PL179483B1 - Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym - Google Patents
Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznymInfo
- Publication number
- PL179483B1 PL179483B1 PL30663894A PL30663894A PL179483B1 PL 179483 B1 PL179483 B1 PL 179483B1 PL 30663894 A PL30663894 A PL 30663894A PL 30663894 A PL30663894 A PL 30663894A PL 179483 B1 PL179483 B1 PL 179483B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- fibers
- weight
- fiber
- grafting
- bath
- Prior art date
Links
Landscapes
- Treatments For Attaching Organic Compounds To Fibrous Goods (AREA)
- Chemical Or Physical Treatment Of Fibers (AREA)
- Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)
Abstract
Sposób nadawania waaściwości autty^ł^adt^t^iyjji^j^t^h włólmom syntetycznym, poecgający na wprowadzeniu grup kwasowych do makrocząstek włókien, a następnie na napawaniu włókien roztworem antybiotyku, znamienny tym, że do makrocząstek włókien wprowadza się grupy kwasowe karboksylowe na drodze szczepienia włókien zawierających centra aktywne w postaci nadtlenków i wodoronadtlenków wytworzonych na włóknach przed procesem szczepienia, w wodnej kąpieli szczepiącej zawierającej kwas akrylowy lub metakrylowy w ilości 6-10% w stosunku do masy kąpieli oraz dyspergator i/lub difenyl w ilości korzystnie po 0,4% w stosunku do masy kąpieli, w temperaturze 80-95°C w czasie 25-60 minut przy stosunkumasy włókien do masy kąpieli równym 1:30, po czymwłóknanapawa się wodnymroztworem antybiotyku o charakterze zasadowym, o stężeniu 15-40%, wtemperaturze40°C w czasie 60-120 minut, płucze, suszy i ewentualnie sterylizuje.
Description
Przedmiotem wynalazku jest sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym.
Znane są sposoby nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym, polegaj ące na napawaniu tych włókien roztworami antybiotyków lub środkami antyseptycznymi. Niedogodnością tych sposobów jest przyłączenie niewielkiej ilości biocydu do włókien, nadto biocydy przyłączone do włókien szybko i łatwo ulegają wypłukaniu z włókien w środowisku tkankowym żywego organizmu, co ogranicza zastosowanie tak zmodyfikowanych włókien do celów medycznych.
Wiadomo jest także, że zastosowanie do wiązania biocydów z włóknami nośników zawierających grupy sulfonowe takich, jak Amberlite IR 120 i podobne, wydłuża działanie biocydu i powoduje, iż biocydy te wprowadzone do organizmu są lepiej tolerowane przez organizm i dają znacznie mniej objawów ubocznych.
I tak z opisu patentowego ZSRR nr 49720 jest znany sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom poliestrowym, polegający na wprowadzeniu do makrocząstek włókien grup sulfonowych, a następnie na napawaniu włókien roztworami antybiotyków. Niedogodnością tego sposobu jest skomplikowany proces sulfonowania włókien, polegający na napawaniu włókien gazowym bezwodnikiem kwasu siarkowego pod wysoką próżnią, operacja wymrażania włókien po ich sulfonowaniu oraz bardzo znaczne obniżenie wytrzymałości włókien w wyniku tego procesu. W wyniku procesu sulfonowania do włókien zostaje wprowadzona niewielka ilość grup sulfonowych, co powoduje, iż z włóknami zostaje związana niewielka ilość biocydów antybiotykowych. Włókna modyfikowane tym sposobem wykazują więc niską aktywność antybakteryjną.
Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym, polegający na wprowadzeniu grup kwasowych do makrocząstek włókien, a następnie na napawaniu włókien roztworem aktybiotyku, według wynalazku charakteryzuje się tym, że do makrocząstek włókien wprowadza się grupy kwasowe karboksylowe na drodze szczepienia włókien zawierających centra aktywne w postaci nadtlenków i wodoronadtlenków wytworzonych na włóknach przed procesem szczepienia, w wodnej kąpieli szczepiącej zawierającej kwas akrylowy lub metakrylowy w ilości 6-10% w stosunku do masy kąpieli oraz dyspergator i/lub difenyl w ilości korzystnie po 0,4% w stosunku do masy kąpieli, w temperaturze 80-95°C w czasie 25-60 minut przy stosunku masy włókien do masy kąpieli czyli przy module kąpieli równym 1:30, po czym włókna napawa
179 483 się wodnym roztworem antybiotyku o charakterze zasadowym, o stężeniu 15-40%, w temperaturze 40°C w czasie 60-120 minut, płucze, suszy i ewentualnie sterylizuje.
