,4 g), (Z)-(2-aminoti&zol-4-ilo)metoksyiminooctan dietylotiofosforylu (38,8 g) i trietyloaminę (20,2 g). Utrzymując temperaturę 20-25°C roztwór reakcyjny mieszano przez 4 godziny i następnie dodano węgiel aktywny (5 g). Następnie całość mieszano przez 30 minut i przesączono. Do przesączu dodano stężony kwas siarkowy (12,25 g) rozcieńczony 95% alkoholem etylowym (400 ml) i całość, utrzymując temperaturę 0-5°C, mieszano przez jedną godzinę. Otrzymany osad przesączono, przemyto wodą i następnie wysuszono w wyniku czego otrzymano 45,1 g (wydajność 78%) tytułowego związku.
Czystość HPLC: 97%.
Chociaż wynalazek opisano w jego korzystnej postaci z pewnym stopniem uszczegółowienia, doceniane jest przez specjalistów w tej dziedzinie to, że korzystna postać ujawnienia była wykonana w celu przedstawienia przykładu wykonania oraz, że liczne zmiany w szczegółach konstrukcji, połączenia i rozmieszczenia części mogą być dokonywane bez naruszenia istoty i zakresu wynalazku.
179 321
179 321
OR5 ,N—C-C-NH R^N S
Tji
S\ γΉ· R1
Wzór 1 l^OR5 s
N-^C-ę-O-PCOR^ R^4N 0
Wzór 2
Wzór 3
179 321
Zasada
Rozpuszczalnik ’5 s
II „ -c-c-o-P(or4;2 +
RWs
Wzór 2
Schemat 1
179 321
F^HN ©R5 s ’ir u z , c-c-o-p(or% o
Wzór 2
Rozpuszczalnik n-or5 c-ę-OH + fPhn'©^ θ
Wzór 4
N-OR5
Zasada/ Katalizator s
ci-p(or4)2
Wzór 5
R^N
Q sz c-c-o
I o
o
P(OR%
Schemat 2
Wzór 6
Departament Wydawnictw UP RP. Nakiad 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych o ogólnym wzorze 1, w którym
    R1 oznacza grupę karboksyIową, lub zabezpieczoną grupę karboksylową, która może tworzyć sól o ugrupowaniu -COO'M+ z jonem metalu alkalicznego (M+) względnie może oznaczać ugrupowanie -COO' gdy R2 zawiera podstawnik o dodatnim ładunku elektrycznym, R2 oznacza atom wodoru, grupę acyloksymetylową, lub heterocyklotiometylową, w których określenie „heterocyklo” oznacza nasycony lub nienasycony 3- do 7-członowy pojedynczy pierścień zawierający co najmniej jeden heteroatom wybrany spośród atomów azotu, tlenu i siarki lub ugrupowanie wielopierścieniowe utworzone przez skondensowanie dwóch lub większej liczby pojedynczych pierścieni, R3 oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę aminową, R5 oznacza atom wodoru, C^-alkil lub grupę o wzorze -C(Ra)(Rb)CÓ2 Rc, w którym Ra i Rbw grupie o wzorze -C(Ra)(Rb)CO2 Rc dla R5 są identyczne lub różne od każdego innego ugrupowania i oznaczają atom wodoru lub Ct-i-alkil, względnie Ra i Rb razem z atomem węgla, z którym są one związane mogą tworzyć grupę C3-7cykloalkilową, a Rc oznacza atom wodoru lub grupę zabezpieczającą grupę karboksylową i Q oznacza N lub CH, znamienny tym, że reaktywną pochodną tiofosforanową kwasu tia(dia)zolooctowego o ogólnym wzorze 2, w którym R3, R5 i Q mają wyżej podane znaczenie, a R4 oznacza Ct-jalkil lub fenyl, acyluje się za pomocą pochodnej 7-ACA o ogólnym wzorze 3, w którym Ri i R2 mają wyżej podane znaczenie, przy czym reakcję prowadzi się w obecności zasady oraz rozpuszczalnika organicznego, wody lub ich mieszaniny, korzystnie w temperaturze 0-30oC.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się pojedynczy rozpuszczalnik wybrany z grupy obejmującej dichlorometan, dichloroetan, chloroform, cztero-chlorek węgla, toluen, ksylen, acetonitryl, octan etylu, dioksan, tetrahydrofuran, aceton, N,N-dimetyloformamid, N,N-di-metyloacetamid, alkohole i wodę albo mieszaninę dwóch lub większej liczby rozpuszczalników z nich wybranych.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się rozpuszczalnik alkoholowy lub mieszaninę alkohol-woda.
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik alkoholowy stosuje się alkohol metylowy, alkohol etylowy lub alkohol izopropylowy.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako zasadę stosuje się zasadę wybraną z grupy obejmującej węglan sodowy, wodorowęglan sodowy, węglan potasowy, wodorowęglan potasowy, trietyloaminę, tri-(n-butylo)aminę i diizopropyloetyloaminę.
PL94306199A 1994-03-21 1994-12-09 Nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych PL PL PL179321B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
KR1019940005658A KR0129567B1 (ko) 1994-03-21 1994-03-21 반응성 유기산 유도체로부터 세팔로스포린 화합물의 제조방법

