PL186550B1 - Opakowanie do transportu materiałów niebezpiecznych - Google Patents

Abstract

1. Opakowanie do transportu materialów niebezpiecznych pakowanych w co najmniej jednym pojemniku, zawierajace równoleglo- scienne pudlo z materialu pólsztywnego ta- kiego jak tektura i co najmniej jeden modul z materialu pólsztywnego takiego jak tektura majacy, co najmniej cztery polaczone scianki boczne, przy czym ten modul o przekroju w przyblizeniu prostokatnym jest umieszczo- ny we wnetrzu tego pudla, cofniety w sto- sunku do scianek pudla, a pojemnik lub po- jemniki sa umieszczone wewnatrz modulu, znamienne tym, ze zawiera material wypel- niajacy z krzemianów warstwowych, poro- watych, korzystnie wermikulit porowaty wy- pelniajacy cala pozostala objetosc wewne- trzna pudla (1, 20, 50) i modulu (2, 21, 22, 51, 52) zawierajacych co najmniej jeden po- jemnik z materialami niebezpiecznymi. FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest opakowanie do transportu materiałów niebezpiecznych, takich jak produkty chemiczne lub produkty farmaceutyczne, trujące lub palne itp. Te materiały niebezpieczne w postaci stałej, a częściej płynnej są pakowane w pojemnikach, takich jak torby, butelki, lub kruche naczynia, które należy chronić przed uderzeniami.

Opakowania, które są obecnie stosowane do tego celu nie zawsze odpowiadają wymaganiom norm dla transportu materiałów niebezpiecznych, zwłaszcza w zakresie odporności na uderzenia.

Znane opakowania zawierają pudło z materiału półsztywnego, takie jak pudła tekturowe z klapami sklejanymi, w których są umieszczane pojemniki z materiałami niebezpiecznymi, a materiały w postaci kulek lub wiórów, na przykład z porowatego polistyrenu są rozproszone w pudle, zajmując pozostałą wolną przestrzeń pomiędzy pojemnikami i ściankami pudła.

186 550

Inne opakowania z materiału półsztywnego są bardziej złożone lub są dostosowane tylko do specyficznego kształtu przedmiotu, który ma być pakowany.

Z francuskiego opisu patentowego nr 328757 znane jest opakowanie do transportu materiałów niebezpiecznych pakowanych w co najmniej jednym pojemniku, zawierające równoległościenne pudło z materiału półsztywnego takiego jak tektura i co najmniej jeden moduł z materiału półsztywnego takiego jak tektura, mający, co najmniej cztery połączone ścianki boczne, przy czym ten moduł o przekroju w przybliżeniu prostokątnym jest umieszczony we wnętrzu tego pudła, cofnięty w stosunku do ścianek pudła, a pojemnik lub pojemniki są umieszczone wewnątrz modułu.

Francuskie zgłoszenie patentowe Nr 2 685 288 dotyczy opakowania z tektury dla przedmiotów kruchych, wymagających ochrony przed uderzeniami podczas transportu. To opakowanie zawiera pudło z tektury falistej o określonej grubości, w którym jest umieszczona para mieszków amortyzatorów, z których każdy jest wykonany z arkusza tektury falistej o określonej grubości, zawiera wycięcie pozwalające na umieszczenie chronionego przedmiotu w otworze utworzonym przez ścianki boczne wycięcia, które obejmują przedmiot z boku. To wycięcie pozwala na umieszczanie elementów amortyzujących w sąsiedztwie dna pudła. Opakowanie zawiera ponadto wyścielenie górne pozwalające naciskać w określonych miejscach część górną opakowanego przedmiotu. To dosyć złożone opakowanie może być stosowane tylko do pojedynczego przedmiotu.

Francuskie zgłoszenie patentowe Nr 2 687 370 dotyczy opakowania z tektury dla przedmiotów kruchych, utworzonego przez pudło zewnętrzne równoległościenne i przez pudło wewnętrzne utworzone przez gięcie matrycy tekturowej stanowiącej część środkową w formie prostokątnej odpowiadającej dnu pudła wewnętrznego i cztery ścianki boczne, których wymiary odpowiadają w przybliżeniu wymiarom zewnętrznym opakowanego przedmiotu. Część środkowa ma wzdłuż każdej ze swoich krawędzi bocznych przynajmniej jedno wycięcie określające języczki centrujące przedłużające z boku część środkową, która jest określona liniami wstępnie żłobkowanymi biegnącymi między języczkami. Takie opakowanie jest przewidziane dla przedmiotu mającego określone wymiary i nie może służyć do pakowania innych kruchych przedmiotów o innych wymiarach.

Inne opakowania zawierają elementy z materiału złożonego amortyzującego uderzenia.

Francuskie zgłoszenie patentowe Nr 2 607 112 opisuje opakowanie równoległościenne z materiału półsztywnego, utworzone z trzech elementów, z których jeden element tworzy skorupę zewnętrzną o przekroju prostokątnym, która ma się dopasować do dwóch pozostałych elementów, z których każdy tworzy rurę o przekroju prostokątnym będąc umieszczony jeden wewnątrz drugiego dla utworzenia zespołu pojemnika, przy czym dwie ściany otwarte elementu wewnętrznego są zamknięte przez dwie ściany elementu zewnętrznego. Dwa elementy tworzące pojemnik są pokryte na swoich powierzchniach wewnętrznych warstwą materiału pochłaniającego wstrząsy, tak że po wprowadzeniu pojemnika do skorupy, opakowanie ma cztery powierzchnie boczne mające jedną grubość materiału pochłaniającego wstrząsy i powierzchnie górną i dolną mające podwójną grubość materiału pochłaniającego wstrząsy. To opakowanie wymaga materiału złożonego i nie nadaje się do transportu materiałów niebezpiecznych, które nie mogą być wystarczająco pewnie umieszczone w pojemnikach.

