PL180434B1 - Warstwa wierzchnia wyrobu chlonnego i sposób wytwarzania warstwy wierzchniej wyrobu chlonnego PL PL PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Warstwa wierzchnia wyrobu chlon- nego zawierajaca laminat zlozony z co naj- mniej pierwszej warstwy oraz drugiej warstwy, które to warstwy, pierwsza i druga, sa wspólbiezne i/lub w przyblizeniu wspólbiezne, przy czym pierwsza warstwa jest zwrócona w kierunku uzytkownika pod- czas uzywania wyrobu chlonnego i zawiera duza liczbe przelotowych otworów ograni- czonych przez obrzeze górne i obrzeze dolne, znamienna tym, ze druga warstwa (14) po- siada pierwsze zaglebienia (22), przy czym te pierwsze zaglebienia sa rozmieszczone tak, ze dolne obrzeze (20) kazdego otworu (16) w pier- wszej warstwie (12) jest wspólliniowe z odpo- wiednim zaglebieniem w drugiej warstwie (14), przy czym kazdy otwór i odpowiadajace mu zaglebienie sa koncentryczne. FI G. 1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest warstwa wierzchnia wyrobu chłonnego oraz sposób wytwarzania warstwy wierzchniej wyrobu chłonnego.

Znane są wyroby chłonne, takie jak podpaski higieniczne, pieluchy jednorazowego użytku i wkłady dla osób nie panujących nad wydalaniem na ogół wykonane w ten sposób, że zawierają wkład chłonny umieszczony pomiędzy przepuszczalną dla płynów warstwą wierzchnią a nieprzepuszczalną dla płynów warstwą podkładkową. Warstwa wierzchnia styka się z ciałem użytkownika i jest przepuszczalna z natury rzeczy, albo jest perforowana, co umożliwia przepływanie przez nią płynów ustrojowych, które następnie zatrzymuje w sobie rdzeń chłonny.

W przypadku wyrobów chłonnych tego typu istotne znaczenie ma to, żeby użytkownik odczuwał warstwę wierzchnią jako suchą nawet po długim okresie noszenia wyrobu. Ponadto warstwa wierzchnia musi być odczuwana przez użytkownika jako wygodna w kontakcie ze skórą.

Warstwa wierzchnia musi być przepuszczalna, umożliwiając w ten sposób płynom przenikanie przez siebie do rdzenia chłonnego, natomiast nie powinna ulegać ponownemu zwilżeniu podczas działania na nią sił ściskających, jakie mogąpojawić się w wyniku ruchów użytkownika. Z drugiej strony istotne znaczenie ma również to, żeby otwory w warstwie wierzchniej pozostawały otwarte nawet po ściśnięciu wyrobu chłonnego, ponieważ w przeciwnym przypadku wydalane płyny ustrojowe mogłyby zbierać się na jej powierzchni.

W literaturze patentowej ujawniono różnorodne warstwy wierzchnie. Przykładowo, w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-4 626 254 ujawniono warstwę wierzchnią z perforowanych materiałów z tworzyw sztucznych, w której otwory znajdują się w zagłębieniach usytuowanych w górnej warstwie warstwy wierzchniej, przy czym otwory te leżą na pionowych ścianach zagłębień. Jednakże tego typu warstwa wierzchnia jest stosunkowo skomplikowana w procesie produkcji ze względu na konieczność zachowania wysokiej dokładności wytwarzania takich otworów.

Warstwę wierzchnią ujawniono również w opisie patentowym EP-A-0 235 309 dotyczącym materiałów włókninowych z dwiema warstwami z włókien o różnych składach. Warstwa materiału zwrócona ku użytkownikowi jest perforowana. Tego typu warstwę wierzchnią wytwarza się w ten sposób, że formuje się pierwszą warstwę poddając włóknistą wstęgę, leżącą na podłożu z elementami do wytwarzania otworów, obróbce za pomocą strumienia wody o dużej prędkości przepływu, formuje się drugą warstwę poddając włóknistą wstęgę obróbce za pomocą wody lub obróbce termicznej, z równoczesnym łączeniem ze sobą obu warstw, pierwszej i drugiej, jedną z tych technik. Wadą tego typu procesów jest możliwość ich zastosowania tylko dla ograniczonej liczby różnych materiałów.

