PL189264B1 - Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu - Google Patents

Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu

Info

Publication number
PL189264B1
PL189264B1 PL98336664A PL33666498A PL189264B1 PL 189264 B1 PL189264 B1 PL 189264B1 PL 98336664 A PL98336664 A PL 98336664A PL 33666498 A PL33666498 A PL 33666498A PL 189264 B1 PL189264 B1 PL 189264B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
copper
reaction
pentachlorobutane
solvent
catalyst
Prior art date
Application number
PL98336664A
Other languages
English (en)
Other versions
PL336664A1 (en
Inventor
Jean-Paul Schoebrechts
Veronique Mathieu
Francine Janssens
Original Assignee
Solvay
Solvay Sa
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from BE9700399A external-priority patent/BE1011142A3/fr
Priority claimed from BE9800140A external-priority patent/BE1011758A6/fr
Application filed by Solvay, Solvay Sa filed Critical Solvay
Priority claimed from PCT/EP1998/002585 external-priority patent/WO1998050329A1/fr
Publication of PL336664A1 publication Critical patent/PL336664A1/xx
Publication of PL189264B1 publication Critical patent/PL189264B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Low-Molecular Organic Synthesis Reactions Using Catalysts (AREA)

Abstract

1 . Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pieciochlorobutanu przez reakcje czterochlorku wegla i 2-chloroprop-1-enu, w obecnosci katalizatora telomeryzacji, znamienny tym, ze kataliza- tor zawiera przynajmniej jeden zwiazek miedzi (I) lub jeden zwiazek miedzi (II). PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy zatem sposobu, który umożliwia wytwarzanie 1,1,1,3,3-pięcio-chloro-butanu ze wspaniałą wydajnością, w trakcie jednego etapu, przy zastosowaniu łatwo dostępnych odczynników.
189 264
Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu przez reakcję czterochlorku węgla i 2-chloroprop-l-enu, w obecności katalizatora zawierającego przynajmniej jeden związek miedzi (I) lub jeden związek miedzi (II). Na ogół korzystniejsze są związki miedzi (II).
Związek miedzi (I) lub (II) korzystnie wybiera się spośród halogenków miedzi, karboksylanów miedzi, soli mieszanych miedzi lub kompleksów tworzonych z obojętnymi Ugandami.
Halogenki miedzi (I) lub (II) obejmują zwłaszcza fluorki, chlorki, bromki lub jodki. Korzystne są chlorki i jodki. Szczególnie korzystny jest chlorek miedzi (II).
Sole mieszane miedzi (I) lub (II) obejmują zwłaszcza hydroksyhalogenki.
Karboksylany miedzi (I) lub (II) obejmują zwłaszcza sole utworzone na bazie kwasów karboksylowych, takich jak kwas octowy, kwas propionowy, kwas masłowy, kwas cykloheksano-masłowy lub kwas benzoesowy. Korzystne są octany miedzi (I) lub (II), to znaczy sole utworzone z kwasu octowego. Szczególnie korzystny jest cykloheksanomaślan miedzi (II).
Kompleksy utworzone ze związkami miedzi (I) lub (II) obejmują zwłaszcza kompleksy utworzone z obojętnymi Ugandami, takimi jak fosfiny, jak trójfenylofosiina lub z acetyloacetonem. Korzystny jest acetyloaceton miedzi (II).
