PL186128B1 - Sanki składane - Google Patents

Abstract

1 . Sanki skladane z dwiema plozami, siedzeniem i przynajmniej dwoma umieszczonymi w odstepie od siebie, poprzecznie do kierunku jazdy, pomiedzy ploza- mi i siedzeniem zespolami nozycowymi, z których kazdy sklada sie z dwóch ramion polaczonych ze soba za pomoca równoleglej do plóz przegubowej osi sklada- nia, znam ienne tym , ze kazde z ramion (3) zespolu nozycowego, powyzej przegubowej osi skladania (5) zespolu nozycowego jest polaczone przegubowo za pomoca pierwszej osi przegubowej (6) z pierwszym koncem lacznika (7) a drugi koniec, ramienia (3) jest polaczony przegubowo ze wspornikiem (9) plozy (10) za pomoca drugiej osi przegubowej (8), przy czym z kazdej strony sanek (1), drugi koniec lacznika (7) i górny koniec wspornika (9) plozy (10) sa równiez polaczone przegubowo ze soba za pomoca trzeciej osi przegubowej (11), przy czym dlugosc rozciagnietego w stanie zlozo- nym sanek (1) ukladu przegubowego zlozonego z laczni- ka (7) i wspornika (9), pomiedzy pierwsza osia przegu- bowa (6) i druga osia przegubowa (8), jest równa dlugosci ram ienia (3), pomiedzy pierw sza osia przegubow a (6) i druga osia przegubow a (8). F IG . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku są sanki składane.

Z europejskiego opisu patentowego nr 0345268 znane są sanki składane, które między płozami i dwiema bocznymi, równoległymi do płóz listwami siedzeniowymi mają dwa zespoły nożycowe, których końce są połączone obrotowo z płozami albo też z listwami siedzeniowymi. Zespoły nożycowe składają się z dwóch ramion połączonych ze sobą za pomocą równoległej do płóz przegubowej osi składania, aby umożliwić złożenie się zespołu nożycowego lub otwarcie go do określonego kąta rozwarcia. Na siedzenie wykorzystuje się płótno, które napręża się w siedzisko przy rozkładaniu sanek. Mogą być też jeszcze przewidziane dwa rożki płozowe, które sięgają do listwy siedzeniowej po tej samej stronie sanek i są ustalane na tej listwie.

Sanki takie są bardzo stabilne i zdały egzamin praktyczny jednak występują w nich znaczne siły na osiach zespołu nożycowego, które z tego powodu muszą być wykonywane bardzo stabilnie.

186 128

Celem wynalazku jest takie ulepszenie sanek składanych, aby w znaczącym stopniu odciążyć osie zespołu nożycowego od sił występujących podczas jazdy sanek.

Składane sanki z dwiema płozami, siedzeniem i przynajmniej dwoma umieszczonymi w odstępie od siebie, poprzecznie do kierunku jazdy, między prozami i siedzeniem, zespołami nożycowymi, charakteryzują się według wynalazku tym, że każde z ramion zespołu nożycowego powyżej przegubowej osi składania zespołu nożycowego, patrząc w kierunku na siedzenie, jest połączone przegubowo za pomocą pierwszej osi przegubowej z pierwszym końcem łącznika a drugi koniec ramienia jest połączony przegubowo ze wspornikiem płozy za pomocą drugiej osi przegubowej, przy czym z każdej strony sanek, drugi koniec łącznika i górny koniec wspornika płozy są również połączone przegubowo ze sobą za pomocą trzeciej osi przegubowej, przy czym długość, rozciągniętego w stanie złożonym sanek układu przegubowego złożonego z łącznika i wspornika, pomiędzy pierwszą osią przegubową i drugą osią przegubową, jest równa długości ramienia, pomiędzy pierwszą osią przegubową i drugą osią przegubową, tak że w stanie złożenia sanek łączniki i wsporniki oraz ramiona zespołu nożycowego przebiegają w jednym kierunku, a płozy przylegają równolegle do siebie.

Korzystnie, przy rozłożonym zespole nożycowym łączniki usytuowane są poziomo a wsporniki pionowo, korzystnie z lekkim odchyleniem w dół końców łączników, na których znajdują się pierwsze osie przegubowe.

Korzystnie, przy rozłożonym zespole nożycowym każde ramię tego zespołu nożycowego w strefie między osią składania zespołu nożycowego i końcem połączonym przegubowo z łącznikiem jest wsparte o drugie ramię zespołu nożycowego.

Korzystnie, dla wzajemnego wspierania się, ramiona zespołu nożycowego wyposażone są w zderzaki, zwłaszcza w postaci pierwszych osi przegubowych.

