PL193336B1

PL193336B1 - Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej oraz sposób jego wytwarzania

Info

Publication number: PL193336B1
Application number: PL345893A
Authority: PL
Inventors: Klaus Fieback; Dirk Carsten Büttner; Lutz Kutzker; Andreas Laube
Original assignee: Sasol Wax Gmbh
Priority date: 1998-08-20
Filing date: 1999-07-06
Publication date: 2007-02-28
Also published as: ES2170587T3; DK1108193T3; CZ2001403A3; NZ510634A; NO20010696D0; EP1108193A1; AU4908099A; EP1108193B1; CN1324446A; NO20010696L; WO2000011424A1; TR200100556T2; CA2339728A1; AU753297B2; PL345893A1; ATE214152T1; CN1174214C; JP2002523719A

Abstract

1. Element z cieplem utajonym o strukturze porowatej z materialem gromadzacym cieplo utajone na bazie parafiny, umieszczonym w ma- teriale nosnym, posiadajacym zbiorcze prze- strzenie gromadzace, znamienny tym, ze mate- rial nosny (5) ma kapilarne przestrzenie (6) za- wierajace material gromadzacy cieplo utajone (7, 7', 7", 54, 55), przy czym material nosny (5) zawiera tworzywo mineralne z otwarta, porowata struktura kapilarna (8). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej z materiałem na bazie parafiny gromadzącym ciepło utajone, umieszczonym w materiale nośnym, posiadającym zbiorcze przestrzenie gromadzące, który stosowany jest jako element grzewczy. Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym o strukturze porowatej oraz elementy do podgrzewania podłogowego i elementy w kształcie płyt i naczyń do podgrzewania.

Z niemieckiego wzoru użytkowego nr 84 08 966 znany jest porowaty materiał z tworzywa spienionego jako materiału nośnego. W stanie nagrzanym materiału gromadzącego ciepło utajone nie można jednak osiągnąć, pożądanej wytrzymałości struktury materiału ze spienionego tworzywa. Poza tym materiał porowaty z tworzywa spienionego nie jest łatwo nasycić materiałem do gromadzenia ciepła utajonego i muszą być zastosowane szczególne środki, jak na przykład rozdrabnianie.

Z nie opublikowanego opisu PCT/EP 98/01956 jest również znany element z ciepłem utajonym, w którym materiał nośny jest złożony z elementów, na przykład połączonych razem przez sklejenie, przy czym w każdym przypadku pomiędzy elementami materiału nośnego zostają utworzone kapilarne przestrzenie zasobnikowe dla materiału gromadzącego ciepło utajone.

Celem wynalazku jest opracowanie elementu z ciepłem utajonym, który można łatwo wytwarzać i posiada wysoką zdolność gromadzenia ciepła, a w stanie nagrzanym wykazuje wystarczającą trwałość strukturalną oraz spełnia zwłaszcza podwyższone wymagania statyczne. Wskazane jest także, aby materiał nośny możliwie samoczynnie napełniał się materiałem gromadzącym ciepło utajone względnie go zasysał oraz posiadał wysoką zdolność zatrzymywania tego materiału gromadzącego ciepło utajone.

Podany cel został osiągnięty dzięki rozwiązaniu technicznemu według niniejszego wynalazku, w którym element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej z materiałem gromadzącym ciepło utajone na bazie parafiny jest umieszczony w materiale nośnym, posiadającym zbiorcze przestrzenie, i charakteryzuje się tym, że wewnątrz materiału nośnego są umieszczone kapilarne przestrzenie zbiorcze dla materiału gromadzącego ciepło utajone, przy czym ten materiał nośny zawiera tworzywo mineralne z otwartą, porowatą strukturą kapilarną. Tworzywo mineralne korzystnie stanowi materiał gipsowy i/lub materiał gliniany i/lub kamień wapienny i/lub krzemionka.

Materiał nośny korzystnie posiada materiały włókniste, które najkorzystniej w materiale nośnym są umieszczone rozdzielnie.

Udział masowy materiału gromadzącego ciepło utajone w odniesieniu do masy całkowitej elementu z ciepłem utajonym wynosi 5 do 50%, korzystnie 25%, a najkorzystniej 40 do 50%. W kapilarnych przestrzeniach zbiorczych są zawarte resztki pozostałego powietrza zajmujące do 10% objętości materiału gromadzącego ciepło utajone, które zależne od temperatury zostają wyparte przez materiał gromadzący ciepło utajone, który pod wpływem temperatury zmienia swą objętość maksymalnie do 10%, przy czym resztki pozostałego powietrza korzystnie są równomiernie rozdzielone w kapilarnych przestrzeniach zbiorczych.

Materiał gromadzący ciepło utajone korzystnie posiada środek zagęszczający oraz najkorzystniej zawiera częściowo oleje mineralne i polimery.

Element z ciepłem utajonym korzystnie posiada osłonę otaczającą, którą najkorzystniej stanowi materiał foliowy, przy czym osłona ta korzystnie jest nieprzepuszczalna dla materiału gromadzącego ciepło utajone.

Materiał nośny korzystnie posiada spoistą strukturę, a element z ciepłem utajonym korzystnie posiada częściowe elementy z ciepłem utajonym, z których częściowy element z ciepłem utajonym ma częściowy element materiału nośnego z kapilarnymi przestrzeniami mieszczącymi materiał gromadzący ciepło utajone oraz pozostałą resztkę powietrza.

Element z ciepłem utajonym korzystnie ma kształt płyty, a materiał nośny z umieszczonym w jego kapilarnych przestrzeniach materiałem gromadzącym ciepło utajone korzystnie jest otoczony masą zalewową.

W wykonaniu alternatywnym, element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej z materiałem gromadzącym ciepło utajone na bazie parafiny, umieszczonym w materiale nośnym, posiadającym zbiorcze przestrzenie gromadzące, charakteryzuje się tym, że element z ciepłem utajonym posiada pewną liczbę częściowych elementów z ciepłem utajonym, a jeden częściowy element z ciepłem utajonym ma element częściowy materiału nośnego zawierający w przestrzeniach kapilarnych materiał gromadzący ciepło utajone, przy czym pewna liczba tych częściowych elementów z ciepłem utajonym

PL 193 336 B1 jest otoczona wspólnie masą zalewową, a materiał nośny posiada włókna drewna i/lub tekturę i/lub granulat krzemionkowy i/lub ziemię okrzemkową.

