PL191752B1 - Element montażowy, zwłaszcza do konstrukcji mebli - Google Patents

Abstract

1. Element montazowy, zwlaszcza do konstrukcji mebli, do mocowania elementu okucia w otworze przedmiotu, przy czym w otwór wprowadzana jest tulejka mocujaca, która jest podzielona szczelinami wzdluznymi na odchylne ra- miona ustalajace, i przy czym w wybranie tulejki mocujacej wtykany jest uksztaltowany na elemencie okucia czop laczacy, wyposazony w pochylenie odchylajace do odchy- lania ramion ustalajacych i mocowania tulejki mocujacej w otworze przedmiotu, znamienny tym, ze szczeliny wzdluzne (34) tulejki mocujacej (20) sa podzielone, a ra- miona ustalajace (21) sa utrzymywane w polaczeniu ze soba, za pomoca skierowanych poprzecznie do ich kierun- ku wzdluznego, wydluzalnych elementów napinajacych (29), i ze gniazdo tulejki mocujacej (20) posiada na odcinku wprowadzajacym czop laczacy (10), lezacym przed ele- mentami napinajacymi (29), odsadzenie (32), które ze zderza- kiem (14) rowka zatrzaskowego (15) przewidzianego po pochyleniach odchylajacych (11) na swobodnym koncu czopa laczacego (10) ustala polozenie wetkniecia pomie- dzy czopem laczacym (10) i tulejka mocujaca (20) oraz, ze za elementami napinajacymi (29), koniec tulejki mocujacej (20) posiada elementy zatrzaskowe (26) zatrzaskiwane w rowkach zatrzaskowych (15) czopa laczacego (10) dla ustalenia koncowego polozenia montazowego. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element montażowy, zwłaszcza do konstrukcji mebli, do mocowania elementu okucia w otworze przedmiotu.

Właśnie w konstrukcji mebli potrzebne są różnego rodzaju elementy montażowe do łączenia części mebli lub do umieszczania okuć na częściach mebli. Często otwór w części mebla jest wykonany jako otwór ślepy, a element montażowy jest dwuczęściowy, przy czym jedna część jest osadzona w otworze części mebla i w nim zamocowana. Osadzona w części mebla część jest przy tym ukształtowana garnkowe i trzyma się w otworze w części mebla tylko poprzez pasowanie lub wcisk.

I tak, z opisu patentu USA nr 4 188 685 znany jest element montażowy, gdzie w otwór wprowadzana jest tulejka mocująca, która jest podzielona szczelinami wzdłużnymi na odchylne ramiona ustalające, a w wybranie tulejki mocującej wtykany jest ukształtowany na elemencie okucia czop łączący, wyposażony w pochylenie odchylające do odchylania ramion ustalających i mocowania tulejki mocującej w otworze przedmiotu.

Zadaniem wynalazku jest utworzenie elementu montażowego, za pomocą, którego można w łatwy sposób montować okucia.

Zadanie to zostało rozwiązane przez to, że element montażowy, zwłaszcza do konstrukcji mebli, do mocowania elementu okucia w otworze przedmiotu, przy czym w otwór wprowadzana jest tulejka mocująca, która jest podzielona szczelinami wzdłużnymi na odchylne ramiona ustalające, i przy czym w wybranie tulejki mocującej wtykany jest ukształtowany na elemencie okucia czop łączący, wyposażony w pochylenie odchylające do odchylania ramion ustalających i mocowania tulejki mocującej w otworze przedmiotu, zgodnie z wynalazkiem charakteryzuje się tym, że szczeliny wzdłużne tulejki mocującej są podzielone, a ramiona ustalające są utrzymywane w połączeniu ze sobą, za pomocą skierowanych poprzecznie do ich kierunku wzdłużnego, wydłużalnych elementów napinających i że gniazdo tulejki mocującej posiada na odcinku wprowadzającym czop łączący, leżącym przed elementami napinającymi, odsądzenie, które ze zderzakiem rowka zatrzaskowego przewidzianego po pochyleniach odchylających na swobodnym końcu czopa łączącego, ustala położenie wetknięcia pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą oraz, że za elementami napinającymi, koniec tulejki mocującej posiada elementy zatrzaskowe, zatrzaskiwane w rowkach zatrzaskowych czopa łączącego dla ustalenia końcowego położenia montażowego.