Korzystnie, listwy siedzeniowe są zamocowane trwale na łącznikach.

Korzystnie, listwy siedzeniowe zamocowane są na przeciwległych do płóz końcach wsporników.

Korzystnie, na końcach ramion zespołu nożycowego leżących przeciwległe do drugich osi przegubowych zespołu nożycowego umieszczone są następne listwy siedzeniowe.

W sankach według wynalazku, ponad osią zespołu nożycowego każde ramię tego zespołu jest połączone przegubowo łącznikiem z górną strefą albo z górnym końcem wspornika, który jest połączony przegubowo z dolnym końcem innego ramienia zespołu nożycowego i na swoim dolnym końcu wspiera płozę sanek. Dzięki temu, że rozciągnięty w stanie złożonym układ przegubowy łącznika i wspornika, mierząc między osiami przegubowymi na obu końcach, ma w przybliżeniu taką samą długość jak ramię zespołu nożycowego 'pomiędzy górną i dolną osią przegubową, ramiona zespołu nożycowego, łączniki i wsporniki mogą być złożone w wiązkę w przybliżeniu równolegle do siebie i w stanie złożenia sanek płozy przylegają ściśle do siebie.

Łącznikami, wspornikami i ramionami zespołu nożycowego mogą być na przykład proste wytłoczki z aluminium albo stali lub też z mocnego tworzywa sztucznego albo z tym podobnych materiałów zwymiarowane tak, że złożone sanki mają małą szerokość.

Zasadniczą zaletą takiej konstrukcji jest to, że ciężar jadącej osoby i siły występujące podczas ruchu sanek są przenoszone w zasadzie przez boczne wsporniki na płozy, dzięki czemu następuje znaczne odciążenie osi zespołu nożycowego.

Zaletą jest również to, że zespół nożycowy może otworzyć się tylko do maksymalnego kąta rozwarcia i zostaje zablokowany w tym położeniu, tak że uzyskany jest stabilny układ sanek podczas jazdy.

Wynalazek objaśniony jest na przykładzie wykonania pokazanym na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia schematycznie w widoku z tyłu sanki składane według wynalazku; fig. 2 - widok złożonych w połowie sanek według fig. 1 i fig. 3 - sanki złożone widziane z tyłu.

Na figurze 1 pokazano schematycznie widziane z tyłu sanki składane 1 z dwoma przewidzianymi w przedniej i tylnej części sanek zespołami nożycowymi 2 w obszarze jednego z tych zespołów nożycowych 2. Zespół nożycowy 2 składa się z dwóch ramion 3, które mogą obracać się wokół wspólnej osi składania 5. Przy tym wystająca poza oś składania 5 krótka

186 128 część ramienia 3 stanowi w przybliżeniu tylko jedną piątą długości sięgającej w dół części ramienia 3 zespołu nożycowego 2. Na górnym końcu każdego ramienia 3 zespołu nożycowego 2 dołączony jest przegubowo poprzez pierwszą oś przegubową 6 łącznik 7, natomiast na przeciwległym końcu każde ramię 3 jest połączone za pomocą drugiej osi przegubowej 8 ze wspornikiem 9, który na swoim dolnym końcu jest połączony trwale z płozą 10 sanek 1. Łączniki 7 i wsporniki 9 na swoich drugich końcach są połączone ze sobą przegubowo za pomocą trzeciej osi przegubowej 11. Druga oś przegubowa 8 pomiędzy ramionami 3 zespołu nożycowego 2 i wspornikami 9 jest położona nieco poniżej połowy wysokości danego wspornika 9. Jak widać to na fig. 1, długości ramion 3, łącznika 7 i wspornika 9 dobrane są tak, że łączniki 7 w stanie rozłożenia sanek 1 lekko opadają od zewnątrz do wewnątrz a wsporniki 9 lekko rozchodzą się na zewnątrz od trzeciej osi przegubowej 11 w kierunku płóz 10. Na łącznikach 7 zamocowano w kierunku wzdłużnym sanek 1 cztery płaskie listwy siedzeniowe 12, przy czym listwy te są rozmieszczone tak, że znajdują się każdorazowo tuż powyżej osi przegubowej pierwszej 6 i osi przegubowej trzeciej 11. Są to bardzo stabilne części sanek 1; poza tym główna część ciężaru osoby siedzącej na sankach nie jest przejmowana przez osie składania 5 zespołu nożycowego 2, lecz przez wsporniki 9.

