PL209916B1 - Mechanizm przyłączeniowy do pozycjonowania płaszczyzny urabiania maszyny urabiającej, zwłaszcza struga węglowego - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy konstrukcji mechanizmu przyłączeniowego do pozycjonowania płaszczyzny urabiania maszyny urabiającej, zwłaszcza struga węglowego, znajdującego zastosowanie przy eksploatacji ścianowej pokładów węgla w górnictwie podziemnym. Mechanizm przyłączeniowy (8) posiada dwa, równoległe względem siebie i wyposażone w otwory sworzniowe (11) na sworzeń przegubowy (7) ramiona (10), które połączone są ze sobą podstawą. Wewnętrzne powierzchnie tych ramion (10) biegną ku powierzchniom czołowym (21) poprzez ścięcia (20) bądź sfazowania. Ścięcia (20) lub sfazowania rozciągają się na obszarze co najmniej 180° wokół otworów sworzniowych (11), natomiast ścięcie (20) lub sfazowanie usytuowane jest w stosunku do strefy środkowej wewnętrznej powierzchni pod kątem zawartym między 20° a 35°. Przyłącze przegubowo-korytkowe składa się z co najmniej jednego segmentu (16) mogącego stanowić jednoczęściowy element składowy korpusu podstawowego mechanizmu przyłączeniowego (8) oraz przynajmniej jeszcze jednego segmentu (18) łączonego z korpusem podstawowym za pomocą złącza śrubowego (17).

Description

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm przyłączeniowy do pozycjonowania płaszczyzny urabiania maszyny urabiającej, zwłaszcza struga węglowego, znajdujący zastosowanie w górnictwie podziemnym, w szczególności przy ścianowym systemie eksploatacji pokładów węgla.

Znany jest, na przykład z niemieckiego opisu patentowego DE 33 00 306 A1 mechanizm przyłączeniowy do pozycjonowania poziomu skrawania maszyny urabiającej, posiadający wysięgnikowe urządzenie sterujące z siłownikiem sterującym, współpracujące z przenośnikiem stanowiącym trasę jezdną dla maszyny urabiającej. Poprzez wsunięcie lub wysunięcie siłownika sterującego realizuje się wychylenie maszyny urabiającej w górę lub w dół, co umożliwia dostosowanie płaszczyzny urabiania do przebiegu spągu pokładu. Znany mechanizm przyłączeniowy ma budowę wieloczęściową, przy czym widełkokształtne złącze wysięgnikowe składa się z dwóch przyspawanych do pobocznicy przenośnika ramion, w których na ich zwróconych ku sobie ścianach wewnętrznych wyróżnia się strefę środkową w postaci podwyższenia, rozciągającą się koncentrycznie wokół otworów sworzniowych i która poprzez krótkie stopniowe przesunię cie przechodzi dalej w równy odstę p pomię dzy wewnę trznymi powierzchniami tych ramion. W trakcie pracy, względnie w stanie zmontowania maszyny urabiającej, część czołowa zespołu dźwigni wysięgnika sięga do wolnej przestrzeni pomiędzy ramionami i jest tam przegubowo zamocowana za pomocą sworznia przegubowego osadzanego w otworach sworzniowych. Podczas pracy mechanizmu przyłączeniowego takiego typu występuje jednak nadmierne zużywanie się zwłaszcza ramion, przez co mechanizm ten w krótkim czasie wymaga remontu.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji mechanizmu przyłączeniowego, która w sposób istotny poprawi odporność na zuż ycie elementów.

Istota wynalazku polega na tym, że ramiona połączone są ze sobą podstawą, a wewnętrzne powierzchnie tych ramion posiadają ścięcie przebiegające ku ich powierzchni czołowej.

W preferowanym wykonaniu ścięcie wykonane jest jako sfazowanie, przebiegające pod pewnym stałym kątem aż do powierzchni czołowej ramion.

