PL190773B1 - Ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotio-masłowego i/lub jego soli amonowej na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, roztwór wodny otrzymany tym sposobem i instalacja do przeprowadzania tego sposobu oraz plazmid pRPA-BCAT3 - Google Patents

Ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotio-masłowego i/lub jego soli amonowej na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, roztwór wodny otrzymany tym sposobem i instalacja do przeprowadzania tego sposobu oraz plazmid pRPA-BCAT3

Info

Publication number
PL190773B1
PL190773B1 PL332958A PL33295897A PL190773B1 PL 190773 B1 PL190773 B1 PL 190773B1 PL 332958 A PL332958 A PL 332958A PL 33295897 A PL33295897 A PL 33295897A PL 190773 B1 PL190773 B1 PL 190773B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
hydroxy
acid
nitrilase
prpa
ammonium salt
Prior art date
Application number
PL332958A
Other languages
English (en)
Other versions
PL332958A1 (en
Inventor
Olivier Favre-Bulle
Jérome Pierrard
Christophe David
Philippe Morel
Dominique Horbez
Original Assignee
Adisseo Ireland Ltd T
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Adisseo Ireland Ltd T filed Critical Adisseo Ireland Ltd T
Publication of PL332958A1 publication Critical patent/PL332958A1/xx
Publication of PL190773B1 publication Critical patent/PL190773B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N15/00Mutation or genetic engineering; DNA or RNA concerning genetic engineering, vectors, e.g. plasmids, or their isolation, preparation or purification; Use of hosts therefor
    • C12N15/09Recombinant DNA-technology
    • C12N15/11DNA or RNA fragments; Modified forms thereof; Non-coding nucleic acids having a biological activity
    • C12N15/52Genes encoding for enzymes or proenzymes
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12PFERMENTATION OR ENZYME-USING PROCESSES TO SYNTHESISE A DESIRED CHEMICAL COMPOUND OR COMPOSITION OR TO SEPARATE OPTICAL ISOMERS FROM A RACEMIC MIXTURE
    • C12P11/00Preparation of sulfur-containing organic compounds
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N11/00Carrier-bound or immobilised enzymes; Carrier-bound or immobilised microbial cells; Preparation thereof
    • C12N11/02Enzymes or microbial cells immobilised on or in an organic carrier
    • C12N11/08Enzymes or microbial cells immobilised on or in an organic carrier the carrier being a synthetic polymer
    • C12N11/089Enzymes or microbial cells immobilised on or in an organic carrier the carrier being a synthetic polymer obtained otherwise than by reactions only involving carbon-to-carbon unsaturated bonds
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N11/00Carrier-bound or immobilised enzymes; Carrier-bound or immobilised microbial cells; Preparation thereof
    • C12N11/02Enzymes or microbial cells immobilised on or in an organic carrier
    • C12N11/08Enzymes or microbial cells immobilised on or in an organic carrier the carrier being a synthetic polymer
    • C12N11/089Enzymes or microbial cells immobilised on or in an organic carrier the carrier being a synthetic polymer obtained otherwise than by reactions only involving carbon-to-carbon unsaturated bonds
    • C12N11/096Polyesters; Polyamides
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N9/00Enzymes; Proenzymes; Compositions thereof; Processes for preparing, activating, inhibiting, separating or purifying enzymes
    • C12N9/14Hydrolases (3)
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N9/00Enzymes; Proenzymes; Compositions thereof; Processes for preparing, activating, inhibiting, separating or purifying enzymes
    • C12N9/14Hydrolases (3)
    • C12N9/78Hydrolases (3) acting on carbon to nitrogen bonds other than peptide bonds (3.5)

Landscapes

  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Physics & Mathematics (AREA)
  • Plant Pathology (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Enzymes And Modification Thereof (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Bakery Products And Manufacturing Methods Therefor (AREA)
  • Immobilizing And Processing Of Enzymes And Microorganisms (AREA)

