PL179930B1 - Urzadzenie ostrzegawcze akustyczne, zwlaszcza do pojazdów silnikowych PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Urzadzenie ostrzegawcze akustyczne, zwlasz- cza do pojazdów silnikowych, zawierajace obudowe, w której jest zamontowana co najmniej jedna membrana, co najmniej jedno uzwojenie wzbudzajace zamontowa- ne w ustalonym polozeniu w obudowie, co najmniej je- den ruchomy ferromagnetyczny czlon polaczony z membrana i podatny na dzialanie pola magnetycznego wytwarzanego przez uzwojenie wzbudzajace, przy czym ruchomy ferromagnetyczny czlon zawiera osio- wo wewnetrzna czesc koncowa, wewnatrz której jest usytuowane uzwojenie wzbudzajace, a wokól rucho- mego ferromagnetycznego czlonu jest usytuowany wyjsciowy kanal akustyczny i zwykle zamkniety przerywacz zawierajacy dwa wspólpracujace ze soba czlony stykowe zamontowane ruchomo wzgledem sie- bie, znamienne tym, ze przerywacz (34) jest usytu- owany w wyjsciowym kanale akustycznym (28) polaczonym z komora (7) z co najmniej jednym rucho- mym ferromagnetycznym czlonem (8, 9). FIG. 2 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie ostrzegawcze akustyczne, zwłaszcza do pojazdów silnikowych.

Urządzenie ostrzegawcze akustyczne tego typu jest ujawnione w WO93/01588. To znane urządzenie ostrzegawcze akustyczne zawiera przerywacz obwodu, który jest usytuowany w zamkniętej komorze utworzonej pomiędzy membraną i obudową.

Z opisów patentowych DE-A-1,201,213 i DE-A-1,091,912 znane są urządzenia ostrzegawcze akustyczne, które zawierają obudowę, w której jest zamontowana co najmniej jedna membrana i w ustalonym położeniu co najmniej jedna cewka wzbudzająca oraz ruchomy ferromagnetyczny człon, połączony z membraną i podlegający działaniu pola magnetycznego wytwarzanego przez cewkę wzbudzającą.

Opis patentowy US-A-4 540 975 ujawnia elektromagnetyczny głośnik zawierający membranę połączoną z ruchomym rdzeniem elektromagnesu i przerywacz obwodu do przerywania zasilania prądem uzwojeń elektromagnesu. Przerywacz obwodu jest także w tym przypadku umieszczony w zamkniętym obszarze, zawartym pomiędzy membraną i obudową głośnika.

Znane jest także z opisu patentowego US-A-3179932 elektryczne urządzenie dźwiękowe, które zawiera obudowę oraz pokrywę ukształtowaną w kształt misy. W obudowie jest umieszczona membrana oraz stykające się z nią elementy do uruchamiania tej membrany.

Urządzenie ostrzegawcze akustyczne, zwłaszcza do pojazdów silnikowych, według wynalazku zawiera obudowę, w której jest zamontowana co najmniej jedna membrana, co najmniej jedno uzwojenie wzbudzające zamontowane w ustalonym położeniu w obudowie, co najmniej jeden ruchomy ferromagnetyczny człon połączony z membraną i podatny na działanie pola magnetycznego wytwarzanego przez uzwojenie wzbudzające. Ruchomy ferromagnetyczny człon zawiera osiowo wewnętrzną część końcową, wewnątrz której jest usytuowane uzwojenie wzbudzające, a wokół ruchomego ferromagnetycznego członu jest usytuowany wyjściowy kanał akustyczny i zwykle zamknięty przerywacz zawierający dwa współpracujące ze sobączłony stykowe zamontowane ruchomo względem siebie.

Urządzenie ostrzegawcze akustyczne, zwłaszcza do pojazdów silnikowych, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przerywacz jest usytuowany w wyjściowym kanale akustycznym połączonym z komorą z co najmniej jednym ruchomym ferromagnetycznym członem.

Wewnętrzna część końcowa ruchomego ferromagnetycznego członu ma końcową krawędź, oddzieloną szczeliną powietrzną od obwodowej części nieruchomego ferro

179 930 magnetycznego członu, który jest połączony z uzwojeniem wzbudzającym i jest zamontowany w stałym położeniu w obwodzie w pobliżu końcowej części uzwojenia wzbudzającego przeciwległe do ruchomego ferromagnetycznego członu.

