PL185492B1 - Związki i kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych - Google Patents

Związki i kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych

Info

Publication number
PL185492B1
PL185492B1 PL96323871A PL32387196A PL185492B1 PL 185492 B1 PL185492 B1 PL 185492B1 PL 96323871 A PL96323871 A PL 96323871A PL 32387196 A PL32387196 A PL 32387196A PL 185492 B1 PL185492 B1 PL 185492B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
group
relationship
pharmaceutically acceptable
compounds
Prior art date
Application number
PL96323871A
Other languages
English (en)
Other versions
PL323871A1 (en
Inventor
Alan L. Mueller
Scott T. Moe
Manuel F. Balandrin
Eric G. Delmar
Bradford C. Vanwagenen
Linda D. Artman
Robert M. Barmore
Daryl L. Smith
Original Assignee
Nps Pharmaceutical
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=23926692&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL185492(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Nps Pharmaceutical filed Critical Nps Pharmaceutical
Publication of PL323871A1 publication Critical patent/PL323871A1/xx
Publication of PL185492B1 publication Critical patent/PL185492B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D207/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C07D207/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D207/04—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D207/08—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hydrocarbon radicals, substituted by hetero atoms, attached to ring carbon atoms
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/13—Amines
    • A61K31/135—Amines having aromatic rings, e.g. ketamine, nortriptyline
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/13—Amines
    • A61K31/135—Amines having aromatic rings, e.g. ketamine, nortriptyline
    • A61K31/136—Amines having aromatic rings, e.g. ketamine, nortriptyline having the amino group directly attached to the aromatic ring, e.g. benzeneamine
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/13—Amines
    • A61K31/135—Amines having aromatic rings, e.g. ketamine, nortriptyline
    • A61K31/137—Arylalkylamines, e.g. amphetamine, epinephrine, salbutamol, ephedrine or methadone
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/13—Amines
    • A61K31/135—Amines having aromatic rings, e.g. ketamine, nortriptyline
    • A61K31/138—Aryloxyalkylamines, e.g. propranolol, tamoxifen, phenoxybenzamine
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/13—Amines
    • A61K31/155—Amidines (), e.g. guanidine (H2N—C(=NH)—NH2), isourea (N=C(OH)—NH2), isothiourea (—N=C(SH)—NH2)
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/16—Amides, e.g. hydroxamic acids
    • A61K31/165—Amides, e.g. hydroxamic acids having aromatic rings, e.g. colchicine, atenolol, progabide
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/28—Compounds containing heavy metals
    • A61K31/295—Iron group metal compounds
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/38—Heterocyclic compounds having sulfur as a ring hetero atom
    • A61K31/381—Heterocyclic compounds having sulfur as a ring hetero atom having five-membered rings
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/40—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having five-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom, e.g. sulpiride, succinimide, tolmetin, buflomedil
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/435—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom
    • A61K31/44—Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof
    • A61K31/4409—Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof only substituted in position 4, e.g. isoniazid, iproniazid
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/435—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom
    • A61K31/44—Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof
    • A61K31/445—Non condensed piperidines, e.g. piperocaine
    • A61K31/4462—Non condensed piperidines, e.g. piperocaine only substituted in position 3
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/435—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with one nitrogen as the only ring hetero atom
    • A61K31/44—Non condensed pyridines; Hydrogenated derivatives thereof
    • A61K31/445—Non condensed piperidines, e.g. piperocaine
    • A61K31/4465—Non condensed piperidines, e.g. piperocaine only substituted in position 4
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/08—Antiepileptics; Anticonvulsants
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00—Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28—Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/01—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C211/26—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring
    • C07C211/27—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring having amino groups linked to the six-membered aromatic ring by saturated carbon chains
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/01—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C211/26—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring
    • C07C211/28—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring having amino groups linked to the six-membered aromatic ring by unsaturated carbon chains
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/01—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms
    • C07C211/26—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring
    • C07C211/29—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to acyclic carbon atoms of an unsaturated carbon skeleton containing at least one six-membered aromatic ring the carbon skeleton being further substituted by halogen atoms or by nitro or nitroso groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/33—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings
    • C07C211/39—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of an unsaturated carbon skeleton
    • C07C211/40—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of an unsaturated carbon skeleton containing only non-condensed rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C211/00—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton
    • C07C211/43—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of the carbon skeleton
    • C07C211/54—Compounds containing amino groups bound to a carbon skeleton having amino groups bound to carbon atoms of six-membered aromatic rings of the carbon skeleton having amino groups bound to two or three six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C215/00—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C215/02—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton
    • C07C215/22—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being unsaturated
    • C07C215/28—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being unsaturated and containing six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C215/00—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C215/46—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton
    • C07C215/48—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by carbon chains not further substituted by hydroxy groups
    • C07C215/54—Compounds containing amino and hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by carbon chains not further substituted by hydroxy groups linked by carbon chains having at least three carbon atoms between the amino groups and the six-membered aromatic ring or the condensed ring system containing that ring
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C217/00—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C217/02—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton
    • C07C217/04—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated
    • C07C217/06—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having only one etherified hydroxy group and one amino group bound to the carbon skeleton, which is not further substituted
    • C07C217/08—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having only one etherified hydroxy group and one amino group bound to the carbon skeleton, which is not further substituted the oxygen atom of the etherified hydroxy group being further bound to an acyclic carbon atom
    • C07C217/10—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being acyclic and saturated having only one etherified hydroxy group and one amino group bound to the carbon skeleton, which is not further substituted the oxygen atom of the etherified hydroxy group being further bound to an acyclic carbon atom to an acyclic carbon atom of a hydrocarbon radical containing six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C217/00—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C217/02—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton
    • C07C217/48—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups and amino groups bound to acyclic carbon atoms of the same carbon skeleton the carbon skeleton being unsaturated and containing rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C217/00—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C217/54—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton
    • C07C217/56—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by carbon chains not further substituted by singly-bound oxygen atoms
    • C07C217/60—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by carbon chains not further substituted by singly-bound oxygen atoms linked by carbon chains having two carbon atoms between the amino groups and the six-membered aromatic ring or the condensed ring system containing that ring
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C217/00—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton
    • C07C217/54—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton
    • C07C217/56—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by carbon chains not further substituted by singly-bound oxygen atoms
    • C07C217/62—Compounds containing amino and etherified hydroxy groups bound to the same carbon skeleton having etherified hydroxy groups bound to carbon atoms of at least one six-membered aromatic ring and amino groups bound to acyclic carbon atoms or to carbon atoms of rings other than six-membered aromatic rings of the same carbon skeleton with amino groups linked to the six-membered aromatic ring, or to the condensed ring system containing that ring, by carbon chains not further substituted by singly-bound oxygen atoms linked by carbon chains having at least three carbon atoms between the amino groups and the six-membered aromatic ring or the condensed ring system containing that ring
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C233/00—Carboxylic acid amides
    • C07C233/01—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms
    • C07C233/12—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by halogen atoms or by nitro or nitroso groups
    • C07C233/13—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by halogen atoms or by nitro or nitroso groups with the substituted hydrocarbon radical bound to the nitrogen atom of the carboxamide group by an acyclic carbon atom
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C233/00—Carboxylic acid amides
    • C07C233/01—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms
    • C07C233/16—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by singly-bound oxygen atoms
    • C07C233/17—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by singly-bound oxygen atoms with the substituted hydrocarbon radical bound to the nitrogen atom of the carboxamide group by an acyclic carbon atom
    • C07C233/22—Carboxylic acid amides having carbon atoms of carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms having the nitrogen atom of at least one of the carboxamide groups bound to a carbon atom of a hydrocarbon radical substituted by singly-bound oxygen atoms with the substituted hydrocarbon radical bound to the nitrogen atom of the carboxamide group by an acyclic carbon atom having the carbon atom of the carboxamide group bound to an acyclic carbon atom of a carbon skeleton containing six-membered aromatic rings
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C235/00—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms
    • C07C235/02—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms having carbon atoms of carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms and singly-bound oxygen atoms bound to the same carbon skeleton
    • C07C235/32—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms having carbon atoms of carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms and singly-bound oxygen atoms bound to the same carbon skeleton the carbon skeleton containing six-membered aromatic rings
    • C07C235/34—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by oxygen atoms having carbon atoms of carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms and singly-bound oxygen atoms bound to the same carbon skeleton the carbon skeleton containing six-membered aromatic rings having the nitrogen atoms of the carboxamide groups bound to hydrogen atoms or to acyclic carbon atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C237/00—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups
    • C07C237/02—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton
    • C07C237/22—Carboxylic acid amides, the carbon skeleton of the acid part being further substituted by amino groups having the carbon atoms of the carboxamide groups bound to acyclic carbon atoms of the carbon skeleton having nitrogen atoms of amino groups bound to the carbon skeleton of the acid part, further acylated
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C279/00—Derivatives of guanidine, i.e. compounds containing the group, the singly-bound nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups
    • C07C279/04—Derivatives of guanidine, i.e. compounds containing the group, the singly-bound nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of guanidine groups bound to acyclic carbon atoms of a carbon skeleton
    • C07C279/14—Derivatives of guanidine, i.e. compounds containing the group, the singly-bound nitrogen atoms not being part of nitro or nitroso groups having nitrogen atoms of guanidine groups bound to acyclic carbon atoms of a carbon skeleton being further substituted by carboxyl groups
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D207/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C07D207/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D207/04—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D207/10—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D207/12—Oxygen or sulfur atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D207/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C07D207/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D207/18—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having one double bond between ring members or between a ring member and a non-ring member
    • C07D207/20—Heterocyclic compounds containing five-membered rings not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having one double bond between ring members or between a ring member and a non-ring member with only hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached to ring carbon atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D209/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings, condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C07D209/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings, condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom condensed with one carbocyclic ring
    • C07D209/04—Indoles; Hydrogenated indoles
    • C07D209/30—Indoles; Hydrogenated indoles with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to carbon atoms of the hetero ring
    • C07D209/42—Carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, e.g. ester or nitrile radicals
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D211/00—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings
    • C07D211/04—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D211/06—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D211/08—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals directly attached to ring carbon atoms
    • C07D211/18—Heterocyclic compounds containing hydrogenated pyridine rings, not condensed with other rings with only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom having no double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals directly attached to ring carbon atoms with substituted hydrocarbon radicals attached to ring carbon atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D213/00—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/02—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/04—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D213/24—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with substituted hydrocarbon radicals attached to ring carbon atoms
    • C07D213/28—Radicals substituted by singly-bound oxygen or sulphur atoms
    • C07D213/30—Oxygen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D213/00—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/02—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D213/04—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom
    • C07D213/24—Heterocyclic compounds containing six-membered rings, not condensed with other rings, with one nitrogen atom as the only ring hetero atom and three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having three double bonds between ring members or between ring members and non-ring members having no bond between the ring nitrogen atom and a non-ring member or having only hydrogen or carbon atoms directly attached to the ring nitrogen atom with substituted hydrocarbon radicals attached to ring carbon atoms
    • C07D213/36—Radicals substituted by singly-bound nitrogen atoms
    • C07D213/38—Radicals substituted by singly-bound nitrogen atoms having only hydrogen or hydrocarbon radicals attached to the substituent nitrogen atom
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D333/00—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom
    • C07D333/02—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom not condensed with other rings
    • C07D333/04—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom not condensed with other rings not substituted on the ring sulphur atom
    • C07D333/06—Heterocyclic compounds containing five-membered rings having one sulfur atom as the only ring hetero atom not condensed with other rings not substituted on the ring sulphur atom with only hydrogen atoms, hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals, directly attached to the ring carbon atoms
    • C07D333/14—Radicals substituted by singly bound hetero atoms other than halogen
    • C07D333/20—Radicals substituted by singly bound hetero atoms other than halogen by nitrogen atoms
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07B—GENERAL METHODS OF ORGANIC CHEMISTRY; APPARATUS THEREFOR
    • C07B2200/00—Indexing scheme relating to specific properties of organic compounds
    • C07B2200/07—Optical isomers
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C2601/00—Systems containing only non-condensed rings
    • C07C2601/06—Systems containing only non-condensed rings with a five-membered ring
    • C07C2601/08—Systems containing only non-condensed rings with a five-membered ring the ring being saturated
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07C—ACYCLIC OR CARBOCYCLIC COMPOUNDS
    • C07C2601/00—Systems containing only non-condensed rings
    • C07C2601/12—Systems containing only non-condensed rings with a six-membered ring
    • C07C2601/14—The ring being saturated

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Heterocyclic Compounds Containing Sulfur Atoms (AREA)
  • Hydrogenated Pyridines (AREA)
  • Pyridine Compounds (AREA)
  • Pyrrole Compounds (AREA)
  • Indole Compounds (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)

