PL185653B1 - Górnicza obudowa zmechanizowana - Google Patents

Abstract

1. Górnicza obudowa zmechanizowana, 57) posiadająca spągnicę otwartą wzdłużnie na pewnej szerokości, przynajmniej od spodu, wyposażona w mechanizm podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy, zawierający belkę przesuwu usytuowaną na spągu w otwartej przestrzeni spągnicy, w jarzmo umieszczone pomiędzy pionowymi tężnikami spągnicy i skojarzone z tą spągnicą ruchowo za pomocą sworznia złącznego przechodzącego przez to jarzmo i umieszczonego swymi czopami w podłużnych otworach wykonanych w pionowych tężnikach spągnicy oraz w siłownik połączony przegubowo jednym końcem z tym jarzmem, a drugim końcem z belką przesuwu, przy czym jarzmo jest wyposażone w rolkę toczną i ogranicznik obrotu, znamienna tym, że podłużne otwory (7) w pionowych tężnikach (8) spągnicy (1) są korzystnie pochylone górną częścią w stronę czoła spągnicy (1) tak, że osie wzdłużne tych otworów (7) tworzą z płaszczyzną podstawy spągnicy (1) kąt (α) mniejszy od 90° lub co najwyżej równy 90°.

Description

Przedmiotem wynalazku jest górnicza obudowa zmechanizowana, zwłaszcza obudowa, stosowana do pracy na miękkim spągu.

W znanej obudowie zmechanizowanej przeznaczonej do pracy na miękkim spągu każda sekcja obudowy ma spągnicę, która posiada, przynajmniej od spodu, otwartą przestrzeń rozmieszczoną na pewnej szerokości wzdłuż płaszczyzny symetrii spągnicy. Najczęściej jest stosowana spągnicą dwudzielna złożona z dwóch bliźniaczych spągnic oddalonych od siebie na pewną odległość, określanych także jako spągnicą lewa i spągnicą prawa. Niezależnie od konstrukcji samej spągnicy obudowa zmechanizowana przeznaczona do pracy na miękkim spągu jest wyposażona w mechanizm podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy. Belka układu przesuwnego tego mechanizmu, określana także jako belka przesuwu, spoczywa na spągu w otwartej przestrzeni spągnicy.

W obudowie znanej z polskiego opisu patentowego nr 162645 belka przesuwu jest umieszczona na spągu w przestrzeni pomiędzy spągnicą lewą i prawą, a nad nią jest usytuowana pozostała część mechanizmu podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy. Mechanizm podnoszenia spągnicy posiada jarzmo o kształcie zbliżonym do litery U umieszczone pomiędzy pionowymi tężnikami spągnicy i połączone ze spągnicą za pomocą sworznia przechodzącego przez ramiona jarzma i swoimi czopami umieszczonego w podłużnych otworach wykonanych w pionowych tężnikach spągnicy. Jarzmo jest zakończone z jednej strony siłownikiem podnoszenia. Z drugiej strony do jarzma jest przymocowana obrotowo końcówka siłownika przesuwu, połączona z jarzmem za pomocą sworznia, który przechodzi przez otwór w tej

185 653 końcówce i otwory w ramionach jarzma. Drugi koniec siłownika przesuwu jest przymocowany przegubowo do belki przesuwu. Podłużne otwory w tężnikach spągnicy są ukośne i są tak usytuowane, że ich dolne strefy są wysunięte do czoła spągnicy, a górne strefy do tyłu. Czołowe powierzchnie tężników spągnicy są także ukośne i są równoległe do tych podłużnych otworów; Ramiona jarzma mają oporowe prowadniki opierające się o czołowe powierzchnie pionowych tężników spągnicy.