Abstract

1. Ciagly sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomaslowego i/lub soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomaslowego na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-mety- lotiobutyronitrylu, który nadaje sie do przemyslowego zastosowania, znamienny tym, ze: a) w pierwszym etapie wytwarza sie material biologiczny majacy aktywnosc nitrylazowa, b) w drugim etapie zostaje on unieczynniony, c) w trzecim etapie kontaktuje sie 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitryl z tak unieczynnionym materialem biologicznym, aby otrzymac sól amonowa kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomaslowego, d) w czwartym etapie ewentualnie przeksztalca sie sól otrzymana w etapie c) w odpowie- dni kwas, e) oraz w piatym etapie zateza sie produkt otrzymany w etapie c) lub d). PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotio-masłowego i/lub jego soli amonowej na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, roztwór wodny otrzymany tym sposobem i instalacja do przeprowadzania tego sposobu oraz plazmid pRPA-BCAT3.
Niniejszy wynalazek dotyczy nowego sposobu wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego (HMTBA) i/lub jego soli amonowej (HMTBS).
Kwas 2-hydroksy-4-metylotiomasłowy i jego sole są od dawna stosowane do żywienia zwierząt w zastę pstwie metioniny. Kwas i sole wykazują tę zaletę wobec tej ostatniej, ż e wystę pują w postaci ciekłej, co ułatwia ich stosowanie przez towarzystwa produkujące pasze.
Od dawna jest znane wytwarzanie kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego na drodze chemicznej. Można więc wymienić opisy patentowe EP-142 488, EP-143 000, które opisują hydrolizę 4-metylotio-2-hydroksybutyronitrylu (HMTBN) sposobem dwuetapowym. Pierwszy etap polega na skontaktowaniu 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu z mocnym kwasem mineralnym, takim jak kwas chlorowodorowy lub siarkowy. W dalszym etapie po rozcieńczeniu wodą hydrolizę doprowadza się do końca w podwyższonej temperaturze. Następnie ekstrahuje się kwas 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowy organicznym rozpuszczalnikiem słabo rozpuszczalnym w wodzie, jak keton, dogodnie keton metylowo-izobutylowy, po czym usuwa się rozpuszczalnik przez odparowanie. Sposób tego typu, używany na skalę przemysłową, zawiera jednak kilka niedogodności. Wytwarza on ilość moli siarczanu amonu, przynajmniej równą ilości moli wprowadzonego nitrylu, który powinno się usunąć, produkuje więc odpad przemysłowy, co sprzeciwia się polityce ochrony środowiska. Sposób ten wymaga też użycia wielkich ilości rozpuszczalnika, co koniecznie wymaga recyklizacji.
Inne sposoby, jak podane w opisach patentowych US 3 773 927 i 4 353 924, polegają na zhydrolizowaniu 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu kwasem chlorowodorowym, potem na zatężeniu środowiska z wydzieleniem utworzonego chlorku amonu. Otrzymana sól jest również trudna do usunięcia jak sól poprzednia i ponadto otrzymany kwas wykazuje silne zabarwienie.
Opisano też w opisie patentowym EP 330 521 sposób hydrolizy chemicznej metylotiohydroksypropionitrylu, który jak poprzednio polega na wykonaniu hydrolizy w środowisku siarkowym. Mieszaninę częściowo zobojętnia się wodą amoniakalną, po czym następuje rozdział dwufazowy. Faza organiczna zawiera większość kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, a faza wodna zawiera większość wyprodukowanego siarczanu amonu. Roztwór organiczny po odparowaniu zawartej wody przesącza się tak, aby odzyskać rozpuszczony siarczan amonu. Następnie kwas 2-hydroksy-4-metylotiomasłowy rozcieńcza się małą ilością wody i potem stabilizuje małą ilością kwasu siarkowego. Wodny roztwór po usunięciu wody pozwala otrzymać siarczan amonu bezpośrednio nadający się do sprzedaży. Sposób ten częściowo rozwiązuje niedogodności sposobów z poprzedniego stanu techniki, jeśli chodzi o użycie rozpuszczalników organicznych, ale zupełnie nie rozwiązuje problemów związanych z odpadami soli mineralnych.
Spośród opisów patentowych dotyczących soli kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego można wymienić opisy patentowe US 2 745 745, 2 938 053 i 3 175 000, dotyczące soli wapniowych i/lub amonowych. Mieszaninę otrzymaną przez hydrolizę 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu traktuje się wodorotlenkiem lub węglanem wapnia. Wytrąca się wtedy siarczan wapnia, uwalniając amoniak, który tworzy sól amonową kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego. Powstaje tu jeszcze problem usuwania utworzonego siarczanu wapnia.
Opisano jeszcze w zgłoszeniu patentowym WO 96/01808 sposób, który polega na wykonaniu hydrolizy i ekstrakcji rozpuszczalnikiem organicznym, jak w pierwszym cytowanym dokumencie z poprzedniego stanu techniki, po czym na zoboję tnieniu organicznego roztworu wodą amoniakalną . Sposób ten, jak większość sposobów poprzednio opisanych, prowadzi do tworzenia co najmniej jednego mola siarczanu lub chlorku amonu na mol wprowadzonego nitrylu i wymaga recyklizacji dużych ilości organicznego rozpuszczalnika.
Nie może on pozwolić na otrzymanie roztworu soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego o interesującym koszcie przemysłowym.
Opisano poza tym w WO 96/09403 zastosowanie nitrylazy jako katalizatora hydrolizy grupy nitrylowej na grupę karboksylową. Sposób opisany w tym dokumencie nie nadaje się jednak do użycia na skalę przemysłową ze względu na niedostateczną aktywność drobnoustrojów, syntetyzujących nitrylazy.
PL 190 773 B1
Obecnie opracowano sposób w wyniku którego, stosując kilka specyficznych etapów, można otrzymać kwas 2-hydroksy-4-metylotiobutanowy i/lub jego sól amonową drogą enzymatyczną na skalę przemysłową z wysoką wydajnością bez użycia rozpuszczalników i bez towarzyszącej produkcji soli mineralnych.
Przedmiotem wynalazku jest ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i/lub soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, który nadaje się do przemysłowego zastosowania charakteryzujący się tym, że:
a) w pierwszym etapie wytwarza się materiał biologiczny mający aktywność nitrylazową,
b) w drugim etapie zostaje on unieczynniony,
c) w trzecim etapie kontaktuje się 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitryl z tak unieczynnionym materiałem biologicznym, aby otrzymać sól amonową kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego,
d) w czwartym etapie ewentualnie przekształca się sól otrzymaną w etapie c) w odpowiedni kwas,
e) oraz w piątym etapie zatęża się produkt otrzymany w etapie c) lub d).
Korzystnie aktywność nitrylazowa jest otrzymana z nitrylazy z Alcaligenes, korzystniej Alcaligenes faecalis.
Korzystnie stosuje się informację genetyczną kodującą nitrylazę, podlegającą ekspresji w mikroorganizmie gospodarza. Korzystniej stosuje się mikroorganizm gospodarza wybrany spośród Escherichia coli lub członka rodzaju Bacillus, Corynebacterium, Streptomyces, Saccharomyces, Kluyveromyces, Penicillum i Aspergillus.
Również korzystnie aktywność nitrylazową otrzymuje się z nitrylazy kodowanej przez gen klonowany w plazmidzie pRPA-BCAT3, zdeponowany w CBS pod numerem CBS 998-96.
Korzystnie nitrylaza ulega koekspresji z białkiem opiekuńczym, przy czym korzystnie jako białko opiekuńcze stosuje się GroESL E. coli.
Korzystnie w ciągłym sposobie według wynalazku materiał biologiczny z etapu a) jest unieczynniany na stałym nośniku. Korzystniej stosuje się stały nośnik o wielkości cząsteczek od 1 μm do 3 mm, korzystniej od 10 μ m do 2 mm i dodaje się go w ilości 0,01-500%, korzystniej 10-200% wagowych materiału biologicznego. Jeszcze korzystniej stosuje się stały nośnik wybrany spośród:
- ż ywic jonowymiennych,
- tlenku glinu,
- krzemionek syntetycznych lub ziemi okrzemkowych i żeli krzemionkowych,
- zeolitów,
- węgli drzewnych,
- białek częściowo rozpuszczalnych w wodzie,
- oraz polisacharydów.
Korzystniej jako stały nośnik stosuje się gluten.
Również korzystnie stosuje się jeden lub kilka środków chemicznych do sieciowania i/lub czynienia nierozpuszczalnymi materiału biologicznego i nośnika. Korzystniej stosuje się środki chemiczne wybrane spośród:
- polimerów poliazetydynowych,
- polimerów polietylenoiminowych,
- polimerów poliamidowych,
- polimerów izocyjanianowych,
- żeli alginianowych,
- żeli k-karageninowych,
- amin,
- aldehydów,
- kwasów karboksylowych
- oraz izocyjanianów.
Korzystnie materiał biologiczny i nośnik są mieszane w obecności środków chemicznych, aby otrzymać pastę, którą wytłacza się a potem suszy.
Korzystnie materiał biologiczny i środki chemiczne są mieszane i potem osadzane na nośniku w postaci cienkiej warstwy.
Korzystnie w sposobie według wynalazku otrzymuje się mieszaninę soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, zawierającą co najmniej
PL 190 773 B1
60% kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, a korzystnie co najmniej 80% kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, przy czym uzupełnieniem jest sól amonowa kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, przez dysocjację elektrolityczną odpowiedniej soli amonowej. Korzystniej dysocjację przeprowadza się w elektrodializerze z membranami bipolarnymi, o trzech przedziałach, lub również korzystniej dysocjację wykonuje się w elektrodializerze z membranami bipolarnymi, o dwóch przedziałach.
Korzystnie w sposobie według wynalazku mieszaninę soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego otrzymuje się przez ogrzewanie roztworu soli amonowej.
Korzystniej uwalniany wodorotlenek amonu destyluje się, zatęża i zawraca do syntezy HCN.
Przedmiotem wynalazku jest także roztwór wodny otrzymany opisanym powyżej sposobem utworzony z mieszaniny kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, w którym stosunek wagowy kwasu (kwasu + soli) wynosi 5-99,9%, a korzystnie 10-50%.
Przedmiotem wynalazku jest też instalacja do przeprowadzania powyżej opisanego sposobu zawierająca:
- jeden lub wię cej reaktorów (3, 4) wypełnionych unieczynnionymi enzymami, mającymi aktywność nitrylazową, lub unieczynnionymi mikroorganizmami gospodarza, wykazującymi ekspresję enzymu o aktywności nitrylazowej,
- ewentualnie, jedno lub kilka urzą dzeń do elektrodializy (9),
- urządzenia do zatężania (6, 12) produktu koń cowego.
Przedmiotem wynalazku jest również plazmid pRPA-BCAT3, zdeponowany w CBS pod numerem CBS 998-96.
Wynalazek zostanie objaśniony szczegółowo w następującym opisie z odniesieniami do załączonych figur:
- fig. 1 przedstawia schemat komory do elektrodializy, uż ywanej w fakultatywnym etapie d); fig. 1A przedstawia komorę do elektrodializy z membraną bipolarną o trzech przedziałach; fig. 1B przedstawia komorę do elektrodializy z membraną bipolarną o dwóch przedziałach.
- fig. 2 przedstawia schemat instalacji do przeprowadzania sposobu według wynalazku;
- fig. 3 przedstawia mapę restrykcyjną plazmidów pRPA-BCAT1 do 5.
- fig. 4 przedstawia strategię sekwencjonowania fragmentu 1130 pz, zawierają c ą sekwencję DNA (nazwaną na fig. nitB) kodującą peptyd mający aktywność nitrylazową użyteczną w realizacji praktycznej wynalazku. Numery odnoszą się do tożsamości starterów stosowanych do sekwencjonowania oraz do zapisów M13FWD i M13REV.
- fig. 5 przedstawia mapę restrykcyjną plazmidów pRPA-BCAT12 i pRPA-BCAT13.
- fig. 6 przedstawia elektroforezę na 10% żelu SDS-PAGE, pokazując ą ekspresję sekwencji DNA stosowanej w realizacji wynalazku w szczepach E.coli BL21(DE3)/pRPA-BCAT12, BL21(DE3)/pRPA-BCAT13, BL21(DE3)/pRPA-BCA12 + pXL2231, BL21(DE3)/pRPA-BCAT13 + pXL-2231. Każde pasmo odpowiada ilości 10 μg rozpuszczalnych białek i równoważnej objętości frakcji nieprzetworzonej i nierozpuszczalnej.
- fig. 7 przedstawia elektroforezę na 10% żelu SDS-PAGE, wykazującą ekspresję kontrolnej sekwencji DNA użytecznej w realizacji praktycznej wynalazku w szczepach E. coli DH5a/pRPA-BCAT3, DH5a/pRPA-BCAT6, DH5a/pRPA-BCAT6 + pXL2035, RPA-BIOCAT76. Każde pasmo odpowiada ilości 10 μg rozpuszczalnych białek i równoważnej objętości frakcji nieprzetworzonej i nierozpuszczalnej.
- fig. 8 przedstawia mapę restrykcyjną plazmidu pRPA-BCAT14.
- fig. 9 przedstawia elektroforezę na 10% żelu SDS-PA, wykazującą ekspresję sekwencji DNA użytecznej w realizacji praktycznej wynalazku w szczepach P.putida G2081 (pRPA-BCAT14), G2081 (pRPA-BCAT23), G2081 (pRPA-BCAT24), A.faecalis ATCC8750 (pRPA-BCAT14), A.faecalis ATCC8750 (pRPA-BCAT23), A.faecalis ATCC8750 (pRPA-BCAT24). Każde pasmo odpowiada ilości 10 μg rozpuszczalnych białek i równoważnej objętości frakcji nieprzetworzonej i ewentualnie nierozpuszczalnej.
fig. 10 przedstawia mapę restrykcyjną plazmidu pCGL1087. fig. 11 przedstawia mapę restrykcyjną plazmidu pOS48.7.
Pierwszy etap polega na wytworzeniu materiału biologicznego mającego aktywność nitrylazową.
Materiał biologiczny może składać się z roztworu enzymatycznego, takiego jak komórka lub komórki całe lub rozdrobnione, mającego aktywność nitrylazową.
PL 190 773 B1
Korzystnie stosuje się drobnoustroje z ekspresją nitrylazy.
Nitrylaza może pochodzić zwłaszcza z drobnoustroju, w szczególności drobnoustroju z rodzaju Alcaligenes, Rhodococcus lub Gordona, zwłaszcza Alcaligenes faecalis, Rhodococcus sp. HT 29-7, Gordona terrae, jak również z powodzeniem z tych opisanych w WO 96/09403.
Można stosować drobnoustrój z ekspresją aktywności nitrylazowej otrzymanej przez transfer informacji genetycznej kodującej nitrylazę, z drobnoustroju rodzicielskiego do mikroorganizmu gospodarza. W szczególności u E. coli można stosować koekspresję białek opiekuńczych Gro ESL do polepszenia wydajności szczepu rekombinacyjnego.
W tym celu stosuje się każ dy odpowiedni wektor ekspresyjny, zwłaszcza wektor plazmidowy.