Czop łączący może być wsunięty w znajdującą się już w otworze przedmiotu tulejkę mocującą. Dzięki temu można poprzez czop łączący i tulejkę mocującą osiągnąć złączenie z przedmiotem. Ponieważ okucie połączone jest jednoczęściowe z czopem łączącym, można zrezygnować z oddzielnych elementów mocujących i operacji mocowania dla przyłączenia okucia.

Aby poprawić mocowanie pomiędzy tulejką mocującą i ścianką wewnętrzną otworu w przedmiocie, tulejka mocująca ma w obszarze zewnętrznych stron ramion ustalających uzębienia, które zagłębiają się przy wsuwaniu czopa łączącego w ściankę wewnętrzną i w ten sposób tworzą połączenie kształtowe.

Aby wsuwanie czopa łączącego w tulejkę mocującą postępowało z możliwie małym nakładem sił, zgodnie z wynalazkiem, czop łączący ma gładką powierzchnię ślizgową, prowadzoną ślizgowo podczas wsuwania czopa łączącego w tulejkę mocującą na również gładkiej ściance wewnętrznej tulejki mocującej.

Dalsze zmniejszenie działania tarcia pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą możną osiągnąć przez to, że gładka powierzchnia czopa łączącego i ścianka wewnętrzna tulejki mocującej wykonane są z wybranej odpowiedniej pary materiałów.

Element montażowy według wynalazku posiada czop łączący i/lub tulejkę mocującą wyposażone w urządzenie zwalniające, do rozłączania połączenia pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą.

Korzystnie, zewnętrzne strony swobodnych końców ramion ustalających są ukształtowane jako pochylenia nabiegowe.

Korzystnie również, czop łączący utrzymywany jest na powierzchni kształtowej tulejki mocującej przy rozłączonym połączeniu kształtowym pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą, przy czym siła utrzymująca wytworzona na powierzchni kształtowej jest większa niż siła wsuwania wymagana do wetknięcia tulejki mocującej w otwór przedmiotu.

Tulejka mocująca w swoim obszarze końcowym zwróconym do elementu okucia ma element sprężynujący, który dociśnięty jest do powierzchni przyłożenia elementu okucia w kierunku osiowym wciśniętego czopa łączącego.

PL 191 752B1

Zgodnie z wynalazkiem tulejka mocująca ma pierścień kalibrowany, którego zewnętrzna średnica posiada nadwyżkę wymiarową względem wewnętrznej średnicy otworu, a tulejka mocująca w obszarze pierścienia kalibrowanego jest w otworze odkształcana promieniowo do wewnątrz, a czop łączący wetknięty w gniazdo tulejki mocującej, w obszarze pierścienia kalibrowanego, ustalony jest zaciskowe na skutek odkształcenia tulejki mocującej.

W wynalazku, kształtowe połączenie pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą pozwala uniknąć tego, że czop łączący w sposób niezamierzony może zostać wsunięty w tulejkę mocującą. Urządzenie zwalniające zapewnia to, że czop łączący może zostać uwolniony dopiero w pożądanym momencie.

Kiedy tulejka mocująca jest wprowadzona w otwór w przedmiocie, pochylenia nabiegowe wślizgują się do wejścia otworu, w wyniku czego ramiona ustalające są przesuwane ku sobie nawzajem. To przestawienie ramion ustalających może być później użyteczne do przerwania połączenia pomiędzy zderzakiem czopa łączącego i odsądzeniem tulejki mocującej.

Tulejka mocująca ma element napinający, który dociska ją za pomocą jej odsądzenia do zderzaka czopa łączącego, co zapewnia dalsze zabezpieczenie przeciw niezamierzonemu zwolnieniu połączenia pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą. Element napinający może być przy tym jednoczęściowo połączony z tulejką mocującą, na przykład metodą wtrysku.

Preferowane ukształtowanie wynalazku przewiduje, że czop łączący przy przerwanym połączeniu kształtowym pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą jest unieruchomiony na powierzchni kształtowej tulejki mocującej, przy czym siła ustalająca wytworzona na powierzchni kształtowej jest większa od siły wsuwania wymaganej do osadzenia tulejki mocującej w otworze przedmiotu.