Abstract

1. Zastosowanie zwiazku do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzen neurologicznych, znamienne tym, ze zwiazek wybiera sie z grupy obejmujacej: oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są związki w kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych. Związki według wynalazku są aktywne w miejscu na kanałach wapniowych sterowanych przez receptor. Związki w kompozycje farmaceutyczne sąużytecznejako środki zabezpieczające układ nerwowy przeciw konwulsjom, środki przeciwlękowe, przeciwbólowe, rozluźniające mięśnie lub jako adjuwanty dla środków do znieczulenia ogólnego. Są one stosowane do leczenia chorób w zaburzeń neurologicznych, obejmujących, bez ograniczania, ogólne i ogniskowe niedokrwienie i udar krwotoczny, wstrząs mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zniszczenie komórek spowodowane niedotlenieniem narządów i tkanek, takie zatrzymanie serca lub ciężki stan noworodka, epilepsję, niepokój oraz choroby neurodegeneracyjne, takie jak choroba Alzheimera, choroba Hungtingtona, choroba Parkinsona w stwardnienie zanikowe boczne (ALS). Przedstawiono także sposoby skriningu pod względem związków aktywnych w nowym miejscu na kanałach wapniowych sterowanych przez receptory, i przez to posiadających zastosowanie lecznicze jako zabezpieczające układ nerwowy,
185 492 środki przeciwkonwulsyjne, przeciwlękowe, przeciwbólowe, rozluźniające mięśnie lub jako adjuwanty dla środków znieczulenia ogólnego, i/lub posiadających potencjalne zastosowanie do leczenia wyżej wymienionych chorób lub zaburzeń neurologicznych.
Ujawnienia następującego uprzedniego stanu techniki są wykluczone z zakresu ochrony określonego zastrzeżeniami patentowymi.
Glutaminian jest głównym neurotransmiterem pobudzającym w mózgu ssaków. Glutaminian wiąże się lub oddziałuje wzajemnie z jednym lub więcej receptorów glutaminianowych, które można różnicować farmakologicznie na kilka podtypów. W centralnym układzie nerwowym (CNS) ssaków istnieją trzy główne podtypy jonotropowych receptorów glutaminianowych, określonych farmakologicznie przez wybiórczego agonistę N-metylo-D-asparaginian, kainian oraz kwas a-amino-3-hydroksy-5-metyloizoksazolo-4-propionowy (AMPA). Receptor NMDA miał związek z różnymi patologiami neurologicznymi, włączając udar, wstrząs mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, epilepsję, lęk w choroby neurodegeneracyjne, takiejak choroba Alzheimera (Watkins i Collingridge, The NMDA Receptor, Oksford: IRL Press, 1989). Zakładano także rolę receptorów NMDA w odbieraniu szkodliwych bodźców w bólu (Dickenson, A cure for wind-up: NMDa receptor antagonists as potential analgesics. Trends Pharmacol Sci. 11: 307,1990). Dawniej, receptory AMPA były szeroko badane pod względem ich możliwego udziału w takich patologiach neurologicznych (Fisher w Bogusslavsky, Evolving toward effective therapy for acute ischemic stroke. J.Amer.Med.Assoc. 270:360,1993; Yamaguchi w in., Anticonvulsant activity of AMPA/kainate antagonists: Comparison of GYKI 52466 and NBQX in maximal electroshock and chemoconvulsant seizure models. Epilepsy Res. 15: 179,1993).
Przy aktywowaniu glutaminianem, receptor NMDA pozwala na dopływ wapnia zewnątrzkomórkowego (Ca2+) w sodu (Na+) przez odpowiedni kanał jonowy. Receptor NMDA pozwala na znacznie większy dopływ (Ca2+) niż receptory kainianowe i AMPA (lecz patrz poniżej) i jest to przykład kanału Ca2+ sterowanego przez receptor. Zwykle kanał otwiera się tylko na krótko, pozwalając na miejscowe w krótkotrwałe zwiększenie stężenia wewnątrzkomórkowego Ca2+ ([Ca2+]), który odwrotnie, zmienia aktywność funkcjonalną komórki. Jednakże przedłużone zwiększenie stężenia (Ca2+), wynikające ze stymulacji receptorów NMDA, uważa się za pierwotny powód degeneracji nerwowej, następującej po udarze. (Choi, Glutamate neurotoxicity and diseases ofthe nervous system. Neuron 1:623,1988).Nadpobudzenie receptorów NMDAuważa się także za związane z patogenezą, niektórych postaci epilepsji (Dingledine i in., Excitatory amino acids receptors in epilepsy. Trends Pharmacol. Sci. 11: 334, 1990), lęków (Wiley w Balster, Preclinical evaluation ofN-methyl-D-aspartate antagonists for anxiety effects: Areview. w: Multiple Sigma andPCP Receptor Ligands: Mechanism for Neuromodulation andNeuroprotection? NPP Books, Ann Arbor, Michigan, strony 801-815,1992), chorób neurodegeneracyjnych (Meldrum i Garthwaite, Excitatory amino acids neurotoxicity and neurodegenerative disease. Trends Pharmacol. Sci. 11: 379,1990) oraz stanów nadwrażliwości na ból (Dickenson, a cure for wind-up: MDA receptor antagonists as potential analgesics. Trends Pharmacol Sci. 11: 307, 1990).
Aktywność kompleksu receptor-jonofor regulowana jest przez różne miejsca modulatorowe, które mogą być celem dla wybiórczych antagonistów. Antagoniści kompetytywni, np. fosfonian AP5, działają w miejscu wiązania glutaminianu, podczas gdy antagoniści niekompetytywni, np. fenocyklidyna (PCP), MK-801 lub magnez (Mg2+), działają wewnątrz odpowiednich kanałów jonowych (jonoforów). Istnieje także, miejsce wiązania glicyny, które może być selektywnie blokowane za pomocą związków, takich jak kwas 7-chlorokinurenowy. Istnieją oznaki sugerujące, że glicyna zachowuje się równocześnie jak antagonista tak, że zarówno glutaminian jak w glicyna są konieczne do pełnego wywołania odpowiedzi, w której pośredniczy receptor NMDA. Inne potencjalne miejsca do modulowania działania receptora NMDA, obejmuje miejsce wiązania cynku (Zn2+) w miejsce wiązania ligandu sigma. Dodatkowo uważa się, ze endogeniczne poliaminy, takie jak spermina, wiązą się ze specyficznym miejscem, a więc działają jak potencjalny receptor NMDA (Ransom w Stec, Cooperative modulation of [3H]MK-801 binding to the NMDA receptor-ion channel complex by glutamate, glycine and polyamines. J.Neurochem. 51:830,1988). We wzmożonym wpływie poliamin na działanie receptora NMDA może pośred185492 niczyć miejsce specyficznego receptora dla poliamin; przy czym poliaminy wykazujące aktywność agonistyczną antagonistyczną i odwrotną, agonistyczną, opisano (Reynolds, Arcaine is a competitive antagonist of the polyamine site on NMDA receptor. Europ. J. Pharmacol. 177: 215,1990; Wiliams w in., Characterization of połyamines having agonist, antagonist w inverse agonist effect at the polyamine recognition site of NMDA receptor. Neuron 5:199,1990). Badania wiązania radioligandu wykazały dodatkowo, że wyższe stężenia poliamin hamują działanie receptora NMDA (Reynolds w Miller, Ifenprodil is a novel type of NMDA receptor antagonist: Interaction with polyamines. Molec. Pharmacol. 36:758,1989; Wiliams i in., Effects ofpolyamines on the binding of [3H]MK-801 to the NMDAreceptor: Pharmacological evidence for the existence of polyamine recognition site. Molec. Pharmacol 36: 575, 1989; Sacaan i Johnson, Characterization of the stimulatory and inhibitory effects of polyamines on [3H] binding to the NMDA receptor-ionofore complex. Molec.Pharmacol. 37: 572,1990).
Ten efekt hamujący poliamin na receptory NMDAjest prawdopodobnie efektem niespecyficznym (to jest nie pośredniczy w nim receptor poliaminy) ponieważ badania elektrofizjologiczne zaciśnięcia połączenia wykazały, że inhibicję tę powodują związki wcześniej wykazujące działanie przy receptorze poliaminowym, jako albo agonista albo antagonista (Donevan i in., Arcaine block N-Methyl-D-Aspartate Receptor Responses by an Open Channel Mechanism: Whole-Cell and Single-Channel Recording Studies in Cultured Hippocampal Neurons. Molec. Pharmacol. 42: 727, 1992; Rock i Macdonald, Spermine and Related Polyamines Produce a Voltage-Dependent Reduction ofNDA Receptor Single-Chanel Conductance. Molec.Pharmacol. 42: 157, 1992).
Współczesne badania wykazały cząsteczkową różnorodność receptorów glutaminianowych (zbadaną przez Nakanishi, Molecular Diversity of Glutamate Receptors and Implications for Brain Function. Science 258:597,1992). Zidentyfikowano do dzisiaj co najmniej pięć podjednostek receptora NMDA (NMDAR1 i od NMDAR2A do NMDAR2D), każdy kodowany przez oddzielny gen. Także dla NMDAR1 alternatywny splicing daje wzrost do co najmniej sześciu dodatkowych izoform. Okazuje się, że NMDAR1 jest konieczną podjednostką i że połączenie NMDDAR1 z innymi elementami NMDAR2 tworzy w pełni działający kompleks receptor NMDA-jonofor. W ten sposób kompleks receptor-jonofor NMDA można zdefiniować jako strukturę heterooligomeryczną, utworzoną co najmniej z podjednostek NMDAR1 i NMDAR2; nie jest wykluczone z tych definicji, istnienie dodatkowych podjednostek, jeszcze nie odkrytych. Okazało się, że NMDAR1 nie posiada miej sc wiązania dla glutaminianu, glicyny, Mg2+, MK-801 w Zn2+. Miejsca wiązania dla ligandów sigma i poliamin nie zostały jeszcze zlokalizowane na podjednostkach receptora NMDA, mimo, że przytoczono obecnie, że ifenprodil jest silniejszy przy podjednostkach NMDAR2B niż przy podjednostkach NMDAR2A (Wiliams, Ifenprodil discriminates subtypes of the N-Methyl-D-Aspartate receptor: selectivity and mechanism at recombinant heteromeric receptors. Mol. Pharmacol. 44: 851, 1993).
Klonowano także kilka oddzielnych typów receptorów AMPA i kainianu (zbadane przez Nakanishi, Molecular diversity of glutamate and implications for brain function. Science 258: 597,1992). Szczególnie istotne są receptory AMPA oznaczone GluR1, GluR2, GluR3 w GluR4 (nazywane także GluRAdo GLuRD), z których każdy istnieje wjednej z dwóch postaci, nazywanych f lip i flop, które powstająprzy alternatywnym splicingu RNA. GluRl, GluR3 w GluR4, jeśli są wyrażane jako receptory homomeryczne lub heteromeryczne, są przenikalne dla Ca2+ i przez to są przykładami kanałów sterowanych przez receptory Ca2+. Ekspresja samego GluR2 lub w połączeniu z inną podjednostką, daje wzniesienie się do receptora, który jest bardziej przepuszczalny dla Ca2+ Jako, że najbardziej natywne receptory AMPA badane in situ nie są przepuszczalne dla Ca2+ (omawiane powyżej), uważa się, że takie receptory in situ posiadają co najmniej jedną podjednostkę GluR2.
Ponadto stawia się hipotezę, ze podjednostką GluR2jest funkcjonalnie różna, przez takącechę, że zawiera ona resztę argininy wewnątrz przypuszczalnego, słabo tworzącego się transbłonowego regionu II; GIuR3 i GluR4 wszystkie zawierają resztę glutaminy w tym krytycznym regionie
185 492 (nazywanym miejscem Q/R, gdzie Q i R są pojedynczymi literami oznaczającymi odpowiednio glutaminę i argininę). Aktywność receptora AMPA regulują liczne miejsca modulatorowe, które mogą być celem dla selektywnych antagonistów (Honore w in., Quinoxalinediones: potent competitive non-NMDA glutamate receptor antagonists. Science 241: 701, 1988; Donevan i Rogawski, GYKI 52466, 2,3-benzodiazepines a highly selective, noncompetitive antagonist of AMPA/kainate receptor responses. Neuron 10: 51, 1993). Antagoniści kompetytywni tacy jak NBQX działają przy miejscu wiązania glutaminianu, podczas gdy związki, takie jak GYKI 52466 okazują się działać niekompetytywnie przy odpowiednim miejscu allosterycznym.
Związki, które działająjako antagonistyczne kompetytywnie lub niekompetytywnie przy receptorze NMDA, uważane są za efektywne w zabezpieczaniu przed śmiercią komórki nerwowej w różnych próbach neurotoksyczności in vitro (Meldrum w Garthwaite, Excitatory amino acid neurotoxicity and neurodegenerative disease. TrendsPharmacol. Sci. 11: 379,1990) i w modelach in vivo udaru (Scatton, Therapeutic potential of NMDA receptor antagonists in ischemic cerebrovascular disease w Drug Strategies in the Prevention and Treatment ofStroke, IBC Technical Services LTD., 1990). Takie związki są także skutecznymi lekami przeciw konwulsjom (Meldrum, Excitatory amino acid neurotransmission in epilepsy i anticonvulsant therapy w Excitatory Amino Acids. Meldrum, Moroni, Simon w Woods (wyd.), Nowy Jork: Raven Press, strona 655,1991) przeciwlękowe (Wiley i Balster, Preclinical evaluationofN-methyl-D-aspartate antagonists for antianxiety effects: Areview. W: Multiple Sigma andPCP Receptor Ligands: Mechanisms for Neuromodulation and Neuroprotection? NPP Books, Ann Arbor, Michigan, strony 801-815,1992), przeciwbólowe (Dickenson, A- cure for wind-up: NMDAreceptor antagonists jako potential analgesics. Trends Pharmacol. Sci. 11:307,1990) oraz pewni antagoniści receptorów mogą zmniejszać demencje związane z chorobą Alzheimera (Hunges, Merzf novel approach to the treatment of dementia. Script nr 1666: 24, 1991).
Podobnie, środki antagonistyczne wobec receptora AMPA objawiły się po intensywnym bliższym zbadaniu, jako potencjalne środki do leczenia takich schorzeń w chorób neurologicznych. Antagoniści receptora AMPA okazali się posiadać aktywność zabezpieczającą nerwy (Fisher i Boguslavsky, Evolving toward effective therapy for acute ischemic stroke. J.Amer.Med Assoc. 270, 1993) oraz przeciw konwulsyjną (Yamaguchi w in., Anticonvulsant activity of AMPA/kainate antagonista: comparison of GYKI 52466 w NBQX in maximal electroshock and chemoconvulsant seizure. Epilepsy Res. 15: 179,1993), w modelach zwierzęcych odpowiednio udaru z niedotlenieniem i epilepsji.
Nikotynowy receptor cholinergiczny obecny w CNS ssaków, jest innym przykładem kanału Ca2+ sterowanego przez receptor (Deneris w in., Pharmacological and functional diversity of neuronal nicotinic acetylocholinę receptors. Trends pharmacol. Sci. 12: 34, 1991). Niektóre różne podjednostki receptorów klonowano i te podjednostki mogąpodlegać ekspresji, np. w oocytach Xenopus, aby utworzyć funkcjonalne receptory ze związanymi z nimi kanałami jonowymi. Hipotezą jest, że takie kompleksy receptorowo-jonoforowe są strukturami heteropentamerycznymi. Możliwa rola kanałów Ca2+ sterowanych przez receptory nikotynowe w patologii schorzeń w chorób neurologicznych, takich jak udar przez niedokrwienie, epilepsja w choroby neurodegeneracyjne, jest bardzo niewykorzystana.
Wykazano wcześniej, ze pewne jady pająka i osy zawierają toksyny aryloalkiloaminowe (zwane także toksynami poliaminowymi, toksynami aryl o aminowymi, toksynami acylopoliaminowymi lub toksynami amidowymi) z aktywnością przeciw receptorom glutaminianowym w CNS ssaków (w celu zbadania patrz Jackson i Usherwood, Spider toxins as tools for dissecting elements of excitatory amino acid transmition. Trends Neurosci. 11-: 278,1998; Jackson i Parks, Spider Toxins: Recent Applications In Neurobiology. Annu.Rev.Neurosci. 12:405,1989; Saccomano i in., Połyamine Spider toxins: Unique pharmacological tools. Annu. Rep.Med.24. 287, 1989); Usherwood i Blagborough, Spider Toxins Affected Glutamate Receptors: Polyamines in
185 492
Therapeutic Neurochemistry. Pharmacol.Th^erap.52:245, 1991; Kawai, Neuroactive Toxins of Spider Venoms. J.Toxicol Rev. 10: 131, 1991). Donoszono początkowo, że toksyny aryloalkiloaminowe są selektywnymi antagonistami podtypów AMPA/kainianu receptorów glutaminianu w CNS ssaków (Kawai, Effects of a spider toxin on glutaminergic synapses in the mammalian brain. Biomed.Res. 3: 353, 1982; Saito i in., Spider Toxin (JSTX) blocks glutamate synapse in hippokampal pyramidal neurons. Brain Res. 346: 397,1985; Saito i in., Effects of a spider toxin (JSTX) na hippocampal CA1 neurons in vitro. Brain Res .481: 16, 1989; Aike i in., Spider toxin blocks excitatory amino acid responses in isolated hippocampal pyramid neurons. Neurosci Lett. 79:326,1987; Ashe w in., Argiotoxin-636 blocks excitatory synaptic transmission in rat hippocampal CA1 pyramidal neurons. Brain Res. 480:234,1989; Jones i in., Philanthotoxin blocks quisqualate-induced, AMPA-induced ikainate induced, but not NMDA induced excitation of rat brainstem neurones in vivo. Br.J.Pharmacol. 101: 968,1990). Kolejne badania wykazały, że chociaż pewne toksyny aryloalkilnaminowe nie sąani silne ani selektywne przy różnych receptorach glutaminianu, inne aryloalkiloaminy są zarówno bardzo silne jak i selektywne przy antagonizujących odpowiedziach, w których pośredniczy aktywacja receptora NMDA w CNS ssaków (Mueller i in., Effects of polyamine spider toxins on NMDA receptor-mediated transmission in rat hippocampus in vitro. Soc.Neurosci.Abst. 15:^^5,1989; Mueller i in., Arylamine spider toxin antagonize NMDA receptor-mediated synaptic transmission in rat hipocampal slices. Synapse. 9:244, 1991; Parks w in., Polyamine spider toxin blocks NMDA receptor-mediated increases in cystolic calcium in cerebral granule neurons. Soc Neurosci.Abst. 15:1169, 1989; Parks w in., Arylamine toxin from funnel-web spider (Agelenopsis aperta) venom antagonize N-metyl-D-aspartatereceptor function in mammalian brain. J. Biol. Chem. 266:21523, 1991; Priestley i in., Antagonism o^spo^es to excitatory amino acids on rat cortical neurones by spider toxin, argiotoxin-636. Br. J.Pharmacol. 97:1315, 1989; Draguhn i in., Argiotoxin-636 inhibits MDA-activated ion chanels expressed in Xenopus oocytes. Neurosci.Lett 132:187,1991; Kiskin i in., A highly petent and selective N-methyl-D-aspartate receptor antagonist from the venom of the Agelenopsis aperta spider. Neuroscience 51: 11, 1992; Brackley i in., Selective antagonism of native and cloned kainate and NMDA receptors by polyaminecontamingtnxms. JPharmacol.Exp.Therap.266:1993; Wiliams, Effects of Agelenopsis aperta toxin on the N-methyl-D-aspartate receptor: Polyamine-like and high-affinity antagonist actions. J.Pharmacol. Exp. Therap. 266: 231, 1993). Doniesiono także o inhibicji nikotynowych receptorów cholmergicznych przez toksynę aryloalkiloaminową, filantotoksynę (Rozental i in., Allosteric inhibition of nicotinic acetylocholinę receptors of vertebrates and insectes by philanthntoxin. J.Pharmacol.Exp Therap. 249:123,1989).
Parks i in., (Acrylamine toxins from funnel-web spider (Agelenopsis aperta) venom antagonize N-methyl-D-aspartate receptor function in mammalian brain. J.Biol.Chem. 266: 21523,1991), ujawnili toksyny aryloalkiloaminowe pająka (a-agatoksyny), które antagonizują funkcję receptora w mózgu ssaków. Autorzy omawiają mechanizm działania toksyn aryloalkiloaminowych i wskazuj ą, że kanał j onowy sterowany przez receptorj est prawdopodobnym miejscem działania a-agatoksyn, a najprawdopodobniej innych aryloalkiloamin z jadu pająka. Zaznaczają, oni:
„Odkrycie, że endogeniczne poliaminy w mózgu kręgowców modulują działanie receptorów NMDA sugeruje, że toksyny aryloaminowe mogą wytwarzać ich antagonizm przez miejsce wiążące poliaminę na receptorach glutaminianowych. Brackley i in., badał wpływ sperminy i filantotoksyny 433 na odpowiedzi wywołane przez stosowanie aminokwasów pobudzających w oocytach Xenopus, wstrzykniętych wraz z mRNA z mózgu szczura lub kurczęcia. Autorzy ci donoszą, że przy stężeniach poniżej tych, które antagonizują działanie receptora glutaminianowego, zarówno spermina jak i filantotoksyna potęgują wpływ aminokwasów pobudzających i niektórych innych neurotransmiterów. Na podstawie tych i innych danych, Brackley i in., konkludują, że toksyny aryloaminowe mogą redukować płynność błony i zmieniać funkcję
185 492 receptora, przez wiązanie niespecyficzne z błonami możliwych do pobudzenia komórek. Słuszność tego intrygującego pomysłu, dotyczącego działania receptora NMDA, nie jest dobrze podparta przez dwa nowe badania wiązania. Reynolds donosi, że argiotoksaoa 636 hamuje wiązanie [3H]MK-801 z błonami mózgowymi szczura w sposób, który jest nasilający dla glutaminianu, glicyny czy sperminy. Autor ten stwierdza, że ergiotoksyoa 636 wywiera nowy wpływ hamujący na kompleks receptora NMDA przez wiązanie z jednym z miejsc Mg2+ położonym wewnątrz kanału bramkowanego NMDA. Dane wiązania ujanoiooe przez Wiliamsa w in., podtrzymują także stwierdzenie, że ergiotoksaoa 636 nie działa pierwotnie przy miejscu modulatorowym poliam^, lecz raczej działa bezpośrednio, aby wytwarzać zależny od aktywności blok kanału jonowego. Wiadomo juz, że związki, takie jak fencyklidana w ketamma mogą blokować kanały jonowe związane zarówno z receptorami glutemioieoonymi mięśni stawonogów jak w receptorów NMDA ssaków. Tak więc prawdopodobnie jest możliwe, że receptory stawonogów i nie stawonogów dzielą dodatkowe miejsca wiązania dla modulatorów alloseeracooach działania receptora, prawdopodobnie odnoszącego się do miejsc wiązania kationów dwuwartościonach. Oczywiście, potrzebna będzie, odpowiednia dodatkowa praca, do określenia, czy aryteammy definiują takie nowe miejsce regulatorowe.”
Ushemood i Blagberough (Spider Toxins Affectmg Glutamate Receptors: Polyammes in Therapeutic Neurochemisera. Pharmacol.Therap. 52: 245, 1991), opisują proponowane wewnątrzkomórkowe miejsce niąoeoie toksyn eraloelkiloemioowach (toksyny peliamiooemidowe) umiejscowione wewnątrz potencjalnego pola błonowego, przytaczanego jako filtr selektywności kanału QUIS-R. Autorzy postulują że miejsce wiązania dla toksyn poliamiooamidowach mogą występować blisko wenoęerooego wejścia kanału bramkowanego przez QUIS-R mięśnia szarańczy. Autorzy zauważajątakże, że jedna taka toksyna, ergiotoksaoa-636 wybiórczo antagonizuje receptor NMDA w hodowanych neuronach kory szczura.
Gullak w in., (CNS binding sites of the novel NMDA antagonist Arg-636. Soc Neurosci.Abst. 15: 1168,1989), opisuje argieeoksaoę-636 (Arg-636) jako składnik toksyny peliaminowej (araloalkiloaminowej) jadu pająka. Uważa się, że toksyna ta blokuje wznoszenie cGMP indukowane przez NMDA, w sposób oiekompeta'eyn'oy. Autorzy stanowią że:
,,[Ι25Γ] Arg-636 związana z szczurzymi błonami przedomózgowia z wartościami Kd i Bma*, wynoszącymi 11,25 pM i 28,95 pmeli/mg białka (w 80% specyficznego). Zdolność innych znanych peliemin i ostatnio odkrytych poliamm zAgelenopsis aperta, do hamowania wiązania równoległej aktywności jako funkcjonalnej aktywności NMDA. Nie testowano innych związków do blokowania wiązania specyficznego”
Autorzy zaznaczyli potem, że poliammy, (araloalkiloemioa) mogą antagonizować odpowiedzi wobec NMDA przez wspólne działanie z kanałami jooonami błony.
Seymour i Mena (In vivo NMDA antagonist act^ty of the potyamme spider yenom componem, argiotoxin-636. Soc.Neurosci.Abst. 15:1168,1989) opisująbadeoią o których mówi się, ze ukazują że argioeoksyoe-636 nie wpływa znacząco na aktywność lokomotoryczną w dawkach, które są skuteczne przeciw napadom audiogeoiczoym u myszy DBA/2, oraz, że znacząco antagonizuje napady indukowane przez NMDA z minimalnie skuteczną dawką 3 2 mg/kg podaną podskórnie (S.C).
Herold w Yaksh (Aoesehesia and muscle relaxaeioo with inerathecal injeceions of AR636 and G489, two acylpolyamme spider toxins, in rats. Anesthesiology 77:507,1992) opisująbadania, o których mówi się, ze ukaoująaryloalkileeminę, argioeoksaoę-636 (AR636), lecz nie agatoksaoę-489 (AG489), powodują rozluźnienie mięśni w znieczulenie po podaniu doopononaΓm u szczurów.
Wiliams (Effects of Agelenopsis aperta toxms on the N-meehal-D-aspertaee receptor: Polyamme-like and high-affimty antagonist aNions, J.Pharmacol.Exp Therap. 266:231,1993) donosi, że α-ageteksany (araloalkiloamina) Agel-489 w Agel-505 wzmacniaj ^wiązanie [3H]MK-801 zre185 492 ceptorami NMDA na błonach z mózgu szczura, przez działanie przy stymulatorowym receptorze poliaminowym; agonista receptora poliaminy znosi efekty stymulatorowe Agel-489 i Agel-505, a antagoniści receptora poliaminy hamowali efekt stymulatorowy, Agel-505. Wyższe stężenia Agel-489 i Agel-505 oraz argiotoksyna-636 we- wszystkich testowanych stężeniach, posiadały wpływ hamujący na wiązanie [3H]MK-801. W oocytach Xenopus o napięciu zaciśniętym przy -70 mV, Agel-505 hamował odpowiedzi wobec NMDA z IC50 wynoszącym 1 3 mM; ten efekt Agel-505 występował przy stężeniach około 10000-krotnie niższych niż te, które wpływają na wiązanie [3H]MK-801. Odpowiedzi wobec kainianu były hamowane tylko w 11% przez 30 mM Agel-55. Antagonizm prądów Agel-505 indukowanych przez NMDA był silnie zależny od napięcia, zgodnie z efektem blokowania otwartego kanału przez toksynę. Wiliams zaznacza:
„Mimo, że a-agatoksyna może oddziaływać przy pozytywnym allosterycznym miejscu poliaminowym na receptorze NMDA, efekty stymulatorowe wytwarzane przez tę interakcję, można maskować w próbach funkcjonalnych zgodnie oddzielnym działaniem toksynjako wysoko powinowate, niekompetytywne związki antagonistyczne wobec receptora”
Brackley w in., (Selective antagonism of native and cloned kainate and NMDA receptors by polyamine-containingtoxins. J Pharmacol.Exp.Therap.266'. 1993) donosi, że toksyny, zawierające poliaminy (aryloalkiloaminy) filantotoksynę-343 (PhtX-343) i argiotoksynę (Arg-636) wytwarzają odwracalny, niekompetytywny, częściowo zależny od napięcia antagonizm wobec prądów indukowanych przez kainian w NMDA, w oocytach Xenopus, do których wstrzyknięto RNA mózgu szczura. Arg-636 okazało się selektywne wobec odpowiedzi, indukowanych przez NMDA (IC50 = 2,5 (M), chociaż PhTX-343 była selektywna wobec odpowiedzi indukowanych przez kainian (IC50=2,5 (pM). Arg-636 silniej antagonizowała odpowiedzi wobec NMDA w oocytach Xenopus, wykazujących ekspresję klonowanych podjednostek NMDAR1 (IC50 = 0,09 pM), niż odpowiedzi wobec kainianu w oocytach, wykazujących ekspresję albo klonowanych podjednostek GluRl (IC50 = 3,4 pM) albo GluR1+GluR2 (IC50 = 2,8 (M). Z drugiej strony, PhTX-343 była równie silna w antagonizowaniu NMDAR1 (IC50 = 2,19 pM) i GluRl (IC50 = 2,8 pM), lecz słabsza przeciw podjednostkom GluR1+Glu R2 (IC50 = 270 pM).
Radisch i in., (Subunit-specyfic block of cloned NMDAreceptors by argiotoxin-636.F£BS' Lett. 324: 63, 1993) donosi, ze Arg-636 silniej antagonizuje odpowiedzi w oocytach Xenopus, wykazujących ekspresję podjednostek NMDAR1+NMDAR2A (IC50 = 9 pM) lub podjednostek NMDAR1+NMDAR2B (IC50 = 2,5 pM)niżpodjednostki NMDAR1+NMDAR2C (IC5O=460 pM), nawet mimo, że wszystkie podjednostki receptora zawierają resztę asparaginy w przypuszczalnym regionie transbłonowym II, tworzącym pory (miejsce Q/Rjakie omówiono powyżej). Autorzy zaznaczaj % że wielkie różnice w czułości Arg-636 między kanałami NMDAR1+NMDAR2A i NMDAR1+NMDAR2C „muszą powodować inne determinanty strukturalne.”
Herlitz i in., (Argiotoxin detects molecular differences in AMPAreceptor channels. Neuron 10:1131,1993) donosi, że Arg-636 antagonizuje podtypy receptorów AMPA w sposób zależny od napięcia i użycia, zgodny z blokadą otwartego kanału. Arg-636 silnie antagonizuje receptory przepuszczalne dla Ca2+, składające się z podjednostek GluRAi (K=0,43 pM) , GluRCi (K=0,23 pM) lub GluRDi (K = 0,43 pM), chociaż jest zasadniczo nieefektywna przeciw podjednostkom GluRBi nieprzepuszczalnym dla Ca2+ w stężeniach, wynoszących do 10 pM. Inne dane donoszone przez badaczy sugerują, że miejsce Q/R w przypuszczalnym regionie II tworzącym pory, jest pierwszorzędnej wagi w determinowaniu siły Arg-636 i przepuszczalności Ca2+.
Blaschke i in. (A single amino acid determines the subunit-specific spider toxin block of o--amino-3-hydroxy-5-methylisoxazole-4-propionate/kainate receptors channels. Proc Natl. Acad.Sci.USA 90:6538,1993) donosi, że oryloolkiloomina JSTX-3 silnie antagonizuje odpowiedzi wobec kainianu w oocytach Xenopus, wykazujących ekspresję podjednostek GluRl 2 (IC = 0,04 μΜ) lub GluR3 (IC = 0,03 μΜ), ale, że na receptory podlegające ekspresji, w których obecna jest podjednostka GluR2, toksyna zasadniczo nie ma wpływu. Badania mutagenezy skierowanej miejscowo, mocno implikują miejsce Q/R jako pierwszorzędnie wpływające na siłę toksyny.
185 492
Nakanishi w in. (Bioorganic studies of transmitter receptors with philantotoxin analogs. Pure Appl. Chem., in press) zęantatyzaweł wiele bardzo silnych znakowanych przez fotopowinowactwo, analogów filantotoksyny (PhTX). Takie analogi badano na podlegających ekspresji nikotynowych receptorach cholinergicznych, jako modelowy układ dla kanałów sterowanych przez receptory. Badacze ci sugerują, że te analogi PhTX blokująkanałjonowy za pomocąhydrofobowej główki toksyny, wiążącej się z miejscem przy powiarząhni catoplazma, chociaż ogonek poliamina rozciąga się do kanału jonowego od strony catoplazma.
Przedmiotem wynalazkuJast zastosowanie związku do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, charakteryzujące się tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej:
Związek 54
NH2
H
N
Związek 63
185 492
Związek 76
Związek 77
Związek 78
185 492
Związek 85 mieszanina 2 związków
Związek 86 mieszanina 2 związków
185 492
Związek 91 Związek 92 Związek 93
Związek 97 związek 98
NB,
Związek 103
Związek 105
185 492
Związek 107 mieszanina 2 związków
NHj
Związek 118
185 492
Związek 127
Związek 130
NR
Związek 136
NH,
NR
Związek 137
NR
185 492
Związek 142
Związek 148
Związek 147
Związek 149
Związek 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66,68-71,75,76,78,79, 81-90, 92-98, 100, 101, 103, 105, 106, 108, 109, 111, 11-4-122, 124-136, 138, 139, 141-144, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66,69,70, 75,76,81-83, 85-97,100-1(^:^, 105,106,108,109,111,115,118-122,125-133,135-139,142,144-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66,69,70,75,76, 81-83, 85-90,92-97,100,101,103,105,106,108,109, 111,115,118-122,125-133,135,136,138,139,
142.144.148- 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66,69,82,83,8?9>^97,103,
111,118-120, 122, 126,135-138,142,144,145,147-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 82, 83, 89-90, 92-97, 103,111 118-120,122,126, 135,136, 138,142,144, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 60,66,69,103^ 11118-120,
122.136.138.142.144.148- 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 118-122, 137,145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
185 492
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 118-122, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związki 63 oraz 64 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związek 119, orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związek 144, oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
Korzystnie związek wybiera się z grupy obejmującej związek 60, oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
Przedmiotem wynalazkujest także zastosowanie związku do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, charakteryzujące się tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki o wzorze:
ol
NH 2
' Λ > m I w którym:
X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -Br, -Cl,
-F, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
R, jest niezależnie wybrano z grupy obejmującej -H, grupę C1-C4-sklilową oraz grupę -O-acalową;
R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę alkilową oraz grupę hadroksyalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
R4 oznacza grupę fenoksalową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupa -O-alkilową lub grupą-O-acylową; oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 0 do 5;
orazjego farmaceutycznie dopuszczalnych soli oraz jego kompleksów, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
3-(p-izopropaksafenoksy)-3-fenalopropylaemina,
3-(2'-metolo-4',5'-dichlorofenoksa)-3-fenalapropaloamine,
3-(p-t-butylofenaksy)-3-fenylopropaloamina,
3-(2',4'-dichlorofenoksa)-3-fenylo-2-metylapropoloamina,
-(o-atalofanoksa)- 3 -fanaloprapyloemina,
-(o-matoksyfenokęy)-3 -fenylopropaloemina,
3-fanokęa-3-fenylapropyloαmina.
Przedmiotem wonelazkujest także zastosowanie związku do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, charakteryzujące się tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki o wzorze:
NHR3 (X)
185 492 w którym:
X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -F, -Cl, -Br, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
Rj jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę CI-C4-aklilowąorae grupę -O-acylową; '
R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę R^-aklilowąoraz grupę hydroksyalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową; 1
R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową oraz grupę etylową..
R4 oznacza grupę fenoksylową którą ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową lub grupę -O-acylową;
oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 0 do 5;
oraz jego farmaceutycznie dopuszczalnych soli orazjego kompleksów, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
N-metylo-3-(o-chloro-p-tolyloksy)-3-fenylo-l-metylopropyloamina,
N-metylo-3-(p-tolyloksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3 -(o-chloro-p-izopropylofenoksy)-3 -fenylo-2-metylopropyloamina,
N-metylo-3-(p-jodofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N -metylo-3 -(3 -n-propylofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(p-trifiuorometylofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3 -(m-chlorofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(p-fluorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(p-metoksyfenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(o-metoksyfenoksy)-3-fenylrpropyloamina,
N-metylo-3-(o-fluorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(o-tolyloksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(p-chlorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3 -(m-fluorofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
N-metylo-3-fenoksy-3-fenylo-2-metylopropyloamina,
N-metylo-3-fenoksy-3-fenylo-1 -metylopropyloąmina,
N-metylo-3-fenoksy-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(o-trifluorometylofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(m-metoksyfenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3 -(o,p-difluorofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
N-etylo-3 -(o-j odofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(o-chlorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
N-metylo-3-(o-bromofenoksy)-3-fenylopropyloamina.
Przedmiotem wynalazkuj est także zastosowanie związku do wytwarzania kompozycj i farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, charakteryzujące się tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki o wzorze:
w którym:
(X)m jest wybrany z grupy obejmującej grupę meta-fluorową, meta-chlorową, orto-O-C1-C4-alkilową, orto-metylową, orto-fluorową, orto-chlorową, meta-O-C^C^alkilową, meta-metylową, orto-OH oraz meta-OH;
185 492
R1 oznacza H;
R2 oznacza H;
R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową lub etylową;
R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą.-O-acylową;
orazjego farmaceutycznie dopuszczalnych soli orazjego kompleksów do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych.
Chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi udar, wstrząs mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, niedokrwienie rdzenia kręgowego, uszkodzenia komórki nerwowej spowodowane niedokrwieniem lub niedotlenieniem, epilepsja, ból, lęk, niedobory neuropsychiatryczne lub pojmowania spowodowane niedokrwieniem lub niedotlenieniem, takie jak te, które występują w konsekwencji operacji serca przy obejściu sercowo-płucnym, choroba Alzheimera, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona albo stwardnienie zanikowe boczne.
Udar stanowi zwłaszcza udar niedokrwienny ogólny.
Udar stanowi zwłaszcza udar niedokrwienny ogniskowy.
Udar stanowi zwłaszcza udar krwotoczny.
Chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi zwłaszcza choroba Parkinsona. Następnym przedmiotem wynalazku jest związek wybrany z grupy obejmującej:
Związek 54
Związek 59
Związek 61
Związek 62
Związek 63
185 492
CH3
NH,
NH,
Związek 76
Związek 82
Związek 83
Związek 84
185 492
Związek 92
Związek 93
Związek 94
Związek 103
Związek 105
185 492
Związek 109
Związek 107 mieszanina 2 związków
Związek 118
Związek 119
Związek 120
Związek 130
NH^
NHj
NHz
Związek 137
185 492
Związek 143
Związek 142
Związek 145
Związek 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie zwiąoekjese wybrany z grupy obejmującej związki 54-66,69,76,82,83,88-90,
92- 96, 101, 102, 103, 105,108,109, 111, 115,118-122,125-127,129-131, 135-139, 142, 144, 145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związekjest wybrany z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 82, 83, 89, 90,
93- 96,103,111,118-120, 122,126,135-138,142,144,14', 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związekjest wybrany z grupy obejmującej związki 60, 66, 69, 103, 111, 118-120,122, 136-138, 142, 144, 145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związekjest wybrany z grupy obejmującej związki 118137,145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związekjest wybrany z grupy obejmującej związki 118-122,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związek jest wybrany z grupy obejmującej związki 63 oraz 64 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związekjese wybrany z grupy obejmującej związek 119 orazjego farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie związek jest wybrany z grupy obejmującej związek 144 orazjego farmaceutycznie dopuszczane sole.
Korzystnie zwiąoeklest wybrany z grupy obejmującej związek 60 orazjego farmaceutycznie dopuszczane sole.
Przedmiotem wynalazku jest także związek o wzorze
NH w którym:
X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -Br, -Cl, -F, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
R, jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę C-C^aklilowąoraz grupę -O-acylową;
R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę alkilową oraz grupę hydroksyalkilowąlub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą-O-acylową;
oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 1 do 5; orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole orazjego kompleksy.
Przedmiotem wynalazku jest także związek o wzorze:
R1
R2
NHR3
w którym:
Xjest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -F, -Cl, -Br, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
R1 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę Cj-C^aklilowąoraz grupę -O-acylową;
R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę CrC4-aklilowąoraz grupę hydroksyalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową oraz grupę etylową;
R4 oznacza grupę fenoksylową którą ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą -O-acylową oraz m oznaczą niezależnie liczbę całkowitą równą 1 do 5;
oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
N-metylo-3-(m-trifluorometylofenoksy)-3-(4-fluorofenylo)proamina.
Przedmiotem wynalazku jest także związek o wzorze:
NHR3
185 492 w którym:
(X)m jest wybrany z grupy obejmującej grupę meta-fluorową, meta-chlorową, orto-0-C1-C4-alkilową, orto-metylową, orto-fluorową orto-chlorową, meta-O-Cj^-alkilową, meta-metylową, orto-OH oraz meta-OH;
Ri oznacza H;
R2 oznacza H;
R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową lub etylową;
R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkil<^^A^ią, -OH, -OCH3, grupą -O-alkilową lub -O-acylową;
orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest kompozycja farmaceutyczną zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, charakteryzująca się tym, że jako substancję czynną zawiera związek wybrany z grupy obejmującej:
Związek 54
185 492
Związek 64
Η
Ν.
CH3
Związek 70
Związek 65
Związek 72
Związek 71
Związek 76
Związek 77
Związek 78
Związek 79
Związek 81
Związek 82
Związek 83
Związek 84
Związek 87
Związek 85 mieszanina 2 związków
Związek 86 mieszanina 2 związków
185 492
Związek 97
NHj
Związek. 101
Związek 107 mieszanina 2 związków
185 492
Związek 114
Związek 124
Związek 125
Związek 126
185 492
NR
NR
Związek 137
Związek 142
Związek 143
Związek 144
Związek 145
Związek 149
Związek 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-71, 73, 76-79, 81-84, 88-90, 92-98, 101-103, 105, 107-109, 111, 115, 117-123, 125-127, 129-136,138,139,142,144-146,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 70, 75, 76, 81-83, 85-90, 92-97, 100-103, 105, 106, 108, 109, 111, 115, 118-122,125-133,135-139,142,144-146,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 70, 76,81-83, 88-90,92-97,101-103,105, 106,108,109,111,115,118-122, 125-127,129-1333135,136,138,139,142,144-146,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66,69, 82, 83, 89,90,93-97, 103,111, 118-120, 122, 126,135-138,142,144,145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 82, 83, 89, 90, 93-97,103, 111, 118-120, 122, 126, 135, 136, 138, 142,144, 145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 60,66,69,103,111,118-120,122,136-138,142,144,145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 118-122, 137, 145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 118-122, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 63 oraz 64 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związek 119 orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związek 144 orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystnie kompozycja farmaceutyczna zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związek 60 orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Przedmiotem wynalazku jest także kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, charakteryzująca się tym, że jako substancję czynną zawiera związek o wzorze:
185 492
R1
w którym:
X jest niezaleznie wybrany z grupy obejmującej -Br, -Cl, -F, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
R1 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę Cj^-aklilową oraz grupę -O-acalową;
R2 jest niezaleznie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę alkilowąoraz grupę hydroksaalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupa alkilowa, -OH, -OCF3, grupa -O-alkilowa lub grupa -O-acalowa;
oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 1 do 5; orazjego farmaceutycznie dopuszczalne sole orazjego kompleksy.
Przedmiotem wynalazku jest także kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, charakteryzujący się tym, że jako substancję czynną zawiera związek o wzorze:
NHR3 (X) w którym:
X jest niezależnie wybrano z grupy obejmującej -F, -Cl, -Br, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acalową;
R[ jest niezależnie wybrana z grupy obejmującej -H, grupę Cj^-aklilowąoraz grupę -O-acylową;
R2 jest niezależnie wybrana z grupy obejmującej -H, grupę C1-C4-aklilowąoraz grupę hadroksoalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
R3 jest wybrana z grupy obejmującej grupę metylową oraz grupę etylową;
R4 oznacza grupę fenoksalową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą -O-alkilową lub grupą -O-acylową; oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 1 do 5;
oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
N-metylo-3-(m-trifluorometylofanoksa)-3-(4-fluorofenalo)proαmma.
Przedmiotem według wynalazku jest także kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, charakteryzujący się tym, że jako substancję czynną zawiera związek o wzorze:
185 492
w którym:
(X)m jest wybrany z grupy obejmującej grupę meta-fluorową, meta-chlorową, orto-O-C1-C4-elkiloną, orto-metaloną, orto-flueroną, orto-chlorową, meta-O-C^-alkilową, meta-metylową, orto-OH oraz meta-OH;
R1 oznaczą H;
R, oznacza H;
R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową lub etylową;
R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupa alkilowa, -OH, -OCH3, grupą -O-alkilową lub -O-acylową;
oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
Kompozycja farmaceutyczna według wynalazku jest przeznaczona do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych. Chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi udar, wstrząs mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, epilepsja, lęk, choroba Alzheimera, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona albo stwardnienie zanikowe boczne.
Kompozycja farmaceutyczna według wynalazku ma działanie neurologiczne w jest przeznaczona do leczenia zwłaszcza udaru. Udar stanowi zwłaszcza udar oiedokrwieooa ogólny. Udar stanowi zwłaszcza udar niedokrwienny ogniskowy. Udar stanowi zwłaszcza udar krwotoczny. Chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi zwłaszcza choroba Parkinsona.
Zgłaszający przebadał strukturalną szkodliwą działalność w biologiczną aktywność aryloalkiloamm (czasem przytaczanych jako toksyny araloamioowe, toksyny poliaminowe, toksyny acalopeliemioowe lub toksyny poliammoamidowe) w jadzie pająka i osy, i ustalił, że aryloalkiloamioa obecne w tym jadzie działejąjeko silny niekompetyeanoy antagonista kanałów Ca2+ sterowanych przez receptor glutaminianu, w CNS ssaków. Mimo, że te związki aryleelkileaminowe zawierają w swej strukturze cząstkę poliammy, nie są one podobne do innych znanych prostych poliamin, z powodu posiadania ogromnej, siły i specyficznego wpływu na pewne typy kanałów Ca2+ sterowanych przez receptory.
Przy użyciu ^ty^ych aryloalkiloemiojak wskazują struktury, zsyotetyzowaoo i zbadano liczne analogi. Początkowe odkrycia na araloalkiloaminach z jadu, izolowanych w oczyszczonych, potwierdzono wykorzystując eryloalkiloeminy syntetyczne. Związki te są małymi cząsteczkami (ciężar cząsteczkowy < 800) o przelaniajdcej się skuteczności w modelach in vivo udaru i epilepsji. Kompleksu receptor NMDA-jonofor użyto jako modelu kanałów Ca2+ sterowanych przez receptory. Okazało się, że wybrane aryloalkiloammy blokują odpowiedzi, w których pośredniczy receptor NMDA, za pomocą nowego mechanizmu. Ponadto, unikalny behawioralny profil farmakologiczny tych związków sugeruje, że prawdopodobnie nie powodują one podobnej do PCP aktywności psychemimeeycznej i niedoborów pojmowania, które charakteryzują inne inhibitory receptora NMDA. Ostatecznie, eraloalkiloaminy są wyjątkowe wśród antagonistów receptora NMDA dlatego, że są one zdolne do antagonizowania pewnych pedtypón klonowanych w podlegających ekspresji receptorów AMPA, mianowicie tych, które sdprzepuszcoaloe dla Ca2+. Aryloalkiloammy zatem, sdjedand znaną klasą związków zdolnych do antagonizowania zwiększania zawartości wapnia w catosolu, w którymi pośredniczy receptor glutaminianu, bez względu na farmakologiczną definicję podtypu receptora. Dodatkowo, aryloalkiloamioa hamują inny kanał Ca2+ sterowany przez receptor, nikotynowy receptor chelinergiczny. Jeżeli podano, że nadmierny w przedłuzony wzrost Ca2+ w catosolu był związany z etiologiąkilku
185 492 schorzeń i chorób neurologicznych, takie aryloalkiloaminy są wartościowymi małymi cząsteczkami prowadzącymi do rozwoju nowego leczenia różnych schorzeń i chorób neurologicznych.
Zgłaszający ustalił, że wybrane aryloalkiloaminy wiążą się z wysokim powinowactwem z nowym miejscem na kompleksie receptor NMDA-jonofor, którego dotąd nie określono, i że wymienione aryloalkiloaminy nie wiążą się z wysokim powinowactwem z żadnym ze znanych miejsc (miejsce wiązania glutaminianu, miejsce wiązania glicyny, miejsce wiązania MK-801, miejsce wiązania Mg2+ miejsce wiązania Zn2+, miejsce wiązania poliaminy, miejsce wiązania sigma) na wymienionym kompleksie receptor NMDA-jonofor. To ustalenie pozwoliło zgłaszającemu rozwinąć sposoby w protokoły, za pomocą, których można określić użyteczne związki, które zapewniają zarówno związki użyteczne terapeutycznie jak i związki prowadzące do rozwoju innych związków terapeutycznie użytecznych. Związki te możną identyfikować przez skrining pod względem związków, które wiążą się przy nowym miejscu wiązania aryloalkiloaminy, i przez określenie, czy taki związek ma wymagane właściwości biologiczne, farmakologiczne i fizjologiczne.
Sposób obejmuje etap identyfikacji związku, który wiąże się z kanałem Ca2+ sterowanym przez receptor, w miejscu związanym przez związki aryloalkiloaminowe przytaczane tu jako związek 1, związek 2 lub związek 3, i posiadające struktury ukazane poniżej.
Związek 1
K
Związek 2
Związek 3
Przez „związek użyteczny terapeutycznie” rozumie się związek, który jest potencjalnie użyteczny w leczeniu stanu schorzenia w choroby. Związek nie odkryty metodą skriningu charakteryzuje się posiadaniem potencjalnej użyteczności terapeutycznej w leczeniu, ponieważ nie przeprowadzono jeszcze testów klinicznych w celu określenia użyteczności terapeutycznej.
Przez „chorobę lub zaburzenie neurologiczne” rozumie się chorobę lub zaburzenie układu nerwowego, włączając, lecz bez ograniczania, ogólne lub ogniskowe niedokrwienie i udar krwotoczny, wstrząs mózgu, uszkodzenia rdzenia kręgowego, niedokrwienie rdzenia kręgowego, uszkodzenie komórki nerwowej wywołane niedokrwieniem lub niedotlenieniem, ciężki stan noworodka, epilepsja, lek, niedobory neuropsychiatryczne lub pojmowania spowodowane niedokrwieniem, lub niedotlenienia, takie jak te, które często występują w konsekwencji operacji serca pod obejściem sercowo-płucnym, oraz choroba neurodegeneracyjna.
Przez „chorobę lub zaburzenie neurologiczne” rozumie się te stany chorobowe i warunki, w których środek zabezpieczający układ nerwowy, środek przeciwkonwulsyjny, przeciwlękowy, przeciwbólowy, rozluźniający mięśnie i/lub dodatek do ogólnego znieczulenia, może być wskazany, użyteczny, rekomendowany lub przepisany.
185 492
Przez „chorobę neurodegeneracyjną” rozumie się choroby, włączając, lecz bez ograniczenia, chorobę Alzheimera, chorobę Huntingtona, chorobę Parkinsona oraz stwardnienie zanikowe boczne (ALS).
Przez „środek zabezpieczający nerwy” rozumie się związek umożliwiający zapobieganie zniszczeniu neuronów lub śmierci związanej ze schorzeniem lub chorobą neurologiczną.
Przez „środek przeciwkonwulsyjny” rozumie się związek umożliwiający redukowanie konwulsji wytworzonych przez stany, takie jak proste napady częściowe, kompleksowe napady częściowe, stan padaczkowy lub napady wywołane przez wstrząs, takie jak występujące po uszkodzeniu głowy, włączając operację głowy.
Przez „środek przeciwlękowy” rozumie się związek umożliwiający zniesienie uczuć obawy, niepewności i strachu, które są charakterystyczne dla lęku.
Przez „środek przeciwbólowy” rozumie się związek, umożliwiający usunięcie bólu, przez zmianę percepcji odbierania szkodliwych bodźców, bez tworzenia znieczulenia lub utraty przytomności.
Przez „środek rozluźniający mięśnie” rozumie się związek, który zmniejszą napięcie mięśni.
Przez „dodatek w znieczuleniu ogólnym” rozumie się związek użyteczny w sprzęganiu ze środkami anestezjologicznymi, w powodowaniu utraty odczuwania bólu związanego z utratą przytomności.
Przez „silny” lub „aktywny” rozumie się, że związek posiada aktywność w kanałach wapniowych sterowanych przez receptor, włączając receptory NMDA, receptory AMPA przepuszczalne dla Ca2 i nikotynowe receptory cholinergiczne, z wartościami IC50, wynoszącymi mniej niż 10 pM, a nawet korzystniej mniej niż 1 nM.
Przez „selektywny” rozumie się, że związek jest silny w kanale wapniowym sterowanym przez receptor, jak określono powyżej, lecz jest słabszy więcej niż 10-krotnie, korzystniej 50-krotnie, a nawet korzystniej 100-krotnie, w innych receptorach neurotransmiterów, kanałów jonowych sterowanych przez receptory lub kanałów jonowych zależnych od napięcia.