Sposób według wynalazku umożliwia wprowadzenie dowolnej ilości antybiotyku do każdego włókna z polimeru syntetycznego. Włókna zmodyfikowane sposobem według wynalazku wykazują silne i długotrwałe działanie antybakteryjne w stosunku do całego szeregu mikroorganizmów chorobotwórczych i mogąbyć z powodzeniem stosowane do celów medycznych w charakterze nici chirurgicznych lub środków opatrunkowych, szczególnie dla chorych z obniżoną odpornością immunologiczną.
Sposób według wynalazku ilustrują bliżej podane niżej przykłady.
Przykład I.
Włókna z poliamidu 6 (monofil) w stanie rozluźnionym napawano 5% roztworem nadtlenku benzoilu w benzenie przy module kąpieli 1:20 w temperaturze 50°C w czasie 30 minut, po czym włókna bardzo dokładnie odżęto, a następnie ogrzewano w temperaturze 80°C w czasie 15 minut (inicjowanie). Bezpośrednio po inicjowaniu włókna potraktowano wodną kąpielą szczepiącą zawierającąw 1 dm3 75 g kwasu akrylowego, 4 g mieszaniny soli skondensowanych wielordzeniowych sulfokwasów aromatycznych, o nazwie handlowej dyspergator NNO, przy module kąpieli 1:30 w temperaturze 80°C w czasie 35 minut. Zaszczepione włókna przepłukano odmineralizowaną wodą, wysuszono i zważono. Stwierdzono, iż zaszczepione włókna wykazywały przyrost masy równy 50% wagowych i że podczas szczepienia włókien nie wytworzył się homopolimer. Zaszczepione włókna umieszczono następnie, na czas 1 godziny, w 40% roztworze wodnym penicyliny, o temperaturze 40°C, po czym wypłukano je kilkakrotnie w odmineralizowanej wodzie w czasie 2 minut, wysuszono do stałej masy w temperaturze 50°C i poddano sterylizacji promieniowaniem gamma dawką 25 kGy. Stwierdzono przyrost masy włókien równy około 10% wagowych. Dla porównania roztworem penicyliny w warunkachjak wyżej napawano takie same włókno poliamidowe, ale nie szczepione kwasem akrylowym, w wyniku czego uzyskano zaledwie 2% przyrost masy włókien. Zmodyfikowane włókno, zawierające 10% wagowych penicyliny, poddano testom in vitro na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów:
Staphylococcus aureus, Escherichia coli i Pseudomonas aeruginosa, stosując metodę krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią.
Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, wynosiły odpowiednio:
- dla Staphylococcus aureus -72 ± 5,65 mm i 39 ± 1,41 mm,
- Escherichia coli -27 ±1,0 mm i 13 ± 1,41 mm,
- w stosunku do Pseudomonas aeruginosa włókna nie wykazywały właściwości antybakteryjnych.
Włókna nie modyfikowane (wyjściowe) wykazywały brak stref zahamowania wzrostu ww mikroorganizmów.
Przykład II.
Włókna z poliamidu 6 (monofil) inicjowano jak w przykładzie I. Bezpośrednio po inicjowaniu włókna potraktowano wodną kąpielą szczepiącą zawierającą w 1 dm3 75 g kwasu metakrylowego, 4 g dyspergatora NNO i 4 g DF, przy module kąpieli 1:30 w temperaturze 80°C w czasie 30 minut. Zaszczepione włókna przepłukano odmineralizowaną wodą, wysuszono i zważono. Stwierdzono, iż zaszczepione włókna wykazywały przyrost masy równy 48% wagowych. Zaszczepione włókna umieszczono na czas 1 godziny w 15% roztworze wodnym neomycyny, o temperaturze 40°C, po czym wypłukano kilkakrotnie w odmineralizowanej wodzie w czasie 2 minut i wysuszono w temperaturze 50°C do stałej masy. Stwierdzono przyrost masy włókien równy około 13% wagowych. Dla porównania roztworem neomycyny w warunkach jak wyżej napawano takie same włókno poliamidowe, ale nie szczepione kwasem metakrylowym, w wyniku czego uzyskano zaledwie 0,8% przyrost masy włókien. Zmodyfikowane włókno, zawierające 13% wagowych neomycyny, poddano testom na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I postępując jak w przykładzie I.
