PL181934B1 - Wyrób chlonny higieny osobistej PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Wyrób chlonny higieny osobistej taki, jak podpaska, pielucha, wklad dla osób nie panujacych nad wydalaniem lub tym podobny, zawierajacy wklad chlonny umieszczony pomiedzy pierwsza przepuszczalna dla plynów warstwa pokryciowa a druga nieprzepuszczalna dla plynów warstwa pokryciowa przy czym w sklad wkladu chlonnego wchodzi co najmniej jedna warstwa chlonna z pierwsza po- wierzchnia i przeciwlegla do niej druga powierzchnia majaca co najmniej jedna przelotowa szczeline lub wydluzony otwór, oraz pierwsza warstwa materialowa umieszczona jest w stycznosci z pierwsza powierzchnia war- stwy chlonnej, a druga warstwa materialowa umieszczona jest w stycznosci z druga powierzchnia warstwy chlonnej, znamienny tym, ze jedna powierzchnia (13) warstwy chlonnej (6) jest polaczona z warstwa materialowa stano wiaca nieprzepuszczalna dla plynów warstwe pokryciowa (2) wzglednie warstwe chlonna stykajaca sie z ta powierzchnia w obszarze, bezposrednio otaczajacym przelotowa szczeli- ne (14) czyli wydluzony otwór z obu jego stron, oraz prze- ciwlegla powierzchnia (11) warstwy chlonnej (6) w tym obszarze jest niepolaczona z warstwa materialowa stano- wiaca przepuszczalna dla plynów warstwe pokryciowa (1) wzglednie warstwe chlonna(5) stykajaca sie z ta powierzchnia FIG. 4 PL PL PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy wyrobu chłonnego higieny osobistej, takiego jak podpaska, pielucha, wkład dla osób nie panujących nad wydalaniem lub tym podobnego.

Chodzi tu o wyrób chłonny higieny osobistej zdolny do wyginania się do określonego kształtu przy użytkowaniu.

Ostatnio wyroby chłonne, takie jak podpaski higieniczne, pieluchy, wkłady dla osób nie panujących nad wydalaniem lub podobne wyroby stają się coraz cieńsze i bardziej giętkie, przy czym równocześnie poprawiły się materiały, z jakich są zrobione, oraz wzrosły ich pojemności chłonne. Zatem wyroby te stały się zarówno bardziej wygodne jak i bardziej dyskretne w noszeniu, nie tracąc na swojej skuteczności. Inną ważną zaletą jest możliwość pakowania tych wyrobów w mniejsze opakowania, co znacznie obniżyło koszty składowania i transportu. W celu pełnego wykorzystania zalet nowych, cieńszych wyrobów pożądane byłoby jednak nadanie im takiego kształtu, żeby po umieszczeniu w opakowaniu nie było pomiędzy nimi pustych, nie wykorzystanych miejsc. Ponadto pożądane byłoby również, żeby przed zapakowaniem wyrobów można było je złożyć ze sobą bez pogarszania ich kształtu lub funkcji, w wyrób o kształcie bardziej wygodnym dla użytkownika do manipulowania. Z opakowaniowego punktu widzenia powinny to być wyroby możliwie płaskie i, korzystnie, prostokątne.

Jednakże warunki te kłócą się z wymaganiami stawianymi wyrobowi z użytkowego punktu widzenia. Warunkiem zapewnienia użytkownikowi wygody oraz wyrobowi odporności na przeciekanie jest przybieranie przez noszony wyrób postaci trójwymiarowej dopasowującej się do kształtu ciała użytkownika bez tarcia lub innego drażnienia skóry użytkownika.

Dotychczasowe wysiłki zmierzające do rozwiązania tego problemu opierają się w większości przypadków na stosowaniu elementów o specjalnych kształtach wykonanych z tworzy sztucznych lub podobnych materiałów i wkładanych do wkładu chłonnego. Elementy te uaktywniają się podczas używania wyrobu wskutek wywieranego na nie nacisku ciała użytkownika, na przykład w wyniku ściskania pomiędzy nogami użytkownika. Tego typu elementy kształtujące ujawniono w europejskich opisach patentowych EP 335,252 i EP 335,253.

Elementy te mająjednak wiele wad. Są one stosunkowo drogie i skomplikowane w produkcji, co łącznie ze wzrostem zużycia materiału podraża produkcję wyrobu końcowego. W przypadku tak zwanych wyrobów jednorazowego użytku, to jest wyrobów wyrzucanych po tylko jednym użyciu, koszty produkcji są bardzo ważnym czynnikiem, na który trzeba zwracać baczną uwagę zarówno ze względu na konieczność sprzedaży wyrobu za rozsądną cenę jak i na konieczność minimalizacji ilości materiału, który trzeba transportować, magazynować i na końcu wyrzucać. Minimalizacja ilości zużywanego materiału jest szczególnie ważne z ekologicznego punktu widzenia.