Również w tym wykonaniu w kapilarnych przestrzeniach zbiorczych są zawarte resztki pozostałego powietrza o objętości do 10% objętości materiału gromadzącego ciepło utajone, które zależne od temperatury korzystnie zostają wyparte przez materiał gromadzący ciepło utajone, który pod wpływem temperatury zwiększa swą objętość do maksymalnie 10%. Materiał nośny korzystnie posiada materiały włókniste o równomiernym podziale, a materiał gromadzący ciepło utajone korzystnie zawiera środek zagęszczający i/lub częściowo oleje mineralne i polimery.

Masa zalewowa korzystnie zawiera silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton, przy czym udział masy zalewowej korzystnie wynosi względem poszczególnych mas materiału nośnego, materiału gromadzącego ciepło utajone i masy zalewowej, co najmniej około 50%.

Udział materiału gromadzącego ciepło utajone do wspólnej masy materiału gromadzącego ciepło utajone i materiału nośnego korzystnie wynosi pomiędzy 40 i 80%, najkorzystniej około 60%.

Częściowy element materiału nośnego względnie częściowy element z ciepłem utajonym korzystnie posiadają razem postać granulatu lub włókien, przy czym typowy geometryczny wymiar częściowego elementu materiału nośnego względnie częściowego elementu z ciepłem utajonym mieści się w rzędzie wielkości kilku milimetrów do kilku centymetrów.

Element z ciepłem utajonym korzystnie zawiera konglomeraty, które każdorazowo są utworzone z częściowych elementów materiału nośnego, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone i które wspólnie otoczone są masą zalewową, przy czym konglomeraty te stanowią wspólną masę podstawową.

Udział masy podstawowej w masie całkowitej elementu z ciepłem utajonym korzystnie wynosi, co najmniej około 50 %, przy czym masa podstawowa korzystnie zawiera silikon, zwłaszcza silikon -kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton.

Sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym, posiadającego materiał nośny z przestrzeniami kapilarnymi, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone na bazie parafiny, charakteryzuje się tym, że materiał gromadzący ciepło utajone podgrzewa Się do stanu płynnego, po czym płynny materiał gromadzący ciepło utajone kontaktuje się z samozasysającymi, kapilarnymi przestrzeniami materiału nośnego, a jako materiał nośny, stosuje się tworzywo mineralne z otwartą, porowatą strukturą kapilarną.

Do tworzywa mineralnego korzystnie dodaje się materiały włókniste, które najkorzystniej rozdziela się równomiernie w tworzywie mineralnym.

Jako tworzywo mineralne korzystnie stosuje się materiał gipsowy i/lub materiał gliniany i/lub kamień wapienny i/lub krzemionkę, a doprowadzony uprzednio do stanu płynnego materiał gromadzący ciepło utajone korzystnie kontaktuje się bezciśnieniowe z samozasysającymi, kapilarami przestrzeni zasobnikowych materiału nośnego, a najkorzystniej zanurza się go w płynnym materiale gromadzącym ciepło utajone.

Wysokością temperatury materiału gromadzącego ciepło utajone korzystnie steruje się ilość materiału gromadzącego ciepło wprowadzonego do samozasysających, kapilarnych przestrzeni zasobnikowych materiału nośnego.

Do materiału gromadzącego ciepło utajone korzystnie dodaje się środek zagęszczający iczęściowo oleje mineralne i polimery, Masę materiału gromadzącego ciepło utajone korzystnie doprowadza się do kapilarnych przestrzeni materiału nośnego, przy czym masa tego materiału wynosi od 5 do 50%, korzystnie 40 do 50% masy całkowitej elementu z ciepłem utajonym Materiał nośny po zanurzeniu w doprowadzonym uprzednio do stanu płynnego materiale gromadzącym ciepło utajone korzystnie poddaje się ociekaniu i/lub chłodzeniu.

Element z ciepłem utajonym korzystnie pokrywa się osłoną, a najkorzystniej nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone materiał nośny otacza się masą zalewową.

Nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone materiał nośny korzystnie rozdrabnia się do postaci elementów częściowych z ciepłem utajonym posiadających element częściowy materiału nośnego ze znajdującym się w nim materiałem gromadzącym ciepło utajone, przy czym pewną liczbę elementów częściowych z ciepłem utajonym korzystnie otacza się masą zalewową.

Przed zestaleniem masy zalewowej element z ciepłem utajonym korzystnie walcuje się i/lub wlewa do formy.

Z pewnej liczby elementów częściowych z ciepłem utajonym ze znajdującym się w nich materiałem gromadzącym ciepło utajone korzystnie wytwarza się przez wspólne otaczanie względnie zalewanie

PL 193 336B1 masą zalewową konglomeraty, przy czym pewną ilość konglomeratów osadza się wspólnie z masą podstawową.

Alternatywnie, sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym, posiadającego materiał nośny z przestrzeniami kapilarnymi, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone na bazie parafiny, charakteryzuje się tym, że materiał gromadzący ciepło utajone doprowadza się do stanu płynnego, po czym doprowadza się go do samozasysających, kapilarnych przestrzeni materiału nośnego, a nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone materiał nośny otacza się masą zalewową, w której jako materiał nośny, stosuje się włókna drewna i/lub tekturę i/lub granulat krzemionkowy i/lub ziemię okrzemkową.

W tym wykonaniu nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone materiał nośny, zanim zostanie otoczony masą zalewową, korzystnie rozdrabnia się do postaci częściowych elementów z ciepłem utajonym, przy czym częściowy element z ciepłem utajonym korzystnie wykonuje się z częściowego elementu materiału nośnego i znajdującego się w nim materiału gromadzącego ciepło utajone oraz pozostałej reszty powietrza, a następnie dużą liczbę częściowych elementów z ciepłem utajonym otacza się wspólnie masą zalewową.

Masę zalewową, podczas otaczania jej materiałem nośnym i nasyconym materiałem gromadzącym ciepło utajone korzystnie poddaje się przeróbce w stanie płynącym i/lub nadającym się do zgniatania.

Masę zalewową po jej otoczeniu materiałem nośnym, nasyconym materiałem gromadzącym ciepło utajone korzystnie, poddaje się zestaleniu, zwłaszcza suszeniu, przy czym przed zestaleniem masy zalewowej element z ciepłem utajonym korzystnie walcuje się i/lub wlewa do formy.

Z pewnej liczby elementów częściowych z ciepłem utajonym ze znajdującym się w nich materiałem gromadzącym ciepło utajone korzystnie wytwarza się konglomerat przez wspólne otaczanie względnie zalewanie masą zalewową, przy czym pewną ilość tych konglomeratów osadza się wspólnie z masą podstawową.

Jako masę zalewową korzystnie stosuje się beton i/lub silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, a jako masę podstawową korzystnie stosuje się beton i/lub silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton.

Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej do ogrzewania podłogowego, zwłaszcza elektrycznego ogrzewania podłogowego, w którym między konstrukcją nośną stropu i pokryciem jest umieszczony register ogrzewczy, charakteryzuje się tym, że posiada element z ciepłem utajonym o charakterystyce jak opisano powyżej.

W tym wykonaniu element z ciepłem utajonym korzystnie ma kształt płyty i jest umieszczony między konstrukcją nośną stropu i registrem grzewczym.

Na górnej stronie konstrukcji nośnej stropu korzystnie jest umieszczona warstwa izolacji cieplnej, a między konstrukcją nośną stropu i registrem grzewczym korzystnie jest umieszczona pierwsza warstwa elementu z ciepłem utajonym, utworzona z częściowych elementów z ciepłem utajonym, zaś między registrem grzewczym i pokryciem, korzystnie jest umieszczona druga warstwa elementu z ciepłem utajonym, utworzona z częściowych elementów z ciepłem utajonym.

Elementy z ciepłem utajonym pierwszej warstwy i/lub drugiej warstwy korzystnie mają kształt granulatu, przy czym w częściowych elementach z ciepłem utajonym pierwszej warstwy korzystnie znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone o innej temperaturze przemiany fazowej w porównaniu z materiałem gromadzącym ciepło utajone znajdującym się w częściowych elementach z ciepłem utajonym drugiej warstwy.

Temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone pierwszej warstwy korzystnie jest wyższa, od temperatury przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone drugiej warstwy.

Temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone pierwszej warstwy korzystnie wynosi 52°C, a temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone drugiej warstwy najkorzystniej wynosi 42°C.

Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej w kształcie płyty podgrzewającej z podstawą i wykonanym w niej pojemnikiem dla środków żywnościowych, zwłaszcza dla ryżu, charakteryzuje się tym, że podstawa płyty posiada element z ciepłem utajonym o charakterystyce jak to zostało opisane powyżej. Pojemnik korzystnie ma wybranie w powierzchni podstawy płyty.

Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej w kształcie pojemnika transportowego z obudową zewnętrzną i umieszczoną w niej w pewnym odstępie obudową wewnętrzną, tworzącą przestrzeń pośrednią, charakteryzuje się tym, że w przestrzeni pośredniej jest umieszczony element

PL 193 336 B1 z ciepłem utajonym o charakterystyce jak opisano powyżej. W przestrzeni pośredniej korzystnie są umieszczone płytowe elementy z ciepłem utajonym, przy czym w pionowym kierunku do płaszczyzny płyt tych płytowych elementów z ciepłem utajonym korzystnie są umieszczone obok siebie, co najmniej dwa płytowe elementy z ciepłem utajonym ze znajdującym się w nich każdorazowo materiałem gromadzącym ciepło utajone o różnych temperaturach przemiany fazowej.

Jak opisano powyżej, stosuje się tworzywo mineralne mające porowatą strukturę zdolną do zasysania płynu, a przede wszystkim tworzywa gipsowe, lub z tworzywa gliniane lub kamień wapienny lub krzemionki (dolormin) lub dowolną kombinacje tych materiałów. Wyróżniającymi się produktami wyjściowymi są nieobrobione płyty gipsowe, granulaty gipsowe, granulaty krzemionkowe (dolormin). Niezależnie od uniwersalnej dyspozycyjności i niewielkich kosztów, surowce te spełniają podwyższone wymagania statyczne, wymagania przeciwpożarowe i posiadają dla porównania wysoką przewodność cieplną. Elementy z ciepłem utajonym z tego rodzaju stałymi strukturami w porównaniu z elementami z ciepłem utajonym oraz z materiałem nośnym, składającym się z włókien, mają mniejszy, jednak wystarczający do licznych zastosowań udział masowy materiału gromadzącego ciepło utajone, przy czym jako materiał gromadzący ciepło utajone może być stosowana parafina lub również stearyna, tłuszcz lub podobne tworzywa. W przeciwieństwie do elementów z ciepłem utajonym z wyższym udziałem materiału gromadzącego ciepło, element z ciepłem utajonym według wynalazku, z uwagi na niewielkie ceny materiału nośnego charakteryzuje się niewielkimi kosztami. Jednocześnie w elemencie z ciepłem utajonym według wynalazku jest także możliwość, że materiał nośny zawiera dodatkowo do tworzywa mineralnego także materiały włókniste, które są odpowiednio rozdzielone w materiale nośnym. Materiały włókniste mogą w zasadzie składać się z materiałów organicznych i/lub nieorganicznych. Stosuje się takie materiały jak: tworzywo sztuczne, celuloza, względnie drewno, ceramika, wełna mineralna, wełna drzewna lub owcza. Materiały włókniste z tworzywa sztucznego zawierają przede wszystkim takie materiały jak poliester, poliamid, poliuretan, poliakrylonitryl lub poliolefiny. Na ogół jako materiały włókniste mogą być także stosowane różne materiały o bardzo różnej długości i o bardzo różnej średnicy oraz materiały w dowolnych zestawieniach. Materiał nośny, który uzupełniająco do tworzywa mineralnego z otwartą, porowatą strukturą kapilarną to znaczy zasysającą strukturą tworzywa stałego, posiada dodatkowo materiały włókniste, może w zależności od wybranych udziałów masowych posiadać dla każdego przypadku zastosowania optymalne właściwości. W ten sposób dodatek struktur włóknistych powoduje z reguły zwiększoną pojemność absorpcji materiału gromadzącego ciepło utajone i zmniejszenie przewodności cieplnej. Ta ostatnia prowadzi jednocześnie do podwyższenia zawartości cieplnej, to znaczy do spowolnienia przenoszenia ciepła, które okazuje się korzystne przy wielu zastosowaniach. Następnie tworzywa mineralne z otwartą, porowatą strukturą kapilarną i elementami włóknistymi mogą się różnić odnośnie właściwości lub cech materiałowych, jak na przykład gęstością, pojemnością cieplną, kolorem lub podobnymi, tak, że przez odpowiedni wybór ich udziałów ilościowych możliwe jest docelowe dopasowanie materiału nośnego każdorazowo do zastosowania. W sumie jest oczywiste, że tego rodzaju kombinacja znacznie powiększa zakres stosowania materiału nośnego.

