PL180076B1

PL180076B1 - System for and method of making electronic money transfer using a cash dispenser to pay so transferred money

Info

Publication number: PL180076B1
Application number: PL96321936A
Authority: PL
Inventors: Neil P Marcous; Michael J Brant; Michael J Rosenzweig
Original assignee: Electronic Data Syst Corp; Electronic Data Systems Corp
Priority date: 1995-02-22
Filing date: 1996-02-12
Publication date: 2000-12-29
Also published as: FI973430A7; JP4480189B2; ES2185763T3; CZ256197A3; PL321936A1; NZ303483A; AU687671B2; SK284863B6; DE69624342D1; NO973856L; EP0811211A1; CA2209243C; SK111297A3; PT811211E; ATE226345T1; MX9706084A; AU4981096A; BR9606872A; EP0811211B1; DE69624342T2

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i system zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania środków pieniężnych, gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą, przeznaczony zwłaszcza do wykorzystania bankomatu do wypłacania przekazywanych środków pieniężnych, gotówki lub równoważnika gotówki.

Jakkolwiek „telegramy pieniężne” wprowadzono już ponad 100 lat temu w celu szybkiego przekazywania pieniędzy z jednego punktu do innego punktu odległego, to osoby we współczesnym społeczeństwie niekiedy nadal odczuwają potrzebę szybkiego wysyłania lub otrzymywania gotówki, na przykład w sytuacjach nadzwyczajnych, Osoby te należą do szerokiego kręgu osób, od osób często przemieszczających się, do osób pozostających poza domem. Niezależnie od przyczyny, z której wynika potrzeba szybkiego przekazywania gotówki, telegraficzne przekazy pieniężne zyskały dużą popularność. Największą chyba znaną firmą świadczącą usługi w zakresie „telegramów pieniężnych”, czyli usług przekazu pieniędzy jest firma Western Union.

W celu wysłania pieniędzy, klient, poniżej zwany „nadawcą”, udąje się do siedziby agenta, składa gotówkę lub czek gotówkowy na kwotę w zasadzie równą przekazywanej, z dodatkiem opłaty za usługę, czyli prowizji, podaje agentowi nazwisko osoby, do której pieniądze mają być wysłane, i następuje wystawienie pokwitowania. Agent, w wielu przypadkach z wykorzystaniem komputera, następnie rejestruje transakcję aktualizowaną automatycznie w systemie Western Union. Inną możliwością dla nadawcy pieniędzy przez Western Union jest połączenie telefoniczne z bezpłatnym numerem telefonu i podanie odbierającemu telefon agentowi opisanej powyżej informacji. Suma podstawowa do przekazania zwiększona o prowizję odpisywana jest z głównej karty kredytowej jako wypłata gotówkowa.

Inną firmą specjalizującą się w usługach przekazywania pieniędzy jest Integrated Payment Systems (IPS), oddział First Data Corporation, która umożliwia nadawcy wykorzystanie karty kredytowej bądź też gotówki lub czeku gotówkowego w dowolnej siedzibie agenta. Dla odbioru przekazywanych środków pieniężnych odbiorca musi również udać się

180 076 do siedziby agenta, musi posiadać odpowiedni dowód tożsamości, na przykład ważne prawo jazdy lub książeczkę wojskową, wiedzieć, kiedy pieniądze nadejdą, znać nazwisko nadawcy i sumę, która ma nadejść.

Opisany powyżej sposób przekazywania pieniędzy ma szereg wad. Odbiorca musi znaleźć punkt agencyjny, który jest otwarty - co jest bardzo trudne w nocy - i który dysponuje dostateczną dla dokonania transakcji ilością gotówki. Jeżeli wybrana przez odbiorcę agencja nie dysponuje odpowiednią gotówką agent proponuje odbiorcy pewną sumę gotówki i czek na resztę. Często jest to sprzeczne z powodem, dla którego poszukiwano przede wszystkim gotówki, lub wymaga to dodatkowej pracy ze strony odbiorcy dla znalezienia miejsca, w którym zrealizuje czek. Nadawca, jeśli nie chce nosić przy sobie gotówki, musi najpierw nabyć czek gotówkowy. Jeżeli nadawca nie ma głównej karty kredytowej, to mimo iż dysponuje odpowiednimi środkami na rachunku bankowym, może nie mieć dostępu do dużych sum pieniędzy o każdej porze. Naruszona zostaje prywatność zarówno nadawcy, jak i odbiorcy, ponieważ transakcja jest uzależniona od działania agenta obsługującego. W wyniku pomyłki agenta lub błędu typograficznego mogą wystąpić opóźnienia. Ponadto taki system jest bardzo pracochłonny i kosztowny w funkcjonowaniu.

W wysiłkach do usunięcia niektórych z tych wad, firma BayBank opracowała system, który umożliwia swoim klientom elektroniczne przekazywanie i otrzymywanie środków pieniężnych między rachunkami BayBank. Odbiorca lub nadawca nie będąc klientem BayBank powinien mieć ważny, identyfikowalny rachunek bankowy w innym, „sprzężonym” (afiliowanym) banku. Posiadacz karty BayBank może telegraficznie przekazywać pieniądze na rachunek bankowy odbiorcy gdziekolwiek w Stanach Zjednoczonych. Jedyną informacją którą musi podać nadawca z BayBank jest numer banku odbiorcy i numer rachunku. Przekaz telegraficzny automatycznie obciąża rachunek w BayBank i wprowadza środki na rachunek wyznaczony przez odbiorcę. Dowolny klient BayBank może otrzymywać środki pieniężne również z innego banku. Nadawca musi być klientem banku należącego do sieci BayBank, a klient BayBank może otrzymywać środki pieniężne wprowadzane elektronicznie na rachunek w BayBank.

Taki system ma jednak jeszcze pewne wady. System Baybank jest systemem zamkniętym i wymaga, aby uczestnicy (w rodzaju nadawcy i odbiorcy) mieli rachunki w BayBank lub w jednym z jego banków afiliowanych. Ponadto odbiorca potrzebuje karty dla dostępu do przekazywanych środków pieniężnych a środki pieniężne przekazywane są z rachunku na rachunek, zamiast wypłacania gotówki bezpośrednio wyznaczonemu odbiorcy.

Istotą sposobu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania środków pieniężnych między nadawcą a odbiorcą według wynalazku, w którym odbiera się w terminalu inicjującym od nadawcy dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego i zapamiętuje się w terminalu centralnym dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania, jest to, że przesyła się do nadawcy przez terminal centralny i terminal inicjujący dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym i zapamiętuje się w terminalu centralnym dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, po czym odbiera się w terminalu wydającym dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym oraz przesyła się przez terminal wydający dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym do terminalu centralnego, po czym potwierdza się w terminalu centralnym zgodność tych danych i wydaje się przez terminal wydający środki pieniężne odpowiadające wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy bezpośrednio do odbiorcy, bez konieczności posiadania przez odbiorcę karty do uaktywniania terminalu wydającego.