W opisie patentowym GB-A-2 235 878 ujawniono warstwę wierzchnią wykonaną z perforowanej folii z żywicy hydrofobowej oraz materiału o strukturze zatrzymującej wodę z powierzchnią hydrofilowąi o przestrzennej strukturze szkieletowej. Struktura szkieletowa zawiera dużą liczbę przypadkowo rozmieszczonych porów, które łącząsię z otworami w folii z żywicy umożliwiając trwale szybkie odprowadzanie płynu do rdzenia chłonnego. Otwory w folii z żywicy można wytwarzać techniką formowania rozdmuchowego, a ich średnice mogą wynosić od 1 do 5 mm. Ze względu na chaotyczne rozmieszczenie porów w strukturze szkieletowej trudno jest dokładnie przewidzieć szybkość przejmowania przez taką warstwę wierzchnią płynu.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-4 908 026 ujawniono przepuszczalną dla płynów warstwę zwróconąku ciału oraz leżącąpodjej perforowanym obszarem warstwę ze strefami kontrolnymi przepływu. Podczas procesu perforowania luźne elementy warstwy zwróconej ku ciału splatają się z cienkimi, wykonanymi techniką formowania z fazy stopionej, włóknami warstwy ze strefami kontrolnymi przepływu. Stwierdzono, że te luźne elementy pomagają w przepływie płynu przez warstwę ze strefami kontroli przepływu.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr US-A-4 341217 ujawniono wyrób chłonny z perforowanym owinięciem zewnętrznym z materiału nieprzepuszczalnego dla płynów, w którym znajduje się duża liczba występów wystających ku rdzeniowi chłonnemu. Wybierając konkretną kombinację wymiarów i głębokości występów można owinięcie zewnętrzne wykonać w taki sposób, żeby pełniło rolę zarówno warstwy górnej jak i warstwy podkładkowej.

180 434

W opisie patentowym EP-A-0 214 608 ujawniono perforowaną warstwę wierzchnią złożoną z siatki ze wstęgi włókninowej ze w zasadzie nie pozrywanych włókien termoplastycznych. Każdy otwór wytwarza się ogrzewanym trzpieniem, który wnika w materiał włókninowy i oddziela od siebie włókna, natomiast ciepło oddawane przez trzpień powoduje konsolidację oddzielonych włókien i ich utwardzenie, zapobiegając w ten sposób późniejszemu zamykaniu się otworów. Wadą tego typu warstw wierzchnich jest konieczność stosowania do ich wyrobu urządzeń o bardzo dokładnych tolerancjach wymiarowych ze względu na to, że każdy trzpień musi wejść w odpowiedni otwór z bardzo dokładnym prześwitem. I znowu, urządzenia tego typu nadają się tylko do wytwarzania otworów o stosunkowo dużych średnicach.

Kolejnym znanym sposobem wytwarzania perforowanych warstw wierzchnich z tworzyw sztucznych jest ogrzewanie folii z tworzywa sztucznego za pomocą gorącego powietrza podczas jej przepuszczania po perforowanym walcu. Dzięki podciśnieniu wewnątrz walca części folii z tworzywa sztucznego są wciągane w otwory w walcu i tam rozrywane, w wyniku czego w warstwie wierzchniej powstająodpowiednie otwory. Jednakże ogrzewanie zmienia właściwości materiału. Ponadto, dolne obrzeża wszystkich rozerwanych w ten sposób otworów są nierówne a same otwory wykazują tendencję do zamykania się, kiedy w warunkach użytkowania na warstwę działają siły ściskające.

Warstwa wierzchnia wyrobu chłonnego zawierająca laminat złożony z co najmniej pierwszej warstwy oraz drugiej warstwy, które to warstwy, pierwsza i druga, są współbieżne i/lub w przybliżeniu współbieżne, przy czym pierwsza warstwa jest zwrócona w kierunku użytkownika podczas używania wyrobu chłonnego i zawiera dużą liczbę przelotowych otworów ograniczonych przez obrzeże górne i obrzeże dolne, według wynalazku charakteryzuje się tym, że druga warstwa posiada pierwsze zagłębienia, przy czym te pierwsze zagłębienia są rozmieszczone tak, że dolne obrzeże każdego otworu w pierwszej warstwie jest współliniowe z odpowiednim zagłębieniem w drugiej warstwie, przy czym każdy otwór i odpowiadające mu zagłębienie są koncentryczne.

Korzystnie, pierwsza warstwa zawiera materiał hydrofobowy, zaś druga warstwa zawiera materiał hydrofitowy.