Znany jest z polskiego opisu ochronnego wzoru użytkowego nr 53470 mechanizm podnoszenia spągnic, posiadający dźwignię dwuramienną umocowaną obrotowo pomiędzy połówkami dwudzielnej spągnicy połączonymi ze sobą w przedniej części sworzniem złącznym. Do dźwigni osadzonej obrotowo na tym sworzniu złącznym jest przymocowany jeden koniec siłownika przesuwu obudowy, połączony z tą dźwignią za pomocą sworznia. Drugi koniec tego siłownika jest przymocowany przegubowo do belki przesuwu. Dolny koniec dźwigni dwuramiennej jest wyposażony w rolkę obrotową, która w czasie podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy styka się z belką przesuwu. Do zewnętrznych płaszczyzn dźwigni są trwale przymocowane ograniczniki, usytuowane powyżej i poniżej gniazda mocowania siłownika przesuwu. Minimalna szerokość dźwigni dwuramiennej wraz z ogranicznikami jest większa od odległości pomiędzy wewnętrznymi tężnikami spągnicy.

Celem wynalazku jest zapewnienie płynnego przebiegu czynności podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy, przy prostej konstrukcji mechanizmu podnoszenia i przesuwu, a także zapewnienie swobodnego, w pewnych granicach, osiadania spągnicy na spągu po dokonaniu przesuwu obudowy.

Górnicza obudowa zmechanizowana według wynalazku posiadająca spągnicę otwartą wzdłużnie na pewnej szerokości, przynajmniej od spodu, jest wyposażona w mechanizm podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy, zawierający belkę przesuwu usytuowaną na spągu w otwartej przestrzeni spągnicy, w jarzmo umieszczone pomiędzy pionowymi tężnikami spągnicy i skojarzone z tą spągnicą ruchowo za pomocą sworznia złącznego przechodzącego przez to jarzmo i umieszczonego swymi czopami w podłużnych otworach wykonanych w pionowych tężnikach spągnicy oraz w siłownik połączony przegubowo jednym końcem z tym jarzmem, a drugim końcem z belką przesuwu. Jarzmo jest wyposażone w rolkę toczną i ogranicznik obrotu. Podłużne otwory w pionowych tężnikach spągnicy są korzystnie pochylone górną częścią w stronę czoła spągnicy tak, że osie wzdłużne tych otworów tworzą z płaszczyzną podstawy spągnicy kąt mniejszy od 90° lub co najwyżej równy 90°.

Korzystne jest nadanie czołom pionowych tężników spągnicy, w górnej części, kształtu hakowatych występów z zaokrąglonymi gniazdami, zwróconych do przodu. Występy te przechodzą na kierunku dolnym w powierzchnie płaskie, korzystnie pochylone górną częścią do tyłu, tworzące z płaszczyzną podstawy spągnicy kąt rozwarły. Korzystne jest także osadzenie na sworzniu złącznym, łączącym jarzmo ze spągnicą, pierścieni dystansowych, usytuowanych pomiędzy ściankami jarzma i ściankami pionowych tężników spągnicy oraz wyposażenie jarzma w fartuch elastyczny osłaniający częściowo rolkę toczną od góry i od przodu.

Zaletą wynalazku jest płynny przebieg czynności podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy przy prostej budowie mechanizmu podnoszenia i przesuwu, a także łagodne i nie skrępowane osiadanie spągnicy na miękkim spągu po przesunięciu obudowy w nowe miejsce do przodu. Dzięki temu, że skośne podłużne otwory w pionowych tężnikach spągnicy są pochylone swą górną częścią do przodu, czopy sworznia złącznego usytuowane w tych otworach mogą się w nich luźno przesuwać, umożliwiając swobodny - w pewnych granicach - ruch płaski jarzma względem spągnicy, a tym samym swobodne w zasadzie osiadanie spągnicy, bez powstawania dodatkowych poziomych sił oddziaływania spągnicy na tłoczysko siłownika i belkę przesuwu.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku z boku część spągnicy wraz z mechanizmem podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy, fig. 2 - widok z góry na tę część i na ten mechanizm, fig. 3 - przekrój podłużny przez jarzmo płaszczyzną A-A zaznaczoną na fig. 1, a fig. 4 przedstawia jarzmo w przekroju B-B zaznaczonym na fig. 2.