Sekwencja nukleotydowa używana w tym wypadku będzie więc umieszczona pod kontrolą sygnałów pozwalających na jej ekspresję w gospodarzu komórkowym. Stosowany gospodarz komórkowy może być wybrany spośród układów prokariotycznych, jak bakterie Gram dodatnie lub Gram ujemne albo eukariotycznych, jak np. drożdże, grzyby lub z każdego innego układu. Sygnały kontrolujące ekspresję polipeptydów wybiera się zależnie od stosowanego gospodarza komórkowego. W tym celu DNA kodujący nitrylazę może ulegać insercji do wektorów replikacji autonomicznej w wybranym gospodarzu lub wektorów integracyjnych wybranego gospodarza. Takie wektory wytwarza się metodami powszechnie używanymi przez fachowca i powstałe konstrukcje można wprowadzić do odpowiedniego gospodarza standardowymi metodami, takimi jak elektroporacja.
Jako drobnoustrój, będący gospodarzem, można wymienić w szczególności Alcaligenes faecalis, Pseudomonas putida, Escherichia coli lub drobnoustroje z rodzaju Bacillus, Corynebacterium, Streptomyces, Saccharomyces, Kluyveromyces, Penicillum i Aspergillus.
Dogodnym wektorem ekspresyjnym w E. coli jest plazmid pRPA-BCAT6.
Drugi etap sposobu polega na unieczynnieniu materiału biologicznego. To unieczynnienie zachodzi dogodnie w obecności stałego nośnika i pozwala na otrzymanie stałych cząstek, których rozmiar, postać i odporność mechaniczną można kontrolować. Pozwala też na jednoczesne użycie polimeru poliazetydynowego i innych środków sieciujących.
Ten sposób unieczynnienia może zachodzić z udziałem komórek całych lub uczynionych przesączalnymi. Można też stosować roztwór enzymatyczny pozbawiony komórek.
Enzymami stosowanymi do unieczynnienia są nitrylazy.
Sposób unieczynnienia polega na unieczynnieniu aktywnego materiału biologicznego na stałym nośniku, o granulometrii od 1 μm do 3 mm, korzystnie od 10 μm do 2 mm, dzięki środkom chemicznym reagującym z grupami aminowymi (NH2, NH), karboksylowymi (COOH), hydroksy (OH), tiolowymi (SH) lub amidowymi (CONH2) czynnika biologicznego i nośnika. Te środki chemiczne pozwalają też uczynić materiał biologiczny i nośnik nierozpuszczalnymi w wodzie. Otrzymana masa jest bardzo ciągliwa i można ją formować, aby otrzymać cząstki o pożądanej postaci i rozmiarze. Kohezję i twardość tych cząstek otrzymuje się następnie przez suszenie.
Unieczynniany materiał biologiczny może ewentualnie też zawierać nieaktywny materiał biologiczny obecny w ilości 0-200% wagowych. Tym nieaktywnym materiałem biologicznym mogą być białka (albumina, żelatyna) lub polisacharydy (chitozan, k-karagenina, alginian).
Obojętny nośnik, na którym jest osadzony materiał biologiczny i polimer może składać się z cząstek organicznych lub nieorganicznych, porowatych lub nieporowatych, hydrofilowych lub hydrofobowych. Wśród cząstek można zasygnalizować nie ograniczająco:
- żywice jonowymienne,
- tlenek glinu,
- krzemionki syntetyczne lub okrzemkowe i żele krzemionkowe,
- zeolity,
- węgle,
- białka nierozpuszczalne w wodzie, jak gluten,
- polisacharydy, jak skrobia.
Obojętny nośnik można dodać w ilości 0,01-500% wagowych materiału biologicznego, a korzystnie 10-200%.
Środki chemiczne stosowane do spowodowania nierozpuszczalności materiału biologicznego mogą być polimerami lub cząsteczkami z dwoma grupami funkcyjnymi, które reagują z grupami aminowymi (NH2, NH), karboksylowymi (COOH), hydroksy (OH), tiolowymi (SH) lub amidowymi (CONH2). Można wymienić:
PL 190 773 B1
- polimery poliazetydynowe,
- polimery polietylenoiminowe,
- polimery poliamidowe,
- polimery izocyjanianowe,
- ż ele alginianowe,
- ż ele k-karageninowe,
- aminy jak heksametylenodiamina,
- aldehydy jak aldehyd glutarowy,
- kwasy karboksylowe jak kwas adypinowy
- oraz izocyjaniany.
Sposób unieczynniania może posługiwać się jednym lub kilkoma tymi środkami chemicznymi. Środek chemiczny dodaje się w stężeniu 1-50% wagowych w stosunku do materiału biologicznego i do no ś nika. Dla otrzymania czą stek dostatecznie trwałych, które zachowują dużą aktywność i które nie wykazują problemów z wewnętrzną dyfuzją dogodnie dodaje się go w ilości 5-30%.
Czas trwania zabiegu sieciowania wynosi 0,5-24 godzin.
Temperatura procesu wynosi generalnie 4-65°C. Zaleca się temperaturę 20-40°C. Temperatura stosowana podczas procesu unieczynniania może też bardzo zależeć od trwałości użytego materiału biologicznego.
W czasie fazy unieczynniania utrzymuje si ę pH 5-11. pH dogodnie wynosi 6-10 z preferencją w kierunku pH alkalicznego. Wartość pH dobiera się takż e w zależ noś ci od odpornoś ci materiału biologicznego i jest łatwo określone przez fachowca.
Ukształtowanie biokatalizatora powinno pozwolić na jego użycie w dowolnym układzie, zwłaszcza w złożu stałym.
Do sporządzania preparatu można zastosować wytłaczanie. Aby to wykonać, materiał biologiczny i nośnik zostają usieciowane przez dodatek jednego lub kilku środków chemicznych. Po zabiegu nierozpuszczalną masę odzyskuje się przez odwirowanie lub po flokulacji i przesączeniu. Odpowiednia zawartość suchej masy wynosi co najmniej 10%. Następnie masę się wytłacza. Przy użyciu tego sposobu otrzymuje się korzystnie postać makaronu o średnicy 0,3-0,5 mm i długości 1-10 mm. Ten makaron można przekształcić w kulki. Następnie suszy się otrzymane cząstki.
Innym sposobem sporządzania preparatu jest nanoszenie warstwy (ang. „spray coating). Aby to wykonać, materiał biologiczny miesza się z jednym lub kilkoma środkami chemicznymi. Po reakcji mieszaninę natryskuje się na nośnik w postaci cienkiej warstwy. Dzięki tej metodzie otrzymuje się granulki o przeciętnej średnicy 0,1-2 mm.
Uzyskane cząstki ewentualnie można następnie zanurzyć w roztworze środka redukującego, jak borowodorek sodu w celu zredukowania grup iminowych utworzonych podczas sieciowania.
Otrzymane cząstki są wystarczająco trwałe i odporne na ścieranie, aby je zastosować w złożu stałym, złożu fluidalnym lub reaktorze z mieszaniem.
Trzeci etap ciągłego sposobu według wynalazku polega na użyciu unieczynnionego materiału biologicznego w jednej lub kilku kolumnach lub reaktorach. Celem tego etapu jest możność ciągłej produkcji soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego z 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu.
Kolumna lub kolumny albo reaktory są zaopatrywane przez roztwór czysty lub rozcieńczony 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu lub mieszaninę 2-hydroksy-4-metylotiobutyrobutyronitrylu i soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego.
Kolumna lub kolumny albo reaktory pracują dogodnie w temperaturze 10-60°C i przy pH 5-9.
Używany układ może być utworzony z dwóch lub kilku kolumn, połączonych ze sobą szeregowo i z zaopatrzeniem wodnym roztworem 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu na szczycie pierwszej kolumny przy jednoczesnym zaopatrzeniu innych kolumn roztworem 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu o zawartoś ci ograniczonej rozpuszczalnoś cią tego zwią zku w mieszaninie reakcyjnej; ten układ nosi nazwę układu stopniowego. Można też stosować jedną lub kilka kolumn połączonych ze sobą równolegle w obwód cyrkulacyjny. W tej instalacji 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitryl w roztworze wodnym jest dostarczany w sposób ciągły do obwodu, a środowisko reakcyjne pompuje się w sposób ciągły tak, aby zachować stałą objętość w obwodzie; ten układ nosi nazwę układu zamkniętego.
Reaktor stosowany w tym wynalazku może być typu ze złożem stałym, ze złożem fluidalnym lub typu z ciągłym mieszaniem. Dogodnie stosuje się reaktory typu ze złożem stałym, ponieważ zmniejszają one problemy ze ścieraniem, na które można się natknąć przy cząstkach unieczynnionych koPL 190 773 B1 mórek. Jeśli drobnoustrój jest używany jako taki, zaleca się stosować reaktor z mieszaniem sprzężony z modułem do ultrafiltracji do oddzielania w sposób cią gły drobnoustroju od interesują cego produktu.
Etap czwarty, który jest etapem fakultatywnym polega na przekształceniu soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego w odpowiedni kwas. Etap ten można wykonać dwoma sposobami:
- albo przez elektrodializę za pomocą elektrodializera z dwoma lub trzema przedziałami,
- albo przez ogrzewanie wodnego roztworu, po którym moż e nastą pić ekstrakcja ciecz/ciecz.
W sposobie z uż yciem elektrodializy stosuje się elektrodializer z dwoma lub trzema przedziałami.
Przez „przedział rozumie się przestrzeń albo między dwiema membranami, albo między membraną bipolarną i homopolarną, lub między dwiema przyległymi membranami homopolarnymi. Przez „komorę rozumie się zespół dwóch lub trzech przedziałów. Blok zawiera 5-300 komór.
Elektrodializer jest złożony z bloku i obejmuje oczywiście anodę i katodę.
Membrany homopolarne, które można tu również zastosować, dzielą się na dwie wielkie rodziny zależnie od sposobu ich produkcji.
A wię c moż na uż ywać membran heterogennych, wytwarzanych z ż ywic jonowymiennych, zmieszanych ze spoiwem, takim jak polichlorek winylu, polietylen lub inne. Tak utworzoną mieszaniną można powlekać tramę, jak np. tkaninę z poliestru lub poliakrylonitrylu.
Można też stosować membrany homogenne, otrzymane przez wprowadzenie grupy funkcyjnej do obojętnego nośnika, przez szczepienie chemiczne lub radiochemiczne.
Najczęściej stosowana metoda chemiczna polega generalnie na wprowadzeniu grup funkcyjnych do lateksu polimeru zawierającego pierścienie aromatyczne, takie jak styren/diwinylobenzen lub styren/butadien. Taki lateks z grupami funkcyjnymi może służyć następnie do powlekania tramy, jak w wypadku membran heterogenicznych. Metoda radiochemiczna obejmuje generalnie szczepienie związku aromatycznego, takiego jak styren, pod wpływem promieniowania na obojętnym nośniku, jak folia polietylenowa lub politetrafluoroetylenowa. Do pierścienia aromatycznego wprowadza się następnie grupy funkcyjne, jak w metodzie chemicznej.
Membrany kationowymienne zawierają mocne grupy kwasowe, najczęściej grupy sulfonianowe lub słabe grupy kwasowe, często grupy karboksylanowe. Rzadziej grupami kwasowymi mogą być grupy PO3 2-, HPO-2, AsO3 2-, SeO3 -.
Membrany anionowymienne zawierają mocne grupy zasadowe, najczęściej czwartorzędowe grupy amoniowe lub słabe grupy zasadowe, najczęściej grupy aminowe. Rzadziej grupami zasadowymi mogą być czwartorzędowe grupy fosfoniowe lub grupy sulfoniowe.
W niniejszym ci ą głym sposobie, membrany kationowe mogą dogodnie zawierać mocne grupy kwasowe, a wśród nich przede wszystkim grupy sulfonianowe a membrany anionowe mogą zawierać dogodnie mocne grupy zasadowe i wśród nich czwartorzędowe grupy amoniowe.
Membrany bipolarne stanowią zespół dwóch membran, jednej kationowej i drugiej anionowej. Gdy na membranę podziała się wystarczającym polem elektrycznym, woda solwatacyjna na powierzchni granicznej membrany dysocjuje na jony H+ i OH-, które migrują odpowiednio do katody, przekraczając stronę kationową i do anody, przekraczając stronę anionową. Jako membrany bipolarne można wymienić przykładowo membrany komercjalizowane przez towarzystwa Aqualytics, Tokuyama Soda lub FuMaTech.
Anoda elektrodializera może być utworzona z materiałów stosowanych klasycznie w elektrodializie np. z grafitu, niklu lub tytanu, pokrytego metalami szlachetnymi lub tlenkami szlachetnych metali, zwłaszcza z tytanu platynowanego. Katoda może być również utworzona z materiałów stosowanych klasycznie w elektrodializie np. z grafitu, stali nierdzewnej lub niklu.
Elektrodializer jest zaopatrywany wodnym roztworem do obróbki. Potrzebna jest też cyrkulacja roztworu anolitu do anody i roztworu katolitu do katody. Można także stosować jeden roztwór elektrolitu. W niniejszym sposobie jest odpowiedni jeden obieg elektrolitu. Zadaniem roztworu elektrolitu jest zapewnienie wystarczającego przewodnictwa. Dogodnie to przewodnictwo jest równe lub wyższe od 20 milisiemensów na centymetr (mS/cm3), z tym, że dolna granica nie jest krytyczna dla prowadzenia sposobu.
Stosowany elektrolit jest związkiem zdolnym do jonizacji, takim jak sól, kwas lub zasada. Elektrolit wybiera się dogodnie spośród związków nieelektroaktywnych. Tak więc np. zaleca się użycie obojętnych soli jak siarczany, kwasów jak kwas siarkowy, zasad jak wodorotlenek sodu.
Stosowane gęstości prądu wynoszą generalnie 0,2-1,5 kA/m2, a dogodnie 0,4-1 kA/m2.
PL 190 773 B1
Temperatura, w jakiej prowadzi się sposób według wynalazku, znajduje się w zakresie zgodnym ze stabilnością membran. Zaleca się temperatury 30-60°C.
Elektrodializer może funkcjonować w różny sposób. Przede wszystkim może działać w sposób ciągły, przy czym traktowany roztwór przechodzi przez blok w sposób ciągły; kilka stopni jest więc ustawionych szeregowo, jeśli wymaga tego wskaźnik obróbki, który należy uzyskać. Może też funkcjonować w sposób nieciągły, przy czym traktowany roztwór recyrkuluje w zbiorniku do uzyskania pożądanego stopnia obróbki. Może na koniec działać z przejściem bezpośrednim przy częściowej recyrkulacji.
W jednej z postaci realizacji wynalazku dysocjacja soli amonowej na kwas 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowy i amoniak może zachodzić w komorze do elektrodializy z membranami bipolarnymi o trzech przedziałach, jaką przedstawiono schematycznie na fig. 1A.
Aparat do elektrodializy nadający się do wykonania sposobu jest utworzony z różnych przedziałów, odpowiednio ograniczonych membranami kationowymi (MC), membranami bipolarnymi (MB) i membranami anionowymi (MA). Te przedziały dzielą się na przedział soli (S), który staje się coraz uboższy w związki rozdzielane, na przedział zasadowy (B) i kwasowy (A), gdzie rośnie stężenie odpowiednio kwasu i zasady, regenerowanych z soli.
Sól amonową wprowadza się do przedziału soli. Pod wpływem pola elektrycznego jon amonowy migruje do katody, opuszczając przedział (S), gdzie się znajduje, przez membranę kationowymienną (membranę kationową) i łączy się z jonami OH-, pochodzącymi ze strony anionowej membrany bipolarnej, w której zachodzi dysocjacja wody pod wpływem pola elektrycznego.
Jednocześnie jony karboksylanowe (2-hydroksy-4-(metylotio)butanianowe) migrują do anody, opuszczając przedział (S), gdzie się znajdują, przez membranę anionowymienną (membranę anionową). Po przejściu przez następny przedział (A) są one protonowane przez wprowadzone jony H+, pochodzące ze strony kationowej membrany bipolarnej. Trzy przyległe przedziały (B), (A), (S) tworzą komorę do elektrodializy.