Wymiary czopa łączącego i tulejki mocującej zabezpieczają to, że czop łączący nie może zostać wciśnięty w tulejkę mocującą zanim ta nie zostanie całkowicie osadzona w otworze przedmiotu.

Element sprężynujący tulejki mocującej w jej obszarze końcowym zwróconym ku części mocującej, dociśnięty względem powierzchni przylegania części mocującej w kierunku osiowym wciśniętego czopa łączącego wyrównuje luz ewentualnie występujący pomiędzy czopem łączącym i tulejką mocującą.

Pierścień kalibrowany, którego zewnętrzna średnica względem wewnętrznej średnicy otworu ma nadwyżkę wymiarową, sprawia, że możliwe jest niezawodne zamocowanie czopa łączącego.

Wynalazek w przykładzie wykonania został przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia czop łączący w widoku z boku, w przekroju, fig. 2 przedstawia tulejkę mocującą w widoku z boku i fig. 3 przedstawia zespół konstrukcyjny składający się z tulejki mocującej, czopa łączącego i ukształtowanego na czopie łączącym okucia, w widoku z boku, w częściowym przekroju.

Na fig. 1 pokazany jest czop łączący 10, który jest wykonany jako kołowo-symetryczny element konstrukcyjny (przykładowo jako wypraska). Czop łączący 10 jest ukształtowany jednoczęściowo na okuciu 40. Okucie 40 może stanowić uchwyt, zamek meblowy, zawrotnica (okucie okienne) i tym podobne. W obszarze końcowym zwróconym ku okuciu 40 czop łączący 10 posiada cylindryczny odcinek końcowy 19, który przechodzi w obwodowy pierścień 18. Pierścień 18 ma względem odcinka końcowego 19 zmniejszoną średnicę dla utworzenia odsądzenia. Do pierścienia 18 przylega również mający zmniejszoną średnicę stopień 17. Stopień 17 przechodzi w powierzchnię ślizgową 16. Powierzchnia ślizgowa 16 przechodzi na jej końcu odwróconym od okucia 40 w rowek zatrzaskowy 15. Rowek zatrzaskowy 15 posiada zderzak 14, który bezpośrednio przylega do powierzchni ślizgowej. Powierzchnia zderzakowa utworzona przez zderzak 14 usytuowana jest pod kątem prostym, lub w przybliżeniu pod kątem prostym, do powierzchni ślizgowej 16. Po stronie rowka zatrzaskowego 15 leżącej na przeciwko zderzaka 14 znajduje się stromy bok zatrzaskowy 13. Przyległe do boku zatrzaskowego 13 czop łączący 10 ma cylindryczną lub lekko stożkowa podporę 12. Przechodzi ona w pochylenie odchylające 11. Pochylenie odchylające 11 tworzy zakończenie czopa łączącego 10.

Czop łączący 10 zostaje wprowadzony w tulejkę mocującą 20, która osobno przedstawiona jest na fig. 2. Tulejkę mocującą wykonano z tworzywa sztucznego (przykładowo jako wypraskę).

Tulejka mocująca 20 według fig. 2 ma przebiegającą w kierunku wzdłużnym szczelinę wzdłużną 34. Ta szczelina wzdłużna 34 rozciąga się przez całą wysokość tulejki mocującej 20 i jest jedynie na częściowym obszarze mostkowana przy pomocy elementu napinającego 29. Element napinający 29 ma postać pasa i jest wykonany metoda wtrysku na tulejce mocującej. Obok szczeliny wzdłużnej 34 tulejka mocująca 20 posiada jeszcze co najmniej jedną szczelinę wzdłużną, tak, że od tulejki mocującej 20 oddzielone są ramiona ustalające 21. Ramiona ustalające 21 są na ich zewnętrznej stronie zaopatrzone w uzębienie 22. Uzębienie 22 przechodzi na końcu tulejki mocującej 20 leżącym na fig. 2

