PL185139B1 - Kombajn górniczy ścianowy - Google Patents

Abstract

1 · Kombajn górniczy ścianowy wyposażony w zespół zasilająco-sterowniczy, zespoły napędowe, do których mocowane są z dwu stron kombajnu poprzez przegub ramiona wyposażone w organy urabiające, przy czym przegub połączony jest bezpośrednio z korpusem jednostki napędowej, znamienny tym, że przegub (3) połączony jest od góry bezpośrednio z korpusem jednostki napędowej (4) na osi (8), a w dolnej części pomiędzy przegubem (3) a korpusem jednostki napędowej (4) osadzona jest i umocowana wkładka (5) pośrednia, która wyposażona jest w uszy (9), które mocowane są do przeciwległych bocznych ścian jej korpusu, korzystnie w sposób nierozłączny.

Description

Przedmiotem wynalazku jest kombajn górniczy ścianowy, zwłaszcza do urabiania węgla w pokładach średnich i wysokich.

Znane są i stosowane kombajny górnicze, pracujące na przenośniku zgrzebłowym, wyposażone w ramiona kombajnowe z zamontowanymi na ich końcach organami urabiającymi. Ramiona są mocowane przegubowo do jednostki napędowej lub ciągnika kombajnowego i wychylane poprzez siłownik w płaszczyźnie równoległej do czoła urabianej ściany. Ramiona kombajnowe są konstruowane do zakładanej wysokości urabiania.

Wyposażony w takie ramiona kombajn górniczy może pracować w warunkach eksploatacyjnych, dla których został skonstruowany. Każda zmiana zakresu urabiania a zwłaszcza wysokości wymaga dokonania wymiany kombajnu na inny.

Znane są konstrukcje kombajnów górniczych, które pozwalają na przystosowanie kombajnu do innej wysokości urabiania bez konieczności wymiany ramion kombajnowych.

Znany jest z patentu polskiego nr 169 779 kombajn górniczy, w którym ramię kombajnowe mocowane jest w przegubie, który posiada w przekroju pionowym kształt zbliżony do dużej litery „K”, przy czym ramię mocowane jest w górnej narożnej części przegubu. Przegub osadzony jest w płycie sań kombajnowych poprzez sworznie przechodzące przez otwory w płycie sań oraz przez otwory w dolnej części przegubu.

Znany jest również z patentu nr P. 302 295 kombajn górniczy, którego ramiona połączone są z osadzonymi w kadłubie przegubami poprzez wkładkę pośrednią. Wkładka pośrednia posiada korzystnie kształt podwójnego ceownika i jest wyposażona w uszy łączące ją z jednej strony z przegubem, a z drugiej strony z ramieniem kombajnowym. Uszy łączące wkładkę pośrednią z ramieniem kombajnowym są przesunięte względem przegubu w stronę czoła urabianej ściany. Wkładka pośrednia wyposażona jest w skrajne płyty oporowe, które usytuowane są prostopadle do osi przegubu. Płyty te dolegają ściśle do krawędzi korpusu ciągnika kombajnowego i są do niego mocowane w sposób rozłączny.

Zaletą tego rozwiązania według wynalazku jest możliwość uzyskania przesunięcia ramienia w płaszczyźnie poziomej w kierunku urabianej ściany bez konieczności dokonywania

185 139 zmian konstrukcyjnych w ramieniu, lub w podzespołach. Zakres przesunięcia ramienia kombajnowego zależy od rodzaju użytej wkładki pośredniej.

Znane jest również z polskiego opisu patentowego wynalazku nr 170 568 rozwiązanie konstrukcyjne kombajnu węglowego z bezcięgnowym napędem posuwu, zmierzające do podniesienia kombajnu celem uzyskania wyższego zakresu urabiania. Założony cel w przypadku tego wynalazku został osiągnięty w wyniku opracowania konstrukcji kombajnu węglowego, który wyposażony jest w zębate koło napędowe i zazębione z nim zębate koło pośrednie, które współpracuje z drabinką, napędową mocowaną na zastawkach przenośnika. Zębate koło pośrednie osadzone jest w zamkniętej obudowie, która posiada kształt zbliżony do prostokąta, którego górne naroże nad kołem pośrednim jest ścięte. Obudowa mocowana jest do kadłuba ciągnika kombajnowego rozłącznie w taki sposób, że jej dolna część wystaje poza dolną część kadłuba ciągnika. Zębate koło pośrednie osadzone jest w obudowie na osi i zazębia się z zębatym kołem napędowym. Wzdłuż osi, na której osadzone jest koło pośrednie wykonany jest otwór przelotowy, w którym umieszczona jest śruba mocująca, w której znajdują się kanały smarownicze, doprowadzające smar do łożysk koła pośredniego. W osi zębatego koła pośredniego na powierzchniach ślizgowych osadzona jest płoza prowadząca kombajn po drabince przenośnika.