Korzystnie, pomiędzy pierwszą i drugą warstwą znajduje się trzecia warstwa zawierająca perforowaną folię z tworzywa sztucznego, przy czym znajdujące się w niej otwory są koncentryczne z przelotowymi otworami w pierwszej warstwie.

Korzystnie, w drugiej warstwie znajdują się drugie zagłębienia sięgające wgłąb drugiej warstwy na zadaną głębokość mierzoną od powierzchni tej drugiej warstwy oddalonej od pierwszej warstwy.

Korzystnie, drugie zagłębienia są przesunięte względem pierwszych zagłębień.

Korzystnie, grubość pierwszej warstwy wynosi od 5 do 30 mikrometrów, zaś grubość drugiej warstwy wynosi od 10 do 70 mikrometrów.

Korzystnie, pierwsze zagłębienia w drugiej warstwie stanowią wybrania materiału w tej drugiej warstwie.

Sposób wytwarzania warstwy wierzchniej wyrobu chłonnego, którą formuje się z użyciem walca, przy czym formuje się pierwszą powierzchnię główną oraz drugą powierzchnię główną zawierające laminat, który wytwarza się co najmniej z pierwszej warstwy o pierwszej grubości i drugiej warstwy o drugiej grubości, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przepuszcza się warstwę wierzchniąpomiędzy pierwszym zespołem walców zawierającym walec gofrujący z dużą liczbą występów oraz frez z krawędziami tnącymi i usuwa się z pierwszej powierzchni głównej część warstwy materiału na zadaną głębokość, przy czym głębokość ta jest większa niż grubość (fi) pierwszej warstwy oraz mniejsza od sumy grubości pierwszej i drugiej warstwy (fi, fi).

Korzystnie, formuje się trzecią warstwę o trzeciej grubości (fi) i umieszcza się tę trzecią warstwę pomiędzy pierwsząwarstwąo pierwszej grubości (tj) i drugąwarstwąo drugiej grubości (fi) oraz usuwa się materiał z pierwszej powierzchni głównej na zadanągłębokość, przy czym

180 434 ta zadana głębokość jest większa niż suma grubości pierwszej i trzeciej warstwy (t_b t₃) oraz mniejsza od sumy grubości pierwszej, drugiej i trzeciej warstwy (t_b t₂, t₃).

Korzystnie, przepuszcza się następnie warstwę wierzchnią przez drugi zespół walców zawierający walec gofrujący z dużą liczbą występów i frez z krawędziami tnącymi oraz usuwa się z drugiej powierzchni głównej część warstwy materiału na zadaną głębokość.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest zapewnienie warstwy wierzchniej z perforowanąpierwsząwarstwąspełniającąwymagania pod względem wygody i czystości i łatwiejszą w produkcji niż warstwy stosowane dotychczas.

Ponadto wynalazek zapewnia sposób wytwarzania warstwy wierzchniej do wyrobów chłonnych, w której wymiary otworów i ich rozmieszczenie można dokładnie regulować, uzyskując dokładne parametry przepływu płynu przez warstwę.

Skutkiem istnienia zagłębień w drugiej warstwie warstwy wierzchniej według wynalazku jest możliwość wyboru pola powierzchni materiału drugiej warstwy, na którą działa płyn podczas przepływu przez otwory w warstwie pierwszej, w zależności od głębokości zagłębień. Ponadto, im większa głębokość otworów, tym krótsza droga przepływu przez drugą warstwę do leżącego pod spodem rdzenia chłonnego. W ten sposób możliwe jest dokładne regulowanie charakterystyk przepływowych płynu przez warstwę wierzchnią do leżącego pod spodem rdzenia chłonnego. Skutkiem stosowanego według wynalazku sposobu usuwania materiału techniką pilśniowania jest możliwość bardzo dokładnego regulowania głębokości jego usuwania.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia część warstwy wierzchniej według wynalazku, w rzucie perspektywicznym, schematycznie, fig. 2 - warstwę wierzchnią z fig. 1, w przekroju poprzecznym płaszczyzną II-II, schematycznie, w powiększeniu, fig. 3 i 4 - warstwę wierzchnią z fig. 2, w innych przykładach wykonania według wynalazku, fig. 5 - jeden z etapów procesu produkcji warstwy wierzchniej według wynalazku, schematycznie oraz fig. 6 - część urządzenia z fig. 5, w powiększeniu.