PL 191 752B1 u dołu w pochylenie nabiegowe 35 pochylone ku środkowej osi wzdłużnej tulejki mocującej 20. Na górnym końcu tulejki mocującej 20 znajduje się pierścień kalibrowany 23. Pierścień kalibrowany 23 biegnie, odpowiednio do podziału wytworzonego przez szczeliny wzdłużne 34, segmentami, pierścieniowo wokół środkowej osi wzdłużnej tulejki mocującej 20. Do pierścienia kalibrowanego 23 przylega kołnierz oporowy 24. Kołnierz oporowy 24 ma powiększoną względem pierścienia kalibrowanego 23 średnicę. Na swobodnym końcu tulejki mocującej 20 przylega do kołnierza oporowego 24 element sprężynujący 25. Element sprężynujący 25 wystaje poza kołnierz oporowy 24 i biegnie wokół środkowej osi wzdłużnej tulejki mocującej 20 tak jak pierścień kalibrowany 23.

Tulejka mocująca 20 otacza gniazdo, w które może zostać włożony czop łączący 10, jak to później będzie bliżej wyjaśnione. To gniazdo jest w zasadzie zbudowane z ramion ustalających 21. W obszarze swobodnych końców ramion ustalających 21 ukształtowane są elementy zatrzaskowe 26. Te elementy zatrzaskowe 26 przechodzą, zwrócone ku elementowi ustalającemu tulejki mocującej 20, w bok 27, który jest nachylony względem środkowej osi wzdłużnej tulejki mocującej 20. Do boku 27 przylega ścianka wewnętrzna 28, która przez powierzchnię kształtową 30 przechodzi w powierzchnię dociskową 31 o zwiększonej średnicy. Powierzchnia dociskowa 31 przechodzi w odsądzenie 32. Pomiędzy powierzchnią dociskową 31 i odsądzeniem 32 utworzone jest strome przejście.

Odsadzenie 32 przylega do poszerzenia 33, które służy jako pomocniczy element wprowadzający dla czopa łączącego 10.

W celu połączenia w całość elementu montażowego, czop łączący 10 zostaje wsunięty w tulejkę mocującą 20. Przy tym pochylenie odchylające 11 wślizguje się na poszerzenie 33 i odsądzenie 32.Ze względu na warunki geometryczne, szerokość w świetle szczeliny wzdłużnej 34 w obszarze pochylenia nabiegowego 35 jest wtedy zmniejszana. Odpowiednio do tego powiększa się szerokość w świetle szczeliny wzdłużnej 34 w obszarze kołnierza oporowego 24. Jeśli czop łączący 10 jest teraz wsuwany dalej w tulejkę mocującą 20, element napinający 29 jest wydłużany poprzecznie do wzdłużnego wymiaru tulejki mocującej 20. Wydłużenie następuje przy tym co najmniej częściowo sprężyście. Jeśli element napinający 29 osiąga obszar rowka zatrzaskowego, sprężystość ta daje taki skutek, że ramiona ustalające 21 w obszarze pochylenia nabiegowego 35 tulejki mocującej 20 składają się na siebie. Odpowiednio do tego tulejka mocująca 20 w obszarze kołnierza oporowego 24 składa się promieniowo do wewnątrz, przez co odsądzenie 32 tulejki mocującej 20 wsuwa się w rowek zatrzaskowy 15. Jeśli czop łączący 10 będzie dalej przemieszczany, odsądzenie 32 będzie się ślizgało po powierzchniach pochyłych rowka zatrzaskowego 15 aż do zderzaka 14. Zderzak 14 razem z odsadzeniem 32 zapobiega dalszemu ruchowi wtykania czopa łączącego 10w tulejkę mocującą 20. Dzięki temu osiągnięte zostaje położenie wetknięcia. W tym położeniu wetknięcia element napinający 29 mocuje, w wyniku swojej sprężystej budowy, odsądzenie 32 względem zderzaka 14. Dzięki temu zabezpieczone jest to, że ramiona ustalające 21 nie mogą być przez nieuwagę przemieszczone na siebie, na skutek czego w końcu utworzone przez odsądzenie 32 i zderzak 14 połączenie kształtowe mogłoby zostać przerwane.

Jak to można dalej zauważyć na fig. 3, na czopie 30 łączącym 10 jest zamocowane okucie 40, przykładowo okucie meblowe. Okucie 40 ma wystający kołnierz 41.