Europejskie zgłoszenie patentowe Nr 0 512 888 dotyczy elementów rozdzielających do pakowania artykułów kruchych. Każdy element rozdzielający zawiera warstwę materiału półsztywnego i istotną warstwę materiału elastycznego przeciwpoślizgowego na jednej lub dwóch powierzchniach warstwy materiału półsztywnego. Tym materiałem elastycznym przeciwpoślizgowym jest na przykład pianka syntetyczna. Te elementy rozdzielające nie mogą zawsze absorbować dużych wstrząsów w czasie transportu materiałów niebezpiecznych i utrzymywać pojemniki, w których są pakowane te materiały.

Inne patenty opisują opakowania wykorzystujące materiały wypełniające pochłaniające uderzenie.

Europejskie zgłoszenie patentowe Nr 0 460 942 dotyczy opakowania do transportu przedmiotów ciężkich i kruchych, zawierające torbę przepuszczającą powietrze, korzystnie z materiału bardzo odpornego na rozerwanie (z tworzywa antystatycznego), zawierającą cząstki

186 550 z materiału lekkiego ale stosunkowo sztywnego, mającego korzystnie podwyższoną odporność na ściskanie. Te cząstki są kulkami z polimeru (polistyren) porowatego lub dmuchanego lub także kulkami z wermikulitu. Opakowany przedmiot jest otoczony torbami tak jak opisano powyżej, wewnątrz pojemnika takiego jak pudło z tektury, w taki sposób, że ciężar przedmiotu i nacisk wywierany na torby, po zamknięciu pokrywy pudła powoduje usunięcie powietrza przez mikroporowate ścianki toreb. Cząstki wewnątrz toreb tworzą w ten sposób korpus zasadniczo sztywny uformowany do postaci opakowanego przedmiotu. Torby uniemożliwiają więc poruszanie się przedmiotu wewnątrz pojemnika. Jednakże to opakowanie jest korzystne tylko w szczególnym przypadku unikalnego przedmiotu.

Niemiecki wzór użytkowy Nr 87 14830 opisuje również osłony przepuszczające powietrze spojone ze sobą i zawierające materiał wypełniający taki jak wiórki z tworzywa porowatego lub z wermikulitu.

Niemieckie zgłoszenie wzoru użytkowego Nr 35 34706 dotyczy materiału stosowanego jako środek pomocniczy do pakowania, pozwalający na transport przedmiotów kruchych, chroniąc je od uderzeń i nacisków. Ten materiał może absorbować płyny w przypadku wylania i jest izolatorem cieplnym. Ten materiał zawiera krzemiany warstwowe, porowate (wermikulit, perlit lub materiał kapilarny, obojętny, syntetyczny) z małymi ilościami lepiszcza organicznego lub nieorganicznego i element pieniący, który zwiększa powierzchnię lepiszcza i tworzy piankę o dużej lepkości zwiększając w ten sposób zdolność absorbcji krzemianów' warstwowych pochodzących z rozszerzania. Te materiały wymagają określonego procesu przygotowania i w konsekwencji zwiększają całkowity koszt opakowania, w stosunku do materiału wypełniającego o prostszym składzie.

Celem wynalazku jest usuniecie zespołu niedogodności, napotkanych w zakresie opakowań znanych ze stanu techniki, opisanych powyżej.

Opakowanie do transportu materiałów niebezpiecznych, według wynalazku zawierające pudło równoległościenne z materiału półsztywnego takiego jak tektura, co najmniej jeden moduł z materiału półsztywnego takiego jak tektura, mający co najmniej cztery połączone ścianki boczne, przy czym ten moduł o przekroju w przybliżeniu prostokątnym jest umieszczony we wnętrzu tego pudła, cofnięty w stosunku do ścianek pudła, a pojemnik lub pojemniki są umieszczone wewnątrz modułu według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera materiał wypełniający z krzemianów warstwowych, porowatych, korzystnie wermikulit porowaty wypełniający całą pozostałą objętość wewnętrzną pudła i modułu zawierających pojemnik lub pojemniki z materiałami niebezpiecznymi.

Zgodnie z korzystną cechą wynalazku materiał wypełniający jest wermikulitem porowatym w postaci granulek, których uziarnienie zmienia się od około 0,3 do około 8 mm, korzystnie od około 1 do około 6 mm³. Wermikulit porowaty ma masę właściwą zawartą w przedziale od około 70 do około 90 kg/m³.

Zgodnie z inną korzystną cechą wynalazku każda ze ścianek bocznych modułu tworzy z drugą przyległą ścianką boczną krzyżak z boczkami, które oddzielają ścianki boczne modułu od ścianek bocznych pudła.

Zgodnie z jeszcze inną korzystną cechą wynalazku, moduł zawiera jedną lub wiele wymiennych płyt oddzielających z materiału półsztywnego takiego jak tektura, umieszczonych we wnętrzu modułu, przy czym każda płyta oddzielająca tworzy z prostopadłą ścianką boczną krzyżak.

Dwie równoległe ścianki boczne modułu są wyposażone w co najmniej jedną klapę o szerokości w przybliżeniu równej połowie odległości pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi, ponadto, korzystnie co najwyżej równej wysokości ścianki bocznej. Klapy mogą być zagięte o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu.

Każda ze ścianek bocznych jest wyposażona odpowiednio w co najmniej dwie klapy umieszczone z jednej i z drugiej strony ścianki, przy czym zespół klap jest korzystnie zginalny o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu, a ponadto moduł zawiera jedną płytę oddzielającą, umieszczoną prostopadle do linii zagięcia tych klap.

Równoległe ścianki boczne są wyposażone z jednej strony i w jedną klapę, a z drugiej strony w dwie sąsiednie klapy, przy czym te dwie sąsiednie klapy są korzystnie zginalne o 90°

186 550 do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu z jednej i z drugiej strony płyty oddzielającej, a ponadto są korzystnie zginalne o 180° na zewnątrz modułu, dla wzmocnienia równoległych ścianek bocznych.

Moduł zawiera dwie wymienne płyty oddzielające, tworzące krzyżak, przy czym co najmniej jedna z płyt oddzielających jest utworzona z dwóch płyt, zaś każda z płyt jest wyposażona na jednym ze swoich boków w klapę, i każda z klap jest korzystnie zginalna o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu, a ponadto powierzchnia przeciwległa górna lub dolna tego modułu jest korzystnie zamknięta przez klapy przymocowane do dwóch ścianek bocznych tego modułu i równoległych do płyty oddzielającej wyposażonej w klapy.

