PL186421B1

PL186421B1 - Paliwo dieslowe

Info

Publication number: PL186421B1
Application number: PL97331372A
Authority: PL
Inventors: Christian Bernasconi; Laurent Germanaud; Jean-Michel Laupie; Paul Maldonado
Original assignee: Elf Antar France
Priority date: 1996-07-31
Filing date: 1997-07-29
Publication date: 2004-01-30
Also published as: EP1340801A1; KR20000029725A; DE69725726T2; EP0915944B1; MX9901648A; BR9711613A; AR008413A1; ES2610592T3; ATE252628T1; MX222887B; RU2165447C2; DK0915944T3; EP0915944A1; EP1310547A1; ZA976792B; FR2751982B1; KR100485452B1; NO990446D0; PT915944E; AU3855497A

Abstract

1. Paliwo dieslowe o zawartosci siarki ponizej 500 ppm, zawierajace jako wieksza czesc co najmniej jeden olej srodkowy pochodzacy z frakcji z bezposredniej destylacji ropy naftowej, w temperaturze miedzy 150 i400°C, i jako mniejsza czesc dodatek smarujacy skladajacy sie z kwasów monokarboksylowego i wielopierscieniowego, znamienne tym, ze zawiera co najmniej 20 ppm dodatku stanowiacego kombinacje co najmniej jednego nasyconego lub nienasyconego, monokarboksylowego weglowodoru alifatycznego z lancuchem liniowym o 12 do 24 atomach wegla, i co najmniej jednego wielopierscieniowego zwiazku weglowodorowego zawierajacego co najmniej dwa pierscienie, z których kazdy utworzony jest z 5 do 6 atomów, przy czym co najmniej jeden z nich jest ewentualnie heteroatomem takim jak atom azotu lub tlenu, a pozostale sa atomami wegla, i te dwa pierscienie maja dodatkowo dwa wspólne, korzystnie sasiadujace ze soba, atomy wegla, zas pierscienie te sa nasycone lub nienasycone, niepodstawione lub podstawione przez co najmniej jedna pojedyncza grupe wybrana sposród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych, przy czym paliwo to zawiera powyzej 60 ppm dodatku, gdy kom- binacje ta stanowi olej talowy. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest paliwo dieslowe o zawartości siarki poniżej 500 ppm, zawierające jako większą część co najmniej jeden olej średni pochodzący z frakcji z bezpośred186 421 niej destylacji ropy naftowej, w temperaturze między 150 i 400°C, i jako mniejszą część dodatek smarujący składający się z kwasów monokarboksylowego i wielopierścieniowego, charakteryzujące się tym, że zawiera co najmniej 20 · ppm dodatku stanowiącego kombinację co najmniej jednego nasyconego lub nienasyconego, monokarboksylowego węglowodoru alifatycznego z łańcuchem liniowym o 12 do 24 atomach węgla, i co najmniej jednego wielopierścieniowego związku węglowodorowego zawierającego co najmniej dwa pierścienie, z których każdy utworzony jest z 5 do 6 atomów, przy czym co najmniej jeden z nich jest ewentualnie heteroatomem takim jak atom azotu lub tlenu a pozostałe są atomami węgla, i te dwa pierścienie mają dodatkowo dwa wspólne, korzystnie sąsiadujące ze sobą, atomy węgla, zaś pierścienie te są nasycone lub nienasycone, niepodstawione lub podstawione przez co najmniej jedną pojedynczą grupę wybraną spośród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych, przy czym paliwo to zawiera powyżej 60 ppm dodatku, gdy kombinację tą stanowi olej talowy.

Stwierdzono, że właściwości smarujące nadane przez dodatek smarowy stanowiący taką kombinację są o wiele lepsze od właściwości smarujących możliwych do osiągnięcia przez oddzielne dodanie składników kombinacji. Taki nieprzewidziany wynik jest synergicznym efektem działania różnych składników wymienionego zestawu na właściwości smarujące.