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL306199A1 PL306199A1 (en) 1995-10-02
PL179321B1 true PL179321B1 (pl) 2000-08-31

Family

ID=19379305

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL94306199A PL179321B1 (pl) 1994-03-21 1994-12-09 Nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych PL PL

Country Status (5)

Country Link
KR (1) KR0129567B1 (pl)
MX (1) MXPA94009625A (pl)
PL (1) PL179321B1 (pl)
RO (2) RO113245B1 (pl)
RU (1) RU2097385C1 (pl)

Families Citing this family (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
KR100967341B1 (ko) * 2008-04-01 2010-07-05 주식회사 이매진 카바페넴 합성 중간체의 제조방법
CN111072592B (zh) * 2019-12-20 2021-07-20 河北合佳医药科技集团股份有限公司 一种氨噻肟酸二聚体的高纯度选择性制备和纯化方法

Also Published As

Publication number Publication date
RU94043775A (ru) 1996-09-27
MXPA94009625A (es) 2005-08-24
KR950026881A (ko) 1995-10-16
PL306199A1 (en) 1995-10-02
RU2097385C1 (ru) 1997-11-27
RO113245B1 (ro) 1998-05-29
KR0129567B1 (ko) 1998-04-09
RO111682B1 (ro) 1996-12-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CS247081B2 (en) Production method of cefemderivatives
FI63586B (fi) Foerfarande foer framstaellning av 7-beta-(2-oxiimino-2-arylacetamido)-3-(sulfoalkyltetrazol-5-yltiometyl)-3-cefem-4-karboxylsyror med antibakteriell verkan
EP0628561B1 (en) Process for preparing cephalosporin compounds from reactive organic acid derivatives
EP0175814B1 (en) Process for preparing cephem derivatives
CS247080B2 (en) Production method of cefemderivatives
FI83223B (fi) Foerfarande foer avlaegsning av syre fraon 7 -acylamino-3-cefem-4-karboxylsyra-1-oxidderivat.
PL179321B1 (pl) Nowy sposób wytwarzania pochodnych cefemowych PL PL
KR930007260B1 (ko) 세팔로스포린 유도체의 제조방법
EP0045717B1 (en) New cephalosporin derivatives, their production and their use
EP0791597B1 (en) Method for manufacture of cephalosporins and intermediates thereof
GB1582960A (en) Chemical synthesis of -lactam derivatives
PL179324B1 (pl) Nowa reaktywna tiofosforanowa pochodna kwasu tia(dia) zolooctowegoi sposób jej otrzymywania PL
EP0253507B1 (en) Process for the preparation of cephalosporins
EP0246068B1 (en) Process for the manufacture of cephalosporin derivatives
KR970005893B1 (ko) 반응성 유기산 유도체로부터 세팔로스포린 화합물의 제조방법
KR100361829B1 (ko) 반응성 유기산 유도체로 부터 세프트리악손을 제조하는 방법
KR810000760B1 (ko) 세팔로스포린 화합물의 제조법
KR100375594B1 (ko) 티아(디아)졸아세트산의반응성티오포스페이트유도체의신규한제조방법
JPS5951555B2 (ja) セフアロスポリン化合物の製造法
KR800001265B1 (ko) 세팔로스포리의 화합물의 제조법
KR900003562B1 (ko) 실릴세팔로스포린 화합물의 제조방법
HU192983B (en) Process for production of cefem compounds
JPS6150952B2 (pl)
EP0148004A2 (en) Cephalosporin antibiotics

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20131209