PL185848B1 - Dozownik, zwłaszcza hormonów do prowadzenia hormonDozownik, zwłaszcza hormonów do prowadzenia hormonalnej terapii zastępczejalnej terapii zastępczej - Google Patents

Abstract

1. Dozownik, zwlaszcza hormonów do prowadzenia hormonalnej terapii zastep- czej, zawierajacy pierwszy pojemnik pierw- szego zestawu, farmakologicznego majacy pierwszy otwór wylotowy i drugi pojemnik drugiego zestawu farmakologicznego maja- cy drugi otwór wylotowy, przy czym otwo- ry wylotowe pierwszy i drugi sa usytuowa- ne w poblizu siebie, znamienny tym, ze zawiera zespól odmierzajacy (4, 32, 72, 72a, 72b, 98, 112) do regulowania wzgled- nej ilosci zestawów farmakologicznych, pierwszego (16a, 58, 94, 124A) i drugiego (16b, 59, 95, 124B) stanowiacych indywi- dualnie dobrana dawke zestawów farma- kologicznych (16a, 16b, 58, 59, 94, 95, 124A, 124B). F ig . 1 PL PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest dozownik, zwłaszcza hormonów do prowadzenia hormonalnej terapii zastępczej.

Hormonalna terapia zastępcza dla kobiet podczas okresu menopauzalnego i pomenopauzalnego ich życia jest teraz tradycyjną terapią zapobiegającą albo przynajmniej zmniejszającą niekorzystne efekty fizjologiczne, takie jak utrata kości i wynikające z tego odkształcenia strukturalne, bez względu na to czy menopauza jest wywołana chirurgicznie czy jest wynikiem normalnego procesu starzenia. Hormonalna terapia zastępcza obejmuje zwykle zarówno równoczesne podawanie estrogenu i progestagenu w stałej ilości, na przykład codziennie, albo stałe podawanie estrogenu i nieciągłe, na przykład od 10 - 14 dnia cyklu dwudziestoośmiodniowego, podawanie progestagenu w odpowiednich dawkach, które są zwykle zmieniane podczas okresu hormonalnej terapii zastępczej, w zależności od symptomów obecnie wykazywanych przez pacjentkę, powstałych w wyniku stanu menopauzalnego, hormonalna terapia zastępcza albo ich obu. Dawki te mogą być zmieniane z różną częstotliwością na przykład co sześć miesięcy albo rzadziej, w czasie kiedy pacjentka odwiedza swojego lekarza w celu dokonania rutynowych badań, albo częściej, na przykład z miesiąca na miesiąc albo jeszcze częściej, jeśli pacjentka doświadcza niepożądanych symptomów menstruacyjnych, na przykład nieregularnych miesiączek, krwawień międzymiesiączkowych, które, są częstym wynikiem niezrównoważenia estrogenów i progestagenów w określonym cyfrowym dozowa4

185 848 niu dozownika, w ten sposób ułatwiając optymalne stosowanie połączenia hormonalna terapia zastępcza z indywidualnie regulowanymi dawkami estrogenu i progestagenu do określonego cyfrowego dozowania dozownika, w ten sposób, ułatwiając optymalne stosowanie połączenia hormonalna terapia zastępcza z indywidualnie regulowanymi dawkami ciągłego reżimu połączonej hormonalna terapia zastępcza estrogenu i progestagenu, nadmiernego wypływu krwi, ciężkiego bólu związanego z krwawieniem albo skurczów łub różnych innych symptomów związanych ze zbyt dużą dawką jednego albo obu z estrogenu i progestagenu, w ten sposób wytwarzającą hormonalne efekty uboczne, na przykład tkliwość piersi, nudności, obrzęk, zaburzenia cyklu miesiączkowego, itd., albo też dawką zbyt niską w ten sposób ograniczającą skuteczność hormonalnej terapii zastępczej albo wytwarzającą inne efekty uboczne. Ponadto, ponieważ menopauza obejmuje stopniowe zmniejszenie poziomów estrogenu i progestagenu krążących w surowicy, zwykle jest pożądane, aby rozpoczynać hormonalną terapią zastępczą podczas okresu okołomenopauzalnego z mniejszymi dawkami estrogenu i / lub progestagenu, oraz stopniowo zwiększać ich dawkowanie podczas postępu menopauzy. Dodatkowo, pełna dawka zastępcza estrogenów może nie być tolerowana przez kobietę po menopauzie, której organizm przystosowywał się do deficytu estrogenu przez pewien okres, i która może doświadczyć tkliwości piersi, mdłości, obrzęku i innych typowych efektów ubocznych podczas przyjmowania pełnej dawki. Kobiety takie mogą wymagać rozpoczynania kuracji z bardzo małą dawką i zwiększać ją tylko stopniowo do czasu aż symptomy ustąpią albo poziomy osocza osiągną wartości takie jak przed menopauzą.

Zmienianie poziomu dawki progestagenu także jest, często konieczne podczas menopauzy w celu zwalczenia nieregulamości cyklu miesiączkowego.

Z wielu powodów niemożliwe jest ukształtowanie stałej kombinacji dawek estrogenu i dawek progestagenu, która jest właściwa dla wszystkich kobiet doświadczających menopauzy.

Estrogeny i progestageny, które są dostarczane handlowo dla hormonalnej terapii zastępczej, typowo są sprzedawane jako kombinowane tabletki estrogenu / progestagenu, w różnych dawkach. Lekarz jest ograniczony co do wielkości pojedynczej dawki estrogenu i progestagenu, która może być przepisana spośród tych dostępnych handlowo. Ponadto, dostarczenie kombinacji estrogenu / progestagenu w tabletkach o różnych dawkach zwiększa koszty wytwarzania kombinacji konkretnego estrogenu i konkretnego progestagenu i znacznie zwiększa wymagane zapasy dla aptek, w celu udostępnienia pacjentom, którym została ona przepisaną każdej dostępnej handlowo kombinacji. Tak więc, niektóre apteki nie przechowują ich wyrobów z estrogenu / progestagenu w postaci tabletek we wszystkich dawkach, które są dostępne handlowo, co może ograniczyć elastyczność dawek zalecanych przez lekarzy dla konkretnych pacjentów, które są idealnie dostosowane do symptomów, które wykazuje pacjent.

Konieczne jest więc opracowanie odpowiedniego urządzenia dozującego takie środki farmakologiczne, jak estrogen i progestogen. Urządzenie albo zestaw do podawania estrogenu i progestagenu w hormonalnej terapii zastępczej, która obejmuje między innymi co najmniej jedno z podawanią przezskómego, dozowanią regulacji i kontrolowania stosunku estrogenu/progestagenu, podawanie estrogenu i progestagenu jako wyciskanych ciał półstałych musi być proste i korzystnie zawierać zabezpieczenie przed przypadkowym niewłaściwym dozowaniem estrogenu albo progestagenu albo ich stosunku podczas podawania przez samego pacjenta.

Znane są urządzenia do dozowania wielu materiałów płynnych, to znaczy dających się wyciskać ciał stałych albo lepkich płynów, z opisów patentowych US5,020,694, US4,334,787, US4,687,663, US4,826,048, US4,838,457, US5,152,432, US5,240,146 iUS5,339,990.

Na przykład w dozowniku przedstawionym w opisie patentowym US5,240,146 mogą być zmieniane zarówno dawki dwóch oddzielnych wstrzykiwanych zestawów farmaceutycznych jak i ich stosunek. Dozownik tego typu ma obudowę, która mieści dwa pojemniki mające odpowiednie otwory wylotowe, które są usytuowane obok siebie. Zespół napędowy wymuszający ruch posuwisto-zwrotny obejmuje trzpienie napędzające wystające od tłoka każdego pojemnika ze środkiem farmakologicznym. W obudowie jest zamontowany człon suwliwy i dwa zespoły napędzające, które wymuszają ruch trzpieni napędowych i posiadają regulator

185 848 dawek w postaci śruby, Za pomocą wkręcania lub wykręcania śrub reguluje się ilość dozowanej substancji i ich proporcje.

Z opisów patentowych US 4,240,146, 4,838,457 i 4,826,048, znane są dozowniki, które zawierają zespół do, zmieniania stosunku i/lub ilości odpowiednich materiałów płynnych, które są dozowane przez jeden rozdzielacz dozujący urządzenia. Ujawniony w opisie patentowym US 4826048 zespół dozujący ciekłą mieszaninę zawiera cylindryczną obudowę z komorą w której są umieszczone co najmniej dwa pojemniki płynu zamontowane na bloku z możliwością wymieniania. Blok ma dwa otwory wylotowe na pierścieniowej powierzchni do przeprowadzania przez nie płynu. Na pierścieniowej powierzchni jest usytuowana tarcza regulacyjną która ma ukształtowane wokół obwodu otwory o różnych średnicach i wskutek jej obrotu wokół występu zapewnia ustawienie przepływu o wybranym natężeniu z poszczególnych pojemników.

Według wynalazku, dozownik, zwłaszcza hormonów do prowadzenia hormonalnej terapii zastępczej, zawierający pierwszy pojemnik pierwszego zestawu farmakologicznego mający pierwszy otwór wylotowy i drugi pojemnik drugiego zestawu farmakologicznego mający drugi otwór wylotowy, przy czym otwory wylotowe pierwszy i drugi są usytuowane w pobliżu siebie, charakteryzuje się tym, że zawiera zespół odmierzający do regulowania względnej ilości zestawów farmakologicznych pierwszego i drugiego stanowiących indywidualnie dobraną dawkę zestawów farmakologicznych.

Zespół odmierzający zawiera część korpusową mającą dwie obudowy, każdej z których jest umieszczony jeden z pojemników zestawów farmakologicznych pierwszego i drugiego, przy czym każdy z pojemników jest połączony z wylotem dozującym za pośrednictwem jednego z wydrążonych cylindrycznych wydłużeń, zawierających przewody dozujące o zmiennej długości wzdłuż ich osi i osadzonych przesuwnie wzdłuż ich osi w pojemnikach, a w obudowach, w połączeniu z pojemnikami są osadzone osiowe nastawniki do regulacji objętości przewodów dozujących i objętości dawek zestawów farmakologicznych pierwszego i drugiego w nich umieszczonych.

Osiowe nastawniki zawierają śruby regulacyjne, które są osadzone śrubowo w części korpusowej i stykają się z pojemnikami, przy czym pojemniki są zamontowane suwliwie wzdłuż osi do i od wydrążonych cylindrycznych wydłużeń.