Według pierwszej postaci wynalazku paliwo według wynalazku jako wielopierścieniowy związek węglowodorowy we wspomnianej kombinacji zawiera związek o poniższym wzorze (I)

Rr χΠχ-Ή 4- I -Η^x(Ax\^x

R2

R3 (I) w którym X w każdym z pierścieni oznacza 4 atomy węgla lub 3 atomy węgla i heteroatom taki jak atom azotu lub tlenu, a każdy z podstawników Ri, R₂, R3 i R4, które są jednakowe lub różne, oznaczają albo atom wodoru albo grupy węglowodorowe, każdą połączoną z co najmniej jednym atomem jednego z dwóch pierścieni, przy czym te grupy węglowodorowe są wybrane spośród grup alkilowych o 1 do 5 atomach węgla, grup arylowych, pierścieni węglowodorowych o 5 do 6 atomach, ewentualnie zawierających heteroatom taki jak atom tlenu lub azotu, zaś każdy pierścień jest utworzony przez bezpośrednie połączenie ze sobą dwóch grup Ri, wybranych spośród grup Ri, R2, R3 i R4, ewentualnie poprzez heteroatom, przy czym pierścień ten jest nasycony lub nienasycony, niepodstawiony lub podstawiony przez ewentualnie olefinowy rodnik alifatyczny zawierający od 1 do 4 atomów węgla, a Z oznacza grupę wybraną spośród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych.

W szczególnej wersji pierwszej postaci wynalazku, związek o wzorze (I) jest wybrany z grupy obejmującej kwasy na bazie żywic naturalnych otrzymane z pozostałości po destylacji olejów naturalnych wyekstrahowanych z drzew żywicznych, a zwłaszcza z iglastych drzew żywicznych, sole kwasów karboksylowych z aminami oraz estrowe i nitrylowe pochodne tych kwasów.

Spośród kwasów na bazie żywic korzystne są kwasy: abietynowy, dihydroabietynowy, tetrahydroabietynowy, dehydroabietynowy, neoabietynowy, pimarowy, lewopimarowy i parastrynowy oraz ich pochodne.

Według drugiej postaci wynalazku jako wielopierścieniowy związek węglowodorowy wymieniona kombinacja zawiera związek węglowodorowy o poniższym wzorze (II)

186 421

Rl

R₃ (Π) w którym co najwyżej jeden z symboli X w każdym z pierścieni oznacza heteroatom, taki jak atom azotu lub tlenu a pozostałe symbole X oznaczają atomy węgla, każdy z podstawników R1, R2, R3 i R4, które są jednakowe lub różne, oznacza atom wodoru lub grupę węglowodorową, każdy z nich połączony z co najmniej jednym atomem jednego z dwóch pierścieni, przy czym te grupy węglowodorowe są wybrane spośród grup alkilowych zawierających od 1 do 5 atomów, grup arylowych, pierścieni węglowodorowych o 5 do 6 atomach, zawierających ewentualnie heteroatom taki jak atom tlenu lub azotu, zaś każdy pierścień jest utworzony przez bezpośrednie połączenie ze sobą dwóch grup Ri, wybranych spośród grup R1, R2, R3 i R4, ewentualnie poprzez heteroatom, przy czym pierścień ten jest nasycony lub nienasycony, niepodstawiony lub podstawiony przez ewentualnie olefinowy rodnik alifatyczny zawierający od 1 do 4 atomów węgla, a Z połączony z co najmniej jednym atomem co najmniej jednego z dwóch pierścieni, jest wybrany spośród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych.

Według wynalazku monokarboksylowy węglowodór alifatyczny jest w postaci kwasu, soli kwasu karl^ol^iss^^l^^wego z aminą lub estru.

W bardziej rozwiniętej wersji wynalazku kombinacja zawiera od 1 do 50% wagowych co najmniej jednego związku o wzorze (I) i (II) i od 50 do 99% wagowych co najmniej jednego nasyconego lub nienasyconego, liniowego kwasu monokarboksylowego o 12 do 24 atomach węgla, występującego w postaci kwasu, soli kwasu karboksy lowego z aminą lub estru.