Zespół składający się z okucia 40 (z czopem łączącym 10) i tulejki mocującej 20 może zostać zamocowany do przedmiotu 50, jak to uwidacznia fig. 3. Przedmiot 50 jest wyposażony w otwór, tu otwór ślepy 51. Do montażu okucia 40 tulejka mocująca 20 zostaje osadzona w otworze ślepym 51. Przy tym najpierw do wejścia otworu ślepego 51 wślizgują się pochylenia nabiegowe 35 tulejki mocującej 20. Przy tym 5 wślizgiwaniu się pochyleń nabiegowych 35 ramiona ustalające 21 są odchylane promieniowo do wewnątrz. Na skutek tego odchylenia przerywa się połączenie kształtowe (odsądzenie 32 - zderzak 14) pomiędzy czopem łączącym 10 i tulejką mocującą 20.

Tulejka mocująca 20 może teraz być osadzana w sposób ciągły w otworze ślepym 51, przy czym uzębienie 22 tulejki mocującej 20 prowadzone jest wzdłuż ścianki wewnętrznej otworu ślepego 51. Wymagana do tego celu siła wsuwania jest przykładowo wprowadzana przez część mocującą 40. Aby teraz zapobiec temu, aby czop łączący 10 został wsunięty w tulejkę mocującą 20 zanim ta osadzona zostanie całkowicie w otworze ślepym 51, czop łączący 10 jest zatrzymywany za pomocą pochylenia odchylającego 11 na nachylonej powierzchni kształtowej 30 tulejki mocującej 20. Wywarta na powierzchni kształtowej 30 siła ustalająca jest przy tym większa od siły wsuwania koniecznej do wsunięcia tulejki mocującej 20 w otwór ślepy 51. Jeśli teraz tulejka mocująca 20 zostanie całkowicie wetknięta w otwór ślepy 51, kołnierz oporowy 24 w obszarze wokół wejścia otworu ślepego 51 przylega do górnej strony przedmiotu 50. Teraz można powiększyć siłę wsuwania, tak aby czop łączący 10 zsunął

PL 191 752B1 się po powierzchni kształtowej 30. Przy wsuwaniu czopa łączącego 10 ramiona ustalające 21 są teraz rozparte promieniowo na zewnątrz. Mówiąc szczegółowo, jest to spowodowane przez to, że powierzchnia ślizgowa 16 nabiega na ściankę wewnętrzną tulejki mocującej 20. Uzębienie 22 może nieco wniknąć w powierzchnię ścianki wewnętrznej otworu ślepego 51 i zaczepić się na podobieństwo grota.

Jeśli czop łączący 10 swoim pochyleniem nabiegowym 11 jest prowadzony wzdłuż ścianki wewnętrznej 28 tulejki mocującej 20, dochodzi do współpracy z bokiem 27. Wtedy ramiona mocujące 21 w obszarze ich swobodnych końców zostają wychylone wokół chwilowego punktu obrotu na zewnątrz. Chwilowy punkt obrotu jest przy tym usytuowany w przybliżeniu na wysokości pierwszego zęba uzębienia 22. Po tym jak zewnętrzna podpora 12 czopa łączącego 10 minęła elementy zatrzaskowe 26 ramion ustalających 21, te elementy zatrzaskowe 26 zaskakują w rowek zatrzaskowy 15. Jednocześnie strony czołowe ramion ustalających 21, które znajdują się w przybliżeniu pod kątem prostym do środkowej osi wzdłużnej tulejki mocującej 20 przylegają do stromych boków zatrzaskowych 13 czopa łączącego 10. Przez to zapobiega się temu, aby można było wyciągnąć czop łączący 10 z gniazda tulejki mocującej 20, przez co możliwe staje się stałe połączenie okucia 40 z przedmiotem 50.

Tulejka mocująca 20 ma w obszarze jej pierścienia kalibrowanego 23 średnicę zewnętrzną, która jest nieznacznie większa od średnicy wewnętrznej otworu ślepego 51. Otwór ślepy 51 może przykładowo mieć średnicę o wymiarze 8 mm, pierścień kalibrowany średnicę o wymiarze 8,1-8, 2 mm. Na skutek takiego rozmieszczenia wymiarów, pierścień kalibrowany 23 przy wsuniętej tulejce mocującej 20 jest odkształcony do wewnątrz. To promieniowe odkształcenie powoduje, że pierścień kalibrowany 23 jest zaciśnięty na pierścieniu 18 czopa łączącego 10. Poprzez to zaciśnięcie wykonane zostaje niezachwiane zamocowanie czopa łączącego 10.

