PL188469B1 - Układ hamulców tarczowych wagonu kolejowego - Google Patents

Abstract

Układ hamulców tarczowych wagonu kolejowego posiadający umieszczony wzdłuż wagonu siłownik połączony z końcami dwóch złączonych z sobą łącznikiem dwuramiennych dźwigni, z których każdajest drugim końcem za pomocą cięgła głównego połączona z hamulcami jednego z dwóch dwuosiowych wózków posiadających na osiach zestawów kołowych osadzone po dwie tarcze hamulcowe, z którymi współpracują klocki hamulcowe uruchamiane szczękami zawieszonymi pod wzdłużnymi wspornikami przymocowanymi do poprzecznicy wózka, a ponadto do jednej z dwuramiennych dźwigni siłownika jest przyłączone cięgło hamulca ręcznego, znamienny tym, że cięgło główne (9) jest połączone z uchem (U) trójkątnego elementu (12) połączonego z hamulcami tylnego zestawu kołowego (1) cięgłem (13) oraz z hamulcami przedniego zestawu kołowego (2) cięglem (14) połączonym z dźwignią (15) zamocowaną na górnej części pionowego wału (16) osadzonego obrotowo w łącznikach (17) i (18) umieszczonych ruchomo na wspornikach (19) i (20) przymocowanych do ścianki poprzecznicy (3), natomiast na dolnej części wału (16) jest zamocowana dwuramienna dźwignia (21) połączona ramionami z lewym łącznikiem (22) i prawym łącznikiem (23), których końce są ruchomo połączone z znajdującymi się po obu stronach wózka sworzniami (24) łączącymi prowadzące dźwignic (26) z wewnętrznymi szczękami (25) złączonymi z zewnętrznymi szczękami (29) za pomocą łączników (28), przy czym dźźwignie (26) są ruchomo połączone z wspornikami (27) przymocowanymi do poprzecznicy (3)

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ elementów przenoszących siłę hamowania od siłownika do klocków hamulców tarczowych wagonu kolejowego, zwłaszcza wagonu towarowego z dwuosiowymi wózkami.

Z polskiego zgłoszenia P-324 245 znany jest jednoosiowy wózek wagonowy, wyposażony w dwa jednakowe układy hamulców tarczowych. Każdy układ działa na jedną z dwóch hamulcowych tarcz, osadzonych na osi zestawu kołowego. Układ ten składa się z siłownika umieszczonego poprzecznie do wzdłużnej osi wagonu i zamocowanego na poprzecznicy ramy wózka. Siłownik połączony jest z końcami pary dwuramiennych dźwigni, których drugie końce stanowią parę szczęk, dociskających w czasie hamowania klocki hamulcowe do obu płaszczyzn bocznych tarczy hamulcowej. Klocki są osadzone w uchwytach przymocowanych do końca wspornika wzdłużnego, zamocowanego do poprzecznicy ramy wózka. W określonej odległości od końca wzdłużnego wspornika przymocowane są do jego obu stron poziome wsporniki z osadzonymi w nich pionowymi sworzniami obrotu szczęk dociskowych. Za wyjątkiem siłownika i tarczy hamulcowej, cały układ jest podwieszony pod wzdłużnym wspornikiem. W takich rozwiązaniach ilość układów hamulcowych jest równa liczbie kół jezdnych.

188 469

Znany jest również, pokazany w polskim opisie patentowym nr 162 492 układ hamulcowy, działający na hamulce czterech kół dwuosiowego wózka wagonowego. Usytuowany poprzecznie do osi wzdłużnej wagonu siłownik jest przymocowany do poprzecznicy ramy wózka, w pobliżu środka jego szerokości. Tłoczysko siłownika jest połączone z jednym końcem dwuramiennej dźwigni, której drugi koniec jest połączony cięgłem głównym z zespołem dźwigni. Zespół ten stanowi prowadzony na obrotowym ramieniu koniec cięgła głównego do którego jest przymocowany równolegle do płaszczyzn bocznych kół jezdnych, dwuramienny poziomy łącznik. Ramiona łącznika są ruchomo połączone z wewnętrznymi szczękają dociskającymi klocki hamulcowe do tarcz hamulcowych przymocowanych do wewnętrznych płaszczyzn obu kół po jednej stronie wózka. Za pomocą łukowych zacisków obejmujących bieżnie kół jezdnych szczęki wewnętrzne są połączone z szczękami zewnętrznymi działającymi na klocki dociskane do tarcz hamulcowych, przymocowanych do zewnętrznych bocznych powierzchni kół jezdnych. W środku połączonej z tłoczyskiem siłownika dwuramiennej dźwigni, zamocowany jest łącznik, którego drugi koniec jest połączony z środkiem drugiej podobnej dwuramiennej dźwigni. Dźwignia ta ma jeden koniec, w sposób regulowany połączony z poprzecznicą ramy wózka, a drugi koniec połączony z cięgłem głównym połączonym z drugim identycznym, jak wyżej opisany, zespołem dźwigni. Zespół ten dociska klocki do tarcz hamulcowych, przymocowanych do płaszczyzn dwóch kół jezdnych z drugiej strony wózka. Cały układ hamulcowy rozmieszczony symetrycznie po obu stronach wózka jest zamocowany na poprzecznicy ramy tego wózka.