179 483
Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, wynosiły po 1-szej dobie:
| - dla Staphylococcus aureus | - 29± 1,1 mm | i 10 ± 0,0mm, |
| - Escherichia coli | - 9 irni | i 5,13 mm, |
| - dla Pseudomonas aeruginosa | - 8,0 mm | i 5,0 - 8,0 mm. |
| Strefy te powiększały się w miarę upływu czasu, co spowodowane było dyfuzją antybioty- |
ku z włókna do testowanego medium.
Przykład III.
Włókna poliamidowe inicjowano jak w przykładzie I. Bezpośrednio po inicjowaniu włókna potraktowano wodną kąpielą szczepiącązawierającąw 1 dm3 60 g kwasu akrylowego, 4 g dyspergatora NNO i 4 g DF, przy module kąpieli 1:30 w temperaturze 80°C w czasie 25 minut. Dalej postępowano jak w przykładzie I. W wyniku szczepienia uzyskano 37% przyrost masy włókien. Zaszczepione włókna umieszczono na czas 1 godziny w 20% roztworze gentamycyny, o temperaturze 40°C, po czym wypłukano je i wysuszono jak w przykładzie I. Uzyskano przyrost masy włókien równy 9,0% wagowych. Dla porównania roztworem gentamycyny w warunkach jak wyżej napawano takie same włókno poliamidowe, ale nie szczepione kwasem akrylowym, w wyniku czego uzyskano zaledwie 1,7% przyrost masy włókien. Zmodyfikowane włókno, zawierające 9% wagowych gentamycyny, poddano testom na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I postępując jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodąkrążkowo-dyfuzyjnąi bezpośrednią, wynosiły po 1-szej dobie:
- dla Staphylococcus aureus - 35,5 mm i 5 - 7 mim,
- Escherichia coli - 27,:5 mm i 6,6 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa - 33,0 rmn i 3,3 ηη
Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów w czasie do 11 dni pozostały beż zmian lub nieznacznie zwiększyły się.
Przykład IV.
Przędzę poliestrową inicjowano analogicznie jak w przykładzie I .Bezpośrednio po inicjowaniu przędzę potraktowano wodnąkąpielą szczepiącą zawierającąw 1 dm3 75 g kwasu akrylowego, 4 g dyspergatora NNO oraz 4 g DF, przy module kąpieli 1:30 w temperaturze 95°C w czasie 1 godziny. W wyniku szczepienia uzyskano przyrost masy przędzy równy 35% wagowych. Zaszczepionąprzędzę ekstrahowano gorącąodmineralizowanąwodąw czasie 15 minut, wysuszono i zważono. Zaszczepionąprzędzę umieszczono na czas 1 godziny w 30% roztworze wodnym penicyliny, o temperaturze 40°C, po czym wypłukanojąkilkakrotnie odmineralizowaną wodąi wysuszono jak w przykładzie I. W wyniku napawania roztworem penicyliny uzyskano przyrost masy przędzy równy 14,5% wagowych. Taka sama przędza, ale nie szczepiona kwasem akrylowym, napawana roztworem penicyliny potasowej w warunkach jak wyżej, wykazywała zaledwie 2% przyrost masy. Zmodyfikowanąprzędzę, zawierającą 1-4,5% wagowych penicyliny potasowej, poddano testom na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I postępując jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, wynosiły po 1-szej dobie:
- dla Staphylococcus aureus - 66,0 imn i 35,0 mmi,
- Escherichia coli - 33,0 mm i 15,0 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa -15,0 mm i 0,0 mm.
Przędza nie modyfikowana wykazywała brak stref zahamowania wzrostu ww mikroorganizmów.
Przykład V.