Zespół odmierzający zawiera pierwszy cylindryczny kanał połączony z pierwszym pojemnikiem pierwszego zestawu farmakologicznego i drugi cylindryczny kanał połączony z drugim pojemnikiem drugiego zestawu farmakologicznego, przy czym pierwszy cylindryczny kanał ma objętość większą niż drugi cylindryczny kanał i zawiera większą dawkę pierwszego zestawu farmakologicznego niż dawka drugiego zestawu farmakologicznego w drugim cylindrycznym kanale, a cylindryczne kanały są zamontowane ruchomo do położenia, w którym są one oddzielone od pojemników i w którym są odsłonięte przewody zaworowe ukształtowane w zespole odmierzającym.

W cylindrycznych kanałach są umieszczone korki, które mają dobraną długość określającą objętość cylindrycznych kanałów, przy czym korki są wymienne na korki o innych długościach.

Cylindryczne kanały są ukształtowane w części zespołu, odmierzającego, która jest zamontowana obrotowo do położenia, w którym cylindryczne kanały są usytuowane ukośnie względem pojemników i w którym są odsłonięte przewody zaworowe.

Zespół odmierzający zawiera dyszę mającą oddzielone pierwsze zagłębienie i drugie zagłębienie, o korzystnie różnych objętościach, przy czym pierwsze zagłębienie jest połączone z otworem wylotowym pierwszego pojemnika, a drugie zagłębienie jest połączone z otworem wylotowym drugiego pojemnika, które to pojemniki są podatne na odkształcenie, ich otwory wylotowe są oddzielone od siebie ścianką wewnętrzną, a zagłębienia pierwsze i drugie są wypełnione określonymi zestawami farmakologicznymi o określonych objętościach. Zespół odmierzający ma zamykaną nasadkę.

Korzystnie, zespół odmierzający zawiera arkusz wskaźnikowy mający oznaczenia liniowe, które oznaczają wielkości dawek zestawów farmakologicznych wydzielonych z dyszy zespołu dozującego.

185 848

W innym wariancie wynalazku, zespół odmierzający stanowi arkusz wskaźnikowy mający dwa wykresy, z których jeden jest oznaczony nazwą pierwszego środka farmakologicznego, a drugi nazwą drugiego środka farmakologicznego, przy czym na wykresach są zaznaczone oznaczeniami liniowymi różne poziomy dawek określające długość dwóch zestawów farmakologicznych wydzielanych z oddzielnych dwóch pojemników. Arkusz wskaźnikowy jest wielokrotnego użycia z trwałego zmywalnego materiału, zwłaszcza polietylenu, polipropylenu lub żywicy akrylowej. Arkusz wskaźnikowy stanowi część zestawu podobnych arkuszy, z których każdy jest przeznaczony do jednej kombinowanej dawki zestawów farmakologicznych.

Zespół odmierzający zawiera wydzielające pokrętła przymocowane do pojemników mających kształt cylindrycznych obsad, w których są umieszczone zestawy farmakologiczne w postaci stałych sztyftów osadzonych suwliwie w pojemnikach i podpartych na pokrętłach, przy czym dawki zestawów farmakologicznych wy stają ponad powierzchnię dozownika, a zespół odmierzający zawiera nasadkę umieszczoną na powierzchni, w którym są ukształtowane zagłębienia usytuowane współosiowo z zestawami farmakologicznymi, a w nich są umieszczone wkładki o dobranych grubościach ograniczające objętość części zestawów farmakologicznych wystających ponad powierzchnię dozownika.

Zespół odmierzający zawiera pręt blokujący, który jest sprzężony z pokrętłami, przy czym pokrętła są zablokowane za pomocą pręta blokującego przy usuniętej nasadce z dozownika i są odblokowane w położeniu nasadki w dozowniku.

Dozownik według wynalazku umożliwia łatwą i pewną regulację do dowolnego pożądanego poziomu początkowej dawki estrogenu i progestagenu stosowanej w hormonalnej terapii zastępczej albo przez lekarza prowadzącego albo przez aptekarza, bez konieczności przepisywania przez lekarza jej innej postaci handlowej. Taka zmiana indywidualnej dawki estrogenu albo progestagenu albo obu dawek może być łatwo i pewnie wykonana, zarówno przez lekarza albo tylko przez, pacjenta, któremu zapisano hormony, zgodnie z instrukcjami otrzymanymi od lekarza prowadzącego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig.l przedstawia schematyczny przekrój pionowy pierwszego przykładu wykonania dozownika maści albo kremu według niniejszego wynalazku, fig.2-przekrój pionowy drugiego przykładu wykonania dozownika maści albo kremu według niniejszego wynalazku; fig.3przekrój pionowy boczny drugiego przykładu wykonania przedstawionego na fig.2; fig.3awidok perspektywiczny elementu zaworowego zastosowanego w przykładzie wykonania z fig.2 i 3; fig.4-rzut pionowy trzeciego przykładu wykonania dozownika, z pojemnikami, stanowiącymi dwie komory tuby oraz zespół odmierzający, przystosowany do stosowania w zestawie, który jest dostosowany do pomiaru wielkości pojedynczej dawki z niego dozowanej, tak jak pokazano na fig.9; fig.5-rzut pionowy boczny trzeciego przykładu wykonania pojedynczej tuby podobnej do tej przedstawionej na fig.4, ale posiadającej inaczej ukształtowany zespół odmierzający i dozujący, przedstawiający pojemnik częściowo zawinięty na dole, w stanie częściowo opróżnionym; fig.6- wariant zespołu odmierzającego z fig.4, w przekroju poprzecznym; fig.7-następny wariant zespołu odmierzającego z fig.4, w przekroju poprzecznym; fig.8- kolejny wariant zespołu odmierzającego z fig.4, fig.9-widok perspektywiczny przykładu wykonania zestawu według niniejszego wynalazku, w postaci dozownika maści typu przedstawionego na fig.4 i 5, dozującego, mieszaninę dwóch maści jako jedną substancję wyciskaną na tabelę zawierającą wykres liniowy; fig. 10 -widok perspektywiczny zestawu według niniejszego wynalazku, który wykorzystuje dwa dozowniki maści dozujące oddzielne substancje wyciskane z dwóch pojemników na tabelę posiadającą dwa wykresy liniowe; fig. 11 -widok perspektywiczny rozłożonego dozownika z zestawami farmakologicznymi typu pałeczkowego i jego zespołu odmierzającego z częściowo usuniętą ścianką przednią częściowo w przekroju; oraz fig. 12- widok perspektywiczny rozłożonego dozownika z zestawami farmakologicznymi typu pałeczkowego i jego zespołu odmierzającego z częściowo usuniętą ścianką przednią częściowo w przekroju.

Pierwszym przykładem wykonania dozownika według wynalazku, przedstawionym na fig. 1, jest dozownik 1, który stanowi zespół dla dwóch maści, posiadający dolną cześć korpu

185 848 sową 2 w postaci zbiornika i górną cześć w postaci zespołu odmierzającego 4 umieszczonego na górnej części korpusowej 2. Cześć korpusowa 2 składa się z dwóch obudów 2a i 2b, które są połączone ze sobą i utrzymywane w oddaleniu od siebie przez pręt rozporkowy 7, który wystaje do góry tylko na części wysokości obudów, w ten sposób pozostawiając przestrzeń pomiędzy górnymi częściami obudów, która tworzy kanał 5, który jest zamknięty na jego dolnym końcu i otwarty na jego górnym końcu. Jako mechanizm bezpieczeństwa zapewniający, że pełna pojedyncza dawka jest wydzielana do odpowiedniej części pierwszej lub drugiej zespołu, odmierzającego 4 po dozowaniu pojedynczej dawki z obudów 2a i 2b dozownika, każda z nich posiada, jako element opcjonalny, pionowy pasek zębaty 3a i 3b, znajdujący się na ich przeciwległych bokach zewnętrznych, który łączy się z wargą wewnętrzną 4a i 4b na powierzchni wewnętrznej spodu zespołu odmierzającego 4. W powierzchni dolnej obudów 2a i 2b znajduje się para otworów 8a i 8b o rozmiarze i ukształtowaniu, które umożliwia przechodzenie nagwintowanych trzonów lOa i lOb pary śrub regulacyjnych lla i 1 Ib odpowiednio przez otwory 8a i 8b do wnętrza części korpusowej 2 i umożliwia usytuowanie główek śrub lla i llb na jednej powierzchni z powierzchnią zewnętrzną powierzchni dolnej obudów 2a i 2b. Wewnątrz części korpusowej 2 znajduje się odpowiednio nakręcona na śruby lla i llb para cienkich nakrętek podtrzymujących 12a i 12b, które odpowiednio stanowią podstawy dla dwóch pojemników 14a i 14b umieszczonych w obudowach 2a i 2b, oraz zawierających odpowiednio zestawy farmakologiczne 16a i 16b w postaci maści, które zawierają odpowiednio wiele pojedynczych dawek estrogenu i progestagenu. Pojemniki Mai 14b posiadają odpowiednio grube podstawy 15a i 15b z odpowiednimi zagłębieniami 13a i 13b, wystającymi do góry z ich powierzchni zewnętrznej i przystosowanymi do przyjmowania odpowiednich nagwintowanych końców śrub regulacyjnych lla i llb w sposób przesuwny. Pomiędzy podstawami 15a i 15b a zawartością 16a i 16b pojemników 14a i 14b znajdują się uszczelnione elementy rozporkowe odpowiednio 27a i 27b, które, są przesuwnie umocowane (tylko w kierunku pionowym) na dole odpowiednich pojemników 14a i 14b, oraz które ograniczają przestrzenie ukształtowane pomiędzy nimi i powierzchnią górną pojemników wypełnione ich zawartością, kiedy indywidualne dawki są dozowane z dozownika 1. Na odpowiednich górnych końcach pojemników Mai Mb są zamontowane, będące w płynowym kontakcie z ich zawartością poprzez otwór w górnym końcu pojemnika, odpowiednie wydłużenia cylindryczne 17a i 17b o otwartych końcach, które znajdują się w kontakcie płynowym z zawartością 16a i 16b odpowiednich pojemników Ma i Mb, poprzez dolne zawory zwrotne odpowiednio 18a i 18b, które zapobiegają przepływowi wstecznemu zestawów farmakologicznych 16a i 16b w wydłużeniach 17a i 17b do pojemników Ma i Mb. W wydłużeniach cylindrycznych 17a i 17b są zamontowane ślizgowo odpowiednie tuleje 19a i 19b, które są zamknięte na ich górnych końcach, oraz które zawierają zamontowane w nich sprężyny odpowiednio 20a i 20b, które utrzymują tuleje 19a i 19b w maksymalnej odległości od zaworów dolnych 18a i 18b, ale umożliwiają tulejom 19a i 19b przesuwanie się nad wydłużeniami 17a i 17b kiedy zepół odmierzający 4 jest podnoszony i opuszczany. Wydłużenia 17a i 17b znajdują się w komunikacji płynowej, poprzez odpowiednie górne zawory dozujące odpowiednio 21a i 2Ib, z (elastycznymi) przewodami dozującymi odpowiednio 22a i 22b, z których każdy znajduje się we wspólnej komunikacji płynowej z wylotem dozującym 23. Pomiędzy powierzchnią górną dolnej części korpusowej 2 i powierzchnią dolną górnej części korpusowej 4 znajduje się sprężyna 24, która jest utrzymywana na miejscu przez pręt prowadzący 25, którego górny koniec jest zamontowany na powierzchni wewnętrznej części nasadkowej 4 i ślizgowo zamontowany w przewodzie 5. Pręt prowadzący 25 posiada powiększony dolny koniec 25a, do którego jest przymocowany górny koniec sprężyny 24.