W innej z postaci realizacji wynalazku regeneracja kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego może zachodzić w komorze do elektrodializy z membranami bipolarnymi o dwóch przedziałach, jaką przedstawiono na fig. 1B. Te dwa przedziały są ograniczone odpowiednio membranami kationowymi i membranami bipolarnymi. Przedziały te dzielą się na przedział sól/kwas (S/A) i zasadowy (B).
Sól amonową wprowadza się do przedziału sól/kwas. Pod wpływem pola elektrycznego jon amonowy migruje do katody, opuszczając przedział (S/A), gdzie się znajduje, przez membranę kationowymienną (membranę kationową) i łączy się z jonami OH-, pochodzącymi ze strony anionowej membrany bipolarnej, w której zachodzi dysocjacja wody pod wpływem pola elektrycznego.
Jednocześnie przedział S/A zakwasza się przez wprowadzone jony H+, pochodzące ze strony kationowej membrany bipolarnej. Dwa przyległe przedziały (B) i (S/A) tworzą komorę do elektrodializy.
Taki układ daje korzyść, polegającą na zmniejszeniu zużycia energii i pozwala na zmienianie żądanego stosunku sól/kwas.
Aby uzyskać dobre działanie elektrodializera przewodnictwo elektryczne w przedziale zasadowym (tak samo jak w przedziale kwasowym w wypadku układu o trzech przedziałach), powinno być wystarczające i można je wyregulować przez dodatek elektrolitu podstawowego. Tak więc przewodnictwo roztworu amoniaku można zwiększyć, dodając sól amonową, jak siarczan amonu.
W zalecanym wariancie wynalazku można stosować 2-hydroksy-4-metylotiobutanian amonu.
W szczególnej postaci realizacji, do przedziału soli komory do elektrodializy o trzech przedziałach wprowadza się mieszaninę soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu.
Sól dysocjuje jak poprzednio, na 2-hydroksy-4-metylotiomaślan i będzie migrować do anody, gdzie przekształca się w kwas 2-hydroksy-4-metylotiomasłowy, a jon amonowy będzie migrować do katody, gdzie przekształci się na amoniak, w przedziale solnym będzie istnieć woda i nieprzekształcony 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitryl, który zawraca się na kolumnę hydrolityczną.
Według sposobu z ogrzewaniem, odzyskuje się kwas, przesuwając równowagę soli amonowej i wolnego kwasu, ogrzewają c wodny roztwór bogaty w HMTBS i odprowadzają c tak uwolniony amoniak. Można go ogrzewać pod zmniejszonym ciśnieniem lub pod ciśnieniem atmosferycznym z obróbką przez stripping lub bez niej. Można brać pod uwagę użycie CO2 pod ciśnieniem dla ułatwienia przesunięcia równowagi.
PL 190 773 B1
Otrzymuje się mieszaninę HMTBS i HMBTA o zawartości 5-99,9% HMBTA, dogodnie 10-50% HMBTA w stosunku do sumy HMBTA i HMTBS. Lepkość tych roztworów wynosi 1200-30 mm2. s-1 (1200-30 cSt), a dogodnie 200-50 mm2.s-1 (200-50 cSt) w temperaturze 25°C.
Roztwory wodne można rozkładać przez ekstrakcję kwasu z użyciem produktów, będących rozpuszczalnikami częściowo lub wcale niemieszalnych z wodą. Istnieje duża ilość rozpuszczalników nadających się do rozdzielania. Zalecanymi rozpuszczalnikami są ketony o C5 do C8, w szczególności keton metylowo-izobutylowy; etery jak eter izopropylowy; alkohole jak izopropanol; estry; aminytrzeciorzędowe jak trioktyloamina. Zalecanymi rozpuszczalnikami są: aceton, MIBK, izopropanol, octan izopropylu, eter izobutylowy lub propylowy albo THF, trioktyloamina. Stosunek fazy wodnej do fazy organicznej nie jest krytyczny. Jednak ze względu na stopień skuteczności nie powinno się zmniejszać poniżej stosunku minimalnego 1/1, a ze względu na opłacalność nie przekraczać stosunku 1/3. Zaleca się stosunek 1/1,5 do 2.
Ekstrakcję można prowadzić metodą okresową lub ciągłą przy dowolnym typie technologii ekstrakcji ciecz-ciecz. Można np. wymienić kaskadę mieszalników z dekantowaniem we współprądzie lub przeciwprądzie, ekstraktory wirówkowe, kolumny z wypełnieniem lub półkowe itd.
Roztwór wodny, zubożony w wolny kwas można przerabiać od nowa tyle razy, ile się chce, aż do całkowitego wyczerpania amoniaku, jeżeli jest to wskazane.
Fazę organiczną poddaje się przerobowi dla wydzielenia HMTBA. Realizuje się to dogodnie przez odparowanie rozpuszczalnika lub przez ekstrakcję gorącą wodą. W celu uniknięcia ewentualnego pogorszenia jakości HMTBA można utrzymywać możliwie małe obciążenie termiczne przy zastosowaniu zmniejszonego ciśnienia.
W tych dwóch sposobach dysocjacji soli amonowej tworzy się wodny roztwór amoniaku. Moż na go przerabiać w celu zatężenia wody amoniakalnej. Zaleca się destylację i zatężenie wody amoniakalnej jedno- lub kilkustopniowe pod ciśnieniem lub bez niego. Można przewidzieć wstępny etap strippingu. Zatężony roztwór amoniaku można skierować do syntezy kwasu cyjanowodorowego, który bierze udział w syntezie 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu.
W pią tym etapie zatęża się wodny roztwór HMTBS i/lub wolnego kwasu. Wykonuje się to dogodnie przez odparowanie wody.
Przedmiotem wynalazku jest też instalacja do przeprowadzania sposobu według wynalazku. Instalację taką objaśniono schematycznie na fig. 2 i obejmuje przewody 1,2 przeznaczone do wprowadzenia cyjanohydryny z AMTP i wody do reaktora 3. Reaktor 3 ma złoże stałe z recyrkulacją, które zawiera unieczynnione szczepy lub enzymy. Część roztworu jest wyprowadzona z reaktora 3 i przesłana do reaktora końcowego 4. Reaktor końcowy 4 jest typu ze złożem stałym, zawierającym unieczynnione szczepy lub enzymy. Zatężony roztwór HMTBS odzyskuje się następnie przy wyjściu z reaktora 4 przez przewód 5.
Ten zatężony roztwór HMTBS można poddać dwóm zupełnie niezależnym zabiegom zgodnie z żą danym typem koń cowego produktu.
Gdy chce się uzyskać produkt mający dużą zawartość HMTBS, roztwór z przewodu 5 kieruje się do odparowalnika 6, który pozwala na zatężenie produktu i odzyskuje się w przewodzie 8 stężony roztwór złożony głównie z HMTBS, zawierający mało wolnego kwasu. Nadmiar wody oraz frakcję amoniakalną odprowadza się przewodem 7.
Gdy chce się uzyskać produkt mający dużą zawartość wolnego kwasu, stężony roztwór HMBTS z przewodu 5 wprowadza się do układu elektrodializy bipolarnej 9. W tym aparacie amoniak jest mniej lub bardziej oddzielony od kwasu przez elektrodializę. Mieszaninę zubożoną w amon odzyskuje się w przewodzie 11, po czym zatęża w odparowalniku 12 w celu otrzymania stężonego roztworu złoż onego głównie z wolnego kwasu i zawierającego mało lub wcale HMTBS. Roztwór bogaty w amoniak odprowadza się przewodem. Amoniak odzyskuje się przez stripping 15.
Ten odpad amoniaku można zatężyć przez destylację 16, wodę odzyskuje się w 18. Stężony roztwór amoniaku 17 można zawrócić do syntezy HCN.
Wynalazek objaśniają następujące przykłady.
P r z y k ł a d y
P r z y k ł a d 1: Oczyszczanie i sekwencjonowanie Nter nitrylazy
Nitrylazę oczyszczono w czterech etapach.
Podsumowanie oczyszczania podano w tabeli 1.
Komórki Alcaligenes faecalis hodowano przez 24 godziny, w temperaturze 30°C, w pożywce z minimum benzonitrylu (0,5 g/litr). Po odwirowaniu hodowli, osad wprowadzono do buforu TG (25 mM
PL 190 773 B1
Tris-HCl, 10% (ciężar/ciężar) glicerolu, pH 7,5). Zawiesinę komórkową potraktowano ultradźwiękami, po czym odwirowano w celu otrzymania surowego ekstraktu. Surowy ekstrakt potraktowano następnie siarczanem amonu do 30% nasycenia. Otrzymany osad znów zawieszono w buforze TG, po czym dializowano 2 litrami tego samego buforu przez noc. Uzyskany roztwór umieszczono następnie na kolumnie anionowymiennej Q Sepharose Fast Flow HR 26/10, uprzednio doprowadzonej do równowagi buforem TG. Substancję aktywną eluowano potem gradientem 0-1M NaCl. Frakcje aktywne umieszczono następnie na kolumnie anionowymiennej Mono Q HR 5/5, uprzednio doprowadzonej do równowagi buforem TG. Nitrylazę eluowano z użyciem gradientu 0-1M NaCl. Na koniec zebrano frakcje z substancją aktywną i stężenie siarczanu amonu doprowadzono do 1M. Potem ten roztwór umieszczono na kolumnie z interakcjami hydrofobowymi Phenyl Superose HR 5/5, uprzednio doprowadzonej do równowagi buforem TG z dodatkiem 1M (NH4)2SO4. Substancję aktywną eluowano potem gradientem od 1M do 0M siarczanu amonu.
T a b e l a 1
Podsumowanie oczyszczania nitrylazy
Frakcja Produkt ogółem (mg) Aktywność całkowita Umol/h) Aktywność specyficzna Umol/h.mg) Wydajność białka (%) Stopień oczyszczenia
Komórki całe 955 4300 4,5 100 1
Ekstrakt Nie przetworzony 2400
Siarczan amonu 650
QSHL26/10 3 360 120 0,3 27
MonoQHR5/5 1,5 240 160 0,15 35
Phenyl sepharose 1 120 110 0,1 24
Warunki operacyjne: [nitryl] = 50 mM; bufor fosforanowy 100 mM, pH 7,0; 30°C.
Masę cząsteczkową białka oznaczono na drodze filtracji żelowej. Wyniosła ona około 260 kDa.
Na żelu SDS-PAGE obserwowano jedyne pasmo o 43 kDa (czystość 95%). Jest to prawdopodobnie białko o strukturze α6 z α ważącym 43 kDa.
P r z y k ł a d 2: Klonowanie nitrylazy Alcaligenes faecalis ATCC8750
Terminalna sekwencja NH2 przedstawiona w przykładzie 1 wykazuje całkowitą identyczność z sekwencją z koń ca N-terminalnego nitrylazy A.faecalis JM3 (Kobayashi i in.,1993, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 90,247-251), podczas gdy końce N-terminalne nitrylaz bakteryjnych wykazują 35-57% identyczności w 14 resztach. Wynalazcy postawili hipotezę, że oczyszczona nitrylaza według wynalazku ze szczepu ATCC8750 była podobna do opisanej przez Kobayashi i in. (cytowany wyżej). Strategia klonowania polegała więc na powieleniu genu tej nitrylazy przez reakcję PCR na DNA genomowym szczepu ATCC8750, przy użyciu dwóch oznaczonych sond nukleotydowych z sekwencji podanej przez Kobayashi i in. (cytowany wyżej).
Zsyntetyzowano dwie sondy, jedną, która może się hybrydyzować z częścią 5' sekwencji podanej przez Kobayashi i in. (cytowany wyżej) i drugą z częścią 3':
Część 5' (PCRAF1): CCGGGAATTCATATGCAGACAAGAAAAATCGTCC
Część 3' (PCRAF2): TCCTTCTGCGTCCCCGATCCCGCAT
Starter PCRAF1 zawiera 12 nukleotydów w 5', pozwalających na wprowadzenie powyżej kodonu inicjacji ATG miejsc restrykcji enzymów EcoRI i Ndel. Starter PCRAF2 pozwala na wprowadzenie miejsca restrykcji enzymu BamHI.
Genomowy DNA szczepu A. faecalis ATCC8750 wyekstrahowano według protokołu CTAB opisanego przez Ausubela i in. (Current Protocols in Molecular Biology, John Willey & Sons Inc. Ed, 2.4.1-2.4.5) i użyto 100 ng do każdej reakcji PCR. Dla wykorzystania specyfiki powielania testowano różne stężenia MgCl2, jak podano u Ausubela i in. (cytowany wyżej) w całkowitej objętości próbki 100 μΐ i z 2,5 jednostki polimerazy DNA Taq (Perkin Elmer). Wykonano dwie uzupełniające reakcje z 1,5mM MgCl2 i 5% DMSO lub 5% formamidu. Aparat termocykliczny Perkin Elmer 9600 zaprogramowano na następujący ciąg cykli: 5 minut w temperaturze 95°C, 30 cykli (30 sek w temperaturze 95°C, 30 sek w temperaturze 55°C, 45 sek w temperaturze 72°C) i 4 minuty w temperaturze 72°C.
PL 190 773 B1
Różne produkty powielenia analizowano na 0,8% żelu agarozowym. Pasmo przeważające, którego rozmiar odpowiadał oczekiwanemu rozmiarowi 1,15 kb, było powielone we wszystkich reakcjach, ale bardziej specyficznie z 1,5mM MgCl2 i 5% DMSO. Produkty reakcji w tych warunkach zatrzymano więc do dalszego użytku. Próbkę potraktowano proteinazą K, wytrącono etanolem po ekstrakcji fenolchloroform. Osad w zawiesinie inkubowano w ciągu 2 godzin w temperaturze 37°C z 40 jednostkami enzymu EcoRI i 40 jednostkami enzymu BamHl. Po migracji na 0,7% żelu agarozowym, pasmo o 1,15 kb wycięto i ekstrahowano w celu klonowania w wektorze pBSK- (Stratagene, La Jolla, USA) otwartym EcoRI-BamHI metodami klasycznymi. Pięć niezależnych klonów nazwanych pRPA-BCAT1-5, analizowano przez trawienie enzymatyczne plazmidowego DNA enzymami Ndel, EcoRI, BamHI, BspMI i BgΛ1 (fig. 3). Otrzymane profile odpowiadały profilom teoretycznej restrykcji plazmidu otrzymanego tą metodą z sekwencją opisaną przez Kobayashi i in. (cytowany wyżej). Szczep XLI Blue (pRPA-BCAT3) złożono w CBS pod numerem CBS 998-96.
P r z y k ł a d 3: Sekwencjonowanie fragmentu 1130 p.z. zawierającego DNA kodujący polipeptyd mający aktywność nitrylazową.
Insert klonowany w plazmidzie pRPA-BCAT3 został sekwencjonowany przez towarzystwo Genome Ekspress S.A. (Grenoble, Francja) z preparatu DNA wykonanego w laboratorium (zestaw Wizzard Midi-prep, Promega).
Strategię sekwencjonowania tego fragmentu, wykonaną klasycznymi metodami znanymi fachowcowi, podano na fig. 4.
Dziesięć starterów nukleotydowych wewnętrznych (identyfikowanych przez numery 623-629 i 681-682 na fig. 4) syntetyzowano po sekwencji nitrylazy A.faecalis JM3 (Kobayashi i in. cytowany wyżej). Ten zespół uzupełniono starterami uniwersalnymi „Reverse i „M13 Forward. Każdy region został odczytany co najmniej jeden raz na każdej nici DNA.
Otrzymana sekwencja DNA wykazuje dwie różnice w stosunku do opublikowanej sekwencji: jedną w strukturze przypuszczalnie służącej jako terminator transkrypcji i drugą w genie nitrylazy, nazwanym nitB, prowadzącym do podstawienia Asn279-->Asp. Te dwa regiony zostały więc sekwencjonowane w laboratorium na plazmidach pRPA-BCAT1, 2, 4, 5 z dwoma starterami specyficznymi 710 i 682 (porównaj fig. 4). Zmiana C->T w pozycji 1412 (zgodnie z numeracją Kobayashi, cytowanym wyżej) w terminatorze została odnaleziona we wszystkich klonach. Chodzi o mutację, która różnicuje dwa szczepy A.faecalis. Zmiana A->G w pozycji 1138 jest obecna tylko w plazmidzie pRPA-BCAT3. Chodzi więc o mutację wprowadzoną podczas PCR przez polimerazę DNA Taq.
P r z y k ł a d 4: Ekspresja nitrylazy w E. coli BL21 (DE3)
Celem potwierdzenia identyfikacji klonowanej sekwencji DNA z genem oczyszczonej nitrylazy, gen nitB umieszczono pod kontrolą promotora genu Φ10 faga T7 (PT7) według procedury operacyjnej opisanej niżej: inserty Ndel-BamHI o 1,13-kb plazmidów pRPA-BCAT3 i pRPA-BCAT4 sklonowano w wektorze pXL2432, aby uzyskać odpowiednio wektory pRPA-BCAT12 i pRPA-BCAT13 opisane na fig. 5. Wektor rodzicielski pXL2432 jest hybrydą między regionem plazmidu pET9 (Studier i in.,1990, Methods In Enzymol., 185,60-89), zawartym między miejscami AccI i EcoRI, który wiąże początek replikacji (ORI) i marker selekcji niosący odporność na kanamycynę (Kan) oraz regionem zawartym między miejscami EcoRI i AccI plazmidu pET11a (Novagen Inc., Madison WI, USA), który wiąże kasetę ekspresji, gen represorowy lacI i gen regulatorowy liczby kopii ROP.