Sole kwasów karboksylowych z aminami są produktami reakcji tych kwasów z pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowymi aminami lub poliaminami zawierającymi w łańcuchu od 1 do 8 atomów węgla i z pierwszo-, drugo- lub trzeciorzędowymi alkilenoaminami i alkilenopoliaminami zawierającymi od 2 do 8 atomów węgla. W korzystnej wersji wynalazku te sole amin wywodzą się spośród amin wybranych z grupy obejmującej 2-etyloheksyloaminę, N,N-dibutyloaminę, etylenodiaminę, dietylenotriaminę i tetraetylenopentaminę.

Spośród estrów korzystne są estry alkoholi pierwszorzędowych o 1 do 8 atomach węgla oraz polialkohole z grupy obejmującej glikol etylenowy, glikol propylenowy, glicerol, trimetylolopropan, pentaerytrytol, dietanoloaminę, trietanoloaminę i ich pochodne.

Korzystnie paliwo według wynalazku zawiera od 50 do 1000 ppm dodatku smarowego.

Według wynalazku można dodawać do takiego paliwa co najmniej jeden dodatek z zespołu zwykle stosowanych dodatków takich jak środki detergentowe zwiększające liczbę cetanową, środki deemulgujące, środki przeciwkorozyjne, środki zwiększające odporność na zimno i środki zmieniające zapach.

W celu objaśnienia zalet wynalazku, jakie posiada on w stosunku do stanu techniki, podano poniżej przykłady ilustrujące wynalazek lecz nie ograniczające jego zastrzeżeń.

Przykład I

W tym przykładzie opisano wybrane dodatki z uwzględnieniem ich rozpuszczalności w niskosiarkowym paliwie dieslowym.

Każdy badany dodatek rozpuszczono w ilości 5% wagowych w paliwie dieslowym (PD) zawierającym 500 ppm siarki, w temperaturze otoczenia.

W poniższej tabeli I dodatki według wynalazku oznaczono przez Y a przykłady porównawcze przez C. Dodatki Y składają się częściowo z mieszaniny kombinacji kwasów tłuszczowych zawierającej, wagowo, 50 do 55% kwasu oleinowego, 30 do 40% kwasu linolowego, 3 do 5% kwasu palmitynowego i 1 do 2% kwasu linolenowego, oraz częściowo z kwasów na bazie żywicy otrzymanych przez destylację oleju talowego, półproduktu z produkcji mia186 421 zgi drzewnej metodą siarczanową. W grupie przykładów porównawczych, Ci stanowi czysty kwas oleinowy, C2 kalafonię, która jest mieszaniną kwasów na bazie żywicy otrzymaną jako pozostałość z destylacji żywicy sosnowej, a C3 jest mieszaniną dimerów kwasów otrzymaną przez cieplną i/lub katalityczną dimeryzację nienasyconych kwasów tłuszczowych.

Tabela I

Dodatek	Zawartość % kwasów tłuszczowych	Zawartość % bazowanych na żywicy kwasów	Rozpuszczalność w PD
Y,	70	30	rozpuszczalny
Y2	85	15	rozpuszczalny
Y3	98	2	rozpuszczalny
c,	100	0	rozpuszczalny
C2	0	100	bardzo mętny
C3	0	0	rozpuszczalny

Z tej tabeli wynika, że z wyjątkiem kwasów na bazie żywicy (C2), wszystkie te związki są dobrze rozpuszczalne w paliwie.

Przykład II

W ramach tego przykładu zbadano właściwość smarującą dodatków opisanych w przykładzie I.

Właściwość smarującą tych dodatków zmierzono w warunkach testu HFRR (ang. High Frequency Reciprocating Rig = urządzenie posuwistozwrotne o wysokiej częstotliwości) opisanego w dokumencie SAE nr 932692 przez J. W. Hadleya z Liverpool University.

Test ten polega na poddawaniu stalowej kuli stykającej się z nieruchomą płytą metalową działaniu ciśnienia odpowiadającego ciężarowi 200 g w połączeniu z występującymi na przemian przemieszczeniami o 1 mm z częstotliwością 50 Hz. Przemieszczenia kuli są smarowane badanym zestawem. W czasie wykonywania testu, to znaczy wciągu 75 minut, utrzymuje się temperaturę 60°C. Właściwość smarującą wyraża się jako średnią wielkość średnicy odcisku wytartego przez kulę na płycie. Mała średnica wytarcia (zwykle mniejsza od 400 pm) wskazuje na dobrą właściwość smarującą; na odwrót, duża średnica wytarcia (większa od 400 pm) wyraża właściwość, która jest proporcjonalnie tym bardziej niewystarczająca im większa jest średnica wytarcia.