Przędzę poliestrową inicj owano analogicznie jak w przykładzie I. B ezpośrednio po inicjowaniu przędzę potraktowano wodną kąpielą szczepiącą zawierającą w 1 dm3 75 g kwasu akrylowego, 4 g DF, przy module kąpieli 1:30 w temperaturze 95°C w czasie 1 godziny. W wyniku szczepienia uzyskano przyrost masy przędzy równy 12,8% wagowych. Zaszczepioną przędzę ekstrahowano gorącąodmineralizowanąwodąw czasie 15 minut, wysuszono i zważono. Zaszczepionąprzędzę umieszczono na czas 2 godzin w 40% roztworze wodnym penicyliny potaso179 483 wej, o temperaturze 40°C, po czym wypłukano ją kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i wysuszono jak w przykładzie I. W wyniku napawania roztworem penicyliny uzyskano przyrost masy przędzy równy 8,25% wagowych. Taka sama przędza, ale nie szczepiona kwasem akrylowym, napawana roztworem penicyliny potasowej w warunkach jak wyżej, wykazywała zaledwie 2% przyrost masy. Zmodyfikowaną przędzę, zawierającą 8,25% wagowych penicyliny potasowej, poddano testom na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I postępując jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów Staphylococcus aureus i Escherichia coli, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, po 1-szej dobie, były podobne jak w przykładzie IV, zaś w stosunku do mikroorganizmów Pseudomonas aeruginosa przędza nie wykazywała właściwości antybakteryjnych. Przędza nie modyfikowana wykazywała brak stref zahamowania wzrostu ww mikroorganizmów'.
Przykład VI.
Przędzę poliestrową inicjowano i szczepiono jak w przykładzie IV, uzyskując w wyniku szczepienia przyrost masy włókien równy 35,7% wagowych. Przędzę, po szczepieniu, przepłukaniu, wysuszeniu i zważeniu, umieszczono na czas 1 godziny w 20% roztworze wodnym neomycyny, o temperaturze 40°C. Następnie przędzę wypłukano kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i wysuszono jak w przykładzie I. W wyniku napawania przędzy roztworem neomycyny nastąpił przyrost masy przędzy równy 12,5% wagowych. Taką samą przędzę, ale nie szczepioną kwasem akrylowym, napawano roztworem neomycyny w warunkach jak wyżej, uzyskując przyrost masy przędzy równy zaledwie 1% wagowy. Zmodyfikowaną przędzę, zawierającą 12,5% wagowych neomycyny, poddano testom na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I postępując jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów·', mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, wynosiły po 1-szej dobie:
- dla Staphylococcus aureus - 36,0 rmn i 10,0 mm,
- Escherichia coli - 13,5 mm i 11,0 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa -11,,5 mm i 9, mm.
Strefy te pozostały bez zmian do 11-tego dnia badań in vitro.
Przykład VII.
Przędzę poliestrową inicjowano i szczepiono jak w przykładzie IV, uzyskując w wyniku szczepienia przyrost masy włókien równy 35,2% wagowych. Przędzę, po szczepieniu, ekstrakcji gorącą wodą w czasie 15 minut, wysuszeniu i zważeniu, napawano 20% roztworem gentamycyny, o temperaturze 40°C w czasie 2 godzin. Następnie przędzę wypłukano kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i wysuszono jak w przykładzie I. Przyrost masy przędzy wynosił 12,5% wagowych. Taką samą przędzę, ale nie szczepiono kwasem akrylowym, napawano roztworem gentamycyny w warunkach jak wyżej, co spowodowało przyrost masy przędzy równy zaledwie 0,21% wagowych. Zmodyfikowaną przędzę, zawierającą 12,5% wagowych gentamycyny, poddano testom na właściwości antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I postępując jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, wynosiły po 1-szej dobie:
- dla Staphylococcus aureus - 3^,i5 mm i 8,5 mm,
- Escherichia coli - 29,0 mm i 12,5 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa - 40,5 mm i 20,0 mm.
Strefy te utrzymywały się przez okres 2 tygodni badań in vitro.
Przykład VIII.
Włókno polipropylenowe inicjowano jak w przykładzie I. Następnie poddano je szczepieniu kąpielą szczepiąca zawierającą w 1 dm3 75 g kwasu akrylowego, 4 g dyspergatora NNO i 4 g DF, przy module kąpieli 1:30 w temperaturze 90°C w czasie 45 minut. Zaszczepione włókna przepłukano odmineralizowaną wodą, wysuszono i zważono. Stwierdzono ’ przyrost masy włókien równy 37,8% wagowych. Po szczepieniu, ekstrakcji gorącą wodą w czasie 15 minut, wysuszeniu i zważeniu włókna napawano 20% roztworem wodnym penicyliny potasowej w temperaturze 40°C w czasie 1 godziny, po czym wypłukano je i wysuszono jak w przykładzie I. Uzyskany przyrost masy włókien wynosił 11,2% wagowych. Takie same włókna polipropyleno6
179 483 we, ale nie szczepione kwasem akrylowym napawano roztworem wodnym penicyliny potasowej w warunkach jak wyżej, w wyniku czego uzyskano 0% przyrost masy włókien. Włókna zawierające 11,2% wagowych penicyliny potasowe poddano testom na działanie antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, wynosiły po 1-szej dobie:
- dla Staphylococcus aureus - 47,5 mm i 31,0 mm,
- Escherichia coli - 20,5 mm- i 14,0 mmi,
- dla Pseudomonas aeruginosa - brak stref zahamowania wzrostu.