Nieruchomy ferromagnetyczny człon ma kształt tarczy i jest umieszczony w pobliżu co najmniej jednego ferromagnetycznego rdzenia, który jest usytuowany wewnątrz uzwojenia wzbudzającego w pobliżu ruchomego ferromagnetycznego członu. Korzystnie, nieruchomy ferromagnetyczny człon stanowi jedną część z co najmniej jednym nieruchomym rdzeniem.

Każdy ruchomy ferromagnetyczny człon ma wewnętrzną część końcową w kształcie dzwonu ze środkowym występem a związane uzwojenie wzbudzające jest umieszczone wewnątrz wewnętrznej części końcowej w kształcie dzwonu.

Przerywacz zawiera dwie łopatki podtrzymujące odpowiednie człony stykowe, przy czym co najmniej jedna łopatka jest usytuowana w styku z powierzchnią czołową co najmniej jednego ruchomego ferromagnetycznego członu, a człony stykowe są usytuowane w styku ze sobą przy cofniętym na zewnątrz położeniu ferromagnetycznych ruchomych członów i są oddalone od siebie przy wysuniętym do wewnątrz położeniu ferromagnetycznych ruchomych członów.

Komora jest ograniczona usytuowanymi naprzeciwko siebie z odstępem w obudowie sprężyście odkształcalnymi membranami górną i dolną oraz częściami obwodowymi zaciśniętymi w obudowie, a ruchome ferromagnetyczne człony sąumieszczone osiowo naprzeciw siebie i sąoddzielone szczeliną powietrzną, zaś ich przeciwległe końce są połączone odpowiednio z membraną górną i dolną, przy czym co najmniej jedno uzwojenie wzbudzające jest usytuowane w ruchomych ferromagnetycznych członach.

Łopatki przerywacza wystajądo komory i każda z nich jest usytuowana przy powierzchni czołowej jednego z ruchomych ferromagnetycznych członów. Łopatki korzystnie sąusytuowane naprzeciw siebie w kierunku przemieszczenia ruchomych ferromagnetycznych członów i każda jest wyposażona w zakończenie, które jest zagięte w kierunku drugiej z łopatek i ma końcową część umieszczoną naprzeciwko wewnętrznej części końcowej ruchomego ferromagnetycznego członu usytuowanego od strony drugiej z łopatek.

Wewnętrzne części końcowe w kształcie dzwonu ruchomych ferromagnetycznych członów sąumieszczone naprzeciwko siebie, otaczające najmniej jedno uzwojenie wzbudzające, a nieruchomy ferromagnetyczny człon jest umieszczony promieniowo w szczelinie powietrznej pomiędzy wewnętrznymi częściami końcowymi ruchomych ferromagnetycznych członów.

Nieruchomy ferromagnetyczny człon ma kształt tarczy i jest umieszczony pomiędzy dwoma ferromagnetycznymi nieruchomymi rdzeniami o mniejszej średnicy, które są usytuowane współosiowo względem siebie i względem nieruchomego ferromagnetycznego członu. Korzystnie, wokół każdego z nieruchomych rdzeni jest umieszczone uzwojenie wzbudzające.

Nieruchomy ferromagnetyczny człon jest wyposażony w obwodową promieniową szczelinę, w której są umieszczone swobodne końce łopatek przerywacza.

W urządzeniu ostrzegawczym akustycznym według wynalazku, w związku z obecnością dwóch zespołów wibracyjnych w przeciwfazie, praktycznie unika się przenoszenia wibracji przez obudowę do korpusu pojazdu, w którym jest urządzenie zainstalowane. Możliwy łuk, wytwarzany pomiędzy członami stykowymi jest zdmuchiwany pod wpływem powietrza wprowadzonego w wibrację w następstwie oscylacji sprężystych membran.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie ostrzegawcze akustyczne według wynalazku w widoku perspektywicznym, fig. 2 - urządzenie z fig. 1 w przekroju wzdłuż linii II-Π z fig. 1, fig. 3 - część urządzenia ostrzegawczego akustycznego przedstawionego na fig. 2, w powiększeniu, w widoku z boku w częściowym przekroju, a fig. 4 - drugi przykład wykonania urządzenia według wynalazku w przekroju podobnym do ukazanego na fig. 2.