Korzystnym jest, gdy ścięcie lub sfazowanie rozciąga się obwodowo wokół otworów sworzniowych w obszarze przynajmniej 180°, a zwłaszcza 240°.

W korzystnym wykonaniu wewnę trzne powierzchnie ramion posiadają strefę ś rodkową graniczącą z otworami sworzniowymi, zorientowaną prostopadle do osi środkowej otworów sworzniowych, co wzmacnia osadzenie sworznia przegubowego.

Ścięcie lub sfazowanie wewnętrznych powierzchni ramion może przebiegać w stosunku do ich stref środkowych pod kątem od 20° do 35°, korzystnie zaś równym 25°.

W szczególnie korzystnym wykonaniu ramiona mechanizmu przyłączeniowego rozciągają się od podstawy, do której przylega złącze przegubowo-korytkowe, ku dołowi.

Wówczas najlepiej jest, gdy przynajmniej jeden segment złącza przegubowo-korytkowego oraz złącze wysięgnikowe stanowią jednoczęściowy element składowy korpusu podstawowego mechanizmu przyłączeniowego.

Celowym jest również takie wykonanie, w którym złącze przegubowo-korytkowe posiada przynajmniej jeszcze jeden segment, połączony z korpusem podstawowym za pomocą złącza śrubowego.

Korzystnym jest ponadto, gdy korpus podstawowy jest, albo może być połączony z przenośnikiem poprzez przykręcenie, przynitowanie lub przyspawanie, a ponadto może być wykonany jako element odlewany.

Zasadnicze zalety mechanizmu według wynalazku przejawiają się w tym, że ścięcia lub sfazowania na wewnętrznych powierzchniach ramion przeciwdziałają osadzaniu się w przestrzeni między ramionami zbrykietowanego pyłu i drobin skalnych, który mógłby w tym miejscu powodować nadmierne zużycie elementów mechanizmu. Sięgające aż do powierzchni czołowych ramion ścięcia lub sfazowania wspomagają wypychanie pyłu i drobin skalnych dodatkowo w trakcie ruchów wychylnych pomiędzy częścią głowicową a przenośnikiem w płaszczyźnie horyzontalnej, szczególnie przy odcinkowej przekładce maszyny urabiającej. Równocześnie dzięki korzystnemu, jednoczęściowemu wykonaniu widełkokształtnego złącza wysięgnikowego z segmentem złącza przegubowo-korytkowego poprawia się sztywność i stabilność mechanizmu przyłączeniowego, a także upraszcza się montaż oraz demontaż elementów mechanizmu.

Wynalazek został bliżej opisany w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia w widoku perspektywicznym fragment przenoś nika z mechanizmem przyłączeniowym mocują cym

PL 209 916 B1 belkę kroczenia z wymontowanym siłownikiem przesuwu, a fig. 2 - widok od góry pod ostrym kątem mechanizmu przyłączeniowego z zamocowaną belką kroczenia.

Belka kroczenia 1 (fig. 1, fig. 2) stanowi element wyposażenia nienarysowanej sekcji obudowy zmechanizowanej i służy do rozpierania oraz przesuwania przenośnika 2, zobrazowanego tu jedynie w postaci fragmentu pobocznicy odzawałowej, a także do dociągania sekcji obudowy zmechanizowanej do przenośnika 2 po wykonaniu zabioru urabiającego strugiem lub kombajnem. Przylegająca do spągu wyrobiska ścianowego belka kroczenia 1 posiada część głowicową 3 ze zintegrowanym segmentem panewki przegubowej 4, służącym do osadzania dolnego przegubu kulowego nienarysowanego siłownika sterującego. Część głowicowa 3 stanowi przedłużenie belki kroczenia 1, a jej przedni koniec wykonany jest jako przyłącze przegubowe 5 z otworem przegubowym 6 do osadzenia sworznia przegubowego 7. Strefy brzegowe otworu przegubowego 6 są lejkowato ukształtowane z zaokrągleniami, a sworzeń przegubowy 7 osadzony jest w otworze przegubowym 6 z zachowaniem luzu.