Korzystnie katalizator wybiera się spośród octanu miedzi (I) lub (II), cykloheksanoma.ślanu miedzi (II), kompleksu utworzonego między chlorkiem miedziawym i trójfenylofosfmią acetylo-acetonate miedzi (II), hydroksychlorku miedzi (II), chlorku miedzi (I), jodku miedzi (I) lub chlorku miedzi (II). Wśród katalizatorów korzystne są chlorek miedzi (II), octan miedzi (II), hydroksychlorek miedzi (II), cykloheksanomaślan miedzi (II) i acetyloacetonian miedzi (II).
W sposobie nieciągłym na ogół stosunek molowy między zastosowanym związkiem miedzi i 2-chloroprop-l-enem jest większy od 0,001 lub równy tej wartości. Korzystnie jest większy od 0,002 lub równy tej wartości. Korzystniej jest większy od 0,005 lub równy tej wartości. Najczęściej stosunek molowy między zastosowanym związkiem miedzi i 2-chloro-prop-l-enem jest mniejszy od 5 lub równy tej wartości. Korzystnie jest mniejszy od 1 lub równy tej wartości. Korzystniej jest on mniejszy od 0,5 lub równy tej wartości. Szczególnie korzystnie stosunek jest większy od 0,01 lub równy tej wartości i mniejszy od 0,1 lub równy tej wartości.
W procesie ciągłym stosunek molowy między zastosowanym katalizatorem i 2-chloro-prop-ł-enem mieści się w przybliżeniu w tych samych granicach jak w sposobie nieciągłym, lecz może jednakże osiągnąć wartość 50.
Zrozumiałe jest, że zastosowaną ilość katalizatora wyraża się w sposobie nieciągłym w stosunku do zastosowanej ilości początkowej 2-chloroprop-l-enu, a w procesie ciągłym w stosunku do ilości ustalonej 2-chloroprop-l-enu obecnej w reaktorze.
Stosunek molowy między czterochlorkiem węgla i zastosowanym 2-chloroprop-l-enem może znacznie się różnić. Na ogół jest on równy 0,1 lub większy od tej wartości. Korzystnie jest on równy 0,5 lub większy od tej wartości. Korzystniej jest on większy od 1 lub równy tej wartości. Na ogół jednakże jest on równy 20 lub mniejszy od tej wartości. Korzystnie jest on równy 10 lub mniejszy od tej wartości. Korzystniej jest on równy 8 lub mniejszy od tej wartości.
Standardowo reakcję przeprowadza się w temperaturze wyższej niż temperatura otoczenia lub jej równej. Korzystnie temperatura równa jest 40°C lub wyższa. Korzystniej temperatura równa jest 80°C lub wyższa. Na ogół temperatura reakcji nie przekracza 200°C. Korzystnie szczególnie w przypadku zastosowania hydroksychlorku miedzi (II) jako katalizatora, temperatura reakcji jest wyższa niż 90°C lub jest równa 90°C, korzystniej temperatura reakcji jest wyższa niż 1()0°C lub jest równa 100°C. Zazwyczaj jest ona niższa niż 150°C lub równa 150°C, dokładniej niższa niż 140°C lub równa 140°C. W przypadku zastosowania hydroksychlorku miedzi (II), szczególnie korzystne jest przeprowadzenie reakcji w temperaturze zbliżonej do 130°C.
Czas trwania reakcji w procesie nieciągłym lub czas pobytu w procesie ciągłym zależy od różnych parametrów, takich jak temperatura reakcji, stężenie odczynników i katalizatora w mieszaninie reakcyjnej oraz ich stosunki molowe. Na ogół zależnie od tych parametrów, czas pobytu lub czas trwania reakcji mogą wynosić od 5 sekund do 20 godzin.
Zazwyczaj ciśnienie jest wyższe od ciśnienia atmosferycznego lub mu równe i równe 1,5 MPa lub niższe. Korzystnie ciśnienie jest niższe od 1,0 MPa lub równe tej wartości. Ponieważ reakcję telomeryzacji przeprowadza się na ogół w fazie ciekłej, korzystnie ciśnienie wybiera się
189 264 w zależności od temperatury środowiska reakcyjnego, w taki sposób, by utrzymać środowisko reakcyjne zasadniczo w fazie skondensowanej.