Podczas pracy, śruby regulacyjne 1 la i 1 Ib są obracane o wielkość, która podnosi pojemniki Ma i 14b do wysokości, która określa pożądaną objętość zestawów farmakologicznych 16a i 16b, która może być przesłana z odpowiednich pojemników Mai Mb do komór utworzonych odpowiednio przez wydłużenie cylindryczne 17a i tuleję 19a, oraz wydłużenie cylindryczne 17b i tuleję 19b, których objętości określają odpowiednie pojedyncze dawki progestagenu i i estrogenu dozowane z pojemników Ma i Mb, którego zespół odmierzający 4 jest dociskany całkowicie do dołu na dolną częścią korpusową 2.

185 848

Pojedyncza odmierzona dawka mieszaniny zestawów farmakologicznych 16a i 16b w pojemnikach 14a i 14b jest dozowana z dozownika poprzez dociskanie zespołu odmierzającego 4 do dolnej części korpusowej 2. Wolne przestrzenie A^a i A^b poszczególnych części pierwszej i drugiej zespołu odmierzającego 4, tworzone przez odcinki pomiędzy górnymi zaworami dozującymi odpowiednio 21a i 2Ib a górną powierzchnią, wierzchu dolnej części korpusowej 2 tworzą taki odcinek, że tuleje 19a i 19b mogą być przesuwane do dołu na wydłużenia odpowiednio 17a i 17b, a odcinek, o który, pojemniki Mai 14b zostały podniesione przez śruby lla i llb, określa objętość zestawów farmakologicznych 16a i 16b, która może być przesłana z pojemników 14a i 14b do wydłużeń 17a i 17b, a stamtąd do tulei 19a i 19b, kiedy zespół odmierzający 4 jest dociskany do dołu na część korpusową 2 dozownika 1. Dolne zawory 18a i 18b zapobiegają przemieszczaniu przesłanych w ten sposób zestawów z powrotem do pojemników 14a i 14b, a zawory góme 21a i 21b umożliwiają dozowanie przesłanych w ten sposób zestawów przez wylot dozujący 23.

Zespół odmierzający 4 jest przesuwany z powrotem do jego wydłużonego położenia odmierzającego przez sprężynę 24. Kiedy powróci on do tego położenia, w obudowach 2a i 2b jest wytwarzane podciśnienie, które powoduje wciągnięcie zawartych w nich zestawów do wydłużeń 17a i 17b, co z kolei powoduje wciągnięcia zestawów znajdujących się w wydłużeniach do tulei 19a i 19b, w ten sposób wypełniając je po raz kolejny, oraz dostarczając odmierzoną pojedynczą dawkę progestagenu i estrogenu, która może być dozowana, kiedy zespół odmierzający w postaci nasadki, jest znowu dociskany do dołu na dolną część korpusową 2.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig.l, zespół odmierzający 4 jest zwalniany z jego położenia dolnego na korpusie dolnym 2 poprzez ściskanie ścianek bocznych zespołu odmierzającego 4, co powoduje rozłączenie występów 4a i 4b z ich połączenia z zębatymi paskami 3a i 3b po bokach obudów 2a i 2b.

W alternatywnym przykładzie wykonania (nie pokazanym), dostarczony jest mechanizm zabezpieczający, zapewniający, że każda dozowana dawka jest pełną dawką progestagenu i estrogenu, przy czym występy 4a i 4b są zastąpione elementem naładowanym sprężyście, zamontowanym w oddaleniu od powierzchni wewnętrznej ścianki bocznej zespołu odmierzającego 4, a część górna ścianek bocznych obudów 2a i 2b, na których są zamontowane paski zębate 3a i 3b, zbiega się w kierunku ich górnych końców tak, że te paski zębate znajdują się w położeniu nierównoległym względem pasków zębatych zamontowanych na powierzchni wewnętrznej zespołu odmierzającego 4, a te pierwsze zmuszają te drugie do przyjęcia położenia równoległego, w wyniku naładowania sprężystego tych drugich, kiedy nasadka jest przemieszczana do dołu na dolną część korpusową 2 dozownika 1, w celu dozowania pojedynczej dawki zestawów farmakologicznych. Nierównoległe położenie odpowiednich pasków zębatych umożliwia ruch nasadki do dołu, ale zapobiega ruchowi do góry, do czasu aż nasadka zostanie dociśnięta do dołu na dolną część korpusową 2 do pełnego zakresu, w którym to punkcie rozłączają się one i staje się możliwy ruch do góry. W dalszym alternatywnym przykładzie wykonania (nie pokazanym), zarówno występy 4a i 4b jak i paski zębate 3a i 3b nie są zastosowane, a dozownik 1 jest opatrzony takimi instrukcjami, że. w celu zapewnienia dozowania pełnej pojedynczej dawki, nasadka nie powinna być zwalniana po dociśnięciu jej do dołu na dolnej części korpusowej 2 do czasu, aż zostanie ona dociśnięta do dołu do maksymalnego możliwego zasięgu.

Na fig. 2 i 3, przedstawiony jest drugi przykład wykonania dozownika 30 według wynalazku ukształtowany jako podwójny dozownik maści, który zawiera głowicę dozującą 31 posiadającą zespół odmierzający 32, przedstawiony w perspektywie na fig. 3a, który jest obracany na kołku obrotowym 33 pomiędzy dwoma kołnierzami 34 i 35, które stanowią jedną część z podstawą 36. Na podstawie 36 są usytuowane posiada dwie części pierwszą i drugą zespołu odmierzającego, które zawierają odpowiednio kanały 37 i 38, które komunikują się z przewodami zaworowymi 39 i 40 na łukowatej powierzchni styku 41 zespołu odmierzającego 32, kiedy znajduje się on w położeniu zaznaczonym na fig.3 linią ciągłą. Kiedy zespół odmierzający 32 znajduje się w położeniu zaznaczonym na fig. 3 linią przerywaną, otwarte końce przewodów zaworowych 39 i 40 są odsłonięte tak, że znajdująca się w nich maść może być dozowana z dozownika 30.

185 848

W zespole odmierzającym 32 znajduje się para tłoków odmierzających i dozujących 42 i 44, które są zamontowane w kanałach cylindrycznych 45 i 46 ukształtowanych w korpusie zaworowym 24 i ustawionych w jednej linii z przewodami zaworowymi 33 i 34. Tłoki 40 i 42 są połączone poprzez pręty 47 i 48 z parą rączek 50 i 51, które po dociśnięciu, kiedy zespół odmierzający 24 znajduje się w jego położeniu dozowania przedstawionym linią przerywaną na fig. 3, popychają tłoki do dołu do odpowiednich kanałów cylindrycznych pierwszego 45 i drugiego 46.

Podstawa 36 dozownika 30 posiada parę nagwintowanych otworów wlotowych 53 i 54, w których są umieszczone pojemniki pierwszy 55 i drug 56 w postaci tub z maścią. Według niniejszego wynalazku, pierwszy pojemnik 55 jest wypełniony pierwszą maścią 58 zawierającą progestagen, a drugi pojemnik 56 jest wypełniony drugą maścią 59 zawierającą estrogen albo odwrotnie. Po ściśnięciu pierwszego pojemnika 55, maść 58 jest wyciskana przez kanał 37 do przewodu zaworowego 39 w zespole odmierzającym 32 w celu naładowania zespołu odmierzającego. Pierwszy kanał cylindryczny 45 jest odpowietrzany w tradycyjny sposób przez odpowietrznik o małej średnicy (nie pokazany), który jest wystarczająco mały, aby wypuścić powietrze przez górny koniec przewodu zaworowego 39, ale zbyt mały, aby umożliwić łatwe wyciśnięcie przez niego pierwszej maści 58. Podobnie, druga maść 59 jest dozowana z drugiego pojemnika 56 poprzez ściskanie drugiego pojemnika 56 i przeciskanie drugiej maści 59 przez kanał 38 w podstawie 36 dozownika 30 do przewodu zaworowego 34 w zespole odmierzającym 32. Jak widać na fig.2 i 3, tłoki 40 i 42 posiadają korki 42a i 42b zamontowane na ich odpowiednich dolnych końcach, przy czym ten drugi jest dłuższy niż pierwszy, w ten sposób zmniejszając objętość wewnętrzną przewodu zaworowego 39 w porównaniu z objętością przewodu zaworowego 40. W rezultacie mniej pierwszej maści 58 jest wyciskanej do zespołu odmierzającego 32 kiedy pierwszy pojemnik 56 jest ściskany, niż drugiej maści 59 kiedy drugi, pojemnik 55 jest ściskany. Korki te mogą być wymieniane poprzez usunięcie kołka 33, w ten sposób umożliwiając odłączenie zespołu odmierzającego 32, oraz zastąpienie odpowiedniego z korków 40a i 42b innym korkiem o innej długości, który zmniejsza albo zwiększa dawkę estrogenu albo progestagenu o pożądaną wielkość, poprzez zmniejszenie albo zwiększenie ilości maści pierwszej 58 albo drugiej 59, która i może być wyciskana do odpowiednich kanałów cylindrycznych 45 i 46.