Inną wadą jest niemożność pakowania razem w stanie złożonym wyrobów zawierających elementy kształtujące bez groźby uszkodzenia lub zniszczenia tych elementów.

181 934

Ponadto z używaniem elementów kształtujących wiąże się ryzyko starcia lub podrażnienia skóry użytkownika przez znajdujące się na nich ostre zagięcia lub naroża.

Kolejnym sposobem kształtowania wyrobu chłonnego higieny osobistej podczas używanie jest stosowanie wyrobu z oznakowaniem wskazującym miejsca składania mającym postać zgrzein lub linii ściskania. Największą wadą takiego sposobu jest niemożność kontrolowania czy wyginanie lub składanie w rzeczywistości następuje w zamierzonym kierunku. Istnieje poważna groźba, że wyrób wygnie się lub złoży w przeciwnym kierunku, co znacznie zmniejszy jego odporność na przecieki. Kolejną wadą jest sztywność i twardość linii zgrzewanie lub ściskania, co oznacza znaczne zwiększenie ryzyka starcia i podrażnienia skóry użytkownika. W szczególności, w przypadku złożenia wyrobu przed jego użyciem, istnieje duże ryzyko powstania ostrych naroży lub zagięć podczas składania w kierunku poprzecznym do linii złożenia.

Istniała zatem potrzeba opracowania wyrobu, w którym wyeliminowanoby problemy występujące w wyrobach znanych dotychczas.

Wyrób chłonny higieny osobistej taki, jak podpaska, pielucha, wkład dla osób nie panujących nad wydalaniem lub tym podobny, zawiera wkład chłonny umieszczony pomiędzy pierwszą, przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową, a drugą, nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową. W skład wkładu chłonnego wchodzi co najmniej jedna warstwa chłonna z pierwszą powierzchnią i przeciwległą do niej drugą powierzchnią, mająca co najmniej jedną przelotową szczelinę lub wydłużony otwór. Pierwsza warstwa materiałowa umieszczona jest w styczności z pierwszą powierzchnią warstwy chłonnej, a druga warstwa materiałowa umieszczona jest w styczności z drugą powierzchnią warstwy chłonnej. Wyrób chłonny higieny osobistej według wynalazku charakteryzuje się tym, że jedna powierzchnia warstwy chłonnej jest połączona z warstwą materiałową stanowiącą nieprzepuszczalną dla płynów warstwę pokryciową względnie warstwę chłonną stykającą się z tą powierzchnią, w obszarze bezpośrednio otaczającym przelotową szczelinę lub wydłużony otwór z obu jego stron, oraz przeciwległa powierzchnia warstwy chłonnej w tym obszarze jest niepołączona z warstwą materiałową stanowiącą przepuszczalną dla płynów warstwę pokryciową względnie warstwę chłonną stykającą się z tą powierzchnią.

Korzystnie w obszarze leżącym wokół co najmniej jednej przelotowej szczeliny lub wydłużonego otworu warstwa chłonna jest połączona z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową.

Korzystnie w obszarze leżącym wokół co najmniej jednej przelotowej szczeliny lub wydłużonego otworu warstwa chłonna jest połączona z przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową.

Korzystnie wkład chłonny zawiera więcej niż jedną warstwę chłonną.

Korzystnie, co najmniej jedna przelotowa szczelina lub wydłużony otwór znajduje się, w co najmniej jednej z dodatkowych warstw chłonnych.

Korzystnie jest podpaską higieniczną i że każda z dwu warstw chłonnych ma pierwszą powierzchnię, która jest górną powierzchnią zwróconą ku przepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej i drugą powierzchnią, która jest dolną powierzchnią zwróconą ku nieprzepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej, przy czym pierwsza warstwa chłonna jest umieszczona bezpośrednio od wewnątrz przepuszczalnej dla płynów warstwy pokryciowej, oraz podpaska ma ponadto część przednią, część tylną i usytuowaną pomiędzy częścią przednią i częścią tylną część kroczową oraz ponadto oś wzdłużną, wzdłużną krawędź boczną z każdej strony osi, oraz poprzeczną krawędź przednią pomiędzy krawędziami bocznymi w części przedniej i poprzeczną krawędź tylną pomiędzy krawędziami bocznymi w części tylnej, przy czym centralna przelotowa szczelina leży wzdłuż osi podłużnej podpaski higienicznej w drugiej warstwie chłonnej i przebiega w kierunku od tylnej krawędzi podpaski do przedniej krawędzi podpaski wzdłuż, co najmniej części długość tej podpaski, przy czym druga powierzchnia drugiej warstwy chłonnej jest połączona w obszarze centralnej przelotowej szczeliny z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową, zaś obszar połączenia pomiędzy

181 934 tymi obiema warstwami biegnie w poprzez centralnej przelotowej szczeliny wzdłuż w zasadzie całej jej długości oraz pierwsza powierzchnia drugiej warstwy chłonnej w zasadzie jest niepołączona z pierwszą warstwą chłonną stykającą się z tą powierzchnią.