W pierwszej realizacji sposobu według wynalazku, reakcję przeprowadza się w obecności rozpuszczalnika. Można zastosować każdy rozpuszczalnik, w którym odczynniki tworzą pożądany produkt przy zadawalającej wydajności. Korzystnie rozpuszczalnikiem reakcji jest alkohol, nitryl, amid, lakton, tlenek trójalkilofosfiny, fosforan trójalkilu lub inny rozpuszczalnik polarny.
Alkohole zastosowane jako rozpuszczalnik w reakcji obejmują zwłaszcza metanol, etanol, izopropanol i trójbutanol. Nitryle zastosowane jako rozpuszczalnik w reakcji obejmują zwłaszcza nitryle alifatyczne, szczególnie nitryl kwasu octowego, nitryl kwasu propionowego lub nitryl kwasu adypinowego i nitryle aromatyczne, zwłaszcza nitryl kwasu benzoesowego lub nitryl kwasu toluilowego. Spośród nitryli korzystne są nitryl kwasu propionowego lub nitryl kwasu adypinowego. Amidy zastosowane jako rozpuszczalnik w reakcji obejmują amidy liniowe, takie jak N,N-dwumetyloacetamid i N,N-dwumetyloformamid oraz amidy cykliczne, takie jak N-metylopirolidon. Można również wspomnieć heksametylofosforoamid. Spośród laktonów zastosowanych jako rozpuszczalnik w reakcji można wymienić y-butyrolakton. Spośród tlenków trójalkilofosfmy zastosowanych jako rozpuszczalnik w reakcji można wymienić zwłaszcza związki o wzorze (R1R2R3)PO, w którym Rl, R2 i R3 stanowią grupy alkilowe z C3-C10, identyczne lub różne, korzystnie linearne. W szczególności są to tlenek trój-(n-butylo)fosfiny, tlenek trój-(n-heksylo)fosfiny, tlenek trój-(n-oktylo)fosfiny, tlenek n-oktylo-dwu-(n-heksylo)-fosfiny i tlenek n-heksylo-dwu-(n-oktylo)fosfmy i ich mieszaniny. Spośród fosforanów trójalkilu zastosowanych jako rozpuszczalnik w reakcji można wymienić zwłaszcza związki o wzorze (RO^PO, w którym R stanowi grupę alkilową z C3-C10, korzystnie liniową. W szczególności jest to fosforan trój-butylu. Jako inne rozpuszczalniki polarne można jeszcze wymienić l,3-dwumetylo-2-imidazolidinon, dwumetylosulfotlenek i czterowodorofuran. Korzystnie rozpuszczalnik jest amidem lub tlenkiem trójalkilofosfmy. Dobre wyniki uzyskano szczególnie w przypadku N-metylopirolidonu, N,N-dwumetyloacetamidu, jak również mieszaniny tlenku trój-(n-heksylo)fosfiny, tlenku trój-(n-oktylo)fosfiny, tlenku n-oktylo-dwu-(n-heksylo)-fosfmy i tlenku n-heksylo-dwu-(n-oktylo)-fosfiny.
Ilość zastosowanego rozpuszczalnika w pierwszej realizacji sposobu według wynalazku nie jest ważna. Jednakże roztwór zbyt rozcieńczony nie jest korzystny ze względu na wysokie wydajność i współczynnik przemiany. Korzystnie stosunek molowy rozpuszczalnika do 2-chloroprop-l-enu jest równy 0,05 lub wyższy od tej wartości. Korzystniej stosunek ten jest równy 0,1 lub wyższy od tej wartości. Na ogół stosunek molowy rozpuszczalnika do 2-chloroprop-l-enu jest równy 20 lub mniejszy od tej wartości. Korzystnie jest on równy 15 lub mniejszy od tej wartości. Korzystnie stosunek ten jest równy 0,2 lub jest wyższy od tej wartości i jest równy 10 lub jest mniejszy od tej wartości. W środowisku reakcyjnym ilość rozpuszczalnika może być różna biorąc za podstawę mole, od około 5 do około 500 razy w stosunku do ilości katalizatora, korzystnie od około 10 do około 200 razy.