Korzystnie jako terminal wydający stosuje się bankomat.

Korzystnie w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.

Korzystnie w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo szyfruje się kod zabezpieczający.

180 076

Korzystnie w trakcie odbioru w terminalu wydającym dodatkowo szyfruje się kod zabezpieczający.

Korzystnie w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo odbiera się od nadawcy rzeczywistą walutę.

Istotą systemu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania środków pieniężnych między nadawcą a odbiorcą według wynalazku zawierającego terminal inicjujący odbierający od nadawcy dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego i terminal centralny zapamiętujący dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania, jest to, że zawiera, dołączony do terminalu inicjującego przydzielającego nadawcy niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny oraz do terminalu centralnego podającego do terminalu inicjującego niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny dla każdej transakcji elektronicznego przekazu środków pieniężnych i zapamiętującego dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w swojej kartotece, terminal wydający środki pieniężne odpowiadające wyznaczonej kwocie pieniędzy bezpośrednio do odbiorcy, po potwierdzeniu zgodności danych o wysokości kwoty pieniędzy i niepowtarzalnego osobistego numeru identyfikacyjnego z danymi zawartymi w kartotece terminalu centralnego.

Korzystnie że terminal inicjujący jest bankomatem.

Korzystnie terminal inicjujący jest komputerem osobistym z graficznym interfejsem użytkownika.

Korzystnie terminal inicjujący jest przyciskowym telefonem tonowym z urządzeniem odpowiedzi głosowej.

Korzystnie przyciskowy telefon tonowy jest telefonem ekranowym.

Korzystnie terminal centralny zawiera generator liczb generujący niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny.

Korzystnie terminal wydający jest bankomatem.

Korzystnie terminal inicjujący zawiera czytnik karty finansowej.

Korzystnie terminal inicjujący zawiera mechanizm do przyjmowania gotówki.

Istotą sposobu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą według wynalazku, w którym odbiera się w terminalu inicjującym od nadawcy dane o wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego odpowiadające ilości gotówki lub równoważnika gotówki, którą chce nadawca dostarczyć odbiorcy, i kod zabezpieczający oraz zapamiętuje się w kartotece terminalu centralnego dane o wysokości kwoty do przekazania i kod zabezpieczający, jest to, że przesyła się do terminalu inicjującego przez terminal centralny dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w odpowiedzi na odebranie danych o wysokości kwoty i kodu zabezpieczającego, przesyła się do nadawcy przez terminal inicjujący niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny do nadawcy i zapamiętuje się te dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w kartotece terminalu centralnego, po czym odbiera się w terminalu wydającym dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy, kodu zabezpieczającego i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, przesyła się przez terminal wydający dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy, kodu zabezpieczającego i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym do terminalu centralnego oraz porównuje się je z wartościami zapamiętanymi w kartotece, po czym wydaje się przez terminal wydający gotówkę lub równoważnik gotówki odpowiadające wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy bezpośrednio do odbiorcy, bez konieczności posiadania przez odbiorcę karty do uaktywniania terminalu wydającego.

Korzystnie jako terminal wydający stosuje się bankomat.

180 076

Korzystnie jako gotówkę lub równoważnik gotówki stosuje się co najmniej jeden czek podróżny.

Korzystnie jako gotówkę lub równoważnik gotówki stosuje się znaczki opłat.

Istotą systemu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą według wynalazku zawierającego terminal inicjujący odbierający od nadawcy dane o wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego odpowiadające ilości gotówki lub równoważnika gotówki, którą chce nadawca dostarczyć odbiorcy, rachunku, z którego ma nastąpić przekazanie, i kodu zabezpieczającego, oraz terminal centralny odbierający dane o wyznaczonej wysokości kwoty i kodu zabezpieczającego oraz zapamiętujący dane o ilości gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania i kod zabezpieczający w swojej kartotece, jest to, że zawiera, dołączony do terminalu inicjującego i terminalu centralnego, terminal wydający przyjmujący od odbiorcy pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie pieniędzy i kodu zabezpieczającego, podający tę pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie pieniędzy i kodowi zabezpieczającemu do terminalu centralnego, dla porównania z danymi zawartymi w jego kartotece, potwierdzający zgodność między daną pozycją a daną z kartoteki, oraz wydający bezpośrednio odbiorcy gotówkę lub równoważnik gotówki, odpowiadającą wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania przez odbiorcę karty do uaktywniania terminalu wydającego.

Korzystnie terminal inicjujący jest bankomatem.

Korzystnie terminal wydający jest bankomatem.

Korzystnie terminal inicjujący zawiera czytnik karty finansowej.

Korzystnie gotówką lub równoważnikiem gotówki jest co najmniej jeden czek podróżny.

Korzystnie gotówką lub równoważnikiem gotówki są znaczki opłat.

Istotą odmiany sposobu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą, według wynalazku, w którym w terminalu centralnym odbiera się od nadawcy sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania elektronicznego i kodu zabezpieczającego oraz zapamiętuje się w kartotece terminalu centralnego sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania i kodu zabezpieczającego, jest to, że przesyła się do nadawcy przez terminal centralny dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, zapamiętuje się dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w kartotece terminalu centralnego i odbiera się w terminalu centralnym pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie gotówki lub równoważnika gotówki, kodu zabezpieczającego i danym o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, po czym porównuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny z odebraną pozycją, dla porównania i potwierdzenia zgodności, oraz przekazuje się do odbiorcy przez terminal centralny dodatkowy sygnał elektroniczny bezpośredniego wydania gotówki lub równoważnika gotówki odpowiadającej wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania karty do wydania gotówki lub równoważnika gotówki.

Korzystnie w trakcie odbierania w terminalu centralnym sygnału elektronicznego reprezentującego dane o wyznaczonej wysokości kwoty dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.

180 076

Istotą następnej odmiany sposobu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą według wynalazku, w którym odbiera się w terminalu centralnym od nadawcy sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania elektronicznego i kod zabezpieczający oraz zapamiętuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania i kod zabezpieczający, jest to, że przesyła się w terminalu centralnym pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie gotówki lub równoważnika gotówki i kodu zabezpieczającego, porównuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny z odebraną pozycją dla porównania i potwierdzenia zgodności, oraz przekazuje się do odbiorcy przez terminal centralny dodatkowy sygnał elektroniczny bezpośredniego wydania gotówki lub równoważnika gotówki odpowiadającej wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania karty do wydania gotówki lub równoważnika gotówki.