Jak przedstawiono na fig. 1 i 2, urządzenie ostrzegawcze akustyczne według wynalazku dla pojazdów silnikowych zawiera obudowę 1, która jest wykonana na przykład z tworzywa sztucznego.

W pokazanym przykładzie wykonania, obudowa 1 zawiera górną część 2 i dolną część 3, które są złączone ze sobą w płaszczyźnie 4, na przykład za pomocą zgrzewu (fig. 2).

179 930

Górna część 2 obudowy 1 jest zamknięta na górze za pomocą pokrywy górnej 5, zaś dolna część 3 jest zamknięta na dole pokrywą dolną 6. Również pokrywy 5 i 6 sąkorzystnie wykonane z tworzywa sztucznego i korzystnie są złączone poprzez ultradźwiękowe zgrzewanie (lub innymi znanymi sposobami) z odpowiednimi częściami 2 i 3 obudowy 1.

Jak widać na fig. 2, w osiowo środkowej części obudowy 1, jest utworzona cylindryczna komora 7, w której są zamontowane dwa ruchome ferromagnetyczne człony górny 8 i dolny 9, ustawione czołowymi powierzchniami ich wewnętrznych końcowych części 8a, 9 naprzeciwko siebie i współosiowo względem siebie. Przeciwległe końce ruchomych ferromagnetycznych członów górnego 8, dolnego 9 są połączone ze środkowymi częściami dwóch sprężystych membran górnej 10 i dolnej 11, wykonanych na przykład z metalu, których odpowiednie krawędziowe części są zaciśnięte w przeciwległych częściach końcowych obudowy 2.

Skierowane do siebie czołowo wewnętrzne końcowe części 8 a, 9a ruchomych ferromagnetycznych członów górnego 8 i dolnego 9 mają kształt zbliżony do dzwonów.

W kanale 7 obudowy 1, jak pokazano na fig. 2, jest umieszczony nieruchomy ferromagnetyczny człon 12 mający kształt tarczy, który jest poprzecznie zamocowany pomiędzy dzwonowymi wewnętrznymi końcami częściami 8a, 9a ruchomych ferromagnetycznych członów 8,9.

Obrzeże nieruchomego ferromagnetycznego członu 12 jest oddzielone od końcowych krawędzi ruchomych ferromagnetycznych członów 8, 9 poprzez odpowiednie szczeliny powietrzne 13, 14.

Jak widać dokładniej na fig. 3, z środkowymi częściami przeciwległych powierzchni czołowych nieruchomego ferromagnetycznego cźłonu 12 są połączone dwa nieruchome rdzenie 15, 16, wykonane z materiału ferromagnetycżnego. Te nieruchome rdzenie 15, 16 korzystnie są ukształtowane jako oddzielne elementy lub integralnie z nieruchomym ferromagnetycznym członem 12.

Wokół nieruchomych rdzeni 15 i 16 są umieszczone odpowiednie szpule 17 i 18 z elektrycznie izolującego materiału, które są na przykład ukształtowane na nieruchomych rdzeniach 15 i 16. Te szpule 17, 18 podtrzymują odpowiednie uzwojenia wzbudzające 19 i 20.

Przeciwległe końce nieruchomych rdzeni 15 i 16 są oddzielone od sąsiadujących z nimi ruchomych ferromagnetycznych członów 8 i 9 poprzez odpowiednie szczeliny powietrzne 21 i 22 (fig. 2).

W czasie działania, kiedy do uzwojeń wzbudzających 19 i 20 jest dostarczany prąd wzbudzający, generująone strumienie magnetyczne, które krążąw nieruchomym ferromagnetycznym członie 12, w związanych z nim nieruchomych rdzeniach 15 i 16 oraz w dzwonowych wewnętrznych częściach końcowych 8a, 9a ruchomych członów 8 i 9. Pod wpływem tych magnetycznych strumieni, ruchome ferromagnetyczne człony 8 i 9 są przyciągane w kierunku nieruchomego ferromagnetycznego członu 12, powodując w ten sposób sprężyste odkształcenie związanych odpowiednio z nimi membran 10 i 11.