Szczególnie korzystne jest, gdy materiał gromadzący ciepło utajone stanowi parafina lub jest on wykonany na bazie takiej parafiny. Otwarte porowate struktury kapilarne, które na podstawie ich działania ssącego są nazywane także jako „struktury zasysające”, są według korzystnej postaci wynalazku wykonane tak, że pozostaje w nich równomiernie rozmieszczona pewna objętość powietrza, która wyrównuje w kapilarach zależne od temperatury zmiany objętości materiału gromadzącego ciepło utajone wynoszące maksymalnie do 10% objętości tego materiału gromadzącego ciepło utajone. Wydłużenia temperaturowe przytoczonego rzędu wielkości są przyporządkowane zwykłemu maksymalnemu przegrzaniu względem temperatury topienia materiału gromadzącego ciepło utajone o 30 do 40 K, tak, że wskutek przejmowania względnie wyrównywania tych zależnych od temperatury zmian pojemności nie dochodzi do wydzielania się materiału gromadzącego ciepło utajone z materiału nośnego. Jednocześnie element z ciepłem utajonym według wynalazku w wyniku posiadania materiału gromadzącego ciepło utajone z zawartymi w nim dodatkami, takimi jak przede wszystkim środki zagęszczające i/lub częściowo oleje mineralne, polimery i/lub inne dodatki, może być w ten sposób dopasowany do stosowania w specjalnych przypadkach, tak, że również przy wyższych, niż przytoczonych wyżej, przekroczeniach temperatury topienia lub przemiany fazowej nie jest możliwe żadne wydzielanie się materiału gromadzącego ciepło utajone z materiału nośnego. Jak opisano powyżej, element z ciepłem utajonym może posiadać osłonę, składającą się przede wszystkim z materiału foliowego, jak na przykład folii aluminiowej. Korzystnie stosuje się zwłaszcza osłony nieprzepuszczalne dla materiału gromadzącego ciepło utajone. Dla określonych zastosowań może być jednak również korzystne, aby

PL 193 336B1 osłonę materiału gromadzącego ciepło utajone wykonać jako przepuszczalną, na przykład przez naniesienie małych porów w nieprzepuszczalnym materiale foliowym, tak, że istnieje pożądana „aktywność oddychania”. Tego rodzaju aktywność ma na przykład zaletę, jeżeli element z ciepłem utajonym posiada dodatkowo materiał higroskopijny, ponieważ wtedy istnieje możliwość usunięcia wilgoci, związanej z tym materiałem higroskopijnym, z osłony elementu z ciepłem utajonym.

Materiał nośny elementu z ciepłem utajonym posiada spoistą strukturę, to znaczy, że jest wykonany z tworzywa z otwartą, porowatą strukturą kapilarną i w danym przypadku z dodatkowo umieszczonymi elementami włóknistymi. Zostaje utworzony spoisty element z kapilarnymi przestrzeniami zasobnikowymi dla materiału gromadzącego ciepło utajone. Materiał nośny, wykonany z tworzywa mineralnego z otwartą, porowatą strukturą kapilarną i z elementów włóknistych może zawierać uwarunkowane w wyniku tej porowatej struktury przestrzenie kapilarne i/lub w wyniku zastosowania tworzywa mineralnego w połączeniu z elementami włóknistymi może również posiadać takie gromadzące przestrzenie kapilarne. Jako otwartą porowatą strukturę kapilarną według wynalazku należy rozumieć strukturę porowatą, która ze względu na jej otwartość posiada połączenia między poszczególnymi porami i między porami, znajdującymi się na powierzchniach względnie w pobliżu obrzeży i otoczeniem i która to struktura ma ze względu na jej kapilarność, działanie samozasysające materiału gromadzącego ciepło. Zgodnie z wynalazkiem zostaje uzyskana otwarta, porowata struktura kapilarna także w materiale nośnym, który dodatkowo oprócz tworzywa mineralnego zawiera również materiały włókniste. Pory względnie przestrzenie kapilarne mogą być wykonane zwłaszcza w postaci kanałów i/lub posiadać także puste przestrzenie w postaci kuł lub podobnych. Mogą być stosowane jednak dodatkowe, dalsze kształty.

Alternatywnie względem spoistej struktury materiału nośnego, w jednej z postaci wykonania elementu z ciepłem utajonym przewidziane jest, że posiada on pewną liczbę częściowych elementów z ciepłem utajonym, przy czym ten częściowy element z ciepłem utajonym posiada częściowy element materiału nośnego a w jego przestrzeniach kapilarnych jest zaadsorbowany materiał gromadzący ciepło utajone oraz resztki powietrza. Element z ciepłem utajonym względnie zasysające struktury z tworzywa stałego mogą być stosowane do różnych zadań, na przykład w postaci płyt, budowlanych elementów konstrukcyjnych, granulatów lub innych ukształtowań. Tak, więc istnieje na przykład możliwość, aby płyty lub kształtki budowlane rozmieszczać samodzielnie lub w zespole konstrukcyjnym, na przykład w ścianie. Dalsze możliwe przypadki stosowania to płyty do podgrzewania środków żywnościowych, układ połączony z ogrzewaniem podłogowym i pojemnik transportowy, które zostaną dokładniej pokazane na rysunku.

W opisanym sposobie wytwarzania wspomniany wyżej element z ciepłem utajonym może być produkowany w sposób łatwy i korzystny pod względem kosztów. Doprowadzenie do stanu płynnego materiału gromadzącego ciepło utajone może nastąpić w prosty sposób przez doprowadzenie energii cieplnej, aż do osiągnięcia pożądanego stopienia płynności, możliwie do całkowitego doprowadzenia do stanu płynnego tego materiału gromadzącego ciepło utajone. Jeżeli upłynniony poprzednio materiał gromadzący ciepło utajone w dalszym etapie sposobu zostaje wprowadzony do samozasysających, kapilarnych przestrzeni materiału nośnego, to w wyniku kapilarnego działania ssącego otwartej, porowatej struktury kapilarnej materiału nośnego następuje samoczynnie napływające zbieranie się materiału gromadzącego ciepło utajone w kapilarnych przestrzeniach materiału nośnego. Istotna zaleta sposobu według wynalazku polega na tym, że można całkowicie zrezygnować z mechanicznego oddziaływania na materiał nośny i materiał gromadzący ciepło utajone. Raczej przeciwnie, gromadzenie się doprowadzonego uprzednio do stanu płynnego materiału gromadzącego ciepło utajone w materiale nośnym zostaje osiągnięte także wtedy, gdy ten upłynniony materiał gromadzący ciepło utajone zostanie wprowadzony bezciśnieniowe do kapilarnych przestrzeni gromadzących materiału nośnego. Zgodnie z korzystną odmianą sposobu według wynalazku materiał gromadzący ciepło utajone umieszcza się w zbiorniku i topi w wyniku doprowadzenia ciepła aż do pożądanego stanu płynności, po czym materiał nośny zanurza się w tym odpowiednio upłynnionym przedtem materiale gromadzącym ciepło utajone. Przez zanurzenie doprowadzony uprzednio do zadanego stanu płynnego materiał gromadzący ciepło utajone zostaje wprowadzony do samozasysających przestrzeni kapilarnych materiału nośnego w wyniku kapilarnego działania zasysającego. Na przykład istnieje możliwość, że przy zanurzeniu materiału nośnego w upłynnionym poprzednio materiale gromadzącym ciepło utajone uzyskuje się przez odpowiednie, docelowe doprowadzanie ciepła dalsze upłynnienie względnie dalsze obniżenie lepkości materiału gromadzącego ciepło utajone a tym samym polepsza się wprowadzanie go do przestrzeni kapilarnych. Z drugiej strony istnieje także możliwość, aby podczas zanurzania