Korzystnie w pierwszej warstwie chłonnej znajdują się dwie krawędziowe przelotowe szczeliny, po jednej z każdej strony centralnej przelotowej szczeliny, biegnące wzdłuż wzdłużnych krawędzi wyrobu w części kroczowej, oraz pierwsza powierzchnia pierwszej warstwy chłonnej jest połączona z przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową, przy czym każdy z obszarów połączenia pomiędzy dwiema warstwami biegnie w poprzek odpowiedniej krawędziowej przelotowej szczeliny wzdłuż w zasadzie całej jej długości, oraz druga powierzchnia pierwszej warstwy chłonnej w zasadzie jest niepołączona z warstwą stykającą się z tą powierzchnią.

Korzystnie pierwsza powierzchnia drugiej warstwy chłonnej znajduje się w bezpośredniej styczności z drugą powierzchnią pierwszej warstwy chłonnej.

Dzięki ukształtowaniu wyrobu chłonnego zgodnie z wynalazkiem pod wpływem działających na wyrób sił ściskających, skierowanych w zasadzie prostopadle do przelotowej szczeliny lub wydłużonego otworu, wymuszone zostaje zginanie części wyrobu, znajdujących się po obu stronach przelotowej szczeliny lub wydłużonego otworu, w kierunku na zewnątrz od nie połączonej powierzchni warstwy chłonnej.

Dzięki szczelinie lub wydłużonemu otworowi w warstwie chłonnej, przechodzącymi przez grubość tej warstwy oraz połączeniu krawędziowych części szczeliny z jednej strony warstwy chłonnej z następną warstwą materiałową stanowiącą warstwę pokryciową względnie warstwę chłonną sąsiadującą z tą warstwą chłonną z równoczesnym zapewnieniem możliwości ruchu krawędziowych części szczeliny na przeciwległej powierzchni warstwy chłonnej względem siebie w kierunku w przybliżeniu prostopadłym do szczeliny lub otworu, możliwe jest odpowiednie kierowanie i sterowanie zginaniem i kształtowaniem wkładu chłonnego podczas jego używania.

Podczas używania wyrobu higieny osobistej z takim wkładem chłonnym, szczeliny współdziałają z siłami ściskającymi działającymi na wkład chłonny po jego umieszczeniu wewnątrz pary majtek. W takim położeniu wyrób jest ściskany pomiędzy majtkami a ciałem użytkownika oraz działają na niego siły ściskające wywierane przez uda użytkownika, skierowane w przybliżeniu prostopadle do niego. Odpowiednio kształtując i umieszczając jedną lub więcej przelotowych szczelin lub wydłużonych otworów możliwe jest samoczynne dostosowanie kształtu wyrobu chłonnego do ciała użytkownika podczas używania w taki sposób, że minimalizuje się ryzyko przecieków płynów ustrojowych z równoczesnym znacznym zwiększeniem zarówno wygody użytkownika jak i dyskrecji.

Ważnym warunkiem wyraźnego, dobrze określonego wskaźnika zginania jest niezbyt szeroki wydłużony otwór. Z tego względu najlepiej jest, gdy otwór ten ma postać szczeliny lub wąskiego, wydłużonego otworu w warstwie chłonnej. Dlatego szerokość wydłużonego otworu nie powinna być większa niż 5 mm. W bardzo grubych warstwach chłonnych (0,5 cm lub grubszych) może okazać się, że konieczne jest utworzenie otworów o szerokościach do 1,5 cm.

Ulepszone kształtowanie trójwymiarowe można uzyskać, dosyć niespodziewanie, bez zwiększania kosztów i stosowania usztywniających elementów kształtujących. Unika się ponadto stosowania usztywniających, trudnych w zginaniu i drażniących zgrzein, zagęszczeń lub podobnych elementów.

Przedmiot wynalazku jest bliżej przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku na którym fig. 1 przedstawia wyrób chłonny higieny osobistej według wynalazku w postaci podpaski w rzucie głównym, w widoku z tej strony, która podczas używania jest skierowana ku użytkownikowi, fig. 2 - wyrób chłonny z fig. 1, w przekroju poprzecznym płaszczyzną II-II, fig. 3 - wyrób chłonny z fig. 1, w rzucie perspektywicznym, wyglądający tak, jak podczas używania i fig. 4 przedstawia wyrób chłonny z fig. 3, w przekroju poprzecznym płaszczyzną IV-IV.