Przedmiotem wynalazku jest warstwa wierzchnia oznaczona ogólnie na rysunku numerem identyfikacyjnym 10. Jest ona przeznaczona do wyrobów chłonnych, takich jak ręczniki higieniczne, pieluchy lub bandaże, zawierające, oprócz warstwy wierzchniej, nieprzepuszczalną dla płynów podkładkę oraz umieszczony pomiędzy nimi rdzeń chłonny.

Przedstawiona na rysunku warstwa wierzchnia 10 stanowi laminat złożony z pierwszej warstwy 12 i drugiej warstwy 14. Korzystnie, warstwy tego laminatu są współbieżne lub w przybliżeniu współbieżne, w wyniku czego otrzymuje się jednolitą, w zasadzie jednorodną warstwę wierzchnią. W wyrobie chłonnym, pierwsza warstwa 12 jest warstwąnaj wyższą, tj. pierwsza warstwa 12 ma być zwrócona ku użytkownikowi wyrobu chłonnego. Zgodnie ze stanem techniki, w pierwszej warstwie znajduje się duża liczba przelotowych otworów 16. Jak wyraźnie widać na fig. 2, granicami każdego z otworów 16 jest obrzeże górne 18 i obrzeże dolne 20. W ten sposób wydalany na pierwszą warstwę 12 płyn może przenikać przez otwory 16 do drugiej warstwy 14. Korzystnie, grubość pierwszej warstwy 12 wynosi od 5 do 30 mikrometrów, a grubość drugiej warstwy wynosi od 10 do 70 mikrometrów.

Według pierwszego przykładu wykonania wynalazku, w drugiej warstwie 14 znajdują się zagłębienia 22, usytuowane w taki sposób, że dolne obrzeże 20 każdego otworu 16 w pierwszej warstwie 12 jest współliniowe z odpowiednim zagłębieniem 22 w drugiej warstwie 14. Dzięki doborowi odpowiednich wymiarów przelotowych otworów 16 oraz głębokości zagłębień 22 można dokładnie regulować szybkość przepływu wydalanego płynu przez warstwę wierzchnią 10. Przykładowo, pole powierzchni przelotowego otworu 16 może wynosić od 1,0 do 25 mm², natomiast odpowiednia głębokość zagłębienia 22 może wynosić od 5 do 50 mikrometrów.

Dla powstrzymania płynów ustrojowych przed pozostawaniem na powierzchni warstwy wierzchniej 10, pierwsza warstwa może zawierać na ogół materiał hydrofobowy, natomiast druga warstwa, korzystnie, materiał hydrofilowy. Jak wyniknie z dalszego opisu sposobu wytwarzania według wynalazku warstwy wierzchniej, sposób ten można stosować do różnorodnych materiałów, więc warstwa wierzchnia według wynalazku może zawierać pierwszą warstwę folii z włókien włókninowych lub tkaninowych. Odpowiednimi do tego celu materiałami sąpoliety

180 434 len, polipropylen, poliester, żywice akrylowe, poliamid, PCW, hydrofobowe włókna celulozowe lub podobne. Typowo, w skład pierwszej warstwy wchodzi folia polietylenowo-polipropylenowa. W skład drugiej warstwy może wchodzić dowolny z tych materiałów albo włókna sztucznego jedwabiu, spienione tworzywo sztuczne, poliester lub włókna celulozowe.

Na figurze 3 pokazano drugi przykład wykonania warstwy wierzchniej według wynalazku. Warstwa wierzchnia przedstawiona na fig. 3 zawiera, podobnie jak warstwa wierzchnia przedstawiona na fig. 1 i 2, pierwszą warstwę 12 z przelotowymi otworami 16 oraz drugą warstwę 14 z pierwszymi zagłębieniami 22 współliniowymi z przelotowymi otworami w opisany powyżej sposób. W odróżnieniu od opisanej powyżej warstwy wierzchniej, warstwa wierzchnia uwidoczniona na fig. 3 ma trzecią warstwę 24 umieszczoną pomiędzy warstwąpierwsząi warstwą drugą. Korzystnie, trzecia warstwa zawiera folię z tworzywa sztucznego, której zadaniem jest wstrzymywanie ponownego zwilżania pierwszej warstwy. W celu umożliwienia płynowi przepływu z pierwszej warstwy 12 do drugiej warstwy 14, w trzeciej warstwie 24 znajdują się przelotowe otwory 26 współliniowe z przelotowymi otworami 16 w pierwszej warstwie.