Istotą kolejnej odmiany sposobu zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą według wynalazku, w którym odbiera się w terminalu centralnym od nadawcy sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania elektronicznego i zapamiętuje się w kartotece terminalu centralnego sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania, jest to, że przydziela się przez terminal centralny niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny do przekazania nadawcy, zapamiętuje się dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w terminalu centralnym oraz przyjmuje się w terminalu centralnym pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie gotówki lub równoważnika gotówki i danym o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, po czym porównuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny z odebraną pozycją dla porównania i potwierdzenia zgodności, oraz przekazuje się do odbiorcy przez terminal centralny dodatkowy sygnał elektroniczny bezpośredniego wydania gotówki lub równoważnika gotówki odpowiadającej wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania karty do wy dania gotówki lub równoważnika gotówki.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że odbiorca nie musi mieć rachunku bankowego dla odebrania przekazywanych środków pieniężnych, nadawca i odbiorca nie muszą mieć tej samej, ani w ogóle żadnej afiliacji finansowej, zaś pieniądze nie są wprowadzane na rachunek bankowy odbiorcy, lecz wyznaczonemu odbiorcy wydawana jest bezpośrednio gotówka lub jej równoważnik lub inny dokument wartościowy, na przykład bilety, znaczki opłat, przy czym do wydawania środków pieniężnych wykorzystuje się bankomat a odbiorca do uaktywnienia bankomatu lub odbioru środków pieniężnych nie musi mieć karty finansowej.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat systemu według wynalazku, fig. 2 - schemat blokowy przekazywania kwoty zasadniczej i opłaty według wynalazku, fig. 3 - sieć działali wykonywanych po stronie inicjującej transakcji realizowanej zgodnie z wynalazkiem a fig. 4 - sieć działań wykonywanych po stronie wydającej transakcji realizowaną zgodnie z wynalazkiem.

Według wynalazku dokonuje się elektronicznie przekazywania środków pieniężnych od osoby do osoby, korzystnie z wykorzystaniem bankomatu do wydawania takich środków pieniężnych odpowiedniemu odbiorcy, w ciągu siedmiu dni w tygodniu i dwudziestu czterech godzin w ciągu doby. Przy wykorzystaniu bankomatu lub domowego urządzenia

180 076 bankowego, inicjator, niekiedy nazywany „nadawcą”, może szybko udostępnić gotówkę odbiorcy, który ma dostęp do bankomatu.

Inicjator może wykorzystać przyciskowy telefon tonowy z czytnikiem kart, do dostępu przez urządzenie odpowiedzi głosowej do usług systemowych według wynalazku. Jest oczywiste, że zamiast tego inicjator może udać się do bankomatu lub wykorzystać komputer osobisty wyposażony w możliwość dostępu do usług systemowych według wynalazku. W przypadku tych ostatnich opcji, inicjator współpracuje interakcyjnie z systemem według wynalazku przez graficzny interfejs użytkownika (GUI).

Niezależnie od wybranego terminalu wejściowego, telefon, komputer osobisty, bankomat, inicjator wykorzystuje jakąś kartę do uzyskania dostępu do środków pieniężnych, z rachunku finansowego odpowiadającego tej karcie. Taką kartą może być karta kredytowa, karta debetowa, karta inteligentna lub karta z zapamiętaną wartością. Jest oczywiste, że w razie potrzeby nadawca może również złożyć gotówkę u agenta. Taki nadawca może nie mieć jakiejkolwiek afiliacji instytucji finansowej (być tak zwanym niekiedy klientem „bezbankowym”), jak na przykład student w szkole poza domem lub pracownik sezonowy. W tej sytuacji, z kolei agent może współdziałać interakcyjnie z systemem według wynalazku, będąc wtedy „nadawcą”. Nawet przy takim podejściu odbiorca nie potrzebuje karty do uaktywnienia wybranego bankomatu ani żadnej afiliacji instytucji finansowej przy jakimkolwiek odbieraniu wyznaczonych środków pieniężnych.

Z tego względu środki pieniężne przeznaczone do przekazania są przetrzymywane lub wstępnie potwierdzane jako dostępne, i rachunek nadawcy jest również obciążany kwotą zamówionej transakcji i prowizją. Prowizja, którą zwykle uiszcza nadawca, obciąża każdą transakcję przekazania pieniędzy. Zgodnie z wynalazkiem system zaopatruje nadawcę w generowany systemowo identyfikator PIN, który musi być podany przez nadawcę do odbiorcy jako część informacji zabezpieczającej potrzebna odbiorcy do otrzymania przekazywanych środków pieniężnych.

Odbiorca, po otrzymaniu od nadawcy odpowiedniej informacji zabezpieczającej, to jest korzystnie numeru telefonu nadawcy, wysokości przekazywanej kwoty pieniędzy i generowanego systemowo kodu PIN wydanego nadawcy przez terminal inicjujący, udaje się następnie do bankomatu, który dysponuje opisanymi powyżej elektronicznymi możliwościami przekazywania środków pieniężnych. Taki bankomat programuje się na przyjmowanie danych wejściowych od użytkownika bez potrzeby posiadania przez tego użytkownika karty jakiegokolwiek typu. W wyniku tego odbiorca współdziała interakcyjnie z bankomatem bez użycia karty, uaktywniając odpowiednie okienka wyboru. Odbiorca wprowadza informację zgodnie z żądaniami z ekranu bankomatu i docelowemu odbiorcy wydana zostaje gotówka.

Rozwiązanie według wynalazku zostanie najlepiej przedstawione przy potraktowaniu go jako dwóch odrębnych transakcji, określanych poniżej jako inicjowanie i wydawanie, razem stanowiących całą transakcję. Specjaliści uznają terminal inicjujący za „emitenta” a pseudoterminal (lub terminal centralny) za „akwizytora” do celów transakcji inicjowania, zaś uznają pseudoterminal za „emitenta” a terminal wydający za „akwizytora” do celów transakcji wydawania. Transakcję inicjowania traktuje się jako podejmowanie z rachunku wraz z prowizją.

Transakcję inicjującą można rozpatrywać jako żądanie przekazania, żądanie potwierdzenia i zatwierdzenie. Rozpatrzmy fig. 1, która przedstawia schemat systemu według wynalazku. Transakcja inicjująca rozpoczyna się od żądania przekazania środków pieniężnych z terminalu inicjującego. Ten „terminal” jest to czynnik wykorzystywany przez nadawcę do wygenerowania żądania elektronicznego przekazania pieniędzy, na przykład bankomat 110, komputer osobisty 115 z graficznym interfejsem użytkownika (GUI), dostępny telefonicznie blok odpowiedzi głosowej (VRU) 120 lub telefon ekranowy z interfejsem GUI. Korzystnie interfejs GUI Windows, DOS lub Macintosh. W przypadku telefonicznego terminalu inicjującego, nadawca dzwoni do bloku odpowiedzi głosowej, który wydaje mu wskazówki werbalnie, przy czym takie wskazówki dotyczą informacji podawanych przez ekrany graficznego interfejsu użytkownika, na przykład komputerów osobistych 115, telefonów ekra

180 076 nowych 120, telewizorów 125 lub bankomatów 110. Dla potrzeb poniższego omówienia, jeżeli nie nadmieniono inaczej, terminalem inicjującym będzie bankomat 110. Jest oczywiste, że zamiast tego można zastosować dowolny z opisanych tu terminali inicjujących 110, 115, 120, 125.