W drugiej korzystnej realizacji sposobu według wynalazku, reakcję przeprowadza się w obecności kokatalizatora. Kokatalizator można wybrać zwłaszcza spośród amin, amidów i tlenków trójalkilofosfmy. Jako aminy zastosowane jako kokatalizator można wymienić aminy alifatyczne lub aminy aromatyczne. Aminy alifatyczne obejmują aminy pierwszorzędowe, aminy drugorzędowe i aminy trzeciorzędowe. Na ogół jako aminę stosuje się alkanoloaminy, alkiloaminy, jak na przykład, etanoloamina, n-butyloamina, trój butyloamina, n-propyloamina, izopropyloamina, benzyloamina, sześciometyle--nodwuamina, dwuetyloamina, trójetyloamina lub aminy aromatyczne, jak pirydyna lub anilina. Jako amidy stosowane jako kokatalizator można wymienić N-metylopirolidon i N,N-dwumetyloformamid. Jako tlenki trójalkilofosfmy stosowane jako kokatalizator, można wymienić te same związki chemiczne, które zastosowano jako rozpuszczalnik w pierwszej realizacji wynalazku. Korzystnymi kokatalizatorami są alkiloaminy alifatyczne, jak n-butyloamina, trójbuty-loamina, n-propyloamina i izopropyloamina. Szczególnie korzystne są izopropyloamina i trójbutyloamina. Innymi korzystnymi kokatalizatorami są tlenki trójalkilofosfmy.
189 264
Związki miedzi (II) są szczególnie korzystne, gdy reakcję przeprowadza się w obecności kokatalizatora. Bardzo dobre rezultaty uzyskano w przypadku zastosowania octanu miedzi (II) jako katalizatora i trój-butyloaminy jako kokatalizatora.
W drugiej korzystnej realizacji sposobu według wynalazku, temperatura reakcji może być równa 120°C lub niższa. Szczególnie obecność kokatalizatora umożliwia przeprowadzenie reakcji w temperaturze równej 100°C lub niższej, przy zachowaniu wysokiego współczynnika przekształcenia i znakomitej selektywności. Szczególnie zalecana jest temperatura zbliżona do 90°C.
Na ogół stosunek molowy między kokatalizatorem i zastosowanym 2-chloroprop-1-enem jest wyższy od 0,001 lub równy tej wartości. Korzystnie stosunek ten jest równy 0,005 lub wyższy od tej wartości. Zazwyczaj stosunek jest równy 1 lub mniejszy od tej wartości. Korzystnie stosunek jest równy 0,5 lub mniejszy od tej wartości. Korzystniej stosunek jest wyższy od 0,01 lub równy tej wartości i mniejszy od 0,25 lub równy tej wartości. Szczególnie korzystnie stosunek jest wyższy od 0,1 lub równy tej wartości i mniejszy od 0,2 lub równy tej wartości. Ilość zastosowanego kokatalizatora może być różna, biorąc za podstawę mole, od około 0,1 do około 25 razy w stosunku do ilości katalizatora, korzystnie od około 0,5 do około 20 razy.
Obecność kokatalizatora w mieszaninie reakcyjnej nie wyklucza zastosowania nitrylu lub innego związku chemicznego jako rozpuszczalnika.
W drugiej realizacji sposobu według wynalazku, czterochlorek węgla może służyć jednocześnie jako odczynnik i jako rozpuszczalnik. Stosunek molowy między czterochlorkiem węgla i 2-chloroprop-1-enem jest wówczas większy od 2 lub równy tej wartości. Korzystnie stosunek ten jest większy od 4 lub równy tej wartości. Korzystniej stosunek ten jest większy od 4,5 lub równy tej wartości. Jednakże, aby uniknąć zbyt dużego rozcieńczenia odczynników, na ogół stosunek ten jest mniejszy od 10 lub równy tej wartości i korzystnie jest mniejszy od 8 lub równy tej wartości. Korzystnie stosunek ten jest mniejszy od 6 lub równy tej wartości.