Długość łącznika 7 i przyporządkowanego mu wspornika 9 pomiędzy osiami przegubowymi pierwszymi 6, trzecimi 11 i drugimi 8 odpowiada długości ramienia 3 pomiędzy osiami składania 5 i drugimi osiami przegubowymi 8, tak że sanki 1 mogą być złożone, jak pokazano to na fig. 2 i 3. W stanie całkowitego złożenia według fig. 3 płozy 10 są ułożone równolegle obok siebie; rzeczywista szerokość sanek 1 nie jest większa niż szerokość tych obu płóz 10.

W przypadku sanek 1 według fig. 1, 2 i 3 poszczególne zastrzały, takie jak ramiona 3 zespołu nożycowego 2, łączniki 7 i wsporniki 9 muszą być oczywiście umieszczone na pierwszych, drugich i trzecich osiach przegubowych 6, 8 i 11 tak, aby nie stwarzały one trudności przy składaniu; można to ewentualnie zrealizować poprzez to, że poszczególne części mają na przykład profil ceowy i są dopasowane do siebie tak, że ramiona 3 zagłębiają się w otwartych do wewnątrz profilach ceowych łączników 7 i wsporników 9.

Poza tym profile ramion 3, łączników 7 i pierwsze osie przegubowe 6 są zaprojektowane tak, że w stanie rozłożenia sanek według fig. 1 ramiona 3 zespołu nożycowego 2 wspierają się na pierwszych osiach przegubowych 6 uniemożliwiając w ten sposób dalsze rozkładanie. Pierwsze, drugie i trzecie osie przegubowe 6, 8, 11 mogą być otoczone na przykład wyściółką gumową tak że sanki 1 mają pewne właściwości sprężynujące.

Poza tym ramiona 3 zespołu nożycowego 2, wsporniki 9 i łączniki 7 mogą być umieszczone posobnie w kierunku wzdłużnym sanek 1.

186 128

186 128

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sanki składane z dwiema płozami, siedzeniem i przynajmniej dwoma umieszczonymi w odstępie od siebie, poprzecznie do kierunku jazdy, pomiędzy płozami i siedzeniem zespołami nożycowymi, z których każdy składa się z dwóch ramion połączonych ze sobą za pomocą równoległej do płóz przegubowej osi składania, znamienne tym, że każde z ramion (3) zespołu nożycowego, powyżej przegubowej osi składania (5) zespołu nożycowego jest połączone przegubowo za pomocą pierwszej osi przegubowej (6) z pierwszym końcem łącznika (7) a drugi koniec, ramienia (3) jest połączony przegubowo ze wspornikiem (9) płozy (10) za pomocą drugiej osi przegubowej (8), przy czym z każdej strony sanek (1), drugi koniec łącznika (7) i górny koniec wspornika (9) płozy (10) są również połączone przegubowo ze sobą za pomocą trzeciej osi przegubowej (11), przy czym długość rozciągniętego w stanie złożonym sanek (1) układu przegubowego złożonego z łącznika (7) i wspornika (9), pomiędzy pierwszą osią przegubową (6) i drugą osią przegubową (8), jest równa długości ramienia (3), pomiędzy pierwszą osią przegubową (6) i drugą osią przegubową (8).
2. 2. Sanki według zastrz. 1, znamienne tym, że przy rozłożonym zespole nożycowym (2) łączniki (7) usytuowane są poziomo a wsporniki (9) pionowo, korzystnie z lekkim odchyleniem w dół końców łączników (7), na których znajdują się pierwsze osie przegubowe (6).
3. 3. Sanki według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że przy rozłożonym zespole nożycowym (2) każde ramię (3) tego zespołu nożycowego (2) w strefie pomiędzy osią składania (5) zespołu nożycowego (2) i końcem połączonym przegubowo z łącznikiem (7) jest wsparte o drugie ramię (3) zespołu nożycowego (2).
4. 4. Sanki według zastrz. 3, znamienne tym, że ramiona (3) zespołu nożycowego (2) wyposażone są w zderzaki.
5. 5. Sanki według zastrz. 4, znamienne tym, że zderzaki stanowią pierwsze osie przegubowe (6).
6. 6. Sanki według zastrz. 1, znamienne tym, że listwy siedzeniowe (12) są zamocowane trwale na łącznikach (7).
7. 7. Sanki według zastrz. 1, znamienne tym, że listwy siedzeniowe (12) zamocowane są na przeciwległych do płóz (10) końcach wsporników (9).
8. 8. Sanki według zastrz.6, znamienne tym, że na końcach ramion (3) leżących przeciwległe do drugich osi przegubowych (8) zespołu nożycowego umieszczone są następne listwy siedzeniowe (12).