Hodowle prowadzono w warunkach indukcji według poniższej procedury operacyjnej: Szczep BL21 (DE3) (Novagen Inc., Madison WI, USA), zawierający plazmid pRPA-BCAT12, szczep BL21 (DE3), zawierający plazmid pRPA-BCAT13 oraz szczep BL21 (DE3), zawierający plazmid pXL2432 hodowano 16 godzin w pożywce LB w temperaturze 37°C (Miller, 1972, Experiments in Molecular Genetics - Cold Spring Harbor Laboratory, Cold Spring Harbor, N.Y.), zawierającym 50 μg/ml kanamycyny, potem rozcieńczonym 100-krotnie w tej samej pożywce i tej samej temperaturze. Gdy hodowle osiągnęły DO600 wynoszące 0,5-1, dodano IPTG do końcowego stężenia 1 mM. Po 6 godzinach hodowli zebrano bakterie. Podobną procedurę operacyjną przystosowano do hodowli szczepu BL21 (DE3), zawierającego plazmidy pRPA-BCAT12 i pXL2231, szczepu BL21 (DE3), zawierającego plazmidy pRPA-BCAT13 i pXL2231 oraz szczepu BL21 (DE3), zawierającego plazmidy pXL2432 i pXL2231, dodając do środowiska hodowli tetracyklinę w ilości 12 μg/ml pożywki.
Plazmid pXL2231, który pochodzi od wektora pXL1635 (Demande FR 90/05185 z 24/04/1990) należy do grupy niezgodności IncP i jest więc zgodny z plazmidami pRPA-BCAT12 i 13, które posiadają początek replikacji plazmidu CoIE1. Jego markerem selekcji jest oporność na
PL 190 773 B1 tetracyklinę i niesie on fragment EcoRI-Hindlll o 2,2 kb, zawierający geny GroES i GroEL, kodujące czapeczki cząsteczkowe E. coli (Fayet i in., 1986, Mol. Gen. Genet. 202, 435-445).
Ekspresję nitrylazy analizowano na 10% żelu SDS-PA w L surowej frakcji po poddaniu komórek działaniu dźwięków, i po odwirowaniu w osadzie i supernatancie. Wyniki przedstawiono na fig. 6, pokazują one wysoki poziom ekspresji nitrylazy (NitB) w ekstraktach komórek, których co najmniej jeden plazmid zawiera insert nitB; jednakże to białko jest zasadniczo w postaci nierozpuszczalnej, chociaż obecność plazmidu pXL2231 pozwala na zwiększenie ilości polipeptydu nitrylazowego w rozpuszczalnej frakcji.
Na fig. 6 M oznacza marker mas cząsteczkowych; są one podane w kDa. Poza tym pasma mają poniższe znaczenia:
- A, D, G oznaczają frakcje nie przetworzone odpowiednio BL21 (DE3) + p/RPA-BCAT12/RPA-BCAT13/XL2432;
- B, E, H oznaczają supernatanty otrzymane odpowiednio z tych samych szczepów;
- C, F, I oznaczają osady otrzymane odpowiednio z tych samych szczepów;
- J, N, Q oznaczają surowe frakcje otrzymane odpowiednio z BL21 (DE3) + pXL2231 + p/RPA-BCAT12/RPA-BCAT13/XL2432;
- K, O, R oznaczają supernatanty otrzymane odpowiednio z tych szczepów;
- L, P, S oznaczają osady otrzymane odpowiednio z tych szczepów.
Szczep BL21(DE3) / pRPA-BCAT12 + pXL2231 nazwano RPA-BIOCAT126. Szczep BL21(DE3) / pRPA-BCAT13 + pXL2231 nazwano RPA-BIOCAT127. Aktywność nitrylazowa hodowli RPA-BIOCAT126, RPA-BIOCAT127 i RPA-BIOCAT66, który odpowiada BL21(DE3) / pXL2432 oznaczono jak następuje: hodowle prowadzono według protokołu opisanego powyżej, zmieniając objętość hodowli (50 ml) i stężenie końcowe ITPG (0,1 mM). Hodowle odwirowano i osady komórkowe wprowadzono do 10 ml 100 mM buforu z fosforanu potasu o pH 7. Hydrolizę HMTBN wykonano z 500 μΐ tej zawiesiny dodanej do 500 μl 200 mM roztworu HMTBN o pH 7. Kinetykę hydrolizy osiągnięto, mieszając 100 tej mieszaniny z 900 μl 0,1N kwasu fosforowego w regularnych odstępach w ciągu 1-4 godzin. Ilości wytwarzanego MTBA analizowano na drodze HPLC, jak opisano w zgłoszeniu patentowym WO 96/09403. Wyniki zgrupowano w tabeli 2.
T a b e l a 2
Aktywności szczepów RPA-BIOCAT66, 126 i 127
RPA-BIOCAT Pożywka Indukcja Czas hodowli OD660 Aktywność (U)
66 LB Km 0,1 mM ITPG 24 h 2,5 0
126 LB Km Tc 0,1 mM ITPG 24 h 2,4 15
127 LB Km Tc 0,1 mM ITPG 24 h 1,9 10
Skróty: Km: Kanamycyna 50 μg/ml; Tc: tetracyklina 12 μg/ml; h: godziny; U: kg HMTBA utworzony na godzinę i na kg suchej masy.
Dla polepszenia rozpuszczalności polipeptydu nitrylazowego powstałego w wyniku ekspresji, skonstruowano jak niżej plazmid pRPA-BCAT37. Otrzymano plazmid pXL2391 przez ligację fragmentu o 5,9 kb EcoRI-PvuII plazmidu pDSK519 (Keen i in., 1988, Gene 70,191-197), traktowanego polimerazą Klenowa, z fragmentem Hindlll o 2056 pz ekstrahowanym z plazmidu pHP45ΩSp (Prentki i Krisch, 1984, Gene 29, 303-313) traktowanym nukleazą Mung Bean. Plazmid pXL2391 trawiono następnie przez Smal i SacI i wprowadzono tam insert o 2,3 kb, niosący operon GroESL, ekstrahowany z plazmidu pXL2231 trawionego przez Hindlll, traktowany Klenowem i trawiony przez SacI. Plazmid pRPA-BCAT37 jest więc pochodną plazmidu RSF1010 o większej liczbie kopii, niż plazmid pXL2231, zgodny z plazmidami nośnikami początku CoIE1 i niosący marker oporności na streptomycynę. Ten plazmid wprowadzono do szczepu BL21(DE3)/pRPA-BCAT12, uzyskując szczep RPA-BIOCAT171. Aktywność hodowli prowadzonej zgodnie procedurą operacyjną podobną do opisanej powyżej, ale zastępując tetracyklinę streptomycyną o 100 μg/ml oznaczono i przedstawiono w tabeli 3.
PL 190 773 B1
T a b e l a 3
Aktywność szczepu RPA-BIOCAT171
RPA-BIOCAT Pożywka Indukcja Czas hodowli OD660 Aktywność (U)
171 LB Km Sm 0,1 mM ITPG 24 h 3,2 14
Skróty: Km: Kanamycyna 50 μg/ml; Sm: streptomycyna 100 μg/ml; h: godziny; U: kg HMTBA utworzony na godzinę i na kg suchej masy.
P r z y k ł a d 5: Ekspresja nitrylazy w E. coli DH5a
Plazmid pRPA-BCAT6 skonstruowano, klonując na pBCAT3 (porównaj fig. 3) fragment o 0,6 kb Scal-Ndel z pXL2158, zawierający promotor Ptrp i miejsce przyłączenia rybosomu RBScII (Levy-Schill i in.,1995, Gene 161, 15-20). Ekspresję zrealizowano przy użyciu szczepu DH5a, zawierającego plazmid pRPA-BCAT6 i/lub plazmid pXL2035 (Levy-Schill i in. przytoczony uprzednio) przy następującej procedurze operacyjnej: hodowlę wstępną inkubowano 16 godzin w temperaturze 37°C w pożywce M9 glukozy (J.H.Miller, 1972, Experiments in Molecular Genetics. Cold Spring Harbor Laboratory, Cold Spring Harbor, N.Y.), zawierającej 0,4% casaminokwasów (casaminoacides), 100 μg/ml tryptofanu, 100 μg/ml karbenicyliny. Do szczepów, zawierających pXL2035, dodano kanamycynę w ilości 50 μg/ml. Ekspresja zachodzi po rozcieńczeniu do 1/100 hodowli nasyconej w identycznej pożywce, ale bez tryptofanu i inkubacji 8-16 godzin w temperaturze 37°C.
Analizę na SDS-PAGE ekstraktów różnych szczepów wykonano jak opisano w poprzednim przykładzie i przedstawiono na fig. 7.
Na tej fig. M oznacza marker mas cząsteczkowych; są one podane w kDa. Z drugiej strony pasma mają poniższe znaczenia:
- L, I, F, C oznaczają surowe frakcje otrzymane odpowiednio ze szczepów DH5a + pRPA-BCAT/3, /6, /6 + pXL2035, RPA-BIOCAT76;
- K, H, E, B oznaczają supernatanty otrzymane odpowiednio z tych samych szczepów;
- J, G, D, A oznaczają osady otrzymane odpowiednio z tych samych szczepów.
Plazmid pRPA-BCAT6 pozwala na otrzymanie małej akumulacji polipeptydu o 43 kDa, przeważnie nierozpuszczalnego. Koekspresja GroE z plazmidu pXL2035 redukuje nadekspresję, ale po trzech kolejnych przeszczepieniach szczepu DH5a (pRPA-BCAT6 + pXL2035) wyselekcjonowany szczep RPA-BIOCAT76 odnajduje początkowy poziom ekspresji polipeptydu nitrylazowego, przy czym jest on prawie całkowicie rozpuszczalny. Oznaczenia aktywności hodowli wykonane zgodnie z procedurami operacyjnymi opisanymi wyżej i w przykładzie poprzednim przedstawiono w tabeli 4.
T a b e l a 4
Aktywność szczepów DH5a (pRPA-BCAT3), DH5a (pRPA-BCAT6), DH5a (pRPA-BCAT6 + pXL2035),
RPA-BIOCAT76
Szczep Środowisko Czas hodowli OD660 Aktywność (U)
DH5a (pRPA-BCAT 3) M9 Cb 24 h 4 0
DH5a (pRPA-BCAT6) M9 Cb 24 h 4 0,6
DH5a (pRPA-BCAT6 + pXL2035) M9 Cb Km 24 h 3 1,6
RPA-BIOCAT76 M9 Cb Km 24 H 3,8 5
Skróty: Km: Kanamycyna 50 μg/ml; Cb: Karbecylina 100 μg/ml; h: godziny; U: kg HMTBA utworzony na godzinę i na kg suchej masy.
Te dane pokazują, że koekspresja GroE pozwala na poprawę ekspresji nitrylazy i że selekcja klasycznego szczepu przez kolejne przeszczepiania powoduje też polepszenie aktywności rekombinantów.
P r z y k ł a d 6
Ekspresja nitrylazy w Pseudomonas putida i Alcaligenes faecalis
PL 190 773 B1
System ekspresji opisany w przykładzie 5 użyto do produkcji nitrylazy u Pseudomonas putida i A. faecalis. Fragment o 1,14 kb NdeI-XbaI z pRPA-BCAT6, zawierają cy gen nitB wprowadzono do miejsc NdeI-XbaI wektora pXL1289. Wektor pXL1289 jest pochodną pKT230 (Bagdasarian i in., 1981, Gen 15, 237-247), niosącą początek replikacji (oriV) u wielu gospodarzy, bakterii Gram-ujemnych, która zawiera fragment EcoRI-Ndel o 120 pz, nośnik promotora Ptrp i RBScII z pXL534 (Latta i in.,1990, DNA and Cell Biology, 9, 129-137), insert NdeI-XbaI kodują cy gen cobA (Crouzet i in.,1990, J.Bacteriol. 172, 5968-5979) oraz insert Xbal-BamHI o 500 pz, zawierający terminator TrrnB z pXL534 (Latta i in.,1990, DNA and Cell Biology, 9, 129-137). Otrzymany plazmid pRPA-BCAT14 jest więc pochodną pKT230, zawierającą gen nadający odporność na kanamycynę (Kan) i gen nitB pod kontrolą Ptrp:RBScII (fig. 8).
Podczas wprowadzania tego plazmidu do szczepu E. coli DH5a, wyselekcjonowano szczególny klon: wykazywał on ekspresję nitrylazy, której ciężar cząsteczkowy na żelu SDS-PA wynosi 44 kDa zamiast 43 kDa. Plazmid przyjęty przez ten klon wykazuje ten sam profil restrykcji jak pRPA-BCAT14 i został nazwany pRPA-BCAT24. Na koniec skonstruowano plazmid pRPA-BCAT23 według tej samej procedury, jak pRPA-BCAT14 z następującą modyfikacją: fragment o 136 pz StuI-BsmI z pRPA-BCAT6 zastąpiono fragmentem StuI-BsmI z pRPA-BCAT4. Plazmid pRPA-BCAT23 wykazuje więc ekspresję nitrylazy NitB z resztą Asn w pozycji 279.
Plazmidy pRPA-BCAT14, 23 i 24 wprowadzono przez elektroporację do szczepu Pseudomonas putida G2081. Szczep G2081 pochodzi od szczepu KT2440 (Bagdasarian and Timmis, 1981, in Hofschneid and Goebel, Topics in Microbiology and Immunology, 47, Springer Verlag, Berlin) przez selekcję samorzutnej odporności na kwas nalidyksynowy (nalidixique) i rifampicynę. Wektora pKT230 użyto jako plazmidu kontrolnego.
Plazmidy pRPA-BCAT14, pRPA-BCAT23, pRPA-BCAT24 i pKT230 ekstrahowano wtedy ze szczepów P.putida, aby je wprowadzić przez elektroporację do szczepu A. faecalis ATCC8750 (= RPA-BIOCAT1).
Szczepy G2081 (pRPA-BCAT14), G2081 (pRPA-BCAT23), G2081 (pRPA-BCAT24), G2081 (pKT230) i RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT14), RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT23), RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT24), RPA-BIOCAT1 (pKT230) hodowano przez noc w temperaturze 30°C w pożywce LB, zawierającej 50 mg/ml kanamycyny. Te wstępne hodowle rozcieńczono do 1/100 w pożywce M9, zawierającej 50 mg/ml kanamycyny i inkubowano 20 godzin w temperaturze 30°C.
Po sonifikacji komórek zmierzono ekspresję nitrylazy na 10% żelu SDS-PA w surowej frakcji po sonifikacji komórek, i po odwirowaniu w osadzie i w supernatancie. Wyniki przedstawiono na fig. 9. Dla szczepów RPA-BIOCAT1 (pKT230) i G2081 (pKT230) naniesiono same surowe ekstrakty (pasma odpowiednio A i I). Na tym fig. M oznacza marker ciężarów cząsteczkowych; są one podane w kDa. Poza tym pasma mają poniższe znaczenia:
- B, D, F oznaczają surowe frakcje otrzymane odpowiednio ze szczepów RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT14), RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT23), RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT24);
- C, E, G oznaczają supernatanty otrzymane odpowiednio z tych samych szczepów;
- H oznacza osad otrzymany z RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT24);
- J, L, O oznaczają surowe frakcje otrzymane odpowiednio ze szczepów G2081 (pRPA-BCAT14), G2081 (pRPA-BCAT23), G2081 (pRPA-BCAT24);
- K, N, P oznaczają supernatanty otrzymane odpowiednio z tych samych szczepów;
- Q oznacza osad otrzymany z G2081 (pRPA-BCAT24).
To doświadczenie pokazuje, że szczepy P.putida wykazują ekspresję dużej ilości trzech rozpuszczalnych polipeptydów nitrylazowych i że pojedynczy polipeptyd nitrylazowy o 44 kDa ulega nadekspresji w szczepie A. faecalis. Oznaczenie aktywności tych hodowli wykonane według protokołu opisanego w przykładzie 4, pokazuje, że szczepy G2081 (pRPA-BCAT23), G2081 (pRPA-BCAT24) i RPA-BIOCAT1 (pRPA-BCAT24) mają aktywność nitrylazową wobec HMTBN.
P r z y k ł a d 7: Ekspresja nitrylazy w Corynebacterium glutamicum
Ekspresję nitrylazy realizowano w szczepie CGL1010 (= ATCC 14752) za pomocą promotora PcspB (Peyret i in.,1993, Molecular Microbiol. 9,97-109). Fragment o 530 pz, zawierający promotor PcspB został powielony z plazmidu pCGL815 (Peyret i in. przytoczony wyżej) za pomocą następujących starterów KS1 i KS2:
KS1: 5'-ACGCGTCGACCAGATCGTCAAGTTGTGG-3'
KS2: 5'-CATAGAGGCGAAGGCTCCTTG-3'
PL 190 773 B1
Po trawieniu przez SalI powielony fragment o 530 p.z. sklonowano w plazmidzie pBSK (Stratagene, La Jolla, USA) otwartym przez SalI i EcoRV, uzyskując plazmid pCGL1084.
Adaptator EcoNI/Ndel wyprodukowano, hybrydyzując dwa następujące oligonukleotydy
KS8 i KS9:
KS8: 5'-TCAAGGAGCCTTCGCCTCA-3'
KS9: 5'-TATGAGGCGAAGGCTCCTTG-3'
Gen nitrylazowy ekstrahowano z plazmidu pRPA-BCAT6 w postaci fragmentu NdeI-XbaI o 1,1 kb. Wprowadzono go do pCGL1084 otwartego przez EcoNI i Xbal, stosując adaptator EcoNI/Ndel opisany wyżej, uzyskując plazmid pCGL1086. Fragment SalI-BamHI z pCGL1086, zawierający PcspB::nitB sklonowano następnie w wektorze pCGL482 (Peyret i in.przytoczony wyżej) w miejscach SalI i BamHI, prowadząc do plazmidu pCGL1087. Plazmid pCGL1087 (fig. 10) jest więc wektorem przenoszącym w oparciu o pBI1 (Santamaria i in., 1884, J.Gen.Microbiol.130,2237-2246), zawierającym początek replikacji pACYC 184, rozpoznany u E. coli, gen nadający odporność na chloramfenikol (Cm) i połączenie PcspB::nitB.
Plazmidy pCGL1087 i pCGL482 wprowadzono przez elektroporację do CGL1010, jak opisano przez Bonnamy i in., 1990(FEMS Microbiol.Lett.66,263-270). Po 20 godzinach hodowli w temperaturze 30°C w 3,7% pożywce Brain Heart Infusion (Difco Laboratories, Detroit, USA) z dodanym chloramfenikolem 5 mg/ml, wykonano oznaczenie aktywności nitrylazowej w próbkach hodowli, jak opisano w przykładzie 4. Wyniki pokazują, że szczep CGL1010 (pCGL1087) posiada aktywność nitrylazową, natomiast szczep CGL1010 (pCGL482) jej nie wykazuje.