W celu dozowania dawki z pożądanymi ilościami progestagenu i estrogenu, zespół odmierzający 32, z kanałami cylindrycznymi 45 i 46 wypełnionymi maścią odpowiednio 58 i 59, jest obracany dookoła kołka obrotowego 33 do położenia przedstawionego na fig.3 linią przerywaną, a gałki albo przyciski 50 i 51 są naciskane w celu wypchnięcia progestagenu i estrogenu przez otwory końców kanałów cylindrycznych 45 i 46 na, na przykład, rękę pacjenta, gdzie podwójna dawka może być zmieszana, a następnie podana.

W przykładzie wykonania z fig.4 i 5, dwukomorowa tuba 60 na maść posiada ściankę wewnętrzna 62, która dzieli tubę dwukomorową 60 na pojemniki pierwszy 64 i drugi 66. Dwukomorowa tuba 60 dla maści posiada szyjkę 68 z otworem 70, przez który przechodzi ścianka wewnętrzna 62.

Zespół odmierzający 72, także pokazany na fig.6, jest zatrzaśnięty na szyjce 68 poprzez połączenie z pierścieniowym żebrem 73 wystającym z szyjki 68. Zespół odmierzający 72. posiada wycięcie 75, które łączy się z pojedynczym żebrem na nagwintowanej szyjce 68 tak, że jest zawsze tak samo zorientowana względem ścianki wewnętrznej 62.

Zespół odmierzający 72 posiądą ściankę działową 77 ustawioną w jednej linii ze ścianką wewnętrzną 62, którą tworzy w zespole odmierzającym 72 podzieloną matrycę wyciskającą, posiadającą zagłębienie pierwsze 76 i zagłębienie drugie 78, które posiadają otwory wylotowe odpowiednio 80 i 82. Otwór wylotowy 80 posiada otwór wylotowy 82 o większym przekroju, w wyniku tego, że część 87 ścianki zewnętrznego zespołu odmierzającego 72 tworząca otwór wylotowy 80 jest cieńsza niż część 85, która tworzy otwór wylotowy 82. Otwory wylotowe 80 i 82 są zamknięte nasadką 83, przedstawioną na fig.4 w położeniu zamkniętym, a na fig.5 w położeniu otwartym, obracaną na zawiasie 84.

Po zawinięciu na dole tuby 60 z dwoma pojemnikami dla maści w sposób pokazany na fig.5, maści przechowywane w przedziałach 64 i 66 przechodzą przez zagłębienia 76 i 78

185 848 z różnymi prędkościami i są dozowane z dyszy 72 w różnych objętościach. Zgodnie z tym, jeśli zagłębienie 64 jest wypełnione zestawem zawierającym progestagen, a zagłębienie 66 jest wypełnione zestawem zawierającym estrogen, dozowana jest podwójna dawka o różnych objętościach dwóch zestawów. Stosunek estrogenu 89 do progestagenu 88 w pojedynczej dawce jest zmieniany po prostu poprzez wymienianie zespołu odmierzającego 72 na zespół odmierzający 72a albo 72b posiadający inne ukształtowanie ścianek, jak pokazano na fig. 7 i 8 tak, że objętości zestawów z zagłębień 76 i 77 są dozowane z różną prędkością Na przykład, poprzez wymianę zespołu odmierzającego 72 na zespoły odmierzające 72a albo 72b, pokazane odpowiednio na fig.7 i 8, stosunek progestagenu do estrogenu w pojedynczej dawce zwiększa się o określoną wielkość.

Jak pokazano na fig.9, w trzecim przykładzie wykonania do tuby 60 z dwoma pojemnikami typu przedstawionego na fig.4 i 5, zawierającej zestaw zawierający estrogen 101 w jednym przedziale, a zestaw zawierający progestagen 102 w drugim, jest dołączony arkusz wskaźnikowy 106. Tak jak w przykładzie wykonania przedstawionym na fig.9, arkusz wskaźnikowy 106 może być jednym z wielu arkuszy jednorazowego użytku w postaci podkładki i może być ukształtowany z takich samych materiałów jak w przykładzie wykonania. Arkusz wskaźnikowy 106 posiada na jego powierzchni pojedynczy wykres 104 z oznaczeniami liniowymi 110, które oznaczają różne pojedyncze kombinowane dawki estrogenu i progestagenu, na przykład dawkę standardową oznaczona cyfrą „1”, oraz dawki mniejsze i większe oznaczone ułamkami. Połączona substancją wyciskana 100 składająca się z zestawu zawierającego estrogen 101 i z zestawu zawierającego progestagen 102 jest przedstawiona na fig. 10 podczas układania na arkuszu wskaźnikowym 106.

Lekarz zapisuje początkową pojedynczą dawkę estrogenu i progestagenu poprzez określenie długości substancji wyciskanej 100, która powinna być ułożona na wykresie 104 jako pojedyncza dawka. W celu zwiększenia albo zmniejszenia dawki estrogenu i progestagenu, jednocześnie utrzymując stały ich stosunek, w odpowiedzi na jeden albo więcej symptomów wykazywanych obecnie przez pacjenta podczas hormonalnej terapii zastępczej, lekarz poleca pacjentowi zmianę długości substancji wyciskanej 100, która jest układana na arkuszu wskaźnikowym 106 jako pojedyncza dawka. W celu zmiany dawki tylko estrogenu albo tylko progestagenu w pojedynczej dawce samodzielnie podawanej przez pacjentą zespół odmierzający 72 jest zastępowany przez lekarza prowadzącego, albo przez pacjenta, zespołami odmierzającymi 72a albo 72b przedstawionymi na fig.7 i 8, które odpowiednio zmieniają przekrój części 101 albo 102 substancji wyciskanej, która jest układana przez pacjenta na arkuszu 106.

Czwarty przykład wykonania przedstawiony na fig. 10 jest dozownikiem zawierającym dwa pojemniki 90 i 92 w postaci oddzielnych tub, oraz zespół odmierzający 98 w postaci arkusza wskaźnikowego. Pierwszy pojemnik 90 jest wypełniony pierwszym zestawem farmakologicznym 94 w postaci maści zawierającej estrogen, a drugi pojemnik 92 jest wypełniony drugim zestawem farmakologicznym 95 w postaci maści zawierającej progestagen. Arkusz wskaźnikowy może być jednym z wielu arkuszy jednorazowego użytku w postaci podkładki i może być ukształtowany z papieru, albo być pojedynczym arkuszem wielorazowego użytku ukształtowanym z trwałego materiału zmywalnego, takiego jak polietylen, polipropylen albo żywica akrylowa. Arkusz wskaźnikowy posiada na jego powierzchni parę wykresów 96 i 97 z oznaczeniami liniowymi 100, które odpowiednio oznaczają różne pojedyncze dawki estrogenu i progestagenu, na przykład dawkę standardową oznaczoną cyfrą „1”, oraz dawki mniejsze i większe oznaczone ułamkami. Zestawy farmakologiczne 94 i 95 z zespołu odmierzającego 91 zawierającego estrogen zawarty w pojemnikach 90 i z zespołu odmierzającego 93 zawierającego progestagen zawarty w pojemniku 92 są przedstawiona na fig. 10 jako układane na odpowiednich wykresach 96 i 97.

Lekarz przepisuje dawkę początkową estrogenu i progestagenu poprzez podanie długości zestawu farmakologicznego 94 i 95, która powinna być dozowana przez kobietę, która samodzielnie podaje sobie hormony, na wykresy odpowiednio 96 i 97 jako pojedyncza dawka. Ta identyfikacja może być wzmocniona przez lekarza poprzez pokolorowanie odpowiednich części wykresów 96 i 97, jak to pokazano za pomocą kreskowania na fig.7. W celu zmiany tej dawki, w odpowiedzi na jeden albo więcej symptomów obecnie wykazywanych przez

185 848 pacjenta poddawanego hormonalna terapia zastępcza, lekarz poleca pacjentowi zmianę długości jednej albo obu zestawów farmakologicznych 94 i 95 tak, że ilość jednego albo obu z estrogenu i progestagenu w samodzielnie podawanej przez pacjenta pojedynczej dawce jest zwiększana albo zmniejszana, zgodnie z tym co uważa za stosowne lekarz.

Piątym przykładem wykonania przedstawionym na fig. 11 jest podwójny dozownik 110 zawierający dwa zestawy, farmakologiczne 124A, 124B dozowanej substancji w postaci pałeczek stałych i zespół odmierzający 112. Na podstawie dozownika 110 jest zamontowana para członów dozujących 114A i 114B typu szminkowego, z których każdy posiada stacjonarną podstawę tubową odpowiednio 116A i 116B, sztywno, ale usuwalnie umocowaną w otworze (nie pokazanym) w ściance bazowej 119 dozownika 110. W podstawie każdego z członów dozujących 114A i 114B jest obrotowo zamontowane tradycyjne pokrętło odpowiednio 120A i 120B, zamocowane w cylindrycznych pojemnikach pierwszym 122A i drugim 122B dla zestawów farmakologicznych 124A i 124B do smarowania zawierających odpowiednio estrogen i progestagen. Pojemniki 122A i 122B są połączone poprzez tradycyjny mechanizm śrubowy (nie pokazany) z podstawami tubowymi odpowiednio 116A i 116B tak, że obracanie pokręteł 120A i 120B będzie podnosiło (albo obniżało) pojemniki 122A i 122B, oraz zestawy farmakologiczne 124A, 124B tak, że końce odpowiednio 126A i 126B tych drugich będą wystawały ponad powierzchnię 125 dozownika 110 (albo będą zagłębione poniżej niej).