W przypadku zaistnienia konieczności podniesienia kombajnu celem uzyskania wyższego zakresu urabiania, bądź też zwiększenia prześwitu między kombajnem a podłożem, uzyskuje się ten efekt techniczny poprzez wymianę obudowy na inną, w której koło pośrednie jest odpowiednio dobrane i usytuowane względem koła napędowego.

Przedstawione wyżej konstrukcje w różny sposób rozwiązują zagadnienie usytuowania ramienia kombajnowego. Zmiany zakresu urabiania w zakresie zróżnicowanej wysokości urabiania wymagają ingerowania w parametry konstrukcyjne kombajnu, co stwarza konieczność dokonywania skomplikowanych wymian środków technicznych np. wykonanie nowego zębatego koła pośredniego i obsady, w której jest osadzony, wymiana przegubu, w którym osadzone jest ramię kombajnowe, na inny.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego rozwiązania konstrukcyjnego, które pozwalałoby na proste i łatwe przystosowanie kombajnu do różnych zakresów urabiania w pokładach średnich i wysokich bez konieczności dokonywania zmian konstrukcyjnych kombajnu bądź jego podstawowych elementów.

Cel został osiągnięty w wyniku dokonania wynalazku, według którego każdy z przegubów, w którym mocowane jest ramię kombajnowe połączony jest z korpusem jednostki napędowej od góry bezpośrednio, natomiast w dolnej części pomiędzy przegubem a korpusem jednostki napędowej osadzona jest i mocowana wkładka pośrednia. Wkładka pośrednia wyposażona jest w uszy, które obejmują i mocowane są do przeciwległych bocznych ścian jej korpusu najkorzystniej w sposób nierozłączny. W bocznych ścianach korpusu wkładki pośredniej oraz w górnej części w ścianie każdego ucha wykonane są otwory, które są współosiowe odpowiednio z otworami w przegubie oraz w korpusie jednostki napędowej, z którymi wkładów pośrednia jest połączona sworzniami. Uszy które mocowane są do korpusu wkładki pośredniej w przekroju pionowym w widoku z boku posiadają kształt trapezu z obciętym narożem, którego dwie przeciwległe krawędzie przylegające do korpusu przegubu i korpusu jednostki napędowej są nachylone do siebie pod kątem ostrym.

W wyniku dokonania wynalazku uzyskano nową i oryginalną konstrukcję pozwalającą na elastyczną zmianę zakresu urabiania kombajnu górniczego. W wyniku zastosowania wkładki pośredniej usytuowanej i mocowanej pomiędzy korpusem jednostki napędowej a dolną częścią przegubu, uzyskuje się możliwość określonego podniesienia zasięgu ramion kombajnowych, a wielkość tego zasięgu uzależniona jest od kąta nachylenia względem siebie krawędzi wkładki pośredniej przylegających do korpusu jednostki napędowej oraz korpusu przegubu.

Stosując wkładki pośrednie według wynalazku można w określonym zakresie regulować wysokość urabiania kombajnu górniczego bez konieczności dokonywania wymiany ramion kombajnowych bądź całych kombajnów.

185 139

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment kombajnu górniczego w płaszczyźnie pionowej z uwidocznionym zespołem napędowym, przegubem i ramieniem kombajnowym, fig. 2 - wkładkę pośrednią w przekroju poziomym, a fig. 3 - wkładkę pośrednią w przekroju pionowym.

Kombajn górniczy wyposażony jest w dwa ramiona 1, z których każde osadzone jest na osi 2 w przegubie 3. Przegub 3 mocowany jest do korpusu jednostki 4 napędowej poprzez wkładkę pośrednią 5, która jest umieszczona pomiędzy przegubem 3 a korpusem jednostki 4 napędowej. Wkładka pośrednia 5 połączona jest sworzniowo z korpusem jednostki napędowej 4 na osi 6, a na osi 7 połączona jest z przegubem 3. Przegub 3 połączony jest od góry z korpusem jednostki napędowej 4 na osi 8.

Wkładka 5 pośrednia w przekroju poziomym posiada kształt prostokąta, do którego w obu bocznych krawędziach mocowane są w sposób nierozłączny uszy 9 tworząc kształt ceownika. Uszy 9 mocowane są do korpusu w sposób nierozłączny przy pomocy spawów i dodatkowo zabezpieczane sworzniami 10. W górnej wystającej części uszu 9 znajdują się otwory 11, które są współosiowe z odpowiednimi otworami w przegubie 3 w osi 7.