Przykład IX.
Włókna polipropylenowe inicjowano i szczepiono jak w przykładzie VIII, uzyskując w wyniku szczepienia przyrost masy włókien równy 37,5% wagowych, przy czym nie stwierdzono tworzenia się hompolimeru. Po szczepieniu, wypłukaniu, wysuszeniu i zważeniu, włókna napawano 20% roztworem wodnym neomycyny, w temperaturze 40°C w czasie 1 godziny. Następnie włókna te wypłukano kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i wysuszono jak w przykładzie I. Stwierdzono przyrost masy włókien równy 19,5% wagowych. Takie same włókna polipropylenowe, ale nie szczepione kwasem akrylowym, napawano roztworem wodnym . neomycyny w warunkach jak wyżej, w wyniku czego uzyskano przyrost masy równy 0% wagowych. Włókna polipropylenowe, zawierające 19,5% wagowych neomycyny, poddano testom na działanie mtybakte^jne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dyfuzyjną i bezpośrednią, po 14-tej dobie wynosiły:
- dla Staphylococcus aureus - 24,5 mm i 17,5 mm,
- Escherichia coli - 15,0 mm i 14,5 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa - 12,5 mm i 5,0mmi.
Przykład X.
Włókna polipropylenowe inicjowano i szczepiono jak w przykładzie VIII, uzyskując w wyniku szczepienia przyrost masy włókien równy 37,3% wagowych, przy czym nie stwierdzono powstawania homopolimeru w trakcie reakcji. Po szczepieniu, przepłukaniu, wysuszeniu i zważeniu, włókna napawano 20% roztworem wodnym gentamycyny w temperaturze 40°C w czasie 1 godziny. Następnie włókna wypłukano kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i wysuszono jak w przykładzie I. Stwierdzono przyrost masy włókien równy 12,3% wagowych. Takie same włókna, ale nie szczepione kwasem akrylowym, po napawaniu roztworem gentamycyny w warunkach jak wyżej, wykazywały 0% przyrost masy. Włókna polipropylenowe, zawierające 12,3% wagowych gentamycyny, poddano testom na działanie anSybrkSeryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone metodą krążkowo-dytuzyjną i bezpośrednią, po 1-szej i E4-tej dobie testowania włókien wynosiły:
- dla Staphylococcus aureus - 26,0 m (po dobie
- 31,5 mm (po 14-tej dobie) i 31,5 mm,
- Escherichia coli - 22,0 (po dolne)
- 30,5 mm (po 14-tej dobie) i 25,5 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa - 27,0 mm (po 1 -sze- dolne)
- 33,5 mm (po 14-tej dobie) i 31,5 mm.
Wzrost stref zahamowania wzrostu mikroorganizmów w czasie od 1-szej do 14-tej doby tłumaczy się zwiększeniem stężenia antybiotyku w miarę odłączania się go od włókna do wody w trakcie testowania włókien.
Przykład XI.