Zespół odmierzający 112 posiada wystającą powierzchnię wewnętrzną 127, która umożliwia umieszczenie nasadki na odpowiednio wyciętej części górnej 128 dozownika 110, oraz zakrzywioną górną powierzchnię wewnętrzną 130, która dostosowuje się do powierzchni 125 dozownika 110. W górnej powierzchni 130 znajdują się zagłębienia 132A i 132B, które są ustawione w jednej linii z zestawami farmakologicznymi 124A i 124B, oraz które określają, kiedy zespół odmierzający 112 jest zamontowany na dozowniku 110, maksymalną odległość poza powierzchnię 125 dozownika, o którą końce 126A i 126B zestawów farmakologicznych 124A i 125B mogą być przesunięte poprzez obracanie odpowiednich pokręteł 120A i 120B, która w ten sposób określa maksymalną pojedynczą dawkę estrogenu i progestagenu, która może być dozowana. Wkładki 134A i 134B zamontowane we zagłębieniach 132a i 132b zmniejszają tę maksymalną odległość, a w ten sposób także rozmiar pojedynczych dawek.

W postaci zestawowej, zespół odmierzający 112 jest wyposażony w szereg wkładek, oznaczonych numerami dawek albo rozróżniającymi kolorami, podobnych do wkładek 132A i 132B, ale o różnej grubości. Lekarz prowadzący albo aptekarz wkładają odpowiednią wkładkę albo wkładki we fragmenty zagłębione 132A i 132B, które przepuszczają odpowiednie długości zestawów farmakologicznych 124A i 124B, które mają być dozowane, poza powierzchnię 125 dozownika, które w ten sposób mogą być podawane na skórę w celu przezskómego podawania pojedynczej dawki.

W szóstym przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 12 podwójny dozownik 110 zawiera dwa zestawy farmakologiczne 124A, 124B w postaci pałeczek dozowanej substancji i zespół odmierzający 112, oraz inne odpowiednio ponumerowane elementy, które działają w identyczny sposób. Dodatkowo ten przykład wykonania posiada zespół zabezpieczający, który zapobiega dozowaniu zestawów farmakologicznych 124a i 124b, jeśli zespół odmierzający 112 nie jest zamontowany na dozowniku 110, w ten sposób unikając możliwości, że kobieta samodzielnie dozująca lek „naocznie sprawdzi” ilości 126a i 126b zestawów farmakologicznych 124a i 124b dozowanych jako pojedyncza dawka. Zespół zabezpieczający zawiera pręt 136 zamontowany na powierzchni wewnętrznej zespołu odmierzającego 112 tak, że wystaje do dołu w kierunku, ale powyżej korpusu 119 dozownika 110, pomiędzy członami dozującymi 114a i 114b, oraz współosiowo z otworem 137 w powierzchni górnej 125 dozownika 110. Wewnątrz dozownika 110, współosiowo z prętem 136 i pomiędzy członami dozującymi 114a i 114b, jest zamocowany, w sposób umożliwiający ruch pionowy, drugi pręt 138 posiadający płytę powierzchniową 138a na jego górnym końcu, która kontaktuje się z powierzchnią wewnętrzną ścianki 125 dozownika 110 i zapobiega jego wystawaniu przez otwór 137. Pręt 138 wy staje do dołu i kontaktuje się z płytą bazową 140, umieszczoną współosiowo nad otworem 144 w ściance dolnej dozownika 110. Na dolnej powierzchni płyty bazowej 140 jest zamontowany trzeci pręt 142, który wystaje do dołu i przechodzi przez otwór 144 leżący

185 848 na jednej płaszczyźnie z powierzchnią zewnętrzną ścianki dolnej korpusu 119 dozownika 110. Płyta bazowa 140 jest utrzymywana w sposób dociskający ją do góry do dolnego końca pręta 138 i w pierwszym położeniu blokującym przez sprężynę 142 zamontowaną na i wystającą do góry z powierzchni wewnętrznej ścianki dolnej korpusu 119 dozownika 110, kiedy nasadka 112 nie jest umieszczona na dozowniku 110, Na dolnym końcu trzeciego pręta 142 jest zamontowany pręt blokujący 146, który jest wpasowany pomiędzy wiele zębów 148a i 148b znajdujących się na obwodzie pokręteł 120a i 120b, oraz jest dociskany przez sprężynę 145 do góry do pierwszego położenia blokowania, co zapobiega obracaniu się pokręteł, kiedy nasadka 112 nie jest zamontowana na dozowniku 110, oraz który jest dociskany do dołu i wystaje poza zęby do drugiego położenia nie-blokującego, które umożliwia pokrętłom obracanie, kiedy nasadka jest zamontowana na dozowniku.

Dzienne dawki są dozowane i podawane w taki sam sposób jak w piątym przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 11.

W innej odmianie (nie pokazanej) zespół odmierzający posiada dwa położenia, w których może być on zamontowany na dozowniku, a mianowicie pierwsze położenie nasadzone, które chroni górną powierzchnie 125 dozownika 110, kiedy dozownik nie jest używany, oraz utrzymuje pręt blokujący 146 w jego położeniu zablokowanym pokazanym na fig. 12 (co zapobiega obróceniu pokręteł 120a i 120b), oraz drugie położenie odmierzające opisane powyżej, które wymaga dociśnięcia zespołu odmierzającego na dozownik 110 poza jej położenie nasadkowe i przesuwa pręt blokujący 146 poza zęby 148a i 148b tak, że pręty 120a i 120b mogą być obrócone.

Chociaż pierwsze cztery przykłady wykonania są ukształtowane w celu dozowania zestawów farmakologicznych zawierających hormony stosowanych w sposobie według niniejszego wynalazku, które posiadają postać maści, dla osób, znających temat będzie jasne, że mogą być one przystosowane do stosowania dla bardziej lepkich zestawów, które tworzą twarde, pigułko we albo pałeczkowe substancje wyciskane, które mogą być podawane doustnie. Dla osób znających temat, do których jest skierowany wynalazek, będzie także jasne, że dozowniki i zestaw według niniejszego wynalazku mogą być także stosowane do antykoncepcji doustnej dla kobiet płodnych, na przykład kiedy możliwe jest, że zmieniona będzie dawka tylko estrogenu albo progestagenu, albo kiedy pożądane jest podawanie progestagenu tylko przez kilka wybranych dni cyklu menstruacyjnego, albo kiedy pożądane jest dodanie leku hamującego progestagen podczas jego wybranych dni, jednocześnie utrzymując niezmienione dawki estrogenu i progestagenu.

Tak jak go tu używano, termin ,,menopauza” i „menopauzalny” obejmują zarówno stany około-menopauzalne jak i post-menopauzalne; „odmierzane” oznacza odmierzane wizualnie albo określone mechanicznie; „równocześnie” oznacza jednocześnie albo zaraz po sobie; „kolejne dawki” oznaczają dawki, które są podawane w odstępach czasowych, zwykle codziennie; „długi okres czasu” oznacza dłużej niż miesiąc i obejmuje okresy od kilku miesięcy do kilku lat; „powierzchnia dostarczania” oznacza powierzchnię przystosowaną do podawania pojedynczej dawki, na którą dozowane są pojedyncze dawki zestawów przyswajanych farmakologicznie, oraz która jest stosowana do przenoszenia pojedynczych dawek do miejsca ich podania; „miejsce podania” oznacza obszar ciała, na który, jest podawany zestaw farmakologiczny do hormonalna terapia zastępcza, na przykład obszar skóry albo inny obszar miejscowy, kiedy zestaw farmakologiczny jest przystosowany do podawania miejscowego, albo jamę gębową albo pochwową kiedy zestaw farmakologiczny jest przystosowany do podawania doustnego albo doodbytniczego albo dopochwowego; „płynny” oznacza postać dozowaną albo nie-ziamistą „nie-ziamisty” oznacza nie-stały; smarowanie oznacza podawanie poprzez wcieranie w skórę; „wyciskanie” oznacza dozowanie za pomocą siły mechanicznej ze źródła wielo-dawkowego jako substancji wyciskanej posiadającej określone ukształtowanie fizyczne przynajmniej podczas okresu pomiędzy jej dozowaniem i przesyłaniem na powierzchnię dostarczenia; „sztywna substancja wyciskana” oznacza substancję, która posiada stabilne ukształtowanie fizyczne; „płynna substancja wyciskana” oznacza substancję, która posiada niestabilne ukształtowanie fizyczne, to znaczy taka, która ulega w dostrzegalny sposób

185 848 spłaszczeniu pod działaniem grawitacji; a „arkusz” oznacza błony, materiały tkane i nie-tkane oraz papier.

Dozownik według wynalazku stosuje się w następujący sposób.

Wyciska się z pierwszego źródła pierwszy zestaw farmakologiczny zawierający wiele nie-ziamistych dawek estrogenu, który jest dozowany jako kolejno odmierzane pojedyncze dawki. Wyciska się jednocześnie z drugiego źródła drugi zestaw farmakologiczny zawierający wiele nie-ziamistych dawek progestagenu. Dostarcza się wyciskane zestawy farmakologiczne na powierzchnię, na która zestawy są dostarczane z ich odpowiednich źródeł.

W różnych przykładach wykonania niniejszego wynalazku kolejnymi dawkami są dawki dzienne zestawów farmakologicznych, którymi są substancje pół-stałe, które są wyciskane jako sztywne substancje wyciskane, albo lepkie i płyny, które są wyciskane jako płynne substancje wyciskane. Zestawy farmakologiczne są przystosowane do podawania przezskómego, przy czym korzystnie zawierają czynnik wzmacniający absorpcję przezskómą i są przystosowane do podawania poprzez wcieranie w skórę albo poprzez nakładanie zestawów farmakologicznych na powierzchnie plastra, który posiada powierzchnie z przylepcem, a następnie przyklejenie plastra do skóry pacjenta. Zestawy farmakologiczne mogą być przystosowane do przyjmowania doustnego, oraz być lepkimi płynami. W tym przypadku stosuje się dozownik przystosowany do wkładania do ust kobiety albo zestawy farmakologiczne mogą być nielepkimi substancjami pół-stałymi, a dozownik jest przystosowany do wydzielania na rękę kobiety. Dozownik korzystnie może zawierać ręcznie poruszaną pompkę do wydzielania zestawu farmakologicznego.

Pierwszym i drugim źródłem zestawów farmakologicznych są zwykle oddzielne przedziały jednostkowego dozownika, z którego równocześnie są wyciskane indywidualne dawki każdego zestawu farmakologicznego, zarówno jako dwie oddzielne substancje wyciskane, albo korzystnie jako pojedyncza, zmieszana substancja wyciskana. Każde ze źródła pierwszego i drugiego jest zawarte w pojemniku przystosowanym do otwierania przez lekarza prowadzącego w celu zmiany wielkości indywidualnych dawek tylko jednego albo obu z estrogenu i progestagenu.

