PL189931B1 - Sposób i urządzenie do łączenia i regeneracji okładzinowych rur wiertniczych stosowanych w głębokich wierceniach geologicznych oraz w kopalniach - Google Patents

Abstract

1. Sposób laczenia i regeneracji okladzinowych rur wiertniczych, stosowanych w glebokich wierce- niach geologicznych oraz w kopalniach, znam ienny tym , ze najpierw znanymi srodkam i mechanicznymi oczyszcza sie od wewnatrz okolice i miejsce pek- niecia rury, nastepnie wzdluz pekniecia, znanymi sposobami, za pom oca grota lutownicy wytapia sie szczeline w zdluzna o regularnym ksztalcie, po czym wycina sie z plyty ogólnodostepnej w sprzedazy, z tego samego tworzywa, z którego wykonana jest rura, elektrode o wymiarach i ksztalcie równych wytopionej szczelinie i za pom oca urzadzenia wg wynalazku do laczenia rur, za pom oca goracego powietrza wtapia sie te elektrode wstepna miedzy krawedzie przygotowanej wzdluznej szczeliny, nastepnie na tak w ypelniona szczeline naklada sie nastepna elektrode w ksztalcie pasa o szerokosci trzykrotnie wiekszej od szerokosci szczeliny, po czym wtapia sie j a po calej jej dlugosci i szerokosci w peknieta rure obejm ujac przy tym wypelniona uprzednio szczeline, a po takim zespawaniu rur okladzinowych od strony wewnetrznej, przystepuje sie w tej samej kolejnosci operacji technologicznej do zespawania uszkodzenia po stronie zewnetrznej rur okladzinowych. Fig. 1 PL 189931 Bi PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do łączenia i regeneracji okładzinowych rur wiertniczych, wykonanych korzystnie z tworzyw sztucznych, na przykład z polipropylenu (pp), polietylenu, itp.

Z wcześniejszego stanu techniki, jak np. z polskiego opisu patentowego nr 120 508 znany jest sposób łączenia rur z tworzyw sztucznych np. za pomocą klejenia i spawania.

189 931

Sposób ten sprowadza się jedynie do ogólnego sformułowania, że rury z tworzywa sztucznego łączy się za pomocą klejenia lub spawania, a nie informuje o rozwiązaniu ciągłego procesu łączenia.

Natomiast z polskiego opisu patentowego nr 138 766 znana jest spawarka informująca ogólnie, że jest przeznaczona do spawania tworzyw sztucznych.

Są to niedogodności występujące w technice łączenia i regeneracji rur wiertniczych, które wyeliminowano poprzez rozwiązanie przedmiotowego wynalazku.

Istota łączenia i regeneracji według wynalazku polega na tym, że najpierw znanymi środkami mechanicznymi oczyszcza się od wewnątrz okolice i miejsce pęknięcia rury, następnie wzdłuż pęknięcia, znanymi sposobami, za pomocą grota lutownicy wytapia się szczelinę wzdłużną o regularnym kształcie, po czym wycina się z płyty ogólnodostępnej w sprzedaży, z tego samego tworzywa, z którego wykonana jest rura, elektrodę o wymiarach i kształcie równych wytopionej szczelinie i za pomocą urządzenia do łączenia rur wtapia się za pomocą gorącego powietrza elektrodę wstępną między krawędzie przygotowanej wzdłużnej szczeliny, następnie na tak wypełnioną szczelinę nakłada się następną elektrodę w kształcie pasa o szerokości trzykrotnie większej od szerokości szczeliny, po czym gorącym powietrzem wtapia się ją po całej długości i szerokości w pękniętą rurę obejmując przy tym wypełnioną uprzednio szczelinę.

W wyżej opisany sposób łączy się po zewnętrznej stronie pęknięte rury okładzinowe. Tak połączone rury okładzinowe jednocześnie po wewnętrznej stronie i po zewnętrznej stronie pozwalają uzyskać trwałe zespolenie się łączonych krawędzi powstałych w wyniku pęknięcia.