PL 193 336 B1 przez odprowadzanie ciepła względnie przez chłodzenie materiału gromadzącego ciepło utajone uzyskać efekt odwrotny, przez co na przykład po odpowiednio dobranym czasie trwania zanurzenia można spowodować spowolnienie lub nawet w koniecznym przypadku zakończenie adsorpcji dalszego materiału gromadzącego ciepło utajone. Następnie istnieje możliwość, że do materiału gromadzącego ciepło utajone wprowadzane są dodatki, które działają korzystnie na prawidłowe utrzymanie płynności i/lub przy ochładzaniu na osiągniętą strukturę krystaliczną. Na przykład do materiału gromadzącego ciepło utajone dodaje się środek zagęszczający i częściowo oleje mineralne i polimery. Jeżeli dla wybranego materiału gromadzącego ciepło utajone jest na przykład znana w określonym stanie płynności specyficzna ilość jego pobierania w jednostce czasu przez materiał nośny, to w wyniku odpowiedniego doboru czasu adsorpcji można regulować docelową ilość materiału gromadzącego ciepło utajone, znajdującego się w przestrzeniach kapilarnych materiału nośnego. Po upływie tego czasu istnieje wtedy możliwość, aby zakończyć proces pobierania przez oddzielenie materiału gromadzącego ciepło utajone od materiału nośnego, na przykład przez wyjęcie materiału nośnego z wanny z roztopionym uprzednio materiałem gromadzącym ciepło utajone. Jest korzystne, gdy element z ciepłem utajonym względnie materiał nośny po wyjęciu z zanurzenia w kąpieli najpierw poddaje się ociekaniu, a następnie w dalszym etapie postępowania ochładza się go do pożądanej temperatury, na przykład do temperatury otoczenia. Odnośnie opisanego wyżej przebiegu zanurzania należy w uzupełnieniu nadmienić, że wprowadzenie doprowadzonego uprzednio do stanu płynnego materiału gromadzącego ciepło utajone do materiału nośnego może nastąpić w inny dogodny sposób, na przykład przez skrapianie materiału nośnego materiałem gromadzącym ciepło utajone lub też przez naniesienie przewidzianej do pobierania, w danym przypadku określonej grubości warstwy materiału gromadzącego ciepło utajone na materiał nośny. Elementy z ciepłem utajonym według wynalazku z uwagi na opisane powyżej ich korzystne właściwości znajdują liczne zastosowania. Są one stosowane na przykład w postaci płyt, kształtek budowlanych lub granulatów, samodzielnie lub w zespołach konstrukcyjnych, na przykład ścianach. Dalsze możliwe zastosowania w budownictwie to zasobnikowe ściany akumulacyjne, dachy lub także akumulacyjne ogrzewania podłogowe. Jako korzystny efekt zostało osiągnięte przy tym to, że z „lekkich” tworzyw budowlanych, odnosząc do utrzymania nagromadzonego ciepła, przez nasycenie względnie przez pobieranie materiału gromadzącego ciepło utajone, otrzymuje się „ciężkie” tworzywa budowlane, bez zmiany grubości ich warstw. Ponadto, jak to wynika z poniższego opisu korzystnych przykładów wykonania, możliwe są liczne, dalsze zastosowania elementu z ciepłem utajonym według wynalazku.

Zaleta opisanej powyżej płyty podgrzewającej według wynalazku polega na dostępnej cenie i prostej, stabilnej przy tym konstrukcji oraz na bardzo skutecznym działaniu pod względem gromadzenia ciepła.

Do korzystnych właściwości opisanego powyżej ogrzewania podłogowego zaliczyć można jego wysoką pojemność cieplną i równomierne oddawanie ciepła do pomieszczenia, znajdującego się powyżej. Z kolei ogrzewanie podłogowe ma, w wyniku cech strukturalnych znajdujących się w nim elementów z ciepłem utajonym, zwiększone wytrzymałości statyczne.

Zgodnie z wynalazkiem korzystne jest, gdy w kapilarnych przestrzeniach znajduje się pozostała objętościowo reszta powietrza, wypierana zależne od temperatury przez zmiany objętości materiału gromadzącego ciepło utajone, wynoszące mniej więcej 10% objętości tego materiału gromadzącego ciepło utajone. Wybór materiału względnie materiałów stosowanych jako masa zalewowa może odbywać korzystnie w taki sposób, że w dopasowaniu do wybranego w pojedynczym przypadku materiału nośnego nastawia się sumarycznie korzystną wspólną twardość lub wspólną wytrzymałość elementu z ciepłem utajonym. Tak samo przez dopasowanie zwłaszcza materiału nośnego i masy zalewowej można oddziaływać także na dalsze wynikające stąd właściwości, jak na przykład przewodność cieplna, pojemność cieplna lub podobne. Zalewanie względnie otaczanie materiału nośnego ze znajdującym się wewnątrz materiałem gromadzącym ciepło utajone masą zalewową odbywa się korzystnie w wyniku zmieszania materiałów, co w sumie prowadzi do zespolenia wytwarzanego elementu. Wewnątrz takiego zespołu istnieje tym samym spoistość między materiałem nośnym, znajdującym się w nim materiałem gromadzącym ciepło utajone i masą zalewową, przy czym materiał nośny może być jednolity jako całość lub mieć postać wielu elementów częściowych, które są zespolone razem. Przez odpowiednie powiązanie może być utworzony element z ciepłem utajonym zwłaszcza odnośnie dopasowania jego zewnętrznego kształtu, koniecznego w poszczególnym przypadku, przy czym alternatywnie element z ciepłem utajonym, jak to zostanie poniżej szczegółowo objaśnione, może być utworzony z pewnej liczby takich zespołów, które wspólnie są umieszczone w masie podstawowej i w zrozumieniu