Sposób wynalazku umożliwia więc syntetyzowanie 1,1,1,3,3-pentachlorobutanu w trakcie jednego etapu, na bazie łatwo dostępnych odczynników, przy typowej selektywności większej niż 90%.
1.1,1.3,3-pcntachlorobutan otrzymany według sposobu wynalazku jest prekursorem odpowiedniego analogu pięciofluorowanego 1,1,1,3,3-pięcionuorobutanu (HFC-365mfc), który można łatwo otrzymać przez działanie za pomocą fluorowodoru w obecności katalizatora, takiego jak sól antymonu, sól tytanu, sól tantalu lub sól cyny.
Poniższe przykłady ilustrują wynalazek w sposób nieograniczający. W przykładach tych wprowadzono odczynniki, rozpuszczalnik i katalizator do autoklawu o pojemności 300 ml, którego ścianki wewnętrzne były pokryte TEFLON®-em. Następnie urządzenie zamknięto hermetycznie, umieszczono w piecu o komorze pionowej. Stopniowo zwiększano temperaturę i utrzymywano na pożądanym poziomie w ciągu wielu godzin. Mieszanie zapewniano za pomocą prętu magnetycznego umieszczonego na dnie autoklawu. Na końcu reakcji autoklaw pozostawiono w celu ochłodzenia, pobrano strzykawką próbkę cieczy i oznaczono metodą chromatograficzną w celu określenia współczynnika przemiany 2-chloroprop-1-enu i selektywności 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu.
W poniższych tabelach współczynnik przemiany jest to stosunek wyrażony procentowo między zastosowaną ilością 2-chloroprop-1-enu pomniejszoną o ilość, która nie uległa przemianie na końcu reakcji i zastosowaną ilością; selektywność 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu jest stosunkiem, wyrażonym procentowo między ilością utworzonego 1,1,1,3,3-pięciochloro-butanu i ilością 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu, która by powstała gdyby cały 2-chloroprop-1-en uległ przemianie w 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan.
Przykłady 1 do 4
W przykładach tych, otrzymano 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan w obecności różnych nitryli i w obecności mieszaniny zawierającej 20% CuCl i 80% CuClOH (przedstawionej poniżej w postaci oznaczenia CuCl-CuClOH) jako związku miedzi. Stosunek molowy 2-chloroprop-1-en/CCl4/CuCl-CuClOH/nitryl wynosił 1/2/0,01/1. Reakcję przeprowadzano w 130°C w ciągu 13 godzin. Uzyskane wyniki podano w tabeli I.
189 264
Tabela 1
Przykład Nitryl Przemiana Selektywność
1 nitryl kwasu propionowego 94 100
2 nitryl kwasu benzoesowego 92 92
3 nitryl kwasu toluilowego 94 91
4 nitryl kwasu adypinowego 97 96
Przykład 5
Powtórzono przykład 1 przy stosunku molowym 2-chloroprop-1-en/nitryl 1/0,5. Uzyskano współczynnik przemiany 85% i selektywność 85%.
Przykład 6
Powtórzono przykład 1 przy stosunku molowym 2-chloroprop-1-en/nitryl 1/4. Uzyskano współczynnik przemiany 90% i selektywność 89%.
Przykład 7
Powtórzono przykład 6 stosując bezwodny chlorek miedzi (II) jako katalizator. Uzyskano współczynnik przemiany 92% i selektywność 98%.
Przykład 8 i 9
W tych przykładach powtórzono przykład 6 stosując różne stosunki molowe między 2-chloroprop-1-enem i CuCl-CuClOH. Stosunek molowy 2-chloroprop-1-en/CCl4/nitryl kwasu propinowego wynosił 1/2/4. Uzyskane wyniki podano w tabeli II.
Tabela II
Przykład Stosunek molowy CuCl-CuClOH/2-chloroprop-l-en Przemiana Selektywność