P r z y k ł a d 8
Ekspresja nitrylazy w Streptomyces lividans
Ekspresję nitrylazy realizowano w szczepie S. lividans TK24 (Hopwood i in.,1985, Genetic Manipulation of Streptomyces; A laboratory Manual, The John Innes Foundation, Norwich) za pomocą plazmidu pIJ6021 (Takano i in.,1995, Gene 166,133-137), stosując promotor PtipA (Holmes i in.,1993 EMBO J. 12,3183-3191).
Plazmid pUC19 (Yanish-Perron i in., 1985, Gene 33,103-119) zmodyfikowano, poddając delecji fragment Tfil o 140 pz przez trawienie Tfil, traktowanie Klenowem i ligację wektora z nim. Otrzymany plazmid został otwarty przez EcoRI i BamHI w celu sklonowania fragmentu o 1,15 kb EcoRI-BamHI z pRPA-BCAT3, zawierającego gen nitB. Plazmid pOS48.4 tak otrzymany posiada jedno miejsce Tfil położone między genem nitB i miejscem BamHI. To miejsce użyto do insercji fragmentu Ωhyg o 2,3 kb ekstrahowanego z plazmidu p HP45Ωhyg (Blondelet-Rouault i in.,Gene, submitted) po trawieniu przez BamHI i traktowaniu Klenowem.
Fragment Ωhyg zawiera gen fosfotransferazy higromycynowej (hyg) ze Streptomyces hygroscopicus (Zalacain i in.,1986, Nucl.Acids Res.,14,1565-1581) i nadaje S. lividans odporność na higromycynę. Tak otrzymany plazmid pOS48. 5 użyto do oddzielenia fragmentu Ndel-BamHI o 3,45 kb, zawierającego gen nitrylazy, po którym następuje gen hyg, który sklonowano w plazmidzie pIJ6021 (Takano i in., przytoczony wyżej) otwartym przez Ndel i BamHI. Plazmid pIJ6021 replikuje się tylko w Streptomyces i mieszaninę ligacyjną transformowano do S. lividans TK24 metodami klasycznymi (Hopwood i in., przytoczony wyżej), selekcjonując klony oporne na 200 mg/litr higromycyny (Boeringer Manheim). Plazmidowe DNA tych klonów ekstrahowano metodami klasycznymi (Hopwood i in., przytoczony wyżej) i ich profile restrykcji dobrze odpowiadały oczekiwanej konstrukcji, którą nazwano pOS48.7 (fig. 11).
Dwa klony S. lividans zawierające pOS48.7 oraz klon zawierający plazmid pIJ6021 hodowano w 50 ml pożywki TSB (Tryptic Soy Broth, Difco) w temperaturze 30°C w ciągu 72 godzin z selekcją kanamycyny 5 mg/litr, po czym dodano tiostrepton do stężenia 5 mg/litr i kontynuowano hodowlę jeszcze 18 godzin w opisanych warunkach (Hopwood i in., przytoczony wyżej). Zebrano hodowlę i oznaczenie aktywności wykonane w warunkach opisanych w przykładzie 4, pokazało, że szczep S. lividans TK24 (pOS48.7) wykazuje ekspresję aktywności nitrylazowej w przeciwieństwie do szczepu TK24 (pIJ6021).
P r z y k ł a d 8: Hydroliza HMTBN innymi nitrylazami
Sekwencja pierwotna nitrylazy w Comamonas testosteroni sp., opisana u Levy-Schil i in., 1995 (przytoczony wyżej) wykazuje 31% identyczności z sekwencją pierwotną nitrylazy opisaną w tym wynalazku. Szczep rekombinacyjny E. coli TG1 (pXL2158, pXL2035), który wykazuje ekspresję nitrylazy w C. testosteroni, hodowano w warunkach opisach przez Levy-Schila i in., (przytoczony wyżej) i osad komórkowy inkubowano w 100 mM buforze fosforanowym o pH 7 z 50 mM HMTBN w temperaturze
PL 190 773 B1
30°C. Mierzona aktywność wyniosła 2,3 kg/h.kg CS. Jak nitrylaza z wynalazku, nitrylaza z C. testosteroni jest zdolna do hydrolizowania HMTBN.
Ponadto dane przedstawione w przykładzie 4 z plazmidami pBCAT12 i pBCAT13 pokazują, że podstawienie Asn279->Asp279 w nitrylazie z A. faecalisATCC8750 pozwala na zachowanie aktywności wobec HMTBN.
P r z y k ł a d 10: Wprowadzenie nośnika g suchych komórek dodano do 20 g wody doprowadzonej do pH 7,0. Następnie wprowadzono podaną ilość nośnika (Celite 545, Prolabo, France) i po dokładnej homogenizacji, zawiesinę usieciowano przez dodatek 15% aldehydu glutarowego w stosunku do całkowitej suchej masy i następnie 10% polietylenoiminy (Sedipur, BASF, Niemcy). Zawiesinę mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej.
Zawiesinę następnie poddano flokulacji, dodając 0,001% flokulanta anionowego Superfloc A100. Usieciowaną masę odebrano przez filtrację
Tę masę potem znów sieciowano, dodając 10% poliazetydyny (Kymene 557, Herkules, USA) w stosunku do całkowitej suchej masy. Następnie jeszcze wilgotną masę wytłoczono przez otwór o średnicy 0,5 mm i wysuszono.
Aktywność otrzymanych cząstek oznaczono następnie zgodnie z procedurą opisaną w opisie patentowym WO 96/09403.
g nośnika Aktywność (%)
0 100
2,5 g 215
5 g 250
Dodatek nośnika do komórek poprawia znacznie aktywność.
Doświadczenie powtórzono, zastępując Celite glutenem z pszenicy (Roquette, Francja) częściowo rozpuszczalnym w wodzie lub żelatyną (SBI, Francja) całkowicie rozpuszczalną w wodzie.
Nośnik % aktywności
0 100
5 g glutenu 160
5 g żelatyny nd*
* Zawiesina komórkowa nie flokuluje i nie jest przesą czaIna.
Przykład ten pokazuje, że gluten może zastąpić Celite. Przeciwnie, jeśli dodaje się żelatynę (całkowicie rozpuszczalną) nadanie kształtu katalizatorowi jest niemożliwe metodą opisaną poprzednio (wytłaczanie).
P r z y k ł a d 11 g Escherichia coli BIOCAT171 z przykładu 4 wytworzone w hodowli tlenowej w pożywce LB zmieszano z 10 g Clarcelu 78 (Ceca, Francja) w 500 g 100 mM buforu fosforanowego o pH 7,0. Po homogenizacji dodano 6 g 25% aldehydu glutarowego i zawiesinę mieszano przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Następnie dodano 2 g polietylenoiminy oraz 6 g 25% aldehydu glutarowego. Całość mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Całość flokulowano, dodając 5 ml 0,2% roztworu Superfloc A100 (Cytec, Francja). Masę odsączono i otrzymaną pastę zmieszano z 16 g 12,5% poliazetydyny (Kymene 557, Hercules), po czym wytłaczano przez otwór o średnicy 0,5 mm. Otrzymany produkt w postaci makaronu wysuszono w temperaturze 35°C w suszarce, po czym zanurzono na 30 minut w kąpieli 1% NaBH4 wytworzonej w 50 mM buforze boranowym o pH 10,0. Następnie biokatalizator przemyto wodą destylowaną. Katalizator przechowywano w temperaturze 5°C lub w temperaturze pokojowej w 500 mM buforze fosforanowym o pH 8,0.
Kolumnę termostatowaną o średnicy wewnętrznej 3 cm i 45 cm wysokości wypełniono 100 g biokatalizatora. Kolumna była połączona z pompą poprzez obwód recyrkulacyjny. Całkowita pojemność reaktora wynosiła 430 ml. Obwód był wypełniony 25% roztworem soli amonowej kwasu hydroPL 190 773 B1 ksymetylotiomasłowego. Roztwór dostarczano na górę kolumny w kierunku podstawy z przepływem w czasie 20 litrów/godzinę. Woda, obiegająca w podwójnym płaszczu kolumny i w wymienniku ciepła pozwalała na utrzymanie temperatury 35°C. Do obwodu dodawano wodę demineralizowaną w ilości 80 g/godzinę. 2-Hydroksy-4-metylotiobutyronitryl dodawano w ilości 20 g/godzinę. Nadwyżkę objętości środowiska reakcji usuwano u dołu kolumny tak, aby objętość w obwodzie była stała. Otrzymano tak ciągły przepływ ze wskaźnikiem przekształcenia nitrylu 95%. Ponadto stężenie wodnego roztworu soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego otrzymane przy wylocie z reaktora wyniosło 25%.
P r z y k ł a d 12
Stosowany elektrodializer był utworzony z bloku 9 komór o 2 dm2 aktywnej powierzchni, z których każda składała się z 2 przedziałów oznaczonych, jak następuje:
- przedział sól/kwas: ograniczony od strony katody membraną kationowymienną Neosepta CMB z Tokuyama Soda, od strony anody przez powierzchnię kationową membrany bipolarnej Aqualytics,
- przedział zasadowy: ograniczony od strony anody membraną kationową i od strony katody przez powierzchnię anionową membrany bipolarnej.
Anoda była utworzona z platynowanego tytanu. Katoda była ze stali nierdzewnej.
Elektrolit składał się z wodnego roztworu siarczanu sodu o przewodności 100 mS/cm w temperaturze 40°C. Natężenie przepływu cyrkulacji do elektrod wyniosło 2x100 litrów/godzinę. Objętość wynosiła 5 litrów.
Przedział „zasadowy był początkowo wypełniony 5 litrami 1% roztworu siarczanu amonu. Przedział „sól/kwas był początkowo wypełniony 5 litrami roztworu o 1,44 mol/litr soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego.
Natężenie przepływu recyrkulacji roztworów początkowo ustalono na 130 litrów/godzinę dla przedziału sól/kwas i na 190 litrów/godzinę dla przedziału zasadowego.
Elektrodializę prowadzono w sposób nieciągły (działanie z recyrkulacją), w średniej temperaturze 40°C. Ustalono natężenie na 9 A czyli gęstość prądu na 0,45 kA/m2.
Po 155 minutach działania przewodnictwo w przedziale sól/kwas zmieniło się od 59 do 7,8 mS/cm.
Przedział sól/kwas zawierał 1,35 mola/litr kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego w 100% postaci kwasu.
Wydajność faradyczną oceniono na 71% i zużycie energii na 0,53 kWh na kg utworzonego kwasu.
P r z y k ł a d 13
Stosowany elektrodializer był utworzony z bloku 8 komór o układzie identycznym jak w przykładzie 12.
Przedział „zasadowy był początkowo wypełniony 5,27 litra 1% roztworu siarczanu amonu. Przedział „sól/kwas był początkowo wypełniony 4,85 litra roztworu o 1,39 mol/litr soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego.
Natężenie przepływu recyrkulacji roztworów początkowo ustalono na 60 litrów/godzinę dla przedziału sól/kwas i na 150 litrów/godzinę dla przedziału zasadowego.
Elektrodializę prowadzono w sposób nieciągły (działanie z recyrkulacją), w średniej temperaturze 40°C. Ustalono natężenie na 9 A czyli gęstość prądu na 0,45 kA/m2.
Po 172 minutach działania przewodnictwo w przedziale sól/kwas zmieniło się od 59 do 9,5 mS/cm.
Końcowa objętość w przedziale sól/kwas wyniosła 4,67 litra.
Skład był następujący:
Kwas 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowy: 1,24 mola/litr.
2-Hydroksy-4-(metylotio)butanian amonu: 0,148 mola/litr
Wskaźnik przekształcenia wyniósł 86%. Końcowy produkt miał w 89% postać kwasu.
Wydajność faradyczną oceniono na 74%. Zużycie energii oceniono na 0,58 kWh na kg utworzonego kwasu.
P r z y k ł a d 14
Używano analogicznego urządzenia jak w przykładzie 13.
Przedział „zasadowy był początkowo wypełniony 5,46 10 litra 1% roztworu siarczanu amonu. Przedział „sól/kwas był początkowo wypełniony 5,23 litra roztworu o 1,24 mol/litr soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowego.
PL 190 773 B1
Natężenie przepływu recyrkulacji roztworów początkowo ustalono na 90 litrów/godzinę dla przedziału sól/kwas i na 150 litrów/godzinę dla przedziału zasadowego.
Elektrodializę prowadzono w sposób nieciągły (działanie z recyrkulacją), w średniej temperaturze 40°C. Ustalono natężenie na 14 A czyli gęstość prądu na 0,7 kA/m2.
Po 105 minutach działania przewodnictwo w przedziale sól/kwas zmieniło się od 57,6 do 9,8 mS/cm.
Końcowy skład w przedziale sól/kwas był następujący:
Kwas 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowy: 1,28 mola/litr
2-Hydroksy-4-(metylotio)butanian amonu: 0,14 mola/litr
Produkt ma więc w 90% postać kwasu.
P r z y k ł a d 15
Używano analogicznego urządzenia jak w przykładzie 13.
Próbę prowadzono z zawartością przedziału zasadowego otrzymaną z przykładu 14.
Przedział „sól/kwas był początkowo wypełniony 5,2 litra roztworu o 1,44 mol/litr soli amonowej kwasu 2-5 hydroksy-4-(metylotio)butanowego.
Natężenie przepływu recyrkulacji roztworów początkowo ustalono na 50 litrów/godzinę dla przedziału sól/kwas i na 150 litrów/godzinę dla przedziału zasadowego.
Elektrodializę prowadzono w sposób nieciągły (działanie z recyrkulacją), w średniej temperaturze 42°C. Ustalono natężenie na 19 A czyli gęstość prądu na 0,95 kA/m2.
Po 53 minutach działania przewodnictwo w przedziale sól/kwas zmieniło się od 59 do 27 mS/cm.
Końcowa objętość w przedziale sól/kwas wyniosła 4,85 litra.
Skład był następujący:
Kwas 2-hydroksy-4-(metylotio)butanowy: 0,87mola/litr
2-Hydroksy-4-(metylotio)butanian amonu: 0,56 mola/litr
Wskaźnik przekształcenia wynosi 56%.
Końcowy produkt ma w 61% postać kwasu.
Wydajność faradyczną oceniono na 83%. Zużycie energii oceniono na 0,7 kWh na kg utworzonego kwasu.
P r z y k ł a d 16
Zatężono partiami 200,1 g roztworu HMTBS do około 1,5 M w wyparce obrotowej. Temperatura łaźni wynosiła 45+/-5°C. Ciśnienie regulowano do około 2,5.103 Pa (25 mbarów). Temperatura w parowalniku zmienia się od 25°C na począ tku destylacji do 40°C na koń cu. Po upływie 3 godzin uzyskano 41,9 g żółtego lepkiego środowiska o następujących właściwościach:
Lepkość w25°C (mm2. s-1) 1150
% HMTBA (Br-/BrO3-) 83,3
Po regulacji miana (rozcieńczenie H2O) otrzymano produkt o następujących właściwościach:
Lepkość w 25°C (mm2. s-1) 396
% HMTBA (Br-/BrO3-) 79,5
Na drodze potencjometrycznej określono następujący rozkład masowy:
% HMTBS 81,6
% HMTBA 6,0
PL 190 773 B1
Przez HPLC zmierzono stosunek powierzchni monomer lub dimery/(monomer+dimery): monomer/(monomer+dimery) 100 dimery/(monomer+dimery)(*) 0 (*) nie wykryto dimerów
P r z y k ł a d 17
Zatężono partiami 200,0 g roztworu HMTBS do około 1,5 Mw wyparce obrotowej. Temperatura łaźni wynosiła 121+/-5°C. Ciśnienie regulowano do około 9,5.104 Pa. Temperatura w parowalniku zmieniała się od 100°C na początku destylacji do 113°C na końcu. Po upływie 3 godzin uzyskano 41,5 g brązowego lepkiego środowiska o następujących właściwościach:
Lepkość w25°C (mm2. s-1) -
% HMTBA (Br-/BrO3-) 90,7
Po regulacji miana (rozcieńczenie H2O) otrzymano produkt o następujących właściwościach:
Lepkość w 25°C (mm2. s-1) 117
% HMTBA (Br-/BrO3-) 78,8
Na drodze potencjometrycznej określono następujący rozkład masowy:
% HMTBS 52,2
% HMTBA 28,7
Przez HPLC zmierzono stosunek powierzchni monomer lub dimery/(monomer+dimery): monomer/(monomer+dimery) 95,0 dimery/(monomer+dimery) 5,0
P r z y k ł a d 18
Do 100 g środowiska opisanego w przykładzie 17 dodano 40,0 g H2O. Ekstrahowano środowisko 75,0 g eteru izopropylowego. Po rozdzieleniu faz odzyskano w fazie organicznej po odparowaniu 25,6 g HMTBA o następujących właściwościach:
Oznaczenie
monomer/(monomer + dimery) (% powierzchni) 97,0
dimery/(monomer + dimery) (% powierzchni) 3,0
Lepkość w 25OC (mm2.s-1) 55
P r z y k ł a d 19: Starzenie roztworów opisanych w poprzednich przykładach
Przykład 16 Przykład 17 Przykład 18
Czas przechowania w 25°C 40 dni 40 dni 100 dni
Lepkość (mm2.s-1) 387 116 66
monomer/(monomer + dimery) 100,0 95,0 82
dimery/(monomer + dimery) 0,0 5,0 18
Roztwory z przykładów 16 i 17 nie zmieniły swej trwałości, jeśli chodzi o dimery po 40 dniach przechowywania.