PL 193 336B1 wynalazku oznaczone są jako konglomeraty. Osiągnięty połączeniem przez zalewanie zespół ma względem znanych elementów z ciepłem utajonym, użytkową zaletę, ponieważ w przypadku elementów z ciepłem utajonym składającym się z wielu częściowych elementów z ciepłem utajonym, dla nadania kształtu i zespolenia można zrezygnować z zewnętrznej osłony, na przykład folii. Dalsza techniczno - użytkowa zaleta, polega również na tym, ze przez odpowiednie zastosowanie tworzywa na materiał nośny wynikające stąd pożądane właściwości elementu z ciepłem utajonym mogą być docelowo nastawiane. Ponieważ dodany materiał gromadzący ciepło utajone, w wyniku oddziaływania kapilarnego przestrzeni zbiorczych znajduje się przeważnie wewnątrz materiału nośnego względnie częściowych elementów tego materiału, to odnośnie zewnętrznego kształtu i wymiarów nie istnieje zwykle żadna istotna różnica pomiędzy częściowymi elementami materiału nośnego i częściowymi elementami z ciepłem utajonym.

Element z ciepłem utajonym, wykonany według przedstawionych odmian wykonania, posiada pewną ilość konglomeratów, które każdorazowo są utworzone z częściowych elementów materiału nośnego, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone i które wspólnie otoczone są masą zalewową, przy czym konglomeraty zebrane są wspólnie do postaci masy podstawowej, względnie są tą masą osłonięte. Przynależne do poszczególnego konglomeratu częściowe elementy materiału nośnego uzyskują spoistość w wyniku masy zakrywającej względnie zalewającej, tak, że zgodnie z korzystną ilością umieszczonych częściowych elementów materiału nośnego jak również wielkością tych poszczególnych częściowych elementów materiału nośnego, gotowy element może być każdorazowo wykonany odpowiednio do wymagań. Jako masy podstawowe stosuje się zwłaszcza materiały, które są wybrane z grupy silikonu, zwłaszcza silikon - kauczuk, żywica, gips, cement, beton lub podobne, przy czym można także stosować korzystnie kombinacje tych tworzyw. Przede wszystkim jako masę podstawową wybiera się inny materiał, niż dla masy zalewowej. Zgodnie z indywidualnymi właściwościami wybranego w poszczególnym przypadku materiału nośnego, masy zalewowej i masy podstawowej, w wyniku dopasowania stosunków ilościowych można wtedy osiągnąć w korzystny sposób pożądaną wspólną właściwość elementu z ciepłem utajonym, przy czym jako właściwości w takim zestawieniu nastawia się docelowo, na przykład wytrzymałość, twardość, elastyczność, przewodność cieplna, pojemność cieplna lub podobne. Opisane wyżej konglomeraty mogą ze swej strony mieć dodany na przykład beton do mniej więcej połowy zawartości mieszaniny, tak, że udział masowy materiału gromadzącego ciepło utajone w utworzonym elemencie z ciepłem utajonym wynosi korzystnie do około 15%. Odmiany tego przykładu zastosowania mogą polegać na tym, ze w miejsce żywicy przewidziany jest silikon i/lub częściowy element z ciepłem utajonym wraz z granulatem krzemionkowym, nasyconym materiałem gromadzącym ciepło utajone. Przy tego rodzaju postaciach wykonania okazało się nieoczekiwanie, że struktura betonu nie jest szkodliwa, a jego ewentualny wpływ okazuje się nawet pozytywny. Do tego istotne jest, że materiał nośny częściowych elementów ma działanie zasysające materiału gromadzącego ciepło utajone. Podczas gdy przy zastosowaniu proszkowych materiałów nośnych nałożony na nie materiał gromadzący ciepło utajone byłby także bezpośrednio stałe otoczony masą zalewową i prowadziłby tym samym do obniżenia wytrzymałości. Zapobiega się temu skutecznie dzięki wyjaśnionemu uprzednio pobieraniu materiału gromadzącego ciepło utajone do częściowych elementów materiału nośnego. Istotna zaleta elementu z ciepłem utajonym, wykonanego z materiału nośnego, materiału gromadzącego ciepło utajone i masy zalewowej jak również w danym przypadku dodatkowej masy podstawowej polega również na tym, że granulaty względnie włókna materiału nośnego służą dodatkowo jako zbrojenie i dzięki temu zwiększają stabilność statyczną. Znaczenie masy zalewowej (i w danym przypadku masy podstawowej) polega na rym, aby przed jej usieciowaniem względnie utwardzeniem najpierw nastawić do określonej obróbki jej określoną, pożądaną zdolność płynięcia względnie lekką podatność na formowanie utworzonej mieszaniny, zawierającej częściowe elementy z ciepłem utajonym, tak, że może ona być na przykład poddana obróbce plastycznej lub odlana do formy. Po usieciowaniu względnie utwardzeniu należy dopasować do siebie, podane wyżej cechy elementu z ciepłem utajonym. W sumie funkcje materiału pomocniczego, materiału gromadzącego ciepło utajone, masy zalewowej i masy podstawowej są od siebie oddzielone, tak, że nie dochodzi do żadnych przekroczeń użytkowych, co stanowi dalszą zaletę niniejszego rozwiązania. Korzystne postacie wykonania elementu z ciepłem utajonym według wynalazku mogą być stosowane na przykład w budownictwie jako elementy ścienne, podłogowe lub stropowe, także jako części ubrań, w danym przypadku jako podeszwy do butów, jak również na przykład jako elementy o cienkich warstwach lub protezy. W zależności od przypadku zastosowania udział materiału

PL 193 336 B1 gromadzącego ciepło utajone na bazie parafiny może wynosić także 15% do 25% całkowitego ciężaru elementu z ciepłem utajonym.