8 0,10 96 99
9 0,06 98 92
Przykład 10
W tym przykładzie powtórzono przykład 6 w temperaturze 150°C. Uzyskano współczynnik przemiany 99% i selektywność 91%.
Przykłady 11 i 12
W przykładach tych otrzymano 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan w obecności różnych amin i w obecności CuCl-CuClOH. Stosunek molowy 2-chloroprop-1-en/CCl4zCuCl-CuClOH/amina wynosił 1/5/0,05/0,1. Reakcję przeprowadzano w 90°C w ciągu 2 godzin. Uzyskane wyniki podano w tabeli III.
Tabela III
Przykład Amina Przemiana Selektywność
11 izopropyloamina 95 96
12 trój-butyloamina 79 95
Przykład 13
Powtórzono przykład 12 stosując octan miedzi (II) jako katalizator oraz czas reakcji wynoszący 1 godzinę w 90°C. Stosunek molowy 2-chloroprop-1-en/CCl4/Cu(COOCH3)2/amina wynosił 1/5/0,05/0,15. Uzyskano współczynnik przemiany 96% i selektywność 97%.
Przykłady 14 do 20
Powtórzono przykład 11 stosując różne związki miedzi. Uzyskane wyniki podano w tabeli IV.
189 264
Tabela IV
Przykład Związek miedzi Przemiana Selektywność
14 (CH3COO)2Cu 88 98
15 CuI 89 98
16 Cu(PPh3)3Cl 66 99
17 CuBr 68 98
18 (C10H17O2)2Cu* 92 98
19 (C5H7O2)2Cu** 82 93
20 CuClOH 87 96
* cykloheksanomaślan miedzi (II) ** acetyloacetonian miedzi (II)
Przykład 21 (niezgodny z wynalazkiem)
Powtórzono przykład 6, lecz bez związku miedzi. Nie zaobserwowano powstania
1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu.
Przykłady 22 do 25
Otrzymano 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan w obecności różnych rozpuszczalników i acetylo-acetonianu miedzi (II) jako katalizatora. Czas trwania reakcji wyniósł 2 godziny. Stosunki molowe odczynników, temperatury reakcji i uzyskane wyniki podano w tabeli V.
Przykłady 26-27
Otrzymano 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan na bazie 2-chloroprop-1-enu i czterochlorku węgla w obecności acetyloacetonianu miedzi (II) jako katalizatora i mieszaniny 4 tlenków trójalkilofosfiny (tlenek trój-(n-heksylo)fosfiny, tlenek trój-(n-oktylo)fosfiny, tlenek n-oktylo-dwu-(n-heksylo)-fosfiny i tlenek n-heksylo-dwu-(n-oktylo)fosfiny) sprzedawanej przez CYTEC pod nazwą CYANEX® 923. Czas trwania reakcji wyniósł 2 godziny. Stosunki molowe odczynników, temperatury reakcji i uzyskane wyniki również podano w tabeli V.
Tabela V
Przykład Rozpuszczalnik Stosunek molowy 2-CPe/CCl4/Cu(acac)2/-rozpuszczalnik Temp. Przemiana Selektywność
22 N-metylopirolidon 1/2/0,06/3,8 100°C 96 97
23 N,N-dwumetyloacetamid 13,5/0,06/4,1 90°C 67 99
24 1,3-dwumetylo-2-imidazolidinon Ul;.2/0,05/3,2 90°C 46 97
25 N,N-dwumetyloformamid L/1,9/0,06/5,7 100°C 72 96
26 CYANEX® 923 11,8/0,047/0,99 90°C 86 95
27 CYANEX® 923 15/0,05/0,24 90°C 88 95
Przykład 28
Powtórzono przykład 24 stosując octan miedzi (II) jako katalizator. Uzyskano współczynnik przemiany 55% i selektywność 1,1,1,3,3- pięciochlorobutanu 94%.
Przykład 29
Otrzymano 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan w obecności CuCl2 jako katalizatora i N-metylo-pirolidonu jako rozpuszczalnika. Stosunek molowy 2-chloroprop-1-en/CCl4/CuCl2/N-metylo-pirolidon wynosił 1/2,2/0,05/3,3. Po 5 godzinach reakcji w 115°C współczynnik przemiany wyniósł 100% i selektywność 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu 94%.