Przez „próby biochemiczne w elektrofizjologiczne działania kanału wapniowego sterowanego przez receptor” rozumie się próby przeznaczone do wykrywania sposobami biochemicznymi lub elektrofizjologicznymi aktywności funkcjonalnej kanałów wapniowych sterowanych receptorami. Przykłady takich prób obejmują, lecz bez ograniczenia, próbę fluometrycznąfura-2 dla wapnia cytozolowego w hodowanych komórkach ziaren mózgu szczura (patrz przykład 1 i przykład 2) próby elektrofizjologiczne zacisku połączenia (patrz przykład 3 i przykład 27), próby transmisji synaptycznej płatów hipokampu szczura (patrz przykład 5), próby wiązania radioligandu (patrz przykład 4, przykład 24, przykład 25 i przykład 26) oraz próby zabezpieczenia nerwu in vitro (patrz przykład 60).
Przez „skuteczność” rozumie się, że statystycznie istotny poziom żądanej aktywności, można wykryć za pomocą wybranego związku; przez „istotny” rozumie się istotność statystyczną na poziomie p <0,05.
Przez „aktywność zabezpieczającą nerwy” rozumie się skuteczność w leczeniu chorób lub zaburzeń neurologicznych, włączając, lecz bez ograniczenia, ogólne i ogniskowe niedokrwienie i udar krwotoczny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, niedokrwienie rdzenia kręgowego, zniszczenie komórki nerwowej spowodowane przez niedokrwienie lub niedotlenienie, takie jak zatrzymanie serca lub ciężki stan noworodka, niedobory neuropsychiatryczne i pojmowania spowodowane niedokrwieniem lub niedotlenieniem, takie jak te, które często występują w konsekwencji operacji serca przy obejściu sercowo-płucnym, oraz choroby neurodegeneracyjne, takie jak choroba Alzheimera, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona w stwardnienie zanikowe boczne (ALS) (patrz przykłady 7 i 8 poniżej).
Przez „aktywność przeciwkonwulsyjną” rozumie się skuteczność w zmniejszaniu konwulsji tworzących się w warunkach, takich jak prosty atak częściowy, kompleksowy atak częściowy, stan epileptyczny, ataki wywołane przez wstrząs, taki jaki występuje w następstwie uszkodzenia głowy, włączając operację głowy (patrz przykłady 9 i 10 poniżej).
185 492
Przez „aktywność przeciwlękową” rozumie się, że związek znosi uczucia obawy, niepewności i strachu, które są charakterystyczne dla lęku.
Przez „aktywność przeciwbólową” rozumie się, że związek sprawia brak bólu w odpowiedzi na bodziec, który zwykle byłby bólowy. Taka aktywność byłaby użyteczna w stanach klinicznych ostrego i chronicznego bólu, włączając, lecz bez ograniczenia się do następujących: bóle przedoperacyjne; neuropatie obwodowe, takie jakie występująprzy cukrzycy i stwardnieniu rozsianym; fantomalne bóle kończyn; bóle piekące; neuralgie, takie jakie występująprzy półpaścu; ból centralny, taki jakie widać przy uszkodzeniach rdzenia kręgowego; przeczulica bólowa; oraz allodynia (allodynia).
Przez „ból piekący” rozumie się schorzenie bólowe związane z uszkodzeniem nerwów obwodowych.
Przez „ból nerwowy” rozumie się ból związany z uszkodzeniem centralnego układu nerwowego.
Przez „przeczulicę bólową” zwiększona odpowiedź na bodziec, który normalnie jest bólowy.
Przez „allodynię” rozumie się ból spowodowany przez bodziec, normalnie nie prowokujący bólu (patrz przykłady 11 do 14 poniżej).
Przez „indukcję długoterminowego wzmacniania bodźca w płatach hipokampu szczura” rozumie się zdolność tężcowej stymulacji elektrycznej aferentnych pobocznych włókien Schaffera, do wywoływania długoterminowego zwiększania siły, przekazywania synaptycznego na pobocznym szlaku komórek, piramidalnych Schaffera CA-1, w płatach hipokampu szczura, utrzymywanych in vitro (patrz przykład 19).
Przez „dawkę terapeutyczną” rozumie się ilość związku, który łagodzi do pewnego stopnia jeden lub więcej objawów choroby lub stanu pacjenta. Dodatkowo, przez „dawkę terapeutyczną” rozumie się ilość, która przywraca do zdrowia albo częściowo, albo całkowicie, fizjologiczne lub biochemiczne parametry związane z ostrością choroby lub stanem. Generalnie, jest to ilość między około 1 nmolem i 1 μmolem związku, w zależności odjego EC50 (IC50 w przypadku antagonisty) i od wieku, wielkości i choroby związanej z pacjentem.
Przez „zakłócenie pojmowania” rozumie się zdolność do zakłócania nabywania, pamięci lub wypełniania nauczonego zadania (patrz przykład 20). Przez „zakłócenie pojmowania” rozumie się także zdolność do zakłócania normalnych racjonalnych procesów myślowych i rozumowania.
Przez „przerwanie funkcji motorycznych” rozumie się zdolność do znaczącego zmieniania aktywności lokomotorycznej (patrz przykład 15), lub wywoływania znaczącej ataksji, utraty prawidłowych odruchów, uspokojenia polekowego lub rozluźnienia mięśni (patrz przykład 160).
Przez „aktywność lokomotoryczną” rozumie się zdolność do wykonywania ruchów chodzenia.
Przez „utratę prawidłowych odruchów” rozumie się zdolność zwierząt, zwykle gryzoni, do doprowadzania się do normalnego stanu po położeniu w pozycji na grzbiecie.
Przez „wakuolizację neuronów” rozumie się wytwarzanie wakuoli w neuronach kory obręczy lub tylnego pląta ciała modzelowatego (patrz przykład 18).
Przez „aktywność naczyniowosercową” rozumie się zdolność do wywoływania znaczących zmian w parametrach, obejmujących, lecz bez ograniczenia, średnie ciśnienie tętnicze w puls (patrz przykłady 21 i 22).
Przez „nadpobudliwość” rozumie się wzmocnioną, podatność na bodźce pobudzające. Nadpobudliwość manifestuje się często zwiększeniem aktywności lokomotorycznej u gryzoni, którym podano lek (patrz przykład 15).
Przez „uspokojenie polekowe” rozumie się wpływ uspokajający w uciszający na aktywność i pobudliwość. Uspokojenie polekowe często objawia się znaczącym zmniejszeniem aktywności lokomotorycznej u gryzoni, którym podano lek (patrz przykład 15).
Przez „niewłaściwe wykorzystanie potencjału podobne do PCP” rozumie się potencjał leku źle użyty, jak i rozrywkowe użycie PCP (to jest „angielskiego pyłu”) przez człowieka. Uważa się, ze niewłaściwie wykorzystanie potencjału, jak PCP może być przewidziane przez zdol60
185 492 ność leku do uogólnienia do PCP, u gryzoni uczonych do odróżniania PCP w roztworze soli (patrz przykład 17).
Przez „uogólnienie do PCP” rozumie się, że wyczuwajązwiązek gryzonie uczone w odróżnianiu PCP z roztworu soli (patrz przykład 17).
Przez „aktywność psychomimetyczną jak przy PCP” rozumie się zdolność leku do wywoływania u człowieka objawów zachowania przypominające ostra psychozę, włączając halucynacje wzrokowe, paranoje, podniecenie w zamęt. Uważa się, że aktywność psychomimetycznajak przy PCP można przewidzieć u gryzoni przez zdolność leku do wytwarzania stereotypowych zachowań takich jak przy PCP, włączając ataksje, tkanie głową, nadpobudliwość i uogólnienie do PCP u gryzom uczonych odróżniania PCP z roztworu soli (patrz przykład 15, przykład 16 i przykład 17).
Przez „ataksję” rozumie się brak koordynacji mięśni.
Przez „tkanie” głową rozumie się stereotypowe zachowanie u gryzoni wywołane przez PCP, w którym głowa wykonuje szerokie, powolne, powtarzające się ruchy.
Przez „kompozycję farmaceutyczną” rozumie się skuteczną ilość związku według niniejszego wynalazku w farmaceutycznie dopuszczalnym nośniku, to jest preparat, do którego związek można dodać, aby go rozpuścić lub z drugiej strony ułatwić podawanie związku. Przykłady farmaceutycznie dopuszczalnych nośników obejmują wodę, roztwór soli w fizjologicznie buforowany roztwór soli. Taką kompozycje farmaceutyczną dostarcza się w odpowiedniej dawce. Takimi kompozycjami są generalnie takie, które są zatwierdzone do użytku w leczeniu specyficznych schorzeń przez FDA lub jego równoważnik w krajach poza USA.
Przez „pacjent” rozumie się każde zwierzę, które posiada komórkę z receptorem NMDA. Korzystnie, zwierzęciem jest ssak. Najkorzystniej zwierzęciem jest człowiek.
Przez „alkil” rozumie się rozgałęziony i nierozgałęziony łańcuch węglowodorowy, zawierający 1-6, korzystnie 1-4 atomy węgla, tak jak np. metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, sek-butyl, izobutyl, ter-butyl, 2-metylopentyl, cyklopropylometyl, allil i cyklobutylornetyl.
Przez „hydrokskyalkil” rozumie się grupę alkilowąjaką określono powyżej, podstawioną grupą hydroksylową.
Przez „acyl” rozumie się -C(O)R, gdzie R jest H lub alkilem jak określono powyżej, takie jak np. formyl, acetyl, propionyl lub butyryl;
albo Rjest -O-alkilem takim jak węglany alkilu lub Rjest N-alkilem takim jak karbaminiany alkilu.
W zalecanych postaciach realizacji, zastosowanie związku do leczenia obejmuje podawanie związku wybranego ze związków od 54 do 150, lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole i j ego kompleksy. Korzystnie związek posiada IC5q <10 M^ przy receptorze NMDA, korzystmej < 0,5 UM przy receptorze NMDA.
W leczeniu chorób lub zaburzeń neurologicznych podaje się kompozycję farmaceutyczną, według wynalazku, zawierająca związek, który wiąże się z kanałem wapniowym sterowanym przez receptor w miejscu związanym przez jeden ze związków arzloalkiloamin 1, związku 2 i związku 3, przy czym wymienione związki są silnymi i selektywnie nickompetytzwnzmi antagonistami w takim kanale wapniowym sterowanym przez receptor, i posiadąjąjedną lub więcej następujących farmakologicznych i clcktrofizjologicznzch właściwości: skuteczność, w biochemicznych i elektrofizjologicznych próbach in vitro, działania kanału wapniowego sterowanego przez receotor, aktywność erzcciwkonwulsyjna in vivo, aktywność zabezpieczania nerwów in vivo, aktywność przedwlekowa in vivo oraz aktywność przeciwbólowa in vivo; przy czym wymieniony związek posiada także jeden lub więcej następujących wpływów farmaceutycznych: związek nie zakłóca indukcji długoterminowego wzmacniania w płatach hieokameu szczura i w dawce terapeutycznej nie zakłóca pojmowania, nie przerywa wykonywania ruchów, nie powoduje wakuolizacji neuronowej, posiada minimalną aktywność sercowo-naczyniową posiada minimalny niewłaściwie użyty potencjał podobny do PCP oraz posiada minimalną aktywność
185 492 psychomimetyczną podobną do PCP. Przez „minimalny” rozumie się, że każdy skutek uboczny leku jest tolerowany przez przeciętną, osobę i w ten sposób, że lek można stosować do leczenia docelowej choroby. Takie skutki uboczne są dobrze znane w tej dziedzinie i są rutynowo uważane przez FDA za minimalne, gdy zatwierdza się lek dla docelowej choroby.
Leczenie obejmuje etapy pierwszego określenia pacjenta, który cierpi z powodu choroby lub zaburzenia neurologicznego, za pomocą standardowej metodologii, i potem leczenia takiego pacjenta kompozycją farmaceutyczną według wynalazku.
Związki według wynalazku są użyteczne do leczenia pacjenta, cierpiącego na chorobę lub zaburzenie neurologiczne, gdzie wymieniony związek jest związkiem typu poliaminy lub jej analogiem (to jest cząsteczka poliheteroatomowa), posiadająca wzór:
R1 Rl
I i
Ar- (O.-CO-NR1- fC),- [ZR R2 il·
Rl R1 i / <C)3h-N I \
R2 RJ gdzie Ar jest odpowiednio podstawionym pierścieniem aromatycznym, układem pierścieniowym lub inną jednostką hydrofobową; Ar może być pierścieniem aromatycznym (np. pierścieniowymi układami węglowymi, takimi jak naftylowe, 1,2,3,4-tetrahydronaftylowe, indanylowe w indenylowe), heteroaromatycznym, (np. indolilowy, dihydroindolilowy, chinolilowy i izochinolilowy, oraz ich odpowiednie pochodne 12,3,4-tetrahydro- i 2-okso-), alicykliczne, (cykloalifatyczne) lub heteroalicykliczne lub układ pierścieniowy (mono-, bi-, lub tricykliczny), posiadający 5- do 7-elementowy(e) pierścień(e), ewentualnie podstawione za pomocą. 1-5 podstawników niezależnie wybranych spośród niższych alkilów, zawierających 1-5 atomów węgla, niższych haloalkilów, zawierających 1-5 atomów węgla podstawionych 1-7 atomami halogenu, niższych grup alkoksy, zawierających 1-5 atomów węgla, halogenowych, nitrowych, aminowych, niższych grup alkilaminowych, zawierających 1-5 atomów węgla, amidowych, niższych grup alkiloamidowych, zawierających 1-5 atomów węgla, cyjanowych, hydroksylowych, sulfohydrylowych, niższych grup acylowych, zawierających 2-4 atomów węgla, sulfonoamidowych, niższych grup alkilosulfonoaraidowych, zawierających 1 -5 atomów węgla, niższych grup alkilosulfotlenkowych, zawierających 1-5 atomów węgla, niższych grup hydroksyalkilowych, zawierających 1-5 atomów węgla niższych grup alkiloketonowych, zawierających 1-5 atomów węgla lub niższych grup tioalkilowych, zawierających 1-5 atomów węgla, każde m jest liczbą całkowitą, wynoszącą od 0 do 3 włącznie, każde k jest liczbą całkowitą, wynoszącą od 1 do 10 włącznie, każdej jestjednakowe lub różne i jest liczbą całkowitą, wynoszącą, od 3 do 12 włącznie, każde R1 i R2 wybiera się niezależnie z grupy, składającej się z atomu wodoru, nizszego alkilu, zawierającego 1-5 atomów węgla, niższej grupy alkiloaminowej, zawierającej 1-5 atomów węgla, niższej grupy alkiloamidowej, zawierającej 1-5 atomów węgla, niższej grupy mono-, dilub trifluoroalkilowej, zawierającej 1-5 atomów węgla, hydroksylowej, amidynowej, guanidynowej, lub z typowego powszechnego bocznego łańcucha aminokwasowego, albo z towarzyszącym atomem węgla, R1 w R2 wzięte razem tworzą grupę karbonylową, oraz każde Z wybiera się z grupy, składającej się z azotu, tlenu siarki, grupy amidowej, sulfoamidowej, oraz węgla.
Zalecane aromatyczne grupy główne obejmują, lecz bez ograniczenia, następujące:
185 492
och3 ά’ Grupa główna A \V\ LA-ji Grupa główna B A OH Grupa główna C
R v Y Ώ
HjN-__rf
GOC. R
0
Grupa główna D
Grupa główna E Grapa główna F
R v a Grapa główna G
gdzie Y
Rl Rl? Rl
I I I
Ar-(C)m-CO-NRl-(C)-j-[ZR!-(C) j ]
I I I
R2 R2 R2
Rl
R2
Wyłącza się z niniejszego wynalazku znane związki, których struktura chemiczna kryje się za ogólnym związkiem przedstawionym powyżej.
W dalszych zalecanych postaciach wynalazku, związek wybiera się z grupy związków 4-18, gdzie takie związki posiadają wzory:
Związek 4
O NH
Związek 5
185 492
Związek 6
NHj
Związek 8
Związek 11
185 492
Związek 13
O
Związek 17
Związek 18
185 492
Zgłaszający ustalił także (patrz przykład 23 poniżej), że uproszczone aryloalkiloaminy (patrz poniżej) są silnymi, niekompetyeywnymi antagonistami kompleksu receptor NMDA-jonofor. Uproszczone aryloalkiloemioy są inne niż aryloalkiloammy wymieniono przykładowo jako związki 4-18, jakie opisano powyżej. Dla przykładu, takie związki wiążą się z miejscem znakowanym za pomocą [3H]MK-801 w stężeniach, zmieniających się około 1 -400-krotaie wyższych niż te, które antagonizują działanie, w którym pośredniczy receptor NMDA. Takie uproszczone aryloalkiloemioy posiadają jedną lub więcej z następujących właściwości biologicznych: znacząca aktywność zabezpieczająca nerwy, znacząca aktywność przeciwkoowulsyjoa, znacząca aktywność przeciwbólowa, brak stereotypowego zachowania podobnie jak dla PCP u gryzoni nadpobudliwość i tkanie głową), w skutecznych dawkach zabezpieczających nerwy, proecinkoonulsyjoych i przeciwbólowych, brak uogólnienia do PCP w próbie odróżniania PCP w dawkach zabezpieczających nerwy, przeciwkonwulsyjnych i przeciwbólowych, brak nekuolizacji neuronów, w dawkach zabezpieczających nerwy, przeciwkonwulsyjnych i przeciwbólowych, znacznie słabsza aktywność przeciw wrażliwym na napięcie kanałach wapniowych, i minimalna aktywność podciśnieniowa w dawkach zabezpieczających nerwy, przeciwkonwu^jnych i przeciwbólowych. Takie związki megąjedoekże hamować indukcję LTP w płatach hipokampu szczurów i mogą wytwarzać zaburzenia ruchu w dawkach zabezpieczających nerwy, proeciwkonwulsyjnach i przeciwbólowych.
Można wykonać modyfikacje strukturalne, w związkach takich jak 60, które nie dołączają materialnie do związku seruktura z ektywoościd(SAR) ilustrowanej tutaj. Przykładowo, udanej zamiany lub podstawienia bioiooseerycznego ewentualnie podstawionych grup fenylowych, takich jak występujące w związku 60, można dokonać za pomocą innych lipefilonych lub półpelamych aromatycznych (np. naftylonych, naftoksy, benzylowych, fenoksy, fenylotio), alifatycznych (alkilowych, np. izopropylowych), cykloalifa1aczoych (cykloalkilowych, np. cakloheksylonach), [np. pirydylonych, furaoylonych, tiofuraoylenych (tiofenylowych)] lub innych funkcjonalnych grup lub układów, dobrze znanych w tej dziedzinie, staną się one klinicznie użytecznymi, związkami (homologami strukturalnymi, analogami i/lub należącymi do tej samej grupy) z podobnymi właściwościami farmaceutycznymi i aktywności przy receptorze NMDA (np. porównaj ze związkami 75,79,83,93,119-122,125,126,128,130,132,137,144 i 145). Przykładowo, takich zamian lub podstawień użyto do wielkiego wpływu na rozwój SAR wśród innych grup z bardzo udanymi klinicznymi i handlowymi syntetycznymi czynnikami farmaceutycznymi, takimi jak klasyczne H2-eotyhistamioy, eotycholinergiki (środki aotymuskaranowe; np. przeciw chorobie Parkinsona), środkami przecindepresyjoymi (włączając związki erójcykliczoe), oraz opioidy przeciwbólowe [patrz, Foye i in., Principles of Medicinal Chemistry, wydanie 4, Lea w Febiger/Williams i Wilkins, Filadelfia, PA, 1995, strony 233,265,281 -282,340-341,418-427, oraz 430; J.R.Prous The Year s Drug News, Therapeutic Targets -1995 Edition, Prous Science Publishers, Barcelona, Hiszpania, 1995, strony 55-56,58-59,74, 89,1440145,296-297 w 317]. Podobnie, bioizosteryczne wymiany lub podstawienia grupy metylenowej lub metynowej w szkielecie propylowym związków, takich jak 60. np. tlenem, siarką lub azotem, staną się klinicznie użytecznymi związkami aktywnymi wobec receptora NMDA z podobnie użytecznymi właściwościami farmaceutycznymi, takimi jak 88 (zmodyfikowana struktura „klasycznego typu H2-antyhistamioa”), które można dalej optymalizować pod względem aktywności przy receptorze NMDA przez sporządzenie np. odpowiedniego związków), zawierającego np. grupę(y) (bis)(3-fluorofeoylo) jakie podał niniejszy wynalazek. Szkielet propylowy związków, takich jak 60, można także z powodzeniem modyfikować przez włączenie układu pierścieniowego (jak w związkach 102 w 111) i/lub nienasycenie (np podwójne wiązanie, jak w związkach 81, 106, 109 i 139), aby wytworzyć dalej klinicznie użyteczne związki aktywne wobec receptora NMDA według niniejszego wynalazku (porównaj związki cytowane powyżej).
185 492
W powiązanych aspektach wynalazku, opisano tutaj również sposób wytwarzania środka tarapautyąrnago, obejmujący etapy skriningu pod względem wymienionego środka, przez określenie, czy wamiaziony środek jest aktywny wobec kanału wapniowego sterowanego przez receptor i zsyztetazowazia wymienionego środka terapeutycznego w ilości wystarczającej do zapewnienia wymienionego środka, w wystarczającej ilości, pacjentowi. Wymieniony skrining można przeprowadzić metodami znanymi przeciętnemu specjaliście i można np. przeprowadzić je metodami przedstawionymi tutaj. F achowcy obeznani w metodach stosowanych do synteza środków terapeutycznych w ilościach wystarczających do zapawniazia ich w wystarczającej ilości.
W zalecanym aspekcie, wymieniona kanał wapniowy sterowany przez raąeptorjest receptor NMDA. W bardziej zalecanym aspekcie, wymieniony sposób dodatkowo obejmuje etap dodawania farmαąautaczma dopuszczalnego nośnika do wymienionego środka. W dalszym zalecanam aspekcie, wymieniony środek terapeutyczny wybrany jest z grupy, składającej się ze związków 54-150. W szczególnie zalecanam aspekcie, wymieniona środek terapeutyczny podaje się pacjentowi, cierpiącemu na chorobę lub zaburzenie neurologiczne. W korzystnym aspekcie, womiaziono skrining obejmuje etap identyfikacji związku, który wiąże się z kanałem wapniowym sterowanym przez receptor w miejscu związanym przezjedną z związku aryloałkiloaminowym 1, związku 2 i związku 3.
185 492
185 492
185 492
185 492
Związek 118
Związek 119
Związek 120
Związek 121
Związek 122
nh2
ZMązek E24
NH2
Związek 123
-
Związek 126
Związek 125
Związek 127
NH2
Związek 128
Związek 129
F
Związek 130
Związek 131
Związek 13 2
Związek 133
NHj
Związek 134
Związek 135
Związek 136
Związek 137
Związek 138
185 492
XV. A a) Związek 139 ,NH, Związek 141 NH,
AA 1 H A A
AA, CH, NH,
-ó HjCO A
Związek 142 Związek 143 Związek 144
Ar- CH,
A σ° cc
Związek 145 Związek 166 Związek 477
A A A
,ΝΗ,
0 CA A
Związek 148 Związek M 6 wwiązek 150
Inne cechy i korzyści wynalazku ukażą się w następującym opisie zalecanych postaci ich realizacji i w zastrzeżeniach.
Opis zalecanych postaci realizacji
To, co następuje, jest szczegółowym opisem sposobów i testów, za pomocąktórych można identyfikować terapeutycznie użyteczne Związki wykorzystywać je w leczeniu chorób i schorzeń neurologicznych. Testy przytacza się przykładowo za pomocą/astosowania Związku 1, Związku 2 lub Związku 3, lecz można także stosować inne Związki (jakie ukazano), które posiadają podobną aktywność biologiczną w tych próbach, do wykorzystania w testach. Wskazanych Związków, takich jak Związek 1, Związek 2 lub Związek 3, można użyć do tworzenia modeli cząsteczkowych, przy użyciu standardowych procedur, lub istniejące czy Związki w bibliotekach produktów naturalnych można skriningować metodami opisanymi poniżej.
Jednym kluczowym sposobem jest środek, którym Związki można szybko skriningować za pomocą standardowych technik wiązania radioligandu (oznaczenie wiązania aryloalkiloaminy znakowanej radiologicznie), aby identyfikować te Związki, które wiążą się w tym samym miejscu na kanale Ca2+ sterowanym przez receptor, jak Związek 1, Związek 2 lub Związek 3. Dane z takich badań wiązania radioligandu także potwierd;zj że wymienione Związki nie hamująwiązania plIhiryloalkiloaminy przez działanie w znanych miejscach, na kanałach Ca2+ sterowanych przez receptor (tak jak miejsce wiązania glutaminianu, miejsce wiązania glicyny, miejsce wiązania MK-801, miejsce wiązania Zn2+, miejsce wiązania Mg2+, miejsce wiązania sigma lub miejsce wiązania poliaminy na kompleksie receptor NMDA-jonofor). Ten test skriningu pozwala zidentyfikować i skriningować pod względem aktywności w innych oznaczeniach, ogromne ilości potencjalnie uzytecznych Związków. Fachowcy rozpoznają. że inne szybkie oznaczenia do wykrywania miejsc wiązania aryloalkiloaminy na kanałach Ca2+ sterowanych przez receptor, można obmyśleć i użyć w tym wynalazku.
Dodatkowe badanie wykorzystuje metodologię elektrofizjologiczną (zacisku połączeń), aby rozszerzyć uzyskane wyniki o wyżej wspomniane oznaczenie wiązania radioligandu. Takie wyniki potwierdzą, ze Związki wiążące się z miejscem aryloalkiloaminowym, są funkcjonalny72
185 492 mi, niekompetytywnymi antagonistami kanałów Ca2+ sterowanych przez receptory, z następującymi właściwościami: blokowania otwartych kanałów, objawiającego się jako blokowanie zależne od użycia i zależny od napięcia początek i odwrót od blokowania, takie wyniki także potwierdzą, że wymienione Związki nie posiadajiąswej pierwotnej aktywności we wcześniej opisanych miejscach na kanałach Ca2+ sterowanych przez receptor (tak jak miejsce wiązania glutaminianu, miejsce wiązania glicyny, miejsce wiązania MK-801, miejsce wiązania ZR*, miejsce wiązania Mg2+, miejsce wiązania sigma lub miejsce wiązania poliaminy na kompleksie receptor NMDA-jonofor).
W dodatku, można użyć technologii rekombinacji DNA, aby uczynić testowanie nawet szybszym. Przykładowo, przy użyciu standardowych procedur, gen(y) kodujący nowe miejsce wiązania aryloalkiloaminy (to jest receptor) można identyfikować i klonować. Można tego dokonać w jeden z kilku sposobów. Przykładowo, można sporządzić kolumnę powinowactwa do arzloalkiloaminz, i przepuścić przez kolumnę rozpuszczone błony komórkowe lub tkanki, zawierające receptor arzloąlkiloąminy. Cząsteczki receptora wiążą się z kolumną i w ten sposób izoluje się je. Potem uzyskuje się częściową sekwencję aminokwasową, która pozwala izolowanemu genowi na kodowanie receptora. Alternatywnie sporządza się biblioteki ekspresji cDNA i podCrakcje biblioteki testuje się pod względem ich zdolności do zakłócania receptorów arzlkalkiloaminowzch na komórkach, które zwykle nie wykazują ekspresji takich receptorów (np. komórki CHO, komórki L myszy komórki HEK 293 lub oocyty Xenopus). W ten sposób, identyfikuje się frakcje biblioteki, zawierające klon, kodujący receptor. Kolejne podfrąkcjonowanie aktywnych frakcji biblioteki i oznaczenia dają w wyniku pojedynczy klon, kodujący receptor aryloalkiloaminy. Podobnie, można użyć zatrzymania lub usunięcia kloningu hybrydy. Wstrzykuje się do Scytów Xenopus razem z RNA z odpowiedniego źródła tkanki lub komórek (np. tkanki mózgu człowieka). Ekspresję receptora aryloalkiloąminz wykrywa się jako np. dopływ wapnia stymulowany przez NMDA lub glutaminian, co można blokować za pomocą Związku 1, Związku 2 lub Związku 3. Klony cDNA testuje się pod względem ich zdolności do blokowania ekspresji tego receptora, gdy cDNA lub RNA są ehzbrzdyzowąnc do wybranego mRNA, przed iniekcjądo oocytów Xenopus. Klon odpowiedzialny za ten efekt izoluje się potem za pomocą procesu opisanego powyżej. Raz izoluje się gen receptora, stosuje się standardowe techniki do identyfikacji eklipeetzdu lub jego części, wzstąrceajacęj(ych) do Związania aryloalkiloamin (domena[y] wiązania aryloalkiloamin). Dalej, przy użyciu standardowych procedur, cały receptor lub domena(y) wiązania aryloalkiloaminz można poddać ekspresj i za pomocątechnologii rekombinacyjnej. Wymieniony receptor lub domena(y) wiązania można izolować i użyć jako odczynnik biochemiczny tak, że od użycia oznaczenia kompetytywnego wymienionego przykładowo poniżej, raczej stosuje się proste bezpośrednie oznaczenie wiązania. To jest, ekran ustawia się pod względem Związków, wiążących przy nowym receptorze arzloaliloaminowym. W ten sposób można równocześnie skriningować wielką liczbę Związków, np. przez pasaż przez kolumnę, zawierającą nowy receptor ąryloalkilkaminowz lub domenę wiązania aryloalkiloaminy, i analizę przeprowadzoną na Związkach, które wiążą się z kolumną.
Dodatkowe badanie wykorzystuje połączenie molekularnych technik biologicznych (ekspresji klonowanych receptorów NMDA, AMPA lub nikotynowych cholinergicenych) i technik elcktrofiejologicznych zaciskania połączenia. Konkretnie, analogi aryloalkiloamin można szybko skriningować pod względem siły przy klonowanych i wykazujących ekspresję podjednostek wyżej wymienionych kompleksów rcccetkr-jonofor. Mutageneza skierowana miejscowo, może być wykorzystana w próbie zidentyfikowania, które reszty aminokwasowe mogą być ważne w określaniu siły aIyloalkiloaminz.
Oznaczenia silnych i selektywnych antagonistów kanałów wapniowych sterowanych przez receptor w CNS ssaków.
Pożądane właściwości leku obejmują: wysokie powinowactwo i sektywność pod względem kanałów Ca2+ sterowanych przez receptor, tak jak obecne w NMDA, AMPA i kompleksach nikotynowych cholinergicznych (w porównaniu z odpowiedziami, w których pośredniczą inne receptory neurotransmiterowe, neurotrasmiterowe kanały jonowe sterowane przez receptory lub
185 492 kanały jonowe zależne od napięcia) oraz antagonizm niekompetytywny wymienionych kanałów Ca2+ sterowanych przez receptor.
Kompleks receptor NMDA-jonofor wykorzystuje się jako przykład kanału sterowanego przez receptor. Aktywacja receptora otwiera kanał selektywny wobec kationów, który pozwala na dopływ zawnątrzkomórkowego Ca2+ i Na+, dając w wyniku wzrost [Ca2+]j depolaryzację błony komórkowej. Pomiarów [Ca2+] użyto jako oznaczeń pierwotnych do wykrycia aktywności Związków araloalkilaaminowych na receptorach NMDA. Oczyszczone araloalkiloaminy, syntetyczne aioloalkiloaminy i syntetyczne analogi aroloalkiloamin przebadano pod względem aktywności w oznaczeniach in vitro umożliwiających pomiar aktywności receptora glutaminiowego. Aroloalkiloaminy obecne wjadzie różnych gatunków pająków, wybrano do szczegółowych badań. Araloalkiloaminy obecne w tychjadach są strukturalnie inne, lecz posiadająpodstawową strukturę klasy reprezentowanej przez Związek od 1 do 3. Inne bardziej uproszczone analogi syntetyczne, generalnie składają się z odpowiednio podstawionych aromatycznych grup chromoforowoch, połączonych z cząstką alkilo(pali)αmina (patrz Związki od 19 do 69 poniżej).
Poprawiono pierwotne oznaczenie, które dostarcza funkcjonalnego indeksu aktywności receptora glutaminianu i które pozwala na skrining o wysokiej wydajności. Pierwotne hodowle komórek ziaren mózgowych szczura obciążonych wskaźnikiem fluorometracznym fura-2, użyto do pomiaru zmian w [Ca2+], wywołanych przez NMDA i j ego antagonistę glicynę. Oznaczenie to dostarcza niezwykle czułego i precyzyjnego indeksu aktywności receptora NMDA. Wzrost [Ca2+] wywołana przez NMDAjest uzależniono od obecności glicyny i blokuje go zewnątrzkomórkowy Mg2+ lub antagonista, działający w miejscach wiązania glutaminianu, glicyna lub MK-801. Wzrost [Ca2+] wywołany przez glutαminien/glicanę jest łatwo wyróżniana przez jego odporność na inhibicję przez blokera kanałów [Ca2+] wrażliwych na napięcie. Ścisłość, którtąpotwierdzają wyniki pomiarów [Ca2+] uzyskane w badaniach elektrofizjologicznaąh i wiązania ligandu, sugerują, że takie oomiary odzwierciedlają ściśle aktywację kompleksu receptor NMDA-jonofor^.
Przykład I.
Mocne i nie współzawodniczące hamowanie funkcji receptora NMDA
Zmierzono wybiórcze działania hamowania arylaalkiloamin na przyrosty [Ca2+], w wyhodowanych móżdżkowych komórkach tucznych szczura. Przyrosty [Ca2+], byty wywoływane przez dodawanie NMDA/glicyny (50 pM/1 pM) w obecności lub pod nieobecność różnych stężeń każdego badanego Związku. Dla każdego badanego Związku wyprowadzano wartości IC50 na podstawie od 2 do 8 oddzielnych doświadczeń na każdy badany Związek, przy czym wartość standardowego błędu była poniżej 10% średniej wartości dla każdego Związku.
Wszystkie badane araloalkiloaminy blokowało przyrosty [Ca2+], w móżdżkowych komórkach tucznych wywoływane przez NMDA/glicynę. Pewne aryloalkiloamina o strukturze podobnej do struktury Związku 1 lub Związku 2 były prawie tak samo mocne jak MK-801 (IC50 = 34 nM), który jest najmocniejszym opisanym w literaturze Związkiem, o którym wiadomo, że wybiórczo blokuje receptory NMDA. Związek 3 miał IC50 = 2 nM, to jest był 17 razy mocniejszy od MK-801. Wiele zbadanych aryloalkiloamin było mocniejszych od takich anamatabolitów, jak AP5 (IC50 = 15 pM). Działania hamowania aroloalkilaamin nie były znoszone w wyniku zwiększania stężeń NMDA lub glicyny. Znaczy to, ze nie stwierdzono żadnej zmiany EC50 ani dla NMDA ani dla glicyny.Tak więc, aryloalkiloaminy są nie współzawodniczącymi antagonistami względem kompleksu receptor NMDA-jonofar i nie dz^^i^iaiąna miejsca wiązania zarówno glutaminianu, jak i glicyny.
Przykład II.
Aktywność względem funkcji receptora kainianu i AMPA
Pomiary [Ca2+], w móżdżkowych komórkach tucznych mogąbyć także stosowane do siedzenia aktywacji rodzimych receptorów kainianu lub AMPA obecnych w tej tkance. Jakkolwiek przyrosty [Ca2+], wywołane przez tych antagonistów miały mniejszą wartość od wywoływanych przez NMDA/gliąanę, to takie odpowiedzi są znaczące i mogą być stosowane do dokładnej oceny specyficzności działania aroloalkiloamin na określone farmakologicznie podtypy receptora
185 492 glutaminianu. Porównawcze pomiary [Ca2+], ujawniły wyraźną różnicę w selektywności receptora arylealkiloamin. Niektóre z nich, takie jak JSTX-3 (toksyna Joro Spider z pająka Nephila clavata) były mocniejszymi antagonistami odpowiedzi wywoływanych przez kainian (100 pM) lub AMPA(30 jjM). Z drugiej strony stwierdzono, że aryloalkiloaminy, znajdujące się w zakresie dwóch klas strukturalnych określonych przez Związek 1 i przez Związek 2, hamująwybiórczo odpowiedzi wywoływane przeoNMDA(uykaoując około 100-krotnąróżnicę mocy). Talk więc, aryloalkiloaminy, takie jak Związek 1 i Związek 2, są mocnymi i selektywnymi inhibitorami odpowiedzi wywołanych za pośrednictwem receptora NMDA w móżdżkowych komórkach tucznych.
Przykład III.
Badania elektrofizjologiczne za pomocą zacisku plasterkowego
Badania elektrofizjologiczne za pomocą zacisku plasterkowego na izolowanych neuronach korowych lub hipokampowych z mózgu dorosłego szczura dostarczyły dodatkowych informacji dotyczących mechanizmu działania Związku 1, Związku 2 i Związku 3. Badania te ujawniły mocne i selektywne hamujące działania arylnalkiloamin na odpowiedzi za pośrednictwem receptorów NMDA. Tak więc, Związki takie jak Związek 1, blokowały odpowiedzi na NMDA w nanomolowych stężeniach, nie wpływając na odpowiedzi na kainian. Wyniki te, które wykazują selektywne działania hamujące aryloalkiloamin na korowe i hipokampowe neurony, świadczą, źe aryloalkiloaminy celująw receptory NMDA w różnych obszarach w zakresie ośrodkowego układu nerwowego (CNS) ssaków Ponadto stwierdzono, że hamujące działania tych Związków zależą od ich zastosowania i od napięcia. To silnie sugeruje, że Związki te blokują otwarty kanał i w wyniku takiego działania zachowują się jak nie współzawodniczące antagonisty receptorów NMDA. Jednak przy tym jest ważne, że aryloalkileaminy mogą być odróżnione zarówno od Mg2+, jak również od MK-801, szczególnie pod względem zależności od napięcia ich początku działania i odwracalności tego działania.
Przykład IV.
Badania wiązania radioligandu
Badania wiązania radioligandu wykazały, że aryloalkiloaminy, takie jak Związek 1 i Związek 2, mająunikalne miejsce działania. Jakkolwiek pod pewnymi względami działająone podobnie do MK-801 (nie współzawodnicząca blokada otwartego kanału omówiona powyżej), to nie potrafią przemieścić wiązania [3H]MK-801 przy stężeniach, które całkowicie blokują odpowiedzi za pośrednictwem receptora NMDA. Te badania wykazujątakże, że aryloalkiloaminy nie wiążą się z dużym powinowactwem ze znanymi miejscami wiązania MK-801, Mg2+ lub poliaminy na kompleksie receptor NMDA-jonofor. Także aryloalkiloaminy nie wiążą się bezpośrednio z glutaminianem, glicyną lub z miejscami wiązania sigma przy stężeniach, które blokują odpowiedzi za pośrednictwem receptora NMDA. [3H] Związek 2 otrzymano jako radioligand do zastosowania w badaniach wiązania, aby dokładniej zbadać mechanizm działania Związku 2, a zwłaszcza do jego zastosowania jako wysokowydajnego ekranu do oceny aktywności innych analogów i do wykrywania nowych struktur. Podobne rozwiązanie zastosowano dla [3H] Związku 5. Jest jasne, ze Związki, takie jak Związek 1 i Związek 2, celują w miejsce na kompleksie receptor NMDA-jonofor, dla którego nie istnieją obecnie żadne inne znane Związki. Nowe miejsce działania aryloalkiloamin na poziomie cząsteczkowym oznacza wyraźne korzyści terapeutyczne na poziomie behawioralnym. Jak opisano poniżej, aryloalkiloaminy mają, zupełnie różny poziom behawioralny od innych nie współzawodniczących antagonistów receptora NMDA.
Przykład V.
Badania transmisji synaptycznej
Powyższe wyniki pokazują, że pewne aryloalkiloaminy, a zwłaszcza aryloalkiloaminy o strukturze podobnej do strukury Związku 1 i Związku 2, działająwedług nowego mechanizmu i miejsca działania, aby mocno i selektywnie hamować odpowiedzi za pośrednictwem receptora NMDA na neuronach z kilku różnych obszarów mózgu. W celu dokładniejszego zbadania selektywnych hamujących działań aryloalkiloamin oceniono ich działania na transmisję synaptyczną za pośrednictwem receptorów NMDA lub AMPA.
185 492
Transmisja za pośrednictwem glutaminianu na synapsach kolateralnych włókien Schaffera i na piramidalnych komórkach CA1 była zmierzona na wycinkach mózgu szczura zawierających hipokamp. W tym badaniu mierzy się elektrofizjologicznie depolaryzację postsynaptyczną spowodowaną przez presynaptyczne uwolnienie glutaminianu, co umożliwia łatwe odróżnienie synaptycznej transmisji za pośrednictwem receptorów NMDA lub AMPA. Ponownie stwierdzono, ze aryloalkiloaminy, takie jak Związek 1, Związek 2 i Związek 3, mają preferencyjne hamujące działania na odpowiedzi za pośrednictwem receptora NMDA i że obniżaj ąone odpowiedzi za pośrednictwem receptorów NMDA jedynie przy znacznie wyższych stężeniach. Na przykład, Związek 1 miał wartość IC50 dla odpowiedzi za pośrednictwem receptora NMDA przy 20 pM, ale IC50 dla odpowiedzi za pośrednictwem receptora AMPA przy 647 pM. Wyniki te pokazują, że aryloalkiloaminy mogą selektywnie hamować transmisję synaptyczną za pośrednictwem receptorów NMDA. Inne wystepujące w naturze aryloalkiloaminy, obecne w jadzie Agelenopsis aperta, podobnie wywierają silne i selektywne działania hamujące na odpowiedzi za pośrednictwem receptora NMDA w hipokampie szczura.
Zatem łącznie wyniki tych różnych badań uzupełniają się i razem identyfikują nową strukturalnie klasę Związków o mocnej i selektywnej aktywności hamującej na receptory NMDA w CNS ssaka. Ponadto, Związki te celują w unikalne miejsce na kompleksie receptor NMPA-jonofor. Związek 1, Związek 2 i Związek 3 wybrano do dalszych badań w różnych próbach in vitro i in vivo, które modelują punkty ważne terapeutycznie.
Aktywność neuroprotekcyjna
Pożądane właściwości leku neuroprotekcyjnego obejmują następujące cechy: (1) Lek może być podawany doustnie lub w postaci zastrzyków (to jest nie ulega on znaczącemu rozkładowi w żołądku, w jelicie lub w układzie naczyniowym i dzięki temu dociera do leczonych miejsc w ilości skutecznej terapeutycznie). Takie leki są z łatwością badane na gryzoniach, w celu określenia ich dostępności biologicznej. (2) Lek ma aktywność neuroprotekcyjną (to jest skuteczność), jeśli jest podawany po urazie niedokrwionym (udar, zamartwica) lub po urazie urazowym (uraz głowy, uraz rdzenia kręgowego). (3) Lek nie wykazuje żadnych lub ma bardzo małe działania uboczne, takie jak pogorszenie pojmowania, przerwanie zachowań motorycznych, uspokojenie polekowe lub nadpobudliwość, wakuolizacja neuronalna, aktywność sercowonaczyniowa, możliwość nadużywania typu PCP lub aktywność psychomimetyczna typu PCP.
Jakkolwiek glutaminian jest fizjologicznym transmiterem synaptycznym, to chroniczne poddawanie działaniu glutaminianu prowadzi do śmierci komórki neuronalnej. Wydaje się, że znaczna część neurodegeneracji spowodowanej przez glutamian może być złagodzona za pośrednictwem receptorów NMDA i wynika bezpośrednio z chronicznie zwiększonych zawartości cytozolicznego Ca2+. Obecnie istniejąliczne dowody doświadczalne na poparcie poglądu, że receptory NMDA i AMPA odgrywają główną rolę w pośredniczeniu w neuronalnej degeneracji po udarze i w innych przypadkach niedokrwistości/niedotlenienia (Choi, Glutamate neurotoxicity and diseases of the nervous system. Neuron 1; 623,1988). Dowód na to opiera się przeważnie na zdolności współzawodniczących i nie współzawodniczących antagonistów receptorów NMPA lub AMPA do skutecznego blokowania śmierci komórek neuronalnych w modelach udaru in vitro i in vivo. Z tego powodu zbadano Związek 1, Związek 2 i Związek 4 na ich neuroprolekcyjne działania w standardowych próbach wykrywania takiej aktywności.
Przykład VI.
Protekcja neuronów korowych
W celu oceny in vitro neuroprotekcyjnego działania aryloalkiloamin, mysie neurony korowe hodowane w pożywce poddawano w ciągu 5 minut działaniu NMDA i śledzono śmierć komórek do 24 h przez pomiar uwalniania mleczanu dehydrogenazy (LDH), czyli enzymu cytoplazmowego uwalnianego z umierających komórek (Choi i inni, Glutamate neurotoxicity in cortical cell culture, J. Neurosci. 7:357,1987). Działanie NMDA zabiło około 80% neuronów korowych. Związek 1 lub Związek 2, wprowadzany razem z NMDA, zapobiegał śmierci komórek z wartościami IC50, odpowiednio, 70 pM i 30 pM. Skuteczne stężenia aryloalkiloamin są wyższe niż stężenia innych nie współzawodniczących antagonistów receptorów NMDA, lecz zbliżone do stężeń innych
185 492 współzawodniczących antagonistów. Skuteczne stężenia antagonistów receptorów NMDA zmieniająsię w zależności od danych warunków doświadczalnych i od rodzaju badanych komórek (korowe, hipokampowe, prążkowe). To działanie neuroprotekcyjne wynika podobnie ze zdolności tych Związków do blokowania dopływu pozakomórkowego Ca2+ wyzwalanego przez receptor MDA.
Dokładniejsze badanie w celu oznaczenia potencjalnej skuteczności terapeutycznej obejmowało modele udaru in vivo. W modelach tych dopływ krwi jest chwilowo blokowany przez zaciskanie głównych tętnic do mózgu. Dwa modele in vivo tego rodzaju zastosowano do oznaczenia zdolności Związku 1, Związku 2 i Związku 4 do zapobiegania utracie komórek neuronalnych.
Przykład VII.
Dwustronne zamknięcie tętnicy szyjnej
Pierwsze badanie dotyczyło modelu dwustronnego wspólnego zamknięcia tętnicy szyjnej przy niedokrwieniu przodomózgowia, wykonanego na gerbilu (Karpiak i inni, Animal models for the study of drugs in ischemic stroke. Ann. Rev. Pharmacol. Toxicol. 29:403,1989; Ginsberg i Busto, Rodent models of cererbal ischemia. Stroke 20: 1627, 1989). Przepływ krwi do mózgu przerywano na 7 minut przez zaciśnięcie tętnic szyjnych. Badane Związki podawano w jednej dawce wewnątrzotrzewnowo (i.p.) w ciągu 30 minut po przywróceniu przepływu krwi. Podczas tych doświadczeń utrzymywano temperaturę ciała zwierząt równą 37°C dla zapobiegnięcia ewentualnej reakcji hipotermicznej. Wykazano, że wiele antagonistów receptora NMDA powoduje hipotermię i że takie działanie może odpowiadać w znacznej mierze za ochronne działanie tych Związków. Po upływie 4 dni badano mózgi na śmierć komórek neuronalnych przez wybarwianie srebrem odcinków mózgu i ilościowe oznaczanie śmierci za pomocą analizy morfometrycznej. Związek 2 (20 mg/kg) znacząco (p < 0,05) chronił przed śmiercią komórek neuronalnych we wszystkich zbadanych obszarach mózgu (obszar CA1 hipokampu, prążkowie i nowa kora). Dawki tak małe jak 1 mg/kg powodowały całkowitą ochronę prążkowia. Stopień ochrony jest porównywalny ze stopniem uzyskiwanym za pomocąpodobnych dawek nie współzawodniczącego antagonista NMdA, czyli MK-801.
W dalszych doświadczeniach Związek 1(10 mg/kg) powodował 23% zmiejszenie śmierci neuronalnej w obszarze CA 1 hipokampa gerbila zmierzone po 7 dniach od wtórnego niedokrwienia, natomiast Związek 4(10 mg/kg) dawał 90% ochronę.
Przykład VIII.
Zamknięcie środkowej tętnicy szyjnej
Model udaru środkowej tętnicy szyjnej wykonany na szczurach (Karpiak i inni, Animal models for the study of drugs in ischemic stroke. Ann. Rev. Pharmacol. Toxicol. 29: 403,1989; Ginsberg i Busto, Rodent models of cererbal ischemia. Stroke 20:1627,1989) różni się od modelu na gerbilu, ponieważ powoduje bardziej ograniczony zawał mózgu i tym samym przybliża inny rodzaj udaru (ogniskowy udar zakrzepowy). W pierwszym badaniu przy użyciu tego modelu udaru, jedna tętnica mózgu była trwale zamknięta w wyniku chirurgicznego podwiązania. Badane Związki podawano po upływie 30 minut od zamknięcia w postaci jednego zastrzyku wewnątrzotrzewnowego (i.p.). Podczas tych doświadczeń utrzymywano temperaturę ciała zwierząt równą 37°C dla zapobiegnięcia ewentualnej re akcj i hipotermicznej. Po upływie 24 h badano mózgi histologicznie na utratę komórek neuronalnych. Obliczano objętości zawałowe, stosując powierzchnię bladości histologicznej z 10 szkiełek i całkując odległość między każdym kolejnym przekrojem. Stwierdzono, że jedna dawka (0 mg/kg) Związku 1 znacząco (p <0,05) chroniła przed utratą komórek neuronalnych, równie dobrze, jak maksymalnie skuteczna dawka (10 mg/mg) MK-801 (około 15% ochrona). Wstępne badania przy użyciu Związku 2 (20 mg/kg) wskazywały na podobną tendencję.
W drugim badaniu ogniskowego mózgowego niedokrwienia u szczurów środkowa tętnica szyjna była trwale zamknięta przez przeprowadzenie małego kawałka nici chirurgicznej przez tętnicę szyjną do obszaru środkowej tętnicy szyjnej. Utrzymywano temperaturę ciała zwierząt równą 37°C. Związek 4, w ilości 10 mg/kg, i.p., podawany natychmiast po wystąpieniu niedo185 492 krwienia, dawał statystycznie znaczące zmniejszenie objętości zawału mózgu (20%) rejestrowane po 24 h.
W trzecim modelu ogniskowego mózgowego niedokrwienia u szczurów zawał niedokrwiony wytwarzano metodą fotoerombetycznd przy użyciu barwnika Rose Bengal. Związek 4, w ilości 10 mg/kg, i.p., podawany po 30 minutach od wystąpienia niedokrwienia, dawał 20% zmniejszenie objętości zawału mózgu, zbliżone do obserwowanego przy użyciu antagonistu nie współzawodniczącego receptora NMDA, czyli MK-801.
W czwartym modelu ogniskowego mózgowego niedokrwienia u szczurów środkowa tętnica szyjna była przejściowo zamknięta przez przeprowadzenie małego kawałka nici chirurgicznej przez tętnicę szyjną do obszaru środkowej tętnicy szyjnej. Nić chirurgicznąnyjmowano po okresie niedokrwienia równym 2 h. Utrzymywano temperaturę ciała zwierząt równą 37°C. Związek 4, w ilości 10 mg/kg, i.p., podawany natychmiast po wystąpieniu niedokrwienia, dawał statystycznie znaczące zmniejszenie objętości zawału mózgu (37%) rejestrowane po 72 h.
Z tych wyników in vivo wynika kilka ważnych cech badanych Związków. Po pierwsze, i co jest najważniejsze, Związek 1, Związek 2 i Związek 4 wykazują działania oeuroproeekcyjoe w różnych modelach udaru in vivo. Badanie na gerbilu jest modelem przejściowego globalnego niedokrwienia mózgu i niedotlenienia, takiegojak zatrzymanie serca lub niedotlenienie okołoporodowe. Próby na szczurach są modelami trwałego i przejściowego ogniskowego niedokrwienia mózgu. Stwierdzenie, że Związek 1 i Związek 4 są Związkami oeuroproeekcyjoymi w modelach trwałego ogniskowego niedokrwienia mózgu jest nieoczekiwane, ponieważ dostępność leku do miejsca zawału jest ograniczona do obszaru penumbraloege, który zwykle nie jest duży. Niemniej jednak Związek 1 i Związek 4 znacząco (p<0,05) ograniczyły obszar uszkodzenia. Po drugie, Związki te są skuteczne przy podawaniu ich po wystąpieniu niedokrwienia. Jest to ważne, ponieważ sądzi się, że występuje „okno okazji” po zawale, podczas którego lek może skutecznie zatrzymać uszkodzenie martwicze. Jak długi jest ten okres u ludzi, nie zostało jeszcze ostatecznie ustalone dokładnie i prawdopodobnie zależy to od typu zawału. Jednak zasadnicze znaczenie ma obserwacja, że Związki te mogą zapobiegać rozszerzaniu się śmierci komórek neurona^ych po rozpoczęciu się procesu degeoeracyjoego. W końcu, Związki 1, 2 i 4 są skuteczne przy podawaniu pozajelitowym, co świadczy o tym, że penetrują one barierę krew-mózg.
Aktywność przeciwdrgawkowa
Pożądane właściwości leku przeciwdrgankonege są następujące: lek może być podawany dosutnie lub za pomocą zastrzyków, lek wykazuje skuteczną aktywność przeciwdrgawkową przeciwko kilku typom napadów, między innymi przeciwko prostym częściowym napadom, złożonym częściowym napadom, stanom padaczkowym i napadom wawoławanam przez urazy, jakie występują po uszkodzeniach głowy, włącznie z chirurgią głowy; i lek jest pozbawiony lub ma bardzo nieznaczne działania uboczne, takie jak pogorszenie pojmowania, przerwanie zachowań moto^z^c^ uspokojenie polekowe lub nadpobudliwość, nakuolizacja οομ^^ aktywność sercowonaczyniowa, możliwość nadużywania typu PCP lub aktywność psychomimetyczoa typu PCP.
Glutaminiany są głównym czynnikiem pobudzającym w mózgu i dlatego mogą odgrywać główną rolę w aktywności napadów i mają udział w patogenezie padaczki. Wiele faktów świadczy o tym, że główna rola receptorów glueaminieoonych, jak wynika z badań farmakologicznych pokazujących, że antagonisty receptorów glutaminiaoonych powodują napady i że antagonisty receptorów NMDA i AMPA, są skutecznymi lekami przeciwdrgawkowymi, gdy są podawane in vivo. Istnieją liczne modele in vivo różnych rodzajów napadów i działań behawioralnych, dotyczących klinicznie różnych form padaczki. Jest rozsądne wykonanie prób na te działania w różnych modelach, ponieważ może być nadmiernym uproszczeniem przypuszczenie, że ten sam mechanizm działa we wszystkich postaciach aktywności napadów.
Przykład IX.
Aktywność blokowania drgawek
W początkowych badaniach określono zdolność aryloalkiloamin do blokowania napadów wywoływanych przez kainian, pikrotoksanę lub bikukullinę. Każdy z tych środków powo78 dujących drgawki działa według innego mechanizmu i napady wywoływane przez kainian sąjakościowo różne od wywoływanych przez pikrotoksynę lub bikukullinę. W doświadczeniach tych podawano dożylnie (i.v.) frakcję jadu Agelenopsis aperta zawierającą kilka aryloalkiloamin na 5 minut przed podawaniem pikrotoksyny lub bikukulliny i w ciągu 5 minut po podawaniu kainianu. Aryloalkiloaminy zmiejszały napady wywoływane przez wszystkie te trzy środki. Działania pikrotoksyny lub bikukulliny były tak ostre, że wszystkie 19 kontrolnych zwierząt poniosło śmierć w ciągu 15 minut. Natomiast nie było żadnych śmierci w przypadku 9 zwierząt poddanych wstępnemu działaniu aryloalkiloamin. W rzeczywistości, tylko około połowa zwierząt poddanych działaniu aryloalkiloamin wzkaezwąłająkiekolwiek drgawki i objawy ustąpiły w ciągu 1 h. Wyniki te wyraźnie wskazują na działania przeciwdrgawkowe aryloalkiloamin i skłoniły do dalszych badań przy użyciu oczyszczonych aryloalkiloamin i ich analogów.
Przykład X.
Bodźce napadów
Trzy różne sposoby postępowania w próbach wywoływania napadów zastosowano początkowo w tej drugiej grupie badań, przy czym aryloąlkilkąminy, takiejak Związek 1, okazały się skutecznymi środkami erzeciwdrgawkowymi w dwóch z tych postępowań. Pierwsze dwa modele stosowały myszy DBA/2 podatne na padaczkę audiogenną Napady wywoływano za pomocą dźwięku (ton dzwonu o natężeniu 109 dB) lub przez wewnątrzotrzewnowe (i.p.) podawanie badanych substancji na 15 do 30 minut przed bodźcem drgawek. Rejestrowano liczbę drgawek trząsowych w ciągu 1 minuty po bodźcu audiogennym lub w ciągu 15 minut po podawaniu NMDA. Związek 1, Związek 2 i kilka innych aryloalkiloamin, takich jak Związek 3 i Związek 4 obniżały napady wywoływane przez oba bodźce. Na przykład Związek 2 miał EC50 0,13 mg/kg s.c. (podskórnie) w przypadku bodźca audiogennego i 0,83 mg/kg s.c. w przypadku bodźca NMDA. Podobnie, EC30 Związku 4 w modelu napadu augiogennego (0,08 mg/kg) był zbliżony do wartości dla MK-801 (0,02 mg/kg). Natomiat, ani Związek 1 ani Związek 2 nie były skuteczne w dawkach do 50 mg/kg s.c. przy zmniejszaniu napadów u myszy CF-1 wywoływanych przez i.p. NMDA.
W drugiej niezależnej serii doświadczeń stwierdzono, że Związek 1 i Związek 4 zapobiegaji^napadom wywoływanym przez dźwięk w innym genetycznie wrażliwym modelu myszy padaczki odruchowej (myszy Fringsa) po wewnątrzotrzewnowym zastrzyku z wartościami 1C50 odpowiednio, 14,3 mg/mg i ~15 mg/kg. Związki te były wyraźnie mocniejsze w działaniu przeciwko napadom augiogennym u myszy Fringsa, po wewnątrzmózgowowewnątrzkomorowym (i.c.v.) zastrzyku, 2 wartościami IC50 0,63 gg (Związek 1) i 4,77 gg (Związek 4). Stwierdzono, że także Związek 1 był skuteczny przeciwko napadom wywoływanym przez maksymalny elektrowstrząs u myszy CF1 przy dawce 4 gg i.c.v.
W dalszych badaniach przy użyciu modelu myszy genetycznie wrażliwych na padaczkę odruchową (myszy Fringsa), Związek 9, Związek 12 i Związek 14, podawane w zastrzyku i.c.v., zapobiegały napadom wywoływanym przez dźwięk, z wartościami ICR, odpowiednio, 4,77 gg, 12,2 gg i 13,9 gg.