Terminal inicjujący 110 umożliwia przekazywanie informacji z karty kredytowej lub debetowej. Korzystne jest, jeżeli taki terminal, jeżeli nie jest bankomatem, który ma zabezpieczenie indywidualne, zawiera urządzenie dokonujące zabezpieczającego zaszyfrowania informacji, dołączone do linii telekomunikacyjnej. Takie urządzenie przyłączane jest do telefonu, telefonu ekranowego, tunera telewizora komputera osobistego i umożliwia bezpieczne dokonywanie transakcji finansowych z domu lub miejsca pracy.

Zautomatyzowany system przekazujący 100 zaopatrzony jest również w system rozjemczy. Jeżeli nadawca zmieni zadanie przed odebraniem środków pieniężnych przez odbiorcę, chcąc wycofać pieniądze, to system odwraca transakcję, przy ewentualnym przepadku opłaty manipulacyjnej.

Nadawca wybiera z ekranu lub okienka informacyjnego, zależnie od zastosowanego czynnika, odpowiednią opcję współdziałania interakcyjnego z systemem według wynalazku. Po rozpoczęciu współdziałania z systemem 100 przez terminal inicjujący 110, nadawca otrzymuje informację o wszelkich opłatach związanych z wykonaniem pożądanej transakcji. Terminal inicjujący 110 żąda, od nadawcy pewnych informacji, na przykład wysokości zasadniczej przekazywanej kwoty, oraz kodu zabezpieczającego, który ma być przyporządkowany tej transakcji. Takim kodem zabezpieczającym jest, numer telefonu z numerem kierunkowym, lecz może to również być inny niepowtarzalny numer, jak na przykład numer ubezpieczenia społecznego lub numer wymyślony dowolnie przez nadawcę. Terminal inicjujący 110 szyfruje kod zabezpieczający wprowadzony przez nadawcę. Wysokość kwoty zasadniczej i zaszyfrowany kod zabezpieczający są częścią klucza wykorzystywanego w systemie 100 do tworzenia generowanego systemowo kodu identyfikatora PIN. Przez zaszyfrowanie kodu zabezpieczającego nadawcy i zastosowanie go w algorytmie tworzenia generowanego identyfikatora PIN realizuje się zabezpieczenie transakcji. Z tego powodu ktokolwiek obserwując transakcję nie pozna kodu zabezpieczającego nadawcy ponieważ jego przepuszczanie i zapamiętywanie odbywa się w postaci zaszyfrowanej, a nie jawnej. Kiedy nadawca wybiera opcję obejmującą ofertę elektronicznego przekazania środków pieniężnych według wynalazku, pole identyfikatora sieciowego w komunikacie jest wstępnie zapełnione przynajmniej niepowtarzalnym kodem transakcji i sieci, tak że terminal inicjujący 110 dokona trasowania transakcji do terminalu centralnego zwanego dalej w przykładzie wykonania pseudoterminalem 140, przed podjęciem próby uzgodnienia transakcji w innej sieci. Korzystne jest, jeżeli pseudoterminal 140 zawiera klucz 145, blok potwierdzania 150 i odłożone zbiory 170 działające na zasadzie tandemowej, stanowisko robocze dla relacyjnej bazy danych 175 i zbiorów kartotekowych MIS 160, oraz komputer nadrzędny dla przetwarzania wsadowego i utrzymywania zapisów finansowych.

Terminal inicjujący 110 przepuszcza do psedoterminalu 140 otrzymaną od nadawcy informację dotyczącą żądanej transakcji, wykorzystywaną przez system do uzgodnienia dwóch części całej transakcji. Terminal inicjalizacyjny 10 wysyła żądanie potwierdzenia do pseudoterminalu 140, przechodząc do następnego etapu inicjowania transakcji. Klucz 145 pseudoterminalu 140 przyjmuje nadchodzące żądanie finansowe i uaktywnia blok potwierdzeniowy 150. Blok potwierdzeniowy 150 z kolei przekazuje dalej to żądanie do agenta upoważniającego. Korzystnie pseudoterminal 140 ma odpowiednie połączenia z sieciami kart debetowych i punktem potwierdzania identyczności kart i informowania o stanie rachunku należącego do nadawcy żądającego przekazania pieniędzy. Wśród informacji podawanej do agenta potwierdzającego znajduje się żądanie potwierdzenia 'wysokości podstawowej kwoty, której przekazania żąda nadawca, wraz z odpowiednią prowizją bądź opłatą manipulacyjną.

Agent potwierdzeniowy odbiera informację finansową od pseudoterminalu 140 i, zakładając istnienie na wskazywanym rachunku dostatecznych środków pieniężnych lub kredytu, potwierdza transakcję do pełnej wysokości kwoty zasadniczej i prowizji. Jest oczywi

180 076 ste, że agent potwierdzeni owy może być instytucją finansową, emitentem karty, procesorem pośredniczącym lub siecią regionalną/krajową. Korzystne jest, jeżeli system zapewnia'dostosowanie dla umożliwienia instytucjom udziału w ustalaniu własnych limitów potwierdzeń dla swoich klientów.

Ponieważ znanych jest wiele sposobów uzyskiwania potwierdzenia, z których wszystkie są kompatybilne z systemem i sposobem według wynalazku, to konkretna metoda potwierdzania realizowana przez agenta potwierdzeniowego nie będzie mniejszym szczegółowo rozpatrywana. Ponadto jest oczywiste, że platforma pseudoterminalu 140 według wynalazku również może być agentem potwierdzeniowym i poświadczać potwierdzenie za zezwoleniem i zgodnie z wytycznymi konkretnej instytucji finansowej.

Po zwróceniu przez agenta potwierdzeniowego komunikatu poświadczenia do pseudoterminalu 140 inicjowanie transakcji wchodzi w etap poświadczonego potwierdzenia. Kiedy pseudoterminal 140 otrzymuje komunikat poświadczenia, generuje identyfikator PIN, który jest wysyłany do terminalu inicjującego 110 w celu przekazania go do nadawcy środków pieniężnych. Ten generowany systemowo identyfikator PIN stanowi cześć systemu identyfikacji 100 żądań od odbiorcy zagwarantowania dostarczenia środków pieniężnych do wyznaczonego odbiorcy w odnoszącej się do wypłacania części całej transakcji. W szczególności, po pozytywnej odpowiedzi na żądanie potwierdzenia, pseudoterminal 140 żąda niepowtarzalnego zaszyfrowanego identyfikatora PIN z modułu szyfrującego, który jest generatorem liczb 155 generującym niepowtarzalne numery na podstawie zadanych kluczy zabezpieczających, przy czym nie musi on być realizowany sprzętowo. Ponadto żądanie niepowtarzalnego identyfikatora PIN może powstawać równocześnie z żądaniem poświadczenia karty przez emitenta. Po wygenerowaniu identyfikatora PIN, następuje zakomunikowanie tego nadawcy i identyfikator PIN jest przekazywany do terminalu inicjującego 110, który z kolei przekazuje PIN do nadawcy. Identyfikator PIN może być podawany do nadawcy na szereg sposobów, zależnie od ograniczeń terminalu inicjującego: bankomat może go wydrukować na pokwitowaniu, PIN może być wyświetlany wizualnie przez graficzny interfejs użytkownika lub też może być podany telefonicznie poprzez blok VRU, aby wymienić tylko kilka z takich sposobów. Korzystne jest, jeżeli każde pokwitowanie wydawane jest przez terminal inicjujący 110 z wyszczególnieniem wysokości przekazanej kwoty zasadniczej i obciążenia opłatą manipulacyjną za transakcję rachunku nadawcy, jeżeli obowiązuje, i, jeżeli nadawca tego żądał, generowanego systemowo identyfikatora PIN.