Okazało się, że wymiar elementu zatrzaskowego 26 w kierunku środkowej osi wzdłużnej czopa łączącego 10 musi wynosić, w zależności od zastosowanego tworzywa sztucznego, co najmniej 0,2 mm do 1 mm, aby dać wystarczającą pewność na ścinanie.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Element montażowy, zwłaszcza do konstrukcji mebli, do mocowania elementu okucia w otworze przedmiotu, przy czym w otwór wprowadzana jest tulejka mocująca, która jest podzielona szczelinami wzdłużnymi na odchylne ramiona ustalające, i przy czym w wybranie tulejki mocującej wtykany jest ukształtowany na elemencie okucia czop łączący, wyposażony w pochylenie odchylające do odchylania ramion ustalających i mocowania tulejki mocującej w otworze przedmiotu, znamienny tym, że szczeliny wzdłużne (34) tulejki mocującej (20) są podzielone, a ramiona ustalające (21) są utrzymywane w połączeniu ze sobą, za pomocą skierowanych poprzecznie do ich kierunku wzdłużnego, wydłużalnych elementów napinających (29), i że gniazdo tulejki mocującej (20) posiada na odcinku wprowadzającym czop łączący (10), leżącym przed elementami napinającymi (29), odsądzenie (32), które ze zderzakiem (14) rowka zatrzaskowego (15) przewidzianego po pochyleniach odchylających (11) na swobodnym końcu czopa łączącego (10) ustala położenie wetknięcia pomiędzy czopem łączącym (10) i tulejką mocującą (20) oraz, że za elementami napinającymi (29), koniec tulejki mocującej (20) posiada elementy zatrzaskowe (26) zatrzaskiwane w rowkach zatrzaskowych (15) czopa łączącego (10) dla ustalenia końcowego położenia montażowego.
2. 2. Element montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że tulejka mocująca (20) ma w obszarze zewnętrznych stron ramion ustalających (21) uzębienia (22).
3. 3. Element montażowy według zastrz. 1albo 2, znamienny tym, że czop łączący (10) ma gładką powierzchnię ślizgową (16), prowadzoną ślizgowo podczas wsuwania czopa łączącego (10) w tulejkę mocującą (20) na, również gładkiej, ściance wewnętrznej (28) tulejki mocującej (20).
4. 4. Element montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że czop łączący (10) i/lub tulejka mocująca (20) ma urządzenie zwalniające (35, 29), do rozłączania połączenia pomiędzy czopem łączącym (10) i tulejką mocującą (20).
5. 5. Element montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że zewnętrzne strony swobodnych końców ramion ustalających (21) są ukształtowane jako pochylenia nabiegowe (35).
6. 6. Element montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że czop łączący (10) utrzymywany jest na powierzchni kształtowej (30) tulejki mocującej (20) przy rozłączonym połączeniu kształtowym pomiędzy czopem łączącym (10) i tulejką mocującą (20), przy czym siła utrzymująca wytworzona na

   PL 191 752 B1 powierzchni kształtowej (30) jest większa niż siła wsuwania wymagana do wetknięcia tulejki mocującej (20) w otwór (51) przedmiotu.
7. 7. Element montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że tulejka mocująca (20) w swoim obszarze końcowym zwróconym do elementu okucia (40) ma element sprężynujący (25), który dociśnięty jest do powierzchni przyłożenia (44) elementu okucia (40) w kierunku osiowym wciśniętego czopa łączącego (10).
8. 8. Element montażowy według zastrz. 1, znamienny tym, że tulejka mocująca (20) ma pierścień kalibrowany (23), którego zewnętrzna średnica posiada nadwyżkę wymiarową względem wewnętrznej średnicy otworu (51) i, że tulejka mocująca (20) w obszarze pierścienia kalibrowanego (23) jest w otworze (51) odkształcana promieniowo do wewnątrz, a czop łączący (10) wetknięty w gniazdo tulejki mocującej (20), w obszarze pierścienia kalibrowanego (23), ustalony jest zaciskowo na skutek odkształcenia tulejki mocującej (20).