Belka kroczenia 1 wraz z urządzeniem sterującym przyłączona jest do mechanizmu przyłączeniowego 8 na odzawałowej pobocznicy przenośnika 2. Mechanizm przyłączeniowy 8 obejmuje przyłącze belki kroczenia 1, składające się z dwóch połączonych podstawą 9 ramion 10, które wychodząc z podstawy 9 rozciągają się w dół i każ de z nich posiada otwór sworzniowy 11 do osadzenia sworznia przegubowego 7. Montaż i blokowanie sworznia przegubowego 7 realizowany jest poprzez sztywny zderzak 12, oraz rozłączny zderzak 13 na pobocznicy przenośnika 2. W stanie zmontowania przyłącze przegubowe 5 z otworem przegubowym 6 jest tak osadzone z zachowaniem luzu w przestrzeni pomiędzy wewnętrznymi powierzchniami 14 ramion 10, że przenośnik 2 może wychylać się nie tylko zgodnie z osią obrotu wyznaczoną przez sworzeń przegubowy 7 przy kroczeniu horyzontalnym, lecz także może się on wychylać w płaszczyźnie równoległej do spągu, co jest korzystne przykładowo przy odcinkowej przekładce przenośnika 2. Luz pomiędzy zewnętrznymi powierzchniami 15 przyłącza przegubowego 5 a wewnętrznymi powierzchniami 14 ramion 10 jest szczególnie dobrze uwidoczniony na rysunku (fig. 2).

Mechanizm przyłączeniowy 8 obejmuje przyłącze przegubowo-korytkowe, które w prezentowanym przykładzie wykonania składa się z pierwszego segmentu 16, oraz z rozłącznie połączonego z nim złączem śrubowym 17 drugiego segmentu 18. Pierwszy segment 16 jest przy tym elementem składowym mechanizmu przyłączeniowego 8, obejmującego stosowny korpus podstawowy składający się z segmentu 16, podstawy 9 oraz ramion 10. Korpus podstawowy jest przyspawany, przykręcony lub przynitowany do pobocznicy przenośnika 2 i korzystnie wykonany jest jako element odlewany. W stanie zmontowania nienarysowany siłownik sterujący swym górnym przegubem kulowym sięga do zlokalizowanej pomiędzy obydwoma segmentami 16, 18 panewki przegubowej dla umożliwienia wychyłu przenośnika 2 na sworzniu przegubowym 7 w stosunku do belki kroczenia 1 w płaszczyźnie równoległej do spągu pokładu.

Bezpośrednio wokół otworów sworzniowych 11 wewnętrzne powierzchnie 14 ramion 10 posiadają strefy środkowe 19 równoległe względem siebie, a prostopadłe względem osi sworznia przegubowego 7 lub otworów sworzniowych 11. Ramiona 10 są przy tym wystarczająco mocne do przejęcia sił generowanych na belce kroczenia 1 przy przekładce przenośnika 2, oraz konstrukcji wsporczej przenośnika 2 przy przejeździe maszyny urabiającej i przy przekładce sekcji obudowy zmechanizowanej. Zgodnie z wynalazkiem wewnętrzne powierzchnie 14 ramion 10 wyposażone są w sfazowania bądź ścięcia 20 tak wykonane, że wewnętrzne powierzchnie 14, względnie strefy środkowe 19 przechodzą przez nie w powierzchnie czołowe 21. Ścięcia 20 (fig. 2) biegną w zasadzie pod stałym kątem nachylenia, przykładowo równym 25° do powierzchni strefy środkowej 19 ku powierzchni czołowej 21 każdego z ramion 10, która przebiega prostopadle w stosunku do stref środkowych 19. Ścięcia 20 zapobiegają nadmiernym dociskom pomiędzy zewnętrznymi powierzchniami 15 przyłącza przegubowego 5 belki kroczenia 1, a wewnętrznymi powierzchniami 14 ramion 10, które powstają głównie jako efekt brykietowania pyłu lub drobin skalnych. W ukośnych ustawieniach przyłącza przegubowego 5 w stosunku do pozycji typowej (fig. 2), dzięki ś cię ciom 20 zbrykietowany pył i drobiny skalne są jeszcze skuteczniej wypychane z przestrzeni pośredniej, klinowato rozciągającej się ku belce kroczenia 1, nie powodując żadnych uszkodzeń wewnętrznych powierzchni 14 ramion 10. W przedstawionym przykładzie wykonania ścięcia 20 rozciągają się od podstawy 9 aż do tylnego przyłącza mechanizmu przyłączeniowego 8 na przenośniku 2, a zatem na obszarze większym niż 180° wokół otworów sworzniowych 11 w ramionach 10. Wiadomym jest, że ścięcia 20 mogą rozciągać się również jeszcze na przejściu wewnętrznych powierzchni 14 w pobocznicę przenośnika 2.