Opakowanie zawiera, co najmniej dwa złożone moduły.

Dwa moduły są złożone, przy czym linie zgięcia klap równoległych ścianek bocznych modułu, przylegają do linii zgięcia odpowiednich klap drugiego modułu, zaś te klapy są korzystnie zginalne albo o 90° do środka modułu, albo o 180° na zewnątrz modułu.

Cztery ścianki boczne są połączone ze sobą w krzyżak, przy czym dwie równoległe ścianki boczne są wyposażone w co najmniej jedną klapę o szerokości w przybliżeniu równej połowie odległości pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi, a korzystnie co najwyżej równej wysokości h₄ jednej ze ścianek bocznych, przy czym klapy są korzystnie zginalne o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu.

Krzyżaki są utworzone za pomocą przecięć tworząc żłobki w równoległych ściankach bocznych i płytach oddzielających.

Moduł zawiera płytę oddzielającą umieszczoną prostopadle do ścianek bocznych wyposażonych w klapy i każda ze ścianek bocznych jest wyposażona na jednym ze swoich boków w klapę, a na drugiej stronie w jedną lub dwie sąsiednie klapy, które są zginalne z jednej i drugiej strony płyty oddzielającej, przy czym zespół klap jest zginalny o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu.

Moduł zawiera dwie wymienne płyty oddzielające, tworzące krzyżak wewnątrz modułu i jedna z płyt oddzielających równoległa do ścianek bocznych jest utworzona z dwóch płyt, zaś każda z płyt jest wyposażona w klapę, przy czym szerokość tej klapy jest w przybliżeniu równa połowie odległości pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi wyposażonymi w klapy, a ponadto zespół klap jest korzystnie zginalny o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu.

Klapy mają skrzydełko mające długość większą od długości każdej z klap i szerokość w przybliżeniu równą różnicy wysokości pomiędzy ściankami bocznymi i płytami oddzielającymi, przy czym te skrzydełka tworzą systemy ryglujące.

Opakowanie do transportu materiałów niebezpiecznych i kruchych, według wynalazku ma wyjątkowe właściwości absorbcji i amortyzacji uderzeń i odpowiada wymaganiom norm dla transportu materiałów niebezpiecznych. Opakowanie to zapewnia podwójną izolację przeciw uderzeniom dla transportowanych materiałów niebezpiecznych. Ponadto, opakowanie pozwala na pakowanie przedmiotów o różnych kształtach, z różnych materiałów (szkło, metal, tworzywa) i objętości (na przykład 0,5 do 5 litrów). Mogą być transportowane również duże masy. Opakowanie to można dostosować do liczby pojemników, które ma zawierać, dzięki temu, że zawiera elementy modułowe przekształcalne, w odróżnieniu od większości opakowań tekturowych do transportu materiałów niebezpiecznych i kruchych, które są dostosowane do danego kształtu i liczby elementów lub pojemników, najczęściej jednostkowych. Dzięki konstrukcji według wynalazku, opakowanie może być uznane za opakowanie uniwersalne. Opakowanie według wynalazku łączy możliwość zastosowania do transportu materiałów niebezpiecznych i możliwość zapakowania zmiennej liczby pojemników, łącząc element opakowania pochłaniający uderzenia ze specyficznym materiałem granulowanym zapewniającym osadzenie przedmiotu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, którego: fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny przykładu wykonania opakowania według wynalazku, gdzie przedstawiono rozdzielnie pudło z klapami sklejanymi i moduł; fig. 2 przedstawia widok perspektywiczny innego przykładu wykonania opakowania według wynalazku,

186 550 gdzie przedstawiono rozdzielnie A: pudło z klapami sklejanymi, B: pierwszy moduł i C: drugi moduł; fig. 3 przedstawia widok perspektywiczny przykładu wykonania opakowania pokazanego na fig. 2, gdzie pewne klapy modułów są w innej pozycji; fig. 4 przedstawia widok perspektywiczny jeszcze innego przykładu wykonania opakowania według wynalazku, gdzie przedstawiono rozdzielnie A: pudło z klapami sklejanymi, B: pierwszy moduł i C: drugi moduł; i fig. 5 przedstawia widok perspektywiczny przykładu wykonania opakowania pokazanego na fig. 4, gdzie pewne klapy modułów są w innej pozycji. Wybór i selekcja materiałów stanowiących różne części opakowania według wynalazku są istotne dla uzyskania zespołu o wymaganych właściwościach.

Pudło z klapami sklejanymi i moduł są wykonane z materiału półsztywnego, zwłaszcza z tektury falistej.

Korzystnie płyty tektury tworzącej pudło i moduł są wykonane z podwójnej fali o odpowiedniej odporności na uderzenia, zwłaszcza amortyzowanie uderzeń. Przykład podwójnej fali zawiera pierwszą warstwę fali o grubości około 5 mm i drugą warstwę fali o grubości około 7 mm. Te fale są korzystnie wybrane na płyty tworzące pudło. Drugi przykład fali zawiera pierwszą warstwę fali o grubości około 3 mm i drugą warstwę fali o grubości około 4 mm. Te fale są korzystnie wybrane na płyty tworzące moduły.

Materiał wypełniający mający za zadanie utrzymywać pojemniki umieszczone wewnątrz modułu znajdującego się wewnątrz pudła z klapami sklejanymi, powinien również mieć wyjątkowe właściwości pochłaniania uderzeń. Wybranym materiałem jest krzemian warstwowy, porowaty, korzystnie wermikulit porowaty. Liczne inne materiały były sprawdzane, ale nie spełniają one, w połączeniu z innymi elementami opakowania według wynalazku wymagań w zakresie odporności i amortyzowania uderzeń. Te inne materiały to na przykład polistyren o różnych gęstościach i postaciach (na przykład wiórków lub gwiazdek), ziarna kukurydzy dmuchane i nie lub otręby.