Rozpatrzmy teraz fig. 2, która przedstawia poglądowo w postaci schematu blokowego przekazywanie kwoty zasadniczej i opłaty zgodnie z wynalazkiem. Po otrzymaniu komunikatu potwierdzającego, który jest równoznaczny z pozytywną odpowiedzią na żądanie potwierdzenia i odzwierciedla fakt, że nadawca rzeczywiście ma pieniądze do wysłania lub rachunek karty kredytowej, który zniesie odpisany zeń wydatek gotówkowy, pseudoterminal 140 „zdejmuje” również pieniądze z rachunku nadawcy 210. Pseudoterminal 140 kredytuje rachunek przetrzymujący 220 pieniędzmi kwoty zasadniczej, tak że są one dostępne dla bankomatu 230 podczas części ogólnej transakcji przekazania związanej z wypłacaniem. Pseudoterminal 140 również kredytuje rachunek przetrzymujący 240 prowizją, przy czym opłata zostaje ustalona na podstawie uprzednio uzgodnionej między stronami posiadającymi części systemu odpowiedzialne za realizację całej transakcji przeniesienia. Rozłożenie opłaty prowizyjnej odbywa się w procesie wsadowym.

Otrzymanie przez system komunikatu potwierdzającego w odpowiedzi na żądanie potwierdzenia, oznacza, że odnośna instytucja finansowa wyraziła zgodę na zwrot kosztów właścicielowi bankomatu, który wy daj e środki pieniężne na rzecz nadawcy przekazując gotówkę odbiorcy. Tak więc, poświadczenie z potwierdzeniem jest gwarancją ze strony instytucji emitującej, że instytucja przyjmująca otrzyma zwrot. Z tego powodu system może dokonać całej transakcji nawet przed otrzymaniem środków pieniężnych z danej instytucji.

Wracając do fig. 1, po otrzymaniu komunikatu z poświadczeniem zakończenie inicjacji transakcji jest również odnotowywane w zbiorach dziennika MIS i odłożonych zbiorach dziennikowych 170. Pseudoterminal 140 wpisuje transakcję do relacyjnych baz danych 175

180 076 do późniejszego przeglądu transakcji, jak również dla zapamiętania długoterminowego, odtwarzania i sporządzenia meldunku z przeglądu takich danych.

Pseudoterminal 140 zamieszcza w wykazie wysokość przeznaczonej do wydania kwoty zasadniczej w odłożonych zbiorach dziennikowych 170 dla późniejszych działań porównawczych podczas transakcji wypłaty. Odłożone zbiory dziennikowe 170 są prowadzone w czasie rzeczywistym i każda transakcja rejestrowana jest w nich za pomocą trzech segmentów informacyjnych, to jest zaszyfrowanego kodu zabezpieczającego podanego przez nadawcę, generowanego systemowo identyfikatora PIN przyporządkowanego konkretnej transakcji oraz wysokości kwoty głównej transakcji. Odłożone zbiory dziennikowe są zbiorami przetrzymującymi, monitorowanymi pod względem upływu czasu i w razie potrzeby innych parametrów, podczas oczekiwania na zakończenie drugiej połowy danej transakcji. Jeżeli druga cześć transakcji nie zostaje zakończona, a upłynął zadany czas, zachowana zostaje ewentualna prowizja, a pierwotna kwota, jeśli transakcja nie zakończyła się, zostaje odesłana jako zwrot lub jako depozyt na rachunek karty nadawcy, jak gdyby transakcji nie było, minus ewentualna opłata manipulacyjna.

Spójrzmy teraz na fig. 3, która przedstawia sieć działań wykonywanych po stronie inicjującej transakcji realizowanej zgodnie z wynalazkiem. Terminal inicjujący 110, korzystnie, żąda wprowadzenia wysokości przekazywanej kwoty (blok 310) i wprowadzenia kodu zabezpieczającego (blok 320). Jak to omówiono powyżej, jaki kod zabezpieczający może być prosty, jak na przykład numer telefonu, i zostaje zaszyfrowany w terminalu inicjującym, wysłany do terminalu centralnego i zapamiętany w stanie zaszyfrowania. Terminal inicjujący 110 następnie żąda wprowadzenia danych przez odczytanie karty, włącznie z identyfikatorem PIN w przypadku stosowania karty tego wymagającej (blok 330). Taka informacja z odczytaniem przekazywana jest do bloku potwierdzającego 150 w celu otrzymania poświadczenia potwierdzenia (blok 340). Kiedy nastąpi udzielenie takiego poświadczenia, pseudoterminal 140 przepuszcza otrzymane w wyniku dane wejściowe do modułu szyfrującego 155 w celu wygenerowania identyfikatora PIN transakcji. Pseudoterminal 140 nadaje taki identyfikator PIN do terminalu inicjującego 110, który komunikuje ten identyfikator PIN nadawcy. Terminal inicjujący 110 poleca nadawcy podanie wysokości przekazywanej kwoty, kodu zabezpieczającego oraz identyfikatora PIN wyznaczonemu odbiorcy (blok 350) w celu odebrania przeznaczonych dla niego i przekazanych środków pieniężnych. Pseudoterminal 140 wprowadza transakcję do dziennika dla późniejszego przeglądu transakcji i omówionego poniżej porównania informacji (blok 360).

Jak wcześniej wspomniano, nadawca może zmienić zdanie, i może nastąpić unieważnienie żądania transakcji. Jeżeli transakcja zostaje unieważniona, zasadnicza kwota pieniędzy zostaje zwrócona. System 100 inicjuje automatyczne, czyli niezwłoczne unieważnienie rozkazu transakcji. Tym niemniej nawet, jeżeli nadawca anuluje transakcję, to system w dalszym ciągu utrzymuje zapis transakcji dla celów MIS w zbiorach dziennikowych 160 MIS.

Druga transakcja, transakcja wydawania, może być również rozpatrywana w trzech częściach: żądanie potwierdzenia, poświadczenie i wydanie środków pieniężnych wyznaczonemu odbiorcy.