Claims (11)

1. Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu przez reakcję czterochlorku węgla i 2-chloroprop-1-enu, w obecności katalizatora telomeryzacji, znamienny tym, że katalizator zawiera przynajmniej jeden związek miedzi (I) lub jeden związek miedzi (II).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek miedzi wybiera się spośród halogenków miedzi, soli mieszanych miedzi, karboksylanów miedzi, kompleksów z fosfiną lub z acetyloacetonem i ich mieszanin.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że katalizator wybiera się spośród octanu miedzi (II), hydroksychlorku miedzi (II), cykloheksanomaślanu miedzi (II), acetyloacetonianu miedzi (II) i chlorku miedzi (II).
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję przeprowadza się w obecności rozpuszczalnika.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się nitryl.
6. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako rozpuszczalnik stosuje się amid lub tlenek trójalkilofosfiny.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że rozpuszczalnik wybiera się spośród N-metylopirolidonu, N,N-dwumetyloacetamidu, tlenku trój-(n-heksylo)fosfiny, tlenku trój-(n-oktylo)fosfiny, tlenku n-oktylo-dwu-(n-heksylo)-fosfiny i tlenku n-heksylo-dwu-(n-oktylo)-fosfiny i ich mieszanin.
8. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienny tym, że reakcję przeprowadza się w obecności kokatalizatora.
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że kokatalizator jest aminą.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że amina jest izopropyloaminą lub trój-butyloaminą.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że reakcję przeprowadza się w temperaturze wyższej niż 40°C lub równej 40°C i niższej niż 200°C lub równej 200°C.
Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu, a szczególniej, przez telomeryzację między czterochlorkiem węgla i 2-chloroprop-1-enem.
Ze względów przemysłowych. 1,1,1,3,3-pięciochlorobutan nie jest bez znaczenia, ponieważ przez fluorowanie można uzyskać odpowiednią pochodną pięciofluorowaną (HFC-365mfc), stosowaną zwłaszcza jako substancja porotwórcza lub rozpuszczalnik trzeciej generacji, która nie wywołuje szkodliwego działania na warstwę ozonową i nie przyczynia się do globalnego ocieplenia Ziemi przez efekt szklarniowy.
R. FREIDLINA i współpr. (Bull. Acad. Sci. USSR, 28, 1766-69, 1979) otrzymali
1.1.1.3,3-pięciochlorobutan z małą wydajnością przez reakcję czterochlorku węgla i 2-chloro-prop-1-enu w obecności karbonylku żelaza jako katalizatora w etanolu lub izopropanolu. Mała wydajność z jednej strony i wysoka toksyczność katalizatora z drugiej strony powodują, że ta metoda syntezy wydaje się trudna do stosowaniu w przemyśle.
Inna droga dojścia do 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu, opisana ostatnio przez KOTORA i jego współpracowników (React. Kinet. Catal. Lett. 44(2), 415-9, 1991), polega na przeprowadzeniu reakcji 1,1,1-trójchloroetanu i 1,1-dwuchloroetylenu w obecności chlorku miedziawego i aminy. Uzyskana wydajność jest mała (8%), a zatem również i ta metoda syntezy wydaje się trudna do zastosowania w przemyśle.
PL98336664A 1997-05-05 1998-04-28 Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu PL189264B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
BE9700399A BE1011142A3 (fr) 1997-05-05 1997-05-05 Procede de preparation de 1,1,1,3,3,-pentachlorobutane.
BE9800140A BE1011758A6 (fr) 1998-02-24 1998-02-24 Proecede de preparation de 1,1,1,3,3-pentachlorobutane.
PCT/EP1998/002585 WO1998050329A1 (fr) 1997-05-05 1998-04-28 Procede de preparation de 1,1,1,3,3-pentachlorobutane