Znane jest rozwiązanie, w którym usytuowany wzdłuż wagonu i umieszczony między dwoma wózkami siłownik, jest z obu stron bezpośrednio połączony z końcami dwóch dwuramiennych dźwigni. Drugi koniec każdej dźwigni jest połączony cięgłem głównym z układem hamulców jednego z powyższych dwóch wózków. Dźwignie na określonej ich wysokości są połączone z sobą łącznikiem. Do jednej z dźwigni jest przymocowane cięgło hamulca ręcznego. Rozwiązanie to umożliwia rozdział siły hamowania z jednego siłownika na dwa wózki.

Układ hamulców tarczowych wagonu kolejowego według wynalazku ma siłownik podwieszony wzdłużnie w dotychczas stosowany sposób do ramy wagonu, między wózkami. Siłownik ten, za pomocą dźwigni jest połączony w znany sposób z dwoma głównymi cięgłami, z których każde jest połączone z wierzchołkiem elementu trójkątnego hamulców określonego wózka. Do pozostałych wierzchołków są przymocowane dwa cięgła, z których jedno jest połączone z hamulcami tylnego zestawu kołowego a drugie odpowiednio dłuższe, z hamulcami przedniego zestawu kołowego. Cięgło do przedniego zestawu jest wygięte w kształcie zbliżonym do litery celem ominięcia gniazda czopa skrętu. Koniec tego cięgła połączony jest z dźwignią zamocowaną na górnym końcu pionowego wału, osadzonego obrotowo w ruchomym łączniku górnym i dolnym, które za pomocą wsporników są przymocowane do bocznej płaszczyzny poprzecznicy wózka. Na dolnej części walu jest zamocowana dwuramienna dźwignia, które ramiona są połączone z łewym i prawym łącznikiem. Każdy łącznik jest połączony z sworzniem łączącym koniec wewnętrznej szczęki z prowadzącą tą szczękę dźwignią zamocowaną ruchomo w wsporniku przymocowanym do poprzecznicy wózka. Szczęka wewnętrzna jest za pomocą łącznika połączona z szczęką zewnętrzną, której koniec jest ruchomo połączony z wspornikiem przymocowanym do poprzecznicy wózka i przenoszącym siły poziome podczas zaciskania szczęk. Para szczęk z klockami hamulcowymi współpracującymi z określoną tarczą hamulcową jest zawieszona za pomocą wieszaków, złączonych u góry poprzeczkami zamocowanymi na końcu znanego wspornika wzdłużnego przymocowanego do poprzecznicy wózka. Za wyjątkiem długości i kształtu cięgieł połączonych z elementem trójkątnym, pozostałe elementy hamulców są identyczne dla obu zestawów kołowych.

W rozwiązaniu według wynalazku, działanie elementu trójkątnego powoduje równomierny rozkład siły hamowania na hamulce obu zestawów kołowych. Obrótowe osadzenie wału w ruchomych łącznikach zapewnia kompensację luzów i równomierny nacisk szczęk na obie tarcze hamulcowe zestawu kołowego. Rozwiązanie pozwala na swobodne przesuwanie się szczęk hamulcowych w poziomie w miarę zużywania się tarczy hamulcowej. Każdy wózek może posiadać odrębny siłownik, połączony bezpośrednio z wierzchołkiem elementu trójkątnego. Wózek z przedmiotowym rozwiązaniem hamulców, noże być zastosowany bezpo4

188 469 średnio w zamian za dotychczas używany wózek z typowym hamulcem klockowym, którego siłownik jest umieszczony na podwoziu wagonu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok wózka z góry, bez kół jezdnych, z wyrwaniem pokazującym mocowanie wsporników układu do poprzecznicy, a fig. 2 - widok wózka od czoła bez zestawów kołowych oraz tarcz i klocków hamulcowych.

Wózek posiada tylny zestaw kołowy 1 oraz przedni zestaw kołowy 2, pomiędzy którymi w środku znajduje się poprzecznica 3 z gniazdem czopa skrętu 4 w połowie jej długości. Na osiach zestawów kołowych 1 i 2 są osadzone po dwie hamulcowe tarcze.