Na figurze 4 pokazano kolejny przykład wykonania warstwy wierzchniej według wynalazku. W tym przykładzie wykonania, w drugiej warstwie 14 znajdują się drugie zagłębienia 28 wchodzące w drugą warstwę na zadaną głębokość, mierząc od tej powierzchni drugiej warstwy, która znajduje się dalej od warstwy pierwszej. Korzystnie, te drugie zagłębienia są przesunięte względem pierwszych zagłębień 22. W ten sposób można skrócić długość drogi przepływowej płynu, tj. ilość materiału w warstwie drugiej, przez który musi przepłynąć wydalany płyn zanim dopłynie do leżącego pod spodem rdzenia chłonnego, zachowując jednak nadal odpowiednią wytrzymałość mechaniczną warstwy wierzchniej.

Korzystnie, opisane powyżej przykłady wykonania warstwy wierzchniej według wynalazku można wytwarzać sposobem, który stanowi również przedmiot niniejszego wynalazku.

Sposób wytwarzania warstwy wierzchniej wyrobu chłonnego według wynalazku, w którym warstwa ta ma pierwsząpowierzchnię główną i drugą powierzchnię główną oraz zawiera co najmniej jedną warstwę materiału. Jak uwidoczniono na fig. 5 i 6. Sposób ten polega na przepuszczaniu warstwy wierzchniej 10 pomiędzy pierwszym zespołem walców 30, w którego skład wchodzi walec gofrujący 32 z dużą liczbą występów 34 oraz frez 36 z krawędziami tnącymi 38, w wyniku czego z pierwszej powierzchni głównej usuwa się część warstwy materiału na zadaną głębokość.

Jak przedstawiono na fig. 6, występy 34 na walcu gofrującym 32 unoszą warstwę wierzch-, nią w obszarze, w którym trzeba usunąć materiał. W zależności od stosunku grubości warstwy wierzchniej do szczeliny pomiędzy powierzchnią górną występu, 34 akrawędziątnącą38, z warstwy wierzchniej można usunąć materiał na określoną, zadaną głębokość. Pole powierzchni przekroju tak utworzonego każdego otworu zależy od pola powierzchni przekroju występu 34, przy założeniu, że krawędź tnąca 38 biegnie w poprzek całej szerokości występu.

Wyraźnie widać, że stosując walce gofrujące z występami o różnych wymiarach i różnie rozmieszczonymi można wytwarzać perforowane warstwy wierzchnie z przelotowymi otworami o zadanych wymiarach i wybranych położeniach.

Opisany powyżej sposób można stosować do wytwarzania warstw wierzchnich złożonych z dokładnie jednej warstwy materiału, ale oczywiście można go również stosować do wytwarzania warstw wierzchnich pokazanych na fig. 1 do 4, w których znajduje się pewna liczba warstw materiału.

Zatem, w odniesieniu do fig. 2, kiedy warstwa wierzchnia jest wykonana z laminatu złożonego z pierwszej warstwy 12 o pierwszej grubości fi oraz drugiej warstwy 14 o drugiej grubości t₂, zadaną głębokość materiału usuwanego z warstwy wierzchniej wybiera się w taki sposób, że jest większa niż pierwsza grubość fi, ale mniejsza niż suma pierwszej i drugiej grubości.

Podobnie, w odniesieniu do fig. 3, kiedy w skład warstwy wierzchniej wchodzi trzecia warstwa 24 o trzeciej grubości t₃, umieszczona pomiędzy warstwąpierwszą a warstwą drugą, zadaną głębokość materiału usuwanego z warstwy wierzchniej wybiera się tak, żeby była większa od sumy pierwszej i trzeciej grubości, ale mniejsza od sumy pierwszej, drugiej i trzeciej grubości.

180 434

Pokazany na fig. 4 przykład wykonania wynalazku można uzyskać wytwarzając w opisany powyżej sposób najpierw otwory i zagłębienia o zadanej głębokości w pierwszej powierzchni głównej warstwy wierzchniej, a następnie przepuszczając kolejno warstwę wierzchnią przez drugi zespół walców zawierający walec gofrujący z dużą liczbą występów i frez z krawędziami tnącymi tak, że z drugiej powierzchni głównej usuwa się część warstwy materiału na zadaną głębokość.

Rozumie się oczywiście samo przez się, że wynalazek nie ogranicza się do opisanych powyżej i pokazanych na rysunku przykładów wykonania, ale można go zmieniać w zakresie określonym w załączonych zastrzeżeniach. Przykładowo, liczba warstw materiału, z jakiego jest wykonana warstwa wierzchnia, może być większa niż trzy.