181 934

W skład wyrobu chłonnego higieny osobistej w postaci podpaski z fig. 1 do 4 wchodzi pierwsza, przepuszczalna dla cieczy warstwa pokryciowa 1, na przykład wykonania z włókniny, tkaniny, perforowanej folii lub siatki z tworzywa sztucznego, umieszczonej po tej stronie podpaski higienicznej, która podczas używania ma być skierowana ku użytkownikowi. Po tej stronie podpaski, która podczas używania ma być skierowana na zewnątrz od użytkownika, znajduje się druga, nieprzepuszczalna dla cieczy warstwa pokryciowa 2, na przykład z folii z tworzywa sztucznego lub hydrofobowej włókniny albo tkaniny. Obie te warstwy pokryciowe otaczają kopertowo wkład chemiczny 3 i są ze sobą połączone wewnątrz części 4 warstw pokryciowych 1,2, tworzących nawis wokół wkładu chłonnego 3.

W skład wkładu chłonnego 3, zawierającego w tym przypadku dwie warstwy chłonne, wchodzi pierwsza warstwa chłonna 5 usytuowana bezpośrednio po wewnętrznej stronie przepuszczalnej dla cieczy warstwy pokryciowej 1 i zawierająca odpowiednio miękki, ściśliwy i sprężynujący wkład z włókien naturalnych lub syntetycznych, albo z materiału z miękkiej sprężystej pianki. Bezpośrednio po wewnętrznej stronie pierwszej warstwy chłonnej 5 znajduje się druga warstwa chłonna 6, złożona odpowiednio ze stosunkowo sztywnego materiału o silnej przesiąkliwości i właściwościach magazynujących oraz o lepszym powinowactwie z płynami ustrojowymi niż pierwsza warstwa chłonna 5. Materiał spełniający te kryteria opisano w zgłoszeniu WO94/10956. Materiał podobnego typu, albo o właściwościach nadających się zwłaszcza do wchłaniania krwi, ujawniono w opisie WO 94/10953. Odpowiednimi do tego celu materiałami na typowe warstwy ściskane są również spulchniona masa celulozowa, piankowe materiały chłonne lub różne typy laminatów bibułowych. Materiały chłonne o silnej przesiąkliwości oraz o dużych możliwościach magazynowania płynów, mają często wysokie gęstości, są stosunkowo odporne na zginanie i umiarkowanie nieelastyczne. Wykonane z takich materiałów warstwy chłonne są wrażliwe na siły ściskające ponieważ są stale narażone na odkształcanie przez siły ściskające tak, że w materiale chłonnym tworzą się ostre zagięcia i pęknięcia. Często zmniejsza to przesiąkliwość wskutek pęknięć warstwy chłonnej, stanowiących bariery dyspersyjne.

Inną groźbę stanowi możliwość, że zakładki wkładu chłonnego 3 oraz warstw pokryciowych 1, 2 będą stanowiły kanały przesiąkania, wyprowadzające płyn poza podpaskę higieniczną, a w konsekwencji źródło przecieków. Ponieważ pierwsza warstwa chłonna 5 oraz warstwy pokryciowe 1, 2 są stosunkowo miękkie i podatne, więc odkształcają się one razem z drugą warstwą chłonną 6. Dlatego zakładki pojawiające się w drugiej warstwie chłonnej 6 wywołują również tworzenie się zakładek w pozostałej części podpaski higienicznej, nawet jeżeli takie zakładki nie są równie ostre jak te w sztywnej drugiej warstwie chłonnej 6.

Zadaniem pierwszej warstwy chłonnej 5 podczas używania podpaski higienicznej jest odbieranie płynów ustrojowych i przenoszenie ich do drugiej warstwy chłonnej 6. Płyn jest transportowany pod wpływem sił włosko waty ch i grawitacyjnych do drugiej warstwy chłonnej 6. Materiał pierwszej warstwy chłonnej 5 powinien mieć wysoką chwilową pojemność chłonną umożliwiającą szybkie wchłonięcie całego wydalonego płynu przez warstwę chłonną 5 i zmagazynowanie go do chwili, kiedy będzie można go przetransportować do drugiej warstwy chłonnej 6, której szybkość wchłaniania jest zazwyczaj mniejsza.

W skład wkładu chłonnego 3 mogą ponadto wchodzić tak zwane superabsorbenty albo hydrokoloidy. Materiały te są polimerami, zazwyczaj na osnowie skrobi lub akrylanu, będącymi w stanie wchłonąć i unieruchomić chemicznie płyny ustrojowe w ilościach równoważnych ich kilkakrotnej wadze własnej. Superabsorbenty są dostępne, na przykład, w postaci włókien, cząstek, granulek lub folii. Można stosować dowolny typ superabsorbenta nadającego się do tego celu. Można, na przykład, umieszczać superabsorbent w jedną lub obie warstwy chłonne 5, 6 złożone w całości lub częściowo z włókien superchłonnych w postaci włókniny lub watoliny.

Wyrób chłonny higieny osobistej w postaci podpaski ma część przednią 7, która podczas używania ma być skierowana ku przodowi użytkownika, część tylną 8, która podczas używania ma być skierowana ku tyłowi użytkownika, oraz część kroczową 9, usytuowaną

181 934 pomiędzy częścią przednią 7 i tylna 8. Podpaska higieniczna jest zbliżona kształtem do trapezu, przy czym część przednia 7 jest nieco szersza niż część tylna 8.