Odbiorca, osoba, która rzeczywiście otrzymuje te środki pieniężne uznane za zalegające w odłożonych zbiorach dziennikowych 170, nie potrzebuje w ogóle jakiejkolwiek afiliacji instytucji finansowej. Z tego względu terminal wydający 180 nie wymaga karty dla rozpoczęcia połowy elektronicznej transakcji przekazania środków pieniężnych. Terminal wydający 180 transakcji jest konkretnym mechanizmem wydającym, korzystnie bankomatem, który odbiorca wykorzystuje do otrzymania środków pieniężnych udostępnionych przez nadawcę. Należy zauważyć, że terminal inicjujący 110 może również być terminalem wydającym 180 w tej samej, lub w innej transakcji.

Przed dokonaniem transakcji sterowniki bankomatu ustawiły go w stanie początkowym CARD-READ (ODCZYT KARTY). Bankomat w tym stanie wyświetla ekran powitalny i oczekuje na wprowadzenie karty w celu przejścia do stanu następnego, który polega na przejściu przez proces transakcyjny. W przypadku wynalazku korzystne jest, jeżeli

180 076 sterowniki bankomatu wstępnie ustawiają bankomat w stanie SELECTION (WYBÓR). Ten stan powoduje wyświetlenie ekranu powitalnego, jak w dowolnym innym bankomacie. Jednakowoż według wynalazku te bankomaty oczekują na naciśnięcie przycisku w celu przesunięcia go do stanu następnego, w odróżnieniu od wprowadzenia karty w stanie początkowym CARD-READ. W tym punkcie bankomat ma dwie możliwości. Jeżeli użytkownik wciśnie przycisk odpowiadający transakcji bankowej, to przejdzie on dalej do stanu CARDREAD i przetworzy transakcję zgodnie z procedurą normalną. Jeżeli zamiast tego użytkownik wybierze przycisk odpowiadający odbiorowi elektronicznie przekazywanych środków pieniężnych, to bankomat zgodnie z danymi na ekranie przejdzie do przetwarzania dotyczącej wydawania części takiej transakcji.

Tę możliwość osiąga się przez zmianę oprogramowania bankomatu w celu nakazania utrzymywania wstępnego stanu SELECTION. Zgodnie z inną korzystną odmianą wykonania, oprogramowanie załadowane do bankomatu można zamiast tego zmienić tak, aby nakazać reagowanie albo na wybór przycisku albo na włożenie karty, jako na odpowiedź dostateczną dla bankomatu dla przesunięcia go w następny odpowiedni stan i przebiegu przetwarzania odpowiednio do wyznaczonej funkcji. Innymi słowy, korzystne jest, jeżeli bankomat uaktywniany jest albo na podstawie wprowadzenia karty, albo naciśnięcia przycisku przy ekranie powitalnym.

Uruchomienie połowy ogólnej transakcji rozpoczyna się od żądania potwierdzenia, które pojawia się za pośrednictwem terminalu wydającego 180. Terminal wydający 180 może znajdować się gdziekolwiek, włącznie z pobliskim sklepem, spożywczym, pocztą, oddziałem instytucji finansowej, chodnikiem spacerowym lub dowolnym innym miejscem. Dla uaktywnienia bankomatu terminal 180 żąda potwierdzenia, odbiorca jest wzywany do podania kilku fragmentów informacji w celu sporządzenia zestawienia w dziennikowych zbiorach odłożonych 170. Taka informacja obejmuje wysokość kwoty zasadniczej do przekazania, kod zabezpieczający (jak na przykład numer telefonu) nadawcy oraz generowany systemowo identyfikator PIN wydany nadawcy, który nadawca przekazał odbiorcy. Jak przy terminalu inicjującym, terminal wydający 180 szyfruje odebrany kod zabezpieczający.

Po wprowadzeniu tej informacji, terminal wydający 180 wysyła komunikat do pseudo terminalu 140 żądający potwierdzenia upoważnienia do wydania zasadniczej kwoty transakcji. Pseudoterminal 140 utrzymuje odłożone zbiory dziennikowe 170 prowadząc wykaz wszystkich transakcji elektronicznych, które zakończyły swoje części inicjacyjne. Informacje wprowadzone przez odbiorcę wykorzystuje pseudoterminal 140 do określenia, która transakcja jest rozważana i czy istnieje zgodność z informacją już zapamiętaną w odłożonych zbiorach dziennikowych 170. Blok potwierdzeniowy 150 zawiera system mapujący.

Należy zwrócić uwagę obecnie na fig. 4, która przedstawia sieć działań wykonywanych po stronie wydającej transakcji realizowanej zgodnie z wynalazkiem. System według wynalazku żąda od odbiorcy wprowadzenia ilości dolarów spodziewanej kwoty środków pieniężnych (blok 410), wyznaczonego kodu zabezpieczającego (blok 420), który jest następnie szyfrowany przez terminal wydający 180, oraz generowanego systemowo identyfikatora PIN (blok 430). Transakcja jest następnie komunikowana do pseudoterminalu 140. Klucz 145 widzi transakcję jako żądanie zdjęcia z rachunku, wysyłane przez punkt obsługowy, które mówi pseudoterminalowi 140, że jest to żądanie z terminalu wydającego.

Pseudoterminal 140 uaktywnia blok potwierdzeni owy 150 w celu określenia, czy żądający odbiorca jest upoważniony do odbioru wyspecyfikowanych środków pieniężnych. Blok potwierdzeniowy 150 następnie porównuje informacje wprowadzone przez odbiorcę, włącznie z zaszyfrowanym kodem zabezpieczającym, z informacjami przechowywanymi w odłożonych zbiorach dziennikowych 170 poprzez relacyjną bazę danych 175.

Zakładając brak zgodności, pseudoterminal 140 nadaje komunikat nakazujący bankomatowi, który jest terminalem wydającym 180, żądać powtórnego wprowadzenia informacji przez odbiorcę. Po ponownym wprowadzeniu informacji, bankomat 180 ponownie wysyła komunikat do pseudoterminalu 140 w celu sprawdzenia zgodności. Jakkolwiek cykl ten można powtarzać tyle razy ile potrzeba, to korzystne jest, jeżeli powtórzenie jest tylko

180 076 trzykrotne przed rozkazem dla bankomatu 180 zakończenia transakcji i powrotem do jego stanu SELECTION w celu oczekiwania na następnego klienta.

Z drugiej strony, zakładając stwierdzenie przez pseudoterminal 140 informacji wprowadzonej przez odbiorcę i zamieszczonej w odłożonych zbiorach dziennikowych 170, pseudoterminal 140 wydaje komunikat nakazujący bankomatowi 180 rozpoczęcie wydawania wyznaczonej kwoty środków pieniężnych. Pseudoterminal 140 również zapisuje transakcję w zbiorach dziennikowych MIS 160 dla rozliczenia wszelkich opłat manipulacyjnych, w odłożonych zbiorach dziennikowych 170 i w relacyjnej bazie danych 175. Po uzgodnieniu transakcji z odłożonymi zbiorami dziennikowymi 170 i wydaniu środków pieniężnych, informacja odpowiadająca części inicjującej transakcji jest kasowana z odłożonych zbiorów dziennikowych 170, ponieważ zakończone są obie części. Pseudoterminal 140 następnie rejestruje w dzienniku zakończenie transakcji zarówno w zbiorach dziennikowych MIS 160, jak i odłożonych zbiorach dziennikowych 170.