FIG. 6

180 434

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Warstwa wierzchnia wyrobu chłonnego zawierająca laminat złożony z co najmniej pierwszej warstwy oraz drugiej warstwy, które to warstwy, pierwsza i druga, są współbieżne i/lub w przybliżeniu współbieżne, przy czym pierwsza warstwa jest zwrócona w kierunku użytkownika podczas używania wyrobu chłonnego i zawiera dużą liczbę przelotowych otworów ograniczonych przez obrzeże górne i obrzeże dolne, znamienna tym, że druga warstwa (14) posiada pierwsze zagłębienia (22), przy czym te pierwsze zagłębienia sąrozmieszczone tak, że dolne obrzeże (20) każdego otworu (16) w pierwszej warstwie (12) jest współliniowe z odpowiednim zagłębieniem w drugiej warstwie (14), przy czym każdy otwór i odpowiadające mu zagłębienie są koncentryczne.
2. 2. Warstwa wierzchnia według zastrz. 1, znamienna tym, że pierwsza warstwa (12) zawiera materiał hydrofobowy, zaś druga warstwa (14) zawiera materiał hydrofitowy.
3. 3. Warstwa wierzchnia według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że pomiędzy pierwszą i drugąwarstwą(12,14) znajduje się trzecia warstwa (24) zawierająca perforowaną folię z tworzywa sztucznego, przy czym znajdujące się w niej otwory (26) są koncentryczne z przelotowymi otworami (16) w pierwszej warstwie (12).
4. 4. Warstwa wierzchnia według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że w drugiej warstwie (14) znajdują się drugie zagłębienia (28) sięgające wgłąb drugiej warstwy na zadaną głębokość mierzoną od powierzchni tej drugiej warstwy (14) oddalonej od pierwszej warstwy (12).
5. 5. Warstwa wierzchnia według zastrz. 4, znamienna tym, że drugie zagłębienia (28) drugiej warstwy (14) są przesunięte względem pierwszych zagłębień (22) drugiej warstwy (14).
6. 6. Warstwa wierzchnia według zastrz. 1 albo 2 albo 5, znamienna tym, że grubość pierwszej warstwy (12) wynosi od 5 do 30 mikrometrów, zaś grubość drugiej warstwy (14) wynosi od 10 do 70 mikrometrów.
7. 7. Warstwa wierzchnia według zastrz. 1, znamienna tym, że pierwsze zagłębienia (22) w drugiej warstwie (14) stanowią wybrania materiału w tej drugiej warstwie (14).
8. 8. Sposób wytwarzania warstwy wierzchniej wyrobu chłonnego, którą formuje się z użyciem walca, przy czym formuje się pierwszą powierzchnię główną oraz drugą powierzchnię główną zawierające laminat, który wytwarza się co najmniej z pierwszej warstwy o pierwszej grubości i drugiej warstwy o drugiej grubości, znamienny tym, że przepuszcza się warstwę wierzchnią (10) pomiędzy pierwszym zespołem walców (30) zawierającym walec gofrujący (32) z dużą liczbą występów (34) oraz frez (36) z krawędziami tnącymi (38) i usuwa się z pierwszej powierzchni głównej część warstwy materiału na zadaną głębokość, przy czym głębokość ta jest większa niż grubość (t J pierwszej warstwy oraz mniejsza od sumy grubości pierwszej i drugiej warstwy (t_b t₂).
9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że formuje się trzecią warstwę (24) o trzeciej grubości (t₃) i umieszcza się tę trzeciąwarstwę (24) pomiędzy pierwsząwarstwą(12) o pierwszej grubości (t,) i drugą warstwą (14) o drugiej grubości (t₂) oraz usuwa się materiał z pierwszej powierzchni głównej na zadaną głębokość, przy czym ta zadana głębokość jest większa niż suma grubości pierwszej i trzeciej warstwy (t_b t₃) oraz mniejsza od sumy grubości pierwszej, drugiej i trzeciej warstwy (t_b t₂, t₃).
10. 10. Sposób według zastrz. 8 albo 9, znamienny tym, że przepuszcza się następnie warstwę wierzchnią (10) przez drugi zespół walców zawierający walec gofrujący z dużą liczbą występów i frez z krawędziami tnącymi oraz usuwa się z drugiej powierzchni głównej część warstwy materiału na zadaną głębokość.

    180 434