Takie odkrycia zbiorowe wykazują, że arzloalkiloąminz, takie jak Związek 1, Związek 2 i Związek 4, są skuteczne przy zapobieganiu ataków epileptycznych (audiogenicznych) i nieepileptycznych (chemokonwulsyjnych). Taki uogólniony wzór aktywności sugeruje, że aryloalkiloaminy są klinicznie uzyteczne przy regulowaniu aktywności napadu. Siła działania Związku 1, Związku 2, a zwłaszcza Związku 4 w modelach aktywności napadu in vivo, wskazuje, że te Związki mogą dawać terapeutycznie ważne skutki przy podawaniu pozajelitowym w małych dawkach oraz mają zwłaszcza dużą siłę działania przy bezpośrednim podawaniu do komór mózgowych.
Aktywność przeciwbólowa
Do pożądanych właściwości leku przeciwbólowego należy możliwość podawania leku doustnie lub przez zastrzyk, wykazywanie przez lek aktywności przeciwbólowej, brak skutków ubocznych, ewentualnie niewielkie skutki uboczne, takie jak osłabienie poznawania, przerwanie aktywności ruchowej, uspokojenie lub nadmierna pobudliwość, wakuolizacja neuronów, aktyw185 492 ność naczyniowo-sercowa, nadmierny potencjał typu PCP lub aktywność psychotomimetyczna typu PCI*.
Przy pewnych rodzajach odczuwania bólu pewnąrolę mogą odgrywać reakcje z pośrednictwem receptora glutaminowego lub NMDA (Dickenson, A cure for wind up: NMMDA receptor antagonists as potential analgesics. Trends Pharmacol. Sci. 11: 302,1990). Zatem badano możliwe skutki przeciwbólowe Związku 1, Związku 2, Związku 3 i Związku 4.
Przykład 11.
Test reakcji skręcania się z bólu
W pierwszej serii doświadczeń zwierzętom podawano nieprzyjemny środek pobudzający ^-fenylo-M-benzochinon, PBQ), który wyzwala reakcję skręcania się z bólu (rozciągnięcie brzucha). Typowo notuje się liczbę skurczów występujących w 5-minutowom okresie obserwacji. Klasyczne leki przeciwbólowe, takie jak morfina, skuteczne są przy zmniejszającej się liczbie skurczów spowodowanych przez PBQ (100% blok reakcji skręcania się z bólu przy dawce 4 mg/kg dootrzwnowo). W modelu tym prawdopodobnie skuteczne sąniesteroidowe środki przeciwzapalne. Związek 1 (2 mg/kg), Związek 2 (2 mg/kg) oraz Związek 3(1 mg/kg) zmniejszało reakcję skręcania się z bólu o więcej niż 95%, gdy podawano je podskórnie lub dootrzewnowo na 30 minut przed PBQ. Wyniki te wskazują na to że Związek 1, Związek 2 i Związek 3 łagodzą ból trzewny.
W podobnej serii badań ustalono, że Związek 1 i Związek 4 hamowało skręcanie się z bólu indukowanego kwasem octowym u mysz po zastrzyku dootrzewnowym z wartościami IC50 odpowiednio 10 mg/kg i 1 mg/kg.
Przykład 12.
Próba z gorącą płytką
Związek 1 badano w dodatkowej próbie na aktywność przeciwbólową. W tym modelu aktywności przeciwbólowej myszom podawano podskórnie substancje kontrolne na 30 minut przed umieszczeniem ich na gorącej plOtce (50°C). Czas, jaki upływał do lizania stóp lub wyskakiwania z płytki, jest wskaźnikiem aktywności przeciwbólowej, a skuteczne środki przeciwbólowe zwiększały czas opóźnienia lizania lub skakania. Morfina (5,6 mg/kg) zwiększała czas opóźnienia skakania o 765%. Związek 1 wykazywał w tej próbie podobną skuteczność, a przy dawkach 4 i 32 mg/kg zwiększał odpowiednio czas opóźnienia lizania stóp o 136%, a czas opóźnienia skakania o 360%.
Warto nadmienić, że skutkom przeciwbólowym Związku 1 w próbie z gorącą płytką nie towarzyszyło obniżenie sprawności w próbie z odwróconą siatką (patrz niżej). Wskazuje to, że wydłużenie czasu opóźnienia wyskakiwania z gorącej płytki nie odzwierciedla prosto naruszonej sprawności ruchowej. Dane te razem sugerują, że Związek 1 wykazuje znaczną aktywność przeciwbólową.
W dalszej serii doświadczeń wykazano, że Związek 1 i Związek 4 wykazują znaczną aktywność przeciwbólową u szczurów, gdy podawane są dooponowo. W tych doświadczeniach jako bodziec bolesny stosowano płytkę o temperaturze 52°C. Związek 1 (0,3-3 nmole) i Związek 4 (0,3 - 3 nmole) dawała skutki przeciwbólowe zależne od dawki i czasu. Te arolaalkiloaminy były podobne do morfiny (0,3 - 3 nmole) w kategoriach siły działania i skuteczności. Środek antagonistyczny receptora NMDA, MK-801, był w tej próbie nieskuteczna (3-30 nmole).
Przykład 13.
Próba ze śmiganiem ogonem
W tej standardowej próbie termicznym bodźcem bólowym bała ciepła woda o temperaturze 52°C o czasie opóźnienia śmigania ogonem lub cofnięcia ogona przyjętym jako punkt końcowy. Związek 1 (0,3-3 nmole) i Związek 4 (0,3 - 3 nmole) dawały po podaniu dooponowam skutek przeciwbólowy zależna od czasu i dawki. Te aroloalkiloamina było podobne do morfina (0,3 - 3 nmole) w kategoriach siły działania i skuteczności. Środek αntegonistaązna receptora NMDA, MK-801, był w próbie tej nieskuteczna (3 - 30 nmole).
Przykład 14.
Próba formalinowa
185 492
Szczury Sprague-Dawleya płci męskiej przyzwyczajano do komory obserwacyjnej w ciągu przynajmniej 1 godziny przed przyjęciem do lewej tylnej łapy zastrzyku rozcieńczonej formaliny (5%) o objętości 50 (J. Zachowania się zwierząt obserwowano natychmiast po zastrzyku podskórnym formaliny do powierzchni grzbietowej łapy licząc liczbę drgnięć zwierzęcia. Zachowanie się zwierząt obserwowano przynajmniej w ciągu 50 minut po zastrzyku formaliny i rejestrowano jako reakcje wczesnofaoowe (0-10 minut po formalinie) i reakcje późnofazowe (20 - 50 minut po formalinie). Związki o objętości 5 μ! wstrzykiwano dooponowo na 10 minut przed formaliną (zabieg wstępny) lub 10 minut po formalinie (zabieg dodatkowy).
Podawanie dopodeizwowe formaliny dawało typową reakcję zachowania się drganiami, opisywaną zwykle jako reakcje wczesno- i późnofazowe. Podawanie dooponowe Związku 1 (0,3 - 10 nmoli) lub Związku 4 (0,3 - 10 nmoli), jako zabieg wstępny dla formaliny, hamowało skutecznie zachowania się z drganiami zarówno wczesno- jak i późnofazowymi. Taki skutek wstępnego potraktowania aryloalkiloaminami podobny był do skutku widocznego przy wstępnym potraktowaniu morfiną (1 - 10 nmoli) lub MK-801 (1-30 nmoli).
Związek 1 (0,3 -10 nmole dooponowo) podawany po formalinie dawał pewną inhibicję drgań późnofazowych, chociaż znaczącą wyrazistość uzyskano dopiero przy dawce 10 nmoli. Związek 4 (0,3 -10 nmole) podawany po formalinie dawał znaczącą inhibicję drgań późnofaoowych, z uyraoiitościąuoyskanąprzy dawkach 3 i 10 nmoli. Taki profil przeciwbólowy aktywności aryloalkiloamin podobny jest do profilu widocznego przy podawaniu morfiny po formalinie (1 -10 nmole), przy czym jednakże podawanie MK-801 po formalinie (1-30 nmole) zawodziło w odniesieniu do wpływu na drgania późnofazowe.
Podsumowując, wyniki uzyskane w próbach z gorącą płytką, śmiganiem ogonem i formaliną wskazują, że arylealkilojminy, takie jak Związek 1 i Związek 4, wykazują znaczącą aktywność przeciwbólową w różnych gryonniowatych modelach ostrego bólu. Próba z formaliną wykazała ponadto, że aryloaliloaminy są skuteczne w zwierzęcym modelu bólu chronicznego. Co wazniejsze, aryloalkiloaminy wykazują znaczącą aktywność przeciwbólową przy podawaniu po bodźcu formalinowym. Taki profil aktywności wyraźnie odróżnia aryloalkiloaminy od standardowych środków antageniitycznych receptora NMDA, takich jak MK-801.
Skutki uboczne aryloalkiloamin
Przyjmując, że receptory NMDA odgrywają ważną rolę w różnych funkcjach mózgu, nie jest trudno ustalić, że środki antagonistyczne tego receptora Związane są w sposób typowy z pewnymi niepożądanymi skutkami ubocznymi. W rzeczywistości to właśnie ta właściwość stanowi główną przeszkodę w rozwoju terapii ukierunkowanych na receptory NMDA. Głównym skutkiem ubocznym, który charakteryzuje zarówno konkurencyjny, jak i niekonkurencyjny środek antagonistyczny, jest aktywność psychotomimetyczna typu PCP, osłabienie sprawności ruchowej, uspokojenie lub nadpobudliwość, osłabienie zdolności poznawczych, wakuolizacja neuronów lub skutki naczyniowo-sercowe (Willetts et al., The behavinral pharmacology of NMD A receptor antagonists. TrendsPharmacol. Sci. 11:423,1990; Olneyetal., Pa^ological changes induced in cerebrocortical neurons by phencyclidine and realted drugs. Science 244 :1360, 1989). Skutek psychotomimetyczny Związany z inhibicją reakcji z pośrednictwem receptora NMDA sprowadza się do reakcji na fencyklidynę (PCP) lub „pył anielski”, który działa w centrum wiążącym MK-801. Osłabienie zdolności poznawczej Związane jest z ważną rolą, jaką receptory NMDA normalnie odgrywają przy uczeniu się i w pamięci.
Stosunkowo mniej wiadomo o profilu skutków ubocznych środków antagonistycznych receptorów AMPA. Jednakże jest oczywiste, że takie Związki powodują osłabienie ruchowe, ataksję i głębokie uspokojenie.
Aktywność aryloalkiloamin badano na modelach zwierzęcych, które dają wskaźnik osłabienia ruchowego, uspokojenia i aktywności psychotomimetycznej, jak również na modelach in vitro i in vivo uczenia się i pamięci.
(a) Aktywność piychomimetycona typu PCP
U gryzoni zarówno konkurencyjne, jak i niekonkurencyjne środki antagnniityczne receptorów NMDA dają stereotypowe zachowanie typu PCP, chrakteryzujące się nadczynnością, ki185 492 waniem głową i ataksją (Willetts et al., The behavioral pharmacology of NMDA receptor antagonists. Trends Pharmacol. Sci. 11: 423, 1990; Snell and Johnson, w: Excitatory Amino Acids in Health and Disease, John Wiley & Son, strona 261,1988). Badaliśmy, czy aryloalkiloaminy wywołąjąjakie zachowania się, a ponadto, czy aryloalkiloaminy będą, zastępować PCP u szczurów szkolonych do odróżniania PCP od roztworu soli (Willetts et al., The behavioral pharmacology of NMDA receptor antagonists. Trends Pharmacol. Sci. 11:423, 1990), orazczy aryloalkiloaminy będąpowodować wakuolizację neuronów typu PCP (Olney et al., Pathological changes induced in cerebrocortical neurons by phencyclidine and related drugs (Science 244: 1360, 1989).
Przykład 15.
Aktywność ruchowa
Pierwsza próba kontroluje poprostu aktywność ruchową w czasie pierwszej godziny po obwodowym (podskórnym lub dootrzewnowym) podaniu substancji kontrolnej. Myszy otrzymywały dawkę Związku 1 na 15 minut przed umieszczeniem ich w komorach do badania aktywności. Aktywność określano ilościowo przez zliczanie w ciągu 60 minut liczby przejść przez siatkę z lamp fotoelektronowych. W tej próbie MK-801 (0,25 mg/kg doustnie) powoduje 2-3-krotny wzrost aktywności ruchowej. Jednakże Związek 1, nawet gdy był testowany przy dawce 32 mg/kg podskórnie, nie wywoływał nadczynności i w rzeczywistości miał skłonność do jej obniżania. Ten wynik, przy stosowaniu oczyszczonej aryloalkiloaminy na myszach, uzupełnia wcześniejsze wyniki uzyskane na szczurach, u których cała wstrzyknięta dożylnie frakcja z Agelenopsis aperta, zawierająca aryloalkiloaminę, nie powodowała objawów zachowania się typu PCP, lecz wydaje się, że dawała łagodny skutek uspokojenia.
Przykład 16.
Osłabienie ruchowe
W pierszej próbie ogólnego osłabienia ruchowego Związek 1 badano w próbie z odwróconą siatką. W próbie tej zwierzęta umieszcza się na siatce drucianej z otworami, zawieszonej na obracającym się pręcie metalowym, który można odwracać. Następnie punktuje się zdolność zwierząt do wspinania się na wierzchołek lub zwisania na siatce. Zwierzęta o silnym osłabieniu ruchowym odpadały od siatki. Próba ta daje wskaźnik „rozrywającego zachowania się”, który może wynikać z ataksji, utraty orientacji kierunkowej, uspokojenia lub odprężenia mięśni. W tych próbach Związek 1, podawany w dawce 32 mg/kg podskórnie, nie obniżał zdolności mysz DBA/2 do odzyskania równowagi po odwróceniu się siatki. Związek 2 był podobnie bez wpływu (p> 0,05) na zdolność ruchową mysz DBA/2, gdy podawany był w dawce 20 mg/kg podskórnie. Uważa się, że te dawki są znacznie wyższe od dawek wymaganych do zapobiegania atakom u mysz DBA/2, indukowanym przez dźwięk (patrz wyżej Przykład 10).
Druga próba ostrego osłabienia ruchowego była próbą z obracającym się prętem. W tej próbie myszom Fringsa i CF1 wstrzykiwano Związek kontrolny i umieszczano je na pręcie radełkowanym, który obracał się z prędkość ią6 obrotów na minutę. Określano zdolność mysz do zachowania równowagi w ciągu długich okresów czasu. Te myszy, które były niezdolne do zachowania równowagi na obracającym się pręcie w ciągu 1 minuty w każdej z trzech prób, uznano za osłabione ruchowo. Związek 1 dawał ostre osłabienie ruchowe u mysz Fringsa przy dawce TD50 (to jest dawce, która dawała toksyczność ruchową u 50% zwierząt kontrolnych) równej 16,8 mg/kg dootrzewnowo. Dawka ta jest podobna do dawki, która zapobiega indukowanym przez dźwięk atakom u mysz Fringsa (patrz wyżej Przykład 10). Istnieje jednakże bardzo wyraźny rozdział pomiędzy dawką skuteczną i dawką toksyczną Związku 1 u mysz Fringsa, gdy Związek podawany jest do naczyń mózgowych. W tym przypadku nie wykazano żadnej widocznej toksyczności ruchowej, dopóki dawka Związku 1 nie przekroczyła 1,56 pg do naczyń mózgowych (>2 razy dawki EDSC 0,63 pg). Wreszcie odnotowano osłabienie ruchowe u mysz CF1 ze Związkiem 1 po podaniu 4 pg do naczyń mózgowych.
Związek 4, Związek 9 i Związek 14 podawano myszom Fringsa przez wstrzyknięcie do naczyń mózgowych i mierzono ostre osłabienie ruchowe. Wartości TD50 dla Związków 4,9,12 i 14 wynosiły odpowiednio 8-16 fig, 14,8 pg, 30,2 pg i 30,8 pg. Te wartości TD50 były 2-3 razy większe
185 492 niż skuteczne wartości IC'O przy przecinkonnulsyjnej sile działania (patrz wyżej Przykład 10) i odnotowano wyraźny rozdział pomiędzy dawką skuteczną i toksyczną.
Przykład 17.
Dyskryminacja PCP
W tej próbie szczury, które ćwiczono do naciskania dźwigni dla zdobycia pożywienia, musiały dokonać wyboru, która z dwóch dźwigni w ich klatce jest właściwa. Jedynym bodźcem, jakim dysponowały do wyboru właściwej dźwigni, była ich zdolność do wykrywania, czy otrzymaty zastrzyk PCP czy nośnika. Po około dwóch miesiącach ćwiczeń szczury bardzo dobrze odróżniały zastrzyki PCP od zastrzyków nośnika i mogły być następnie testowane innymi lekami do określenia, czy są one odróżniane, tak jak PCP. Przy testowaniu w taki sposób, inne leki, o których wiadomo, że powodują odurzenie typu PCP, zastępuiąPCP. Leki te obejmująróżne analogi PCP, takie jak ketamina i niekonkurencyjny środek antagooistyczoy receptora NMDA, MK-801.
Związek 1 (1-30 mg/kg dootrzewnowo) nie zastępował PCP, a zatem był całkowicie pozbawiony dyskryminacyjnych skutków typu PCP. Przy dawce 30 mg/kg dootrzewnowo tylko 1 z 7 testowanych zwierząt reagowało wogóle na którąkolwiek z dźwigni. Jest zatem jasne, że oceniano przedział dawek Związku 1, mających wpływ na zachowanie się. Ponieważ sądzi się, że na podstawie zdolności Związków kontrolnych do dawania skutków typu PCP u szczurów można przewidywać ich zdolność do wywoływania aktywności psachoeomimetacznej typu PCP i znacznej wiarygodności u ludzi, to wyniki te silnie sugerują, że eryloalkiloemioy, takie jak Związek 1, nie będą dawać takich szkodliwych skutków ubocznych u ludzi.
Przykład 18.
Podawanie szczurom Związków, takich jak PCP i MK-801, powoduje wakuolizację neuronów uwarunkowaną skutkiem neuroeoksaczoym. Po pojedynczej dawce takich Związków wodniczki znaleziono w poszczególnych neuronach centralnych, zwłaszcza w neuronach kory obręczowej i kory retrośledzionowej. Żadna taka nakuolizacja nie pojawiała się u szczurów potraktowanych Związkiem 1 przy pojedynczej dawce 100 mg/kg dootrzewnowo.
Podsumowując, wyniki aktywności ruchowej, osłabienia ruchowego, dyskryminacji PCP i nakuolizacl i neuronów sugeruj ą, że aryloalkileamioy nie będą dawać skutków ubocznych typu PCP u człowieka.
(b) Osłabienie poznawania
Jeden z głównych powodów postulowania pewnej roli receptorów NMDA w pamięci i przy uczeniu się pochodzi z badań nad komórkami z długotrwałą siłą działania (LTP) w hipokampie szczura. LTPjest długotrwałym wzrostem wielkości reakcji synaptycznych przez jeszcze krótki, intensywny bodziec synaptyczny. Od czasu odkrycia tego zjawiska stało się ono głównym modelem komórkowym uczenia się w mózgu kręgowców (Teyler and Disceooa, Long-term poeeoeiation. Annu. Rev Neurosci. 10: 131, 1987). Transmisja na złączach nerwowych utworzonych przez naczynia oboczne Schaffera na komórkach piramidalnych CA1 odbywa się z pośrednictwem receptorów NMDA i AMPA. Po krótkim bodźcu skurczu tężcowego, wielkość ostrza populacji (miara transmisji synaptycznej) znacznie wzrasta i pozostaje taka w ciągu godzin. Wykazano, że wszystkie znane konkurencyjne i niekonkurencyjne środki aotegonistaczoe receptorów NMDA blokują LTP w hipokampie szczurów, natomiast środki aotagenistaczoe receptorów nie-NMDA nie dają skutków (Collmgridge and Davis w: The NMDA Receptor, IRL Press, strona 1213, 1989). Popiera to tezę o roli receptorów NMDA w pamięci i przy uczeniu się.
Przykład 19.
Próba LTP
Skutki wybranych eryloalkiloamio i standardów literaturowych badano pod względem wpływu na LTP w plasterkach hipokampu szczura. Jak przewidywano, wszystkie konwencjonalne konkurencyjne (AP5 i AP7) i niekonkurencyjne (MK-801 i ifeoprodil) środki antagonist^^ne receptorów NMDA hamowały indukcję LTP w hipekempie. Przed wprowadzeniem bodźca skurczu tężcowego, w trzech ciągach oddzielonych 500 msekundami, o częstotliwości 100 Hz w ciągu 1 sekundy każdy, plasterki hipokampu szczura oblewano w ciągu 30-60 minut Związkiem kontrol185 492 nym. Amplitudę reakcji kontrolowano w ciągu dodatkowych 15 minut po skurczu tężcowym. Bodziec skurczu tężcowego powodował średnio 95% wzrost amplitudy reakcji synaptycznej. Indukcja LTP była w znacznym stopniu zablokowana (p <0,05) przez konkurencyjne (APS, AP7) lub niekonkurencyjne (MK-801, ifenprodil) środki antagonistyczne receptorów NMDA. Niespodziewanie żadna z tych badanych aryloalkiloamin (Związek 1, Związek 2, Związek 3 i inne) nie blokowała indukcji LTP (p > 0,05), nawet gdy były stosowane przy wysokich stężeniach (100-300 pM), które powodowały pewną inhibicję reakcji kontrolnej.
Wyniki te wyjaśniają jeszcze inną jedyną i ważną cechę aryloalkiloamin. Wykazano, że aryloalkiloaminy sąpierwszząi obecnie jedyną klasą Związków, które są selektywnymi i silnymi środkami antagonistycznymi receptorów NMDA, które nie blokują indukcji LTP. Prawdopodonie oddaje to nowy mechanizm i centrum działania aryloalkiloamin i sugeruje, że leki, które trafiają do nowych centrów na receptorach NMDA, nie będą podobnie wpływać na LTP. Ponieważ LTPjest pierwszym modelem komórkowym uczenia się i pamięci w centralnym układzie nerwowym ssaków, to sugeruje to dodatkowo, że takie leki nie będą wpływać szkodliwie na sprawność poznawczą.
Przykład 20.
Próby uczenia się
Poprzednie doświadczenia, stosujące jeden lub więcej syntetycznych analogów aryloalkiloamin, Związek 3, w paradygmacie in vivo uczenia się, wykazały, że te leki nie wpływają na sprawność poznawczą. W tej próbie szczury dla zdobycia pożywienia ćwiczono pod kątem zmiany zakrętów w T-kształtnym labiryncie. Związki kontrolne podawano dootrzewnowo na 15 minut przed próbą. Zwierzęta kontrolne dokonywały poprawnego wyboru w około 80% czasu. Wzrastające dawki MK-801 obniżały progresywnie liczbę poprawnych wyborów i temu spadkowi zachowania się towarzyszyła nadczynność. I odwrotnie, Związek 3 nie obniżał aktywności zwierząt dla dokonywania poprawnych wyborów (p > 0,05). Przy najwyższych badanych dawkach Związek 3 powodował pewien spadek aktywności ruchowej, przy czym dokładnie odwrotny skutek obserwowano w przypadku MK-801.
Chociaż MK-801 obniża sprawność uczenia się równolegle ze spadkiem aktywności ruchowej, to inne badania wykorzystujące różne paradygmaty u gryzoni i naczelnych wykazały wyraźny rozdział pomiędzy wpływem na uczenie się i sprawność ruchową. Zatem zarówno konkurencyjne, jak i niekonkurencyjne środki antagonistyczne receptorów NMDA mają wpływ na pogorszenie się sprawności uczenia się przy dawkach, które nie powodują widocznych zmian w sprawności ruchowej. Udowadnia to, że konwencjonalne środki antagonistyczne receptorów NMDA wpływają, niezależnie od innych skutków ubocznych, pogarszająco na sprawność uczenia się. Wyniki próby z T-kształtnym labiryntem wykazują, że Związek 3 oraz inne aryloalkiloaminy, nie wpływają pogarszaj ąco na sprawność uczenia się, nawet przy dawkach, które powodują pewien spadek aktywności ruchowej.
Z tych testów sprawności uczenia się wypływa dodatkowa obserwacja. Pierwsza reakcja zwierząt w drugim dniu próby była przypadkowa, a zatem niezależna od ostatniej reakcji w poprzednim dniu próby. Zwierzęta kontrolne dokonywały zatem poprawnie wyboru w około 50% czasu. MK-801 nie miał żadnego wpływu na ten pierwszy wybór. Jednakże zwierzęta, którym podawano Związek 3 poprzedniego dnia, dokonywały poprawnie pierwszego wyboru znacznie częściej. Inaczej niż zwierzęta kontrolne, zwierzęta potraktowane Związkiem 3 zachowywały się, jak gdyby pamiętały ostatni wybór z poprzedniego dnia.
W drugiej serii doświadczeń oceniano wpływ Związku 4 na sprawność uczenia się w wodnej próbie labiryntowej Morrisa. W próbie tej w stałym miejscu okrągłego zbiornika stalowego umieszczono ukrytą platformę i zanurzono ją2 cm poniżej powierzchni wody. Każdy szczur poddawany był 3 próbom dziennie w ciągu 5 dni z 10-minutową przerwą między próbami. Próbę zapoczątkowano przez umieszczenie szczura w wodzie, z nosem skierowanym do ścianki zbiornika, w jednym z trzech z góry określonych miejsc startu. Kolejność miejsca startu zmieniała się codziennie. Sprawność uczenia się mierzono jako skrócenie się czasu koniecznego do przepłynięcia do platformy. Jeżeli zwierzę nie potrafiło zlokalizować platformy w ciągu 60 sekund po rozpo84
185 492 częciu próby, to szczura kierowano do niej ręcznie. Zwierzęta pozostawały na platformie w ciągu 10 sekund, zanim zabierano je ze zbiornika. Dziesięć minut po ostatniej próbie ćwiczeń w 5 dniu zwierzętom aplikowano próbę z sondą. Platformę usuwano w tym pierszym zadaniu kontrolnym i pozwolono zwierzętom pływać w ciągu 60 sekund dla ustalenia skłonności przestrzennej do lokalizacji platformy. W zadaniu tym rejestrowano dwa pomiary: czas opóźnienia do pierwszego przekroczenia obszaru, w którym znajdowała się platforma, oraz całkowitą liczbę przekroczeń. Każdemu szczurowi podawano wszystkie 5 zastrzyków Związku 4. W pierwszej serii doświadczeń Związek 4 podawano przy dawce 10 mg/kg dootrzewnowo codziennie przez 5 dni. Taki reżim podawania pogarszał sprawność uczenia się. Jednakże przy powtarzanym dawkowaniu Związku 4 te zwierzęta doznawały znacznego ubytku ciężaru i wykazywały niezwyczajne oznaki zachowania się (drżenie, osłabienie zdolności ruchowej, trudność pływania). W kolejnych badaniach sześć zwierząt otrzymywało dawkę 1 mg/kg dootrzewnowo w ciągu pierwszych 4 dni ćwiczeń, a dwa zwierzęta dostawały dawkę 5 mg/kg dootrzewnowo w ciągu tego samego okresu czasu. W ostatnim dniu ćwiczeń obydwie grupy zwierząt otrzymywały dawkę 10 mg/kg. Żadne ze zwierząt przy dawce 1 mg/kg, ani przy dawce 5 mg/kg, nie wykazywało pogorszenia sprawności uczenia się lokalizacji ukrytej platformy, ani też końcowa dawka 10 mg/kg nie powodowała jakiegokolwiek pogorszenia zdolności zwierzęcia do wykonywania już nauczonego zadania.
Wyniki tych zadań uczenia się są zachęcające. Sugerują one, że oryloołkiloaminy nie powodują utraty zdolności uczenia się i pamięci, co jest typowe dla innych środków antagonistycznych receptorów NMDA. W rzeczywistości istnieje sugestia, że aryloalkiloaminy mogą nawet być nootropowe (wzmacniacze pamięci).
(C) Skutki naczyniowo-sercowe
Badania in vivo pewnych aryloalkiloamin ujawniły skutek spadku ciśnienia tych Związków, zwłaszcza przy wysokich dawkach. Na podstawie tych wyników prowadzono systematyczne badania wpływu aryloalkiloamin na funkcję naczyniowo-sercową.
Przykład 21.
Inhibicja kanału Ca2+
Odkryliśmy, że niektóre aryloalkiloaminy są potencjalnymi inhibitorami wrażliwych na napięcie kanałów Ca2+, a zwłaszcza kanałów wrażliwych na inhibicję przez dwuwodoropirydyny (kanały typu L). Spodziewano się, że taki wpływ na mięsień gładki naczyń będzie powodować rozszerzanie się naczyń krwionośnych i spadek ciśnienia krwi, a zatem powodować obniżenie ciśnienia krwi.
Zdolność aryloalkiloamin do inhibicji kanałów Ca2+ wrażliwych na dwuwodoropirydynę badano w komórkach ziarnistych móżdżka oraz w linii komórkowej mięśnia gładkiego tętnicy szczura, w komórkach A7r5. W komórkach ziarnistych móżdżka Związek 2 hamował indukowane przez depolaryzację wzrosty [Ca2+] przy stężeniach 100-krotnie wyższych niż stężenia wymagane do zablokowania reakcji na NMDA (wartości IC50 odpowiednio 24 μM i 161 pM). W ogólności obserwowaliśmy szeroki przedział siły działania przeciw wrażliwym na napięcie kanałom Ca2+, co nie korelowało z siłą przeciw receptorom NMDA. Sugeruje to bardzo mocno, że dalsze badania nad budową i aktywnością, oparte na modyfikacji chemicznej cząsteczki aryloalkiloaminy doprowadzą do opracowania Związków, które są potencjalnymi środkami antagonistycznymi dla NMDA z niską siłą działania przeciw wrażliwym na napięcie kanałom Ca2+. I rzeczywiście, Związek 1 (z IC50 102 pM przeciw reakcjom z pośrednictwem receptorów NMDA w komórkach ziarnistych móżdżka) jest stosunkowo słabym inhibitorem wrażliwych na napięcie kanałów Ca2+ w komórkach ziarnistych móżdżka (IC50 = 257 pM) i pozostaje faktycznie bez wpływu na wrażliwy na napięcie strumień Ca2+ w komórkach A7r5 (IC50 = 808 pM).
Aryloalkiloaminy nie są jednakże blokerami dyskryminującymi wrażliwe na napięcie kanały Ca2+. Nie wpływają one na przykład na wrażliwe na napięcie kanały Ca2+ w komórkach mózgowych Purkinje (kanały typu P) lub na kanały, o których sądzi się, że mająudział w wyzwalaniu neurotransmitterów (kanały N). Wydaje się, że aryloalkiloaminy, które blokują wrażliwe na napięcie kanały Ca2+, trafiają specyficznie w kanały Ca2+typu L. Co więcej, jak wspomniano wyżej, w skutku tym zawarty jest wysoki stopień specyficzności strukturalnej. Na przykład jedna
185 492 z aryloalkiloamin jest 57 razy silniejsza niż inna arzlkalkiloąmina przy blokowaniu strumienia Ca2+ przez kanały typu L, w których jedyna różnica strukturalna pomiędzy Związkami polega na obecności lub braku grupy hydroksylowej.
Przykład 22.
Badania naczyniowo-sercowe in vivo
Aryloalkiloaminy, Związek 1 i Związek 2 powodują umiarkowane spadki (20-40 mm Hg) średniego ciśnienia krwi tętniczej (MABT) u uśpionych szczurów przy dawkach, które są skuteczne w modelach udarowych in vivo (10-30 mg/kg podskórnie). Skutek obniżenia ciśnienia Związku 4 zbadano bardzo szczegółowo. Związek 4 dawał wyraźny spadek (40 mm Hg) średniego ciśnienia tętniczego, który utrzymywał się w przybliżeniu w ciągu 90-129 minut przy podawaniu dawki 10 mg/kg dootrzewnowo. Było to w tej samej grupie szczurów, której Związek 1 nadał znaczną ochronę nerwów w modelu szwowym zamknięcia środkowej tętnicy mózgowej (patrz wyżej Przykład 8). Podobne wyniki uzyskano przy badaniu szczurów, u których Związek 4 wykazywał aktywność neuroclhronnąw modelu udaru ichemii skupionej, o cechach fotozaskrzepicy Rose Bengal (patrz wyżej Przykład 8). Dalsze badania z wykorzystaniem rdzeniowego preparatu szczura silnie sugerują, że aktywność Związku 1 pod względem spadku ciśnienia jest skutkiem z pośrednictwem obwodowym. Niskie ciśnienie oraz rzadkoskurcz sercowy powodowane przez Związek 1 utrzymywały się u szczurów potraktowanych wstępnie atropiną, sugerując, że w skutkach tych nie pośredniczy mechanizm cholinergiczny. I podobnie Związek 4 wywoływał obniżenie ciśnienia i rzadkoskurcz sercowy u szczurów poddanych chemicznie sympatektomii (potraktowanych wstępnie blokerem zwojowym), sugerując, że w skutkach tych nie uczestniczy współczulny układ nerwowy.
Na podstawie tych odkryć przewiduje się, że wysiłki chemiczne zminimalizują naczyniowo-sercowe skutki uboczne przez (1) wzmocnienie wchłaniania aryloalkiloaminy do mózgu, tak że wymagane są niższe dawki dla ochrony nerwów, oraz przez (2) zwiększenie selektywności (stosunek siły działania) aryloalkiloamin dla kanałów Ca2+ sterowanych przez receptory względem wrażliwych na napięcie kanałów Ca2+
Przykład 23.
Aktywność biologiczna Związku 19 i analogów
Związki 19-139 wykazywały wysokie siły działania przeciw indukowanym przez NMD A wzrostom [Ca2+] w komórkach ziarnistych móżdżka szczura hodowanych w kulturze (Tabela 1). Wpływ inhibicyjny Związku 19 na reakcję na NMDA nie był konkurencyjny. Związki 19-147 hamowały wiązanie [3H]MK-801 w błonach przygotowanych z tkanki hieokąmeowej i korowej (Tabela 1).
Związek 19 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność erzeciwkonwulsyjna (p <0,05 w porównaniu z kontrolą) przeciw maksymalnym atakom indukowanym elektrowstrząsami u mysz po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 26,4 mg/kg i TD50 (obracaj ący się pręt)=43,8 mg/kg), znaczna aktywność erzeciwkonwulsyjna przeciw maksymalnym atakom indukowanym elektrowstrząsami u mysz po podaniu doustnym (ED50 = 35 mg/kg), lecz z osłabieniem ruchowym przy dawce 30 mg/kg, znaczna aktywność erzccibólkwa w próbach z gorącą płytką i skurczami bólowymi indukowanymi za pomocą PBQ przy dawce 16 mg/kg dootrzewnowo, brak stereotypowego zachowania się typu PCP (nadpobudliwość i kiwanie głową) przy dawce 30 mg/kg dootrzewnowo u szczurów, brak uogólnienia względem PCP w próbie z dyskryminacją PCP u szczurów przy dawkach aż do dawek aktywnych pod względem zachowania się 30 mg/kg dootrzewnowo. Związek 19 był znacznie słabszy przy antagonizowaniu wzrostów [Ca2+], wyzwolonych przez stężenia dcpkląryzaczjne KCl w komórkach ziarnistych móżdżka szczura (IC50 = 10,2 gM), i był bez wpływu na ciśnienie krwi przy podawaniu podskórnie u szczurów w dawkach do 100 mg/kg. Związek 19 blokował jednak indukcję LTP w plasterkach hieokampu szczura przy testowaniu przy dawce 100 gM.
Związek 20 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywności erzcciwkonwulszjsa przeciw atakom indukowanym elektrowstrząsami u mysz po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 20,1 mg/kg i TD50 (obracający się pręt) = 20,6 mg/kg), brak znaczącej aktywności
185 492 przeciwkanwulsajnej przeciw maksymalnym atakom indukowanym elektrowstrząsami u mysz po podaniu doustnym przy dawkach do 30 mg/kg, znaczna aktywność przeąiwkanwulęoJna przeciw atakom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 2,1 mg/kg i TD50 = 19,9 mg/kg) oraz po podaniu doustnym (ED50=9,7 mg/kg i TD50=21,8 mg/kg), znaczna aktywność przeciwkonwulsyj na przeciw maksymalnym atakom indukowanym elektrowstrząsami u szczurów po podaniu doustnym z wartościąED50 33,64 mg/kg i wartościąTD50 55,87 mg/kg, wzrost progu ataku zgodnie ze wskaźnikiem w próbie dożylnej z Metrazolem u mysz przy dawce 10 mg/kg dootrzewnowo, znaczna aktywność ochrony nerwów w modelu szczura z czasową ischemią skupioną, 51 % zmniejszenia rozległości zawału po podaniu dwóch dawek 1 mg/kg dootrzewnowo, przy czym pierwsza dawka podana bezpośrednio po zamknięciu środkowej tętnicy mózgowej, a druga dawka podana 6 godzin później, 43% zmniejszenie rozległości zawału po podaniu dwóch dawek 1 mg/kg dootrzewnowo, przy czym pierwsza dawka podanajest dwie godziny po zamknięciu środkowej tętnicy mózgowej (to jest w czasie reperfuzji), a druga dawka 6 godzin później, zmaczma aktywność neurochronna^yo zmniejszenie rozległości zawału) w modelu szczura ze stałą ischemią skupionąpo podaniu 1 mg/kg dootrzewnowo po 30 minutach i ponownie po 4 godzinach pro zamknięciu, zmaczma aktywność meurochranne (50% zmniejszenie rozległości zawału) w fotozakrzepicowym modelu szczura ischemii skupionej po podaniu 10 mg/kg dootrzewnowo po 15 minutach, trzech godzinach i po 6 godzinach po zamknięciu, brak znaczącej aktywności przeciwbólowej przy dawce 25 mg/kg dootrzewnowo w próbie ze szczurem z gorącąpłytkąo temperaturze 52°C lub w próbie ze śmiganiem ogona szczura w temperaturze 48°C, znaczna aktywność przeciwbólowa, mieblokowama przez makowcowa środek emtagonistoązna receptora, ^loKone, w próbie formelimowej ze szczurem przy dawce 10 mg/kg dootrzewnowo, znaczna aktywność przeciwbólowa, nieblokawena przez naloKone, przeciw skurczom bólowym brzucha indukowanym przez kwas octowy przy dawce 10 mg/kg dootrzewnowo, brak uogólnienia dla PCP w próbie dyskryminacyjnej PCP u szczurów przy dawkach aż do aktywnej dawki względem zachowania się 10 mg/kg dootrzewnowo, brak wakuolizacj i neuronów u szczurów przy podawaniu dawek od 10 do 30 mg/kg dootrzewnowo, brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 15 jmoli/kg dożylnie lub 10 mg/kg dootrzewnowo, brak znacznej aktywności maczomiowa-sercowej u przytomnego psa myśliwskiego przy dawkach 0,3 lub 1 mg/kg dożylnie (60 sekundowy zastrzyk bolusa), przejściowe wzrosty średniego ciśnienia w tętnicy i szybkości bicia serca u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 3 mg/kg dootrzewnowo, z większymi i dłuższymi skutkami przy dawce 10 mg/kg dożylnie (60-sekndowo zastrzyk bolusa), zwiększona aktywność ruchowa, wzburzenie i niepokój, nieznaczne drżenia, lizanie warg, skomlenie i oddawanie moczu u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 3 mg/kg dożylnie (60-sekundowa zastrzyk bolusa), rozszerzone źrenice, drżenie całego ciała, brak koordynacji, lizanie warg, ślinienie, dyszenie, szybkie mruganie oczami, skomlenie, niepokój, napada oraz śmierć przytomnych psów myśliwskich przy dawkach 10 mg/kg dożylnie ^-sekundowy zastrzyk bolusa), brak skutków zachowania się u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 2 i 4 mg/kg dootrzewnowo, podniecenie i zwiększona reaktywność na dotknięcie u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 8 mg/kg dootrzewnowo, podniecenie, ogon Strauba, drżenie, stereotypy, hipotermia oraz rozszerzenie źrenicy u przytomnych mysz NMRI pici męskiej przy dawkach 16 i 32 mg/kg dootrzewnowo, konwulsje i śmierć przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 64 mg/kg dootrzewnowo, konwulsje i śmierć przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 128 i 256 mg/kg dootrzewnowo, brak skutków zachowania się u przytomnych szczurów Wistar płci męskiej przy dawce 2 mg/kg dożylnie, podniecenie, stereotypy, zwiększona reaktywność na dotknięcie, zwiększone napięcie mięśniowe oraz drżenie u przytomnych szczurów Wistar płci męskiej przy dawkach od 4 do 16 mg/kg dożylnie, ogon Strauba, konwulsje, oraz śmierć przytomnych szczurów Wistar płci męskiej przy dawce 32 mg/kg dożydnie.
Związek 2ł wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeąiwkomwulsajma przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym
185 492 modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Friogse) po podaniu dootrzewnowym (ED50 3,41 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) - 15,3 mg/kg).
Związek 33 (eoeocjomer Związku 21) wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przecikonwulsajoe przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 - 4,6 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) - 27,8 mg/kg), znaczna aktywność przeciwkoowulsyjoa przeciw maksymalnym napadom indukowanym elektrowstrząsami u szczurów po podaniu doustnym przy dawce 25 mg/kg, bez widocznej toksyczności ruchowej przy tej dawce, znaczna aktywność neurochronoa w modelu szczura z udarem skupionej ischemii po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg w 3 godziny po zamknięciu, brak znaczącej aktywności przeciwbólowej przy dawce 25 mg/kg dootrzewnowo w próbie ze szczurem na gorącej płytce o temperaturze 52°C lub w próbie ze śmiganiem ogona szczura w temperaturze 48°C, znaczna aktywność przeciwbólowa w modelu szczura z chronicznym bólem oeuropetaczoym po dootrzewnowym podaniu dawek od 15 do 80 pg, znaczna aktywność przeciwbólowa w modelu szczura z chronicznym bólem neuropatycznym po dootrzewnowym podaniu dawek 3-10 mg/kg, brak wakuolizacji neuronów przy podawaniu szczurom dawki 30 mg/kg dootrzewnowo, brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 3 mg/kg dożylnie, brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 0,3 mg/kg dożylnie (60-sekuodona zastrzyk bolusa), przejściowe wzrosty ciśnienia krwi w tętnicy środkowej u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 1 mg/kg dożylnie i przy większych i dłuższych skutkach widocznych przy dawkach 3 i 10 mg/kg dożylnie ^-sekundowy zastrzyk bolusa), przejściowy wzrost szybkości bicia serca u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 10 mg/kg dożylnie (60-sekuodewy zastrzyk bolusa), lizanie warg u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 3 mg/kg dożylnie ^-sekundowy zastrzyk bolusa), rozszerzone źrenice, drżenia całego ciała, brak koordynacji, lizanie warg, ślinienie i skomlenie u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 10 mg/kg dożylnie (60-sekuodony zastrzyk bolusa), brak znaczących, indukowanych przez lek zmian ECG u przytomnych psów myśliwskich przy dawkach do 10 mg/kg dożylnie (60-sekuodony zastrzyk bolusa), brak skutków zachowania się u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 2 i 4 mg/kg dootrzewnowo, podniecenie, zwiększona reaktywność na dotyk oraz hipotermia u przytomnych mysz NMRI pici męskiej przy dawce 8 mg/kg dootrzewnowo, podniecenie, ogon Strauba, drżenie, skakanie, stereotypy, hipoeermie i rozszerzenie śrenicy u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 16 i 32 mg/kg dootrzewnowo, konwulsje u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 64 mg/kg dootrzewnowo, konwulsje i śmierć przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 128 i 256 mg/kg dootrzewnowo.
Związek 34 (eoaocjemer Związku 21) wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjoe przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po dootrzewnowym podaniu (ED50 - 22 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) pomiędzy 10 i 15 mg/kg, hipotermia u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 2 mg/kg dootrzewnowo, brak skutków zachowania się u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 4 mg/kg dootrzewnowo, podniecenie, zwiększona reaktywność na dotyk oraz hipotermia u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 8 mg/kg dootrzewnowo, podniecenie, ogon Strauba, drżenie, skakanie, stereotypy, hipeeermia i rozszerzenie źrenicy u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 16 i 32 mg/kg dootrzewnowo, konwulsje u przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawce 64 mg/kg dootrzewnowo, konwulsje i śmierć przytomnych mysz NMRI płci męskiej przy dawkach 128 i 256 mg/kg dootrzewnowo.
Związek 22 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przecinkoowulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 - 4,9 mg/kg i TD50 (odwrócona siatka) - 26,8 mg/kg) i doustnym (ED50 - 5,1 mg/kg i LD50 - 18,3 mg/kg),
185 492 oraz brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 15 pmoli/kg (4,47 mg/kg) dożylnie.
Związek 50 (enancjomer Związku 22) wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 2,7 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) = 17,4 mg/kg, znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczkąodruchową(myszy Fringsa) po podaniu doustnym (ED50=9,0 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) = 18,9 mg/kg, znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw maksymalnym napadom indukowanym elektrowstrząsami u szczurów po podaniu doustnym z ED50 = 28 mg/kg i TD50 = 20 mg/kg, znaczna aktywność neurochronna w modelu szczura z udarem skupionej ischemii po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg w trzy godziny po zamknięciu, brak znaczącej aktywności przeciwbólowej przy dawce 25 mg/kg dootrzewnowo w próbie ze szczurem z gorącą płytką o temperaturze 52°C lub w próbie ze śmiganiem ogona szczura w temperaturze 48°C oraz brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 5 mg/kg dożylnie.
Związek 51 (enancjomer Związku 22) wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 9,1 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) =13,6 mg/kg).
Związek 24 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 5 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) = 16 mg/kg), znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw maksymalnym napadom indukowanym elektrowstrząsami u szczurów po podaniu doustnym z ED50 = 46 mg/kg i TD50 = 51 mg/kg, brak znacznej aktywności neurochronnej w modelu szczura z udarem skupionej ischemii po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg w trzy godziny po zamknięciu oraz brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 10 mg/kg dożylnie.
Związek 25 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw maksymalnym napadom indukowanym dźwiękami u mysz po podaniu dootrzewnowym z ED50 = 12,47 mg/kg i TD50 = 32,19 mg/kg, znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw maksymalnym napadom indukowanym elektrowstrząsami u szczurów po podaniu doustnym z ED50 = 46,43 mg/kg i TD50 pomiędzy 163 i 326 mg/kg.
Związek 31 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym i modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 6 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) pomiędzy 10 i 20 mg/kg).
Związek 46 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 25 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) pomiędzy 18 i 21 mg/kg), brak znacznej aktywności neurochronnej w modelu szczura z udarem skupionej ischemii po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg w trzy godziny po zamknięciu.
Związek 57 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 1 mg/kg i Td50 (osłabienie ruchowe) pomiędzy 6 i 8 mg/kg).
Związek 58 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (Ed50 = 0,9 mg/kg i TD50 (osłabienie i ruchowe) = 14,5 mg/kg, brak znacznej aktywności neurochronnej
185 492 w modelu szczura z udarem ischemii skupionej po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg w 3 godziny po zamknięciu naczynia, oraz brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 2 mg/kg dożylnie.
Związek 59 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciukonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 2,7 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) = 7,8 mg/kg), zmniejszenie progu napadu zgodnie ze wskaźnikiem w próbie dożylnej z Metrazolem u mysz przy dawce 11,7 mg/kg dootrzewnowo, brak znacznej aktywności neurochronnej w modelu szczura z udarem ischemii skupionej po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg po trzech godzinach po zamknięciu oraz brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u uśpionych szczurów przy dawkach do 10 mg/kg dożylnie.
Związek 60 wykazywał następujące dodatkowe aktywności biologiczne: znaczna aktywność przeciwkonwulsyj na przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy (myszy Fringsa) po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 4,4 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) = 9,2 mg/kg, znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw napadom indukowanym dźwiękami w genetycznie podatnym modelu myszy z padaczką odruchową (myszy Fringsa) po podaniu doustnym (ED50 = 10 mg/kg i TD50 (osłabienie ruchowe) = 25,6 mg/kg, znaczna aktywność przeciwkonwulsyjna przeciw maksymalnym napadom indukowanym elektrowstrząsami u mysz po podaniu dootrzewnowym (ED50 = 8,17 mg/kg i TD50 (obracający się pręt) = 17,30 mg/kg), brak wpływu na próg napadu zgodnie ze wskaźnikiem w próbie dożylnej z Metrazolem przy dawkach 1 i 4 mg/kg dootrzewnowo, zmniejszenie progu napadu zgodnie ze wskaźnikiem w próbie dożylnej z Metrazolem u mysz przy dawkach 8 i 17 mg/kg dootrzewnowo, znaczna aktywność neurochronna w modelu szczura z czasowym udarem ischemii skupionej po podaniu dootrzewnowym 2 mg/kg na 30 minut przed zamknięciem naczynia i 2 mg/kg po 3 godzinach po zamknięciu, znaczna aktywność neurochronna w modelu szczura z czasowym udarem ischemii skupionej po podaniu dootrzewnowym lub dożylnym 1 mg/kg po 2 godzinach, a następnie po 8 godzinach po zamknięciu, znaczna aktywność neurochronna w modelu szczura z czasowym udarem ischemii skupionej po podaniu dożylnym 1 mg/kg po 2 godzinach po zamknięciu, brak znacznej aktywności neurochronnej w modelu fotozakrzepicowym ischemii skupionej szczura po podaniu 10 mg/kg dootrzewnowo na 15 minut, 3 godziny i 6 godzinach po zamknięciu, brak wakunlioacji neuronów przy podawaniu dawek 20 mg/kg dootrzewnowo lub 10 mg/kg dożylnie, brak znacznej aktywności naczyniowo-sercowej u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 0,3 mg/kg dożylnie (60-sekundowy zastrzyk bolusa), przejściowe wzrosty ciśnienia krwi w tętnicy środkowej u przytomnych psów myśliwskich przy dawkach 1 i 3 mg/kg dożylnie, z większymi i dłuższymi skutkami widzianymi przy dawce 10 mg/kg dożylnie (60-sekundowy zastrzyk bolusa), przejściowe wzrosty szybkości bicia serca u przytomnych psów myśliwskich przy dawkach 3 i 10 mg/kg dożylnie (60-sekundowy zastrzyk bolusa), brak znacznych zmian ECG u przytomnych psów przy dawkach od 0,3 do 10 mg/kg dożylnie (60-sekundowy zastrzyk bolusa), brak znacznych skutków zachowania się u przytomnych psów myśliwskich przy dawkach 0,3 i 1 mg/kg dożylnie ^-sekundowy zastrzyk bolusa), nieznaczny wzrost szybkości oddychania u przytomnych psów myśliwskich przy dawce 3 mg/kg dożylnie (60-sekundowy zastrzyk bolusa), rozszerzone źrenice, drżenie całego ciała, ślinienie oraz oddawanie moczu u przytomych psów myśliwskich przy dawce 10 mg/kg dożylnie (60-sekundowy zastrzyk bolusa), brak znacznych skutków zachowania się u przytomnych szczurów Wistar pici męskiej przy dawkach do 4 mg/kg dożylnie, podniecenie, stereotypy, zwiększona reaktywność na dotyk, zwiększone napięcie mięśni oraz drżenie u przytomnych szczurów Wistar płci męskiej przy dawce 8 mg/kg dożylnie, ogon Strauba, konwulsje oraz śmierć przytomnych szczurów Wistar płci męskiej przy dawce 16 mg/kg dożylnie.
Zebrane razem wyniki uzyskane z tych prostych syntetycznych arylnalkiloamin sugerują, że takie proste cząsteczki nie oddziaływują specyficznie z centrami wiążącymi aryloalkiloaminy na kanałach Ca2+ sterowanych receptorem,jak czynią to Związki 12 i 3. Szczególnie Związki 19
185 492
-147 wiążą się z centrum znaczonym przez [3H]MK-801 przy stężeniach w przybliżeniu od 1 do 400 razy wyższych niż stężenia, które antagonizuuądziałanie kompleksu receptor NMDA-jonofor. Fakt, że Związki 19 -147 w dawkach terapeutycznych nie wywołują stereotypowego zachowania się typu PCP, zastępująPCP wpróbach dyskryminacyjnych leku lub wyzwalająwakuolizację neuronów, sugerujejednakże, że takie Związki mogłyby być użyteczne albo jako Związki wiodące, albo jako kandydaci i na leki schorzeń lub chorób neurologicznych. Doniesiono, że Związki, które wiążą się z niskim powinowactwem (względem MK-801) z centrum znaczonym przez [3H]Mk-801, mogłyby być terapeutycznie użyteczne i mieć bardziej korzystny profil skutków ubocznych niż profil środka antagonistycznego o wysokim powinowactwie, takiego jak MK-801 (Rogawski, Therapeutic potential of excitatory amino acid antagonists: channel blockers and benzodiazepines. Trends Pharmacol. Sci. 14: 325. 1993). Niskie powinowactwo niektórych Związków w grupie Związków 19 -147 (względem MK-801) do centrum znaczonego za pomocą [3H]MK-801 może zaliczyć te Związki do tej ogólnej klasy niekonkurencyjnych środków antagonistycznych o niskim powinowactwie.
Identyfikacja nowego miejsca modulatorowego na uaktywnianych przez receptor kanałach wapniowych.
Po zidentyfikowaniu aryloalkiloamin, które wykazują terapeutycznie użyteczne właściwości określone powyżej, można obecnie zidentyfikować Związki, które działają w krytycznym miejscu wiązania aryloalkiloaminy na uaktywnianych przez receptor kanałach Ca2+, takich jakie występują w NMDA, AMPA kompleksach nikotynowy cholinergiczny receptor-jonofor. Przykłady odpowiednich testów podano poniżej:
Przykład 24.
Wiązanie radioligandu w korze mózgowej lub móżdżku szczura
Następujący test można wykorzystać jako wysokowydajny test selekcjonowania bibliotek produktu (np. bibliotek naturalnych produktów oraz plików Związków w głównych spółkach farmaceutycznych) w celu zidentyfikowania Związków z wykazujących aktywność w tym unikatowym miejscu aryloalkiloaminy. Takie nowe klasy Związków wykorzystuje się następnie jako wiodące struktury chemiczne w programie opracowywania leku ukierunkowanego na miejsce wiązania aryloalkiloaminy na uaktywnianych przez receptor kanałach Ca2+. Związki zidentyfikowane w tym teście stwarzają możliwość nowego podejścia terapeutycznego do leczenia zaburzeń lub chorób neurologicznych. Przykładowo do Związków takich należą Związki o wzorach ogólnych podanych powyżej. Przeprowadzić można rutynowe doświadczenia w celu zidentyfikowania tych Związków, które wykazują pożądaną aktywność.
Preparowanie błon mózgowych szczura wykonano w sposób opisany przez Williamsa i innych (Effects of poliamins on the wiązani of [3H]MK-80 1 to the NMDA receptor: Pharmacological evidence for the existence of a polyamine recognition site. Molec. Pharmacol. 36:575,1989) z następującymi zmianami: Samce szczura Sprague-Dawley (Harlan Laboratories) o wadze 100-200 g uśmiercono przez dekapitację. Korę mózgowąlub móżdżek 20 szczurów oczyszczono i wycięto. Uzyskaną tkankę mózgową homogenizuje się w 4°C w homogenizatorze politron przy najniższej nastawie w 300 ml 0,32 M sacharozy zawierając 5 mM K-EDTA(pH 7,0). Homogenizat odwirowuje się przez 10 minut przy 1 000 x g, po czym supernatant usuwa się i odwirowuje przy 30 000 x g przez 30 minut. Uzyskany osad zawiesza się w 250 ml 5 mM K-EDTA (pH 7,0), miesza w lodzie przez 15 minut i odwirowuje przy 30 000 x g przez 30 minut. Osad zawiesza się w 300 ml 5 mM K-EDTA (pH 7,0) i inkubuje w 32°C przez 30 minut. Zawiesinę następnie odwirowuje przy 100 000 x g przez 30 minut. Błony przemywa się zawieszając je w 500 ml 5 mM K-EDTA (pH 7,0), inkubuje w 32°C przez 30 minut i odwirowuje przy 100 000 x g przez 30 minut. Procedurę przemywania obejmującą30-minutowąinkubację powtarza się. Ostateczny osad zawiesza się w 60 ml 5 mM K-EDTA (pH 7,0) i przechowuje w porcjach w -80°C. Procedurę dokładnego przemywania zastosowaną w tym teście zaprojektowano tak, aby ograniczyć do minimum stężenie glutaminianu i glicyny (współagonistów w kompleksie receptor NMDA-jonofor) obecnych w preparacie błonowym.
185 492
W celu przeprowadzenia testu wiązania z pRaryloalkiloaminą próbki SPM (synaptycznych błon plazmowych) odmraża się, zawiesza w 30 ml 30 mM EPPS/1 mM K-EDTA, pH 7,0 i odwirowuje przy 100 000 x g przez 30 minut. SPM zawiesza się w buforze A (30 mM EPPS/1 mM K-EDTA, pH 7,0). [^aryloalkiloaminę dodaje się do tej mieszaniny reakcyjnej. Testy wiązania przeprowadza się w probówkach z polipropylenu. Ostateczna objętość inkubowanej mieszaniny wynosi 500 pl. Niespecyficzne wiązanie określa się w obecności 100 gM nieradioaktywnej aryloalkiloaminy. Po 2 próbki inkubuje się w 0°C przez 1 godzinę. Testy przerywa się dodając 3 ml schłodzonego w lodzie buforu A, po czym mieszaniny sączy się przez filtry z włókien szklanych (Schleicher & Schuell No. 30) wstępnie nasączone 0,33% polietylenoiminą (PEI). F iltry przemywa się kolejno 3 x 3 ml buforu A i radioaktywność oznacza się zliczaj ąc scyntylacje przy wydajności 35-40% dla 3H.
W celu sprawdzenia tych testów przeprowadzono również następujące doświadczenia:
Stopień niespecyficznego wiązania [3H]arzloalkiloaminz przez filtry oznacza się przepuszczając 500 gl buforu A o różnych stężeniach [3H]ąrzloalkiloaminz przez wstępnie nasączone filtry z włókna szklanego. Filtry przemywa się kolejno 4 x 3 ml buforu A i radioaktywność związaną z filtrami oznacza się zliczając scyntylacje przy wydajności 35-40% względem 3H. Stwierdzono, że w przypadku filtrów nie poddanych wstępnej obróbce 0,33% PEI 87% 3H-ligandu Związało się z filtrem. Wstępne nasączanie 0,33% PEI zmniejsza niespecyficzne wiązanie do 0,5-1,0% całości dodanego ligandu.
(b) Krzywą nasycenia wykonano zawieszając SPM w buforze A. Bufor testowy (500 gl) zawierał 60 gg białka. Zastosowano [3H]ąrzloalkiloąminę w stężeniach w zakresie od 1,0 nM do 400 gM w skali półlogarytmicznej. Krzywą nasycenia wykonano na podstawie danych oraz pozornej wielkości Kp i wielkości Bm.lx wyznaczonej w analizie Scatcharda (Scatchard, The attractions proteins for small molecules and ions. Ann. N. Y. Acad. Sci. 51:660,1949). Współwiązanie [3H]ąrzloalkiloammy oznacza się wykonując krzywąHilhi (Hill, Anew mathematical treatment of changes of ionic concentrations in muscle and nerve under the action of electric currents, with a theory to their mode of excitatikn. J. Physiol. 40: 190,1910).
(c) Zależność wiązania od stężenia białka (receptora) oznacza się zawieszając SPM w buforze A. Bufor testowy (500 pi) zawierał [3H]arzloalkilkaminę w stężeniu równym jej wielkości Kp i wzrastające stężenia białka. Specyficzne wiązanie [3H]arzloalkiloammz powinno być liniowo zależne od ilości obecnego białka (receptora).
(d) Przebieg czasowy wiązania ligand-receptOT oznacza się zawieszając SPM w buforze A. Bufor testowy (500 pi) zawierał [3H]aryloalkiloaminę w stężeniu równym jej wielkości KD i 100 gg białka. Po 2 próbki inkubuje się w 0°C przez zmienne okresy czasu; ustala się czas, przy którym osiąga się równowagę, po czym czas ten rutynowo stosuje się we wszystkich następnych testach.
(e) Farmakologię miejsca wiązania można zanalizować w testach konkurencyjności. W takich doświadczeniach stężenia [3H] arzlkalkiloaminy i ilość białka utrzymuje się na stałym poziomie zmieniając stężenie badanego (konkurencyjnego) leku. Test ten umożliwia oznaczenie IC50 i pozornej stałej KD dla konkurencyjnego leku (Cheng i Prusoff, Relationsbip between the inhibition constant (K,) and the concentration of inhibitor which causes 50 percent inhibition (IC50 of an enzymatic reaction, J. Biochem. Pharmacol. 22:3099,1973). Współwiązanie konkurencyjnego leku oznacza się na podstawie analizy krzywej Hilla.
Specyficzne wiązanie [3H]aryloalkiloaminz stanowi wiązanie w nowym miejscu na uaktywnianych przez receptor kanałach Ca2+ takich jakie występują w NMDA, AMPA kompleksach nikotynowy cholinergiczny receptor-jonofor. W Związku z tym inne arylkalkilkaminy powinny rywalizować z wiązaniem [3H]aryloalkiloaminy w konkurencyjny sposób, a ich skuteczność działania w tym teście powinna korelować z ich działaniem inhibitorowym w teście funkcyjnym antagonizowania uaktywnianych przez receptor kanałów CR4 (np. hamowania wywoływanego przez receptor NMDA wzrostu [Ca2+] w hodowlach móżdżkowych komórek ziarnistych szczura). I odwrotnie Związki wykazujące aktywność w innych znanych miejscach na uaktywnianych przez receptor kanałach Ca2+ (np. MK-801, Mg2+, poliamid) nie powinny wypierać wiązania [3H]ąrzloąlkiloąminz w konkurencyjny sposób. Należy raczej oczekiwać złożonego allosterycznego
185 492 modulowania wiązania [3H]oryloolkiloominy, będącego oznaką oddziaływań niekonkurencyjnych. W próbach wstępnych MK-80ł nie wypierał wiązania [3H]aryloalkiloaminy w stężeniach do 100 (M.
(f) Badania daeniające kinetykę dysocjacsi pracprowadza eię misrząc wiiątanie [3H]eryloalkiloaminy po dojściu do stanu równowagi (patrz (d), powyżej) dodając duży nadmiar nieradioaktywnego konkurencyjnego leku do mieszaniny reakcyjnej. Wiązanie [3H-arcloalkiloaminy określa się następnie w różnych odstępach czasu. W teście tym wyznacza się szybkości asocjacji i dysocjacji wiązania [3H-orcloolk]loominc (Titeler, Multiple Dopamin Receptors: Receptor Binding Studies in Dopamin Pharmacologc. Marcel Dekker, Inc., New York, 1983). Dodatkowe doświadczenia przeprowadza się zmidn]ajne temperaturę reakcji (od 0 do 37°C) w celu ustalenia zależności tego parametru od temperatury.
Przykład 25.
Wiązanie radioligandu w móżdżkowych komórek ziarnistych
Pierwotne hodowle móżdżkonych neuronów ziarnistych uzyskano od 8-dniowych szczurów i wysiano je na kwadratowych płytkach z tworzywa Aclar powleczonych poli-L-lizcną. Plastikowe kwadraty umieszczono na 24-studz]enkowcąh płytkach do hodowli i do każdej studzienki dodano około 7,5 x 105 komórek ziarnistych. Hodowle prowadzono w ośrodku Eagles (HyClone Laboratories) zawierającym 25 mM KCl, 10% płodowej surowicy cielęcej (HyClone Laboratories), 2 mM glutaminy, 100 pg/ml gen^m^ny, 50 U/ml penicyliny i 50 pg/ml streptomycyny w 37°C w wilgotnej atmosferze z 5% CO2 w powietrzu przez 24 godziny przed dodaniem arabinozydu ectozyny (10 pM, stężenie końcowe). Nie dokonywano zmian w ośrodku hodowli do momentu zastosowania komórek w testach wiązania receptora, 6-8 dni po wysianiu.
W celu wykonania testu wiązania z [3H-aryloαlkiloaminązostosowono mieszaniny reakcyjne zawierające 200 pl buforu A(20 mM K-HEPES, 1 mM K-eDtA, pH 7,0) w każdej studzience 24-studzienkower płytki. [3H-arcloalkiloaminę dodawano do tej mieszaniny reakcyjnej. Niespecyficzne wiązanie oznacza się w obecności 100 pM nieradiooktcnndj arcloolkiloominc. Po 3 próbki inkubuje się w 0°C przez 1 godzinę. Testy kończy się zdrapując ręcznie komórki z kwadratów Aclar i umieszezαjnc je w probówkach z polipropylenu. Uzyskane w ten sposób błony z pełnych komórek zawiesza się w 10 ml schłodzonego w lodzie buforu A i sączy się przez filtry z włókna szklanego (Schleicher & Schuell No. 30) wstępnie nosnezond 0,33% PEI. Filtry przemywa się kolejno 3 x 3 ml buforu A i radioaktywność filtrów oznacza się zliczając secntylaeje przy wydajności 35-40% dla 3H. Test można zakończyć stosując wirowanie zamiast filtracji w celu ograniczenia do minimum niespecyficznego wiązania.
Konkretne doświadczenia chorokteryzująąd i sprawdzające testy przeprowadzono zasadniczo w sposób opisany powyżej, ale stosując w wyjściowym wiązaniu komórki zamiast błon. Test wiązania umożliniąiąec oznaczenie wielkości IC50 i dozorndr Kp dla konkurencyjnego leku przeprowadza się wykonując analizę Scatchard (The ottraetions proteins for small molecules and ions. Ann. N.Y. Acad. Sci. 51: 660, 1949). Wsdółwinzonid konkurencyjnego leku oznacza się wykonując krzywą Hilla analysis (A new mathematical treatment of changes of ionic eon-cdntrations in muscle and nerve under the action of eldetric currents, with a theory to their mode of dxeitation. J. Physiol. 40: 190,1910). Specyficzne wiązanie [3H-oryloolk]loominy stanowi wiązanie z nowym miejscem na uaktywnianych przez receptor kanałach wapniowych.
Przykład 26.
Test wiązania zrekombinowondgo receptora
Poniżej przedstawiono jeden przykład szybkiego testu selekcjonującego użyteczne Związki według wynalazku. W teście cDNA lub klon genu kodujący miejsce wiązania aryloalkiloominc (receptor) z odpowiedniego organizmu, np. od człowieka, uzyskuje się znanymi sposobami. Wyróżniające się fragmenty klonu eksprymuje się w odpowiednim wektorze ekspresji w celu uzcskaniojednego lub więcej jak najmniejszych polipeptidów uzyskiwanych z receptora, które zachowają zdolność wiązania Związku 1, Związku 2 lub Związku 3. W ten sposób można zidentyfikować polipedtid(c) zawierające receptor nowej arcloalkiloaminy dla takich Związków. Doświadczenia takie można uprościć stosując trwale tronsfdkowonn linię komórek ssaka (np. komórki HEK 293) eksponującą receptor aryloalkiloamin.
185 492
Można także receptor aryloalkiloammy poddać reakcji chemicznej z chemicznie zmodyfikowanym Związkiem 1, Związkiem 2 lub Związkiem 3 w taki sposób, że reszty aminokwasów receptora aryloalkiloamm stykające się (lub sąsiadujące) z wybranym Związkiem zostają zmodyfikowane, a tym samym dają się zidentyfikować. Fragment^) receptora aryloalkiloeminy zawierające takie aminokwasy, których oddziaływanie ze Związkiem 1, Związkiem 2 lub Związkiem 3 i które są zdolne do wiązania takich cząsteczek, można następnie rekombinacyjnie eksprymować w sposób opisany powyżej, wykorzystując standardowe wektory ekspresji.
Zrekombinoweoe polipeptid(y) o pożądanych właściwościach wiązania można Związać z nośnikiem w fazie stałej z wykorzystaniem standardowych procedur chemicznych. Taką stałą fazę lub matrycę powinowactwa można następnie kontaktować ze Związkiem 1, Związkiem 2 lub Związkiem 3 w celu sprawdzenia, czy Związki mogą wiązać się w kolumnie, oraz w celu ustalenia warunków, w których Związku można usuwać z fazy stałej. Procedurę tą można następnie powtórzyć stosując dużą bibliotekę Związków w celu ustalenia, które z tych Związków są zdolne do wiązania się z matrycąpewinowactwa i które można następnie uwolnić w sposób podobny jak w przypadku Związku 1, Związku 2 lub Związku 3. Można jednak zastosować nariaoeowe warunki wiązania i uwalniania w celu uzyskania Związków zdolnych do wiązania w warunkach różniących się od zastosowanych przy wiązaniu eryloelkiloamioy (np. w warunkach lepiej imitujących warunki fizjologiczne występujące zwłaszcza w stanach patologicznych). Można w ten sposób wybrać wiążące się zZZwiąkci spośród bardzo dużego zbioru Związków obecnych w ciekłym ośrodku lub ekstrakcie.
Po zidentyfikowaniu Związków zdolnych do wiązania się z jednym lub więcej polipeptadami wiążącymi aryloalkiloaminę można następnie zbadać te Związki w różnych testach opisanych powyżej w celu ustalenia czy Związki te lub ich proste pochodne stanowią, przydatne Związki do zastosowania terapeutycznych w leczeniu zaburzeń i chorób neurologicznych opisanych powyżej.
W wariantowej metodzie natanoy receptor eralealkiloamioy Związać można z kolumną lub innym nośnikiem w fazie stałej. Zidentyfikować można Związki, które nie są rugowane przez reagenty wiążące się z innymi miejscami na receptorze. Związki takie ideotyfϊkująoowe miejsca wiązania na receptorze. Tak więc Związki, które są rugowane przez inne znane Związki, wiążą się ze znanymi miejscami lub wiążą się z nowymi miejscami nakładającymi się na nowe miejsca wiązania. Jednakże Związki takie mogą różnić się strukturalnie od znanych Związków, tak że można ustalić nowe chemiczne klasy ageoistón lub antagonistów przydatnych jako środki terapeutyczne. W podsumowaniu można stwierdzić, że test konkurencyjności można wykorzystać do identyfikacji użytecznych Związków według wynalazku.
Przykład 27.
Test elektrofizjologiczoy z plastrem i klamrą
Następujący test przeprowadza się dla wyselekcjonowanych Związków zidentyfikowanych w wyżej wspomnianych testach wiązania radioligaodu jako Związków silnie i konkurencyjnie oddziaływujących w nowym miejscu wiązania erylealkiloemioy na uaktywnianych przez receptor kanałach Ca2+, takichjakie w^'stępuj^.wNMDA, AMPA kompleksach nikotynowy choreceptor-jooofor. Taki z plastrem i klamrą dostarcza dodatkowych istotnych danych odnośnie miejsca i mechanizmu działania takich wcześniej wybranych Związków. W szczególności następujące farmakologiczne i fizjologiczne właściwości Związków oddziaływujących w miejscu wiązania aryloalkiloaminy ustala się wykorzystując kompleks receptor NMDA-jonofor jako przykład kanałów Ca2+ uaktywnianych przez receptor: skuteczność i wydajność w blokowaniu prądów jonowych z udziałem receptora NMDA, oiekookurencyjoa charakter blokowania w odniesieniu do glutaminianu i glicyny, zależność działania od zastosowania, zależność działania od napięcia, obydwie wielkości w odniesieniu do rozpoczęcia i odwrócenia blokowania, kinetyka blokowania i odblokowywania (odwracalna), oraz mechanizm blokowania otwartego kanału. Dane te potwierdzają że Związki oddziaływujące z miejscem wiązania aryloalkiloammy zachowują unikatowy profil biologiczny araloalkiloamin, ale nie wykazuiąich podstawowej aktywności w znanych miejscach na kompleksie receptor NMDA-looofor (miejsce wiązania glutaminianu,
185 492 miejsce wiązania glicyny, miejsce wiązania MK-801, miejsce wiązania Mg2+, miejsce wiązania Zn2+, miejsce wiązania sigma, miejsce wiązania poliemina).
Pomiary z plastrem i klamrądla neuronów ssaków (hipokampawych, korowych, móżdżkowych komórek ziarnistych) wykonuje się z wykorzystaniem standardowych procedur (Domevem i inni, Arcame blocks N-metylo-D-sępertete receptor responses by an open channel mechanism: whole-cell and singlechannel recording studies in cultured hippocampal neurons. Molec. Pharmacol. 41:727,1992; Rock i Mac^naM, Spermine and related poliamms produce a voltage-depemdemt reduction of NMDA receptor single-ąhαmmel conductance. Molec. Pharmacol. 42: 157,1992).
W innym wariancie doświadczenia z plastrem i klamrą można przeprowadzić na oocatach Xenopus lub na trwale transfekowanej linii komórek ssaków (np. na komórkach HEK 293) eksprymująąoąh określone kanała Ca2+ uaktywniane przez receptor. W ten sposób można np. ustalić skuteczność i wydajność w różnych podtypach receptora glutaminiαmowego (np. NMDAR1, NMDAR2Ado NMDAR2D, GluRl do GluR4). Więcej informacji odnośnie miejsca działania aroloalkiloamin w stosunku do tych podtypów receptora glutamimiemowego uzyskać można wykorzystując ukierunkowaną mutagenezę.
Przykład 28.
Synteza arolaalkiloamim
Aroloalkiloamina takie jak Związek 1, Związek 2 i Związek 3 syntetyzuje się znanymi sposobami (Jasys i inni, The total syntbesis of argiotoximę 636,659 i 673. Tetrahedron Lett. 29: 6223, 1988; Nason i inni, Samthesis of meurotaxią Nephila spider venoms: NSTX-3 i JSTX-3. Tetrahedron Lett. 30: 2337, 1989). Konkretne przykłady syntezy analogów aryloalkiloaminowych 4-18 podane są w równocześnie badanym zgłoszeniu patentowym USA nr 08/485 038, z 7 czerwca 1995, i w równocześnie badanym międzynarodowym zgłoszeniu patentowym nr PCT/US94/12293, opublikowanym jako W095/21612, z26 października 1994, które wprowadza się w całości jako źródła literaturowe.
Przykład 29.
Synteza uproszczonych aryloalkiloamin
Syntezę Związku 20 wykonuje się w sposób następujący·'.
Do roztworu wodorku sodowego (1,21 g, 50 mmoli) w dimetoksoetanie dodano cyjanometylofosfonian dietylu (8,86 g, 50 mmoli) i mieszaninę reekąyjmąmieszsmo 4 godzina w temperaturze pokojowej. Dodano 3,3'-dίfIuorobenzofenomu (10 g, 46 mmoli) w DME. Mieszaninę reakcajnąmieszano 24 godzina w temperaturze pokojowej, reakcję przerwano H20 i wymieszano z eterem dietylowym i wodą. Frakcję eterową wysuszono nad Na2SO4 i zatężono. GC/MS tego materiału wykazała obecność 90% produktu A i 10% wyjściowego benzofenomu.
Roztwór tego materiału w etanolu z katalityczną ilością Pd(OH)2 uwodorniano pod ciśnieniem wodoru 55 funtów/cal2 przez 4 godzina w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną przesączono i katalizator przemyto etanolem (3x). Przesącz i etanol z przemycia połączono i zatężono. GC/MS tego materiału wykazała 90% produktu H i 10% wyjściowego benzofenonu.
Na roztwór tego materiału w THF podziałano 70 ml 1 M B2H6 (70 mmoli) w THF i refluksowαmo 1 godzinę. Po schłodzeniu na mieszaninę reakcyjną podziałano 6 N HCl (50 ml) i refluksowamo przez dodatkową godzinę. Po schłodzeniu mieszaninę reakcyjną zanalizowano do pH 14 10 N NaOH i wymieszano z eterem. Warstwę eterową oddzielono i przemyto 10% HCl (3x). Kwaśne ciecze z przemycia połączono, zanalizowano do pH 14 10 N NaOH i wyekstrahowano dichlorometanem (3x). Ciecze organiczne z przemycia połączono, wysuszono nad Na2SO4 i zatężono uzyskując olej. GC/MS tego materiału wykazała 100% Związku 20. GC/EI-MS (Rt=7,11 minuty) m/z (względna intensywność) 247 (M+, 31), 230(100), 215(30), 201 (52), 183(63), 134 (23), 121 (16), 101 (21), 95(15), 77(15). Materiał ten w eterze dietylowam przesączono i zadano 35 ml 1M HCl w eterze. Wytrącono osad zebrano, wysuszono i rekrastalizowano z wody z etanolem uzyskując 1,045 g Związku 20, w postaci chlorowodorku. ’H-NMR (CDCy δ 8,28 (3H, br s), 7,28-7,17 (2H, m), 7,02-6,86 (6H, m), 4,11 (1H, t, J=8 Hz), 2,89 (2H, brt, J=8 Hz), 2,48 (2H, br t, J=7 Hz); 13C-NMR (CDCl3) δ 164,6, 161,3, 144,8, 144,7, 130,4, 130,3, 123,3, 123,2, 114,7, 114,5, 114,1,113,8, 47,4, 38,4, 32,7.
185 492
(chlorowodorek)
Wytwarzanie Związku 21, Związku 33 i Związku 34 przeprowadzono w sposób następujący.
Do 100-ml kolby okrągłodennej wyposażonej w pręcik mieszadła, przepusty i wlot argonu załadowano Związek 1 (2,43 g, 10 mmoli) w 30 ml THF. Roztwór schłodzono do -78°C i wkroplono 11 ml bis(trimetylisililo)amidku litu (1M w THF) (11 mmoli). Mieszaninę reakcyjną mieszano w -78°C przez 30 minut i wkroplono nadmiar jodometanu (3,1 ml, 50 mmoli). Mieszaninę reakcyjnąmieszano 30 minut w -58°C. Analiza GC/EI-MS próbki mieszaniny reakcyjnej wykazała przereagowanie wyjściowego nitrylu 1. Reakcję przerwano wodą, rozcieńczono eterem dietylowym i przeniesiono do rozdzielacza. Warstwę eterowąprzemyto 10% HCl (3x), solanką( 1 x), wysuszono bezwodnym MgSO4 i zatężono uzyskując brunatny olej. Materiał ten przedestylowano (w wyparce rotacyjnej, 100°C) pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 1,5 g klarownego oleju. GC/EI-MS tego materiału wykazała, że zawiera pożądany produkt 2, (Rt=7,35 min) m/z (intensywność względna) 257 (M+, 3), 203 (100), 183 (59), 170 (5), 133 (4), 109 (3); Ή-NMR (CDCl3) δ 7,4-6,9 (8H, m), 4,01 (1H, d, J=10 Hz), 3,38 (1H, dq, J=7,10 Hz), 1,32 (3H, d, J=7 Hz); 13C-NMR (CDCl3) δ 19,4, 30,5, 54,2, 114,5, 11-4,6, 114,7, 114,9, 115,0, 115,3, 123,3, 123,4, 123,6, 123,7, 130,5, 130,6, 131,7.
Produkt 3 zsyntetyzowano przez katalityczną redukcję 2, stosując nikiel Raney’a w mieszaninie 95:5 EtOH:wodny roztwór wodorotlenku sodu (2 równoważniki) pod ciśnieniem wodoru 60 funtów/caP. GC/EI-MS (Rt=7,25 min) m/z (intensywność względna) 261 (M+ 20), 244 (35), 229 (16), 215 (17), 201 (80), 183 (100), 133 (42), 115 (27), 109 (47), 95 (20); !H-NMR (CDC13) δ 7,3-6,8 (8H, m), 3,62 (1H, d, J=10 Hz), 2,70 (1H, m), 2,40 (2H, m), 1,73 (2H,m), 0,91 (3H, d, J=7 Hz). Należy zwrócić uwagę, że produkt 3 w tej sekwencji reakcji odpowiada Związkowi 21.
Produkt 2 w I0°/o IPA w heksanie (100 mg/ml chromatografowano, w porcjach po 500 pl, przez Chiral Cel OD (2,0 x 25 cm) stosując 10% IPA w heksanie z szybkością 10 ml/minutę, z pomiarem gęstości optycznej przy 254 nm. Uzyskano 2 optycznie czyste enancjomery 4 i 5 (co ustalono metodą analitycznej chiralnej HPLC. Należy podkreślić, że nie została ustalona stereochemia otrzymanych Związków). Widma GC/EI-MS i *H-NMR dwóch Związków były identyczne jak dla produktu 2 (dane zamieszczone powyżej).
Każdy z enancjomerów 4 i 5 zredukowano odrębnie stosując kompleks sulfid dimetylowy-borowodór w następujący sposób. Roztwór Związku (4 lub 5) w THF ogrzano do wrzenia i zadano nadmiarem (2 równoważniki) 1M (w THF) kompleksu sulfid dimetylowy-borowodór i mieszaninę reakcyjną refluksowano 30 minut. Następnie mieszaninę reakcyjną schłodzono do 0°C i zadano 6 N HCl. Mieszaninę reakcyjną refluksowano przez 30 minut. Następnie mieszaninę reakcyjną przeniesiono do rozdzielacza, zalkalizowano do pH> 12 10N NaOH i produkt (6 lub 7)
185 492 wyekstrahowano eterem. Warstwę eterową przemyto solanką, wysuszono nad bezwodnym MgSO4 i zatężono uzyskując olej. Produkt oczyszczano metodą preparatywnej TLC stosując 5% metanol-chlorform. Stwierdzono, że w przypadku każdego z enancjomerów (6 i 7) widma GC/EI-MS i Ή-NMR były identyczne jak dla Związku 3 (patrz dane powyżej). Należy zwrócić uwagę, że produkty 6 i 7 na tym schemacie odpowiadają Związkom 33 i 34.
Związek 33. HCl: temperatura topnienia = 260-270°C (rozkład), [a]36526 = +6,6 (c 1,0 w EtOH), [a]D 26 = +0,4 (c 1,0 w EtOH).
Związek 34. HC1: ^6523 = -6,1 (c 1,0 w EtOH), [a]D23 = +0,1 (c 1,0 w EtOH).
Związek 33. HI: Związek 33 w postaci wolnej zasady rozpuszczono w EtOH i dodano 47% kwasjodowodorowy (1,1 równoważnika). Rozpuszczalnik odparowano pod próżniąi uzyskany stały jodowodorek rekrystalizowąno dwukrotnie z mieszaniny heptan/EtOAc przez powolne odparowanie: temperatura topnienia = 195-197°C. Ustalono, że absolutna konfiguracja Związku 33 HI jest R, na podstawie rentgenowskiej analizy dyfrakcyjnej monokryształu (jednoskośna bezbarwna igła, 0,50 x 0,05 x 0,03 mm) stosując dyfraktometr Siemens R3m/V (zaobserwowano 3887 odbić).
Nlli
Związek 21
Chiral Cel OD , 10% IPA/heksan
Λ. ......... . .. I........
(Związek 33) (Związek 34)
Wytwarzanie Związku 22 przeprowadzono w sposób opisany poniżej. Związek 23 zsyntetyzowano w podobny sposób.
Foifonnoctan trietylu (17,2 g, 76,8 mmola) powoli dodano do zawiesiny wodorku sodowego (3,07 g, 76,8 mmola) w N,N-dimetyloformamidzie (350 ml). Po 15 minutach dodano 3,3'-difluorobenzofenon (15,2 g, 69,8 mmola) do roztworu i mieszanie kontynuowano 18 godzin. Reakcję przerwano wodąi wymieszano z wodąi eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 19,7 g 3,3-bis(3-fluorofenylo)akrylanu etylu w postaci żółtego oleju.
Do roztworu 3,3-bii(3-fluorofenylo)αkrylanu etylu (19,7 g, 68,4 mmola) w 200 ml etanolu dodano wodorotlenek palladu na węglu (3,5 g). Mieszaninę wytrząsano pod ciśnieniem wodoru
185 492 funtów/cal2 przez 3 godziny, po czym przesączono i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 19,5 g produktu A w postaci bezbarwnego oleju. Ester etylowy A (19,2 g) zhydrolizowano przez mieszanie 6 dni z 50 ml 10 N wodorotlenku sodowego. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono następnie 50 ml wody i zakwaszono do pH 0 stężonym HCl. Wodną mieszaninę wyekstrahowano 3 razy eterem i ekstrakty eterowe wysuszono nad siarczanem magnezu i odparowano uzyskując kwas 3,3-bis(3-fluorofenylo)propionowy w postaci białego proszku.
Kwas 3,3-bis(3-fluorofenylo)propionowy (13 g, 49,6 mmola) rozpuszczono w 50 ml (685 mmola) chlorku tionylu i mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Nadmiar chlorku tionylu oddzielono pod zmniejszonym ciśnieniem w wyparce rotacyjnej uzyskując 13,7 g produktu B w postaci żółtego oleju.
Do chlorku kwasowego B (13,7 g, 49 mmola) rozpuszczonego w 100 ml suchego THF dodano acetyloacetonian żelaza(III) (0,52 g, 1,47 mmola). Następnie dodano chlorek metylomagnezowy (16,3 ml, 49 mmoli) w ciągu 1 godziny za pomocą pompy tłoczkowej. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez dodatkową godzinę, po czym reakcję przerwano wylewając mieszaninę do eteru/5% HC1. Warstwę eterową oddzielono, przemyto 5% HCl i nasyconym NaCl, po czym wysuszono nad siarczanem sodu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 4,4-bis(3-fluorofenylo)-2-butanon w postaci żółtego oleju. Surowy olej oczyszczano na żelu krzemionkowym stosując heptan/octan etylu jako eluent.
Do 4,4-bis(3-fluorofenylo)-2-butanonu (5,7 g, 21,9 mmola) w 25 ml etanolu dodano pirydynę (1,91 g, 24,1 mmola) i chlorowodorek metoksyloaminy (2,01 g, 24,1 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej, po czym wylano do eteru/5% HCl. Warstwę eterową oddzielono, przemyto 5% HC1 i nasyconym NaCl, po czym wysuszono nad siarczanem sodu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 6,26 O-metylooksymu 4,4-bis(3-fluorofenylo)-2-butanonu. Do borowodorku sodu (4,1 g, 108,3 mmola) w 15 ml THF powoli dodano tetrachlorek cyrkonu (6,31 g, 27,1 mmola). Mieszaninę tą mieszano przez 15 minut, po czym oksym (6,26 g, 21,7 mmola) w 6 ml THF dodano w ciągu 5 minut. Po 3 godzinach mieszania w temperaturze pokojowej mieszaninę reakcyjnąpoddano obróbce powoli dodając 50 mM wodorotlenku sodu, a następnie eter. Warstwę wodnąwyekstrahowano 4 razy eterem i połączone ekstrakty eterowe wysuszono nad siarczanem sodu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 5,3 g Związku 22.
185 492
Wytwarzanie Związku 24 przeprowadzono w sposób opisany poniżej. Związki 25-29, 52-53,65, 76-78, 83, 90, 96-97,115, i 135-136 otrzymano w podobny sposób.
Do zawiesiny wiórów magnezu (0,95 g, 39,2 mmola) w 150 ml bezwodnego eteru dietylowego wk-oplono ze strzykawki 1 -bromo-3-fluorobenzen (6,83 g, 39,2 mmola). Po 1,5 godzinie roztwór przeniesiono za pomocą cewnika do kolby zawierającej aldehyd o-anyżowy (5,0 g, 36,7 mmola) w 100 ml bezwodnego eteru dietylowego w 0°C i mieszano 2 godziny. Reakcję przerwano wodąi mieszaninę wymieszano z wodąi eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu uzyskując 7,90 g (93% wydajności) produktu A. Dichromian pirydynowy (16,0 g, 42,5 mmola) dodano do roztworu alkoholu A (7,90 g, 34,0 mmola) w dichlorometanie (100 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano 12 godzin. Eter dietylowy (300 ml) dodano do mieszaniny reakcyjnej i czarny roztwór przesączono przez wkład z żelu krzemionkowego (30 cm) i przemyto dodatkowo 500 ml eteru. Po odparowaniu rozpuszczalnika pod próżnią stałą pozostałość rekrzstalizowank z acetonu uzyskując 7,45 g (95% wydajności) produktu B.
Czjąnometylofosfonian dietylu (7,0 g, 39,5 mmola) powoli dodano do zawiesiny wodorku sodowego (1,58 g, 39,5 mmola) w 100 ml N,N-dimetyloformamidu. Po 30 minutach keton B dodano do roztworu i mieszanie kontynuowano 2 godziny. Reakcję przerwano wodąi wymieszano z wodąi eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując blado żółty olej.
W szklanej bombie olej rozpuszczono w 100 ml etanolu i 20 ml 10 N NaOH. Katalityczną ilość niklu Rane/a zawieszonego w wodzie (około 15% molowych) dodano do roztworu. Mieszaninę reakcyjną wytrząsano pod ciśnieniem H2 60 funtów/caP przez 12 godzin w hydrogenatorze Parra. Po odsączeniu nadmiaru niklu Rane/a roztwór wyekstrahowano chloroformem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu olej przepuszczono przez kolumnę z żelem krzemionkowym w chloroformie i metanolu. Rozpuszczalnik, odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując blado żółty olej. GC/EI-MS (Rt=8,10 min) m/z (względna intensywność) 259 (100), 242 (44), 213 (48), 183 (42), 136 (SO), 109 (94), 91 (60), 77 (25). Olej następnie zakwaszono chlorowodorem w eterze dietylowym. Po odparowaniu eteru uzyskano blado żółtą substancję stałą, którą rekrystalizowano z gorącego acetonitrylu uzyskując 3,45 g (42,1 % wydajności) białych igieł Związku 24 w postaci chlorowodorku.
I) Mg, eter
Związek 24 (sól HCl)
185 492
Związki 101 i 103 zsyoeetazowaoo odpowiednio ze Związków 25 i 24, rozszczepiając ich estry O-metylowe tribromkiem boru w zwykły sposób.
Wytwarzanie Związku 30 przeprowadzono w sposób opisany poniżej. Związek 31 otrzymano w podobny sposób.
Do zawiesiny zawierającej wióry magnezu (0,95 g, 39,1 mmola) w 150 ml bezwodnego eteru Metylowego wkoplono 1-bromo-3-fluerobeozen (6,85 g, 39,1 mmola) ze strzykawki. Po 1,5 godzinie roztwór przeniesiono za pomocą cewnika do kolby zawierającej 3-chlorobeozaldehyd (5,0 g, 3 5,6 mmola) w 100 ml bezwodnego eteru Metylowego w 0°C i mieszano 2 godziny. Reakcję przerwano wocdąi wymieszano z wodąi eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu uzyskując 8,40 g (>99% wydajności) produktu A.
Chlorochromiao pirydyoiona (15,0 g, 39,8 mmola) dodano do roztworu alkoholu A (8,40 g,
35,5 mmola) w 100 ml dichlorometan i mieszano 18 godzin. Eter Metylowy (300 ml) dodano do mieszaniny reakcyjnej i czarny roztwór przesączono przez wkład z żelu krzemionkowego (30 cm), i przemyto dodatkowo 500 ml eter. Po odparowaniu rozpuszczalnika seałąpozostałość skrystalizowano z acetonu uzyskując 6,31 g (76% wydajności) produktu B.
Cyjeoometylofosfooian dietylu (5,2 g, 29,6 mmola) powoli dodano do zawiesiny wodorku sodowego (1,2 g, 29,6 mmola) w N,N-Mmetyloformamidzie (100 ml). Po 30 minutach keton B dodano do roztworu i mieszanie kontynuowano 6 godzin. Reakcję przerwano wodąi wymieszano z wodąi eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezowym. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując żółty olej.
W szklanej bombie olej rozpuszczono w etanolu (100 ml) i 10N NaOH (20 ml). Katalityczną ilość rodu osadzonego na tlenku glinu (około 35% molowych) dodano do roztworu. Mieszaninę reakcyjną wytrząsano pod ciśnieniem H, 60 funtów/caP przez 24 godziny w hydrogenatorze Parra. Po odsączeniu nadmiaru katalizatora roztwór wyekstrahowano chloroformem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu i odparowaniu rozpuszczalnika pod próżnią olej rozpuszczono w tetrahydrofuraoie (100 ml). Dodano diborowodór (23,4 ml, 1,0M) dodano i roztwór refluksowano przez 1,5 godziny. Rozpuszczalnik odpareweoe pod zmoięiszooam ciśnieniem i ostrożnie dodano 6N HCl (50 ml). Roztwór refluksowano przez 1 godzinę. Po schłodzeniu mieszaninę zanalizowano 10N NaOH do pH 14 i wymieszano z dichlorometanem i wodą. Połączone warstwy organiczne wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu i przesączono. Po odparowaniu rozpuszczalnika żółty olej przepuszczono przez kolumnę z żelem krzemionkowym w chloroformie i metanolu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując żółty olej. GC/EI-MS (Rt=8,15 min) m/z (względna intensywność: 263 (17), 246 (21), 211 (84), 196 (331), 183 (100), 165 (10), 133(19). Olej następnie zakwaszono chlorowodorem w eterze dietalonam. Po odparowaniu eteru uzyskano 0,96 g białej substancji stałej, Związek 30, w postaci chlorowodorku.
l)Mg. eter
pcc-ch2ci2
D-zs o
Etoxn Eter
CN. N»H-DMF
Związek 30 (sól HCl)
100
185 492
Wytwarzanie Związku 35 przeprowadzono w sposób opisany poniżej. Związki 36-37 otrzymano w podobny sposób.
Do roztworu 3-fluorobenzaldehydu (3,0 g, 24,2 mmola) w 0°C w 150 ml eteru dietylowego dodano ze strzykawki 3,0 M chlorek etylomagnezowy (12,7 ml, 25,4 mmol) w tetrahydofuranie (THF). Po 4 godzinach reakcję przerwano wodąi wymieszano z wodąi eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu uzyskując 4,25 g produktu A.
Chlorochromian pirydyniowy (6,53 g, 30,3 mmola) dodano do roztworu Związku A w dichlorometanie (100 ml) i mieszano 18 godzin. Eter dietylowy (300 ml) dodano do mieszaniny reakcyjnej i czarny roztwór przesączono przez wkład z żelu krzemionkowego (30 cm) i przemyto dodatkowo 500 ml eteru. Po odparowaniu rozpuszczalnika stałą pozostałość rekrystalizowano z acetonu uzyskując 3,05 g produktu B. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując blado żółty olej.
Cyjanometylofosfonian dietylu (4,7 g, 26,4 mmola) powoli dodano do zawiesiny wodorku sodowego (1,1 g, 26,4 mmola) w 100 ml NN-dimetyloformamidu. Po 30 minutach keton 8 dodano do roztworu i mieszanie kontynuowano 6 godzin. Reakcję przerwano wodąi mieszaninę wymieszano z wodą i eterem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując żółty olej.
W szklanej bombie olej rozpuszczono w 100 ml etanolu i 20 ml 10N NaOH. Katalityczną ilość niklu Rane/a zawieszonego w wodzie (około 15% molowych) dodano do roztworu. Mieszaninę reakcyjnąwytrząsano pod ciśnieniem 60 funtów/caP przez 24 godziny w hydrogenatorze Parra. Po odsączeniu nadmiaru katalizatora roztwór wyekstrahowano chloroformem. Połączone warstwy organiczne przemyto solanką i wysuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu olej przepuszczono przez kolumnę z żelem krzemionkowym w chloroformie i metanolu. Rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując blado żółty olej. GC/EI-MS (Rt = 3,45 minuty) m/z (względną intensywność) 167 (4), 150 (63), 135 (58), 109 (100), 96 (53), 75 (48). Olej następnie zakwaszono chlorowodorem w eterze dietylowym. Po odparowaniu eteru uzyskano blado żółtą substancję stałą, którą rekrystalizowano z gorącego acetonitrylu uzyskując 2,2 g Związku 35 w postaci chlorowodorku.
i)
EtO·
EiO .CN.NaH-DMF
2) Ni Raney'a. EtOH, NaOH
p.s.i.
3) HCI-eter hhc
NHjCl
Związek 35 (sól HCl)
Wytwarzanie Związku 38 przeprowadzono w sposób opisany poniżej.
Do roztworu 3,3-bis(3-fluorofenylo)-propionitrylu (1,5 g, 6,17 mmola) w 250 ml THF w -70°C dodano butylolit (4,25 ml w heksanach, 6,8 mmola) ze strzykawki w ciągu 5 minut. Roz185 492
101 twór mieszano przez 5 minut, po czym jodek metylu (1,75 g, 12,3 mmola) dodano w ciągu 1 minuty. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono następnie do ogrzania się do temperatury pokojowej. Mieszaninę rozcieńczono eterem i przemyto 5% HCl i wodą. Warstwę eterową wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano uzyskując 1,5 g metylowanego nitrylu w postaci żółtego oleju.
Do 3,3-bii(3-flunrofenylo)-2-metylo-propionitrylu (1,46 g, 5,7 minola) w 50 ml dichlorometanu w 0°C dodano wodorek diizobutyloglinu (1,02 ml, 5,7 mmola) ze strzykawki w ciągu 10 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 30 minut w 0°C, a następnie przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Do mieszaniny dodano 200 ml 10% HCl i mieszano w 40°C przez 30 minut, po czym produkt wyekstrahowano dichlorometanem. Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano uzyskując 1,36 g produktu A.
Do roztworu aldehydu A (1,36 g, 5,23 mmol) i 40 ml eteru w 0°C dodano bromek metylomagnezu (5,23 ml w eterze, 5,23 5 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej, po czym reakcję przerwano rozcieńczonym HCl. Warstwę eterową oddzielono, wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano uzyskując 1,48 g 4,4-bis(3-fluorofenylo)-3-metylobutan-2-nlu.
Do roztworu alkoholu (1,9 g, 5,07 mmola) w 300 ml dichlorometanu dodano chlnrochromian pirydyniowy (1,2 g, 5,58 mmola) i mieszaninę mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono następnie 100 ml eteru i przesączono wkład z krzemionki. Rozpuszczalnik odparowano uzyskując 1,39 g produktu B.
Keton B (1,3 g, 4,9 mmola) dodano do roztworu chlorowodorku metoksyloaminy (0,45 g, 5,3 8 mmola) i pirydyny (0,44 ml, 5,38 mmola) w 30 ml etanolu, i mieszano przez noc. Etanol odparowano następnie, a pozostałość rozpuszczono w eterze i 10% HCl. Warstwę eterową oddzielono, przemyto raz 10% HCl, wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano uzyskując 1,4 g O-metylooksymu.
Do zawiesiny borowodorku sodu (0,87 g, 23,1 mmola) w 5 ml THF dodano czterochlorek cyrkonu (1,35 g, 5,8 mmola) i roztwór mieszano przez 15 minut, po czym dodano kolejne 5 ml THF. Następnie dodano O-metylooksym (1,4 g, 4,6 mmola) w 5 ml THF i mieszaninę mieszano przez noc. THF oddzielono przez odparowanie pod próżnią, a pozostałość zadano 10% wodorotlenku sodowego. Po ustaniu wydzielania się gazu eter dodano i warstwy rozdzielono. Warstwę wodną wyekstrahowano 4 razy eterem i połączone ekstrakty eterowe wysuszono nad siarczanem sodu. Eter odparowano uzyskując 1,25 g Związku 38.
Związek 38
Związek 38
102
185 492
Związek 32 i Związki 39-53 zsyntetyzowano zwykłymi sposobami, jak to opisano powyżej.
Związki 107, 116, 139, i 143 otrzymano jako syntetyczne półprodukty stosowane do wytwarzania odpowiednio Związków 32,115,20 i 25. Związek 50 otrzymano również wykorzystując chiralną syntezę opisaną poniżej.
Do schłodzonego w lodzie roztworu N-benzylo-(S)-a-metylobenzyloaminy (18,0 g, 85,2 mmola) w THF (75 ml) dodano butylolit (2,5 M w heksanie) (37,5 ml, 93,8 mmola) ze strzykawki w ciągu 10 minut z taką szybkością aby utrzymać temperaturę reakcji poniżej 10°C podczas dodawania roztworu. Mieszaninę reakcyjną mieszano następnie w 0°C przez 15 minut. Mieszaninę reakcyjną schłodzono do -78°C w łaźni z suchego lodu i izopropanolu, po czym wkroplono roztwór krotonianu benzylu (15,0 g, 85,2 mmola) w THF (100 ml) wciągu45 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -78°C przez 15 minut, po czym dodano nasycony NH4Cl (50 ml). Mieszaninę reakcyjną przeniesiono następnie szybko do rozdzielacza zawierającego nasycony NaCl (500 ml) i eter (200 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę wodną wyekstrahowano eterem (200 ml). Połączone warstwy organiczne wysuszono, odparowano i chromatografowano na żelu krzemionkowym (50 mm x 30 cm) (heksan/octan etylu [20:1] uzyskując 21,0 g, 63,7% produktu A. Ή-NMR wykazała, że diastereoselektywność reakcji wynosi >90%. Mieszaninę magnezu (2,58 g, 106 mmoli), THF (200 ml) i 1-bromo-3-fluorobenzenu (18,60 g, 106,3 mmola) refluksowano przez 45 minut. We wrzeniu dodano ze strzykawki produkt A (16,45 g, 42,45 mmola) z THF (25 ml) w ciągu 2 minut. Mieszaninę reakcyjną refluksowano przez 1 godzinę, po czym pozostawiono do ostygnięcia do temperatury pokojowej. Dodano nasycony wodny roztwór NH4Cl (200 ml). Mieszaninę reakcyjnąprzeniesiono następnie do rozdzielacza zawierającego nasycony NaCl (w wodzie) (500 ml) i eter dietylowy (200 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę wodnąwyekstrahowano eterem (200 ml). Połączone warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano uzyskując 21,41 g produktu B w postaci żółtej cieczy.
Produkt B (20,02 g, 42,45 mmol, teoretycznie) rozpuszczono w kwasie octowym (120 ml) i kwasie siarkowym (30 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 90°C przez 1 godzinę. Kwas octowy w wyparce rotacyjnej uzyskując brunatną pastę. Materiał ten umieszczono w łaźni z lodem i dodano zimną wodę (400 ml). Produkt wytrącił się natychmiast. Do mieszaniny reakcyjnej powoli dodano 10 N NaOH (150 ml) do uzyskania obojętnego pH. Do mieszaniny dodano eter dietylowy (200 ml). Mieszaninę wytrząsano aż do rozpuszczenia się całości stałego materiału. Warstwę eterowąoddzielono, przemyto wodą(2 x 100 ml), wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano w wyparce rotacyjnej uzyskując 13,14 g (68,2% w stosunku do estru) gęstego brunatnego oleju. Olej ten rozpuszczono w eterze i przekształcono w chlorowodorek chlorowodorem w eterze dietylowym, uzyskując produkt C w postaci żółto-białej substancji stałej.
Produkt C (7,17 g, 14,6 mmola) rozpuszczono w absolutnym etanolu (200 ml). Dodano katalizator Pearlmana (Pd(OH)2/C; 2,00 g). Mieszaninę reakcyjną wytrząsano pod ciśnieniem wodoru 70 funtów/cal2 w 70°C przez 20 godzin, po czym mieszaninę reakcyjną przesączono przez Celit. Przesącz odparowano w wyparce rotacyjnej uzyskując 3,54 g jasno żółtej substancji szklistej. Materiał ten rozpuszczono w eterze dietylowym (100 ml) i zalkalizowano 1 N NaOH (25 ml). Warstwę eterową przemyto wodą(l x 25 ml), wysuszono nad siarczanem sodu i odparowano w wyparce rotacyjnej uzyskując 2,45 g jasno żółtego oleju. Materiał ten przedestylowano w wyparce rotacyjnej (90-100°C, 1 mm Hg) uzyskując 1,17 g bezbarwnej cieczy. Materiał ten rozpuszczono w eterze dietylowym i przekształcono w chlorowodorek stosując chlorowodór w eterze. Po odparowaniu w wyparce rotacyjnej sól rekrystalizowano z 0,12 N HCl (200 mg/ml). Kryształy odsączono i przemyto zimnym 0,12N HCl uzyskując 0,77 g (18%) Związku 50 w postaci srebrzysto-białych kryształów (w postaci chlorowodorku).
Związek 51 zsyntetyzowano w podobny sposóbjak związek 50 stosując N-benzylo-(R)-a-metylobenzyloaminę jako chiralny wyjściowy materiał.
185 492
103
1) Pd(OH),/C, EtOK
2) HChEi,0
Wytwarzanie związku 54 przeprowadzono w sposób opisany poniżej.
Do roztworu 3,3,-difluorobenzofenonu (5 g, 22,9 mmola) i cyjanooctanu etylu (3,4 g, 34,4 mmola) w 15 ml eteru dodano izoproeanoląn tytanu (16,9 ml, 57,25 mmola). Uzyskany roztwór mieszano przez 6 dni w temperaturze pokojowej, po czym reakcję przerwano dodając 0,5 mola HC1 w 300 ml wody. Mieszaninę rozcieńczono 100 ml eteru i warstwy rozdzielono. Warstwę eterowąprzemyto 5% HCl i nasyconym roztworem soli, po czym wysuszono nad siarczanem sodu. Rozpuszczalniki odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 8 g produktu A.
Związek A rozpuszczono w 50 ml izoeropąnklu, po czym dodano niewielką ilość zieleni bromokrezylowej. Cyjanoborowodorek sodu (1,52 g, 24,2 mmola) dodano w jednej porcji, po czym natychmiast rozpoczęto wkraplanie stężonego HC1 z taką szybkością, aby utrzymać żółtą barwę roztworu. Po 2 godzinach mieszaninę reakcyjną wymieszano z eterem i wodą. Warstwę eterową przemyto wodąi nasyconym roztworem soli, wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono uzyskując produkt B.
Do roztworu wodorku litowo-glinowego (30,4 ml, 30,4 mmola) w THF dodano produkt B (1 g, 3,04 mmola) w 2 ml THF w ciągu 30 s. Roztwór ten mieszano przez noc w temperaturze pokojowej, po czym reakcję przerwano dodając 20 ml octanu etylu. Rozpuszczalniki usunięto następnie pod próżnią, a uzyskany olej rozpuszczono w kwasie solnym i acetonitrylu. Produkt oczyszczano następnie w kolumnie C-18 z gradientem od 0,1 % HCl do acetonitrylu uzyskując 82 mg związku 54 w postaci chlorowodorku. EI-MS m/z (względna intensywność) 277 (M+, 100), 260 (2,4), 242 (8,6), 229 (28), 215(11,7), 204 (16), 183(12), 133(9,5), 124(14), 109 (6,8), 30 (22).
104
185 492
Związek 54 (sól HCl)
Związek 55 zęantetyzawαmo w sposób analogiczny jak związek 21, ale stosując jodek etylu w etapie alkilowania. GC/EI-MS (R. = 7,43 min) m/z (względna intensywność) 275 (M+ 100), 258 (66), 229 (63), 204 (57), 201 (72), 183 (84), 134 (57), 124 (68), 109 (98), 72 (72).
Syntezę związku 56 przeprowadzono w sposób następujący.
Alkohol A zęymtetyzowamo 3-fluorobromobenzenu i 3-fluoro-2-metalobenzaldehydu w sposób opisany dla produktu A w syntezie związku 24.
Alkohol A(8,4g, 36,2 mmola) mieszano z dwutlenkiem manganu (12,6 g, 144,8 mmola) w 100 ml dichlorometanu przez 4 dni. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono następnie eterem i przesączono przez 0,2 mikronowy teflon filtr membranowy. Przesącz was zatężomo uzyskując 7,6 g ketonu B.
Podstawiony akrylonitryl C zsontetyzowano w sposób opisany dla produktu A w syntezie związku 20.
Do nitrylu C (4 g, 15,7 mmola) w 240 ml etanolu dodano 2 g 10% dwuwodorotlenku palladu na węglu. Mieszaninę tą uwodorniano pod ciśnieniem 60-40 funtów/caP przez 3 dni. Mieszaninę reakcyjnąprzesączomo następnie i zatężono. Uzyskany olej rozpuszczono w chloroformie i chromatagrefowano na żelu krzemionkowym (30% metano^5% izopropyloamina w chloroformie) uzyskując aminę. Aminę tą rozpuszczono w kwasie salmym/aąetomitrolu i oczyszczano metodą HPLC na C-16 (10% acetoni/O, 1 % HCl do 50% aceton^^lyO, 1 % HCl w ciągu 60 minut) po czym liofilizowano uzyskując 800 mg związku 56 w postaci chlorowodorku. GC/EI-MS (R. = 7,39 min) m/z (względna intensywność) 261 (M+e, 64), 244 (56), 229 (57), 215 (100), 203 (53), 183 (21), 133 (39), 122 (31), 109 (32).
EtO
CN
NaH-DMF
C
155
Syntezę związku 57 przeprowadzono w sposób następujący.
Do roztworu 5-fluoeo2-mdtylobeez.onitrclu (5 g, 37 mmoli) w 50 ml THF dodano bromek 3-fluorofenylmagnezowy - (46 ml, 40 mmola) i cyjanek miedzi (I) (0,072 g, 0,6 mmola). Roztwór ten refluksowano przez 4 godziny, po czym wylano do eteru/20% HCl i mieszano przez kolejne 2 godziny. Warstwy rozdzielono i warstwę eterową przemyto wodą i nasyconym roztworem soli. Roztwór wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono. Surowy olej oczyszczano na krzemionce (heksan do 50% dichlorometanu w heksanie w ciągu 60 minut) uzyskując 6,7 g ketonu A.
Ketone A was przekształcono w związek 57 w sposób opisany w przypadku związku 56. GC/EI-MS (R,= 7,35 min) m/z (względna intensywność) 261 (M+, 52), 244 (41), 229 (67), 215 (100), 203 (42), 201 (42), 183 (21), 133 (45), 122 (28), 109 (26).
Związek 57 (sól HCl)
Syntezę związku 58 przeprowadzono w sposób następujący.
Do roztworu chlorku 5-fluoro-2-metylobdezoilu (2,24 g, 13 mmoli) w 10 ml suchego THF dodano oądtclooądton]an żelaza (III) (0,16 g, 0,44 mmola). Roztwór schłodzono do 0°C i dodano ze strzykawki roztwór bromku 5-fluoro-2-mdtclofenclmagndzu w THF (20 ml, 15,5 mmola) dodano w ciągu 30 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez kolejne 30 minut, po czym powoli wylano do eteru/5% HCl. Warstwę eterową oddzielono, przemyto solanką, wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono uzyskując 3,2 g ketonu A.
Suchy THF (30 ml) schłodzono do -78°C, po czym dodano butylolit (5,85 ml, 14,6 mmola,
2,5 M roztwór w heksanach). Następnie dodano acetonitryl (0,76 ml, 14,62 mmola) w ciągu 2 minut i mieszaninę reakcyjną mieszano w -78°C przez 15 minut. Do roztworu dodano keton A (3 g, 12,2 mmola) w 5 ml THF. Roztwór mieszano przez 30 minut w -78°C po czym pozostawiono do ogrzania się do temperatury dokorowdr i mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną wymieszano z eterem i 5% HC1. Warstwę eterową oddzielono, przemyto solanką, wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono uzyskując 2,2 g nitrylu B. Nitryl B (1 g, 3,48 mmola) rozpuszczono w 30 ml etanolu i 3 ml 10 N wodorotlenku sodowego. Do roztworu tego dodano 1 g 50% wodnej zawiesiny niklu Rane/a i mieszaninę uwodorniano pod ciśnieniem 60 funtów/cal2 przez 20 godzin. Mieszaninę reakcyCnądrzesąezono i zatężono uzyskując białą substancję stałą. Pozostałość tą rozpuszczono w eterze/wodzie i warstwę eterową oddzielono. Roztwór eterowy wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono uzyskując 0,96 g hydrokscominc C.
Hcdroksyominę C (0,96 g, 3,3 mmola) rozpuszczono w stężonym HC1 i ogrzano do 70°C, co spowodowało na krótko powstanie roztworu, a następnie wytrącenie się alkenu D. Alken odsączono i rozpuszczono w 30 ml etanolu i 1 ml stężonego HCl. Do roztworu dodano wodorotlenek palladu na węglu (0,4 g) i mieszaninę uwodorniano pod ciśnieniem 60 funtów/caP przez 24
106
185 492 godziny. Produkt wydzielono odsączając katalizator i odparowując rozpuszczalnik. Pozostałość rozpuszczono w 0,1% HCl i acetonitrylu, po czym oczyszczano na C-18 (15% acetonitiyl/0,1% HC1 do acetonitrylu) uzyskując 0,6 gzwiązku 58 w postaci chlorowodorku. GC/EI-MS (Rf= 7,82 min) m/z (względną intensywność) 275 (m+, 100), 258 (20), 243 (74), 229 (38), 214 (65), 201 (31), 196 (32), 183 (20), 148 (35), 138 (42), 133 (481,122 (69), 109 (41).
A
(sól HCl)
Wytwarzanie związku 59 przeprowadzono w sposób następujący.
Związek 20 (2,0 g, 7,05 mmola) rozpuszczono w absolutnym EtOH (200 ml) i schłodzono do 5-10°C w łaźni z lodem. Aldehyd octowy (0,395 ml, 7,05 mmol, schłodzony do -4°C) dodano, a następnie stop niklu z glinem (200 mg, Fluka Chemika) i mieszaninę reakcyjną uwodorniano w aparacie Parra pod ciśnieniem 50 funtów/caP przez 2 godziny. GC/MS wykazała 75% wydajności produktu i 2% N,N-dietylowego ubocznego produktu reakcji. Mieszaninę reakcyjną przesączono przez ziemię okrzemkową i przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w izopropanolu (5 ml)/eterze (60 ml)/eterowym HCl (1 M), po czym dodano heksan (5 ml) do punktu zmętnienia. Mętną mieszaninę przesączono przez bibułę, po czym dodano heksan (10 ml) do punktu zmętnienia i roztwór przesączono ponownie. Przesącz zamknięto w kolbie z korkiem i pozostawiono do wykrystalizowania w temperaturze pokojowej. Kryształy zebrano i wysuszono uzyskując 0,325 g (14,8% wydajności) związku 59 w postaci chlorowodorku (bezbarwne igły).
Syntezę związku 6D przeprowadzono w sposób następujący.
Związki 66,69,108,123,142 i 145 można otrzymać w podobny sposób wychodząc odpowiednio ze Związków 33, 50, 32, 60, 25 i 119.
Związek 20 (w postaci wolnej zasady) (1,0 g, 4,0 mmola) refluksowano w mrówczanie etylu (150 ml) przez 2 godziny. Rozpuszczalnik usunięto następnie pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 1,1 g, 99% wydajności, formamidu A w postaci bezbarwnego oleju. GC/MS wykazała 100/0% czystości produktu, który zastosowano w następnym etapie bez dalszego oczyszczania.
185 492
107
Formamid A (1,1 g, 4,0 mmola) rozpuszczono w suchym THF (100 ml) i ogrzano do wrzenia (bez chłodnicy). Do wrzącego roztworu wkroplono w ciągu 3 minut kompleks bnrowndór-sulfid metylowy (1,2 ml, 12 mmoli, 10,5 M). Wrzenie utrzymywano przez około 15 minut w otwartym naczyniu aż do zmniejszenia objętości mieszaniny reakcyjnej do około 30 ml. Mieszaninę reakcyjnąschłodoono następnie w łaźni z lodem i ostrożnie dodano lód (5 g, małe kawałki), a następnie H2O (25 ml) i stężony HCl (25 ml). Kwaśny roztwór refluksowano przez 30 minut. Mieszaninę reakcyjną schłodzono następnie w łaźni z lodem, zalkalizowano NaOH (10N), wyekstrahowano eterem (3 X100 ml), wysuszono (Na2SO4, bezwodny) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy produkt rozpuszczono w eterze (10ml)/heksanie (50 ml) i HCl w eterze (1M) wkroplono w celu wytrącenia chlorowodorku. Sól zebrano i rekrystalizowano z izopropanolu (3 ml)/eteru (40 ml) uzyskując 0,5 g związku 60 w postaci chlorowodorku.
Związek 60 (sól HCl)
Wariantowo związek 60 zsyntetyzowano z dostępnych w handlu materiałów wyjściowych w następującej czteroetapnwej sekwencji reakcji. Pierwszy półprodukt w tej syntezie, N-benzyloN-metylo-3-aminopropionian etylu, otrzymano przez sprzęganie N-benzylometyloaminy z akrylanem etylu. Grupę estrowąpierwszego półproduktu poddano reakcji z 2 równoważnikami odczynnika Grignard (otrzymanego z 1-breme-3-fluornbenoenu) uzyskując N-benoy^^(>-^^·^mee^e-^:3h^^^^^3-(bii-3 -fIljorofenylo)prepykn^minę. Produkt reakcji Grignada odwodniono następnie w mieszaninie 6N HCl/kwasu octowego uzyskując N-benzylo-N-metylo-3--bis-3-fluorofenylo)-2-propenoaminę. W wyniku katalitycznego uwodornienia tego materiału w postaci chlorowodorku w etanolu wobec katalizatora Pearlmana [Pd(OH2)/C] uzyskano, po rekrystalizacji z octanu etylu bezbarwne igły Związku 60 w postaci chlorowodorku.
W 500-ml trój szyjnej kolbie okrągłodennej wyposażonej w termometr, chłodnicę zwrotną i 125-ml wkraplacz [załadowany akrylanem etylu (88,3 ml, 81,5 g, 0,815 mola)] umieszczono N-benzylometyloaminę (100 ml, 94,0 g, 0,776 mola). Akrylan etylu wkroplono do mieszanej mieszaniny reakcyjnej w ciągu 80 minut. Po mieszaniu przez 18 godzin w temperaturze pokojowej produkt przedestylowano pod próżnią i frakcję zawierającą produkt zebrano w 78-95°C (0,12-0,25 mm Hg), (138 g, 80% wydajności): temperatura wrzenia 78-95°C (0,12-0,25 mm Hg); TLC, Rf = 0,23 [heksan-EtOAc (5:1)), Rf=0,57 [MeOH-CHC{ (100:5)]; GC, tR = 6,06 minuty; MS,221 (M+ 206 (M-CH3), 192(M-C2H5), ^(M-OCĄ), ^(M-CiH), 134[CH2N(CH3CH2Ph], 120 [N(CH)CH2Ph], 91 (CH2C6H5), 77 ^5), 42 (CH2CH2N);1H NMR (wolna zasada, CDC^) δ 1,25 ppm (t, J=7,1,3H, CH2CH3), 2,20 (s, 3H, NCH3), 2,51 (t, J=7,3,2H, OCH2), 2,74 (t, J=7,2, 2H, CH2N), 3,51 (s, 2H, NCH2Ph), 4,13 (q, J=7,1, 2H, OCH2CH3), 7,18-7,35 (m, 5H, ArH);
108
185 492 13C-NMR (wolna zasada, CDCy 5 15,2 (CH2CH3), 34,0 (COCH,), 42,9 (NCH3), 53,8 (NCH,), 61,4 (OCH2CH3), 63,1 (CH2Ph), 128,0 (CH), 129,2 (CH), 130,0 (CH), 139,9 (q), 173,7 (q).