W obudowie 1, pomiędzy membranami górną 10 i dolną 11 jest utworzona komora 7 o zmiennej objętości, która, poprzez zasadniczo promieniowy kanał 27 jest połączona z wyjściowym kanałem akustycznym 28 znajdującym się w obudowie 1.

Ten wyjściowy kanał akustyczny 28 jest usytuowany spiralnie wokół środkowego kanału 7 i jest zakończony poszerzonym sektorem wyjściowego promieniowania 29, mającym kształt rogu. Podczas działania, kiedy uzwojenia wzbudzające 19, 20 są zasilane prądem, ruchome człony 8 i 9 poruszają się w kierunku siebie pod wpływem wytworzonego pola magnetycznego, powodując przez to sprężyste odkształcenie membran 10, 11 i zmniejszenie objętości powyżej określonej komory o zmiennej objętości.

W promieniowym kanale 27 jest zamontowany przerywacz 34, pokazany na fig. 2, który łączy komorę o zmiennej objętości z wyjściowym kanałem akustycznym 28.

W przedstawionym przykładzie wykonania, przerywacz 34 zawiera dwie kształtowe metalowe łopatki 37, 38, których końce są zamocowane na zewnętrznym końcu 39 do obudowy 1. Przeciwległe części końcowe łopatek 37, 38 są ułożone naprzeciw siebie i podtrzymują odpowiednie człony stykowe 41 i 42. Poza członami stykowymi 41 i 42, końcowe części 43 i 44 tych

179 930 łopatek 37,38 sązagięte odpowiednio do dołu i do góry. Te zagięte zakończenia 43,44 wystajądo cylindrycznej komory 7 obudowy 1 urządzenia ostrzegawczego akustycznego, dokładnie pomiędzy krawędziami końcowymi wewnętrznych części końcowych 8a, 9a ruchomych ferromagnetycznych członów 8, 9.

Zagięte zakończenia 43 i 44 łopatek 37, 38 są przesunięte w kierunku, który jest prostopadły do płaszczyzny fig. 2 i przy spoczynku sąusytuowane w pobliżu lub w styku z końcowymi krawędziami wewnętrznych części końcowych 8a i 9a ruchomych członów 8, 9.

Jak pokazano na fig. 3, nieruchomy ferromagnetyczny człon 12 jest odpowiednio wyposażony w promieniową szczelinę 12a, odpowiadającą zagiętym zakończeniom 43, 44 łopatek 37, 38 przerywacza 34.

Podczas spoczynku, to znaczy gdy uzwojenia wzbudzające 19 i 20 nie są zasilane prądem, człony stykowe 41,42 przerywacza 34 znajdująsię w styku ze sobą. Przerywacz 34 jest więc zamknięty w celu umożliwienia dostarczenia prądu do uzwojeń wzbudzających 19, 20 po uruchomieniu urządzenia ostrzegawczego akustycznego.

Kiedy urządzenie ostrzegawcze akustyczne jest uruchomione, wzbudzenie uzwojeń wzbudzających 19,20 powoduje zbliżające względem siebie przemieszczenie ruchomych ferromagnetycznych członów 8, 9, które swoimi końcowymi krawędziami odpowiednich wewnętrznych części końcowych 8a, 9a stykają się z zagiętymi zakończeniami 44, 43 przerywacza 34, powodując rozdzielenie członów stykowych 41 i 42. Przerywacz 34 zostaje więc otwarty i przerywa on przepływ prądu do uzwojeń wzbudzających 19 i 20. Ruchome ferromagnetyczne człony 8 i 9 cofają się następnie w kierunku położenia spoczynkowego pod wpływem działania powrotnego wywołanego przez sprężyste membrany 10, 11. Przemieszczenie ruchomych ferromagnetycznych członów 8,9 z powrotem od siebie umożliwia zamknięcie przerywacza 34 i prąd jest dostarczany znowu do uzwojeń wzbudzających 19 i 20.

Działanie jest kontynuowane w ten sposób dopóki urządzenie ostrzegawcze akustyczne jest uruchamiane, to znaczy dopóki jest ono dołączone do źródła napięcia (nie pokazane).

W czasie działania, wibracje sprężystych membran 10 i 11 powodują wytworzenie fali dźwiękowej, która z komory 7 o zmiennej objętości, w której są zamontowane ruchome ferromagnetyczne człony 8 i 9, docieka do wyjściowego przewodu akustycznego 28 przez promieniowy kanał 27.