Urządzenie do łączenia i regeneracji okładzinowych rur wiertniczych zbudowane jest z uchwytu o przekroju cylindrycznym, przez który przechodzą: przewód powietrza i przewód elektryczny połączony z wyłącznikiem i z regulatorem mocy zasilania grzałki. Uchwyt wykonany jest z materiału termoizolacyjnego, a od strony obudowy elementu grzejnego zakończony jest kołnierzem. Do kołnierza uchwytu rozłącznie za pomocą wkrętów zamocowana jest chromowana obudowa elementu grzejnego w kształcie rurowym, a na styku kołnierza uchwytu i kołnierza obudowy elementu grzejnego zastosowano uszczelkę azbestową. Ścianki obudowy od wewnętrznej strony są pokryte warstwą izolacyjną, korzystnie pianką azbestową.

Warstwa izolacyjna znakomicie spełnia rolę zabezpieczenia elementu grzejnego z ewentualnym zetknięciem się elementu grzejnego z metalową, chromowaną obudową tegoż elementu oraz chroni obudowę przed nadmiernym nagrzaniem się.

Wewnątrz rurowej obudowy wmontowany jest element grzejny w postaci trzpienia szamotowego, na który nawinięta jest spirala grzejna, przy czym spirala grzejna dodatkowo odizolowana jest kilkuwarstwowym płaszczem izolacyjnym.

Od strony wylotu gorącego powietrza na obudowę elementu grzejnego nałożona jest na wcisk dysza wylotu gorącego powietrza.

Natomiast od strony wlotu powietrza element grzejny jest połączony przewodem elektrycznym z regulatorem mocy w celu uzyskania płynnej regulacji wartości prądu, co wpływa na uzyskanie oczekiwanej temperatury wylatującej z dyszy wylotowej gorącego powietrza.

Urządzenie według wynalazku zilustrowano na załączonym rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia całość urządzenia w przekroju bocznym, fig. 2 przedstawia połączenie kołnierzowe uchwytu z obudową elementu grzejnego, fig. 3 przedstawia dyszę wylotu gorącego powietrza, fig. 4 przedstawia uchwyt, przez który doprowadza się przewód powietrzny oraz elektryczny, fig. 5 przedstawia regulator mocy do zasilania elementu grzejnego, fig. 6 przedstawia schemat elektryczny regulatora mocy zilustrowanego na fig. 5.

Urządzenie do łączenia i regeneracji okładzinowych rur wiertniczych składa się z uchwytu 1 n nr7pl^rnin ην1ίηΗΓνί'·7ην^ nr7P7 Vtńrv nrT^rhnAvi nrwiwńH 2a d^^TO Wadzai HC V DOWlStrZS “ 1--------J- ~J------J —J—’ sr---„ -----J J,,..

oraz przewód elektryczny 2b. Uchwyt wykonany jest z materiału termoizolacyjnego i od strony elementu grzejnego 6 zakończony jest kołnierzem 3, do którego rozłącznie za pomocą wkrętów zamocowana jest obudowa 5 w kształcie rurowym elementu grzejnego 6 w postaci trzpienia szamotowego, natomiast pomiędzy kołnierzem 4 obudowy 5 oraz kołnierzem 3 uchwytu 1 umieszczono uszczelkę azbestową 4a. Ścianki obudowy 5 elementu grzejnego 6 od wewnętrznej strony pokryte są warstwą 5a izolacyjną, korzystnie pianką azbestową. Wewnątrz rurowej obudowy 5 wmontowany jest element 6 grzejny w postaci trzpienia szamotowego dodatkowo odizolowanego kilkuwarstwowym płaszczem 6a. Od strony wylotu gorącego po4

189 931 wietrzą na obudowę 5 elementu grzejnego nałożona jest na wcisk dysza 8 wylotu gorącego powietrza. Natomiast od strony przewodu 2a wlotu powietrza, element grzejny 6 połączony jest przewodem 2b elektrycznym z regulatorem 7 mocy w celu uzyskania płynnej regulacji wartości prądu, przy czym do przewodu 2b elektrycznego zamontowany jest wyłącznik 10.