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL336664A1 PL336664A1 (en) 2000-07-03
PL189264B1 true PL189264B1 (pl) 2005-07-29

Family

ID=25663096

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL98336664A PL189264B1 (pl) 1997-05-05 1998-04-28 Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu

Country Status (2)

Country Link
PL (1) PL189264B1 (pl)
RU (1) RU2199517C2 (pl)

Families Citing this family (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
RU2242282C1 (ru) * 2003-09-23 2004-12-20 Общество с ограниченной ответственностью "Нейрок катализаторы" Катализатор для получения хлороформа и хлорпарафинов и способ получения хлороформа и хлорпарафинов
US8835702B2 (en) * 2011-06-03 2014-09-16 Honeywell International Inc. Method for mitigating the formation of by-products during the production of haloalkane compounds
US8722946B2 (en) * 2011-06-03 2014-05-13 Honeywell International Inc. Method for avoiding the generation of by-products during the production of haloalkane compounds

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US3862978A (en) * 1967-08-24 1975-01-28 Dow Chemical Co Catalytic synthesis of organic halogen compounds from an ethylenically unsaturated compound and a halogenated organic compound
US5902914A (en) * 1995-08-14 1999-05-11 Alliedsignal Inc. Process for the preparation of halogenated alkanes
FR2744442B1 (fr) * 1996-02-01 1998-02-27 Atochem Elf Sa Preparation du 1,1,1,3,3-pentachlorobutane et du 1,1,1,3,3,-pentafluorobutane

Also Published As

Publication number Publication date
RU2199517C2 (ru) 2003-02-27
PL336664A1 (en) 2000-07-03

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP4111548B2 (ja) 1,1,1,3,3−ペンタクロロブタンの調製法
US4263466A (en) Coupling of aryl and heteroaryl mono chlorides
US7145046B2 (en) Production of fluorine compounds
JP2001213820A (ja) 1,1,1,3,3−ペンタクロロプロパンの製造方法
WO2000047539A1 (en) Fluorinating agent, process for producing the same, and use thereof
KR100552273B1 (ko) 할로탄화수소의 제조방법
EP3452437B1 (en) Method for aromatic fluorination
US6399840B1 (en) Method for the preparation of 1,1,1,3,3-pentachlorobutane
PL189264B1 (pl) Sposób wytwarzania 1,1,1,3,3-pięciochlorobutanu
US7202388B2 (en) Processes for preparing fluoroarenes from haloarenes
US5955638A (en) Process for preparation of 2-chloro-1-propene
US4578222A (en) Process for preparing a perfluorinated or polyfluorinated aliphatic carboxylic acid
US6369285B1 (en) Process for preparing halohydrocarbons
US6452057B1 (en) Process for preparing halohydrocarbons in the presence of a co-catalyst
JP2002532445A (ja) オルガノホスフィン化合物で接触されたアルケン類へのハロアルカン類の付加方法
KR20200116940A (ko) 수소 및 불소 및/또는 염소를 함유한 부타디엔 골격을 갖는 화합물의 제조 방법
MXPA99010167A (es) Metodo de preparacion de 1,1,1,3,3,-pentaclorobutano
EP2447240A1 (en) Copper-catalysed Process for the Production of Substituted or Unsubstituted Trifluormethylated Aryl and Heteroaryl Compounds
JPH04224528A (ja) フッ素含有エタン誘導体、触媒混合物、およびフッ化水素溶液の製造方法
WO2012067872A1 (en) Process for making hydrohalocarbons and selected compound
BE1011758A6 (fr) Proecede de preparation de 1,1,1,3,3-pentachlorobutane.
JP2701061B2 (ja) 2,4―ジフルオロ―5―クロロ安息香酸の製造方法
JPH0827055A (ja) パラジウム−銅錯体および当該錯体を用いたカルボニル化合物の製造方法
JPH05213797A (ja) 1,1,1,2−テトラフルオロエタンの製造方法
US5025105A (en) Process for preparing bromodifluoroacetylfluoride

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20110428