Wermikulit porowaty jest materiałem pochodzenia mineralnego. Składa się zasadniczo z krzemianów aluminium, magnezu i żelaza. Skała naturalna ma postać płatków i jest złożona z warstewek podobnych do miki, rozdzielonych dwoma warstwami cząsteczek wody. Wermikulit porowaty jest uzyskiwany przez złuszczanie, przez obróbkę termiczną (w temperaturze około 900°C) płatków, które przekształcają się w granulki. Wermikulit porowaty ma uziarnienie pomiędzy około 0,3 i około 8 mm, korzystnie od około 1 do około 6 mm. Jeszcze korzystniej to uziarnienie zmienia się w przedziale od około 1,4 do około 4 mm. Korzystną cechą wermikulitu porowatego jest jego bardzo mała masa właściwa, ułatwiająca manipulację i transport opakowań zawierających ten materiał wypełniający. Rzeczy wiście jego masa właściwa jest zawarta w przedziale od około 70 do około 90 kg/m³, korzystnie około 80 kg/m³. Jego temperatura topnienia wynosi około 1300 °C. Cechą tego materiału jest również niepalność. Nie jest on toksyczny. Jest bardzo dobrym izolatorem cieplnym. Nie psuje się on i nie ulega gniciu. Na koniec, ma on jeszcze jedną korzystną cechę, dla opakowania według wynalazku. Ma wielką zdolność pochłaniania płynów. Zdolność pochłaniania wody wynosi od około 175 do około 470, korzystnie co najmniej 260 gramów wody na litr wermikulitu. Przykładem wermikulitu porowatego jest produkt sprzedawany pod nazwa VERMEX przez firmę EFISOL.

W odniesieniu do fig. 1 przedstawiającej najprostszy przykład wykonania opakowania według wynalazku, opakowanie zawiera trzy podstawowe elementy: pudło równoległościenne 1 z klapami sklejanymi, z tektury falistej, moduł 2 z tektury falistej o przekroju w przybliżeniu prostokątnym umieszczony wewnątrz pudła 1 i pojemnik lub pojemniki materiałów niebezpiecznych umieszczonych wewnątrz modułu 2, i materiał wypełniający (nie pokazany) w postaci wermikulitu porowatego, opisanego powyżej, wypełniającego całą pozostałą objętość wewnętrzną pudła zawierającego moduł 2, w którym są umieszczone pojemniki.

Pudło 1 jest utworzone z dna 3, czterech ścianek bocznych 4, 5, 6 i 7 przedłużanych odpowiednio przez cztery klapy 8, 9, 10 i 11, które zagięte pod kątem 90° w stosunku do odpowiednich płaszczyzn ścianek bocznych, do wnętrza pudła tworząjego pokrywę.

Moduł 2 zawiera cztery ścianki boczne 12, 13, 14 i 15. Te ścianki są połączone dwie na dwie. w taki sposób, aby utworzyć krzyżak. Koniec ścianki bocznej 12 jest ustawiony prostopadle

186 550 do końca ścianki bocznej 13, dwie ścianki tworzą krzyż lub krzyżak 16 z dwoma boczkami 12a dla ścianki 12 i 13a dla ścianki 13. Te boczki oddzielają ścianki boczne 12 i 13 modułu 2 od ścianek bocznych 4 i 5 pudła 1 z klapami sklejanymi. Krzyżaki są na przykład wykonywane za pomocą przecięć tworzących rowki w ściankach bocznych modułu. Moduł 2 tak zestawiony ma przekrój prostokątny lub kwadratowy. Umieszczony w pudle 1, ma on za zasadnicze zadanie amortyzować uderzenia, chroniąc zwłaszcza naroża pudła i izolować pojemniki z materiałami niebezpiecznymi od ścianek pudła.

Figura 2 przedstawia inny przykład wykonania opakowania według wynalazku, gdzie są zastosowane elementy opisane w poprzednim przykładzie wykonania, to znaczy pudło z klapami sklejanymi, moduł utworzony przez połączenie w krzyżak czterech ścianek bocznych i wt^rrml^i^nii porowaty.

Według przykładu wykonania pokazanego na fig. 2 opakowanie zawiera pudło 20 z klapami sklejanymi pokazane na A, o odpowiednich wymiarach (zwłaszcza o wystarczającej wysokości) dla umieszczenia dwóch modułów 21 i 22 pokazanych odpowiednio na B i C.

Dwa moduły 21 i 22 są utworzone z identycznych elementów. Na fig. 2B moduł 21 zawiera cztery ścianki boczne 23, 24, 25 i 26 połączone w krzyżak. Moduły 21 i 22 zawierają ponadto płytę oddzielającą 27 wymienną, umieszczoną równolegle do ścianek bocznych 23 i 25 wewnątrz modułu 21 albo 22 o wysokości h, mniejszej od wysokości h₂ ścianek bocznych 23 i 25. Ta płyta oddzielająca 21 tworzy z każdą z prostopadłych ścianek bocznych 24 i 25 krzyżak. Boczki płyty oddzielającej 27 od strony ścianek bocznych 24 i 26 pozwalają również oddzielić ścianki boczne 24 i 26 modułów 21 i 22 od ścianek bocznych 5 i 7 pudła z klapami sklejanymi. Krzyżaki są wykonywane także za pomocą przecięć tworzących rowki w obszarach znajdujących się na każdym końcu płyty oddzielającej 27 i w obszarze środkowym każdej ze ścianek bocznych 24 i 26.

W odniesieniu do fig. 2B, każda ze ścianek bocznych 24 i 26 prostopadłych do płyty oddzielającej 27 jest przedłużona z jednej strony dwoma sąsiednimi klapami 30, 31 i 32, 33. Te klapy mogą być zagięte o 90° w stosunku do odpowiedniej płaszczyzny ich ścianki, dla zamknięcia powierzchni górnej modułu 21. Zasadniczą cechą tych klap 30 do 33 jest to, że mają szerokość 1 w przybliżeniu równą połowie odległości pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi 24 i 26. Ponadto szerokość 1 jest co najwyżej równa, a korzystnie w przybliżeniu równa wysokości h₂ ścianek bocznych. Klapy 30 i 31 tej samej ścianki bocznej 24 mogą się zaginać do środka modułu z je'dnej i z drugiej strony płyty oddzielającej 27.