Gdy powierzchnią dostarczania jest ręka kobiety, estrogen i progestagen są podawane poprzez wcieranie dozowanych zestawów w obszarze skóry, na którym ma mieć miejsce przezskóme podawanie hormonów. Gdy powierzchnią dostarczania jest arkusz, zestawy zawierające hormony są przekazywane na skórę kobiety poprzez nakładanie ich na powierzchnię arkusza utrzymującą dawki estrogenu i progestagenu, która to powierzchnia opcjonalnie zawiera także oznaczenia, które identyfikują odpowiednie dawki estrogenu i progestagenu, które są zawarte w ilości substancji wyciskanej nałożonej na tą powierzchnię, i/lub obszar z przylepcem otaczający obszar, na który jest nakładana substancja wyciskana albo substancje wyciskane, który jest przystosowany do przyklejania arkusza do skóry kobiety. Odmierzone ilości zestawów farmakologicznych są dozowane z dozownika przechowującego w pojemniku pierwszym i drugim, przy czym dozownik zawiera środki mechaniczne do zmieniania objętości zestawu farmakologicznego, który ma być dozowany z jednego albo obu pojemników jako pojedyncza dawka, które to środki korzystnie czynią to poprzez zmienianie objętości zestawu farmakologicznego, który jest dozowany z pojemnika pierwszego albo drugiego, poprzez zmienianie zarówno długości jak i średnicy zestawu zawierającego estrogen albo zawierającego progestagen, który jest wyciskany z dozownika jako pojedyncza dawka.

Powierzchnia dostarczania może być arkuszem z naniesionymi na jego powierzchni instrukcjami, służącym do nakładania na niego wybranych ilości pierwszego i drugiego zestawu farmakologicznego, który to arkusz opcjonalnie zawiera wskaźnik wizualny nadrukowany na powierzchni arkusza, który oznacza ilość każdego zestawu farmakologicznego, która ma być nakładana na arkusz. Każdy z zestawu pierwszego i drugiego jest przystosowany do adsorpcji przezskómej zawartego w nim hormonu, kiedy zestawy są nałożone na skórę, a opcjonalnie arkusz jest także plastrem przystosowanym do naklejania na skórę tak, że jego powierzchnia zawierająca pojedyncze dawki estrogenu i progestagenu styka się ze skórą a na jego powierzchni jest nadrukowany wskaźnik wizualny.

185 848

Zestawy farmakologiczne stosowane w sposobach dla wyrobu wytwarzanego według niniejszego wynalazku zawierają estrogen i progestagen.

Przykładami estrogenów, które mogą być zastosowane w niniejszym wynalazku (przedstawione dawki są doustne; dawki przezskóme będą się od nich różnić zgodnie ze skutecznością wchłaniania zastosowanego nośnika), są etynyloestradiol i mestranol (5+15 mcg/dzień), estradiol i jego estry, na przykład walerianian, octan, benzoesan i undecyl (0,5+4 mg/dzień), estriol, bursztynian estriolowy, polifosforan estriolowy (2-+8 mg), estron, siarczan estronowy i estrogeny, sprzężone (0,3+1,2 mg/dzień). Spośród powyższych, preferowany jest etynyloestradiol, estrogeny sprzężone, estron, a zwłaszcza 17p-estradiol.

Przykładami progestagenów, które mogą być zastosowane w niniejszym wynalazku (przedstawione dawki są doustne; dawki przezskóme będą się od nich różnić zgodnie ze skutecznością wchłaniania zastosowanego nośnika), są progesteron mikronizowany (100+200 mg/dzień), noretysteron i jego estry, na przykład octan (0,5+-2 mg/dzień), norgestrel (80+250 mcg/dzień), lewonorgestel (40+125 mcg/dzień), octan chlormadinonu (1+2 mg/dzień), octan cyproteronu (1+2 mg/dzień), desogestrel, 3-ketodesogestrel (40+120 mcg/dzień), drospirenon (1-+3 mg/dzień), norgestimat, albo gestroden (20+80 mcg/dzień).

Spośród powyższych, preferowany jest gestoden, lewo-norgestrel, 3-ketodesogestrel, drospirenon, a zwłaszcza gestoden, lewo-norgestrel i 3-ketodesogestrel.

Zestawy farmakologiczne według niniejszego wynalazku zawierają, na przykład, 17p-estradiol w stężeniu 2%, albo lewo-norgestrel na przykład w stężeniu 1%, albo biologicznie im odpowiadające stężenie, odpowiednio, innego estrogenu albo progestagenu. Ilości wynoszące 0,25+1 g każdego ze składników powinny być wystarczające do zapewnienia uwalniania i pochłaniania minimalnych dziennych dawek terapeutycznych równych w przybliżeniu 50 mcg 17p-estradiolu i około 40 mcg lewo-norgestrelu.

Zestawy farmakologiczne stosowane w sposobie według, niniejszego wynalazku i znajdujące się w dozowniku według niniejszego wynalazku zawierają wiele dawek estrogenu albo gestagenu w postaci nie-ziamistej tak, że mogą być z niego dozowane indywidualne dawki o dowolnym pożądanym rozmiarze, to znaczy są one wyciskanymi lepkimi płynami, które na przykład będą płynąć po przeniesieniu na powierzchnię dostarczania, albo wyciskanymi substancjami pół-stałymi, na przykład żelem, maścią albo kremem, który jest wymiarowo stabilny na powierzchni dostarczania, podczas okresu pomiędzy wyciśnięciem i nałożeniem na skórę, albo smarowaną substancją stałą podobną do dezodorantu w sztyfcie. Kiedy zestawem jest lepki płyn, korzystnie posiada on lepkość 2-+100Pa*s, korzystniej 5+50 Pa*s tak, że może on być dozowany przez dozownik pompowy taki jak dla płynów kosmetycznych i podawany poprzez rozsmarowywanie na skórze poprzez wcieranie(podawanie miejscowe). Kiedy zestawem jest substancja półstała, posiada ona korzystnie lepkość 50+500 Pa*s tak, że może być ona wyciskana jako pasta i podawana zarówno drogą doustną jak i przezskómą. Zestawy korzystnie posiadają wartości mikropenetracj i mniejsze niż 1000 mm x 1 10¹, a korzystnie większe niż 1000 mm χ 10¹. Mierzone inną metodą (test tensometrowy) wartości tensometryczne mieszczą się wzakresie od 200 mm² bardziej lepkie) do 4000 mm² (bardziej płynne), a korzystnie więcej niż 4000 mm². Nie ma wyraźnego rozróżnienia pomiędzy bardzo lepkim płynem wyciskanym i bardzo miękką wyciskaną substancją półstałą. Obie z nich sąostępne dla celów niniejszego wynalazku.

Czynnik, w którym estrogen albo progestagen są rozpuszczane albo zawieszane, może być wodny, jeśli wybrany hormon jest stabilny w przechowywaniu, albo nie-wodny, na przykład etanol albo metanol, oraz może zawierać jeden albo więcej nośników farmakologicznych, środków wspomagających albo zarobek tradycyjnie stosowanych w zestawach przystosowanych do przezskómego podawania leków, oraz obejmować dowolne znane takie materiały, na przykład dowolny płyn, żel, rozpuszczalnik, rozcieńczalnik, roztwarzalnik albo tym podobny, który jest nietoksyczny i który nie reaguje z innymi składnikami zestawu w destrukcyjny sposób. Przykładami odpowiednich środków wspomagających są wodą płynne trój estry gliceryny z kwasami tłuszczowymi o małej masie cząsteczkowej albo estry woskowe, niższe alkanole, oleje naturalne, takie jak olej kukurydziany, olej arachidowy, olej sezamowy, olej rycynowy albo produkty ich skraplania z tlenkiem etylenu, oraz tym podobne, węglowo

185 848 dory, takie jak farmaceutyczny olej mineralny, krzemiany, emulgatory, takie jak jednoglicerydy, albo dwuglicerydy kwasów tłuszczowych, pochodne kwasów fosfolipidowych, takie jak lecytyna albo kefalina, poliglikole alkilenowe, takie jak poliglikol etylenowy, fazy wodne, do których został dodany środek spęczniający, taki jak karboksymetyloceluloza sodową alginian sodowy, poliwinylopirolidon itp., oraz do których, dodatkowo, mogą być dodane czynniki rozpraszające albo emulsyfikatory, takie jak lecytyną pochodne polieksyetylenowe i tym podobne. Środki wspomagające mogą dodatkowo zawierać dodatki, takie, jak środki konserwujące, stabilizujące, czynniki zwilżające, emulsyfikatory itd. Zestaw korzystnie zawiera także czynnik wzmacniający wchłanianie przezskóme, który może także służyć za składnik nośnikowy. Kiedy zestaw jest pół-stały, korzystnie stosowany jest tradycyjny czynnik pomagający w wyciskaniu, który zmniejsza energię wymaganą do wyciśnięcia zestawu.

Chociaż wynalazek wykorzystuje, w korzystnym przykładzie wykonanią zestaw farmakologiczny przystosowany do samodzielnego podawania przezskómego estrogenu i progestagenu w hormonalna terapia zastępczą dla osób znających temat będzie jasne, że zasadą na której bazuje wynalazek, to znaczy stosowanie zestawów farmakologicznych zawierających wiele dawek estrogenu i progestagenu w postaci dawek nie-jednolitych, to znaczy wyciskanej substancji półstałej albo lepkiego płyną a nie tabletki, pigułki, drażetki albo plastra przezskórnego zawierającego pojedynczą dawkę estrogenu i progestagenu, w połączeniu ze środkami dawkującymi, dzięki czemu indywidualna dawka każdego z hormonów, a korzystnie także ich stosunek może być zmieniany poprzez regulację środków dozujących, może być stosowana w terapii doustnej, dzięki zastosowaniu odpowiedniego nośnika dla hormonów, który jest przystosowany do przyjmowania i przenoszenia zestawu odpowiedniego do wprowadzania do jamy gębowej, na przykład łyżeczki ze wskaźnikiem objętości do pomiaru dawek.

Zestawy farmakologiczne stosowane w sposobie według, niniejszego wynalazku i dozowniki według niniejszego wynalazku są korzystnie podawane poprzez nałożenie na odpowiedni obszar skóry (albo błony). Tak więc zawierają one korzystnie efektywną ilość czynnika wzmacniającego wchłanianie.