W związku z obecnością dwóch zespołów wibracyjnych w przeciwfazie, w urządzeniu ostrzegawczym akustycznym opisanym powyżej praktycznie unika się przenoszenia wibracji przez obudowę 1 do korpusu pojazdu, w którym jest urządzenie zainstalowane.

Możliwy łuk, wytwarzany pomiędzy członami stykowymi 41, 42 jest zdmuchiwany pod wpływem powietrza wprowadzonego w wibrację w następstwie oscylacji sprężystych membran 10, 11.

Na fig. 4 jest przedstawiony inny przykład wykonania wynalazku urządzenia ostrzegawczego akustycznego według wynalazku.

Na tej figurze, części i elementy już opisane wcześniej są oznaczone tymi samymi odnośnikami liczbowymi.

Wariant według fig. 4 różni się od przykładu wcześniej opisanego tym, że wewnątrz uzwojeń wzbudzających 19,20 nie ma nieruchomych rdzeni ferromagnetycznych, ale są cylindryczne wewnętrzne części końcowe 8b, 9b ruchomych ferromagnetycznych członów 8, 9.

Pomiędzy tymi ferromagnetycznymi ruchomymi członami nadal korzystnie jest umieszczony nieruchomy ferromagnetyczny człon, mający na przykład kształt tarczy jak nieruchomy ferromagnetyczny człon 12 z fig. 2, do cyrkulacji magnetycznych strumieni wytworzonych w uzwojeniach wzbudzających. Jednakże, jako alternatywa, można uniknąć takiego nieruchomego ferromagnetycznego członu, i w takim przypadku magnetyczne strumienie wytworzone przez uzwojenia wzbudzające krążą całkowicie w dwóch ruchomych członach i szczelinach powietrznych znajdujących się pomiędzy nimi.

Ponadto, w takim przypadku dwa uzwojenia wzbudzające mogą być zastąpione jednym.

179 930 7

Istota wynalazku pozostaje taka sama, postacie i przykłady wykonania oraz szczegóły konstrukcji mogą być zmieniane szeroko względem tych opisanych i przedstawionych jedynie w celu nie ograniczającego przykładu, bez wychodzenia poza zakres obecnego wynalazku jak określono w załączonych zastrzeżeniach.

W szczególności, chociaż opisany powyżej przykład wykonania obejmuje dwa zespoły, które wibrują w przeciwfazie, wynalazek może być korzystnie zastosowany także do urządzenia ostrzegawczego akustycznego z jednym zespołem wibracyjnym, a więc z jedną sprężystą membraną.

Wynalazek nie jest ograniczony do urządzeń ostrzegawczych zawierających elektromechaniczny przerywacz, ale może być także zastosowany w urządzeniach ostrzegawczych akustycznych, w których przerywanie prądu wzbudzania jest sterowane przez środki statycznych elektronicznych urządzeń.