W odniesieniu do fig. 2C, moduł 22 jest równoważny modułowi 21, ale jego pozycja jest przeciwna w stosunku do pozycji modułu 21, powierzchnia górna jednego odpowiada powierzchni dolnej drugiego. Klapy 30 do 33 każdego z modułów 21 i 22 w pozycji zagięcia o 90° do środka każdego z modułów, stanowią oddzielenie między dworną modułami i pozwalają izolować pojemniki, które są umieszczone wewnątrz jednego modułu od pojemników umieszczonych wewnątrz drugiego modułu. Każda z równoległych ścianek bocznych 24 i 26 jest przedłużona od strony przeciwnej do klap 30, 31 i 32, 33 o pojedynczą klapę 35 i 36, której szerokość 1 jest w przybliżeniu równa połowie odległości d pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi 24 i 26. Te klapy 35, 36 mogą również być zagięte o 90° w stosunku do płaszczyzny każdej z ich ścianek bocznych 24 i 26, do wewnątrz modułu 22 dla zamknięcia powierzchni górnej tego modułu. Każda z klap 35, 36 ma ponadto skrzydełko 37 i 38, które zagięte o 90° w górę, na zewnątrz modułu tworzy system ryglujący, gdy klapy 35, 36 są zagięte, dla zamknięcia górnej powierzchni modułu 22. Szerokość hr skrzydełek 37 i 38 jest w przybliżeniu równa różnicy pomiędzy wysokością h2 ścianek bocznych 23 i 25 i wysokością h₁ płyty oddzielającej 27. Długość Ir każdego ze skrzydełek 37 i 38 jest większa od długości L klap 35 i 36, w taki sposób, aby utworzyć języczek 40, 40' i 41, 41' na każdym końcu skrzydełka 37 lub 38. Wycięcia 42 i 43 są przewidziane odpowiednio w części górnej, środkowej równoległych ścianek bocznych 23 i 25, dla przyjęcia języczków 40, 40' i 41, 41' każdego ze skrzydełek 37 i 38. Dwa skrzydełka 37 i 38, są umieszczone przy sobie w każdym z wycięć 42, 43 i 45 dla zaryglowania zamknięcia powierzchni górnej modułu 22 na fig. 2C. Należy zanotować, że klapy 35 i 36 są rozcięte na poziomie krzyżaków umieszczonych na przecięciu ścianek bocznych w taki sposób, aby izolować powierzchnię górną utworzoną

186 550 przez klapy 35, 36 od pokrywy pudła 20. Wysokość ścianek bocznych 24 i 26, gdy klapy są tak przecięte i zagięte pod kątem 90° do środka modułu 22, jest w przybliżeniu równa wysokości h, płyty oddzielającej 27.

To opakowanie zawierające dwa moduły oferuje dwa przedziały na moduł, a więc cztery na zespół. Klapy 35 i 36 mają pozycje zgiętą o 90° do środka modułu, zamykając powierzchnię górną modułu 2B i powierzchnię dolną modułu 2C. Pojemniki są umieszczone wewnątrz przedziałów tak utworzonych, korzystnie jeden pojemnik na przedział. Wermikulit porowaty w postaci ziaren jest wsypany do opakowania, w taki sposób, aby wypełnić całkowitą objętość pozostałą wewnątrz pudła 20, pomiędzy ściankami pudła i ściankami bocznymi każdego z modułów 21 i 22 i do wnętrza modułów 21 i 22, gdzie są umieszczone pojemniki, pomiędzy ściankami modułów i pojemników.

Figura 3 przedstawia odmianę przykładu wykonania pokazanego na fig. 2. W tej odmianie klapy 30 do 33 są zagięte o 180° w stosunku do płaszczyzny ich odpowiedniej ścianki bocznej na zewnątrz modułów 21 i 22. W tych warunkach, gdy dwa moduły 21 i 22 są złożone, nie są one rozdzielone od siebie, a płyta oddzielająca 27 każdego z modułów 21, 22 stanowi jedną płaszczyznę separacji wewnątrz dwóch złożonych modułów. Opakowanie zawierające dwa moduły 21 i 22, tak wygięte i złożone oferuje dwa przedziały dla pojemników mających większą wysokość niż pojemniki zapakowane w modułach według fig. 2. Ponadto klapy 30 do 33 zagięte o 180° na zewnątrz modułów wzmacniają ścianki boczne 24 i 26.

Można również przewidzieć pudła mające wystarczającą wysokość dla przyjęcia więcej niż dwóch modułów tak opisanych (trzy, a nawet cztery lub więcej) stosownie do liczby przedziałów pożądanych w opakowaniu. W tym przypadku wstawione moduły mogą nie zawierać klap 35 i 36, a klapy 30 do 33 są w położeniu zagiętym o 180° w stosunku do płaszczyzny ich ścianki bocznej, na zewnątrz modułu.

Figura 4 przedstawia jeszcze inną odmianę wykonania opakowania według wynalazku. To opakowanie zawiera równoległościenne pudło 50 z klapami sklejanymi, pierwszy moduł 51, drugi moduł 52 i wermikulit porowaty rozsypany w całej pozostałej objętości opakowania, gdy pojemniki zostały umieszczone we wnętrzu modułów. Pudło 50 pokazane na 4A zawiera ściankę dna 53, cztery ścianki boczne 54, 55, 56 i 57. Ścianki boczne 54 do 57 zawierają klapy 58, 59, 60, 61, które gdy są zagięte o 90° w stosunku do płaszczyzny ich ścianki bocznej do wnętrza pudła, zamykają powierzchnię górną pudła. Klapy równoległe 59 i 61 mają przecięcie na krawędzi zewnętrznej. Te dwie klapy pozwalają skrzyżować cztery klapy, zaginając je dla zamknięcia pudła 50.