Właściwości smarujące dodatków zmierzono w paliwie dieslowym identycznym jak w przykładzie I, przy czym każda badana próbka zawierała tylko 100 ppm dodatku.

Wyniki podano w poniższej tabeli II.

T a b e 1 a II

Próbka	Średnica wytarcia (pm)
Samo paliwo dieslowe (PD)	510
PD + Y1	350
PD + Y2	385
PD + Y3	410
PD + C	440
PD + C2	470
PD + C3	380

186 421

Ta tabela pokazuje że dodatki (Y1 i Y₂) według wynalazku mają identyczne lub nawet lepsze działanie niż dimery kwasów (C3). Ponadto stwierdzono, że mieszanina kwasów tłuszczowych z bazowanymi na żywicy kwasami ma znacznie lepsze właściwości smarujące niż właściwości otrzymane za pomocą tych samych związków użytych oddzielnie, co wyraża wzajemny synergizm tych związków.

Przykład III

W ramach tego przykładu zbadano kompatybilność (zdolność jednorodnego mieszania się) dodatków opisanych w przykładzie Iz olejami silnikowymi smarowymi stosowanymi zwykle w silnikach Diesla, stosując niżej opisaną procedurę.

ml oleju silnikowego smarowego o zasadowości całkowitej równej 15 mg KOH na gram zmieszano z 700 ml paliwa dieslowego zawierającego 500 ppm siarki, identycznego jak paliwo z przykładu I, do którego dodano 35 g dodatku. Każdą otrzymaną w ten sposób mieszaninę umieszczono w piecu w temperaturze 50°C a następnie oceniono wzrokowo obecność lub brak osadu albo zmętnienia spowodowanego niekompatybilnością między tak zwanymi dodatkami smarowymi, o odpowiednich właściwościach smarujących, a olejem silnikowym smarowym zwanym KM2+, sprzedawanym przez Renault Diesel Oils Company.

Wyniki oceny kompatybilności zestawiono w poniższej tabeli III.

Tabela III

Dodatek	Kompatybilność z olejem silnikowym smarowym
Y,	Brak osadu - klarowny roztwór
Y2	Brak osadu - klarowny roztwór
Y3	Brak osadu - bardzo małe zmętnienie
c,	Bardzo małe zmętnienie po upływie 48 godzin
C2	Obecność kilku nierozpuszczonych cząstek
C3	Powstawanie zmętnienia zaraz po dodaniu PD zawierającego dodatek

Dodatki według wynalazku, Y1 Y₂, nie dają osadu ani zmętnienia, gdy do oleju doda się paliwo dieslowe zawierające 100 ppm dodatku.

Przykład IV

W tym przykładzie opisano dodatki smarowe nadające się do paliw według wynalazku.

Są nimi, po pierwsze, estry otrzymane w wyniku reakcji alkoholi z dodatkami Y1 z przykładu I w równomolowej mieszaninie utrzymywanej przy powrocie w temperaturze między 130 i 150°C pod ciśnieniem atmosferycznym, i następnie oddestylowania w azeotropie wodnotoluenowym.

Po drugie są to sole kwasów karboksylowych z aminami otrzymane przez samo zmieszanie, w temperaturze otoczenia i pod ciśnieniem atmosferycznym, Y1 z aminą lub poliaminą według wynalazku, powodujące w ten sposób zobojętnienie miejsc karboksylowych.

Te dodatki wprowadzono do paliwa dieslowego tak jak opisano to w przykładzie II, w stężeniu 100 ppm.

W poniższej tablicy IV zestawiono wyniki badania tarcia opisane w przykładzie II, które otrzymano przy użyciu paliwa uzdatnionego w ten sposób, w celu scharakteryzowania jego właściwości smarującej.