185 653

Spągnica 1 obudowy zmechanizowanej składa się z dwóch bliźniaczych połówek 2 umieszczonych obok siebie na pewnym rozstawie, pomiędzy którymi jest usytuowana belka przesuwu 3, stanowiąca dolny element mechanizmu 4 podnoszenia spągnicy 1 i przesuwu obudowy. Obie połówki 2 spągnicy 1 są połączone ze sobą w przedniej części sworzniem złącznym 5. Czopy 6 sworznia 5 są umieszczone w podłużnych, owalnych otworach 7 wykonanych w pionowych tęźnikach 8 spągnicy 1. Podłużne otwory 7 są usytuowane ukośnie i tworzą z płaszczyzną podstawy spągnicy 1 kąt a mniejszy od 90°. Pomiędzy połówkami 2 spągnicy 1, powyżej belki przesuwu 3 jest zainstalowana pozostała część mechanizmu 4 podnoszenia spągnicy 1 i przesuwu obudowy. Mechanizm 4 jest wyposażony w jarzmo 9 skojarzone ruchowo ze spągnicą 1 oraz w siłownik 10. Siłownik 10 jest połączony przegubowo jednym końcem z belką przesuwu 3, a swoim tłoczyskiem jest połączony z jarzmem 9. Na sworzniu złącznym 5 znajdują się pierścienie dystansowe 11 umieszczone pomiędzy ściankami tężników 8 i ściankami jarzma 9. Końce sworznia 5 są zaopatrzone w głowice 12 zabezpieczające przed przesunięciem osiowym sworznia 5. Czoła pionowych tężników 8 spągnicy 1 są w górnych narożnikach wyprofilowane na kształt hakowatych występów 13, zwróconych do przodu, z zaokrąglonym gniazdem przechodzącym na kierunku dolnym w powierzchnie płaskie 14 pochylone na dole do przodu, tworzące z płaszczyzną podstawy spągnicy 1 rozwarty kąt β.

Jarzmo 9 jest wykonane jako konstrukcja spawana zbudowana z dwóch równolegle usytuowanych bocznych płyt 15 o kształtowych obrysach, połączonych ze sobą w przedniej części łącznikami 16 i 17, a w środkowej części poprzecznymi blachami 18 i 19 oraz tuleją 20. Tuleja 20 służy do umieszczenia sworznia złącznego 5. W tylnej części jarzma 9 znajdują się krótkie tulejki 21, w których jest umieszczony sworzeń 22 do mocowania siłownika 10. Sworzeń 22 jest zabezpieczony przed przesuwem osiowym wygiętym prętem 23. W przedniej części jarzma 9, u dołu, znajdują się ramiona 24, w których jest umieszczony sworzeń 25, a na tym sworzniu 25 jest osadzona obrotowo rolka toczna 26. Jarzmo 9 jest także wyposażone w ogranicznik obrotu 27 jarzma 9, wykonany w postaci okrągłego pręta wspawanego w płyty 15 jarzma 9. Końcówki ogranicznika 27 wystają na zewnątrz z obu stron bocznych płyt 15 jarzma 9 i stykają się z czołowymi powierzchniami pionowych tężników 8 spągnicy 1. Rolka toczna 26 jest osłonięta gumowym fartuchem 28 przytwierdzonym do jarzma 9.

Na fig. 1 przedstawiono teoretyczne położenie spągnicy 1, która wraz z belką przesuwu 3, spoczywa na płaskim, sztywnym podłożu. Dolne powierzchnie spągnicy 1 i belki przesuwu 3 leżą w jednej płaszczyźnie. Sworzeń złączny 5 opiera się o dolne zaokrąglenie podłużnego otworu 7, a rolka toczna 26 jest wyniesiona ponad górną powierzchnię belki 3 na pewną wysokość H. Tłoczysko siłownika 10 jest wsunięte do cylindra. Czopy ogranicznika obrotu 27 znajdują się gniazdach hakowatych występów 13 czół tężników 8.