W podstawie części prostokątnej wkładki 5 pośredniej znajdują się otwory 12 , które są współosiowe do odpowiednich otworów znajdujących się w korpusie jednostki 4 napędowej. Uszy 9 w przekroju pionowym posiadają kształt wieloboku zbliżonego do trapezu o ściętym narożu. Wkładka pośrednia 5 swymi bocznymi krawędziami 13 i 14 opiera się odpowiednio 0 korpus przegubu 3 krawędzią 13 i o korpus jednostki 4 napędowej, krawędzią 14. Krawędzie 13 i 14 są nachylone do siebie pod kątem ostrym, np. α = 45°. Nachylenie krawędzi 13 i 14 pozwala na podniesienie osi 2 przegubu 3 o pewną wielkość x, która powoduje podwyższenie zakresu urabiania dzięki podniesieniu zasięgu ramienia 1 kombajnowego.

Dysponując wkładkami 5 o różnych kątach nachylenia krawędzi 13 i 14 można regulować wysokość zakresu urabiania ramienia kombajnu górniczego bez konieczności dokonywania jakichkolwiek zmian konstrukcyjnych ramienia bądź innych elementów kombajnu. Zakres zmiany wysokości urabiania musi być tak dobrany aby maksymalny wychył ramienia nie przekroczył dopuszczalnego kąta, np. β = 55° (kąt β jest kątem zawartym pomiędzy osią wzdłużną ramienia a osią wzdłużną kombajnu górniczego). W dolnej części do korpusu ramienia 1 mocowane jest ucho 15, do którego podłączony jest łącznik 16, do którego z drugiej strony mocowane jest poprzez ucho 17 tłoczysko 18 siłownika 19. Siłownik 19 osadzony jest w prowadniku 20, który mocowany jest do kombajnu.

Kombajn może być eksploatowany bez wkładki 5, a w przypadku zwiększenia wysokości urabiania pomiędzy korpus przegubu 3 a korpus jednostki napędowej 4 montuje się wkładkę 5.

Montaż wkładki 5 przedstawia się następująco:

Siłownikiem 19 ściąga się ramię 1 w skrajne dolne położenie. Następnie ramię 1 należy zablokować na przegubie 3 aby uniemożliwić jego obrót na osi 2. Następnie należy zdjąć zabezpieczenia i wyjąć dolną parę sworzni 6 sprzęgających przegub 3 z ciągnikiem lub jednostką napędową 4, a następnie włączyć wysuw siłownika 19 hydraulicznego powodując odchylenie do góry zablokowanego ramienia 1 kombajnowego wraz z przegubem 3 poprzez obrót przegubu 3 w osi 8. Do powstałej pomiędzy przegubem 3 a jednostką napędową 4 wnęki założyć wkładkę 5 pośrednią i połączyć ją w osi 6 parą sworzni z jednostką napędową 4 w dolnej jej części. Siłownikiem 10 hydraulicznym opuszcza się ramię 1 wraz z przegubem 3 do jego oparcia na krawędzi 13 wkładki 5 pośredniej oraz połączyć przegub 3 z wkładką 5 w osi 7 parą sworzni. Wymienić łącznik 16 osadzony pomiędzy uchem 15 ramienia 1 a uchem 17 na łącznik kątowy, a następnie zwolnić blokadę ramienia 1.

Realizując ten zakres prac uzyskuje się podniesienie osi 2 przegubu 3, na której osadzone jest w przegubie ramię 1 kombajnowe o żądaną wielkość x. Zwiększenie zakresu urabiania kombajnu górniczego wiąże się bezpośrednio ze zmianą kinematyki podnoszenia ramienia 1. W celu zachowania pierwotnego zagłębienia organu urabiającego w spąg, konieczna jest wymiana łącznika 16 pomiędzy uchem 15 ramienia 1 a uchem 17, na łącznik kątowy.

Fig.3

185 139

185 139 ν

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Kombajn górniczy ścianowy wyposażony w zespół zasilająco-sterowniczy, zespoły napędowe, do których mocowane są z dwu stron kombajnu poprzez przegub ramiona wyposażone w organy urabiające, przy czym przegub połączony jest bezpośrednio z korpusem jednostki napędowej, znamienny tym, że przegub (3) połączony jest od góry bezpośrednio z korpusem jednostki napędowej (4) na osi (8), a w dolnej części pomiędzy przegubem (3) a korpusem jednostki napędowej (4) osadzona jest i umocowana wkładka (5) pośrednia, która wyposażona jest w uszy (9), które mocowane są do przeciwległych bocznych ścian jej korpusu, korzystnie w sposób nierozłączny.

2. Kombajn według zastrz. 1, znamienny tym, że w bocznych ścianach korpusu wkładki (5) pośredniej wykonane są otwory (12), a w ścianie każdego ucha (9) wykonane są otwory (11), które są współosiowe odpowiednio do otworów w przegubie (3) oraz w korpusie jednostki napędowej (4).

3. Kombajn według zastrz. 2, znamienny tym, że uszy (9) w przekroju pionowym posiadają kształt trapezu z obciętym narożem, którego przeciwległe krawędzie (13) i (14), są nachylone do siebie pod kątem ostrym, przy czym krawędź (13) przylega do korpusu przegubu (3), a krawędź (l4) przylega do korpusu jednostki napędowej (4).