Termin „miejscowe”, tak jak jest tutaj stosowany, obejmuje zarówno podawanie przezskóme jak i przezbłonowe.

Termin ilość „efektywna”, kiedy jest tutaj stosowany w odniesieniu do wchłaniania miejscowego (albo przenikania) czynnika wzmacniającego, oznacza ilość, która powoduje znaczne zwiększenie przepuszczalności obszaru skóry albo błony, na który nakładane są zestawy farmakologiczne według niniejszego wynalazku, oraz, odpowiednio, pożądaną głębokość penetracji, prędkość podawanią oraz systematycznie dostarczaną ilość lekarstwa.

Przykładami czynników wzmacniających wchłanianie są te opisane w PCT/US90/01469, to znaczy mieszanina posiadająca jako jej pierwszy składnik eterowy eter jednoetylenowy glikolu dwuetylenowego albo dwumetylenowego, albo oba z nich, na przykład handlowo dostępny Transcutol, a jako drugi składnik estrowy związek o wzorze [CH₃ (CH₂) _mCOO] _nR, w którym n jest liczbą całkowitą wynoszącą 1 albo 2, m jest liczbą całkowitą od 10 do 18, a R to niższy alkil (C,-C₃), który może być zastąpiony lub nie zastąpiony jedną albo dwoma grupami wodorotlenowymi, na przykład składnik estrowy, który zawiera jedną albo dwie reszty kwasu kaprynowego, laurynowego, mirystynowego, palmitynowego albo stearynowego, oraz jedną albo więcej części niższego alkanolu, glikolu etylenowego i glikolu propylenowego, takich jak handlowo dostępny materiał sprzedawany jako „PGML”, który typowo jest mieszaniną samego jednolaurynianu glikolu propylenowego, dwulaurynianu glikolu propylenowego, oraz glikolu propylenowego, laurynianu metylowego albo ich obu. Stosunek (v/v) składników eterowych do estrowych w tym zestawie i czynnika wzmacniającego mieści się w zakresie od około 90:10 do około 10:90, a korzystniej od około 90:10 do około 40:60.

Zestaw farmakologiczny jest dostosowany do terapii dla danego pacjenta i posiada wskaźnik objętościowy do odmierzania indywidualnych dawek estrogenu i progestagenu, jeśli środki dozujące nie posiadają środków odmierzających. Korzystnie są to powierzchnie pary kul dozujących umieszczonych w dozownikach typu „roll-on” z dwoma komorami, porównywalnych z dozownikami dezodorantu z pojedynczymi kulami dozującymi, które są obecnie szeroko stosowane, przy czym pojemność zbiorników znajdujących się poniżej spodu kul

185 848 określa objętości odpowiednich pojedynczych dawek płynów płynnych zawierających hormony, które są z nich dozowane podczas utrzymywania dozownika w położeniu pionowym. Może to być górna powierzchnia podwójnego dozownika typu „pałeczkowego” wkręcanego, którego nasadka zawiera wgłębienia odmierzające, które określają wysokości odpowiednich pojedynczych dawek pary tubek stałych smarowanych żeli, które są dozowane z niej jako pojedyncze dawki zawartych w nich, hormonów, kiedy obrotowe środki dozujące są przekręcane do czasu, aż odpowiednie tubki wypełnią zagłębienia odmierzające w nasadce dozownika. Może być to arkusz papieru, błona z tworzywa sztucznego albo materiał tkany lub nie-tkany, który posiada wskaźniki, które korelują ilość substancji wyciskanej zawierającej estrogen albo progestagen albo oba z nich, które dotyczą dawki zawartego w niej hormonu(ów), kiedy źródło wielu dawek substancji wyciskanej nie posiada urządzenia do odmierzania rozmiaru indywidualnych dawek. Korzystnie, zestaw farmakologiczny jest przystosowany do podawania przezskómego, a powierzchnią dostarczania jest ręka pacjenta przyjmującego hormonalną terapię zastępczą.

Kiedy jako powierzchnia dostarczania do przenoszenia zestawów farmakologicznych do obszaru skóry wybranego do podawania przezskómego hormonów jest zastosowany arkusz albo błona, arkusz albo błona mogą być także zastosowane jako plaster skórny służący do przedłużania czasu kontaktu zestawów ze skórą, w którym to przypadku powierzchnia arkusza albo błony zawierająca na sobie substancję(e) wyciskaną korzystnie posiada także, wzdłuż obwodu obszaru zawierającego substancję(e) wyciskaną, pasek przylepca. Kiedy sposób podawania jest doustny, powierzchnia dostarczania może być jadalna, taka jak arkusz papieru ryżowego, albo błona żelatynowa tak, że powierzchnia dostarczania jest spożywana przez pacjenta tak jak substancja (e) wyciskana. Jest to użyteczne kiedy substancją wyciskaną jest lepki płyn albo lepka substancja pół-stała.

Miejsce podawania zestawu farmakologicznego jest, oczywiście, zdeterminowane przez naturę zestawów farmakologicznych zawierających estrogen albo progestagen, które mogą być przystosowane do podawania doustnego, przezskómego albo przezbłonowego. Preferowane jest podawanie przezskóme. ^T

Powierzchnią dostarczania (podawania) może być ręka samego pacjenta, w przypadku smarowanego zestawu farmakologicznego przystosowanego do podawania przezskómego albo przezbłonowego, albo w przypadku zestawu farmakologicznego pół-stałego przystosowanego do przyjmowania doustnego, albo jeśli zestawem farmakologicznym jest płyn płynny przystosowany do spożywania. Może to być narzędzie, takie jak łyżka, przystosowane do wkładania do jamy ustnej pacjenta, które zawiera wskaźnik objętościowy do odmierzania indywidualnych dawek estrogenu i progestagenu; mogą to być powierzchnie pary kul dozujących umieszczonych w dwukomorowych aplikatorach typu „roll-on”, porównywalnych z dozownikami dezodorantu z pojedynczymi kulami dozującymi, które są obecnie szeroko stosowane, przy czym objętość ich zbiorników znajdujących się pod spodem kul określa objętość odpowiednich pojedynczych dawek płynów płynnych zawierających hormony, które są dozowane z nich podczas utrzymywania dozownika w położeniu pionowym; może to być górna powierzchnia podwójnego dozownika typu „pałeczkowego” wkręcanego, którego nasadka zawiera wgłębienia odmierzające, które określają wysokości odpowiednich pojedynczych dawek pary tubek stałych smarowanych żeli, które są dozowane z nich jako pojedyncze dawki zawartych w nich hormonów, kiedy obrotowe środki dozujące są przekręcane do czasu, aż odpowiednie tubki wypełnią zagłębienia odmierzające w nasadce dozownika; albo też może być to arkusz papieru, błona z tworzywa sztucznego albo materiał tkany lub nie-tkany, który posiada wskaźniki, które korelują ilość substancji wyciskanej zawierającej estrogen albo progestagen albo oba z nich, które dotyczą dawki zawartego w niej hormonu(ów). Korzystnie, zestaw farmakologiczny jest przystosowany do podawania przezskómego, a powierzchnią dostarczania jest ręka pacjenta przyjmującego hormonalną terapię zastępczą.

Kiedy jako powierzchnia dostarczania do przenoszenia zestawów farmakologicznych do obszaru skóry wybranego do przezskómego podawania hormonów jest zastosowany arkusz albo błona, arkusz albo błona mogą być także zastosowane jako plaster skórny służący do przedłużania czasu kontaktu zestawów ze skórą, w którym to przypadku powierzchnia arkusza

185 848 albo błony zawierająca na sobie substancję(e) wyciskaną korzystnie posiada także, wzdłuż obwodu obszaru zawierającego substancje (e) wyciskaną, pasek przylepca. Kiedy sposób podawania jest doustny, powierzchnia dostarczania może być jadalna, taka jak arkusz papieru ryżowego, albo błona żelatynowa tak, że powierzchnia dostarczania jest spożywana, przez pacjenta tak jak substancja(e) wyciskana. Jest to użyteczne kiedy substancją wyciskaną jest lepki płyn albo lepka substancja pół-stała.

Powierzchnią dostarczania może być także powierzchnia dozowania dozownika typu pałeczkowego, z której wydalone zostały pojedyncze dawki estrogenu i progestagenu pochodzące z wnętrza dozownika, na przykład poprzez obracanie oprawek typu szminkowego dla zestawów farmakologicznych w postaci pałeczkowej, które zawierają estrogen i progestagen, do czasu aż pojedyncze fragmenty zaczną wystawać nad tą powierzchnię, i która może być powierzchnią korpusu dozownika albo powierzchnią dozownika rolkowego zamontowaną powyżej końców pałeczek.

Osoby znające temat mogą przy wykorzystaniu powyższego opisu, wykorzystać niniejszy wynalazek w całym jego zakresie. Poniższe korzystne konkretne przykłady wykorzystania dozownika są jedynie ilustrujące, a nie ograniczające w jakikolwiek sposób pozostałą część ujawnienia.

W poniższych przykładach wszystkie temperatury są ustanowione niezmiennie w stopniach Celsjuszą chyba że jest to inaczej opisane, wszystkie części i udziały procentowe są wagowe. Całe ujawnienia wszystkich zastosowań, patentów i publikacji cytowane powyżej i poniżej są tutaj zawarte poprzez odniesienie.

Przykład 1

55-60-letnia kobieta narodowości kaukaskiej w okresie pomenopauzalnym, która wykazywałą przez około 6-12 miesięcy, symptomy menopauzalne, które obejmowały wypieki i okresowe-pocenie, dodatkowo w jej rodzinie występowała osteoporoza u matki, a poziom estrogenu w surowicy krwi wynosił poniżej 30 pg/ml, używała dozownika hormonów według fig. 1, przy czym polecono jej dozować z niego codziennie pojedynczą dawkę na rękę i wcierać dozowaną dawkę w umytą skórę jednego z jej przedramion.