W rzeczywistych warunkach istniejących w kopalni, zwłaszcza w pokładach o miękkim spągu, wzajemne położenie spągnicy i belki przesuwu jest odmienne od położenia teoretycznego, Po przesunięciu obudowy w nowe położenie i jej rozpieraniu spągnica 1 osiada w miękkim spągu. Wraz ze spągnicą 1 przemieszcza się do dołu jarzmo 9 mechanizmu 4 podnoszenia i przesuwu. Sworzeń 22 siłownika 10, umieszczony w jarzmie 9, przemieszcza się przy tym po promieniu R wyprowadzonym z osi O przegubowego połączenia siłownika 10 z belką przesuwu 3. Związane z tym ruchem sworznia 22 jego przesunięcie do przodu wymusza przesunięcie do przodu jarzma 9. Swobodne wykonanie tego ruchu jarzma 9 jest możliwe dzięki temu, że otwory podłużne 7 w pionowych tęźnikach 8 spągnicy 1, usytuowane ukośnie, są pochylone swą górną częścią do przodu, a sworzeń złączny 5 może się luźno przesuwać w tych otworach 7. Jarzmo 9 wykonuje względem spągnicy 1 ruch płaski złożony z obrotu i równoległego przesuwu względem pionowych tężników 8 spągnicy 1. Nie powstają przy tym żadne dodatkowe, znaczące poziome siły oddziaływania spągnicy 1 na tłoczysko siłownika 10 i na belkę przesuwu 3.

Podnoszenie spągnic i przesuw obudowy oraz działanie mechanizmu podnoszenia i przesuwu jest powszechnie znane i nie wymaga dodatkowych objaśnień.

185 653 > 25 24 27 15 20 21 22

Fi.g. 3

W

Fg. 4

185 653 /4 27 73

Fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Górnicza obudowa zmechanizowana, posiadająca spągnicę otwartą wzdłużnie na pewnej szerokości, przynajmniej od spodu, wyposażona w mechanizm podnoszenia spągnicy i przesuwu obudowy, zawierający belkę przesuwu usytuowaną na spągu w otwartej przestrzeni spągnicy, w jarzmo umieszczone pomiędzy pionowymi tężnikami spągnicy i skojarzone z tą spągnicą ruchowo za pomocą sworznia złącznego przechodzącego przez to jarzmo i umieszczonego swymi czopami w podłużnych otworach wykonanych w pionowych tężnikach spągnicy oraz w siłownik połączony przegubowo jednym końcem z tym jarzmem, a drugim końcem z belką przesuwu, przy czym jarzmo jest wyposażone w rolkę toczną i ogranicznik obrotu, znamienna tym, że podłużne otwory (7) w pionowych tężnikach (8) spągnicy (1) są korzystnie pochylone górną częścią w stronę czoła spągnicy (1) tak, że osie wzdłużne tych otworów (7) tworzą z płaszczyzną podstawy spągnicy (1) kąt (α) mniejszy od 90° lub co najwyżej równy 90°.
2. 2. Górnicza obudowa zmechanizowana według zastrz. 1, znamienna tym, że czoła pionowych tężników (8) spągnicy (1) mają u góry hakowate występy (13) z zaokrąglonym gniazdem, zwrócone do przodu i przechodzące na kierunku dolnym w powierzchnie płaskie (14), korzystnie pochylone górną częścią do tyłu, tworzące z płaszczyzną podstawy spągnicy (1) rozwarty kąt (β).
3. 3. Górnicza obudowa zmechanizowana według zastrz. 1, znamienna tym, że na sworzniu złącznym (5), łączącym jarzmo (9) ze spągnicą (1), są osadzone pierścienie dystansowe (11) usytuowane pomiędzy ściankami jarzma (9) i ściankami pionowych tężników (8) spągnicy (1).
4. 4. Górnicza obudowa zmechanizowana według zastrz. 1, znamienna tym, że jest wyposażona w elastyczny fartuch (28) przytwierdzony do jarzma (9), osłaniający częściowo rolkę (26) od góry i od przodu.