W '-litrowej czteroszyjnej kolbie okrągłodennej w atmosferze azotu umieszczono Mg [51,5 g, 2,12 mola, wiórki, przemyto THF (2 x 300 ml)] i THF (2 litry). Do wkraplacza załadowano 1-bremo-3-fluorobenzeo (nie rozcieńczony, 392,8 g, 2,24 mol). 1/20 bromku dodano do zawiesiny magnezu, a następnie jeden kryształ jodu. Po zainicjowaniu reakcji Grignarda resztę 1-bromo-3-fluorobenzeou dodano do wrzącej mieszaniny w ciągu 50 minut. Mieszaninę reakcyjną refluksowano dodatkowo przez 45 minut. Do wrzącego roztworu odczynnika Grignarda dodano roztwór N-benzalo-N-metylo-3-eminopropiooianu etylu (187,5 g, 0,847 mola) w THF (100 ml) w ciągu 20 minut. Po zakończeniu dodawania estru mieszaninę reekcyjnąrefluksewaoo przez 1 godzinę. Mieszaninę schłodzono następnie w łaźni z lodem. Dodano nasycony NH4Cl (w wodzie, 400 ml) i H,O (400 ml), po czym mieszaninę przeniesiono do rozdzielacza. Warstwę organiczną oddzielono, a warstwę wodną wyekstrahowano raz THF (400 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto nasyconym NaCl (2 x 200 ml, w wodzie), wysuszono (bezwodny Na2SO4), przesączono przez bibułę i odparowano pod próżnią w wyparce rotacyjnej uzyskując 281,6 g (90%) surowego produktu w postaci pomarańczowego, lepkiego oleju. Materiał ten (281,6 g, 0,766 mola) rozpuszczono w acetomtrylu (1,4 litra). Stężony kwas solny (65,0 ml, 0,786 mola, 12N) dodano do mieszanego przesączu. Krystalizującą mieszaninę schłodzono następnie do -20°C na 17 godzin. Produkt zebrano, przemyto zimnym acetonitrylem (800 ml) i wysuszono uzyskując białą substancję stałą, 235,6 g (69% wydajności z estru). W celach analitycznych chlorowodorek oczyszczono dokładniej przez rekrystalizację z acetooitralu: temperatura topnienia 194-197°C (nie skorygowana); TLC, Rf- 0,23 [heksan-EtOAc (5:1)], Rf- 0,85 [MeOH-CHCl3 (100:5)], Rf - 0,72 (MeOH-CHCl3 (100:3)); GC, tR - 10,93 minuty; MS, 367 (M+), 272 (M-C6H4F), 258 (M-CH2Ph-H20), 219 [(C6H4F)2CH], 148 [CH2CH2N(CH3)CH2Ph], 134 [CH2N(CH3)CH2Ph], 91 (C7H7), 42 (CH,CH,N); >H NMR (wolna zasada, CDG3) δ 2,18 (s, 3H, NCH3), 2,41 (m, 2H, CHCH,), 2,58 (m, 2H, CH,N), 3,42 (s, 2H, CH2Ph), 6,86 (dt, J,-8,5, 1,-1,8, 2H, Ar-H), 7,18-7,30 (m, 1 OH, Ar-H), 8,33 (bs, 1H, OH); BC NMR (wolna zasada, CDG3) δ 35,6 (CHCH,), 41,5 (CH3, NCH3), 54,3 (CH,, CH2N), 62,6 (CH, CH2Ph), 113,1 (d, J-23, CH, Ar-C' 5), 113,5 (d, J-23, CH), 121,2 (d, J-3, CH), 127,5 (CH), 128,5 (CH), 129,2 (CH), 129,5 (CH), *129,6 (CH), 137,0 (q), 150,2 (q), 162,8 (d, J-243, q, Ar-C33,).
W 5-litrowej trójszyjnej kolbie wyposażonej w mieszadło mechaniczne z górnym napędem, chłodnicę zwrotną i termometr umieszczono chlorowodorek N-beozylo-N-metylo-3-hadroksy-3-bis(3-fluorofeoylo)propyloeminy (225,4 g, 0,559 mol), 6N HCl (1392 ml) i lodowaty HOAc (464 ml). Zawiesinę ogrzewano w łaźni wodnej (80-85°C) i mieszano przez 18 godzin. Po 18 godzinach ogrzewania mieszaninę reakcyjną schłodzono w łaźni z lodem/MeOH. Do schłodzonej mieszaniny reakcyjnej dodano octan etylu (500 ml). Następnie dodano NaOH (10N, 1,7 litra) do schłodzonej mieszaniny w ciągu 25 minut z taką szybkością aby utrzymać temperaturę poniżej 40°C. Mieszaninę przeniesiono do 6-litrowego rozdzielacza. Warstwę organiczną oddzielono, a warstwę wodną wyekstrahowano octanem etylu (2 x 500 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto nasyconym NaCl (2 x 100 ml, w wodzie), wysuszono Na2S04 (250 g), odparowano w wyparce rotacyjnej, po czym wysuszono pod próżnią uzyskując 185,6 g (95: wydajności) wolnej zasady w postaci płynnego, brązowawego oleju.
Powyższy materiał wymieszano z heksanem (1,5 litra). Uzyskany roztwór przesączono przez bibułę. Do mieszanego przesączu wkroplono 4M HCl w dioksanie (146 ml) w ciągu 5 minut. Półprzeźroczysty rozpuszczalnik zdekaotowano następnie znad jasno żółtego, półstałego osadu. Surowy chlorowodorek rozpuszczono we wrzącym octanie etylu (600 ml) i przesączono. Przesącz schłodzono następnie w łaźni z lodem i powoli dodano heksan (110 ml), z intensywnym mieszaniem. Po chłodzeniu w łaźni z lodem przez 2 godziny cała kolba wypełniła się białą, krystaliczną substancją stałą. Materiał ten zebrano w filtrze, przemyto schłodzoną w wodzie mieszaniną heksan/octan etylu [(1:4), 400 ml] i wysuszono uzyskując 128,7 g, 59,7% białej substancji stałej. Z odstawionego ługu macierzystego wytrąciło się dodatkowo 14,8 g białawej substancji stałej. Całkowita wydajność 128,7 g + 14,8 g - 143,5 (67%). Temperatura topnienia 141-142°C
185 492
109 (nie skorygowana); TLC, Rf= 0,20 [heksan-EtOAc (5:1)], Rf - 0,75 [MeOH-CHCl3 (100:5)], Rf0,49 [MeOH-CHCl3 (100:3)]; GC, tR - 10,40 minuty; MS, 349 (M+), 330,301,281,258 (M-CI^Ph), 240,229 [M-N(CH3)CH2Ph], 201,183,146,133,109,91 (C^C^), 65,42 (CH2NHCH3); Ή NMR (wolna zasada, CDCh,) δ 2,20 ppm (s, 3H, NCH3), 3,08 (d, J-6,8, 2H, CH2N), 3,47 (d, J < 1, 2H, CH2Ph), 6,29 (t, J-6,8, 1H, CH), 6,85-7,04 (m, 6H, ArH), 7,19-7,35 (m, 7H, ArH).
Chlorowodorek N-Benzyl-N-metylo-3-bis(3-fluorofenylo)alliloaminy (120,0 g, 0,311 mola) rozpuszczono w absolutnym EtOH (1250 ml). Dodano Pd(OH)2/węglu drzewnym (10,0 g, 20% Pd, Fluka Chemical). Mieszaninę reakcyjnąmieszano przy stałym przepływie gazowego wodoru przez 18 godzin w 25°C (pod ciśnieniem atmosferycznym). Mieszaninę przesączono następnie przez Celit/spiekane szkło, katalizator przemyto EtOH (2 x 50 ml) i rozpuszczalnik oddzielono pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 95,4 g, 103% surowego produktu. Materiał ten rozpuszczono we wrzącym octanie etylu (300 ml) z intensywnym mieszaniem i przesączono. Kolbę odstawiono na 2 godziny w 25°C; w tym czasie chlorowodorek zaczął krystalizować w postaci igieł. Kolbę następnie schłodzono, produkt zebrano, przemyto schłodzonym w lodzie octanem etylu (20 ml) i wysuszono uzyskując 73,7 g, 80%, związku 60 w postaci białej, krystalicznej substancji stałej, temperatura topnienia 129-130°C; UV/Vis, e - 2,1 x 103 L.mol .cm- (264 nm, EtOH, 25°C, zakres liniowy: 0,05-0,20 mg/ml); TLC, Rf - 0,00 [heksan-EtOAc (5:1)], Rf- 0,07 [MeOH-CHCl3 (100:5)], Rf-0,19 (MeOH-CHCi3-NH4OH (100:5:1)]; GC, tR - 7,45 minuty; MS, 7,67 (M+), 229, 215, 201, 183, 164, 150, 138, 122, 101, 83, 75, 57, 42 [CH2NHCH3]; »H NMR (chlorowodorek, CDO3 +1 gtt MeOD) δ 2,56 (m, 2H, NCH2); 2,60 (s, 3H, NCH3), 2,85 (t, J-8,0,2H, CHCH2), 4,11 (t, J-8,0,1H, CH), 6,87-6,98 (m, 4H, ArH), 7,06 (d, J-7,7,2H, Ar2 2,H), 7,25 (dd, J, -6, J2-8, ArH); 13C NMR (chlorowodorek, CDC^ + 1 gt MeOD) δ 30,9 ((¾ CHCH2), 32,7 (CH3, NCH3), 47,6 (CH, CHCH2), 47,8 (CH2, CH2N), 113,9 (J-21, ArC2,, lu bArC44), 114,5 (d, J-22, ArC22- lub ArC44,), 123,2 (d, J-3, Ar-C6>), 130,3 (d, J-9, Ar-C5 5-) , 144,7 (d, J-7, Ar-C, 162,9’(d, J-245, ’Ar-C33.); IR: pastylka KBr (cm-), 3436,9, 2963’,4, 2778,5,2453,7,1610,’6,1589,3,1487,0,1445,3,1246,0,764,5; rozpuszczalność: 2 g/ml (H2O), 1 g/ml (EtOH); analiza: wyliczono dla C^Hpl^ HCl (Karl Fischer: 0,26% H2O): C, 64,37; H, 6,11; N, 4,69; znaleziono: C, 64,19; H, 6,13; N, 4,69.
CjH,
CiH£.
CH,
CH, (2 równow)
Związek 105 otrzymano w wyniku selektywnej redukcji odpowiedniego alkenu na drodze katalitycznego uwodornienia wobec Pd/C. Związek 61 otrzymano z 2-bromo-4-fluoroanizolu i 3-fluorobenzaldehydu w sposób opisany dla związku 24. GC/EI-MS (Rf - 9,22 min) m/z (względna intensywność) 277 (M+, 74), 260 (46), 245 (35), 231 (44), 229 (34), 217 (24), 203 (28), 201 (31), 183 (28), 154 (24), 133 (19), 109 (100).
Związek 62 otrzymano z 2-bromoanizolu i 2-metoksybenzaldehydu w sposób opisany dla związku 24. GC/EI-MS (Rf- 9,30 min) m/z (względna intensywność) 271 (M+, 100), 254 (17), 240 (23), 225 (40), 223 (45), 207 (22), 181 (32), 165 (31), 136 (48), 121 (98), 91 (83).
Syntezę związku 63 przeprowadzono w sposób następujący.
Alkohol A otrzymano z 3-fluorobenzaldehydu w sposób opisany dla produktu A w syntezie związku 24.
110
185 492
Do alkoholu A(10,275 g, 47 mmola) w 200 ml etanolu dodano 1,6 g 10% Pd/C i 1ml stężonego HC1. Mieszaninę tą uwodorniano przez 3 godziny pod ciśnieniem 60 funtów/caP, po czym przesączono i zatężono uzyskując difemylometam B.
Produkt B (2,01 g, 9,86 mmola) rozpuszczono w 20 ml THF i schłodzono do -78°C. Butylolit (4,4 ml, 10,8 mmol, 2,5M w heksanach) dodano powoli ze strzykawki, po czym mieszaninę reakcyjną mieszano przez kolejne 30 minut w -78°C. Do tego pomarańczowego roztworu dodano tlenek cyklopentenu (0,9 ml, 10,3 mmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano 3 godzino ogrzewając ją powoli do temperatury pokojowej. Reakcję przerwano 150 ml 10% HCl i wyekstrahowano 3 razy eterem. Warstwę eterowąwosuszono nad siarczanem sodu i zatężamo uzyskując 2,5 g alkoholu C.
Do alkoholu C (1 g, 3,5 mmola) w 10 ml suchego THF dodano trifemylofosfimę (1,37 g, 5,2 mmola) w 5 ml THF i kwas p-mitrobemzoesowo (0,87 g, 5,2 mmola) w 5 ml THF. Roztwór ten schłodzono do 0°C, po czym dodano DEAD (0,82 ml, 5,2 mmola), i całość mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną wymieszano z wodą i eterem. Eter usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany olej chromatografowαmo na żelu krzemionkowym w heksanie/octanie etylu uzyskując 365 mg cis-estru. Ester ten zhydrolizowano w metanolu mieszając go z węglanem potasu przez noc. Po usunięciu metanolu pozostałość rozpuszczono w eterze, przemyto wodą, wysuszono nad siarczanem sodu i zetężomo uzyskując 250 mg cis-alkoholu D.
Do alkoholu D (0,25 g, 0,9 mmola) w 5 ml suchego THF dodano trfemolofosfmę (342 mg, 1,3 mmola) w 5 ml THF i ftalimid (191,3 mg, 1,3 mmola) w 5 ml THF. Roztwór ten schłodzono do 0°C, po czym dodano DEAD (0,205 ml, 1,3 mmola), całość mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną wymieszano z wodą i eterem. Eter oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a uzyskany olej ąhramatogrαfowemo na żelu krzemionkowym w heksanie/octanie etylu uzyskując 10 mg falimidu E.
Do roztworu falimidu E (100 mg) w 20 ml etanolu dodano 8,8 mg hydratu hydrazyna. Roztwór refluksowano przez 5 godzin, po czym mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Do mieszanina dodano 1 ml stężonego HCl i biały osad odsączono. Uzyskany roztwór zatężono do sucha i stałą pozostałość rozpuszczono w eterze i wodnym roztworze wodorotlenku sodu. Warstwę eterową wysuszono nad siarczanem sodu i zetężomo uzyskując białą substancję stałą. Rozpuszczono ją w niewielkiej ilości eteru i zadano 10 kroplami IM HCl w eterze. Po mieszaniu przez noc biało osad odsączono i wysuszono uzyskując 50 mg związku 63 w postaci chlorowodorku. GC/EI-MS (Rf= 9,22 min) m/z (względna intensywność) 287 (M+, 45), 270 (12), 201 (63), 183 (81), 133 (38), 109 (43), 83 (44), 56 (100), 43 (37).
E
Związek 63 (sól HCl)
185 492
111
Syntezę związku 64 przeprowadzono w sposób opisany dla związku 63, z tym że pominięto etap inwersji (produktu C do D), tak aby uzyskać cis-aminę jako produkt końcowy. GC/EI-MS (Rt = 8,28 min) m/z (względna intensywność) 287 (M+, 15), 270 (4), 201 (13), 183 (15), 133 (11), 109 (16),84 (43), 56 (100), 43 (32).
Syntezę związku 65 przeprowadzono w sposób następujący.
Keton A zsyntetyzowano podobnie jak keton B w przypadku syntezy związku 24 stosując bromek 2-metylofenylomagnezowy i 2-metylobenzaldehyd jako materiały wyjściowe. Keton ten przekształcono w produkt końcowy stosując procedurę podaną dla związku 58. GC/EI-MS (Rt = 7,84 min) m/z (względna intensywność) 239 (M+, 88), 222 (14), 207 (100), 193 (46), 178 (71), 165 (60), 130 (39), 120 (40), 115 (51), 104 (40), 91 (38), 77 (21).
Związek 65 (sól HCl)
Związek 119 zsyntetyzowano w 4-etapowej sekwencji reakcji wychodząc z dostępnego w handlu kwasu trans-3-fluorocynamonowego. Koncepcja takiej syntezy jest zbliżona do podanej w literaturze [patent USA 4 313 896 (1982)] dla zbliżonych analogów. Jednakże w 3 końcowych etapach zastosowano sekwencję reakcji znacznie różniącą się od podanej. Kwas cynamonowy zredukowano i chlorowano w 3 etapach otrzymując chlorek 3-(3-fluoroaenylo)propylu. Związek ten bromowano NBS (N-bromosukcynimidem) i uzyskany trihalogenek poddano reakcji z 3-fluorofenolem. Uzyskany eter przekształcono w produkt końcowy w syntezie Gabriela.
Kwas trans-3-fluorocynamonowy (25,0 g, 150,4 mmola) rozpuszczono w absolutnym EtOH (250 ml) i uwodorniano nad 10% Pd/C (2,5 g) w aparacie Parra pod nadciśnieniem 60 fantów/cal2, 50°C, przez 1 godzinę (pochłanianie wodoru: wyliczono 245 funtów/caP; stwierdzono 260 funtów/caP). Mieszaninę reakcyjną przesączono i odparowano uzyskując krystaliczny produkt (23,0 g, 89%). GC, tR = 4,43 minuty; MS, 168 (M+).
112
185 492
W strumieniu suchego azotu w 0-10°C roztwór kwasu 3-fluorohzdrkcysąmonowegk (22,0 g, 131 mmoli) w THF (100 ml) wkroplono w ciągu 15 minut do zawiesiny LiAlH4 (4,23 g, 111 mmoli) w THF (200 ml). Mieszaninę reαkcyjnąkgrzank do wrzenia na 1 godzinę, po czym poddano obróbce w sposób podany w publikacji Fieser & Fiesefs Reagents for Organie Synthesis (Vol. 1,1967) uzyskując białą substancję stałą (20,1 g, 99%). GC, tR = 3,74 minuty; MS, 154 (M+).
Roztwór 3-(3-fluorofcnzlo)-1-propanolu (15,0 g, 97,4 mmola) i trifenylofksfinz (36,0 g, 137,3 mmola) w CC14 (150 ml) refluksowano przez 19 godzin. Dodano okresowo więcej P(C6H5)3 (3 x 3,0 g, 3 x 11,4 mmola) w ciągu 24 godzin. Wytrącony osad odsączono i przemyto heksanem. Przesącz odparowano pod próżnią, a pozostałość zawieszono w heksanie (200 ml) i przesączono. Po odparowaniu przesączu uzyskano 16,0 g (95,1 %) surowego produktu, który oczyszczano metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym, z eluowaniem heksanem, uzyskując 14,7 g (87%) bezbarwnej cieczy. GC, tR = 3,63 minuty; Ms, 172/174 (M+).
Roztwór powyższego chlorku (12,0 g, 69,5 mmola), N-bromosukcynimidu (17,3 g, 97,2 mmola), i nadtlenku dibenzoilu (0,06 g) in CCI, (75 ml) refluksowano przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjnąschłodzono następnie w łaźni z lodem, przesączono i osad przemyto heksanem. Przesącz odparowano uzyskując 17,9 g (100%) produktu. GC, tR = 5,21 minuty; MS, 251/253 (M+).
Mieszaninę chlorku 3-bromo-3-(3-flukrofenylo)-1-prkeylu (4,0 g, 15,9 mmola), 3-fluorofenolu (1,98 g, 17,7 mmola) i K2CO3 (2,65 g, 19,2 mmola) zawieszono w acetonie (80 ml) i refluksowano przez 15 godzin. Części lotne usunięto pod próżnią i uzyskaną pozostałość zawieszono w mieszaninie heksanu (200 ml) i NaOH (0,1N, 100 ml). Warstwy rozdzielono i warstwę organiczną przemyto 0,1N NaOH (100 ml) i H2O (100 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4) i odparowano pod próżnią UzysIkαsąpkZkstąłość chrkmatogrąfowąno na żelu krzemionkowym, z eluowaniem heksanem a następnie heksanem/EtOAc [100:1] i [40:1] uzyskując 1,64 g (37%) produktu w postaci bezbarwnego oleju. GC, tR = 7,28 minuty; MS, 282/283 (M+); tLc Rf= 0,3, heksan/EtOAc [40:1].
Roztwór chlorku 3-(3-fluorofenyło)-3-(3-fluorofeno]k5y)-1-eroeylu (1,52 g, 5,38 mmola) i ftalanu potasu (1,20 g, 6,48 mmola) ogrzano do 90°C w DMF (30 ml) na 2 godziny w atmosferze azotu. Mieszaninę reakcyjną schłodzono następnie i wylano do H2O (100 ml). Uzyskany roztwór wyekstrahowano Et20 (2 x 100 ml). Ekstrakt organiczny przemyto nasyconym NaCl (100 ml) i H2O (2 x 100 ml), wysuszono (bezwodny Na2SO4) i odparowano pod próżnią uzyskując 2,17 g surowego produktu. Materiał ten chromatografowano na żelu krzemionkowym, z eluowaniem heksanem/EtOAc [40:1], a następnie [20:1] uzyskując po odparowaniu 1,81 g (86%) produktu w postaci szkliwa.
Roztwór N-fαloilo-3-(3-fluorofenylo)-3-(fluorofenoksy)-1-eropzloaminy (1,74 g, 4,42 mmola) i bezwodnej hydrazyny (1,43 g, 44,6 mmola) w absolutnym EtOH (30 ml) refluksowano przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną schłodzono i odparowano pod próżnią. Uzyskany materiał zawieszono w Et20 (75 ml) i przemyto 0,2N NaOH (2 x 25 ml). Warstwę organiczną wysuszono (bezwodny Na2SO4) i odparowano pod próżnią uzyskując 1,04 g (89,3%) produktu, który oczyszczano metodą chromatografii z odwróceniem faz [Vydac Prep. Cl 8; 264 nm; 50 ml/minutę, eluowanie gradientowe ACN/0,1% kwas solny, 10%-50% w ciągu 20 minut; Rf = 17,4 minuty], otrzymując 0,89 g (67%) związku 119 w postaci higroskopijnego chlorowodorku.
związek 119 (sóiHcL)
Związki 118,120-122 i 137 otrzymano sposobami zbliżonymi do zastosowanych przy wytwarzaniu Związku 119.
185 492
113
Związek 113 zsyntetyzowano z dostępnego w handlu 8,8-difenyloąckloheksenonu w 3 etapach. Najpierw alken w wyjściowym materiale zredukowano na drodze katalitycznego uwodornienia. Metoksyloam^ę otrzymano na drodze redukcji prowadzonej znanym sposobem.
Związki 67-68,70-75,79-82,84-89,91-95,98-100,102,104-106,109-114,117,124-134,138 i 140-150 zscntdtczowono zgodnie ze standardowymi procedurami znanymi specjalistom, w sposób opisany powyżej.
Chromatografia gazowa uproszczonych oryloolkiloom]n
Dane dotyczące chromatografii gazowej i widm masowych otrzymywano stosując chromatograf Hewlett-Packard 5890 Series II Gas Chromatograph wyposażony w detektor 5971 Series Mass Sele^^e Detector [kolumna Ultra-2 Ultra Performance Cadillory Column (usiec]owonc 5% fenylometylkrzem); długość kolumny 25 m, średnica wewnętrzna kolumny 0,20 mm. Szybkość przepływu 60 ml/minutę; temperatura wtryskiwac^ 250°C; program gradientu temperatury: 20°C/minutę od 125 do 325°C w ciągu 10 minut, po czym utrzymywanie stałej temperatury 325°C przez 6 minut).
Związek 19. (Rt = 7,40 minuty), m/z (intensywność względna): 211 (M+, 13), 195 (16), 194 (100), 193 (73), 180 (8), 179 (33), 178 (19), 168 (24), 167 (50), 166 (23), 165 (72), 164 (8), 153 (10) , 152(31), 117(13), 11(6(38), 115 (26), 106(14), 104(14), 103 (24), 102 (8), 91 (11), 78 (14), 77(29), 63 (9), 51 (17).
Związek 20. (Rt = 7,34 min), m/z (względne natężenie) 247 (M+, 27), 231 (16), 230 (100), 229 (45), 215 (29), 214 (14), 204 (43), 203 (37), 202 (13), 201 (47), 184 (14), 103 (58), 181 (8), 151 (9), i33 5133, i34(311, i33 3255, i12((8), i22 2(6), i11 il1), i10(155, i11 ¢2),99(18),95 (11) , 83 (11), 75 (20), 57(10), 42 K).
Związek 21. (Rt = 7,53 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 69), 262 (U), 245 (17), 244 (100), 230 (11), 229 (42), 216 (11), 215 (15), 214 (14), 204 (45), 203 (35), 202 (16), 201 (63), 184 ((12, i 33(9)1,118( H1,124((^), i 13( 91^7, i 13134), i 22(911, i 11( 12^), i 20(231,88( 121,74 (8), 58(14), 57(11).
Związek 22. (Rt = 7,37 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 4), 244 (M), 225 (7), 204 (10) , 203 (16), 201 (12), 183 (16), 13 8 (4), 133 (5), 109 (4), 101 (7), 75 (4), 58 (8), 57 (4), 44 (100), 42 (7).
Związek 24. (Rt = 8,21 min), m/z (względne natężenie) 259 (M+, 122), 260 (23), 242 (44), 241 (15), 228 (15), 227 (O), 216 (15), 213 (56), 212 (16), 211 (55), 195 (32), 196 (22), 185 (34), 18^(19), 183 (67), 171 (16), 170(38), 165(44), 151 (20), 150(16), 146(13), 136(46), 134(17), 133 (37), 123 (15), 121 (22), 120 (13), 109 (100), 91 (34), 77 (K), 51 (15).
Związek 25. (Rt = 8,49 min), m/z (względne natężenie) 259 (M+, 39), 243 (16), 242 (95), 241 (25),227 (27),217(15),216(100),215(27),212214),211 (50),201 (18),200(11), 199(151, 196 (15)T 185 (20), 184(19), 183 (50), 171 (24), 170(28), 165 (151146(10), 136(11), 134(12), 133 (23), 121 (21), 77 (9).
Związek 26. (Rt = 8,69 min), m/z (względne natężenie) 259 (M+, 11), 243 (17), 242 (100), 241 (^^^, 227 i 100,215 i311,212 i 111,221 (522,114 i 144,183 (31), 172 i 13), 171 (35), 170 i23), 165 (13), 147 (21), 146 (12), 134 (K), 133 (H), 121 (13), 91 (11), 77 (10).
Związek 27. (Rt = 8,80 min), m/z (względne natężenie) 243 (M+, 54), 226 (36), 212 (H), 211 (69), 200 (K), 199 (16), 198 (20), 197 (100), 196 (39), 185 (35), 184 (30), 183 (50), 179 (13), 178 (M), 165(13), 134(15), 133(19), 120(29), 117(16), 115(27), ^^(13), 101 (11), 91 (23), 77(13).
Związek 28. (Rt = 8,77 min), m/z (względne natężenie) 243 (M+, 25), 227 (15), 226 (85), 225 (26), 212 (K), 211 (100), 200 (22), 199(17), 197(18), ^(K), 185 (46), 184(35), 183 (64), 165(11), ^^^(K), 13 3 324), 121 (12), 120(10), 117(28), 115(24), 101 (12), 91 (25), 77 (12) , 65 (11), 51 (9).
Związek 29. (Rt =7,89 min), m/z (względne natężenie) 243 (M+, 12), 227 (9), 226 (52), 225 (17), 212 (K), 211 (100), 199(13), 197(12), 196(21), ^(K), ^(K), 183 (43), 179 (7), 134 (11) , 133 (15), 120 (9), 117(10), 115 (17), 91 (K).
114
185 492
Związek 30. (Rt = 8,36 min), m/z (względne natężenie) 263 (M+, 21), 246 (26), 220 (13), 212 (17), 211 (100), 197(10), 196(25), 185 (43), 184(30), 183 (69), 181(9), 165(12), 133(18), 115(14), 101 (15), 75(15).
Związek 31. (Rt = 9,31 min), m/z (względne natężenie) 279 (M+, 18), 281 (11), 262 (10), 236(10), 229 (33), 228 (17), 227 (100), 203 (9), 201 (33), 199 (15), 192 (15), 178 (19), 166 (18), 165 (53), 164 (13), 163 (16), 140 (12), 115 (13), 103 (9).
Związek 32. (Rt = 7,30 min), m/z (względne natężenie) 229 (M+, 21), 213 (16), 212 (100), 211 (61), 197(33), 196(19), 194(14), 186(26), 185 (30), 184(19), 183 (69), 170(17), 166(16), 165 (77), 134 (25), 133 (23), 116 (17), 115 (17), 103 (18), 101 (11), 78 (13), 77 (23), 75 (13), 51 (18), 43 (13), 42 (13).
Związek 33. (Rt = 7,56 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 68), 245 (18), 244 (100), 229 (43), 215 (16), 214 (15), 204 (57), 203 (43), 202 (15), 201 (64), 184 (14), 183 (73), 148 (16), 136(13), 135 (46), 133 (60), ^^^(51), 115 (27), 111 (14), 109(96), 107 (16), 96 (14), 83 (27), 75 (20), 58 (96), 57 (33), 56 (23), 41 (35).
Związek 34. (Rt = 7,39 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 72), 262 (14), 245 (18), 244 (100), 229 (42), 216 (9), 215 (15), 214 (14), 204 (52), 203 (38), 202 (14), 201 (54), 189 (12), 183(62), 181 (10), 148(13), 136(9), 135(31), 133 (40), 124(30), 115(18), 109(57), 107(9), 83 (13) , 58(21), 57(11).
Związek 3 5. (Rt=4,45 min), m/z (względne natężenie) 181 (M+, 8), 165 (10), 164 (76), 138 (48), 136(11), 135(63), 133(12), 123 (22),·122 (22), 121 (11), 11^(21), 109(100), 101 (13), 96 (27), 83 (14), 75 (11), 56 (15), 45 (21), 44 (40), 42 (9), 41 (15).
Związek 37. (Rt=4,87 min), m/z (względne natężenie) 196 (M+, 4), 195 (17), 178 (76), 163 (20), 152(41), 150(22), 137(12), 136(29), 135(60), 133(19), 124(13), 123 (20), 122 (49), 121 (17), 110 (78), 109 (100), 101 (17), 96 (29), 83 (17), 75 (12), 56 (29), 55 (12), 45 (53), 44 (45), 43 (39), 41 (30).
Związek38. (Rt = 7,68 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 0,1),203 (5),201 (6), 183 (8), 135 (4), 133 (4), 109 (8), 71 (3), 45 (3), 44 (100), 42 (4).
Związek 39. (R. = 7,67 min), m/z (względne natężenie) 289 (M+, 6), 203 (3), 201 (5), 183 (6) , 135 (2), 133 (3), 109 (7), 85 (3), 70 (3), 59 (4), 58 (100).
Związek 40. (Rt=7,63 min), m/z (względne natężenie) 289 (M+, 19), 203 (6), 201 (13), 183 (17) , 152 (5), 135 (6), 133 (8), 109 (15), 85 (5), 70 (4), 58 (100).
Związek 41. (Rt = 7,93 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 23), 258 (20), 203 (27), 202(14), 201 (52), 184 (9), 183 (59), 181 (10), 150’ (11), 149(18), 1^'7(11), 135(24), 134(14), 133 (40), 124 (12), 123 (19), 109 (76), 107 (9), 103 (10), 83 (15), 75 (10), 72 (100), 71 (12), 57 (18) , 56(21), 55 (41).
Związek 43. (Rt = 9,18 min), m/z (względne natężenie) 293 (M+, 11), 276 (10), 243 (11), 241 (31), 236 (11), 235 (16), 201 (18), 199(22), 179(11), 178 (25), 176(10), 166(16), 165 (70), 164 (19), 163 (24), 11^:3 (9), 11^^ (9), Ί5 (11), 44 (100), 43 (11), 42 (15).
Związek 46. (Rt = 9,34 min), m/z (względne natężenie) 293 (M+, 46), 295 (28), 276 (16), 243 (24), 242 (15), 241 (75), 237 (12), 236(18), 201 (33), 199 (31), 178 (26), 1Ί6 (13), 166 (31), 165(100), 16-4(32), 163 (43), 152(11), 151 (13), 1^^(12), 140(30), 139(11), 129(12), 127(20), 125 (31), 117 (26), 116 (26), 115 (64), 91 (12), 89 (17), 77 (13), 75 (22), 63 (14), 58 (51), 57 (15), 56 (11),4 1 1 11).
Związek 50. (Rt = 7,37 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 2), 244 (9) 229 (4), 204 (7) , 203 (11), 201 (8), 183 (11), 101 (5), 58 (7), 44 (100), 42 (7).
Związek 51. (Rt = 7,30 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 5), 244 (20), 229 (9), 204 (14) , 203 (23), 202 (6), 202 (20), 183 (27), 133 (7), 121 (6), 101 (9), 75 (6), 58 (7), 44 (100), 43 (6), 42(11).
Związek 52. (Rt = 7,24 min), m/z (względne natężenie) 247 (M+, 56), 231 (13), 230 (81), 229 (47), 216 (12), 215 (32), 214(16), 204 (29), 203 (31), 202 (16), 201 (63), 196 (21), 184 (20), 183(100), 182(11), 181 (15), 170(13), 151 (13), 150(11), 135(13), 134(29), 133(25), 124(14), 122 (20), 121 (21), 109 (13), 101 (27), 96 (21), 75 (23), 43 (14), 42 (15).
185 492
115
Związek 53. (Rt = 7,21 min), m/z (względne natężenie) 247 (M+, 98), 248 (17), 231 (13), 230 (84), 229 (56), 215 (38), 214 (16), 203 (33), 202 (16), 201 ((58), 196 ę«S), 184 (16), 183 (100), 181 (15), 151 (21), 150(15), 135 (14), 13-4(35), 133(24), ^^-4(19), 122 (23), 121 (25), 211 (13), 101 (31), 96 (19), 75 (19). .
Związek 55. (Rt = 7,86 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 98), 276 (20), 258 (59), 229 (58), 216 (31), 215 (22), 214(19), 204 (49), 203 (41), 202 (21), 201 (82), 184 (18), 183 (100), 181 (14), 15^(21), 135 (33), 133 (55), 124(41), 115 (13), 109 (90), 101 (15), 83 (20), 75 (16), 72 (23), 57(13), 56 (24).
Związek 56. (Rt = 7,79 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 67), 262 (12), 244 (54), 229 (56), 210 (27), 217 (16), 216 (19), 215 (100), 214 (45), 203 (50), 202 (32), 201 (51), 197(16), 196 (26), 183 (24), 1^^(17), 135(20), 134(17), 133 (39), 122(26), 121 (13), 109(30), 101 (17), 96(14), 83 (16), 75 (13).
Związek 57. (Rt = 7,65 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 62), 244 (50), 229 (50), 218 (24), 217(13), 216(18),215(100), 214 (36), 203 (42), 202 (19), 201 (33), 197 (14), 196 (19), 183 (17), 138 (19), 135 (16), 134 (12), 133 (29), 122 (29), 109 (25), 101 (13).
Związek 58. (Rt = 8,15 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 134), 276 (26), 258 (23), 244 (19), 243 (100), 232 (25), 229 (53), 217 (51), 216 (23), 215 (67), 214 (97), 201 (44), 197 (21), 196(43), 183(23), 140(38), 147(21), 138(46), 135(46), 1^-4(18), 133(64), 125 (25), 123 (28), 122 (81), 115 (27), 109 (54), 107 (17), 83 (27), 44 (19), 43 (19).
Związek 59. (Rt=7,61 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 27), 204 (8), 203 (10), 201 (19), 183 (25), 109 (8), 101 (7), 58 (100), 57 (8), 56 (8), 44 (9).
Związek 60. (Rt = 7,34 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 55), 262 (10), 204 (16), 203 (15), 201 (31), 183 (35), 133 (11), 122 (11), 121 (10), 109 (9), 101 (16), 96 (11), 75 (10), 57 (9) , 44 (100), 42 (11).
Związek 61. (Rt = 8,07 min), m/z (względne natężenie) 277 (M+, 68), 278 (13), 260 (31), 246 (11), 2-45 (25), 234 (12), 231 (32), 229 (26), 21Ί (20), 203 (23), 201 (24), 188(12), 183 (22), 154 (24), 151 (15), 150 (10), 133 (18), 124 (10), 109 (100), 95 (11), 44 (14).
Związek 62. (Rt = 8,93 min), m/z (względne natężenie) 271 (M+, 115), 272 (22), 254 (16), 239(22), 225 (36), 223 (40), 181 (33), 165 (34), 153(13), 152(24), 136(39), 1^^(13), 131 (16), 123, (20), 122 (13), 121 (89), 119 (13), 115 (23), 105 (17), 91 (100), 77 (22).
Związek 63. (Rt = 8,47 min), m/z (względne natężenie) 287 (M+, 31), 241 (9), 204 (27), 203 (20), 202 (9), 201 (30), 183 (38), 150 (13), 133 (20), 109 (27), 84 (45), 83 (43), 82 (11), 57 (18), 56(100), 43 (25).
Związek 64. (Rt = 8,57 min), m/z (względne natężenie) 287 (M+, 63), 208 (13), 270 (14), 242 (16), 241 (17), 215 (17), 214 (18), 204 (35), 203 (27), 202 (18), 201 (70), 183 (86), 150(18), 147 (16), 146 (17), 135 (16), 133 (45), 109 (45), 84 (31), 83 (38), 82 (13), 75 (15), 57 (21), 56 (100), 43 (44).
Związek 65. (Rt= 8,18 min), m/z (względne natężenie) 239 (M+, 88), 240 (17), 222 (12), 208 (18), 207 (100), 195 (24), 193 (48), 192 (11), 181 (33), 180 (32), 179 (57), 178 (72), 166(16), 165 (60), 155(133,130(36), 112(17), 122(40), 117(34), 116 (14), 115(53), 107 (20), 105(19), 104 (42), (11), 91 (37), 77 (20), 65 (17).
Związek 66. (Rt = 7,46 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 7), 201 (5), 183 (6), (3), 109 (6), 71 (3), 45 (3), 44 (100), 42 (3).
Związek 67. (Rt = 7,56 min), m/z (względne natężenie) 225 (M+, 24), 194 (8), 193 (12), 179(6), ^^^(10), ^^7(12), 166(6), 165 (20), 152(9), 120(8), 11(5(6), 115(7), (7), 77 (8), 51 (5), 44(100).
Związek 68. (Rt=7,85 min), m/z (względne natężenie) 239 (M+, 22), 194 (5), 193 (10), 168 (10) , 167 (12), 166 (6), 165 (19), 152 (9), 134 (6), 116 (5), 115 (7), 91 (7), 77 (6), 59 (5), 58(100), 44 (8).
Związek 69. (Rt = 7,35 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 11), 203 (24), 202 (7), 201 (23), 183 (35), 122 (6), 121 (6), 101 (9), 58 (100), 57 (8), 56 (10).
116
185 492
Związek 72. (Rt = 7,90 min), m/z (względne natężenie) 253 (M+, 25), 238 (9), 193 (7), 168 (8) , 167 (14), 165 (17), 152 (9), 115 (7), 91 (11), 73 (8), 72 (100), 50 (45), 56 (7), 44 (6), 43 (9), 42 (8).
Związek 73. (Rt = 7,29 min), m/z (względne natężenie) 239 (M+, 9), 240 (2), 167 (2), 165 (5) , 152 (2), 115 (2), 77 (2), 59 (5), 58 (100), 44 (3), 42 (5).
Związek 74. (Rt = 8,01 min), m/z (względne natężenie) 267 (M+, 7), 167 (3), 165 (6), 152 (3), 91 (4), 87 (7), 86 (100), 72 (13), 58 (10), 56 (4), 42 (4).
Związek 79. (Rt = 7,89 min), m/z (względne natężenie) 230 (M+, 37), 214 (15), 213 (100), 212 (62), 201 (26), 200 (72), 198 (21), 195 (ΙΊ), 188 (17), 187 (85), 186 (46), 185 (4Ί\ 184 (9), 157 (12), 135 (9), 133 (24), 109 (10), 107 (20), 106 (62), 80 (14), 79 (32), 78 (9), 51 (20).
Związek 81. (Rt = 7,40 min), m/z (względne natężenie) 209 (M+, 85), 210 (14), 208 (100), 193 (17), 192 (56), 191 (42), 189 (12), 178 (20), 166 (11), 165 (45), 152 (12), 132 (86), 131 (10), 130 (53), 117 (22), 115 (48), 106 (22), 105 (io), 1104 (12), 11^:3 (16), 91 (16), 7 51 (15).
Związek 82. (Rt = 7,93 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 124), 276 (25), 232 (33), 215 (12), 214 (16), 204 (14), 203 (100), 201 (24), 196 (8), 183 (20), 150 (14), 138 (9), 136 (14), 135(44), 133(26), 125 (9), 124(71), 123 (29), 121 (14), 115(14), 111 (72), 11^(9), 109(84), 101 (14), 83 (9), 75 (8).
Związek 83. (Rt = 7,22 min), m/z (względne natężenie) 235 (M+, 10), 219 (17), 218 (100), 217 (62), 203 (20), 1^^ (10), 191 (38), 190 (7), 189 (14), 185 (17), 183 (7), 171 (9), 165 (8), 147 (10) , 146 (11), 134 (12), 133 (17), 121 (8), 109 (8), 97 (8), 45 (7).
Związek 85. (Rt = 7,73 min), m/z (względne natężenie) 239 (M+, 7), 222 (15), 179 (8), 178 (9) , 168(16), 167(33), 166(12), 165 (43), 161 (9), 152(20), 146(17), 129(7), 120(15), 11^(7), 117 (19), 115 (25), 91 (25), 77 (7), 72 (9), 44 (100), 42 (6).
Związek 86. (Rt = 7,66 min), m/z (względne natężenie) 239 (M+, 3), 222 (4), 168 (4), 167 (11) , 166 (4), 165 (14), 152 (7), 120 (6), 117 (6), 115 (8), 91 (9), 72 (5), 44 (100), 42 (3).
Związek 87. (Rt = 7,33 min), m/z (względne natężenie) 239 (M+, 4), 222 (9), 179 (9), 178 (11), 168 (11), 167 (27), 166 (13), 165 (48), 161 (7), 152 (22), 146 (14), 128 (7), 120 (11), 118 (8), 117 (21), 115 (31), 91 (29), 77 (9), 72 (8), 51 (7), 44 (100), 42 (9).
Związek 88. (Rt = 7,4 min), m/z (względne natężenie) 227(M+,0), 183(10), 168(18), 167 (100), 166 (32), 165 (83), 164 (10), 163 (6), 153 (6), 152 (35), 139 (6), 115 (8), 105 (9), 77 (12), 51 (7) , 45 (23).
Związek 89. (Rt = 8,74 min), m/z (względne natężenie) 260 (M+, 220), 261 (39), 259 (89), 242 (18), 203 (17), 202 (16), 201 (61), 183 (58), 165 (100), 150 (20), 148 (25), 13 8 (24), 137 (61), 122 (73), 121 (31), 111 (47), 101 (23), 96 (16), 75 (16), 44 (17), 43 (29).
Związek 90. (Rt = 7,32 min), m/z (względne natężenie) 235 (M+, 9), 219 (16), 218 (100), 217 (42), 206 (17), 205 (9), 204 (7), 203 (21), 202 (8), 193 (12), 192 (71), 191 (62), 190 (9), 189 (19), 185(13), 171 (14), 159 (9), 147(14), 1^^(16), 134(10), 133 (17), 121 (14), 109(11), 101 (8) , 97 (17), 45 (15).
Związek 91. (Rt = 10,67 min), m/z (względne natężenie) 329 (M+, 6), 301 (20), 300 (81), 167 (18), 166(6), 165 (18), 152 (10), 132 (5), 120(45), 119(21), 118(11), 117 (9), 115 (11), 106 (6) , 105 (5), 104 (12), 103 (5), 92 (8), 91 (100), 77 (10), 41 (6).
Związek 92. (Rt = 10,37 min), m/z (względne natężenie) 337 (M+, 30), 338 (7), 204 (7), 203 (7) , 201 (7), 183 (10), 133 (6), 121 (8), 120 (70), 106 (6), 92 (9), 91 (100).
Związek 93. (Rt = 10,25 min), m/z (względne natężenie) 351 (M+, 28), 352 (7), 337 (9), 336 (39), 203 (10), 201 (11), 183 (17), 135 (6), 134 (20), 133 (6), 132 (6), 120 (11), 118 (5), 109 (18), 106 (12), 105 (100), 104 (13), 103 (18), 91 (14), 79 (11), 77 (12).
Związek 94. (Rt = 10,48 min), m/z (względne natężenie) 365 (M+, 2), 337 (25), 336 (100), 203 (8), 201 (8), 183 (14), 133 (5), 132 (6), 120 (14), 119 (13), 118 (9), 115 (5), 109 (20), 106 (5), 104 (10), 91 (52).
Związek 95. (Rt = 6,68 min), m/z (względne natężenie) 283 (M+, 59), 284 (11), 267 (11), 266 (71), 265 (19), 251 (24), 250 (9), 241 (14), 240 (100), 239 (48), 237 (30), 232 (10), 220 (17), 219(65), 199 (9), 152 (12), 151 (18), 142(20), 140(13), 139(20), 127 (22), 119(24), 114(12), 101 (10), i 63 (10), 44 (9).
185 492
117
Związek 96. (R = 6,93 min), m/z (względne natężenie) 265 (M+, 46), 249 (16), 248 (100), 247 (34), 233 (27), 232 (11), 223 (9), 222 (65), 221 (39), 220 (10), 219 (36), 202 (14), 201 (54), 152 (15), 151 (14), 133 (9), 124 (12), 139 (9), 109 (9), 1101 (14), 75 (9).
Związek 97. (R = 8,10 min), m/z (względne natężenie) 241 (M+, 101), 242 (18), 224 (50), 223 (19), 210 (11), 209 (37), 197(12), 196(10), 195 (55), 194(16), 193 (60), 181 (29), 178(20), 167 (38), 166 (16), 165 (52), 153 (12), 152 (36), 136 (27), 133 (12), 132 (14), 116 (12), 115 (25), 103 (13), 91 (100), 77(18).
Związek 98. (R=6,69 min), m/z (względne natężenie) 232 (M+, 3), 204 (11), 203 (37), 202 (30), 201 (100), 188 (9), 184 (14), 183 (84), 182 (10), 181 (15)„170 (9), 109 (17), 107 (10), 83 (10), 75 (8), 57(7).
Związek 99. (R = 6,75 min), m/z (względne natężenie) 233 (M+, 2), 204 (12), 203 (68), 202 (26), 201 (100), 200 (6), 108(9), 184(13), 183 (86), 182(8), 181 (14), 170(9), 133(6), 109(15), 107 (11), 83 (11), 81 (7), 75 (7), 5*7 (9).
Związek 100. (R = 7,66 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 15(0), 262 (29),217(11), 216 (70), 215 (28), 214 (11), 203 (30), 202 (31), 201 (100), 196 (10), 184 (15), 183 (90), 181(11), 133 (20), 124 (12), 122 (20), 109 (39), 101 (14), 83 (10), 75 (10), 45 (43).
Związek 101. (Rt=7,72 min), m/z (względne natężenie) 245 (M+, 20), 229 (16), 228 (100), 227 (36), 213 (21), 211 (22), 202 (57), 201 (30), 199(21), 183 (50), 181 (14), 171 (15), 170(26), 165(12), 152(21), ^^-4(19), 133(35), 122 (28), 120(19), 120(13), 119(12), 109(20), 107(20), 106 (18), 101 (15), 94 (15), 91 (20), 77 (18), 74(15), 65 (20), 63 (14), 55 (14), 51 (15), 44 (27), 43 (17), 42 (14).
Związek 102. (Rt = 8,33 min), m/z (względne natężenie) 273 (M+, 19), 204 (16), 203 (16), 201 (15), 183 (18), 177(9), 133 (8), 109 (13), 70(41),69(100),68(20),43 (25),42(5),41 (5).
Związek 103. (Rt=8,59 min), m/z (względne natężenie) 245 (M+, 118), 246 (20), 229 (15), 228(100), 227 (85), 213 (27), 211 (23), 209 (15), 207 (12), 202 (19), 201 (32), 200 (17), 199 (84), 196(10), 183 (38), 181 (15), 171 (13), 170(23), 152(19), 151 (15), 150(10), 1^-4(18), 133 (32), 131 (12), 122 (36), 119 (15), 109 (24), 107 (10), 106 (12), 91 (19), 77 (12).
Związek 104. (Rt = 7,72 min), mi/z (względne natężenie) 261 (M+ 94), 262 (17), 217 (15), 216 (92), 215 (18), 204 (12), 203 (86), 202 (25), 201(100), 184 (10), 183 (69), 140 (12), 133 (13), 122 (8), 109 (26), 102 (9), 83 (8), 45 (33).
Związek 105. (Rt= 10,24 min), m/z (względne natężenie) 351 (M+,7), 201 (5), 183(7), 135 (9), 134 (79), 133 (4), 109 (5), 92 (8), 91 (100), 65 (8), 42 (7).
Związek 106. (Rt = 7,52 min), m/z (względne natężenie) 259 (M+, 77), 260 (14), 258 (31), 244 (30), 228 (13), 227 (28), 214 (14), 201 (24), 165(12), 164(100), 162(29), 133(56), 109(44), 75 (13), 44 (80), 42 (56).
Związek 107. (Rt = 7,45 min), m/z (względne natężenie) 227 (M+, 101), 228 (16), 226 (100), 211 (22), 210 (68), 209 (49), 207 (13), 196 (22), 184 (15), 183 (62), 150 (50), 148 (31), 133 (44), 132 (53), 130 (45), 117 (15), 115 (29), 106 (14), 77 (18), 75 (13), 51 (14).
Związek 108. (Rt = 7,46 min), m/z (względne natężenie) 243 (M+, 34), 244 (6), 212 (6), 211 (9), 197 (6), 186 (12), 105 (10), 184 (5), 183 (19), 165 (15), 133 (6), 120 (6), 103 (5), 77 (6), 44 (100), 42 (6).
Związek 109. (Rt = 8,68 min), m/z (względne natężenie) 285 (M+, 110), 286 (22), 284 (27), 256 (16), 228 (37), 227 (27), 225 (10), 220 (11), 207 (15), 201 (27), 191 (14), 190 (100), 163 (11), 162 (85), 161 (10), 147 (11), 146 (11), 133 (32), 109 (20), 83 (12), 82 (36).
Związek 110. (Rt=8,66 min), m/z (względne natężenie) 285 (M+ 91), 286 (16), 284 (100), 243 (16), 227 (26), 225 (11), 221 (10), 220 (17), 214 (12), 207 (15), 201 (23), 147 (25), 146 (16), 133(17), 109 (20), 42(15).
Związek 111. (Rt = 8,81 min), m/z (względne natężenie) 287 (M+, 29), 214 (9), 204 (15), 203 (18), 202 (9), 201 (34), 183 (42), 136 (9), 133 (28), 109 (28), 84 (47), 83 (100), 82 (19), 75 (8), 70 (16), 68 (13), 57 (18), 56 (28), 44 (16), 43 (25), 42 (14).
118
185 492
Związek 112. (Rt - 8,85 min), m/z (względne natężenie) 287 (M+, 141), 288 (29), 286 (22), 202 (21), 201 (62), 183 (64), 133 (23), 109 (27), 84 (100), 83 (18), 82 (31), 57 (14), 56 (58), 55 (53), 43 (14), 42 (35).
Związek 113. (Rt - 9,08 min), m/z (względne natężenie) 251 (M+, 27), 180 (38), 179 (36), 178(39), V^^(15), 173 (100), 166(11), 165(53), 158 (12), 1512(10), 132(9), 115 (28), 91 (31), 82 (18), 77(16), 56 (45), 51 (9), 43 (23).
Związek 114. (Rt-8,71 min), m/z (względne natężenie) 237 (M+, 197), 238 (37), 236 (67), 193(15), 179 (30), 178(40), 165(41), 159(43), 158(26), 132(24), 130(16), 116(17), 115(37), 106 (21), 103 (34), 91 (50), 77 (48), 57 (68), 56 (100), 51 (32), 43 (50), 42 (34).
Związek 115. (Rt - 9,45 min), m/z (względne natężenie) 271 (M+, 34), 255 (12), 254 (67), 253 (14), 239 (23), 229 (16), 228 (100), 227 (18), 224 (16), 223 (68), 213 (9), 212 (10), 211 (10), 197 (34), 196(17), 195(11), 181 (18), 169(10), 165 (22), 153 (19), 152 (27), 146(16), 145^13), 141 (12), 139(10), 136(22), 134(11), 1^13(41), 122(16), 121 (31), 115 (30), 91 (18), 77 (15), 65 (11), 63(10), 44(10).
Związek 116. (Rt - 9,50 min), m/z (względne natężenie) 269 (M+, 41), 268 (32), 254 (8), 253 (21),252 (100), 251 (14), 238 (23), 237 (18), 221 (10), 209 (9), 178 (8), 165 (19), 162 (22), 160(19), 152(18), 147(11), 146(8), 145 (18), 139(9), 130(11), 115(10).
Związek 117. (Rt - 7,,4 min), m/z (względne natężenie) 212 (M+, 13), 183 (16), 182 (100), 180 (7), 167 (7), 152 (3), 104 (27), 91 (7), 78 (4), 77 (41), 51 (13).
Związek 118. (Rt - 7,46 min), m/z (względne natężenie) 245 (M+, 4), 153 (8), 152 (43), 150 (9), 135(6), 133(10), ^^-4(5), 123 (36), 122(38), 121 (17), 109(16), 101 (14), 96 (24), 95 (16), 94 (100), 93 (7), 83 (7), 77 (21), 75 (11), 66 (15), 65 (30), 63 (10), 51 (14), 50 (6).
Związek 119. (Rt - 7,39 min), m/z (względne natężenie) 263 (M+, 7), 171 (14), 170 (14), 152(74), 151 (13), 150(20), 141 (55), 135(10), 133(23), 123 (20), 122(100), 121 (49), 120(11), 113 (9), 112(92), 111 (9), ^^(41), 107(12), 103(13), 102(11), 101 (40), 97 (9), 96 (66), 95 (51), 94 (9), 84 (28), 83 (88), 82 (8), 81 (16), 77 (14), 75 (54), 74 (10), 70 (10), 65 (10), 64 (10), 63 (23), 57 (66, 56( 133, 51 (15), 50 ( 12, 42 (88.
Związek 120. (Rt - 8,48 min), m/z (względne natężenie) 279 (M+, 4), 159 (16), 157 (49), 153 (11), 152(100), 150(12), 133 (11), 130(27), 128(73), 123 (12), 122(57), 121 (23), 111 00), 109 (25), 101 (23), 99 (16), 96 (26), 95 (10), 83 (9), 75 (28), 73 (10), 65 (12), 64 (11), 63 (22), 51 (9), 50 (8).
Związek 121. (Rt - 8,30 min) , m/z (ν^^β natężeme) 275 (M+, 2) , 152 (15), 125 (8) , 124 (100), 122 (14), 121 (7), 109 (35), 96 (7), 95 (10), 81 (14), 77 (9), 65 (7), 52 (11).
Związek 122. (Rt - 7,39 min), m/z (względne natężenie) 263 (M+, 0,1), 170, (12), 152 (66), 151 (10), 150(18), 141 (68), 135(10), 133(19), 123(16), 122 (76), 121 (39), 112(100), 111 (18), 109 (36), 107 (11), 103 (11), 102 (9), 101 (33), 96 (56), 95 (32), 92 (11), 83 (96), 81 (13), 77 (13), 75 (43), 64 (25), 63 (26), 57 (61), 56 (14), 51 (14), 50 (11).
Związek 123. (Rt-5,88 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 46), 276 (9), 202 (8), 201 (30), 183 (28), 133 (8), 109 (9), 101 (9), 71 (9), 59 (12), 58 (100), 44 (8), 42 (26).
Związek 124. (Rt - 7,05 min), m/z (względne natężenie) 229 (M+, 15), 213 (15), 212 (89), 211 (13), 198 (20), 197(100), 196(29), 186(12), 18' (21), 184(29), 183 (87), V^^(7), 178 (8), 177 (13), 176 (5), 171 (7), 170 (18), 169 (4), 166 (5), 165 (20), 152 (5), 133 (7), 75 (4), 63 (4), 57 (9), 56(4).
Związek 125. (Rt - 7,54 min), m/z (względne natężenie) 225 (M+, 57), 226 (13), 209 (13), 208 (75), 193 (13), 180 (14), 179 (21), 178 (20), 165 (22), 130 (34), 117 (59), 115 (28), 105 (18), 104 (94), 103 (45), 91 (100), 78 (30), 77 (38), 65 (36), 63 (13), 51 (20), 45 (17).
Związek 126. (Rt - 7,81 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 12), 244 (31), U, (27), 151 (17), 150(9), 136(11), 135(100), 133(21), 122(24), 115(9), 110(13), 109(90), 107(6), 9(6 (7), 83 (27), 56 (7).
Związek 127. (Rt - 7,93 min), m/z (względne natężenie) 225 (M+, 23), 208 (20), 207 (6), 193(13), 181 (7), 180(37), 179(100), 178(36), 167(9), 166(12), 16' (36), 152(9), 134(30), 130 (26), 129 (9), 117 (18), U' (22), 104 (6), 91 (38), 77 (7), 65 (7).
185 492
119
Związek 128. (Rt = 7,42 min), m/z (względne natężenie) 211 (M+, 83),212(15), 194 (36), 193(18), 182(62), 181 (20), 180(17), 179(53), 178(60), 176(11), 167(57), 166(44), 165(100), 152 (24), 120 (39), 116 (12), 115 (28), 1104 (22), 103 (1^j), 91 (46), 89 (16), 78 (10), 77 (20), 65 (15), 63 (12), 51 (12).
Związek 129. (Rt=7,3 9 min), m/z (względne natężenie) 229 (M+, 104), 230 (19), 212 (28), 211 (14), 201 (13), 200 (85), 199(22), 198(14), 197(50), 196(58), 185(73), 18-4(45), 183 (100), 179 (43), 178 (55), 177 (17), 176 (17), 170 (18), 165 (33), 152 (12), 133 (22), 120 (57), 115(17), 109 (44), 104 (23), 103 (17), 91 (32), 89 (16), 83 (20), 78 (12), 77 (22), 63 (16), 51 (13).
Związek 130. (Rt=7,38 min), m/z (względne natężenie) 229 (M+, 133), 230 (24), 212 (27), 211 (14), 200 (54), 19^(17), 198(16), 197(53), 196(64), 185(49), 184(43), 183 (100), 179(28), 178(29), 177(14), 1^^(19), 165 (26), 133(22), 120(35), 115(19), 109(32), 104(17), 103(18), 91 (38), 89 (17), 83 (18), 77 (24), 63 (16).
Związek 131. (Rt=7,40 min), m/z (względne natężenie) 229 (M+, 146), 230 (26), 212 (48), 211 (23), 200 (51), ^^^(17), ^^8(16), 197(61), 196(70), 185(50), 18-4(43), 183(100), 179(28), 178(28), 170(20), 165(23), 133(21), 120(35), 115(20), 109(59), 104(25), 103 (17), 91 (27), 89 (17), 83 (22), 77 (22).
Związek 132. (Rt=7,03 min), m/z (względne natężenie) 0(M+,0), 185 (14), 184(100), 183 (23), 181 (17), 165 (18), 155 (12), 153 (14), 152 (12), 120 (85), 119 (67), 115 (10), 106 (16), 91 (19), 89(14), 78(12), 77 (25), 51 (16).
Związek 133. (Rt=7,09 min), m/z (względne natężenie) 211 (M+, 13), 195 (16), 194 (100), 181 (27), 180 (70), 179 (31), 178 (28), 166(25), 165 (40), 152 (9), 120(14), 119(14), 118(12), 115 (10), 104 (26), 103 (53), 102 (12), 91 (62), 89 (10), 78 (13), 77 (42), 65 (17), 51 (13).
Związek 134. (Rt = 7,45 min), m/z (względne natężenie) 211 (M+, 14), 183 (15), 182 (100), 181 (14), 179(13), 178(18), 167 (27), 166(18), 165(46), 152(10), 115(8), 1101(8), 103 (6),91 (29), 89 (7), 78 (5), 77 (7), 65 (7).
Związek 135. (R. = 8,60 min), m/z (względne natężenie) 273 (M+, 34), 257 (14), 256 (76), 231 (16), 230 (100), 228 (18), 22Ί (57), 213 (14), 211 (37), 202 (30), 201 (-40), 199 (26), 184 (13), 183 (50), 181 (12), 171 (17), 170(20), 15^(15), 150(19), 134(15), 133 (31), 122(14), 121 (29), 109 (16), 107 (13), 106 (17), 91 (12), 65 (12).
Związek 136. (R. = 9,26 min), m/z (względne natężenie) 275 (M+, 44), 277 (15), 260 (28), 259 (19), 258 (81), 257 (13), 243 (15), 234 (33), 233 (19), 232 (100), 231 (13), 229 (15), 227 (42), 224 (15), 223 (86), 208 (13), 197(45), 196(26), 195 (13), 182 (14), 181 (33), 179(11), 178(18), 166(22), 165 (60), 164(12), 163(10), 153 (32), 152(55), 151 (18), 149(10), 139(11), 137(17), 136(19), 121 (13), 115 (25), 102(11), 92^16), 77(17).
Związek 137. (R. = 7,42 min), C/z (względne natężenie) 245 (M+, 1), 153 (8), 152 (7), 141 (64), 135 (10), 134 (100), 132 (11), 117 (6), 115 (12), 112 (56), 105 (15), 104 (55), 103 (32), 95 (8), 91 (16), 84 (8), 83 (15), 78 (24), 77 (24), 75 (9), 65 (6), 63 (8), 57 (18), 51 (9).
Związek 138. (Rj = 9,24 min), m/z (względne natężenie) 289 (M+, 77), 290 (16), 230 (20), 229 (21), 215 (15), 203 (22), 201 (32), 183 (36), 134 (10), 133 (13), 124 (10), 121 (9), 109 (10), 101 (10), 73 (100), 43 (23).
Związek 139. (R. = 7,25 min), m/z (względne natężenie) 245 (M+, 92), 246 (15), 244 (67), 229 (16), 228 (63), 227 (46), 225 (10), 224 (15), 214 (13), 201 (39), 183 (13), 151 (13), 150(100), 149 (14), 148 (58), 135 (22), 133 (54), 124 (14), 122 (12), 109 (18), 101 (15), 75 (13).
Związek 140a. (R. = 8,64 min), m/z (względne natężenie) 271 (M+, 72), 272 (14), 270 (37), 255 (21), 254 (100), 242 (19), 227 (14), 226 (63), 225 (50), 199 (19), 197 (30), 196 (25), 183 (32), 176 (27), 170 (20), 150 (44), 148 (34), 146 (14), 133 (32), 131 (14), 121 (11).
Związek 140b. (R. = 8,68 min), m/z (względne natężenie) 271 (M+, 57), 272 (10), 270 (33), 255 (20), 254 (100), 242 (15), 227 (12), 226 (54), 225 (40), 209 (8), 199 (14), 197 (22), 196 (19), 183 (25), 176 (21), 170 (16), 150 (33), 148 (22), 146 (9), 133 (20), 131 (10).
Związek 141. (R. = 8,44 min), C/z (względne natężenie) 257 (M+, 48), 258 (8), 256 (36), 241 (21), 2-40 (100), 239(19), 226 (22), 225 (20), 209 (11), 197(14), 1^6 (18), 183 (25), 170 (16), 162 (19), 160 (10), 150 (28), 148 (26), 147 (9), 146 (8), 145 (13), 133 (20), 130 (8), 121 (10).
120
185 492
Związek 142. (Rt - 8,47 min), m/z (względne natężenie) 273 (M+, 14), 217 (5), 216 (31), 215 (5), 183 (8), 170 (4), 150 (5), 121 (4), 58 (5), 45 (5), 44 (100).
Związek 143. (Rt - 9,39 min), m/z (względne natężenie) 273 (M+, 47), 275 (16), 274 (19), 272 (36), 258 (39), 257 (26), 256 (100), 255 (17), 242 (25), 241 (15), 221 (23), 178 (25), 177 (11), 176 (14), 168 (14), 167 (11), 166 (54), 165 (34), 164 (34), 163 (16), 162 (45), 160 (19), 152 (28), 151 (22), 149(19), 147(18), 145 (24), 139(11), 136(15), 131 (15), 130(35), 121 (15), 115(14), 111 (11), 103 (13), 102 (19), 89 (11), 77 (16), 75 (14), 63 (16), 51 (12).
Związek 140. (Rf - 8,43 min), m/z (względne natężenie) 261 (M+, 3), 170 (14), 169 (5), 168 (44), 153 (4), 151 (4), 140 (6), 139 (4), 138 (15), 132 (6), 125 (7), 123 (40), 115 (6), 103 (24), 102 (8), 101 (5), 95 (7), 94 (100), 89 (5), 77 (22), 75 (6), 66 (8), 65 (16), 63 (7), 51 (10), 50 (4).
Związek 149. (Rt - 9,28 min), m/z (względne natężenie) 295 (M+, 4), 170 (32), 169 (12), 168(100), 166(8), 159(22), 157(66), 152(11), 140(16), 139(11), 130(41), 132(11), 130(32), 129(8), 128(82), 127(10), 125(16), 11^(12), 111 (15), 103 (55), 102(18), 101 (15), 99 (19), 89 (10), 77 (26), 76 (8), 75 (27), 73 (11), 65 (11), 64 (10), 63 (22), 51 (11).
Związek 150. (Rt-8,32 min), m/z (względne natężenie) 279 (M+, 4), 171 (9), 170(37), 169 (13), 168 (100), 166 (8), 142 (8), 141 (88), 140 (19), 139 (12), 138 (42), 132 (12), 130 (7), 125 (16), 115 (12), 113 (10), 112 (89), 111 (11), 104 (8), 103 (60), 102(19), 101 (12), 95 (14), 89 (11), 84 (11), 83 (24), 77 (29), 76 (6), 75 (24), 63 (13), 57 (17), 51 (11).
Przykład 30: Biologiczne właściwości zsyntetyzowanych aryloalkiloamin
Związki zsyntetyzowanojak opisano w przykładzie 28 i przykładzie 29 testowano na różne biologiczne właściwości wyjaśnione w przykładach.
Tabela 1
Związek ICk, (μϊ4) wobec NMDA* IC50 (μM) wobec [3H]MK-801C
1 2 3
Związek 1 0,102 (7) 126 (4)
Związek 2 0,192 (4) nie badano
Związek 3 0,003 (7) nie badano
Związek 4 0,184 (5) 89(1)
Związek 5 0,102(1)0,070 (3)b 15,2 (2)
Związek 6 0,129(1) > 100 (1) (0% przy 100 μM)d
Związek 7 0,163(2) 129(1)
Związek 8 0,099 (2) 219(1)
Związek 9 1,2(5) > 100 (2) (10 % przy 100 μM)d
Związek 10 0,082 (2) ~ 80 (1) (57% przy 80 μM)d
Związek 11 4,0 (2) nie badano
Związek 12 6,0 (11) 98(1)
Związek 13 nie badano nie badano
Związek 14 8,8 (2) ~ 100 μM
Związek 15 4,9 (3) ~ 100 μM
Związek 16 5,1(1) 28,8(1)
Związek 17 9,6(1) 36,3 (1)
Związek 18 5,1 (3) 34(1)
Związek 19 0,435(11) 2,1 (5)
185 492
121
c.d. tabeli 1
1 2 3
Związek 20 0,070(15) 0,252 (9)
Związek 21 0,038 (3) 0,457 (2)
Związek 22 0,145 (6) 3,45 (2)
Związek 23 0,267 (3) 5,4(1)
Związek 24 0,206 (6) 0,591 (6)
Związek 25 0,279 (2) 0,871 (2)
Związek 26 27(2) 34(2)
Związek 27 0,071 (1) 0,180(2)
Związek 28 0,380(1) 2,3 (3)
Związek 29 1,9(2) 5,8 (3)
Związek 30 0,035 (2) 0,407 (2)
Związek 31 0,052 (7) 1,3 (2)
Związek 32 0,284 (5) 0,799 (3)
Związek 33 0,060 (9) 0,181 (6)
Związek 34 0,426 (6) 2,7 (3)
Związek 35 6,2 (1) 25,1 (1)
Związek 36 nie badano nie badano
Związek 37 0,944 (2) 11,1 (2)
Związek 38 0,407 (2) 2,3 (2)
Związek 39 0,251 (1) 2,9 (3)
Związek 40 0,933 (1) 18,1 (3)
Związek 41 0,724 (1) 14,0(3)
Związek 42 nie badano nie badano
Związek 43 0,232 (4) 7,5 (2)
Związek 44 nie badano nie badano
Związek 45 nie badano nie badano
Związek 46 0,013 (3) 5,2(2)
Związek 47 nie badano nie badano
Związek 48 nie badano nie badano
Związek 49 nie badano nie badano
Związek 50 0,089 (6) 0,762 (4)
Związek 51 1,1 (4) 4,5 (2)
Związek 52 0,102 (3) 0,380 (2)
Związek 53 0,217(3) 4,2 (2)
Związek 54 0,036 (4) 0,045 (3)
Związek 55 0,035 (3) 0,153(2)
Związek 56 0,218(4) 0,955 (2)
122
185 492
c.d. tabeli 1
1 2 3
Związek 57 5,528 (4) 5,563 (2)
Związek 58 5,528 (2) 5,253 (3)
Związek 59 5,272 (2) 5,453 (3)
Związek 65 5,416 (m) 5,641 (9)
Związek 61 5,134(4) 5,324 (2)
Związek 62 5,177 (5) 5,617(1)
Związek 63 5,593 (6) 5,245 (3)
Związek 64 5,359 (3) 5,851 (2)
Związek 65 5,167(3) 2,0 (1)
Związek 66 5,236 (4) 1,2 (2)
Związek 67 15,95 (2) 2,9(1)
Związek 68 2,9(1) nie badano
Związek 69 5,224 (2) 5,366(1)
Związek 75 1,-7(1) nie badano
Związek 71 6,35 (2) nie badano
Związek 72 7,4 (1) nie badano
Związek 73 12,6 (1) nie badano
Związek 74 27,5(1) nie badano
Związek 75 5,94 (2) nie badano
Związek 76 5,73 (2) nie badano
Związek 77 5,5 (2) nie badano
Związek 78 10,2 (1) nie badano
Związek 79 12,6(4) 10,2 (2)
Związek 85 28(1) 182(1)
Związek 81 1,4(1) 6,1 (2)
Związek 82 5,156 (5) Θ,794(1)
Związek 83 5,342 (4) 5,794(1)
Związek 84 7,9 (2) 23,4(1)
Związek 85 1,2 (3) 3,5(1)
Związek 86 1,2(3) 6,0 (1)
Związek 87 5,657 (4) 3,5(1)
Związek 88 2,5 (3) 10,6 (2)
Związek 89 5,245 (3) 1,2 (2)
Związek 95 5,275 (4) 1,4(2)
Związek 91 5,162(3) 14,1 (2)
Związek 92 1,3 (3) 20,2 (2)
Związek 93 5,486 (3) 26,9 (2)
185 492
123
c.d. tabeli 1
1 2 3
Związek 94 0,248 (4) 22,6(2)
Związek 95 0,311 (3) 3,0 (2)
Związek 96 0,187(5) 1,1 (2)
Związek 97 0,410(3) 2,6(1)
Związek 98 7,9 (1) 52,5 (2)
Związek 99 >100(1) 105(2)
Związek 100 0,602 (2) 3,2(1)
Związek 101 0,912 (2) 2,0(1)
Związek 102 1,01 (2) 3,3(1)
Związek 103 0,380 (4) 0,661 (2)
Związek 104 9,3 (3) >10(1)
Związek 105 1,03(1) >3(1)
Związek 106 0,767(1) 131(1)
Związek 107 2,67(1) 3,83 (1)
Związek 108 1,06(1) 0,942 (1)
Związek 109 2,0(2) 0,882(1)
Związek 110 43,6(1) 13,3 (1)
Związek 111 0,790 (3) 0,137(1)
Związek 112 28,9 (2) 21,0(1)
Związek 113 35,7(1) nie badano
Związek 114 5,25 (1) nie badano
Związek 115 1.9(1) nie badano
Związek 11-6 4,47(1) nie badano
Związek 117 15,83(3) 5,73 (1)
Związek 118 0,498 (2) 0,336(1)
Związek 119 0,122(2) 0,137(1)
Związek 120 0,112(2) 0,128(1)
Związek 121 0,835 (2) 0,773 (1)
Związek 122 0,275 (1) nie badano
Związek 123 9,6(7) >3(2)
Związek 124 3,5 (1) 14,3 (3)
Związek 125 1,^(1) 6,7 (2)
Związek 126 0,398 (3) 6,0(1)
Związek 127 1,2 (3) 17,5 (2)
Związek 128 0,646 (4) 5,5 (1)
Związek 129 1,26(2) nie badano
Związek 130 0,851 (2) nie badano
124
185 492
c.d. tabeli 1
1 2 3
Związek 131 1,23(2) nie badano
Związek 132 13(1) 6,4 (1)
Związek 133 0,760(1) 3,0(1)
Związek 134 2,5 (1) >10(1)
Związek 135 0,403 (2) nie badano
Związek 136 0,226 (2) nie badano
Związek 137 0,346 (2) nie badano
Związek 138 138,0(1) nie badano
Związek 139 b^*7(2) nie badano
Związek 140 24,0(1) nie badano
Związek 141 5,^(1) nie badano