Tabela IV

Rodzaj dodatku (Y1 + itd.)	Średnica wytarcia (pm)
1	2
trietanoloamina	365
N,N-dimetyloetanoloamina	375

186 421 cd. tabeli 4

1	2
glikol etylenowy	385
glicerol	360
glikol propylenowy	380
2-etyloheksanol	385
N,N-dimetylo-1,3 -propylenodiamina	360
2-etyloheksyloamina	370
N,N-dibutyloamina	375
etylenodiamina	355

Powyższe wyniki potwierdzają, że paliwa uzdatnione takimi dodatkami według wynalazku mają dobrą właściwość smarującą.

186 421

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Paliwo dieslowe o zawartości siarki poniżej 500 ppm, zawierające jako większą część co najmniej jeden olej środkowy pochodzący z frakcji z bezpośredniej destylacji ropy naftowej, w temperaturze między 150 i 400°C, i jako mniejszą część dodatek smarujący składający się z kwasów monokarboksylowego i wielopierścieniowego, znamienne tym, że zawiera co najmniej 20 ppm dodatku stanowiącego kombinację co najmniej jednego nasyconego lub nienasyconego, monokarboksylowego węglowodoru alifatycznego z łańcuchem liniowym o 12 do 24 atomach węgla, i co najmniej jednego wielopierścieniowego związku węglowodorowego zawierającego co najmniej dwa pierścienie, z których każdy utworzony jest z 5 do 6 atomów, przy czym co najmniej jeden z nich jest ewentualnie heteroatomem takim jak atom azotu lub tlenu, a pozostałe są atomami węgla, i te dwa pierścienie mają dodatkowo dwa wspólne, korzystnie sąsiadujące ze sobą, atomy węgla, zaś pierścienie te są nasycone lub nienasycone, niepodstawione lub podstawione przez co najmniej jedną pojedynczą grupę wybraną spośród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych, przy czym paliwo to zawiera powyżej 60 ppm dodatku, gdy kombinację tą stanowi olej talowy.
2. Paliwo według zastrz. 1, znamienne tym, że jako wielopierścieniowy związek węglowodorowy w wymienionej kombinacji zawiera związek o poniższym wzorze (I)

Ri

W

R2

X.

X

R4 (I) w którym X w każdym z pierścieni oznacza 4 atomy węgla lub 3 atomy węgla i heteroatom taki jak atom azotu lub tlenu, a każdy z podstawników R_b R₂, R3 i R4, które są jednakowe lub różne, oznaczają albo atom wodoru albo grupy węglowodorowe, każdą połączoną z co najmniej jednym atomem jednego z dwóch pierścieni, przy czym te grupy węglowodorowe są wybrane spośród grup alkilowych o 1 do 5 atomach węgla, grup arylowych, pierścieni węglowodorowych o 5 do 6 atomach, ewentualnie zawierających hetero atom taki jak atom tlenu lub azotu, zaś każdy pierścień jest utworzony przez bezpośrednie połączenie ze sobą dwóch grup R„ wybranych spośród grup R1, R₂, R3 i R4, ewentualnie poprzez heteroatom, przy czym pierścień ten jest nasycony lub nienasycony, niepodstawiony lub podstawiony przez ewentualnie olefinowy rodnik alifatyczny zawierający od 1 do 4 atomów węgla, a Z oznacza grupę wybraną spośród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych.
3. Paliwo według zastrz. 2, znamienne tym, że zawiera związek o wzorze (I) wybrany z grupy obejmującej kwasy na bazie żywic naturalnych otrzymane z pozostałości po destylacji olejów naturalnych wyekstrahowanych z drzew żywicznych, a zwłaszcza z iglastych drzew·, żywicznych, i sole kwasów karboksylowych z aminami oraz estrowe i nitrylowe pochodne tych kwasów.
4. Paliwo według zastrz. 3, znamienne tym, że zawiera kwasy na bazie żywic wybrane z grupy obejmującej kwas: abietynowy, dihydroabietynowy, tetrahydroabietynowy, dehydroabietynowy, neoabietynowy, pimarowy, lewopimarowy i parastrynowy oraz ich pochodne.