Włókna poliakrylonitrylowe (anilana) inicjowαnoeak w przykładzie I. Następnie szczepiono je w kąpieli szczepiającej zawierającej w 1 dm3 100 g kwasu akrylowego, 4 g dyspergatora NNO i 4 g DF, w temperaturze 95°C w czasie 1 godziny przy module kąpieli 1:30. Po zakończeniu szczepienia włókna ekstrahowano we wrzącej wodzie w czasie 0,5 godziny zmieniając 3-kro179 483 tnie wodę, wysuszono i zważono. Stwierdzono przyrost masy włókien równy 24,8% wagowych. Włókna po szczepieniu napawano 20% roztworem wodnym penicyliny potasowej, w temperaturze 40°C w czasie 1 godziny. Stwierdzono przyrost masy włókien równy 12,8% wagowych. Takie same włókna, ale nie szczepione kwasem akrylowym, napawano roztworem penicyliny potasowej w warunkach jak wyżej, w wyniku czego uzyskano przyrost masy włókien równy zaledwie 2,1 % wagowych. Włókna poliakrylonitrylowe, zawierające 12,8% wagowych penicyliny potasowej, poddano testom na działanie antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone jak w przykładzie I, po upływie 1-szej doby testowania wynosiły:
- dla Staphylococcus aureus - 47,5 rmn i 30,0 mm,
- Escherichia coli - 23,0 mm i 16,0 mm,
- dla Pseudomonas aeruginosa - brak stree zahamowama wzrostu.
Włókna poliaki-ylonitrylowe nie modyfikowane wykazywały brak stref zahamowania wzrostu ww mikroorganizmów.
Przykład XII.
Włókna poliakrylonireylowe inicjowano i szczepiono jak w przykładzie XI, uzyskując w wyniku szczepienia przyrost masy włókien równy 23,3% wagowych. Włókna po szczepieniu napawano 20% roztworem wodnym neomycyny w temperaturze 40°C w czasie 1 godziny. Następnie włókna te płukano kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i suszono jak w przykładzie I. Stwierdzono przyrost masy włókien równy 23,3% wagowych. Takie same włókno, ale nie szczepione kwasem akrylowym, poddane napawaniu roztworem neomycyny w warunkach jak wyżej, wykazywały przyrost masy równy zaledwie 0,24% wagowych. Włókna poliakeylonirrylowe, zawierające 23,3% wagowych neomycyny, poddano testom na działanie antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone jak w przykładzie I, po 1-szej dobie testowania wynosiły:
| - dla S^hylococcus aureus | - 27,0 mm | i 121,0 mm, |
| - Escherichia coli | - 22,5 mm | i 10,0 mm, |
| - dla Pseudomonas aeruginosa | - 22,0 mm | i 9,0 mm. |
| Przykład XIII. | ||
| Włókna poliakeylonitrylowe inicjowano i szczepiono jak w przykładzie I, uzyskując w wy- |
niku szczepienia przyrost masy włókien równy 25,3% wagowych. Włókna po szczepieniu napawano 20% roztworem wodnym gentamycyny w temperaturze 40°C w czasie 1 godziny. Następnie włókna płukano kilkakrotnie odmineralizowaną wodą i suszono jak w przykładzie I. Stwierdzono, iż peayeotr masy włókien w wyniku napawania roztworem antybiotyku był równy 6,9% wagowych. Takie same włókna, ale nie szczepione kwasem akrylowym, poddane napawaniu roztworem gentamycyny w warunkach jak wyżej, wykazywały przyrost masy równy zaledwie 0,5% wagowych. Włókna po modyfikacji, zawierające 6,9% wagowych gentamycyny, poddano testom na działanie antybakteryjne w stosunku do mikroorganizmów jak w przykładzie
I. Strefy zahamowania wzrostu mikroorganizmów, mierzone jak w przykładzie I, po upływie 1-szej i 14-tej doby testowania, wynosiły:
- dla Staphylococcus aureus - 21,5 mm (po 1-szej dobie)
- 30,0 mm (po 14-tej dobie) i 31,0 mm,
- Escherichia coli - 1.7/) nms (po Usze- dobee)
- 26,0 mm (po 1-szej dobie) i 22,0 mm,
- dla Pseudomonas aeroginosa - 19,5 mm(po ^ζο- dobee)
- 30,0 mm (po 14-tej dobie) i 24,5 mm.
179 483
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.