Związek 142 nie badano nie badano
Związek 143 3,1(1) nie badano
Związek 144 nie badano nie badano
Związek 145 nie badano nie badano
Związek 146 U(1) 0,372 (1)
Związek 147 0,894 (2) nie badano
Związek 140 nie badano nie badano
Związek 149 nie badano nie badano
Związek 150 nie badano nie badano
Inhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1). (liczba w nawiasach wskazuje liczbę eksperymentów).
bsól TFA.
c ... . .3
Inhibicja wiązania [ H]MK-801 w przemytych preparatach błon korowych/hipokampowych szczura (patrz przykład 4).
dbadanie IC50 niekompletne. % inhibicji w podanym stężeniu.
Porównanie wartości IC50 w próbie RCGC z wartościami IC'O w próbie wiązania [3H]MK-801 (tabela 1) pokazuje, że eraloelkiloemioa według wynalazku inhibitują aktywność receptora NMDA przez mechanizm różny niż przy wiązaniu z miejscem wiązania MK-801; stężenie związku mhibitujące funkcję receptora NMDA jest o kilka rzędów wielkości mniejsze niż stężenie współzawodniczące w miejscu znakowanym przez [3H]MK-801. Jednak nie jest tak w przypadku uproszczonych eraloelkileamio reprezentowanych przez Związki 19-150. Takie Związki wiążą się z miejscem znakowanym [3H]MK-801 w stężeniach od około 1 do 400 razy wyższych niż Związki antagonizujące funkcję mediowaną receptorem NMDA w próbie z komórkami ziarnistymi móżdżku szczura.
Pewne uproszczone opisane eryloalkiloemioy mają cechy strukturalne podobne do części innych związków, które wykorzystuje się jako, np. środki eotycholioergiczoe, eotyparkioseoiaoowe, aotahistamioowe, antydepresyjne, blokery kanału wapniowego, środki rozszerzające naczynia wieńcowe, znieczulające opioMy i środki eotyeratmiczoe. Jednakże gdy pewne z tych związków oceniano na siłę antagonissyc;ziąreceptora NMDA (przykład 1), jak widać w tabeli 2, żaden ze związków testowanych, za wyjątkiem (E)- i (βχ^ϋΐ^ i nizoksetyny, nie miał wartości IC50 mniej szych niż 1 pm. Dane podsumowano w tabeli 2.
185 492
125
Tabela 2
Związek i przydatność terapeutyczna Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA.
1 2 3
(R)-fendylina (bloker kanału wapniowego; rozszerza naczynia krwionośne) i. CH3 0,719
(S)-fendylma (bloker kanału wapniowego; rozszerza naczynia krwionośne) CH, I i 3 0,686
Prenylamina (bloker kanału wapniowego; rozszerza naczynia krwionośne) i Zffi ~ 10
Feniramina (antyhistaminowy) r©i ?h3 ch3 N il 22
Chlorfeniramina (antyhistaminowy) Cl CH i ιΊ ' 3 V >100
Bromfeniramina (antyhistaminowy) BV> ęH3 138
126
185 492
c.d. tabeli 2
1 2 3
Difenhydramina (antyhist^^^^owy) X ćh? i i 26
Doksylamina (antyhista^^i^owy, nasenny) A G l<UkxO^.(rCH3 X ® U 62
Chlorcyklizyna (antyhistaminowy) Cl ~ 10
Cyklizyna (przeciwwymiotny) A AmA 28
Norcyklizyna (farmaceutyczny związek pośredni) 23
Dezypramina (przeciwdepresyjny) L .CH, H 2,3
185 492
127
c.d. tabeli 2
1 2 3
Protryptylina (przeciwdepresyjny) H <10
Lidoflazyna (bloker kanału wapniowego; rozszerza naczynia krwionośne) l U CH3 1 *] CH 3 F >30
Pimozyd (przeciwpsychotyczny) F >10
Dizopiramid (przeciwarytmiczny) di H C .CH Xy . CH, ;) >100
Izopropamid (przeciwcholinergiczny) 0, c HU.CH L ,/\/N~CH3 L H cd^CH, 87
Prydynol (przeciwcholinergiczny; przeciw chorobie Parkinsona) 0. c i) 10,7
128
185 492
c.d. tabeli 2
1 2 3
Chloropiramina (antyhistaminowy) ęn3 76
Triheksyfenidyl (przeciwcholinergiczny; przeciw chorobie Parkinsona) ó 5,9
Fluoksetyna (przeciwdepresyjny) θγΆ,, .X 3,4
Zymeldyna (przeciwdepresyjny) £26
Metadon (opioidowy przeciwbólowy) CH °v J 3 Π r ch3 A. CH iii 3 nie badany
Związek Astrab (przeciwdepresyjny) oCH3 och3 >30
185 492
129
c.d. tabeli 2
1 2 3
Związek Novo-Nordi.skc (bloker kanału wapniowego; ochrona neurologiczna) yy nie badany
Związek Novo-Nordiskd (bloker kanału wapniowego; ochrona neurologiczna) A oy J 28,8
Nizoksetyna (inhibitor poboru monoamin; przeciwdepresyjny) q° XX^och3 5,894
Terodylina (bloker kanału wapniowego; przeciwcholinergiczny; rozszerza naczynia krwionośne) fAl H CH, UvyAch3 X CH3 CH3 3 nie badany
aInhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1).
bUjazniony jako związek 2 w tabeli 4 u Marcussona i in., Inhibition of [3H]paroxetine binding by various serotonin uptake inhibitors· structure-activity relationships. Europ. Pharmacol. 215: 191-198, 1992.
cUjaznionyjako związek 17 u Jakobsena i in., Aryloxyphenylpropylamines and their calcium overload blocking compositions and methods of use. Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5315756, 15 maja 1994.
dujawnionyjako związek 25 u Jakobsena i m., Aryloxyphenylpropylamines and their calcium overload blocking compositions and methods of use. Opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5315756, 15 maja 1994.
Badania zależności struktura-aktywność rozpoczęto stosując Związek 19 jako zasadniczą strukturę. Badanie łańcucha bocznego wykazało, że propylowy łańcuch boczny był optymalny ze względu na siłę antagonizmu receptora NMDA (tabela 3). Odkrycie to zweryfikowano stosując Związek 20 jako zasadniczą strukturę (tabela 3).
130
185 492
Tabela 3
Związek Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA.
1 2 3
2,2-difenyloetyloamina 24,5
3,3 -difenylopropyloamina (związek 19) 0,435
4,4-difenylobutyloamina (związek 70) 1,7
5,5-difenylopentyloamina (związek 71) 6,4
2,2-bis(3-fluorofenylo)-1 -etyloamina (związek 98) 7,9
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1-propyloamina (związek 20) 0,070
185 492
131
c.d. tabeli 3
1 2 3
4,4-bis(3-fluorofenylo)-1 -bu- tyloamina (związek 100) 0,602
aInhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1).
Dalsze badania SAR sprawdzały optymalna układ podstawienia pierścienia fenylowego. Początkowe badania wykazało, że podstawienie chlorowcem (fluorem lub chlorem) w pozycji meta bało optymalne ze względu na siłę antagonizmu receptora NMDA (tabela 4). Zwiększenie liczby podstawników fluorowych spowodowało wyraźny spadek tej siły (tabela 4).
Tabela 4
Związek Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA
1 2 3
3,3-difenylo-1 -propyloamina (związek 19) 0,435
3-(2-fluorofenylo)-3-(4-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 76) F 0,730
3,3-bis(4-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 77) F 5,5
3,3-bis(3 -fluorofenylo)-1 -propyloam ina (związek 20) 0,070
132
185 492
c.d. tabeli 4
1 2 3
3-(2-fluorofenylo)-3-(3-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 52) 1 XF /NH, 'S 2 0,102
|
1 k>.
F
3,3-bis(2-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 53) 1 F .NH 2 0,217
f/y'' 1 ,F
ks. J
3,3 -bis(3-chlorofenylo)-1 -propyloamina (związek 31) /Z ? 1 Cl I /NH 0,052
Cl 1
3-(3-fluorofenylo)-3-(3-chlorofenylo)-1 -propyloamina (związek 30) 1 Cl I \ /NH 0,035
1
3-(3-fluorofenylo)-3-fenylo-1 -propyloamina (związek 32) i k>. 'i'''} I \ /NH 2 0,284
1
3 -(3,5-difluorofenylo)-3-(3-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 96) F Ϊ) .NH 2 0,187
1
185 492
133
c.d. tabeli 4
1 2 3
3,3-bis(3,5-difluorofenylo)- -1-propyloamina (związek 97) F z^^ 1 0,410
Z^ 1 1
3,3-bis[3-(trifluorometylo)fenylo]-1 -propyloamina (związek 78) Zz'*'^ 1 .NH ' 2 10,2
CF(f 1
“inhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1).
Zastąpienie jednej z grup fluorowych na jednym pierścieniu fenylowym grupą metylową, metoksyłową lub hydroksylową nie zmieniło lub zmniejszyło siłę antagonizmu receptora NMDA in vitro. Pozycja orto była optymalna dla takiej grupy metylowej, metoksylowej lub hydroksylowej, a kolejność wielkości siły dla tego podstawienia to metyl > metoksyR hydroksyl (tabela 5). Zilustrowano też w tabeli 5 Związki zawierające ugrupowanie 3,3-bis(3-fluorofenylowe) z dodatkowymi podstawieniami metylowymi lub metoksylowymi na pierścieniach fenylowych, co często prowadziło do wzrostu siły antagonizmu receptora NMDA. Tabela 5 ilustruje także związki zawierające ugrupowanie 3,3-bis(2-mctzlofenylowc) lub 3,3-bis(2-metoksyfenylowe) w miejscu 3,3-bis(3-fluorofenylowego); takie podstawienia są dopuszczalne, chociaż zanotowano spadek siły.
Tabela 5
Związek Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA*
1 2 3
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 20) 0,070
3-(3-fluorofenylo)-3 -(2-metylofenylo)-1 -propyloamina (związek 27) /CH. 0,071
134
185 492
c.d. tabeli 5
1 2 3
3-(3-fluorofenylo)-3-(3-metylofenyIo)-1 -propyloam ina ch3^ Ti 0,380
(związek 28) i
1
3-(3-fluorofeny- Η3°^ 1,9
lo)-3-(4-metylofeny- ll
lo)-1 -propyloamina (związek 29) I χΝΗ
1
3-(3-fluorofeny- lo)-3-(2-metoksyfeny- Ss τ' ll xoch3 0,206
lo)-1 -propyloamina .NH
(związek 24) |
I
3-(3-fluorofenylo)-3-(3-metoksyfenylo)-1 -propyloam ina sź h3cc<^ Tl 0,279
(związek 25) 1
t
3-(3-fluorofeny- H,CCl 27
Io)-3-(4-metoksyfeny- 3 II
lo)-1 -propyloamina ^^NH,
(związek 26) I
1
3-(2-metok.syfeny- OCH 0,419
lo)-3-fenylo-1 -propylo-
amina (związek 97) I .NH ' o
1
3-(2-hydroksyfeny- lo)-3-(3-fluorofeny- 1 0,380
lo)-1 -propyloamina ^NH
(związek 103) H0\ 1
< k\ J
185 492
135
c.d. tabeli 5
1 2 3
3-(3-hydroksyfenylo)-3-(3-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 101) fs' i) 1 ,^ΝΗ 0,912
HO >
3-(3-fluorofenylo)-3-(2-me- tylof-Uuorofenylo)-1 -propyloamina (związek 56) ii NH7 0,218
h3c„ 11
3-(3-fluorofenylo)-3-(3-fluoro-6-metylofenylo)-1 -propyloamina (związek 57) 1 NH, .CH3 0,028
3,3-bis(3-fluoro-6-mety^fenylo)-1 -propyloamina (związek 58) 1 AH3 .NH •ν/ 2 0,028
I ch3
1
3-(3-fluorofenylo)-3-(3-fluoro^-metoksyfenylo)-1- -propyloamina (związek 61) 1 och3 .NH 2 0,134
* 1
3,3-bis(2-metylofenylo)-1 -propyloamina (związek 65) /CH3 0,167
1 .NH 2
h3cl }
1
136
185 492
c.d. tabeli 5
1 2 3
3,3-bis(2-metoksyfenylo)-1- -propyloamina (związek 62) /^.OCH3 0,177
3,3-bis(3-metoksyfenylo)-1- -propyloamina (związek 115) J-L 1,9
“inhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1).
Kolejna seria eksperymentów SAR sprawdzała wpływ podstawników alkilowych (wzorów rozgałęzień) na siłę antagonizmu receptora NMDA in vitro. Dodanie grupy metylowej na atomie węgla α lub β w propylowym łańcuchu bocznym odpowiednio obniżało lub nie zmieniało siły (tabela 6).
Tabela 6
Związek Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA
1 2 3
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 20) 0,070
3,3 -bis(3 -fluorofenylo)-2 -metylo-1 -propyloamina (związek 21) 0,038
3,3-bis(3-fluorofenylo)-2-metylo-1 -propyloamina (związek 33) CHa 0,060 1
185 492
137
c.d. tabeli 6
1 2 3
3,3-bis(3-fluorofenylo)-2-metylo-1 -propyloamina (związek 34) 0,426
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -metylo-1 -propyloamina (związek 22) /L CH3 0,145
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -metylo-1 -propyloamina (związek 50) /L CHa 0,089
3,3 -bis(3 -fluorofenylo)-1 -metylo-1 -propyloamina (związek 51) 1. ĆH3 1,1
3,3-bis(3-fluorofenylo)-2-etylo-1 -propyloamina (związek 55) /X. pCH3 0,035
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -etylo-1 -propyloamina (związek 23) fil 0,267
138
185 492
c.d. tabeli 6
1 2 3
3,3-bis(3-fluorofenylo)-2-hydro- ksyetylo-1-propyloamina (związek 54) y0H 5,536
3,3-bis(3-fluorofenylo)-3-etyl^ 1 -propyloamina (związek 82) rA <CH3 5,156
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1,2 -dimettylo-1propyloamina (związek 38) £ALJAnh2 /L CH3 5,457
3,3-bis(3-fluorofenylo)-2,2 -dimetylo-1 propyloamina (związek 41) ΑΊ ?H3 jlAAA/A * 1CH3 5,724
3,3-bis(3-fluorofenylo)-2,2 -dietylo-1propyloamina (związek 85) ΑΊ rCHs JAch, 1 i J 28
ainhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1).
Kolejna seria eksperymentów SAR sprawdzała wpływ wprowadzenia podwójnego wiązania w łańcuchu propylowym na siłę antagonizmu receptora NMDA in vitro (tabela 7). Jak widać w tabeli 7, włączenie podwójnego wiązania obniża siłę w powtarzalny sposób.
185 492
139
Tabela 7
Związek Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA’
1 2 3
3,3-bis(3-fluorofenylo)-1-propyloami( na (związek 20) Zz Tl ζζ\ 1 ,NH —' 2 0,070
l
3,3-bis(3-fluorofenylo)-prop-2-eno- -1-amina (związek 139) zz /ks UH Z 2 1,4
1 Z*
3,3-difenylo-1 -propyloamina (związek 19) 1 i UH Z o i. 0,435
· z
3,3-difenylo-prop 2-eno-1 -amina (związek 81) zz^· 1 ks > .NH ' 2 1,4
Zz η 1
A
3-(3-fluor<^lfei^:^lo)-;^-^lfei^;^l(^-1 - propyloamina (związek 32) Ί Zz \ 1 UH Z 7 0,284
3-(3-fluorofenylo)-3-fenylo-prop- 2-eno-1-amina (związek 107) Zz Tl /NH·,
u
2,67
1 Z ,NH 2
Zz\| i
1 z
mieszanina 2 związków
140
185 492
c.d. tabeli 7
1 2 3
3,3 -bis(3 -metoksy feny lo)-1 -propyloamina (związek 115) H3CC 7) i „NH Ł. 1,9
H,CQ
3,3-bis(3-metoksyfenylo)-prop-2-eno-l-amina (związek 116) h3cc Ti i „NH 4,47
H3CQ· /k^ A
“inhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC) (patrz przykład 1).
Kolejna seria eksperymentów SAR sprawdzała wpływ wprowadzenia łańcucha propyloaminawego do struktury pierścienia na siłę antagonizmu receptora NMDA in vitro (tabela 8).
Tabela 8
Związek Struktura IC50 (μM) wobec NMDA“
1 2 3
3,3 -bis(3-fluorofeny lo)-1 -propyloamina (związek 20) 0,070
związek 63 0,093
związek 64 0,309
związek 102 1,01
185 492
141
c.d. tabeli 8
1 2 3
związek 84 fT J) NH Y0H 7,9
związek 111 0,790
związek 112 28,9
“inhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGC). (patrz przykład 1).
Kolejna seria eksperymentów SAR sprawdzała wpływ prostego alkilowego podstawienia na azocie na siłę antagonizmu receptora NMDA in vitro (tabela 9).
Tabela 9
Związek Struktura IC50 (μΜ) wobec NMDA
1 2 3
3,3-bis(3-fluorofenylo)- 1-pro- pylo-amma (związek 20) 0,070
N-metylo-3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -propyloamina (związek 60) CH3 0,416
142
185 492
c.d. tabeli 9
1 2 3
N-etylo-3,3 -bis(3-fluorofenylo)- - 1 -propylomniaa (związek 59) |A H 5,272
N,N-dimetylr-3,3-bis(3-fluorofenylo)-1 -propyloam ina (związek 123) A A A ch. 9,6
3-(3-flurpofenylo)-3-fenylo-1 - OPopyloamino (związek 32) 5,284
N-metylo-3-(3-fluorofenylo)-3-fenylo-1 -opooyloamina (związek 108) (A H 1,56
3,3-difenylooPooylramma (związek 19) 5,435
N-metylo^^-difenyloamma (związek 67) /y h AAh, 15,95
N-etylo-3,3-difenylr)0Popy- lromina (związek 68) f%l H Cl*3 2,9
185 492
143
c.d. tabeli 9
1 2 3
N,N-dimetylo-3,3-difenylopropyloamina (związek 73) A P13 UpAc, 12,6
N-izopropylo-3,3-difenylopropyloamina (związek 72) ri CHs 7,4
N ,N-dietylo-3,3-difenylopropy- loamina (związek 74) γ©ί rCH3 27,5
“inhibicja wzrostu poziomu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGCs) (patrz przykład 1).
Pewne uproszczone związki αryleαlkiloaminowe wybrano przez określenie aktywności w szeregu testach wiązania receptorów neuroprzekaźników oraz aktywności wobec kanału wapniowego typu L i opóźnienie oczyszczonego kanału potasowego. Związki były obojętne (mniej niż 50% hamowania przy stężeniach co najwyżej 10 pM) w następujących testach: nieselektywny adrenergiczny receptor α2 (wiązanie [3H]piryloaminy w móżdżku bydlęcym), nieselektywny receptor sigma (wiązanie [3H]DTG w mózgu świnki morskiej), nieselektywny receptor opiatowy (wiązanie [3H]naloksonu w przodomózgowiu szczura), aktywność oksydazy monoaminowej (MAO), MAO-A (metabolizm [^Cjserotoniny w mitochondrialnej wątrobie szczura) i MAO-B (metabolizm [14C]fenyloetyloaminy w mitochondrialnej wątrobie szczura).
Jak można stwierdzić w tabeli 10, aktywność oznaczono dla kilku związków o stężeniu poniżej 10 pM w następujących testach: kanał wapniowy typu L, opóźnienie oczyszczonego kanału potasowego, wiązanie ośrodkowego cholinergicznegn receptora muskarynowego i monoaminy (dopamina, norepinefrina i serotonina) i testy wychwytywania wiązania. Profil aktywności w testach ośrodkowego cholinericznego receptora muskarynowego i wiązania wyłapywania monoaminy nie jest nieoczekiwany, biorąc pod uwagę budowy naszych uproszczonych aryloalkilnamin (odnoszących się do powyższej tabeli 2). Z wyjątkiem, jednakże, aktywności Związku nr 19 w teście wyłapywania serotoniny, aktywności Związku nr 34 w teście wiązania wyłapywania dopaminy, aktywności Związku nr 50 w teście wiązania wychwytywania serotoniny, aktywności Związków nr 63 i 64 w teście wiązania wychwytywania dopaminy i aktywności Związku nr 60 w testach wiązania wyłapywania dopaminy i serotoniny, uproszczone związki aryloalkiloaminowe są bardzo silne na receptorze NMDA.
144
185 492
Tabela 10
Związek IC5, (μΜ) vs NMDA* Kanał potasowy typu Lb Opóźnienie- oczyszczonego kanału potasowego0 Ośrodkowy muskarynowy receptor cholinergiczny Testy wiązania wychwytywania monoaminyh
1 2 3 4 5 6
Związek 19 0,435 10,2 1-10 4% przy 0, 174% przy 10 7% przy 0,1; 75% przy 10; 3% przy 0,18, 53% przy 108; 18% przy 0,1h; 89% przy 10h;
Związek 20 0,070 2,2 1-10 8% przy 0, 190% przy 10 6% przy 0,1β8 81% przy 10; 5% przy 0,1e8 58% przy 108; 28% przy 0,1 ; 94% przy 10;h
Związek 33 0,060 1,6 >10 42% przy 0, 199% przy 10 23% przy 0,1f; 86% przy 10f; 2% przy 0,18; 54% przy 108; 14% przy 0,1h; 89% przy 10h;
Związek 34 0,426 nie badano ~ 10 25% przy 0, 199% przy 10 60% przy 0, lf 99% przy 10f; 10% przy 0,18; 64% przy 108g 12% przy 0,1 *; 79% przy 10h;
Związek 50 0,089 nie badano ~ 10 11% przy 0, 184% przy 10 17% przy 0,1f 93% przy 10f 10% przy 0,1®; 78% przy 108: 75%przy 0,1 Ł; 97% przy 108;
Związek 46 0,013 0,676 ~ 3 33% przy 0, 189% przy 10 40% przy 0,1f; 97% przy 10f; 7% przy 0,^ 64% przy 108; 10% pizyOjh; 75% przy 10h
Związek 63 0,093 1,9 nie badano 11% przy 0, 181% przy 10 64% przy 0,lf 98% przy 10f 7% przy 0,18; 76% przy 19*; 13% przy 0,lh 85% przy 1011;
185 492
145
c.d. tabeli 10
1 2 3 4 5 6
Związek 64 0,309 nie badano nie badano 11% przy 0, 183% przy 10 50% przy 0,1; 99% przy 10f; 8% przy 0,18; 65% przy 10*· 29% przy 0, 16; 68% przy 10h;
Związek 58 0,028 1,6 nie badano 1% przy 0, 148% przy 10 0% przy 0,1f; 45% przy 10f; 1% przy 0,18; 67% przy 27% przy 0,1 ; 95% przy 10h;
Związek 59 0,272 nie badano nie badano 9% przy 0, 187% przy 10 2% przy 0,1f 78% przy 10f 7% przy 0,18; 51% przy 108g 14% przy 0,Ph 86% przy 10*8
Związek 60 0,416 2,3 nie badano 13% przy 0, 193% przy 10 0,914f 16% przy 0,1; 64% przy 108; 0,068^
Inhibicja wzrostu wewnątrzkomórkowego wapnia indukowanego NMDA/glicyną w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGCs) (patrz przykład 1).
b; inhibicja wzrostu depolaryzacji międzykomórkowego wapnia indukowanego KC1 w hodowanych komórkach ziarnistych móżdżku szczura (RCGCs); określono wartość IC50 w (M.
c; Inhibicja opóźniania oczyszczonego kanału potasowego w hodowlanych komórkach neuroblastomy N1E-115; oznaczono wartość IC50 w μM.
d; Inhibicja wiązania [3H]chinuklidynylobenzylatu (QNB) do błon korowych szczura; procent lokowania przy stężeniu początkowym wyrażonym w (M.
e; Inhibicja wiązania [3H] WIN-35,428 do prążkowanych błon świnki morskiej (test wiązanie wychwytywania dopaminy), [ Hjdesipraminy do błon korowych szczura (test wiązania wychwytywania norpinefryny) lub [3H]cytalopram do błon przodomózgowia szczura (test wiązania wychwytywania serotoniny); procent blokowania przy wskazanym stężeniu w μM lub IC50; gdy są dostępne.
f; test wiązania wychwytywanej dopaminy.
8; test wiązania wychwytywanej norepinefiryny.
h; test wiązanie wychwytywanej serotoniny.
Korzystne właściwości związków eroloαlkilaamimowyąh według niniejszego wynalazku zilustrowano przez fakt, że stężenia, które tłumią wywołaną przez receptor NMDA niewydolność synaptycznego przenoszenia hamują LTP. Ponadto, podczas gdy związki, takie jak Związek 9 i 11 w odpowiedzi powodują podwyższone ciśnienie w wyniku układowego podawania u szczurów, skutek nadciśnienia wytworzony przez te związki trwa przez względnie krótki okres (w przybliżeniu 30 minut). Dodatkowo, Związki 12 i 14 nie wykazują aktywności sercowo-naczyniowej przy dawkach co najwyżej, odpowiednio, 37,3 pcoli/kg (podawanie dożylne) i 15 μmali/kg (podawanie dożylne).
146
185 492
Tabela 11
Związek Inhibicja wywołanego przez receptor NMDA przenoszenia synaptycznego Test LTP Średni spadek ciśnienia tętniczego krwic
Związek 1 10 - 30 μM żadnego bloku przy 300 μM 65 mm Hgprzy 1,5 pmolach/kg i.v.*, okres 60 minut
Związek 2 10 - 30 μM żadnego bloku przy 100 μM 40 mm Hg przy 1,5 pmolach, i.v., okres 120 minut
Związek 3 10 - 30 μM nie badano 20 mm Hg przy 1 mg/kg, s.c.**, okres 60 minut
Związek 4 10- 100 μM żadnego bloku przy 100 μM 40 mm Hg przy 1,5 pmolach/kg, i.v., okres 120 minut
Związek 9 10- 100 μM żadnego bloku przy 300 μM 750 mm Hg przy 4,5 pmolach/kg, i.v., okres 90 minut
Związek 11 nie badano nie badano 20 mm Hg przy 1 mg/kg, i.i., okres 30 minut
Związek 12 nie badano nie badano nie było żadnego skutku przy dawkach poniżej 3,3 μmo-i/kg, i.v.
Związek 14 nie badano nie badano nie było żadnego skutku przy dawkach poniżej 15 pimoli/kg, i.v.
Związek 19 100 - 300 μM blok przy 100 μM nie badano
Związek 20 30 - 300 μM blok przy 100 μM nie było żadnego skutku przy dawkach poniżej 15 μι^ϊ^, i.v.
Związek 22 nie badano nie badano nie było żadnego skutku przy dawkach poniżej 15 pmoli/kg, i.v.
: Stę^nie, które tłumi receptor NMDA pośredniczący w przenoszeniu synaptycznym (patrz przykład 5). b Stężenie które nie powoduje bloku wywołanego LTP (patrz przykład 19);
c Spadek ciśnienia tętniczego krwi wywołany przez podanie szczurom badanego związku (patrz przykład 22). *: i.v. - podawano dożylnie **: s.c. - podawano podskórnie
Preparaty i sposób podawania
Jak tutaj przedstawiono, użyteczne związki według niniejszego wynalazku i ich farmaceutycznie dopuszczalne sole można stosować do leczenia zaburzeń i chorób neurologicznych. Chociaż związki te będą na ogół używane w leczeniu ludzkich pacjentów, to mogą one też być stosowane do podobnych lub identycznych chorób, u innych kręgowców, takichjak inne naczelne, zwierzęta hodowlane, takie jak świnie, bydło i drób oraz zwierzęta sportowe i zwierzęta domowe, takie jak konie, psy i koty.
W zastosowaniach terapeutycznych i/lub diagnostycznych, związki według wynalazku można sporządzać w zależności od sposobu podawania, w tym podawania układowego i miejscowego albo podawania zlokalizowanego. Techniki i preparaty można na ogół znaleźć w publikacji Remington^ Pharmaceutical Sciences, Mack Publishing Co., Easton Pa.
Farmaceutycznie dopuszczalne sole sąna ogół dobrze znane specjalistom w tej dziedzinie i mogą obejmować, przykładowo, ale bez ograniczania do nich, octan, benzeoosulfooiao, bezylan, benzoesan, wodorowęglan, dwuwioieo, edetaoiao wapnia, kamsylan, węglan, cytrynian, edanian, esylan, esto^, fumareo, gluceptan, glukonian, glutaminian, chlorowodorek, hydroksynafteleoiao, jodek, izoetioman, mleczan, laktobionieo,jabłczeo, maleioiao, migdalan, mezylan, ślazan, oapsyleo, azotan, pamomian 1embonieo), panteteniao, fosforao/dnufosforeo, peligalaktureoian, salicylan, stearynian, podoctan, bursztynian, siarczan, tannioiao, winian lub teo^anian.
185 492
147
Inne farmaceutycznie dopuszczalne sole można znaleźć, na przykład, w publikacji Remington's Pharmaceutical Sciences, Mack Publishing Co., Easton, PA (18 wydanie, 1990).
Korzystne farmaceutycznie dopuszczalne sole obejmują, na przykład, octan, benzoesan, bromek, węglan, cytrynian, glukonian, bromowodorek, chlorowodorek, maleinian, mezylan, napzylan, embonian, fosforan, salicylan, bursztynian, siarczan lub winian.
Użyteczne związki według wynalazku mogą także być w postaci farmaceutycznie dopuszczalnych kompleksów Farmaceutycznie dopuszczalne kompleksy są znane specjalistom w tej dziedzinie i obejmują, przykładowo, ale bez ograniczenia, 8-chloroteofilinian (teoklanian).
Dokładnie określony preparat, sposób jego podawania i dawka może być wybrana przez poszczególnego lekarza w zależności od stanu pacjenta (Patrz, Fingl i wsp. w The Pharmacological Basis of Therapeutics, 1975, Ch. 1, str. 1).
Należy zauważyć, ze lekarz prowadzący będzie wiedział jak i kiedy zakończyć przerwać lub dostosować podawanie z powodu toksyczności lub zaburzeń organicznych. Odwrotnie, lekarz prowadzący będzie również wiedział jak dostosować leczenie do wyższych poziomów, jeżeli odpowiedzi kliniczne nie będą odpowiednie (wykluczając toksyczność). Wahania podawanej dawki w postępowaniu z chorym będzie różne w zależności od ostrości stanu chorego, który jest leczony i od sposobu podawania. Ostrość stanu może, na przykład, być określona w części, za pomocą standardowych sposobów prognostycznych. Ponadto, dawka i częstotliwość prawdopodobnej dawki będzie również różna w zależności od wieku, wagi ciała, i odpowiedzi poszczególnego pacjenta. Program porównywalny do wyżej przedyskutowanego może być również stosowany w leczeniu weterynaryjnym.
W zależności od specyficznych stanów chorobowych poddawanych leczeniu, środki można sporządzać w ciekłe i stałe postacie dawkowe i podawać układowo lub miejscowo. Środki te można podawać, na przykład, w postaci, znanej specjalistom w tej dziedzinie, o czasowym lub przedłużonym uwalnianiu. Techniki sporządzania i podawania można znaleźć w publikacji Remington^ Pharmaceutical Sciences, Mack Publishing Co., Easton, PA. Odpowiednie sposoby podawania mogą obejmować podawanie doustne, dopoliczkowe, podjęzykowe, doodbytnicze, przezskórne, dopochwowe, przezśluzówkowe, donosowe lub dożylne; podawanie pozajelitowe, w tym wstrzyknięcie domięśniowe, podskórne, wewnątrzszpikowe, dooponowe, bezpośrednie dokomorowe, dożylne, wewnątrzotrzewnowe, donosowe lub wewnątrzgałkowe.
Do wtrzyknięć, środki według wynalazku można sporządzać w postaci wodnych roztworów, korzystnie w fizjologicznie zgodnych buforach, takichjak roztwór Hanka, roztwór Ringefa lub fizjologiczny bufor solankowy. Do podawania przezśluzówkowego, preparatach stosuje się odpowiednie środki ułatwiające przenikanie przez barierę którąmająone przechodzić. Takie środki ułatwiające przenikanie znane są ze stanu techniki.
Zastosowanie farmaceutycznie dopuszczalnych nośników do formułowania związków ujawnionych w niniejszym zgłoszeniu do praktycznego wykonania wynalazku, w dawki odpowiednie do układowego podawania, jest objęte zakresem niniejszego wynalazku. Przez właściwy wybór nośnika i odpowiedniego sposobu wytwarzania, kompozycje według niniejszego wynalazku, a zwłaszcza te sporządzone w postaci roztworów, mogą być podawane pozajelitowo, takie jak wstrzyknięcie dożylne. Związki można z łatwością formułować stosując dobrze znane, farmaceutycznie dopuszczalne nośniki w odpowiednie dawki do podawania doustnego. Do przyjmowania doustnego przez leczonych pacjentów, takie nośniki umożliwiają formułowanie związków według wynalazku w tabletki, pigułki, kapsułki, płyny, żele, syropy, papki, zawiesiny i tym podobne.
Środki przeznaczone do podawania wewnątrzkomorowego można podawać stosując dobrze znane specjalistom w tej dziedzinie techniki. Przykładowo, takie środki mogąbyć zakapsułkowane w liposomach, a następnie podawane w wyżej opisany sposób. Liposomy są sferycznymi lipidowymi podwójnymi warstwami z wodnym wnętrzem. Wszystkie cząstki obecne w wodnym roztworze w czasie tworzenia liposomów są włączane do wodnego wnętrza. Zawartość liposomowajest zabezpieczona przed zewnętrznym środowiskiem i ponieważ liposomy sprzęgają się z błoną komórkową, skutecznie uwalniają w cytoplaźmie komórek. Ponadto, z powodu ich hydrofobowości, małe cząsteczki organiczne mogą być bezpośrednio podawane wewnątrzkomorowo.
148
185 492
Farmaceutyczne kompozycje odpowiednie do stosowania w niniejszym wynalazku obejmują kompozycje, w których składniki czynne znajdują się w skutecznej ilości dla osiągnięcia oczekiwanego celu. Określenie skutecznych dawek znajduje się w zakresie możliwości specjalistów w tej dziedzinie, a zwłaszcza w świetle zapewnionego szczegółowego ujawnienia.
Ponadto, substancje czynne mogą także zawierać odpowiednie zarobki i substancje pomocnicze, które ułatwiają sporządzanie preparatów do farmaceutycznego stosowania. Preparaty sporządzone do podawania doustnego mogąmieć postać tabletek, drażetek, kapsułek lub roztworów.
Farmaceutyczne kompozycje według niniejszego wynalazku można wytwarzać w znany sposób, np. przez zwykłe mieszanie, rozpuszczanie, granulowanie, sporządzanie drażetek, sproszkowanie, emulgowanie, kapsułkowanie, pochłaniania lub liofilizację.
Preparaty farmaceutyczne do podawania pozajelitowego obejmują wodne roztwory, związków aktywnych w postaci rozpuszczalnej w wodzie. Ponadto, zawiesiny związków aktywnych można wytwarzać w postaci odpowiednich olejowych zawiesin do wstrzyknięć. Odpowiednie rozpuszczalniki liofilowe lub nośniki obejmujątłuszcze ciekłe, takie jak olej sezamowy lub syntetyczny ester kwasów tłuszczowych, takie jak oleinian etylu lub trójglicerydy albo liposomy. Wodne zawiesiny do wstrzykiwania mogą zawierać substancje, które zwiększają lepkość zawiesiny, takie jak karboksymetyloceluloza sodowa, sorbit lub dekstryna. Ewentualnie, zawiesina może również zawierać odpowiednie stabilizatory lub środki, które zwiększająrozpuszczalność związków co pozwala na wytwarzanie skoncentrowanych roztworów.
Preparaty farmaceutyczne do podawania doustnego można otrzymywać przez łączenie aktywnych związków ze stałymi środkami pomocniczymi, ewentualnie dokładnie rozdrabniając otrzymaną mieszaninę i poddając granulowaniu, po czym ewentualnie dodaje się odpowiednie środki pomocnicze i otrzymuje tabletki lub rdzenie drażetek. Odpowiednimi zarobkami są, a zwłaszcza wypełniaczami, cukry, w tym laktoza, sacharoza, mannit lub sorbit; preparaty celulozowe, na przykład skrobia kukurydziana, skrobia pszeniczna, skrobia ryżowa, skrobia ziemniaczana, żelatyna, żywica tragakąntowa, metyloceluloza, hzdroksyeropylomctzloccluloza, karbkkszmetyloccluloza sodowa (CMC) i/lub poliwinzloeirolidon (PVP: powidon). Można dodawać, w razie konieczności, środek dezintegrujący, takijak usiecikwany poliwinyloeirolidon, agar lub kwas algininowy lub jego sól, taka jak alginian sodowy.
Zapewnia się rdzenie drażetek w odpowiednich powłoczkach. Do tego celu można stosować stężone roztwory cukru, które mogą ewentualnie zawierać gumę arabską, talk, ekliwinylkpirolidon, żel karbopolowy, glikol polietylenowy (PEG) i/lub dwutlenek tytanu, roztwory lakierów i odpowiednie rozpuszczalniki organiczne albo mieszaniny rozpuszczalników. Do powłoczek tabletek i drażetek można dodawać barwniki spożywcze lub pigmenty, w celu identyfikacji lub charakteryzacji różnych kombinacji dawek związków aktywnych.
Farmaceutyczne preparaty, które można doustnie stosować obejmują wypełnione kapsułki wykonane z żelatyny i plastyfikatora, takiego jak gliceryna i sorbit. Wypełnione kapsułki mogą zawierać składniki aktywne zmieszane z wypełniaczem, takim jak laktoza, środkiem wiążącym, takim jak skrobie i/lub środkami poślizgowymi, takimi jak talk lub stearynian magnezowy i, ewentualnie, stabilizatory. W miękkich kapsułkach, aktywny związek może być rozpuszczony lub w postaci zawieszony w odpowiednich cieczach, takich jak ciekłe tłuszcze, ciekłe parafiny lub ciekłe glikole polietylenowe (PEG). Ponadto można dodawać stabilizatory.
Inne wykonania wynalazku objęte są załączonymi zastrzeżeniami.
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (57)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Zastosowanie związku do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej:
    Związek 54
    185 492 ‘CH3
    NHj
    Związek 79 Związek 81
    NH2 ęk_^NH2
    Związek 83
    Związek 84
    185 492
    A ?H3 1 ch3
    Związek 87
    Związek 85 mieszanina 2 związków
    Związek 86 mieszanina 2 związków
    NHj
    Związek 98
    NHj
    Związek 101
    MH
    Związek 102
    185 492
    Związek 106
    Związek 107 mieszanina 2 związków
    185 492
    ΝΗζ
    F-
    NHj
    Związek 137
    NHj
    Związek 138
    185 492
    Związek 142
    CH,
    Związek 146
    Związek 145
    Związek 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  2. 2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66, 68-71, 75, 76, 78, 79, 81-90, 92-98, 100,101, 103, 105,106,108, 109, 111,114-122,124-136, 138,139,141-144,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  3. 3. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, ze związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66,69, 70,75,76,81-83,85-97,100-103,105,106,108,109,111,115,118-122, 125-133, 135-139,142,144-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 70, 75, 76, 81-83, 85-90, 92-97, 100, 101, 103, 105, 106, 108, 109, 111, 115, 118-122, 125-133, 135, 136, 138, 139, 142, 144, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, ze związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 82, 83, 89-97, 103, 111, 118-120, 122, 126, 135-138, 142, 144, 145, 147-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  6. 6. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki 54-66,69,82,83,89-90,92-97,103,111,118-120,122, 126,135,136,138,142, 144,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
    185 492
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki 60, 66, 69, 103, 111, 118-120, 122, 136, 138, 142, 144, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  8. 8. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki 118-122,1137,145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  9. 9. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmuj ącej związki 118-122,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  10. 10. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki 63 oraz 64 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz ich kompleksy.
  11. 11. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera związek 119, oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  12. 12. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera związek 144, oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  13. 13. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera związek 60, oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  14. 14. Zastosowanie związku do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, znamienne tym, że związek wybiera się z grupy obejmującej związki o wzorze: Di w którym:
    X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -Br, -Cl, F, -I, CF3, grupę alkilową -OH, -OCF3, grupę -O-alk.ilową oraz grupę -O-acylową;
    R] jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę CrC4-aklilowąoraz grupę-O-acylową;
    R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę alkilową oraz grupę hydroksyalkilowąlub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą-O-acylową·, oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 0 do 5;
    orazjego farmaceutycznie dopuszczalnych soli orazjego kompleksów, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
    3 -(p-izopropoksyfenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    3-(2'-metylo-4',5'-dichIorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    3 -(p-t-butylofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    3-[2', 4'-dichlorofenoksy)-3 -fenylo-2-metylopropyloamina,
    3 -(o-etylofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    3-(o-metoksyfenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    3-fenoksy-3-fenylopropyloamina.
  15. 15. Zastosowanie wowiezku do wytwwyania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych, znamienne tym, ze związek wybiera się z grupy obejmującej związki o wzorze:
    R1 nhr3
    185 492 w którym:
    X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -F, -Cl, -Br, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
    R, jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę C^C^aklilową oraz grupę -O-acylową;
    R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę CrC4-aklilowąoraz grupę hydroksyalkilowąlub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
    R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową oraz grupę etylową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą-O-acylową;
    oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą, równą 0 do 5;
    orazjego farmaceutycznie dopuszczalnych soli orazjego kompleksów, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
    N-metylo-3-(o-chloro-p-tolyloksy)-3-fenylo-1 -metylopropyloamina,
    N-metylo-3-(p-tolyloksy)-3-fenyloprOpyloamina,
    N-metylo-3-(o-chloro-p-izopropylofenoksy)-3-fenylo-2-metylopropyloamina,
    N-metylo-3-(p-jodofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(3-n-propylofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(p-trifluorometylofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N -metylo-3 -(m-chlorofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    N-metylo-3 -(p-fluorofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    N-metylo-3 -(p-metoksyfenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(o-metok.syfenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(o-fluorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3 -(o-tolyloksy)-3 -fenylopropyloamina,
    N-metylo-3 -(p-chlorofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(m-fluorofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-fenoksy-3-fenylo-2-metylopropyloamina,
    N-metylo-3-fenoksy-3-fenylo-1-metylopropyloamina,
    N-metylo-3-fenoksy-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(o-trifluorometylofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(m-metoksyfenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(o,p-difluorofenoksy)-3-fenylopropyloamma,
    N-etylo-3-(o-jodofenoksy)-3-fenylopropyloamina,
    N-metylo-3 -(o-chlprofenoksy)-3 -fenylopropyloamina,
    N-metylo-3-(o-bromofenoksy)-3-fenylopropyloamina.
  16. 16. Zastosowanie zwiezku do wytw^ama kampo:ocji ziycnafertycieiej do leczenie chorób lub zaburzeń neurologicznych, znamienne tym, ze związek wybiera się z grupy obejmującej związki o wzorze:
    w którym:
    (X)m jest wybrany z grupy obejmującej grupę meta-fluorową, meta-chlorową, orto-O-C,-C4-alkilową, orto-metylową, orto-fluorową, orto-chlorową, meta-O-C,-C4-alkilową, meta-metylową, orto-OH oraz meta-OH;
    R1 oznacza H;
    185 492
    R2 oznacza H;
    R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową lub etylową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą -O-alkilową lub grupą -O-acylową;
    orazjego farmaceutycznie dopuszczalnych soli orazjego kompleksów do wytwarzania kompozycji farmaceutycznej do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych.
  17. 17. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi udar, wstrząs mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, niedokrwienie rdzenia kręgowego, uszkodzenia komórki nerwowej spowodowane niedokrwieniem lub niedotlenieniem, epilepsja, ból, lęk, niedobory neuropsychiatryczne lub pojmowania spowodowane niedokrwieniem lub niedotlenieniem, takie jak te, które występują w konsekwencji operacji serca przy obejściu sercowo-płucnym, choroba Alzheimera, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona albo stwardnienie zanikowe boczne.
  18. 18. Zastosowanie według zastrz. 17, znamienne tym, że udar stanowi udar niedokrwienny ogólny.
  19. 19. Zastosowanie według zastrz. 17, znamienne tym, że udar stanowi udar niedokrwienny ogniskowy.
  20. 20. Zastosowanie według zastrz. 17, znamienne tym, że udar stanowi udar krwotoczny.
  21. 21. Zastosowanie według zastrz. 17, znamienne tym, że choroba lub zaburzenie neurologiczne obejmuje chorobę Parkinsona.
  22. 22. Związek wybrany z grupy obejmującej:
    Związek 54
    Związek 61
    185 492
    Związek 76 Związek 78
    Związek 82
    Związek 83
    Związek 84
    185 492
    Η
    Związek 93
    Związek 92
    Związek 98
    Związek 103
    Związek 105
    185 492
    Związek 118
    Związek 107 mieszanina 2 związków
    Związek 119
    185 492
    Związek 130
    NH,
    NHz
    NH,
    NH,
    Związek 137
    Związek 138
    185 492
    ΝΗΖ
    Η
    X
    CH3
    Η
    X
    CHj
    Związek 144
    Związek 145
    Związek 150
    NHj oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  23. 23. Związek wedłUg zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 76, 82, 83, 88-90, 92-96, 101, 102, 103, 105, 108, 109, 111, 115, 118-122; 125-127,129-131, 135-139,142,144,145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
  24. 24. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, ze jest wybrany z grupy obejmującej związki 54-66, 69, 82, 83, 89,90,93-96,103,111, 11^-^^0, U2,126,135-138, 142, 144,145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
  25. 25. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związki 60,66,69,103,111,118-120,122,136-138,142,144,145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
  26. 26. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związki 118-122, 137, 145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
  27. 27. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związki 118-122, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
  28. 28. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związki 63 oraz 64 oraz ich farmaceutycznie dopuszczane sole.
  29. 29. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związek 119 oraz jego farmaceutycznie dopuszczane sole.
  30. 30. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związek 144 oraz jego farmaceutycznie dopuszczane sole.
  31. 31. Związek według zastrz. 22, znamienny tym, że jest wybrany z grupy obejmującej związek 60 oraz jego farmaceutycznie dopuszczane sole.
    185 492
  32. 32. Związek o wzorze:
    w którym:
    X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -Br, -Cl, -F, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
    R jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę C,-C4-aklilową oraz grupę -O-acylową;
    R2jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę alkilową oraz grupę hydroksyalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
    R oznacza grupę fenoksylową która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą-O-acylową;
    oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą, równą 1 do 5; oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  33. 33. Związek o wzorze:
    NHR3 w którym:
    X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -F, -Cl, -Br, -I, -CF3, grupę alkilowa^ -OH,
    -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
    Ri jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę R R-akliiowąoraz grupę -O-acylową; R,jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę C,-C4-aklilowąoraz grupę hydroksyalkilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
    R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową oraz grupę etylową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą -O-acylową; oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 1 do 5;
    oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
    N-metylo-3 -(m-triflurrrmetylofenrksy)-3 -R-fluorofenylojproamina.
  34. 34. Związek o wzorze:
    185 492 w którym (X)m jest wybrany z grupy obejmującej grupę meta-fluorową, meta-chlorową, orto -O-Cj-C^-alkilową, orto-metylową, orto-fluorową, orto-chlorową, meta-O-C,-C,,-alkilową, meta-metylową, orto-OH oraz meta-OH;
    R, oznacza H;
    R2 oznacza H;
    R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową lub etylową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCH3, grupą -O-alkilową lub -O-acylową;
    oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  35. 35. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek wybrany z grupy obejmującej:
    Związek 54
    Związek 61
    Związek 62
    Związek 63
    185 492
    Związek 65
    CH3
    NHj .CH,
    Związek 72
    CH3
    Związek 79
    Związek 81
    185 492
    Związek 87
    Związek 85 mieszanina 2 związków
    Związek 86 mieszanńna 2 związków
    NH2
    Związek 93
    185 492
    Związek 97
    NHj
    Związek 105
    Związek 107 mieszanina 2 związków
    185 492
    Związek 111
    Związek 124
    Związek 125
    Związek 126
    185 492
    NH,
    F
    NH2
    NHj
    NHj
    Związek 137
    Związek 143
    Związek 144
    H3CO
    Związek 142
    185 492
    CH,
    NHj
    Związek 150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  36. 36. Kompozycja farmaceutyczna według zaste. 35, znamienna tym, ze zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-71, 73, 76-79, 81-84, 88-90, 92-98, 101-103, 105, 107-109, 111, 115, 117-123, 125-127, 129-136, 138, 139, 142, 144-146, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  37. 37. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66,69,70,75,76,81-83,85-90,92-97,1(^0-103,105,
    106.108.109.111.115.118- 122, 125-133,135-139,142,144-146,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  38. 38. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66,69,70,76,81-83,88-90,92-97,101-103,105,106,
    108.109.111.115.118- 122, 125-127, 129-133,135,1^^, 138,139,142,144-146,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  39. 39. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66,69, 82, 83, 89,90,93-97,103,111,118-120,122, 126, 142, 144, 145,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  40. 40. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, ze zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 54-66,69,82, 83, 89,90,93-97,103,111,118-120,122, 126,135,136,138,142,144,145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  41. 41. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 60,66,69,103,111,118-120,122,136-138,142,144,145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  42. 42. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 118-122, 137, 145, 148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  43. 43. Kompozycja farmaceutyczna według zaste. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 118-122,148-150 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  44. 44. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek wybrany z grupy obejmującej związki 63 oraz 64 oraz ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  45. 45. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek 119 oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  46. 46. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek 144 oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  47. 47. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że zawiera związek 60 oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  48. 48. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek o wzorze:
    185 492
    R1 νη2 w którym:
    X jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -Br, -Cl, -F, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH, -OCF 3, grupę -O-alkilową. oraz grupę -O-acylową;
    R, jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę C[-C4-aklilowąoraz grupę -O-acylową;
    R2 jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę alkilową oraz grupę hydroksyalkilowąlub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą -O-alkilową lub grupą-O-acylową;
    oraz m oznacza niezależnie liczbę całkowitą równą 1 do 5; oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  49. 49. Kompozycja zormafautyczna zawierająca substancję czynną ozz farmafeutycatie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek o wzorze:
    nhr3 w którym:
    Xjest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -F, -Cl, -Br, -I, -CF3, grupę alkilową, -OH,
    -OCF3, grupę -O-alkilową oraz grupę -O-acylową;
    R, jest niezelażzie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę C1-C4-eklilowąorcz grupę-O-acalową; R2jest niezależnie wybrany z grupy obejmującej -H, grupę Cl-C4-aklilowąorez grupę hydroksaaikilową lub oba podstawniki R2 oznaczają grupę iminową;
    R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową oraz grupę etylową;
    R, oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCF3, grupą-O-alkilową lub grupą-O-acylową; oraz m oznacza niazeleżnie liczbę całkowitą równą 1 do 5;
    oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy, pod warunkiem, że związkiem tym nie jest:
    N-metylo-3-(m-trifluarometalofenoksy)-3-(4-fluarofanyla)proamina.
  50. 50. Kompozyt a focnafautyczna subsjaslcję a/cnnc oraz. farmacαutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek o wzorze:
    NHR3
    185 492 w którym:
    (X)m jest wybrany z grupy obejmującej grupę meta-fluorową, meta-chlorową, orto-O-C1-C4-alkilową, orto-metylową, orto-fluorową, orto-chlorową, meta-O-C1-C4-alkilową, meta-metylową, orto-OH oraz meta-OH;
    R( oznacza H;
    R2 oznacza H;
    R3 jest wybrany z grupy obejmującej grupę metylową lub etylową;
    R4 oznacza grupę fenoksylową, która ewentualnie podstawiona jest -F, -Cl, -Br, -I, CF3, grupą alkilową, -OH, -OCH3, grupą -O-alkilową lub -O-acylową;
    oraz jego farmaceutycznie dopuszczalne sole oraz jego kompleksy.
  51. 51. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 35, znamienna tym, że jest przeznaczona do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych.
  52. 52. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 51, znamienna tym, że chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi udar, wstrząs mózgu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, epilepsja, lęk, choroba Alzheimera, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona albo stwardnienie zanikowe boczne.
  53. 53. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 51, znamienna tym, że ma działanie neurologiczne.
  54. 54. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 52, znamienna tym, że udar stanowi udar niedokrwienny ogólny.
  55. 55. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 52, znamienna tym, że udar stanowi udar niedokrwienny ogniskowy.
  56. 56. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 52, znamienna tym, ze udar stanowi udar krwotoczny.
  57. 57. Kompozycja farmaceutyczna według zastrz. 52, znamienna tym, ze chorobę lub zaburzenie neurologiczne stanowi choroba Parkinsona.
    Jest to częściowa kontynuacja będącego równocześnie w toku zgłoszenia Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerze 08/485 038, złożonego dnia 7 czerwca 1995 r., które z kolei jest częściową kontynuacją będącego równocześnie w toku międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr PCT/US94/12293, złożonego dnia 26 października 1994 r., wyznaczającego Stany Zjednoczone Ameryki, które z kolei jest częściową kontynuacją toczącego się równocześnie zgłoszenia Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerze 08/288 688, złożonego dnia 9 sierpnia 1994 r., które jest częściową, kontynuacją toczącego się równocześnie zgłoszenia Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerze 08/194 210, złożonego dnia 8 lutego 1994 r., które jest częściową kontynuacją, zgłoszenia Stanów Zjednoczonych Ameryki o numerze 08/014 813, złożonego dnia 8 lutego 1993 r., obecnie zarzuconego, które wszystkie włącza się tutaj w całości jako odnośniki literaturowe.
PL96323871A 1995-06-07 1996-06-07 Związki i kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych PL185492B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US08/485,038 US6071970A (en) 1993-02-08 1995-06-07 Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
PCT/US1996/010201 WO1996040097A1 (en) 1995-06-07 1996-06-07 Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL323871A1 PL323871A1 (en) 1998-04-27
PL185492B1 true PL185492B1 (pl) 2003-05-30