Dwa moduły 51 i 52 zawierają, każdy, cztery ścianki boczne podstawy 62, 63, 64 i 65, połączone dwie na dwie na ich końcach i tworzące krzyżaki, jak to już było opisane. Każdy moduł zawiera ponadto dwie wymienne płyty rozdzielające 66 i 67. W odniesieniu do fig. 4B, pierwsza płyta rozdzielająca 66 jest umieszczona równolegle do równoległych ścianek bocznych 62 i 64, wewnątrz modułu 51. Ta płyta rozdzielająca 66 ma wysokość h₃ mniejszą od wysokości h,, ścianek bocznych 62 do 65. Ta płyta rozdzielającą 66 tworzy z każdą ze ścianek bocznych 65 i 66 krzyżak. Druga płyta rozdzielająca 67 jest umieszczona równolegle do ścianek bocznych 63 i 65 i prostopadle do pierwszej płyty rozdzielającej 66. Ta druga płyta rozdzielająca 67 tworzy krzyżaki z każdą z równoległych ścianek bocznych 62 i 64. Krzyżak jest również utworzony na przecięciu dwóch płyt rozdzielających 66 i 67. Wszystkie boczki utworzone przez krzyżaki na przecięciu dwóch ścianek bocznych lub ścianki bocznej i płyty oddzielającej izolują ścianki boczne 62 do 65 modułów 51 i 52 od ścianek bocznych 54 do 57 pudła z klapami sklejanymi 50. Korzystnie każda z wymiennych płyt oddzielających jest utworzona z dwóch płyt tektury falistej. Dwie płyty stanowiące jedną płytę mogą być wykonane przez zagięcie na pół jednej dużej płyty o odpowiednich wymiarach.

W ten sposób płyty oddzielające mają powiększoną grubość w stosunku do ścianek bocznych modułów, które mogą zachować pojedynczą grubość.

W odniesieniu do fig. 4B, każda z równoległych ścianek bocznych 63 i 65 zawiera klapę odpowiednio 68 i 69, która może zaginać się o 90° w stosunku do odpowiedniej swojej ścianki bocznej, dla zamknięcia powierzchni górnej modułu 51. Klapy 68 i 69 mają szerokość 1 w przybliżeniu równa połowie odległości pomiędzy dwiema równoległymi

186 550 ściankami bocznymi 63 i 65. Ponadto szerokość 1 jest co najwyżej równa, a, korzystnie w przybliżeniu równa wysokości h₄ ścianek bocznych.

Figura 4C przedstawia moduł 52 zawierający te same elementy co moduł 51, z tą różnicą, że jest on umieszczony w pozycji przeciwnej lub odwróconej w stosunku do modułu 51. Rzeczywiście dwie klapy 68 i 69 pokazane na fig 4B, jako zamykające powierzchnię górną modułu 51, na fig 4C zamykają powierzchnię dolną modułu 52. W ten sposób klapy 68 i 69 każdego z modułów 51 i 52, gdy są zagięte o 90° w stosunku do płaszczyzny swoich ścianek bocznych, tworzą separację pomiędzy dwoma modułami 51 i 52 złożonymi w tej szczególnej pozycji. Wciąż w odniesieniu do fig. 4C, dwie płyty stanowiące płytę rozdzielającą 67, zawierają każda klapę 70 i 71. Te klapy 70 i 71 są równoległe do klap 68 i 69 ścianek bocznych 63 i 65. Szerokość klap 70 i 71 jest w przybliżeniu równa połowie odległości d oddzielającej dwie równoległe ścianki boczne 63 i 65. Klapy 70 i 71 są zagięte o 90° w stosunku do płaszczyzny płyty rozdzielającej 67, do środka modułu 52, dla zamknięcia powierzchni górnej tego modułu. Te klapy 70 i 71 są ponadto przycięte w narożach 12 płyt rozdzielającej 67, w pobliżu krzyżaków utworzonych przez płytę rozdzielającą 67 i każdą ze ścianek bocznych 62 i 64, aby gdy zagięte o 90° izolować powierzchnię górną modułu 52 od klap 58 do 61 tworzących pokrywę pudła 50. Każda klapa 70 i 71 zawiera skrzydełko odpowiednio 74 i 75, które są zagięte o 90° w stosunku do płaszczyzny każdej klapy 70 i 71, gdy te klapy są zagięte o 90° w stosunku do płaszczyzny płyty rozdzielającej 67, do środka modułu 52, tworzą system ryglujący. Szerokość h_r skrzydełek 74 i 75 jest w przybliżeniu równa różnicy pomiędzy wysokością h4 ścianek bocznych 62 i 64 i wysokością h₃ płyt oddzielających 66 i 67. Długość Lr każdego ze skrzydełek 74 i 75 jest większa od długości L klap 70 i 71, w taki sposób, aby utworzyć języczek 76 i 77 na każdym końcu skrzydełka. Wycięcia są przewidziane odpowiednio w części górnej końców równoległych ścianek bocznych 62 i 64, w pobliżu krzyżaków, dla przyjęcia języczków 76 i 77 skrzydełek. Na przykład języczek 77 umieszcza się w wycięciu przewidzianym w narożu ścianki 62, w pobliżu krzyżaka znajdującego się na przecięciu ścianek 62 i 65, a skrzydełko 74 umieszcza się na wprost ścianki bocznej 65, dla zaryglowania klapy 70 w pozycji zagiętej o 90° w stosunku do płaszczyzny płyty rozdzielającej 67.

Opakowanie tak złożone z dwóch złożonych modułów 51 i 52 oferuje osiem przedziałów dla pojemników, cztery na moduł, klapy 70 i 71 są zagięte, tak jak przedstawiono poprzednio.

Figura 5 przedstawia odmianę przykładu wykonania opakowania pokazanego na fig. 4. Tutaj, w odniesieniu do fig. 5B i 5C klapy 68 i 69 są zagięte o 180° w stosunku do płaszczyzn ich ścianek bocznych 63 i 65, na zewnątrz każdego z modułów 51 i 52. Klapy 68 i 69 tak zagięte wzmacniają ścianki boczne 63 i 65. W tej odmianie nie ma więc separacji na poziomie powierzchni górnej modułu 51 i powierzchni dolnej modułu 52. Opakowanie tak utworzone oferuje w całości cztery przedziały, każdy przedział ma wysokość dwóch modułów. Jeśli inne moduły są nałożone na dwa poprzednie, nowy moduł będzie, na przykład umieszczony na module 52 z odpowiednią wysokością pudła 50, w taki sposób, aby dno tego nowego modułu było dobrze zamknięte przez klapy, na rysunku klapy zamykające powierzchnię górną modułu 52.