Każda z obu znajdujących się we wkładzie chłonnym 3 warstw chłonnych 5, 6 ma górną pierwszą powierzchnię odpowiednio 10, 11 zwróconą ku przepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej 1, a także dolną drugą powierzchnię odpowiednio 12, 13, zwróconą ku nieprzepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej 2. Wzdłuż wzdłużnej osi 15 podpaski higienicznej biegnie w drugiej warstwie chłonnej 6 centralna przelotowa szczelina 14 na długości około trzech czwartych odległości od poprzecznej krawędzi tylnej 16 podpaski higienicznej ku poprzecznej krawędzi przedniej 17 podpaski. W obszarze centralnej przelotowej szczeliny 14 dolna, druga powierzchnia 13 drugiej warstwy chłonnej 6 jest połączona za pomocą kleju lub innych środków z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową 2. Istotne znaczenie ma poprzeczny bieg obszaru połączenia 18 pomiędzy dwiema warstwami chłonną i pokryciową 6, 2 przez centralną przelotową szczelinę 14 oraz wzdłuż w zasadzie jej całej długości. W ten sposób eliminuje się uginanie i rozciąganie dolnej, drugiej powierzchni 13 drugiej warstwy chłonnej 6 w kierunku prostopadłym do centralnej przelotowej szczeliny 14. Wynika to częściowo z mniejszej elastyczności nieprzepuszczalnej dla płynów warstwy 2 od warstwy chłonnej 6, a częściowo z zablokowania krawędzi centralnej szczeliny 14 w położeniu względem siebie, uniemożliwiającym centralnej przelotowej szczelinie rozszerzanie się w nieprzepuszczalnej dla płynów warstwie 2. W górnej, pierwszej powierzchni 11 drugiej warstwy chłonnej 6 nie ma odpowiedniego obszaru łączenia, więc centralna przelotowa szczelina 14 może się w niej rozszerzać w kierunku w przybliżeniu prostopadłym do niej.

Centralna przelotowa szczelina 14 pełni rolę wskaźnika zginania i uaktywnia się podczas używania z chwilą ściśnięcia podpaski pomiędzy udami użytkownika. Dzięki zablokowaniu krawędzi (względem siebie) centralnej przelotowej szczeliny 14 w dolnej, drugiej powierzchni 13 drugiej warstwy chłonnej 6, przy równoczesnym braku takiej blokady na odpowiedniej górnej, pierwszej powierzchni 11, siły ściskające, działające pod kątami prostymi na centralną przelotową szczelinę 14 wymuszają wyginanie się podpaski higienicznej wokół szczeliny 14 w sposób pokazany na fig. 3 i 4. W takiej sytuacji centralna przelotowa szczelina 14 trzyma się razem dzięki swojemu połączeniu z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową 2, która działa jak zawias, wokół którego można zginać drugą warstwę chłonną 6. Dzięki temu wygięciu górna, pierwsza powierzchnia 11 drugiej warstwy chłonnej 6 uzyskuje większy promień krzywizny niż jej dolna, druga powierzchnia 13. Oznacza to, że na pierwszą powierzchnię 11 działają siły, które normalnie powinny ją rozciągnąć i wywołać pęknięcia w materiale chłonnym. Tego typu efekty zginania chłonnego nie są pożądane, ponieważ wpływają one w sposób niekontrolowany i zwykle negatywny na przesiąkalność i możliwość magazynowania płynów we wkładzie chłonnym. Negatywne skutki zginania w pokazanej na fig. 1-4 podpasce higienicznej wyeliminowano dzięki odgięciu od siebie krawędzi centralnej przelotowej szczeliny 14 w górnej, pierwszej powierzchni 11 drugiej warstwy chłonnej, które to wygięcie pojawia się w pierwszej powierzchni 11. Dzięki utworzeniu klinowego rowka 21 wzdłuż centralnej przelotowej szczeliny 14 wyrównano w dużym stopniu różnice rozciągnięcia drugiej warstwy chłonnej 6, umożliwiając w ten sposób uzyskanie sterowanego, umiarkowanego wyginania wkładu chłonnego 3 bez niepożądanych zakładek ani niekontrolowanych pęknięć w materiale chłonnym.

Podczas wyginania się drugiej warstwy chłonnej 6 wokół centralnej szczeliny 14 wygina się również pierwsza warstwa chłonna 5. Jednakże promień wygięcia pierwszej warstwy chłonnej 5 jest większy niż promień wygięcia drugiej warstwy chłonnej 6, w wyniku czego siły rozciągające pojawiające się w górnej, pierwszej powierzchni 10 pierwszej warstwy chłonnej 5 są mniejsze niż siły rozciągające rozszerzające szczelinę centralną 14 na odpowiedniej pierwszej powierzchni 11 drugiej warstwy chłonnej 6. Wybierając na pierwszą warstwę chłonną 5 sprężysty materiał o pewnym stopniu elastyczności, całkowicie eliminuje się ryzyko powstawania pęknięć w pierwszej warstwie chłonnej 5. Przeciwdziała się ponadto części negatywnych efektów sił rozciągających na pierwszą warstwę chłonną 5 dzięki temu,

181 934 że jest ona ruchoma względem nieprzepuszczalnej dla płynów warstwy pokryciowej 2 i jest w stanie ślizgać się po niej przy rozciąganiu się warstwy chłonnej 5 podczas zginania.