179 930

179 930

179 930

PIG. 3

179 930

FIG- 4

179 930

PIG- 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie ostrzegawcze akustyczne, zwłaszcza do pojazdów silnikowych, zawierające obudowę, w której jest zamontowana co najmniej jedna membrana, co najmniej jedno uzwojenie wzbudzające zamontowane w ustalonym położeniu w obudowie, co najmniej jeden ruchomy ferromagnetyczny człon połączony z membraną i podatny na działanie pola magnetycznego wytwarzanego przez uzwojenie wzbudzające, przy czym ruchomy ferromagnetyczny człon zawiera osiowo wewnętrzną część końcową, wewnątrz której jest usytuowane uzwojenie wzbudzające, a wokół ruchomego ferromagnetycznego członu jest usytuowany wyjściowy kanał akustyczny i zwykle zamknięty przerywacz zawierający dwa współpracujące ze sobą człony stykowe zamontowane ruchomo względem siebie, znamienne tym, że przerywacz (34) jest usytuowany w wyjściowym kanale akustycznym (28) połączonym z komorą (7) z co najmniej jednym ruchomym ferromagnetycznym członem (8, 9).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wewnętrzna część końcowa (8, 9a) ruchomego ferromagnetycznego członu (8, 9) ma końcową krawędź, oddzieloną szczeliną powietrzną (13,14) od obwodowej części nieruchomego ferromagnetycznego członu (12), który jest połączony z uzwojeniem wzbudzającym (19,20) i jest zamontowany w stałym położeniu w obudowie (1) w pobliżu końcowej części uzwojenia wzbudzającego (19,20) przeciwległe do ruchomego ferromagnetycznego członu (8, 9).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że nieruchomy ferromagnetyczny człon (12) ma kształt tarczy i jest umieszczony w pobliżu co najmniej jednego ferromagnetycznego rdzenia (15,16), który jest usytuowany wewnątrz uzwojenia wzbudzającego (19,20) w pobliżu ruchomego ferromagnetycznego członu (8, 9).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że nieruchomy ferromagnetyczny człon (12) stanowi jedną część z co najmniej jednym nieruchomym rdzeniem (15,16).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że każdy ruchomy ferromagnetyczny człon (8,9) ma wewnętrzną część końcową (8,9a) w kształcie dzwonu ze środkowym występem a związane uzwojenie wzbudzające (19, 20) jest umieszczone wewnątrz wewnętrznej części końcowej (8a, 9a) w kształcie dzwonu.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przerywacz (34) zawiera dwie łopatki (37,38) podtrzymujące odpowiednie człony stykowe (41,42), przy czym co najmniej jedna łopatka (37, 38) jest usytuowana w styku z powierzchnią czołową co najmniej jednego ruchomego ferromagnetycznego członu (8,9), a człony stykowe (41,42) sąusytuowane w styku ze sobąprzy cofniętym na zewnątrz położeniu ferromagnetycznych ruchomych członów (8,9) i są oddalone od siebie przy wysuniętym do wewnątrz położeniu ferromagnetycznych ruchomych członów (8,9).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że komora (7) jest ograniczona usytuowanymi naprzeciwko siebie z odstępem w obudowie (1) sprężyście odkształcalnymi membranami górną (10) i dolną(11) oraz częściami obwodowymi zaciśniętymi w obudowie (1), a ruchome ferromagnetyczne człony (8, 9) są umieszczone osiowo naprzeciw siebie i są oddzielone szczeliną powietrzną (13, 14), zaś ich przeciwległe końce są połączone odpowiednio z membraną gómą(10) i dolną(ll), przy czym co najmniej jedno uzwojenie wzbudzające (19,20) jest usytuowane w ruchomych ferromagnetycznych członach (8, 9).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że łopatki (37,38) przerywacza (34) wystają do komory (7) i każda z nich jest usytuowana przy powierzchni czołowej jednego z ruchomych ferromagnetycznych członów (8, 9).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że łopatki (37, 38) sąusytuowane naprzeciw siebie w kierunku przemieszczenia ruchomych ferromagnetycznych członów (8,9) i ka żda jest wyposażona w zakończenie (43, 44), które jest zagięte w kierunku drugiej z łopatek (37, 38) i ma końcową część umieszczoną naprzeciwko wewnętrznej części końcowej (8a, 9a) ruchomego ferromagnetycznego członu (8,9) usytuowanego od strony drugiej z łopatek (37,38).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że wewnętrzne części końcowe (8a, 9a) w kształcie dzwonu ruchomych ferromagnetycznych członów (8,9) są umieszczone naprzeciwko siebie, otaczają co najmniej jedno uzwojenie wzbudzające (19, 20), a nieruchomy ferromagnetyczny człon (12) jest umieszczony promieniowo w szczelinie powietrznej (13, 14) pomiędzy wewnętrznymi częściami końcowymi (8a, 9a) ruchomych ferromagnetycznych członów (8, 9).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że nieruchomy ferromagnetyczny człon (12) ma kształt tarczy i jest umieszczony pomiędzy dwoma ferromagnetycznymi nieruchomymi rdzeniami (15,16) o mniejszej średnicy, które sąusytuowane współosiowo względem siebie i względem nieruchomego ferromagnetycznego członu (12).
12. 12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że wokół każdego z nieruchomych rdzeni (15,16) jest umieszczone uzwojenie wzbudzające (19, 20).
13. 13. Urządzenie według zastrz. 8 albo 10, albo 11, znamienne tym, że nieruchomy ferromagnetyczny człon (12) jest wyposażony w obwodowąpromieniowąszczelinę (12a), w której są umieszczone swobodne końce łopatek (37, 38) przerywacza (34).

    * * *