Nieskończenie wiele kombinacji może być rozważanych przez składanie wielu modułów dających taką samą lub różną liczbę przedziałów, lub także pary modułów oddzielanych lub nie.

Inne odmiany wykonania stosujące równoważne elementy stanowią również część wynalazku.

Zaletą opakowania według wynalazku wynikającą z nowatorskiej koncepcji wykorzystania modułów i elementów wymiennych jest możliwość utworzenia wielu opakowań mogących zawierać pojemniki w różnej liczbie i wymiarach, zawsze zapewniając wyjątkowe właściwości amortyzacji uderzeń.

Próby amortyzacji uderzeń zostały zrealizowane w następujący sposób. Trzy serie opakowań według wykonań pokazanych odpowiednio na fig. 1, 2 i 4 zostały użyte do badań.

Pierwsza seria opakowań takich jak pokazane na fig. 1 jest przygotowana zgodnie z warunkami próby. Każdy z dwóch pojemników materiałów niebezpiecznych w postaci butelek

186 550 szklanych jest umieszczony w torbie z folii z tworzywa takiego jak polietylen. Torby są zamknięte łącznikiem, takim jak plecionka z drutu lub taśma z włókna poliamidowego (takiego jak materiał o nazwie handlowej Rilsan). Dwie torby tak zamknięte są umieszczone, jedna obok drugiej, w odległości minimum 15 mm jedna od drugiej w module 2 umieszczonym we wnętrzu pudła 1. Wermikulit porowaty jest następnie rozpraszany w całej pozostałej wolnej przestrzeni, pomiędzy torbami a ściankami bocznymi 12 do 15 modułu 2 i w pustej przestrzeni pozostałej pomiędzy ściankami bocznymi 12 do 15 i dnem 3, ścianki boczne 4 do 7 i zamknięte klapy 8 do 11 tworzą pokrywę pudła 1.

Dla każdego opakowania drugiej serii takich jak pokazane na fig. 2 cztery torby osłaniające, każda, pojemnik z materiałem niebezpiecznym są przygotowane w takich samych warunkach, jak opisane poprzednio. Pojemniki mają wysokość mniejsza od 150 mm. Jedna torba jest umieszczona w przedziale, więc są dwie torby w module. Wermikulit porowaty jest rozproszony w całej pozostałej wolnej przestrzeni wewnątrz każdego modułu i wewnątrz pudła zawierającego dwa moduły.

Na koniec w przypadku opakowania pokazanego na fig. 4. dla trzeciej serii, osiem toreb jest przygotowanych dokładnie w takich samych warunkach, jak opisane poprzednio. Jedna torba jest umieszczona w przedziale, a więc cztery w module.

Próby zrealizowano dla pięciu opakowań każdej serii.

Każde opakowanie z każdej serii zostało zrzucone z wysokości 1,80 metra. Jedno opakowanie spadło na płask na powierzchnię odpowiadającą pokrywie górnej. Drugie opakowanie spadło na płask na dno pudła. Inne opakowanie spadło na płask na ściankę boczną pudła. Jeszcze inne opakowanie spadło na płask na ściankę boczną pudła prostopadłą do ścianki bocznej wspomnianej poprzednio. Ostatnie opakowanie spadło na naroże pudła.

W wyniku tej próby żadna z butelek nie została rozbita. Opakowania według wynalazku dają bardzo dobre tłumienie uderzeń i spełniają wymagania norm dotyczące transportu materiałów niebezpiecznych.

186 550

186 550

186 550

FIG.3

186 550

FIG.2

186 550

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4.00 zł.