Nad centralną przelotową szczeliną 14 w drugiej warstwie chłonnej 6 biegnie pierwsza warstwa chłonna 5. Oznacza to, że podczas używania podpaski higienicznej, klinowy rowek 21 formujący się wzdłuż szczeliny 14 po zgięciu podpaski, jest całkowicie pokryty przez miękką pierwszą warstwę chłonną 5. Dzięki temu, powierzchnia podpaski higienicznej, która jest skierowana ku użytkownikowi, jest całkowicie gładka i nie może być uciążliwa, obcierając lub drażniąc skórę użytkownika. Zaleca się na ogół stosowanie nad takimi szczelinami, które otwierają się ku użytkownikowi, miękkiej, stosunkowo dużej objętościowo i nie popękanej warstwy, ponieważ w przeciwnym przypadku klinowy rowek 21 może być odczuwany jako nieregulamość w zewnętrznej, zwróconej ku użytkownikowi, przepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej 1 podpaski higienicznej.

Kolejne dwie przelotowe szczeliny 22, 23 znajdują się w pierwszej warstwie chłonnej 5 wzdłuż wzdłużnych, bocznych krawędzi 24, 25 podpaski higienicznej, w jej części kroczowej 9; pokazano również formujące się podczas używania wyrobu wzdłuż tych szczelin 22, 23 klinowe rowki 21. Za pomocą tych krawędziowych przelotowych szczelin 22, 23 górna, pierwsza powierzchnia 10 pierwszej warstwy chłonnej 5 jest połączona z przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową 1. Podobnie jak w przypadku połączeń w centralnej przelotowej szczelinie 14, połączenie to można zrealizować na wiele różnych sposobów, ale zasadniczą sprawą jest zablokowanie krawędziowych przelotowych szczelin 22, 23 w ich odpowiednich obszarach połączenia 18 tak, żeby ich krawędzie nie mogły odsuwać się od siebie. W dolnej tzn. drugiej powierzchni 12 pierwszej warstwy chłonnej 5 nie ma połączeń wzdłuż krawędziowych przelotowych szczelin 22, 23 z górną, tzn. pierwszą powierzchnią 11 drugiej warstwy chłonnej. Dzięki takiemu rozwiązaniu krawędziowych przelotowych szczelin 22, 23, podpaska higieniczna będzie zmuszana, ze względu na powstające podczas używania siły ściskające, do wyginania się wzdłuż przelotowych szczelin krawędziowych 22, 23 w kierunku przeciwnym do kierunku zginania w obszarze centralnej przelotowej szczeliny 14. W skład podpaski higienicznej z fig. 1-4 wchodzą ponadto elementy mocujące 26 w postaci podłużnych nitek samoprzylepnego kleju topliwego, tak zwanego kleju „hotmelt”, umieszczonych na nieprzepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej 2. Elementy mocujące 26 nanosi się na tę stronę nieprzepuszczalnej dla płynów warstwy pokryciowej 2, która znajduje się na zewnątrz podpaski higienicznej. Elementy mocujące 26 są pokryte usuwalną warstwą ochronną (nie pokazaną) obrobioną środkiem antyadhezyjnym, której zadaniem jest ich ochrona przed zanieczyszczeniem i niepożądanym przyklejeniem się przed użyciem podpaski higienicznej. Oczywiście, możliwe jest stosowanie dowolnego innego, nadającego się do tych celów, typu elementów mocujących. Przykładami takich elementów mocujących są powierzchnie o dużym tarciu, rzepy haczykowo-pętelkowe oraz inne typy mechanicznych elementów mocujących, takie jak taśmy, zatrzaski, zaciski lub podobne.