W opisany powyżej sposób element z ciepłem utajonym może być wykonany w postaci na przykład poszczególnego elementu materiału nośnego, to znaczy zespolonego materiału nośnego. Taki element materiału nośnego może być na przykład kształtką, która posiada wspomniany uprzednio materiał nośny i której geometryczny kształt został w znacznym stopniu dopasowany do kształtu pożądanego elementu z ciepłem utajonym w poprzednim etapie postępowania. Na przykład istnieje możliwość, że tego rodzaju kształtka jest wykonana przez sklejenie i/lub sprasowanie włókien drzewnych i/lub tektury i/lub granulatu krzemionkowego i/lub ziemi okrzemkowej. Alternatywnie na przykład kształtka taka zostaje wykonana bezpośrednio jako zespolony element z tektury, względnie krzemionki względnie ziemi okrzemkowej. Alternatywnie materiał nośny, nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone jest rozdrabniany na częściowe elementy z ciepłem utajonym, zanim zostanie on otoczony masą zalewową, przy czym częściowy element z ciepłem utajonym zostaje wykonany z częściowego elementu materiału ze znajdującym się w nim materiałem gromadzącym ciepło utajone jak również w danym przypadku znajdującą się w nim resztką pozostałego powietrza. Jako materiał wyjściowy do tego rozdrabniania może być zastosowany nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone materiał nośny na bazie materiałów nośnych, opisanych uprzednio. Rozdrabnianie może odbywać się na przykład za pomocą rozwłókniania, cięcia na sieczkę lub rozkrajania, jednak nie przez zmielenie do postaci proszku. W dalszym etapie sposobu pewna liczba częściowych elementów, przeznaczonych dla elementu z ciepłem utajonym, może być wspólnie otoczona masą zalewową. Odnośnie geometrycznych zależności wymiarowych elementów częściowych z ciepłem utajonym jest istotne, że nie mogą być one w żadnym przypadku rozdrobnione do wielkości ziaren proszku. Przy rozdrabnianiu należy utrzymać rząd wielkości, przy której zostanie zachowana zdolność zasysania materiału nośnego. Odnośnie masy zalewowej jest powszechnie zalecane, aby masa ta była obrabiana w stanie zdolnym do płynięcia i/lub plastycznym, względnie w takim stanie została utrzymana. Przeróbka może polegać przede wszystkim na procesie mieszania, przy czym zmieszanie częściowych elementów z ciepłem utajonym z masą zalewową jest możliwe przez dokładne wymieszanie i/lub ugniatanie. Następnie korzystne jest, gdy masa zalewowa, po otoczeniu przez nią nasyconego materiałem gromadzącym ciepło utajone materiału nośnego, zostaje utwardzona. Może to nastąpić korzystnie za pomocą procesu suszenia, na przykład przez doprowadzenie energii cieplnej. Dlatego też prowadzi się przy tym docelowe związanie względnie utwardzenie masy zalewowej przy pomocy procesów fizycznych i/lub chemicznych. Zgodnie z korzystną odmianą przedstawionego sposobu postępowania element z ciepłem utajonym przed zestaleniem masy zalewowej jest wlewany do formy, tak, że po późniejszym utwardzeniu tej masy zalewowej otrzymuje się element z ciepłem utajonym o odpowiednim kształcie. Alternatywnie lub na drodze kombinacji element z ciepłem utajonym, zanim masa zalewowa zostanie utwardzona, podlega walcowaniu, dzięki czemu mogą zostać uzyskane na przykład elastyczne elementy cienkowarstwowe.

Opisany sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym może być również zmodyfikowany w ten sposób, że z pewnej ilości elementów częściowych materiału nośnego ze znajdującym się w nim materiałem gromadzącym ciepło utajone, poprzez wspólne otaczanie względnie zalewanie odpowiednich elementów częściowych z ciepłem utajonym masą zalewową utworzony zostaje konglomerat, przy czym pewna ilość konglomeratów zostaje wspólnie umieszczona w masie podstawowej. Jako masa podstawowa są zasadniczo stosowane także materiały, proponowane uprzednio jako masy zalewowe. Odpowiednio można przy tym postąpić w ten sposób, że po obróbce masy zalewowej i pożądanym ewentualnie ukształtowaniu konglomeratu najpierw przeprowadza się utrwalenie masy zalewowej, po czym w następnym etapie roboczym pewną ilość konglomeratów umieszcza się wspólnie w masie podstawowej. Jest przy tym dalej korzystne, że masa podstawowa jest obrabiana w postaci zdolnej do płynięcia i/lub ugniatania, przy czym w następnym etapie postępowania może nastąpić najpierw ukształtowanie elementu z ciepłem utajonym, a następnie utrwalenie masy podstawowej. Zgodnie z dalszą korzystną odmianą proponowanego sposobu według wynalazku przewiduje się, że jako masa zalewowa i jako masa podstawowa są stosowane różne materiały. Wtedy w zależności od ich na ogół różniących się właściwości fizycznych i chemicznych mogą być w wyniku tego, przy uwzględnieniu fizycznych i chemicznych właściwości materiału nośnego i materiału gromadzącego ciepło utajone, wytwarzane elementy z ciepłem utajonym przez odpowiednie dopasowanie ilościowych udziałów tych elementów, które odnośnie właściwości wymiarowych wspólnie zachowują zwymiarowane podziały. W ten sposób zgodnie z wynalazkiem, twardość elementu z ciepłem utajonym może

PL 193 336B1 być na przykład ustawiana bezstopniowo. Przykładowo przy wykonywaniu elementu z ciepłem utajonym z materiału nośnego, materiału gromadzącego ciepło utajone i masy zalewowej można postępować w ten sposób, że relatywnie twarde, nasycone parafiną kulki ziemi okrzemkowej są wprowadzane w miękki na kształt gumy, sieciujący w temperaturze pokojowej silikon jako materiał zalewowy, tak, że w sumie zostaje uzyskana całkowicie podatna struktura. Jako inną skrajność można na przykład miękkie, zawierające parafinę włókna PAP, to znaczy włókna drzewne o wysokiej zdolności zasysania dla materiału gromadzącego ciepło utajone, wprowadzić do betonu jako masy zalewowej, dzięki czemu otrzymuje się w sumie element gromadzący ciepło o twardości betonu. Opisany w różnych wariantach sposób wytwarzania okazał się także korzystny w użyciu zwłaszcza dlatego, ponieważ po pierwsze przed zestaleniem masy zalewowej względnie masy podstawowej możliwe jest, w wyniku dobrych właściwości płynięcia względnie ugniatania, dowolne kształtowanie elementu z ciepłem utajonym, zaś po drugie wybrany kształt po zestaleniu masy zalewowej względnie masy podstawowej pozostaje zachowany także wtedy, jeżeli materiał gromadzący ciepło utajone podczas używania elementu z ciepłem utajonym w wyniku doprowadzenia ciepła zostaje doprowadzony do stanu płynnego. Przy tym jest powszechnie korzystne przy stosowaniu sposobu, że nasycony materiałem gromadzącym ciepło materiał nośny zostaje całkowicie względnie wszechstronnie otoczony i zamknięty masą zalewową. Odpowiednio korzystne jest, że przy zastosowaniu masy podstawowej konglomeraty zostają w niej całkowicie względnie ze wszystkich stron otoczone. Dodatkowo przy pierwszym inicjowaniu (pierwszym nagrzaniu) elementu z ciepłem utajonym zewnętrzne resztki parafiny mogą być stopione i posłużyć do zamknięcia masy zalewowej względnie masy podstawowej.