Claims (17)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Opakowanie do transportu materiałów niebezpiecznych pakowanych w co najmniej jednym pojemniku, zawierające równoległościenne pudło z materiału półsztywnego takiego jak tektura i co najmniej jeden moduł z materiału półsztywnego takiego jak tektura, mający, co najmniej cztery połączone ścianki boczne, przy czym ten moduł o przekroju w przybliżeniu prostokątnym jest umieszczony we wnętrzu tego pudła, cofnięty w stosunku do ścianek pudła, a pojemnik lub pojemniki są umieszczone wewnątrz modułu, znamienne tym, że zawiera materiał wypełniający z krzemianów warstwowych, porowatych, korzystnie wermikulit porowaty wypełniający całą pozostałą objętość wewnętrzną pudła (1, 20, 50) i modułu (2, 21, 22, 51, 52) zawierających co najmniej jeden pojemnik z materiałami niebezpiecznymi.
2. 2. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że materiał wypełniający jest wermikulitem porowatym w postaci granulek, których uziarnienie wynosi od około 0,3 do około 8 mm, korzystnie od około 1 do około 6 mm.
3. 3. Opakowanie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że wermikulit porowaty ma masę właściwą zawarta w przedziale od około 70 do około 90 kg/m³.
4. 4. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że każda ze ścianek bocznych (12, 23, 62) tego modułu (2, 21, 51) tworzy z drugą przyległą ścianką boczną (13, 24, 63) krzyżak (16) z boczkami (12a, 13a; 23a, 24a; 62a, 63a), które oddzielają ścianki boczne (12,13; 23, 24; 62, 63) modułu (21, 21, 51) od ścianek bocznych pudła (1,20, 50).
5. 5. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że moduł (21, 22, 51, 52) zawiera co najmniej jedną wymienną płytę oddzielającą (27; 66, 67) z materiału półsztywnego takiego jak tektura, umieszczoną we wnętrzu modułu (21, 22, 51, 52), przy czym każda płyta oddzielająca (27, 66, 67) tworzy z prostopadłą ścianką boczną (24, 26; 63, 65; 62, 64) krzyżak.
6. 6. Opakowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że dwie równoległe ścianki boczne (24, 26; 63, 65) modułu (21, 22, 51, 52) są wyposażone w co najmniej jedną klapę (30, 32; 68, 69) o szerokości w przybliżeniu równej połowie odległości (d) pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi (24, 26; 63, 65), a korzystnie co najwyżej równej wysokości (h₂) ścianki bocznej, przy czym klapy (30, 32; 68, 69) są korzystnie zginalne o 90° do środka modułu (21, 22, 51, 52), dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu (21, 22, 51, 52).
7. 7. Opakowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że każda ze ścianek bocznych (24, 26) jest wyposażona odpowiednio w co najmniej dwie klapy (30, 31; 32, 36) umieszczone z jednej i z drugiej strony ścianki (24, 26), przy czym zespół klap jest korzystnie zginalny o 90° do środka modułu (21, 22), dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu, a ponadto moduł (21, 51) zawiera jedną płytę oddzielającą (27), umieszczoną prostopadle do linii zagięcia tych klap (30, 32, 35, 36).
8. 8. Opakowanie według zastrz. 7, znamienne tym, że równoległe ścianki boczne (24, 26) są wyposażone z jednej strony w jedną klapę (35, 36), a z drugiej strony w dwie sąsiednie klapy (30, 31; 32, 33), przy czym te dwie sąsiednie klapy są korzystnie zginalne o 90° do środka modułu, dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu z jednej i z drugiej strony płyty oddzielającej (27), a ponadto są korzystnie zginalne o 180° na zewnątrz modułu, dla wzmocnienia równoległych ścianek bocznych (24, 26).
9. 9. Opakowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że moduł (51, 52) zawiera dwie wymienne płyty oddzielające (66, 67), tworzące krzyżak, przy czym co najmniej jedna z płyt oddzielających (67) jest utworzona z dwóch płyt, zaś każda z płyt jest wyposażona na jednym ze swoich boków w klapę (70, 71), i każda z klap (70, 71) jest korzystnie zginalna o 90° do środka modułu (51, 52), dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu, a ponadto powierzchnia przeciwległa górna lub dolna tego modułu jest korzystnie zamknięta przez klapy (68 i 69) przymocowane do dwóch ścianek bocznych tego modułu (51, 52) i równoległych do płyty oddzielającej (67) wyposażonej w klapy (70, 71).

   186 550
10. 10. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera, co najmniej dwa złożone moduły (21, 22; 51, 52).
11. 11. Opakowanie według zastrz. 8 albo 9, albo 10, znamienne tym, że dwa moduły (21, 22, 51, 52) są złożone, przy czym linie zgięcia klap (30, 31, 32, 33, 68, 69) równoległych ścianek bocznych (24, 26; 63, 65) modułu, przylegają do linii zgięcia odpowiednich klap drugiego modułu, zaś te klapy są korzystnie zginalne albo o 90° do środka modułu, albo o 180° na zewnątrz modułu.
12. 12. Opakowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że cztery ścianki boczne (23, 24, 25, 26; 62, 63, 64, 65) są połączone ze sobą w krzyżak, przy czym dwie równoległe ścianki boczne (24, 26; 63, 65) są wyposażone w co najmniej jedną klapę (30, 32; 68, 69) o szerokości w przybliżeniu równej połowie odległości pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi (24, 26; 63, 65), a korzystnie co najwyżej równej wysokości h₄ jednej ze ścianek bocznych (23, 62), przy czym klapy są korzystnie zginalne o 90° do środka modułu (21, 22; 51, 52), dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu (21, 22; 51, 52).
13. 13. Opakowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że krzyżaki są utworzone za pomocą przecięć tworząc żłobki w równoległych ściankach bocznych i płytach oddzielających.
14. 14. Opakowanie według zastrz. 5 albo 6, albo 13, znamienne tym, że moduł (21, 25) zawiera płytę oddzielającą (27) umieszczoną prostopadle do ścianek bocznych (24, 26) wyposażonych w klapy (30, 32) i każda ze ścianek bocznych (24, 26) jest wyposażona na jednym ze swoich boków w klapę (35, 36), a na drugiej stronie w jedną lub dwie sąsiednie klapy (30, 31; 32, 33), które są zginalne z jednej i drugiej strony płyty oddzielającej (27), przy czym zespół klap (30, 31, 32, 33, 34, 35, 36) jest zginalny o 90° do środka modułu (21, 22), dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu.
15. 15. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że klapy (35, 36) mają skrzydełko (37, 38) mające długość (L_r) większą od długości (L) każdej z klap (35, 36) i szerokość (h_r) w przybliżeniu równą różnicy wysokości (h₂ - hj pomiędzy ściankami bocznymi (23) i płytami oddzielającymi (21), przy czym te skrzydełka tworzą systemy ryglujące.
16. 16. Opakowanie według zastrz. 5 albo 6, albo 13, znamienne tym, że moduł (51, 52) zawiera dwie wymienne płyty oddzielające (66, 67), tworzące krzyżak wewnątrz modułu (51, 52) i jedna z płyt oddzielających (67) równoległa do ścianek bocznych (63, 65) jest utworzona z dwóch płyt, zaś każda z płyt jest wyposażona w klapę (70, 71), przy czym szerokość (1) tej klapy (70, 71) jest w przybliżeniu równa połowie odległości (d) pomiędzy dwiema równoległymi ściankami bocznymi (63, 65) wyposażonymi w klapy (68, 69), a ponadto zespól klap (68, 69, 70, 71) jest korzystnie zginalny o 90° do środka modułu (51, 52), dla zamknięcia powierzchni górnej lub dolnej modułu (51, 52).
17. 17. Opakowanie według zastrz. 16, znamienne tym, że klapy (70, 71) mają skrzydełko (74 i 76) mające długość (L_r) większą od długości (L) każdej z klap (70 i 71) i szerokość (h_r) w przybliżeniu równą różnicy wysokości (h₄ - h₃) pomiędzy ściankami bocznymi (62) i płytami oddzielającymi (66, 67), przy czym te skrzydełka tworzą systemy ryglujące.