Układ hamulców tarczowych wagonu składa się z siłownika 6 podwieszonego do nie pokazanej na rysunku ramy wagonu. Z siłownikiem 6 są połączone dwie jednakowe dwuramienne dźwignie 7 złączone łącznikiem 8. Do drugich końców dźwigni 7 są przyłączone główne cięgła 9, każde prowadzące do jednego z dwóch wózków wagonu. Bo jednej dźwigni 7 jest przymocowane cięgło 10 hamulca ręcznego. Główne cięgło 9 jest połączone ruchomo z uchem 11 zamocowanym na wierzchołku wykonanego z odlewu lub z blachy elementu 12 w kształcie trójkąta równoramiennego, do którego pozostałych wierzchołków są przymocowane dwa cięgła 13 i 14. Proste cięgło 13 jest połączone z hamulcami tylnego zestawu kołowego 1. Dłuższe cięgło 14 jest połączone z hamulcami przedniego zestawu kołowego 2 i na wygięcie w kształcie litery celem ominięcia gniazda czopa skrętu 4. Koniec cięgła 14 jest połączony z dźwignią 15 zamocowaną na górnym końcu pionowego wału 16 osadzonego obrotowo w łączniku górnym 17 i dolnym 18, które są obrotowo zamocowane w wspornikach 19 i 20 przymocowanych do bocznej ścianki poprzecznej 3. Na dolnej części wału 16 zamocowana jest dwuramienna dźwignia 21, której jedno ramię jest połączone z lewym łącznikiem 22, a drugie ramię z identycznym prawym łącznikiem 23. Każdy łącznik 22 i 23, jest połączony z sworzniem 24, z którym jest połączony koniec wewnętrznej szczęki 25 i dźwigni 26 osadzonej obrotowo w wsporniku 27, przymocowanym do ścianki poprzecznicy 3. Szczęka wewnętrzna 25 za pomocą łącznika 28 jest połączona z zewnętrzną szczęką 29, której koniec jest ruchomo połączony z wspornikiem 30, przymocowanym do poprzecznicy. Para szczęk 25 i 29 z hamulcowymi klockami 31 współpracującymi z tą samą hamulcową tarczą 5 jest zawieszona za pomocą wieszaków 32 złączonych u góry dwoma poprzeczkami 33 zamocowanymi na końcu wzdłużnego wspornika 34, o wewnątrz pustym przekroju prostokątnym. Za wyjątkiem cięgieł 13 i 14 elementy hamulców obu zestawów kołowych 1 i 2 są identyczne.

W nie pokazanym na rysunku przypadku, gdy wagon posiada dwa umocowane wzdłużnie w znany sposób siłowniki, z których każdy uruchamia hamulce jednego wózka, wówczas siłowniki 6 są połączone z trójkątnymi elementami 12 w znany sposób bezpośrednio lub za pomocą tylko cięgła 9.

188 469

Fig. 2

188 469

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ hamulców tarczowych wagonu kolejowego posiadający umieszczony wzdłuż wagonu siłownik połączony z końcami dwóch złączonych z sobą łącznikiem dwuramiennych dźwigni, z których każda jest drugim końcem za pomocą cięgła głównego połączona z hamulcami jednego z dwóch dwuosiowych wózków posiadających na osiach zestawów kołowych osadzone po dwie tarcze hamulcowe, z którymi współpracują klocki hamulcowe uruchamiane szczękami zawieszonymi pod wzdłużnymi wspornikami przymocowanymi do poprzecznicy wózka, a ponadto do jednej z dwuramiennych dźwigni siłownika jest przyłączone cięgło hamulca ręcznego, znamienny tym, że cięgło główne (9) jest połączone z uchem (11) trójkątnego elementu (12) połączonego z hamulcami tylnego zestawu kołowego (1) cięgłem (13) oraz z hamulcami przedniego zestawu kołowego (2) cięgłem (14) połączonym z dźwignią (15) zamocowaną na górnej części pionowego wału (16) osadzonego obrotowo w łącznikach (17) i (18) umieszczonych ruchomo na wspornikach (19) i (20) przymocowanych do ścianki poprzecznicy (3), natomiast na dolnej części wału (16) jest zamocowana dwuramienna dźwignia (21) połączona ramionami z lewym łącznikiem (22) i prawym łącznikiem (23), których końce są ruchomo połączone z znajdującymi się po obu stronach wózka sworzniami (24) łączącymi prowadzące dźwignie (26) z wewnętrznymi szczękami (25) złączonymi z zewnętrznymi szczękami (29) za pomocą łączników (28), przy czym dźwignie (26) są ruchomo połączone z wspornikami (27) przymocowanymi do poprzecznicy (3).
2. 2. Układ hamulców według zastrz. 1, znamienny tym, że wykonany z płyty element (12) ma kształt trójkąta równoramiennego, na którego wierzchołku łączącym ramiona jest przymocowane ucho (11) usytuowane w środku szerokości wózka, natomiast końce ramion przy podstawie trójkąta są połączone z cięgłem (13) oraz cięglem (14) wygiętym w kształcie zbliżonym do litery (C), a którego część środkowa jest usytuowana obok gniazda czopa skrętu (4).
3. 3. Układ hamulców według zastrz. 1, znamienny tym, że każda para szczęk (25) i (29) z hamulcowymi klockami (31) współpracującymi z określoną hamulcową tarczą (5) jest zawieszona za pomocą pary wieszaków (32) złączonych poprzeczkami (35) zamocowanymi na końcu znanego wzdłużnego wspornika (34) przymocowanego do poprzecznicy (3) do której są przymocowane wsporniki (30) zewnętrznych szczęk (29).