Każda z dwóch komór dozownika zawierała 100 ml półstałego (lepkość 10 Pa*s) zestawu farmakologicznego bazującego na poniższym nośniku:

Carbopol980 1,0 g (=1%)

NaOH ok. 0,075 mg

Alkohol benzylowy 1,0ml

Glikol propylenowy 10,0ml

Woda oczyszczona do 100ml

Zestaw farmakologiczny był przygotowywany poprzez rozmieszanie składnika aktywnego w alkoholu benzylowym, glikolu propylenowym i porcji wody, jednorodnie rozpuszczając w nich Carbopol; neutralizację wynikowego rozproszenia za pomocą NaOH i zmieszanie z nim pozostałej części wody. Składnikiem aktywnym 14a jest 200 mg 17p-estradiolu. Składnikiem aktywnym 14b jest 100 mg lewonorgestrolu. Poprzez zagłębianie górnej części korpusowej 4 wydala się 0,25 ml z każdego pojemniką w celu utworzenia mieszaniny 50:50 zestawu farmakologicznego zawierającego estrogen i zawierającego progestagen, które były dozowane przez wylot 23 jako, pojedyncza dawka na rękę pacjentki, która wcierała je w umytą skórę jednego z jego przedramion. Procedura ta była powtarzana codziennie.

Po przeprowadzeniu odpowiednich badań kontrolnych zmieniano stosunek stosowanych środków farmakologicznych estrogenu i progestogenu.

Przykład 2

Postępowano zgodnie z procedurą z przykładu 1, przy zastosowaniu dozownika z fig.2 i 3, przy zastosowaniu tub 55 i 56 zawierających takie same zestawy farmakologiczne jak te z pojemników odpowiednio 14a i 14b, oraz wkładek 42a i 42b o tej samej grubości, kiedy mieszanina 50:50 odpowiednich zestawów była dozowana w dawkach dziennych, przy czym wkładki zastępowano odpowiednimi wkładkami grubszymi albo cieńszymi, kiedy miał być podawany inny stosunek, to znaczy kiedy dzienna dawka estrogenu miała być zwiększona albo zmniejszoną a dzienna dawka progestagenu miała pozostać niezmieniona albo odwrotnie.

185 848

Przykład 3

Postępowano zgodnie z procedurą z przykładu 1, przy zastosowaniu dozownika z fig.4 i 5, przy zastosowaniu tuby 60 zawierającej w komorach 64 i 66 takie same zestawy farmakologiczne jak te z pojemników odpowiednio 14a i 14b, oraz dyszy dozującej 72a przedstawionej na fig.7, kiedy jako dzienna dawka miała być dozowana mieszanina 50:50 odpowiednich zestawów, przy czym dyszę zastępowano odpowiednią dyszą 72 albo 72b kiedy miał być podawany inny , stosunek, to znaczy kiedy dzienna dawka estrogenu miała być zwiększona albo zmniejszoną a dawka dzienna progestagenu miała pozostać niezmieniona albo odwrotnie.

Powyższe przykłady mogą być powtarzane z podobnym powodzeniem poprzez zastępowanie innym biologicznym odpowiednikiem konkretnie opisanego progestagenu i/lub estrogenu i/lub protokołu dawkowania i / lub konkretnych urządzeń dozujących stosowanych w sposobie według niniejszego wynalazku, zamiast tych stosowanych w powyższych przykładach.

Dzięki powyższemu opisowi, osoba znająca temat może łatwo stwierdzić, że zasadnicze cechy charakterystyczne niniejszego wynalazku mogą być poddane różnym zmianom i modyfikacjom w celu przystosowania wynalazku do różnych zastosowań i warunków, bez odchodzenia od jego ducha i zakresu.

Claims (14)

1. Dozownik, zwłaszcza hormonów do prowadzenia hormonalnej terapii zastępczej, zawierający pierwszy pojemnik pierwszego zestawu, farmakologicznego mający pierwszy otwór wylotowy i drugi pojemnik drugiego zestawu farmakologicznego mający drugi otwór wylotowy, przy czym otwory wylotowe pierwszy i drugi są usytuowane w pobliżu siebie, znamienny tym, że zawiera zespół odmierzający (4, 32, 72, 72a, 72b, 98,112) do regulowania względnej ilości zestawów farmakologicznych, pierwszego (16a, 58, 94,124A) i drugiego (16b, 59, 95, 124B) stanowiących indywidualnie dobraną dawkę zestawów farmakologicznych (16a, 16b, 58, 59, 94, 95,124A, 124B).

2. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół odmierzający (4) zawiera część korpusową (2) mającą dwie obudowy (2a, 2b), każdej z których jest umieszczony jeden z pojemników (14a, 14b) zestawów farmakologicznych pierwszego (16a, 58, 94, 124A) i drugiego (16b, 59, 95, 124B), przy czym każdy z pojemników (14a, 14b) jest połączony z wylotem dozującym (23) za pośrednictwem jednego z wydrążonych cylindrycznych wydłużeń (17a, 17b) zawierających przewody dozujące (22a, 22b) o zmiennej długości wzdłuż ich osi i osadzonych przesuwnie wzdłuż ich osi w pojemnikach (14a, 14b), a w obudowach (2a, 2b), w połączeniu z pojemnikami (14a, 14b) są osadzone osiowe nastawniki (lOa, lOb) do regulacji objętości przewodów dozujących (22a, 22b) i objętości dawek zestawów farmakologicznych pierwszego (16a, 58,94,124A) i drugiego (16b, 59,95,124B) w nich umieszczonych.

3. Dozownik według zastrz. 2, znamienny tym, że osiowe nastawniki (lOa, lOb) zawierają śruby regulacyjne (lla, llb), które są osadzone śrubowo w części korpusowej (2) i stykają się z pojemnikami (14a, 14b), przy czym pojemniki (14a, 14b) są zamontowane suwliwie wzdłuż osi do i od wydrążonych cylindrycznych wydłużeń (17a, 17b).

4. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół odmierzający (32) zawiera pierwszy cylindryczny kanał (45) połączony z pierwszym pojemnikiem (55) pierwszego zestawu farmakologicznego (58) i drugi cylindryczny kanał (46) połączony z drugim pojemnikiem (56) drugiego zestawu farmakologicznego (59), przy czym pierwszy cylindryczny kanał (45) ma objętość większą niż drugi cylindryczny kanał (46) i zawiera większą dawkę pierwszego zestawu farmakologicznego (58) niż dawka drugiego zestawu farmakologicznego (58) w drugim cylindrycznym kanale (46), a cylindryczne kanały (45, 46) są zamontowane ruchomo do położenia, w którym są one oddzielone od pojemników (55, 56) i w którym są odsłonięte przewody zaworowe (39,40) ukształtowane w zespole odmierzającym (32).

5. Dozownik według zastrz. 4, znamienny tym, że w cylindrycznych kanałach (45, 46) są umieszczone korki (42a, 42b), które mają dobraną długość określającą objętość cylindrycznych kanałów (45, 46), przy czym korki (42a, 42b) są wymienne na korki o innych długościach.

6. Dozownik według zastrz. 5, znamienny tym, że cylindryczne kanały (45, 46) są ukształtowane w części zespołu odmierzającego (32), która jest zamontowana obrotowo do położenia, w którym cylindiyczne kanały (45, 46) są usytuowane ukośnie względem pojemników (55, 56) i w którym są odsłonięte przewody zaworowe (39, 40).

7. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół odmierzający (72, 72a 72b) zawiera dyszę mającą oddzielone pierwsze zagłębienie (76) i drugie zagłębienie (78), o korzystnie różnych objętościach, przy czym pierwsze zagłębienie (76) jest połączone z otworem wylotowym pierwszego pojemnika (64), a drugie zagłębienie (78) jest połączone z otworem wylotowym drugiego pojemnika (66) które to pojemniki (64, 66) są podatne na odkształcenie, ich otwory wylotowe są oddzielone od siebie ścianką wewnętrzną (62), a zagłębienia pierwsze (76) i drugie (78) są wypełnione określonymi objetościami zestawów farmakologicznych.

185 848

8. Dozownik według zastrz. 7, znamienny tym, że zespół odmierzający (72, 72a, 72b) ma zamykaną nasadkę (83).

9. Dozownik według zastrz. 8, znamienny tym, że zespół odmierzający (72) zawiera arkusz wskaźnikowy (106) mający oznaczenia liniowe (110), które oznaczają wielkości dawek zestawów farmakologicznych wydzielonych z dyszy zespołu dozującego (72).

10. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół odmierzający (98) stanowi arkusz wskaźnikowy mający dwa wykresy (96, 97), z których jeden jest oznaczony nazwą pierwszego środka farmakologicznego (94), a drugi nazwą drugiego środka farmakologicznego (95), przy czym na wykresach (96, 97) są zaznaczone oznaczeniami liniowymi (100) różne poziomy dawek określające długość dwóch zestawów farmakologicznych (94, 95) wydzielanych z oddzielnych dwóch pojemników (90, 92).

11 Dozownik według zastrz. 10, znamienny tym, że arkusz wskaźnikowy jest wielokrotnego użycia z trwałego zmywalnego materiału, zwłaszcza polietylenu, polipropylenu lub żywicy akrylowej.

12 Dozownik według zastrz. 11, znamienny tym, że arkusz wskaźnikowy stanowi część zestawu podobnych arkuszy, z których każdy jest przeznaczony do jednej kombinowanej dawki zestawów farmakologicznych (94, 95).

13. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół odmierzający (112) zawiera wydzielające pokrętła (120a, 120b) przymocowane do pojemników (122A, 122B) mających kształt cylindrycznych obsad, w których są umieszczone zestawy farmakologiczne (124a, 124b) w postaci stałych sztyftów osadzonych suwliwie w pojemnikach (122A, 122B) i podpartych na pokrętłach (120a, 120b), przy czym dawki zestawów farmakologicznych (124a, 124b) wystają ponad powierzchnię (125) dozownika (110) a zespół odmierzający (112) zawiera nasadkę (112a) umieszczoną na powierzchni (125), w którym są ukształtowane zagłębienia (132A, 132B) usytuowane współosiowo z zestawami farmakologicznymi (124a, 124b), a w nich są umieszczone wkładki (134a, 134b) o dobranych grubościach ograniczające objętość części zestawów farmakologicznych (124a, 124b) wystających ponad powierzchnię (125) dozownika (110).

14. Dozownik według zastrz. 13, znamienny tym, że zespół odmierzający (112) zawiera pręt blokujący (146), który jest sprzężony z pokrętłami (120a, 120b), przy czym pokrętła (120a, 120b) są zablokowane za pomocą pręta blokującego (146) przy usuniętej nasadce (112a) z dozownika (110) i są odblokowane w położeniu nasadki (112) w dozowniku (110).