Terminal wydający 180 wypłaca całą przesłaną kwotę pieniędzy, nawet jeżeli, na przykład, ilość środków pieniężnych do przekazania przekracza limity wypłat przewidziane dla jednej pozycji jednego rachunku, określone przez właściciela bankomatu. Zgodnie z wynalazkiem występuje tu mechanizm wewnętrzny, który wymusza na bankomacie realizację wielokrotnych powtórzeń wypłat. Jest oczywiste, że kiedy bankomat musi zrealizować takie wielokrotne powtórzenia wypłat, to dla odbiorcy środków pieniężnych stanowią one pojedynczą transakcję. Załóżmy na przykład, że agent potwierdzający potwierdził wypłatę 500 dolarów wskazanemu przez nadawcę odbiorcy. Bankomat może mieć wyznaczoną przez właściciela granicę wydawania tylko 200 dolarów na jedną pozycję jednego rachunku. Zgodnie z wynalazkiem, bankomat wydaje te potwierdzone 500 dolarów przez realizację trzech powtórzeń wypłat: dwóch po 200 dolarów i jednej 100 dolarów.

Dostęp do pseudoterminalu 140 może odbywać się z pewnej liczby sieci z ich własnymi terminalami inicjującymi i wydającymi. Ze względu na tę otwartą strukturę, bankomat należący do jednej sieci może na przykład dokonywać przekazania pieniędzy do bankomatu w innej sieci, lub też terminal inicjujący 115 z komputera osobistego może przekazywać pieniądze do bankomatu w innej sieci, itd. Na fig. 1 przedstawiono możliwość dołączenia dowolnej liczby sieci 130, włącznie z sieciami lokalnymi i krajowymi, w różnych strukturach dla uzyskiwania dostępu do pseudoterminalu 140, pozwalają w ten sposób na współpracę między nie związanymi wzajemnie instytucjami i wspólne użytkowanie przez nie zasobów. Te różne sieci 130 mogą być sieciami międzynarodowymi prowadzącymi do miejsca znajdowania się pseudoterminalu 140. Ta właściwość umożliwia nadawcy dostarczenie pieniędzy na ręce jego partnerów w ciągu kilku chwil, nawet jeśli podróżują oni lub pracują w innych krajach.

Terminal inicjujący jest wyposażony w możliwość przyjmowania gotówki wprowadzanej bezpośrednio do mechanizmu skojarzonego z terminalem inicjującym 110, potwierdzenia ilości wprowadzonej gotówki i następnie kontynuowanie przekazywania. Kiedy wykorzystuje się taki terminal inicjujący, to można pominąć etapy potwierdzania w odniesieniu do poszukiwania poświadczenia kredytu lub obciążanie rachunku, co omówiono powyżej w odniesieniu do uruchamianego kartą terminalu inicjującego.

Rozwiązanie według wynalazku może mieć również zastosowanie do przekazywania pozycji innych, niż ściśle pojęta gotówka. Przykłady takich pozycji, ilustrujące, a nie ograniczające obejmują: bilety, czeki podróżne, znaczki opłat itp.

180 076

FIG. 3

ODBIERZ WP “* KWOTĘ DO ptJMT MTTNTT	R0WADZON& a
_____________________________________!
ODBIERZ W KOD 7.ŁRP.7.PTFC	_ OPROWADZONY_ ZA.TACY
_______________________________________________________:
ODBIERZ WPROWADŹ ON	Y PIN
,/^CZ POZYC \REJESI J^sKSODł 440 C2 «Strzec	Y^\. JA ^\T 'RU ΊΑ? _r i NIE .TA

180 076

130

180

120

130

SIEĆ

SIEĆ SPRZĘŻCm

155

PRZEŁĄCZNIK

SZYFR

125

150

POTWIERDZENIE

145

115

100

MIS

160

ZBIORY ODŁOŻONE

170

175

140

FIG. 1

240

FIG. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania środków pieniężnych między nadawcą a odbiorcą, w którym odbiera się w terminalu inicjującym od nadawcy dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego i zapamiętuje się w terminalu centralnym dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania, znamienny tym, że przesyła się do nadawcy przez terminal centralny i terminal inicjujący dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym i zapamiętuje się w terminalu centralnym dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, po czym odbiera się w terminalu wydającym dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym oraz przesyła się przez terminal wydający dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym do terminalu centralnego, po czym potwierdza się w terminalu centralnym zgodność tych danych i wydaje się przez terminal wydający środki pieniężne odpowiadające wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy bezpośrednio do odbiorcy, bez konieczności posiadania przez odbiorcę karty do uaktywniania terminalu wydającego.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako terminal wydający stosuje się bankomat.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo szyfruje się kod zabezpieczający.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu wydającym dodatkowo szyfruje się kod zabezpieczający.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo odbiera się od nadawcy rzeczywistą walutę.
7. System zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania środków pieniężnych między nadawcą a odbiorcą zawierający terminal inicjujący odbierający od nadawcy dane o wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego i terminal centralny zapamiętujący dane o 'wysokości kwoty pieniędzy do przekazania, znamienny tym, że zawiera, dołączony do terminalu inicjującego (110, 115,120, 125) przydzielającego nadawcy niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny oraz do terminalu centralnego (140) podającego do terminalu inicjującego (110, 115, 120, 125) niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny dla każdej transakcji elektronicznego przekazu środków pieniężnych i zapamiętującego dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w swojej kartotece, terminal wydający (180) środki pieniężne odpowiadające wyznaczonej kwocie pieniędzy bezpośrednio do odbiorcy, po potwierdzeniu zgodności danych o wysokości kwoty pieniędzy i niepowtarzalnego osobistego numeru identyfikacyjnego z danymi zawartymi w kartotece terminalu centralnego (140).
8. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) jest bankomatem.
9. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) jest komputerem osobistym z graficznym interfejsem użytkownika.
10. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) jest przyciskowym telefonem tonowym z urządzeniem odpowiedzi głosowej.