186 421
5. Paliwo według zastrz. 1, znamienne tym, że jako wielopierścieniowy związek węglowodorowy zawiera związek węglowodorowy o poniższym wzorze (II) (II) w którym co najwyżej jeden z symboli X w każdym z pierścieni oznacza heteroatom, taki jak atom azotu lub tlenu a pozostałe symbole X oznaczają atomy węgla, każdy z podstawników Ri, R₂, R3 i R4, które są jednakowe lub różne, oznacza atom wodoru lub grupę węglowodorową, każdy z nich połączony z co najmniej jednym atomem jednego z dwóch pierścieni, przy czym te grupy węglowodorowe są wybrane spośród grup alkilowych zawierających od 1 do 5 atomów, grup arylowych, pierścieni węglowodorowych o 5 do 6 atomach, zawierających ewentualnie heteroatom taki jak atom tlenu lub azotu, zaś każdy pierścień jest utworzony przez bezpośrednie połączenie ze sobą dwóch grup Ri, wybranych spośród grup Ri, R2, R3 i R4, ewentualnie poprzez heteroatom, przy czym pierścień ten jest nasycony lub nienasycony, niepodstawiony lub podstawiony przez ewentualnie olefinowy rodnik alifatyczny zawierający od 1 do 4 atomów węgla, a Z połączony z co najmniej jednym atomem co najmniej jednego z dwóch pierścieni, jest wybrany spośród grup karboksylowych, grup soli kwasów karboksylowych z aminami, grup estrowych i nitrylowych.
6. Paliwo według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera monokarboksylowy węglowodór alifatyczny w postaci kwasu, soli kwasu karboksylowego z aminą i/lub estru.
7. Paliwo według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera od 1 do 50% wagowych co najmniej jednego związku o wzorze (I) i (II) i od 50 do 90% wagowych co najmniej jednego nasyconego lub nienasyconego, liniowego monokarboksylowego węglowodoru alifatycznego o 12 do 24 atomach węgla.
8. Paliwo według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera sole kwasów karboksylowych z aminami będące produktami reakcji tych kwasów z pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowymi aminami lub poliaminami zawierającymi w łańcuchu od 1 do 8 atomów węgla i z pierwszo-, drugo- lub trzeciorzędowymi alkilenoaminami i alkilenopoliaminami zawierającymi od 2 do 8 atomów węgla.
9. Paliwo według zastrz. 8, znamienne tym, że aminy, z których wywodzą się sole kwasów karboksylowych z aminami, są wybrane spośród amin wybranych z grupy obejmującej 2-etyloheksyloaminę, N,N-dibutyloaminę, etylenodiaminę, dietylenotriaminę i tetraetylenopentaminę.
10. Paliwo według zastrz. 4, znamienne tym, że zawiera związki będące produktami reakcji tych kwasów z alkoholami z grupy obejmującej alkohole pierwszorzędowe o 1 do 8 atomach węgla i polialkohole typu glikolu etylenowego, glikolu propylenowego, glicerolu, trimetylolopropanu, pentaerytrytolu, dietanoloaminy i trietanoloaminy.
11. Paliwo według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera od 50 do 1000 ppm dodatku smarowego.

Niniejszy wynalazek dotyczy paliwa zawierającego dodatek smarowy polepszający właściwości smarne paliwa niezależnie od tego czy jest to paliwo dieslowe, czy paliwo do silników turboodrzutowych, a ściślej biorąc paliwa dieslowego o małej zawartości siarki.