Claims (23)

1. Ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i/lub soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, który nadaje się do przemysłowego zastosowania, znamienny tym, że:
a) w pierwszym etapie wytwarza się materiał biologiczny mający aktywność nitrylazową,
b) w drugim etapie zostaje on unieczynniony,
c) w trzecim etapie kontaktuje się 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitryl z tak unieczynnionym materiałem biologicznym, aby otrzymać sól amonową kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego,
d) w czwartym etapie ewentualnie przekształca się sól otrzymaną w etapie c) w odpowiedni kwas,
e) oraz w piątym etapie zatęża się produkt otrzymany w etapie c) lub d).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że aktywność nitrylazowa jest otrzymana z nitrylazy z Alcaligenes, korzystnie faecalis.
3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że używa się informacji genetycznej kodującej nitrylazę, podlegającej ekspresji w mikroorganizmie gospodarza.
4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że stosuje się mikroorganizm gospodarza wybrany spośród Escherichia coli lub członka rodzaju Bacillus, Corynebacterium, Streptomyces, Saccharomyces, Kluyveromyces, Penicillum i Aspergillus.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że aktywność nitrylazową otrzymuje się z nitrylazy kodowanej przez gen klonowany w plazmidzie pRPA-BCAT3, zdeponowany w CBS pod numerem CBS 998-96.
6. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że nitrylaza ulega koekspresji z białkiem opiekuńczym.
7. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że jako białko opiekuńcze stosuje się GroESL w E. coli.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że materiał biologiczny z etapu a) jest unieczynniony na stałym nośniku.
9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że stosuje się stały nośnik o wielkości cząsteczek od 1 μm do 3 mm, korzystnie od 10 μm do 2 mm i dodaje się go w ilości 0,01-500%, korzystnie 10-200% wagowych materiału biologicznego.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się stały nośnik wybrany spośród:
- żywic jonowymiennych,
- tlenku glinu,
- krzemionek syntetycznych lub ziemi okrzemkowych i żeli krzemionkowych,
- zeolitów,
- węgli drzewnych,
- białek częściowo rozpuszczalnych w wodzie,
- oraz polisacharydów.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że jako stały nośnik stosuje się gluten.
12. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że stosuje się jeden lub kilka środków chemicznych do sieciowania i/lub czynienia nierozpuszczalnymi materiału biologicznego i nośnika.
13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że stosuje się środki chemiczne wybrane spośród:
- polimerów poliazetydynowych,
- polimerów polietylenoiminowych,
- polimerów poliamidowych,
- polimerów izocyjanianowych,
- żeli alginianowych,
- żeli k-karageninowych,
- amin,
- aldehydów,
- kwasów karboksylowych
- oraz izocyjanianów.
14. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że materiał biologiczny i nośnik są zmieszane w obecności środków chemicznych, aby otrzymać pastę, którą wytłacza się a potem suszy.
PL 190 773 B1
15. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że materiał biologiczny i środki chemiczne są zmieszane i potem osadzone na nośniku w postaci cienkiej warstwy.
16. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że otrzymuje się mieszaninę soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, zawierającą co najmniej 60% kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, a korzystnie co najmniej 80% kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, przy czym uzupełnieniem jest sól amonowa kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, przez dysocjację elektrolityczną odpowiedniej soli amonowej.
17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że dysocjację przeprowadza się w elektrodializerze z membranami bipolarnymi, o trzech przedziałach.
18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że dysocjację wykonuje się w elektrodializerze z membranami bipolarnymi, o dwóch przedziałach.
19. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że mieszaninę soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego otrzymuje się przez ogrzewanie roztworu soli amonowej.
20. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że uwalniany wodorotlenek amonu destyluje się, zatęża i zawraca do syntezy HCN.
21. Roztwór wodny otrzymany sposobem jak określono w zastrz. 1 utworzony z mieszaniny kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego i soli amonowej kwasu 2-hydroksy-4-metylotiomasłowego, w którym stosunek wagowy kwasu/(kwasu+soli) wynosi 5-99,9%, a korzystnie 10-50%.
22. Instalacja do przeprowadzania sposobu określonego w zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera:
- jeden lub więcej reaktorów (3, 4) wypełnionych unieczynnionymi enzymami, mającymi aktywność nitrylazową, lub unieczynnionymi mikroorganizmami gospodarza, wykazującymi ekspresję enzymu o aktywności nitrylazowej,
- ewentualnie, jedno lub kilka urządzeń do elektrodializy (9),
- urządzenia do zatężania (6,12) produktu końcowego.
23. Plazmid pRPA-BCAT3, złożony w CBS pod numerem CBS 998-96.
PL332958A 1996-10-25 1997-10-24 Ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotio-masłowego i/lub jego soli amonowej na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, roztwór wodny otrzymany tym sposobem i instalacja do przeprowadzania tego sposobu oraz plazmid pRPA-BCAT3 PL190773B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
FR9613077A FR2755143B1 (fr) 1996-10-25 1996-10-25 Procede de preparation de l'acide 2-hydroxy-4-methylthio-butyrique par utilisation d'une nitrilase
PCT/FR1997/001913 WO1998018941A1 (fr) 1996-10-25 1997-10-24 Procede de preparation de l'acide 2-hydroxy 4-methylthio butyrique par utilisation d'une nitrilase