180 076
11. System według zastrz. 10, znamienny tym, że przyciskowy telefon tonowy jest telefonem ekranowym.
12. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal centralny (140) zawiera generator liczb (155) generujący niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny.
13. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal wydający (180) jest bankomatem.
14. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) zawiera czytnik karty finansowej.
15. System według zastrz. 7, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) zawiera mechanizm do przyjmowania gotówki.
16. Sposób zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą w którym odbiera się w terminalu inicjującym od nadawcy dane o wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego odpowiadające ilości gotówki lub równoważnika gotówki, którą chce nadawca dostarczyć odbiorcy, i kod zabezpieczający oraz zapamiętuje się w kartotece terminalu centralnego dane o wysokości kwoty do przekazania i kod zabezpieczający, znamienny tym, że przesyła się do terminalu inicjującego przez terminal centralny dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w odpowiedzi na odebranie danych o wysokości kwoty i kodu zabezpieczającego, przesyła się do nadawcy przez terminal inicjujący niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny do nadawcy i zapamiętuje się te dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w kartotece terminalu centralnego, po czym odbiera się w terminalu wydającym dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy, kodu zabezpieczającego i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, przesyła się przez terminal wydający dane pozycji odpowiadającej każdej wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy, kodu zabezpieczającego i dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym do terminalu centralnego oraz porównuje się je z wartościami zapamiętanymi w kartotece, po czym wydaje się przez terminal wydający gotówkę lub równoważnik gotówki odpowiadające wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy bezpośrednio do odbiorcy, bez konieczności posiadania przez odbiorcę karty do uaktywniania terminalu wydającego.
17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że jako terminal wydający stosuje się bankomat.
18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.
19. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo szyfruje się kod zabezpieczający.
20. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu wydającym dodatkowo szyfruje się kod zabezpieczający.
21. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że jako gotówkę lub równoważnik gotówki stosuje się co najmniej jeden czek podróżny.
22. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że jako gotówkę lub równoważnik gotówki stosuje się znaczki opłat.
23. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że w trakcie odbioru w terminalu inicjującym dodatkowo odbiera się od nadawcy rzeczy wistą walutę.
24. System zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą zawierający terminal inicjujący odbierający od nadawcy dane o wyznaczonej wysokości kwoty pieniędzy do przekazania elektronicznego odpowiadające ilości gotówki lub równoważnika gotówki, którą chce nadawca dostarczyć odbiorcy, rachunku, z którego ma nastąpić przekazanie, i kodu zabezpieczającego, oraz terminal centralny odbierający dane o wyznaczonej wysokości kwoty i kodu zabezpieczającego oraz zapamiętujący dane o ilości gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania i kod zabezpieczający w swojej kartotece, znamienny tym, że zawiera, dołączony do terminalu inicjującego (110, 115, 120, 125) i terminalu centralnego (140), terminal wydający (180) przyjmujący od odbiorcy pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie

180 076 pieniędzy i kodu zabezpieczającego, podający tę pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie pieniędzy i kodowi zabezpieczającemu do terminalu centralnego (140), dla porównania z danymi zawartymi w jego kartotece, potwierdzający zgodność między daną pozycją a daną z kartoteki, oraz wydający bezpośrednio odbiorcy gotówkę lub równoważnik gotówki, odpowiadającą wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania przez odbiorcę karty do uaktywniania terminalu wydającego (180).
25. System według zastrz. 24, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) jest bankomatem.
26. System według zastrz. 24, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) jest komputerem osobistym z graficznym interfejsem użytkownika.
27. System według zastrz. 24, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) jest przyciskowym telefonem tonowym z urządzeniem odpowiedzi głosowej.
28. System według zastrz. 24, znamienny tym, że terminal centralny (140) zawiera generator liczb (155) generujący niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny.
29. System według zastrz. 24, znamienny tym, że terminal wydający (180) jest bankomatem.
30. System według zastrz. 24, znamienny tym, że terminal inicjujący (110, 115, 120, 125) zawiera czytnik karty finansowej.
31. System według zastrz. 24, znamienny tym, że gotówką lub równoważnikiem gotówki jest co najmniej jeden czek podróżny.
32. System według zastrz. 24, znamienny tym, że gotówką lub równoważnikiem gotówki są znaczki opłat.
33. Sposób zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą, w którym w terminalu centralnym odbiera się od nadawcy sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania elektronicznego i kodu zabezpieczającego oraz zapamiętuje się w kartotece terminalu centralnego sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania i kodu zabezpieczającego, znamienny tym, że przesyła się do nadawcy przez terminal centralny dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, zapamiętuje się dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w kartotece terminalu centralnego i odbiera się w terminalu centralnym pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie gotówki lub równoważnika gotówki, kodu zabezpieczającego i danym o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, po czym porównuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny z odebraną pozycją, dla porównania i potwierdzenia zgodności, oraz przekazuje się do odbiorcy przez terminal centralny dodatkowy sygnał elektroniczny bezpośredniego wydania gotówki lub równoważnika gotówki odpowiadającej wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania karty do wydania gotówki lub równoważnika gotówki.
34. Sposób według zastrz. 33, znamienny tym, że w trakcie odbierania w terminalu centralnym sygnału elektronicznego reprezentującego dane o wyznaczonej wysokości kwoty dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.
35. Sposób zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą, w którym odbiera się w terminalu centralnym od nadawcy sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania elektronicznego i kod zabezpieczający oraz zapamiętuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania i kod zabezpieczający, znamienny tym, że przesyła się w terminalu centralnym pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie gotówki lub równoważnika gotówki i kodu zabezpieczającego, porównuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny z odebraną pozycją, dla porównania i potwierdzenia zgodności, oraz przekazuje się do odbiorcy przez terminal centralny dodatkowy sygnał elektroniczny bezpośredniego wydania gotówki lub

180 076 równoważnika gotówki odpowiadającej wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania karty do wydania gotówki lub równoważnika gotówki.
36. Sposób według zastrz. 35, znamienny tym, że w trakcie odbierania w terminalu centralnym sygnału elektronicznego reprezentującego dane o wyznaczonej wysokości kwoty dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.
37. Sposób zautomatyzowanego elektronicznego przekazywania gotówki lub równoważnika gotówki między nadawcą a odbiorcą, w którym odbiera się w terminalu centralnym od nadawcy sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania elektronicznego i zapamiętuje się w kartotece terminalu centralnego sygnał elektroniczny reprezentujący dane o wyznaczonej wysokości kwoty gotówki lub równoważnika gotówki do przekazania, znamienny tym, że przydziela się przez terminal centralny niepowtarzalny osobisty numer identyfikacyjny do przekazania nadawcy, zapamiętuje się dane o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym w terminalu centralnym oraz przyjmuje się w terminalu centralnym pozycję odpowiadającą danym każdej wyznaczonej kwocie gotówki lub równoważnika gotówki i danym o niepowtarzalnym osobistym numerze identyfikacyjnym, po czym porównuje się w terminalu centralnym sygnał elektroniczny z odebraną pozycją, dla porównania i potwierdzenia zgodności, oraz przekazuje się do odbiorcy przez terminal centralny dodatkowy sygnał elektroniczny bezpośredniego wydania gotówki lub równoważnika gotówki odpowiadającej wyznaczonej kwocie pieniędzy, bez konieczności posiadania karty do wydania gotówki lub równoważnika gotówki.
38. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że w trakcie odbierania w terminalu centralnym sygnału elektronicznego reprezentującego dane o wyznaczonej wysokości kwoty dodatkowo odbiera się od nadawcy dane informacyjne z karty finansowej.

* * *