W momencie przystąpienia do operacji naprawy lub łączenia rur należy do sieci elektrycznej włączyć regulator 7 mocy. Regulator 7 mocy ma wtyk 7b, do którego podłącza się przewód elektryczny 1 elementu grzejnego 6, który ogrzewa powietrze dopływające przewodem 2a. Ogrzane do wysokiej temperatury powietrze kierowane jest do dyszy wylotowej 8. Z dyszy wylotowej 8 strumień gorącego powietrza kierowany jest bezpośrednio na krawędzie łączonych elementów z tworzywa sztucznego.

Fig.2

189 931

189 931

Fig.4

189 931

Fig.6

981 189

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (6)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób łączenia i regeneracji okładzinowych rur wiertniczych, stosowanych w głębokich wierceniach geologicznych oraz w kopalniach, znamienny tym, że najpierw znanymi środkami mechanicznymi oczyszcza się od wewnątrz okolice i miejsce pęknięcia rury, następnie wzdłuż pęknięcia, znanymi sposobami, za pomocą grota lutownicy wytapia się szczelinę wzdłużną o regularnym kształcie, po czym wycina się z płyty ogólnodostępnej w sprzedaży, z tego samego tworzywa, z którego wykonana jest rura, elektrodę o wymiarach i kształcie równych wytopionej szczelinie i za pomocą urządzenia wg wynalazku do łączenia rur, za pomocą gorącego powietrza wtapia się tę elektrodę wstępną między krawędzie przygotowanej wzdłużnej szczeliny, następnie na tak wypełnioną szczelinę nakłada się następną elektrodę w kształcie pasa o szerokości trzykrotnie większej od szerokości szczeliny, po czym wtapia się ją po całej jej długości i szerokości w pękniętą rurę obejmując przy tym wypełnioną uprzednio szczelinę, a po takim zespawaniu rur okładzinowych od strony wewnętrznej, przystępuje się w tej samej kolejności operacji technologicznej do zespawania uszkodzenia po stronie zewnętrznej rur okładzinowych.

2. Urządzenie do łączenia i regeneracji okładzinowych rur wiertniczych, stosowanych w głębokich wierceniach geologicznych oraz w kopalniach, zawierające w swej konstrukcji uchwyt cylindryczny, znamienne tym, że przez uchwyt (1) o przekroju cylindrycznym przeprowadzony jest przewód (2a) doprowadzający powietrze oraz przewód elektryczny (2b), przy czym uchwyt (1) wykonany z materiału termoizolacyjnego zakończony jest od strony elementu grzejnego (6) kołnierzem (3), do którego rozłącznie za pomocą wkrętów zamocowana jest obudowa (5) w kształcie rurowym elementu grzejnego (6) w postaci trzpienia szamotowego.

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że pomiędzy kołnierzem (4) obudowy (5) oraz kołnierzem (3) uchwytu (1) umieszczono uszczelkę azbestową (4a), przy czym ścianki obudowy (5) elementu grzejnego (6) od wewnętrznej strony są pokryte warstwą (5a) izolacyjną, korzystnie pianką azbestową oraz dodatkowo kilkuwarstwowym płaszczem (6a) izolacyjnym.

4. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że wewnątrz rurowej obudowy (5) wmontowany jest element (6) grzejny w postaci trzpienia szamotowego.

5. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że od strony wylotu gorącego powietrza na obudowę (5) elementu grzejnego nałożona jest na wcisk dysza (8) wylotu gorącego powietrza.

6. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że od strony przewodu (2a) wlotu powietrza element grzejny (6) połączony przewodem (2b) elektrycznym z regulatorem (7) mocy w celu uzyskania płynnej regulacji wartości prądu, przy czym do przewodu (2b) elektrycznego pomiędzy regulatorem (7) a uchwytem (1) zamontowany jest wyłącznik (10).