Podczas używania, po ściśnięciu podpaski higienicznej pomiędzy udami użytkownika, przyjmuje ona kształt pokazany na fig. 3 i 4 z podłużną uniesioną częścią tak zwanym wzgórzem, oraz uniesionymi krawędziami bocznymi 28, 29 z obu stron wzgórza 27. W kroczowej części 9 podpaski higienicznej wysokość wzgórza 27 i stopień wybrzuszenia krawędzi bocznych 28, 29 jest regulowana stopniem ściśnięcia pomiędzy udami użytkownika. Dzięki pewnej wytrzymałości na zginanie oraz pewnej elastyczności zginania materiałów, z jakich jest wykonana podpaska higieniczna, będzie ona przez cały czas, co najmniej w pewnym stopniu, wracała do swojego płaskiego kształtu po zmniejszeniu nacisku. Ponadto miękki, sprężysty materiał pierwszej warstwy chłonnej przyczynia się do utrzymywania styczności wzgórza 27 z użytkownikiem. W tylnej części 8 podpaski jest ona ściskana z odpowiednią siłą tak, że jej przekrój poprzeczny przybiera kształt litery V, z wierzchołkiem skierowanym ku użytkownikowi. Ten grzbiet 30 w kształcie litery V pasuje do anatomii użytkownika w obszarze kroczowym i służy jako uszczelnienie przed wstecznymi przeciekami płynu pomiędzy pośladkami użytkownika. Uniesione krawędzie boczne 28, 29 zapobiegają wypływowi płynu przez

181 934 wzdłużne krawędzie boczne 24, 25 podpaski higienicznej. Ponadto rozszerzone przelotowe szczeliny krawędziowe 22, 23 stanowią same przeszkody uniemożliwiające płynowi ucieczkę na boki, ponieważ przeszkadzają rozpraszaniu płynu w pierwszej warstwie chłonnej, prostopadle do przelotowych szczelin krawędziowych 22, 23.

Ponieważ szczeliny 14, 22, 23 w warstwach chłonnych 5, 6 są wykonane w opisany powyżej sposób, więc podpaska higieniczna przybiera podczas używania zawsze pożądany, zadany kształt. Dzięki takiemu rozwiązaniu prawie całkowicie wyeliminowano ryzyko, na przykład, wygięcia krawędziowych części w kierunku przeciwnym tak, żeby wydalone do podpaski higienicznej płyny mogły wyciec poza wzdłużne krawędzie boczne 24, 25.

Podczas używania, podpaska higieniczna jest zamocowana wewnątrz pary spodenek użytkownika za pomocą kleju samoprzylepnego znajdującego się w elementach mocujących 26. W ten sposób podpaska higieniczna będzie nadawała kształt materiałowi pary spodenek, który będzie wyginała się w zasadzie tak, jak pokazano na fig. 3 i 4.

Możliwe jest oczywiście umieszczenie zarówno przelotowych krawędziowych szczelin 22, 23 jak i przelotowej centralnej szczeliny 14 w tej samej warstwie, korzystnie w drugiej warstwie chłonnej 6. W takim przykładzie wykonania trzeba połączyć ze sobą obie warstwy chłonne 5, 6 wokół szczelin krawędziowych 22, 23. Taki układ jest jednak mniej korzystny ze względu na zmniejszenie ruchliwości warstw 5, 6 względem siebie w obszarze szczeliny centralnej 14.

Można ponadto wykonać podpaskę higieniczną tylko ze szczeliną centralną albo tylko ze szczelinami krawędziowymi. Można również wyobrazić sobie umieszczenie szczelin w innych miejscach niż opisane. Przykładowo, centralna przelotowa szczelina może biec do przodu w formie dwóch rozbieżnych szczelin, przy czym obszar wokół szczelin jest połączony z powierzchnią łączącą na tej stronie warstwy chłonnej, która jest skierowana ku przepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej. W ten sposób, podczas używania, przednia część podpaski higienicznej przyjmuje kształt miseczki pasującej do zewnętrznych organów płciowych użytkownika.

W skład wyrobu chłonnego według wynalazku mogą wchodzić dalsze warstwy i elementy, na przykład dodatkowe warstwy chłonne, warstwy o specjalnej przesiąkliwości, albo specjalne warstwy, z którymi można łączyć szczeliny i otwory w warstwie chłonnej. Ponadto przepuszczalną dla płynów warstwę pokryciową można wykonać, w sposób konwencjonalny, z więcej niż jednej warstwy materiału o zróżnicowanych właściwościach.

Wynalazek opisano powyżej na przykładzie podpaski higienicznej. Oczywiście, nie należy go traktować jako ograniczonego wyłącznie do podpasek higienicznych, ale do wszystkich typów wyrobów chłonnych higieny osobistej, które podczas używania przekształcają się z postaci płaskiej do postaci przystosowanej do anatomii użytkownika, w których można, korzystnie, wykonać szczeliny lub wydłużone otwory zgodnie z wynalazkiem. Ponadto wynalazek nie ogranicza się do opisanych trapezowych kształtów, ale można sobie oczywiście wyobrazić, że stosuje się go w wyrobach o dowolnych kształtach nadających się na wyroby chłonne higieny osobistej.