W ramach powyż szego wynalazku może istnieć wiele modyfikacji mieszczą cych się w zakresie zastrzeżeń patentowych. Przykładowo kąt ścięcia 20 w stosunku do powierzchni czołowej 21 może oscylować w pewnych granicach.

Claims (9)

1. Mechanizm przyłączeniowy do pozycjonowania płaszczyzny urabiania maszyny urabiającej, zwłaszcza struga węglowego, posiadający wysięgnikowe urządzenie sterujące z siłownikiem sterującym oraz złącze przegubowo-korytkowe do osadzania głowicy przegubowej siłownika sterującego, a takż e zlokalizowane naprzeciw niego wideł kokształ tne przyłącze przegubowe do mocowania za pomocą sworznia przegubowego elementu czołowego belki kroczenia, przy czym widełkokształtne przyłącze posiada dwa równoległe względem siebie i wyposażone w otwory do osadzania w nich sworznia przegubowego ramiona o wewnętrznych stronach położonych w odstępie naprzeciw siebie, znamienny tym, że ramiona (10) połączone są ze sobą podstawą (9) i wewnętrzne strony (14) tych ramion (10) każdorazowo biegną ku powierzchni czołowej (21) poprzez ścięcia (20).

2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że ścięcie (20) ma postać sfazowania.

3. Mechanizm według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że ścięcie (20) lub sfazowanie rozciąga się na obszarze przynajmniej 180° korzystnie 240° wokół otworów sworzniowych (11).

4. Mechanizm według jednego z zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że wewnętrzne powierzchnie (14) ramion (10) posiadają strefę środkową (19) graniczącą z otworami sworzniowymi (11), a każda ta strefa środkowa (19) przebiega prostopadle w stosunku do osi środkowej otworów sworzniowych (11).

5. Mechanizm według zastrz. 4, znamienny tym, że ścięcie (20) lub sfazowanie usytuowane jest w stosunku do strefy środkowej (19) pod kątem 20° do 35°, korzystnie zbliżonym do 25°.

6. Mechanizm według jednego z zastrz. 1 do 5, znamienny tym, że ramiona (10) rozciągają się od podstawy (9), do której przylega złącze przegubowo-korytkowe, ku dołowi.

7. Mechanizm według jednego z zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że przynajmniej jeden segment (16) złącza przegubowo-korytkowego i złącze wysięgnikowe stanowią jednoczęściowy element korpusu podstawowego mechanizmu przyłączeniowego (8).

8. Mechanizm według zastrz. 7, znamienny tym, że złącze przegubowo-korytkowe obejmuje także przynajmniej jeden segment (18) łączony z korpusem podstawowym za pomocą złącza śrubowego (17).

9. Mechanizm według jednego z zastrz. 1 do 8, znamienny tym, że korpus podstawowy jest, lub może być zamocowany do przenośnika (2) poprzez przykręcenie, albo przyspawanie, bądź przynitowanie.