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL332958A1 PL332958A1 (en) 1999-10-25
PL190773B1 true PL190773B1 (pl) 2006-01-31

Family

ID=9497056

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL332958A PL190773B1 (pl) 1996-10-25 1997-10-24 Ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotio-masłowego i/lub jego soli amonowej na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, roztwór wodny otrzymany tym sposobem i instalacja do przeprowadzania tego sposobu oraz plazmid pRPA-BCAT3

Country Status (21)

Country Link
US (1) US6180359B1 (pl)
EP (2) EP1411126B1 (pl)
JP (1) JP4350801B2 (pl)
KR (1) KR100557404B1 (pl)
CN (1) CN1181204C (pl)
AT (2) ATE253638T1 (pl)
AU (1) AU738160B2 (pl)
BR (1) BR9712558A (pl)
CA (1) CA2268869A1 (pl)
CZ (1) CZ298403B6 (pl)
DE (2) DE69736961T2 (pl)
DK (2) DK0934419T3 (pl)
ES (2) ES2210504T3 (pl)
FR (1) FR2755143B1 (pl)
HU (1) HU226148B1 (pl)
IL (3) IL129395A0 (pl)
NZ (1) NZ335332A (pl)
PL (1) PL190773B1 (pl)
PT (2) PT934419E (pl)
RU (1) RU2216594C2 (pl)
WO (1) WO1998018941A1 (pl)

Families Citing this family (22)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5905171A (en) 1995-06-22 1999-05-18 Novus International, Inc. Process for the preparation of 3-(methylthio)propanal
JPH10179183A (ja) * 1996-12-20 1998-07-07 Daicel Chem Ind Ltd カルボン酸の製造方法
WO1998031816A1 (en) 1997-01-17 1998-07-23 Regents Of The University Of Minnesota Dna molecules and protein displaying improved triazine compound degrading ability
FR2780416B1 (fr) * 1998-06-10 2002-12-20 Rhone Poulenc Nutrition Animal Procede industriel de production de proteines heterologues chez e. coli et souches utiles pour le procede
FR2787121B1 (fr) * 1998-12-11 2003-09-12 Aventis Cropscience Sa Nouvelle methode d'isolement et de selection de genes codant pour des enzymes, et milieu de culture approprie
FR2791668B1 (fr) * 1999-04-02 2001-05-04 Rhone Poulenc Animal Nutrition Procede de preparation d' beta-hydroxy acides
US6368804B1 (en) * 1999-07-12 2002-04-09 E. I. Du Pont De Nemours & Company Method for stabilizing nitrilase activity and preserving microbial cells
FR2800749B1 (fr) * 1999-11-08 2004-07-16 Rhone Poulenc Animal Nutrition Procede de modulation de la selective des nitrilases, nouvelles nitrilases obtenues par ce procede et leur utilisation
AU2001231155A1 (en) * 2000-01-25 2001-08-07 Hugh Mctavish Microbes and methods for remediation
EP1167521A1 (en) * 2000-06-30 2002-01-02 Aventis Animal Nutrition S.A. Coated enzyme-containing catalyst
FR2824823A1 (fr) * 2001-05-21 2002-11-22 Aventis Animal Nutrition Sa Procede de preparation d'acides carboxyliques aliphatiques par hydrolyse enzymatique de composes nitriles aliphatiques
JP4884863B2 (ja) * 2006-07-18 2012-02-29 国立大学法人岐阜大学 ニトリラーゼおよびニトリラーゼを用いるカルボン酸の製造方法
JP5143838B2 (ja) * 2007-07-25 2013-02-13 日本曹達株式会社 α−ヒドロキシ酸アンモニウム塩からのα−ヒドロキシ酸の製造方法
EP2338987A1 (en) 2009-11-16 2011-06-29 ZYRUS Beteiligungsgesellschaft mbH & Co. Patente I KG Whole cell biocatalyst
CN103429748B (zh) * 2010-12-30 2016-01-06 代谢探索者公司 甲硫氨酸羟基类似物(mha)的发酵产生
CN102517274B (zh) * 2011-12-13 2013-12-25 重庆大学 一种制备固定化腈水解酶的方法
CN103933861B (zh) * 2013-08-02 2017-04-26 浙江赛特膜技术有限公司 一种双极膜电渗析制备蛋氨酸和氢氧化钠的方法
CN103497131B (zh) * 2013-10-08 2015-05-13 重庆紫光化工股份有限公司 2-羟基-4-甲硫基丁酸金属螯合物的制备方法
CA3025792A1 (en) * 2016-06-24 2017-12-28 Novus International Inc. Hydroxy methionine analog formulations suitable for specialty chemical applications
CN113274882B (zh) * 2021-06-09 2022-05-17 温州大学新材料与产业技术研究院 基于高温双极膜电渗析的己二酸铵废液回收方法及其装置
CN115975999B (zh) * 2022-12-07 2025-06-03 万华化学集团股份有限公司 一种腈水解酶及其在2-羟基-4-甲硫基丁酸合成中的应用
EP4600368A1 (en) 2024-02-09 2025-08-13 Adisseo France S.A.S. A method for enzymatic production of an amide compound

Family Cites Families (10)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
JPS5356385A (en) * 1976-10-29 1978-05-22 Ajinomoto Co Inc Preparation of immobilized
US4732851A (en) * 1982-03-16 1988-03-22 Purification Engineering, Inc. Immobilization of cells with a polyazetidine prepolymer
DK152764C (da) * 1985-06-14 1988-10-03 Novo Industri As Fremgangsmaade til fremstilling af et immobiliseret enzymprodukt
DE3542861A1 (de) * 1985-12-04 1987-06-11 Huels Chemische Werke Ag Verfahren zur gewinnung von l-aepfelsaeure
US4800162A (en) * 1987-04-01 1989-01-24 Sepracor, Inc. Method for resolution of steroisomers in multiphase and extractive membrane reactors
DK589389D0 (da) * 1989-11-23 1989-11-23 Novo Nordisk As Immobiliseret enzympraeparat
US5629190A (en) * 1992-08-10 1997-05-13 Rhone-Poulenc Chimie Polypeptides possessing a nitrilase activity and method of converting nitriles to carboxylates by means of said polypeptides
ATE195347T1 (de) * 1992-10-02 2000-08-15 Res Corp Technologies Inc Methoden der erhöhung der sekretion von überexpremierten proteinen
EP0782629B1 (fr) * 1994-09-22 1998-12-02 Rhone-Poulenc Nutrition Animale Hydrolyse enzymatique des 4-methylthiobutyronitriles
US5763652A (en) * 1995-03-08 1998-06-09 Daicel Chemical Industries, Ltd. Process for producing a carboxylic acid

Also Published As

Publication number Publication date
CN1181204C (zh) 2004-12-22
IL173394A0 (en) 2006-06-11
PT934419E (pt) 2004-03-31
HUP9904513A3 (en) 2001-03-28
IL129395A (en) 2006-06-11
BR9712558A (pt) 1999-10-19
DE69725999T2 (de) 2004-12-23
NZ335332A (en) 2000-11-24
ATE345384T1 (de) 2006-12-15
ATE253638T1 (de) 2003-11-15
JP2001502908A (ja) 2001-03-06
US6180359B1 (en) 2001-01-30
RU2216594C2 (ru) 2003-11-20
DE69725999D1 (de) 2003-12-11
HUP9904513A2 (hu) 2000-05-28
HU226148B1 (en) 2008-05-28
DE69736961T2 (de) 2007-10-04
EP1411126B1 (fr) 2006-11-15
HK1022170A1 (en) 2000-07-28
EP1411126A1 (fr) 2004-04-21
ES2277027T3 (es) 2007-07-01
FR2755143B1 (fr) 1998-11-27
EP0934419A1 (fr) 1999-08-11
IL129395A0 (en) 2000-02-17
AU738160B2 (en) 2001-09-13
CA2268869A1 (fr) 1998-05-07
DK1411126T3 (da) 2007-03-26
PT1411126E (pt) 2007-02-28
FR2755143A1 (fr) 1998-04-30
KR20000052732A (ko) 2000-08-25
DK0934419T3 (da) 2004-03-15
PL332958A1 (en) 1999-10-25
CZ145499A3 (cs) 1999-08-11
ES2210504T3 (es) 2004-07-01
CN1234074A (zh) 1999-11-03
KR100557404B1 (ko) 2006-03-07
AU4951397A (en) 1998-05-22
CZ298403B6 (cs) 2007-09-19
JP4350801B2 (ja) 2009-10-21
WO1998018941A1 (fr) 1998-05-07
EP0934419B1 (fr) 2003-11-05
DE69736961D1 (de) 2006-12-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL190773B1 (pl) Ciągły sposób wytwarzania kwasu 2-hydroksy-4-metylotio-masłowego i/lub jego soli amonowej na drodze hydrolizy enzymatycznej 2-hydroksy-4-metylotiobutyronitrylu, roztwór wodny otrzymany tym sposobem i instalacja do przeprowadzania tego sposobu oraz plazmid pRPA-BCAT3
JP3710497B2 (ja) D−パント酸、d−パントテン酸およびそれらの塩の製造法
JP3438890B2 (ja) 耐熱性の向上したデカルバミラーゼをコードするdnaおよびその用途
PT1412226E (pt) Processo de isolamento acústico de um corpo oco como, por exemplo, uma parte da carroçaria de um veículo automóvel
JP3827420B2 (ja) 微生物を用いたアミド化合物の製造方法
CN108239664B (zh) 一种制备4-羟基-l-苏氨酸的工艺
WO2001053253A1 (en) Method of purifying amide compound
KR20000052815A (ko) 디-아스파르트산의 제조방법 및 이의 제조를 위한 조성물
CN109402188B (zh) 一种来自短小芽孢杆菌的ω-转氨酶及在生物胺化中的应用
EP0775748B1 (en) Preparation of D-alpha-amino acids, using bacteria transformed with the carbamoylase-hydantoinase operon
CN105925520A (zh) 一株高效转化延胡索酸为l-天冬酰胺的重组大肠杆菌及其构建方法与应用
CN113061590B (zh) 藻毒素降解酶及复合材料与应用
MXPA99003403A (en) Method for preparing 2-hydroxy 4-methylthio butyric acid using a nitrilase
HK1022170B (en) Method for preparing 2-hydroxy 4-methylthio butyric acid using a nitrilase
KR100589121B1 (ko) 효소반응을 이용한 l-오르니틴의 제조방법
DE19913741A1 (de) Rekombinante L-N-Carbamoylase aus Arthrobacter aurescens, Verfahren zur Herstellung von L-Aminosäuren mittels dieser
JP4405627B2 (ja) 新規なポリペプチド、そのポリペプチドをコードするdna及びそれらの用途
CN116949116A (zh) 一种高效蔗糖磷酸化酶及其在生产甘油葡糖苷中的应用
KR20030043799A (ko) 피복 효소 함유 촉매