186 421

Jak wiadomo paliwa dieslowe i paliwa do silników turboodrzutowych muszą mieć właściwości smarujące w celu ochrony pomp, układów wtryskowych i wszystkich części ruchomych, z którymi te produkty stykają się w silnikach spalinowych. W celu umożliwienia stosowania coraz czystszych i nie powodujących zanieczyszczania paliw, zwłaszcza paliw pozbawionych siarki, przemysł rafineryjny wprowadza stale ulepszenia procesów ich obróbki, polegających na usuwaniu związków siarki. Zwrócono jednakże uwagę na to, że w przypadku usunięcia związków siarki często traci się także sprzężone z nimi związki aromatyczne i heteropolame, co powoduje pogorszenie właściwości smarnych paliwa. Tak więc, usunięcie związków siarki oraz pewnych innych składników z mieszaniny tych produktów w bardzo dużym stopniu przyczynia się do zwiększania tarcia i uszkadzania ruchomych części pomp i układów wtryskowych. Ponieważ w wielu krajach w celu zmniejszenia emisji spalin z samochodów, ciężarówek i autobusów, zwłaszcza na zabudowanych terenach miejskich przepisy ograniczają dopuszczalną górną zawartość związków siarki w paliwach do 0,05% wagowego, to takie związki smarujące muszą być zastępowane innymi związkami, takimi które nie zanieczyszczają środowiska, lecz mają odpowiednie działanie smarujące eliminujące niebezpieczeństwo tarcia.

W celu rozwiązania tego problemu zaproponowano już cały szereg dodatków. Do paliw dieslowych dodaje się więc środki przeciwdziałające tarciu, spośród których niektóre są znane jako smary, takie jak estry kwasów tłuszczowych i dimery nienasyconych kwasów tłuszczowych, aminy alifatyczne, estry kwasów' tłuszczowych oraz dietanoloaminy i długołańcuchowych alifatycznych kwasów monokarboksylowych, opisane w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2,252,889, 4,185,594, 4,204,481, 4,208,190 i 4,428,182. Większość spośród tych dodatków ma odpowiednie działanie smarujące, lecz w bardzo dużych stężeniach, co powoduje, że zakup ich jest bardzo nieekonomiczny. Ponadto, dodatki zawierające dimery kwasów jak i dodatki zawierające trimery kwasów, nie mogą być stosowane w paliwach służących do zasilania pojazdów, w których paliwo może stykać się z olejem smarowym, ponieważ te kwasy tworzą w wyniku reakcji osady, które z czasem stają się nierozpuszczalne w oleju, lecz, przede wszystkim, niemieszalne ze zwykle stosowanymi detergentami.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4,609,376 zaleca się stosowanie w paliwach zawierających w swoim składzie alkohole dodatków przeciwdziałających tarciu otrzymanych z estrów kwasów mono- i polikarboksylowych i alkoholi polihydroksylowych.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 2,686,713 zaleca się wprowadzanie do paliwa dieslowego oleju talowego w ilości do 60 ppm w celu ochrony przed powstawaniem rdzy na powierzchniach metalowych w wyniku stykania się z tym paliwem.

Innym rozwiązaniem jest wprowadzanie do tych paliw, w celu polepszenia ich właściwości smarnych lub ich smamości, estrów olejów roślinnych lub samych olejów roślinnych. Są to estry otrzymane z oleju rzepakowego, lnianego, sojowego i słonecznikowego lub same oleje (patrz europejskie opisy patentowe nr EP 635,558 i EP 605,857). Dużą wadą tych estrów jest ich małe działanie smarujące przy stężeniu poniżej 0,5% wagowego w paliwie.

W celu polepszenia właściwości smarnych paliw dieslowych w opublikowanym opisie zgłoszenia patentowego nr WO 95/33805 zaleca się wprowadzanie odpornego na zimno dodatku składającego się ze związków azotowych zawierających jedną lub więcej grup >N-R¹³, w których rodnik R¹³ zawiera od 12 do 24 atomów węgla, jest liniowy, słabo rozgałęziony lub alicykliczny i aromatyczny, przy czym grupa azotowa może być związana poprzez CO lub CO2 i może tworzyć sole kwasów karboksylowych z aminami lub amidy.

Celem wynalazku jest rozwiązanie problemów związanych ze stosowaniem dodatków proponowanych według stanu techniki, to znaczy polepszenie właściwości smarujących odsiarczonych i odaromatyzowanych paliw, gdy zostaną one zmieszane z innymi dodatkami, szczególnie z detergentami i olejami smarowymi, a zwłaszcza z wyeliminowaniem tworzenia osadów i zmniejszeniem kosztów, przede wszystkim przy zmniejszonej zawartości dodatku, znacznie mniejszej niż 0,5%.