Family

ID=23926692

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96323871A PL185492B1 (pl) 1995-06-07 1996-06-07 Związki i kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych

Country Status (17)

Country Link
US (2) US6071970A (pl)
EP (1) EP0831799B1 (pl)
JP (1) JPH11506469A (pl)
KR (1) KR100430022B1 (pl)
CN (1) CN1153568C (pl)
AT (1) ATE238782T1 (pl)
AU (1) AU716122B2 (pl)
BR (1) BR9609019A (pl)
CA (1) CA2223978A1 (pl)
DE (1) DE69627852T2 (pl)
DK (1) DK0831799T3 (pl)
ES (1) ES2197945T3 (pl)
NZ (1) NZ310344A (pl)
PL (1) PL185492B1 (pl)
PT (1) PT831799E (pl)
RU (1) RU2246300C2 (pl)
WO (1) WO1996040097A1 (pl)

Families Citing this family (79)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US7087765B2 (en) 1995-06-07 2006-08-08 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6071970A (en) * 1993-02-08 2000-06-06 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6211245B1 (en) 1993-02-08 2001-04-03 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6750244B2 (en) 1993-02-08 2004-06-15 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6017965A (en) * 1993-02-08 2000-01-25 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
DE4426245A1 (de) * 1994-07-23 1996-02-22 Gruenenthal Gmbh 1-Phenyl-3-dimethylamino-propanverbindungen mit pharmakologischer Wirkung
US5912268A (en) * 1995-05-22 1999-06-15 Alza Corporation Dosage form and method for treating incontinence
US6262115B1 (en) * 1995-05-22 2001-07-17 Alza Coporation Method for the management of incontinence
EP0912494A1 (en) * 1996-06-07 1999-05-06 Nps Pharmaceuticals, Inc. Coumpounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
AU729415B2 (en) 1996-07-12 2001-02-01 Millennium Pharmaceuticals, Inc. Chemokine receptor antagonists and methods of use therefor
WO1998056752A1 (en) * 1997-06-11 1998-12-17 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6679859B1 (en) 1997-10-24 2004-01-20 Alliance Pharmaceutical Corp. Amelioration of ischemic damage using synthetic oxygen carriers
CA2319038A1 (en) * 1998-02-20 1999-08-26 Zeneca Limited Analgesic peptides from venom of grammostola spatulata and use thereof
EP0957073A1 (en) 1998-05-12 1999-11-17 Schwarz Pharma Ag Novel derivatives of 3,3-diphenylpropylamines
WO2000002551A2 (en) * 1998-07-13 2000-01-20 Nps Pharmaceuticals, Inc. Methods and compounds for treating depression
IT1304874B1 (it) * 1998-07-17 2001-04-05 Univ Firenze Amminoalcoli,amminochetoni e loro derivati,loro preparazione ed usocome farmaci per le patologie del sistema nervoso centrale (snc) e
CA2347092A1 (en) 1998-10-14 2000-04-20 Ortho-Mcneil Pharmaceutical, Inc. 1,2-disubstituted cyclopropanes
GB9907965D0 (en) 1999-04-09 1999-06-02 Glaxo Group Ltd Medical use
US7345019B1 (en) * 1999-04-13 2008-03-18 The Kenneth S. Warren Institute, Inc. Modulation of excitable tissue function by peripherally administered erythropoietin
JP2003505508A (ja) * 1999-07-30 2003-02-12 バーテックス ファーマシューティカルズ インコーポレイテッド 非環式又は環式アミド誘導体
US6548522B1 (en) * 1999-10-12 2003-04-15 Hoffmann-La Roche Inc. Method for treating conditions related to the glutamate receptor using carboxylic acid amide derivatives
AUPQ926700A0 (en) * 2000-08-08 2000-08-31 Coroneo, Minas Theodore Methods for preventing pressure induced apoptotic neural cell death
AU2006236018B2 (en) * 2000-08-08 2009-10-01 Minas Theodore Coroneo Methods for preventing pressure induced apoptotic neural cell death
US7767643B2 (en) 2000-12-29 2010-08-03 The Kenneth S. Warren Institute, Inc. Protection, restoration, and enhancement of erythropoietin-responsive cells, tissues and organs
US20030072737A1 (en) * 2000-12-29 2003-04-17 Michael Brines Tissue protective cytokines for the protection, restoration, and enhancement of responsive cells, tissues and organs
US20030005476A1 (en) * 2001-03-29 2003-01-02 Allen Keith D. Delta opioid receptor disruptions, compositions and methods related thereto
US20060112439A1 (en) * 2001-03-29 2006-05-25 Allen Keith D Delta opioid receptor disruptions, compositions and methods related thereto
US6649607B2 (en) * 2001-05-18 2003-11-18 Vela Pharmaceuticals, Inc. Compositions and methods for treating or preventing convulsions or seizures
WO2003015713A2 (en) * 2001-08-20 2003-02-27 Maiken Nedergaard Treatment of glial tumors with glutamate antagonists
EP1298581A1 (fr) * 2001-09-27 2003-04-02 C.S.E.M. Centre Suisse D'electronique Et De Microtechnique Sa Procédé et dispositif pour calculer les valeurs des neurones d'un réseau neuronal
US7776314B2 (en) 2002-06-17 2010-08-17 Grunenthal Gmbh Abuse-proofed dosage system
EP1552298A4 (en) * 2002-07-01 2006-11-08 Kenneth S Warren Inst Inc RECOMBINANT TISSUE-PROOFING CYTOKINS AND NUCLEIC ACIDS COORDINATING THEREOF FOR THE PROTECTION, RECOVERY AND IMPROVEMENT OF CELLS, TISSUE AND ORGANS THEREOF
US20040082543A1 (en) * 2002-10-29 2004-04-29 Pharmacia Corporation Compositions of cyclooxygenase-2 selective inhibitors and NMDA receptor antagonists for the treatment or prevention of neuropathic pain
DE10315917A1 (de) 2003-04-08 2004-11-18 Schwarz Pharma Ag Hochreine Basen von 3,3-Diphenylpropylaminmonoestern
US7141696B2 (en) * 2003-05-23 2006-11-28 Bridge Pharma, Inc. Smooth muscle spasmolytic agents
GB0313612D0 (en) * 2003-06-12 2003-07-16 Novartis Ag Organic compounds
DE10336400A1 (de) 2003-08-06 2005-03-24 Grünenthal GmbH Gegen Missbrauch gesicherte Darreichungsform
DE102005005446A1 (de) 2005-02-04 2006-08-10 Grünenthal GmbH Bruchfeste Darreichungsformen mit retardierter Freisetzung
US20070048228A1 (en) 2003-08-06 2007-03-01 Elisabeth Arkenau-Maric Abuse-proofed dosage form
DE10361596A1 (de) 2003-12-24 2005-09-29 Grünenthal GmbH Verfahren zur Herstellung einer gegen Missbrauch gesicherten Darreichungsform
WO2005032467A2 (en) * 2003-09-29 2005-04-14 Warren Pharmaceuticals, Inc. Tissue protective cytokines for the treatment and prevention of sepsis and the formation of adhesions
JP5456235B2 (ja) 2003-11-12 2014-03-26 イエダ リサーチ アンド デベロップメント カンパニー リミテッド 神経変性疾患を治療するためのワクチン及び方法
CA2558585C (en) 2004-02-27 2010-10-12 Amgen Inc. Compounds, pharmaceutical compositions and methods for use in treating metabolic disorders
MXPA06013270A (es) * 2004-05-14 2007-04-23 Johnson & Johnson Compuestos de opioide carboxamido.
DE102004032049A1 (de) 2004-07-01 2006-01-19 Grünenthal GmbH Gegen Missbrauch gesicherte, orale Darreichungsform
US9212127B2 (en) * 2004-08-20 2015-12-15 University Of Virginia Patent Foundation T type calcium channel inhibitors
EP1802313B1 (en) * 2004-09-18 2010-11-03 University of Maryland, Baltimore Therapeutic agents trageting the ncca-atp channel and methods of use thereof
DE102005005449A1 (de) 2005-02-04 2006-08-10 Grünenthal GmbH Verfahren zur Herstellung einer gegen Missbrauch gesicherten Darreichungsform
ATE517086T1 (de) 2005-11-30 2011-08-15 Hoffmann La Roche Verfahren zur synthese von 3-amino-1- arylpropylindolen
DE102007011485A1 (de) 2007-03-07 2008-09-11 Grünenthal GmbH Darreichungsform mit erschwertem Missbrauch
AU2008276278A1 (en) * 2007-07-17 2009-01-22 Allergan, Inc. Methods for treating anxiety
MY156662A (en) 2007-11-01 2016-03-15 Acucela Inc Amine derivative compounds for treating ophthalmic diseases and disorders
CA2713128C (en) 2008-01-25 2016-04-05 Gruenenthal Gmbh Pharmaceutical dosage form
AU2009243681B2 (en) 2008-05-09 2013-12-19 Grunenthal Gmbh Process for the preparation of an intermediate powder formulation and a final solid dosage form under usage of a spray congealing step
WO2010093070A1 (ko) 2009-02-12 2010-08-19 서울대학교산학협력단 Glur2-결손 ampar 길항제를 포함하는 정신 질환 예방 또는 치료용 약학 조성물
CN101838235B (zh) * 2009-06-12 2013-08-07 重庆华邦制药有限公司 3-苯基-3＇-吡啶基丙烯胺类化合物及其合成方法
CN102639118B (zh) 2009-07-22 2015-07-29 格吕伦塔尔有限公司 氧化稳定的抗干扰剂型
KR101738369B1 (ko) 2009-07-22 2017-05-22 그뤼넨탈 게엠베하 핫 멜트 압출된 제어 방출 투여형
BR112013005194A2 (pt) 2010-09-02 2016-05-03 Gruenenthal Gmbh forma de dosagem resistente à violação compreendendo sal inorgânico
TWI516286B (zh) 2010-09-02 2016-01-11 歌林達股份有限公司 含陰離子聚合物之抗破碎劑型
EA201400172A1 (ru) 2011-07-29 2014-06-30 Грюненталь Гмбх Устойчивая к разрушению таблетка, которая обеспечивает немедленное высвобождение лекарственного средства
BR112014001091A2 (pt) 2011-07-29 2017-02-14 Gruenenthal Gmbh comprimido resistente à adulteração que fornece liberação imediata do fármaco
MX356421B (es) 2012-02-28 2018-05-29 Gruenenthal Gmbh Forma de dosificacion resistente a la manipulacion indebida que comprende un compuesto farmacologicamente activo y un polimero anionico.
EP2838512B1 (en) 2012-04-18 2018-08-22 Grünenthal GmbH Tamper resistant and dose-dumping resistant pharmaceutical dosage form
US10064945B2 (en) 2012-05-11 2018-09-04 Gruenenthal Gmbh Thermoformed, tamper-resistant pharmaceutical dosage form containing zinc
EP3003279A1 (en) 2013-05-29 2016-04-13 Grünenthal GmbH Tamper-resistant dosage form containing one or more particles
US9737490B2 (en) 2013-05-29 2017-08-22 Grünenthal GmbH Tamper resistant dosage form with bimodal release profile
BR112016000194A8 (pt) 2013-07-12 2019-12-31 Gruenenthal Gmbh forma de dosagem resistente à violação contendo o polímero de acetato de etileno-vinila
EP3073994A1 (en) 2013-11-26 2016-10-05 Grünenthal GmbH Preparation of a powdery pharmaceutical composition by means of cryo-milling
WO2015173195A1 (en) 2014-05-12 2015-11-19 Grünenthal GmbH Tamper resistant immediate release capsule formulation comprising tapentadol
EA201692388A1 (ru) 2014-05-26 2017-05-31 Грюненталь Гмбх Лекарственная форма в виде множества частиц, защищенная от вызываемого этанолом сброса дозы
WO2016170097A1 (en) 2015-04-24 2016-10-27 Grünenthal GmbH Tamper-resistant dosage form with immediate release and resistance against solvent extraction
PT3302454T (pt) 2015-05-26 2021-04-01 Technophage Investig E Desenvolvimento Em Biotecnologia Sa Composições para utilização no tratamento da doença de parkinson e distúrbios associados
JP2018526414A (ja) 2015-09-10 2018-09-13 グリュネンタール・ゲゼルシャフト・ミト・ベシュレンクテル・ハフツング 乱用抑止性の即放性製剤を用いた経口過剰摂取に対する保護
CN107311891B (zh) * 2017-06-08 2019-08-06 山东一航新材料科技有限公司 一种亚胺类除水剂的制备方法
US11358971B2 (en) 2019-07-03 2022-06-14 H. Lundbeck A/S Prodrugs of modulators of the NMDA receptor
US11466027B2 (en) 2019-07-03 2022-10-11 H. Lundbeck A/S Modulators of the NMDA receptor
AU2020357941A1 (en) * 2019-10-01 2022-04-28 Memorial Sloan Kettering Cancer Center Small molecule inhibitors of Id proteins
CA3217559A1 (en) * 2021-05-05 2022-11-10 Kamaluddin Abdur-Rashid Catalytic tryptamine processes and precursors

Family Cites Families (29)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE33285C (de) * G. HAMBRUCH in Berlin W., Behrenstr. 21 Neuerungen an Schmiervorrichtungen
NL300541A (pl) *
DE1051281B (de) * 1955-07-05 1959-02-26 Bayer Ag Verfahren zur Herstellung von Derivaten der 1-Aryl-3-aminopropan-1-ole
US2894033A (en) * 1955-11-15 1959-07-07 Nl Combinatie Chem Ind Antispasmodic 1, 1-diphenyl-3-dialkylaminopropane, and its tertiary and quaternary salts
US3238242A (en) * 1962-05-24 1966-03-01 Chinoin Gyogyszer Es Vegyeszet Process for the preparation of phenyl (meta-and para-tolyl)-propionitriles
DD33285A1 (pl) * 1963-02-16 1964-12-05
GB1135926A (en) * 1966-02-24 1968-12-11 Geistlich Soehne Ag Pharmaceutical compositions containing bisphenyl-alkenylamine derivatives
GB1134715A (en) * 1966-02-24 1968-11-27 Geistlich Soehne Ag Bisphenylalkenylamine derivatives
US3372193A (en) * 1966-06-01 1968-03-05 Upjohn Co 1, 1-diaryl-2-methyl-3-(benzylidene-amino) propan-(1)-ols
GB1169944A (en) * 1966-08-25 1969-11-05 Geistlich Soehne Ag Novel 3,3-Diphenylpropylamines and processes for the preparation thereof
DE1793735C3 (de) * 1967-02-18 1975-01-30 Boehringer Mannheim Gmbh, 6800 Mannheim Tricycllsche Aminoalkohole und ihre nicht toxischen Salze sowie Verfahren zu deren Herstellung
GB1443441A (en) * 1973-02-24 1976-07-21 Beecham Group Ltd Pharmaceutical compositions comprising diphenylpropanolamine deri vatives
US4018895A (en) * 1974-01-10 1977-04-19 Eli Lilly And Company Aryloxyphenylpropylamines in treating depression
US4313896A (en) * 1974-01-10 1982-02-02 Eli Lilly And Company Aryloxyphenylpropylamines
FR2424253A1 (fr) * 1978-04-27 1979-11-23 Brun Lab Sa Le Nouveaux derives de peptides analogues des enkephalines, leur procede de preparation et leur application therapeutique
GB2177701B (en) * 1985-07-08 1989-07-12 Peter Norman Russell Usherwood Glutamate antagonists
HU200591B (en) * 1986-07-11 1990-07-28 Chinoin Gyogyszer Es Vegyeszet Process for producing new diphenyl propylamine derivatives and pharmaceutical compositions comprising such compounds
US5382600A (en) * 1988-01-22 1995-01-17 Pharmacia Aktiebolag 3,3-diphenylpropylamines and pharmaceutical compositions thereof
DK258389D0 (da) * 1989-05-26 1989-05-26 Ferrosan As Aryloxyphenylpropylaminer, deres fremstilling og anvendelse
US5037846A (en) * 1990-01-02 1991-08-06 Pfizer Inc. Indolyl-3 polyamines and their use as antagonists of excitatory amino acid neurotransmitters
US5312928A (en) * 1991-02-11 1994-05-17 Cambridge Neuroscience Calcium channel antagonists and methodology for their identification
ATE313321T1 (de) * 1991-08-23 2006-01-15 Nps Pharma Inc Kalzium-rezeptor aktive verbindungen
US5185369A (en) * 1991-08-23 1993-02-09 Pfizer Inc. Synthetic heteroaryl polyamines as excitatory amino acid neurotransmitter antagonists
BR9206403A (pt) * 1991-08-23 1994-12-27 Pfizer Aril-poliaminas sintéticas como antagonistas de neurotransmissores aminoácidos excitadores
US5281624A (en) * 1991-09-27 1994-01-25 Eli Lilly And Company N-alkyl-3-phenyl-3-(2-substituted phenoxy) propylamines and pharmaceutical use thereof
DE4239816A1 (de) * 1992-11-26 1994-06-01 Inst Bioanalytik Ggmbh Arzneimittel zur Behandlung des zentralen Nervensystems
US6071970A (en) * 1993-02-08 2000-06-06 Nps Pharmaceuticals, Inc. Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
DE69434889D1 (de) * 1994-02-08 2007-01-11 Nps Pharma Inc An einer neuen Stelle von Rezeptorabhängigen Kalziumkanälen wirkende Verbindungen zur Behandlung von neurologischen Erkrankungen
AU3414295A (en) * 1994-08-19 1996-03-14 Nps Pharmaceuticals, Inc. Methods and compounds active at metabotropic glutamate receptors useful for treatment of neurological disorders and diseases

Also Published As

Publication number Publication date
CA2223978A1 (en) 1996-12-19
KR100430022B1 (ko) 2004-07-16
DE69627852T2 (de) 2004-02-26
US6051610A (en) 2000-04-18
CN1153568C (zh) 2004-06-16
KR19990022588A (ko) 1999-03-25
US6071970A (en) 2000-06-06
HK1008980A1 (en) 1999-05-21
PL323871A1 (en) 1998-04-27
ATE238782T1 (de) 2003-05-15
RU2246300C2 (ru) 2005-02-20
EP0831799B1 (en) 2003-05-02
WO1996040097A1 (en) 1996-12-19
DK0831799T3 (da) 2003-08-11
JPH11506469A (ja) 1999-06-08
AU716122B2 (en) 2000-02-17
DE69627852D1 (de) 2003-06-05
BR9609019A (pt) 1999-07-06
CN1192679A (zh) 1998-09-09
AU6112596A (en) 1996-12-30
EP0831799A1 (en) 1998-04-01
ES2197945T3 (es) 2004-01-16
NZ310344A (en) 2001-03-30
PT831799E (pt) 2003-09-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL185492B1 (pl) Związki i kompozycje farmaceutyczne oraz ich zastosowanie do leczenia chorób lub zaburzeń neurologicznych
AU710575B2 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
AU723349B2 (en) Coumpounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6017965A (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6750244B2 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US6211245B1 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
US7268166B2 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
WO1998056752A1 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
AU770292B2 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
CA2257234C (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases
HK1008980B (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders
AU2004202114A1 (en) Compounds Active at a Novel Site on Receptor-operated Calcium Channels Useful for Treatment of Neurological Disorders and Diseases
CA2560002A1 (en) Compounds active at a novel site on receptor-operated calcium channels useful for treatment of neurological disorders and diseases

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20080607