Claims (1)
- Zastrzeżenie patentoweSposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym, polegający na wprowadzeniu grup kwasowych do makrocząstek włókien, a następnie na napawaniu włókien roztworem antybiotyku, znamienny tym, że do makrocząstek włókien wprowadza się grupy kwasowe karboksylowe na drodze szczepienia włókien zawierających centra aktywne w postaci nadtlenków i wodoronadtlenków wytworzonych na włóknach przed procesem szczepienia, w wodnej kąpieli szczepiącej zawierającej kwas akrylowy lub metakrylowy w ilości 6-10% w stosunku do masy kąpieli oraz dyspergator i/lub difenyl w ilości korzystnie po 0,4% w stosunku do masy kąpieli, w temperaturze 80-95°C w czasie 25-60 minut przy stosunku masy włókien do masy kąpieli równym 1:30, po czym włókna napawa się wodnym roztworem antybiotyku o charakterze zasadowym, o stężeniu 15-40%, w temperaturze 40°C w czasie 60-120 minut, płucze, suszy i ewentualnie sterylizuje.* * *
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL30663894A PL179483B1 (pl) | 1994-12-30 | 1994-12-30 | Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL30663894A PL179483B1 (pl) | 1994-12-30 | 1994-12-30 | Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL306638A1 PL306638A1 (en) | 1995-11-13 |
| PL179483B1 true PL179483B1 (pl) | 2000-09-29 |
Family
ID=20064096
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL30663894A PL179483B1 (pl) | 1994-12-30 | 1994-12-30 | Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL179483B1 (pl) |
Cited By (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| EP2116639A2 (en) | 2008-01-23 | 2009-11-11 | Instytut Wlokien Naturalnych | The method of manufacturing of bioactive technical fibre |
-
1994
- 1994-12-30 PL PL30663894A patent/PL179483B1/pl not_active IP Right Cessation
Cited By (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| EP2116639A2 (en) | 2008-01-23 | 2009-11-11 | Instytut Wlokien Naturalnych | The method of manufacturing of bioactive technical fibre |
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL306638A1 (en) | 1995-11-13 |
Similar Documents
| Publication | Publication Date | Title |
|---|---|---|
| Chen et al. | Biocidal efficacy, biofilm-controlling function, and controlled release effect of chloromelamine-based bioresponsive fibrous materials | |
| US4708870A (en) | Method for imparting antimicrobial activity from acrylics | |
| CA2235401C (en) | Method for sterilizing medical devices utilizing a room temperature sterilant | |
| US9622481B2 (en) | Biofilm-removing antimicrobial compositions and uses thereof | |
| GRECO et al. | The role of antibiotic bonding in the prevention of vascular prosthetic infections | |
| US6361786B1 (en) | Microbicide treated polymeric materials | |
| Bucheńska | Polyamide fibers (PA6) with antibacterial properties | |
| DE102008005193A1 (de) | Bakteriophagenpräparation und Verwendung | |
| WO2005018701A1 (en) | Synergistic antimicrobial compositions and methods of inhibiting biofilm formation | |
| PL179483B1 (pl) | Sposób nadawania właściwości antybakteryjnych włóknom syntetycznym | |
| US20030159200A1 (en) | Antimicrobial fabrics through surface modification | |
| EP2035459B1 (en) | Covalent conjugates of cotton and substitutes (viscose, modal cotton) with bioactive substances having antiseptic, sanitizing, acaricidal and insect repellent activity, and a method for obtaining them | |
| Bucheńska | Modified polyacrylonitrile (PAN) fibers | |
| US9924714B2 (en) | Impregnatable matrix of plant, animal or synthetic origin or mixtures of same, containing a uniformly distributed antimicrobial compound, method for impregnating said matrix with a compound, and use thereof in the production of antimicrobial elements | |
| Buchenska et al. | Poly (ethylene terephthalate) yarn with antibacterial properties | |
| JPH1087410A (ja) | 殺菌消毒用組成物 | |
| US20010049422A1 (en) | Methods of applying antibiotic compounds to polyurethane biomaterials using textile dyeing technology | |
| CN118718100A (zh) | 抗菌银离子修饰人工韧带及其制备方法 | |
| ES2348645T3 (es) | Material de sutura antimicrobiano biocompatible. | |
| RU1776100C (ru) | Способ получения биологически активных хирургических нитей | |
| PL196213B1 (pl) | Sposób nadawania włóknom poliestrowym właściwości antybakteryjnych | |
| Huizinga et al. | The value of adjuvant systemic antibiotic therapy in localised wound infections among hospital patients: a comparative study | |
| PL187392B1 (pl) | Sposób nadawania włóknom poliestrowym właściwości antybakteryjnych | |
| SU1752832A1 (ru) | Способ получени биологически активных хирургических нитей | |
| JP3906346B2 (ja) | 抗菌性繊維及びその製造方法 |
Legal Events
| Date | Code | Title | Description |
|---|---|---|---|
| LAPS | Decisions on the lapse of the protection rights |
Effective date: 20091230 |