Claims (8)

1. Wyrób chłonny higieny osobistej taki, jak podpaska, pielucha, wkład dla osób nie panujących nad wydalaniem lub tym podobny, zawierający wkład chłonny umieszczony pomiędzy pierwszą, przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową, a drugą, nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową, przy czym w skład wkładu chłonnego wchodzi co najmniej jedna warstwa chłonna z pierwszą powierzchnią i przeciwległą do niej drugą powierzchnią mająca co najmniej jedną przelotową szczelinę lub wydłużony otwór, oraz pierwsza warstwa materiałowa umieszczona jest w styczności z pierwszą powierzchnią warstwy chłonnej, a druga warstwa materiałowa umieszczona jest w styczności z drugą powierzchnią warstwy chłonnej, znamienny tym, że jedna powierzchnia (13) warstwy chłonnej (6) jest połączona z warstwą materiałową stanowiącą nieprzepuszczalną dla płynów warstwę pokryciową (2) względnie warstwę chłonną stykającą się z tą powierzchnią w obszarze, bezpośrednio otaczającym przelotową szczelinę (14) czyli wydłużony otwór z obu jego stron, oraz przeciwległa powierzchnia (11) warstwy chłonnej (6) w tym obszarze jest niepołączona z warstwą materiałową stanowiącą przepuszczalną dla płynów warstwę pokryciową (1) względnie warstwę chłonną (5) stykającą się z tą powierzchnią.

2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że w obszarze leżącym wokół co najmniej jednej przelotowej szczeliny (14) czyli wydłużonego otworu warstwa chłonna (6) jest połączona z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową (2).

3. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że w obszarze leżącym wokół co najmniej jednej przelotowej szczeliny (22, 23) czyli wydłużonego otworu warstwa chłonna (5) jest połączona z przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową (1).

4. Wyrób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że wkład chłonny zawiera więcej niż jedną warstwę chłonną (5,6).

5. Wyrób według zastrz. 4, znamienny tym, że co najmniej jedna przelotowa szczelina (14, 22, 23) czyli wydłużony otwór znajduje się w co najmniej jednej z dodatkowych warstw chłonnych (5, 6).

6. Wyrób według zastrz. 3, znamienny tym, że jest podpaską higieniczną i że każda z dwu warstw chłonnych (5,6) ma pierwszą powierzchnię (10,11), która jest górną powierzchnią zwróconą ku przepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej (1) i drugą powierzchnią (12, 13), która jest dolną powierzchnią zwróconą ku nieprzepuszczalnej dla płynów warstwie pokryciowej (2), przy czym pierwsza warstwa chłonna (5) jest umieszczona bezpośrednio od wewnątrz przepuszczalnej dla płynów warstwy pokryciowej (1), oraz podpaska ma ponadto cześć przednią (7), cześć tylną (8) i usytuowaną pomiędzy częścią przednią (7) i częścią tylną (8) część kroczową (9) oraz ponadto oś wzdłużną (15), wzdłużną krawędź boczną (24, 25) z każdej strony osi (15), oraz poprzeczną krawędź przednią (17) pomiędzy krawędziami bocznymi (24, 25) w części przedniej (7) i poprzeczną krawędź tylną (16) pomiędzy krawędziami bocznymi (24, 25) w części tylnej (8), przy czym centralna przelotowa szczelina (14) leży wzdłuż osi podłużnej (15) podpaski higienicznej w drugiej warstwie chłonnej (6) i przebiega w kierunku od tylnej krawędzi (16) podpaski do przedniej krawędzi (17) podpaski wzdłuż co najmniej części długości tej podpaski, przy czym druga powierzchnia (13) drugiej warstwy chłonnej (6) jest połączona w obszarze centralnej przelotowej szczeliny (14) z nieprzepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową (2), zaś obszar połączenia (18) pomiędzy tymi obiema warstwami (2, 6) biegnie w poprzek centralnej przelotowej szczeliny (14) wzdłuż w zasadzie całej jej długości oraz pierwsza powierzchnia (11) drugiej warstwy chłonnej (6) w zasadzie jest niepołączona z pierwszą warstwą chłonną (5) stykającą się z tą powierzchnią (11).

181 934

7. Wyrób według zastrz. 6, znamienny tym, że w pierwszej warstwie chłonnej (5) znajdują się dwie krawędziowe przelotowe szczeliny (22,23), po jednej z każdej strony centralnej przelotowej szczeliny (14), biegnące wzdłuż wzdłużnych krawędzi wyrobu w części kroczowej (9), oraz pierwsza powierzchnia (10) pierwszej warstwy chłonnej (5) jest połączona z przepuszczalną dla płynów warstwą pokryciową (1), przy czym każdy z obszarów połączenia (18) pomiędzy dwiema warstwami (1, 5) biegnie w poprzek odpowiedniej krawędziowej przelotowej szczeliny (22, 23) wzdłuż w zasadzie całej jej długości, oraz druga powierzchnia (12) pierwszej warstwy chłonnej (5) w zasadzie jest niepołączona z warstwą (6) stykającą się z tą powierzchnią (12).

8. Wyrób według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że pierwsza powierzchnia (11) drugiej warstwy chłonnej (6) znajduje się w bezpośredniej styczności z drugą powierzchnią (12) pierwszej warstwy chłonnej (5).