Następnie opisany sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym, może także zostać dalej zmodyfikowany w taki sposób, że nasycony materiałem gromadzącym ciepło materiał nośny otoczony jest masą zalewową. W sposób analogiczny do poprzednich opracowań, nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone materiał nośny może przy tym zostać rozdrobniony na częściowe elementy z ciepłem utajonym, przy czym taki częściowy element z ciepłem utajonym posiada częściowy element materiału nośnego ze znajdującym się w nim materiałem gromadzącym ciepło utajone i pewną objętością powietrza. Otrzymane elementy częściowe z ciepłem utajonym mogą być następnie wspólnie otoczone masą zalewową. Także wychodząc z wziętego tutaj pod uwagę sposobu postępowania, element z ciepłem utajonym może być wykonany przez zalanie masą zalewową nasyconego substancją gromadzącą ciepło utajone materiału nośnego w powiązaniu z żądanym nadaniem kształtu i następującym po nim utrwaleniem masy zalewowej. Także ten sposób postępowania może być jednak tak dalece rozszerzony, że jak objaśniono wyżej, z częściowych elementów z ciepłem utajonym i masy zalewowej zostają najpierw wytworzone konglomeraty, które w późniejszym etapie postępowania są otaczane masą podstawową, dzięki czemu na koniec otrzymuje sięelement z ciepłem utajonym. Dalsze szczegóły sposobu zostaną opisane w przykładach wykonania. Zaletą sposobu postępowania przy stosowaniu masy zalewowej i w danym przypadku masy podstawowej jest zwłaszcza również to, że według tego sposobu elementy z ciepłem utajonym są wytwarzane bezproblemowo, to znaczy bez strat statycznych i bez emulgatorów.

Wynalazek jest dalej objaśniony poniżej w oparciu o załączony rysunek, na którym przedstawione są przykłady jego wykonania. Na rysunku fig. 1 przedstawia w widoku perspektywicznym płytowy element konstrukcyjny z umieszczonym w nim elementem z ciepłem utajonym; fig. 2 - powiększony fragment elementu z ciepłem utajonym według fig. 1z pierwszym materiałem nośnym; fig. 3 - powiększony fragment elementu z ciepłem utajonym w oparciu o fig. 1 z drugim materiałem nośnym; fig. 4 - widok perspektywiczny wycinka elektrycznego ogrzewania podłogowego z umieszczonymi w nim elementami z ciepłem utajonym; fig. 5 - powiększony wycinek elementu z ciepłem utajonym według fig. 4, utworzonego z częściowych elementów z ciepłem utajonym; fig. 6 - widok perspektywiczny płyty do podgrzewania żywności według pierwszej postaci wykonania; fig. 7 - widok w przekroju płyty do podgrzewania żywności według fig. 6; fig. 8 - widok perspektywiczny płyty do podgrzewania żywności według drugiej postaci wykonania; fig. 9 - widok w przekroju płyty do podgrzewania żywności według fig. 8; fig. 10 - przekrój poziomy przez pojemnik transportowy z umieszczonymi w nim elementami z ciepłem utajonym; fig. 11 - widok perspektywiczny elementu z ciepłem utajonym według wynalazku z masą zalewającą; fig. 12 - powiększony wycinek częściowy elementu z ciepłem utajonym według fig. 11 wzdłuż linii przekroju XII-XII; fig. 13 - przekrój częściowy przez element z ciepłem utajonym z masą zalewową i masą podstawową; fig. 14 - element z ciepłem utajonym z masą zalewową w kształcie podeszwy buta, oraz fig. 15 - powiększony wycinek częściowy elementu z ciepłem utajonym według fig. 14 wzdłuż linii przekroju XV-XV.

PL 193 336 B1

Opisany i pokazany w odniesieniu do fig. 1, płytowy element konstrukcyjny 1, ma element z ciepłem utajonym 2 w kształcie płyty, korzystnie ma płytę gipsową, nasyconą materiałem gromadzącym to ciepło utajone. Na pierwszej powierzchni płyty, jest umieszczony element z ciepłem utajonym 2 z pokryciem 3 z tworzywa foliowego, w danym przypadku z papieru. Posiadająca pokrycie 3 powierzchnia elementu z ciepłem utajonym jest skierowana w stanie zabudowanym elementu konstrukcyjnego 1 do przestrzeni, którą ten element konstrukcyjny 1 odgranicza względnie, w której stosowany jest jako wykładzina. Powierzchnia przeciwległa elementu z utajonym ciepłem 2 jest zakryta w całości osłoną atmosferyczną 4, która jest wykonana z materiału foliowego. Każdorazowe połączenie między elementem z ciepłem utajonym 2 i osłoną atmosferyczną 4 jest osiągane w zwykły sposób za pomocą środków zaczepowych, umieszczanych w płaszczyznach stykowych. Alternatywnie lub przy pomocy kombinacji istnieje możliwość, aby pokrycie 3 i osłonę atmosferyczną 4 zamocować do elementu z ciepłem utajonym 1 przeznaczonymi do tego celu środkami łączącymi, jak na przykład klamry, nity lub podobne, a pokrycie 3 i/lub osłonę atmosferyczną 4 wykonać z innych odpowiednich materiałów, na przykład folii metalowej.

Figura 2 przedstawia powiększony fragment elementu z ciepłem utajonym 2 według fig. 1. Element z ciepłem utajonym 2 składa się z materiału nośnego 5, który w pokazanym przykładzie jest wykonany z tworzywa mineralnego z otwartą, porowatą strukturą mineralną to jest z tworzywa gipsowego o zespolonej strukturze. Wewnątrz materiału nośnego 5 znajdują się kapilarne przestrzenie 6 mieszczące materiał gromadzący ciepło utajone 7, które w przykładzie wykonania według fig. 2 zostają utworzone z otwartej, kapilarnej struktury porowatej 8 tworzywa gipsowego względnie są przez nią ustalane. Z uproszczonego a tym samym jedynie schematycznego rysunku wynika, że otwarta, kapilarna struktura porowata 8 posiada kanały 9 z rozszerzeniami 10, które rozciągają się wspólnie labiryntowe poprzez materiał nośny 5. Zarówno wymiary kanałów 9 jak i rozszerzeń 10 są przy tym tak dobrane, że wywierają one działanie kapilarne na płynny materiał do gromadzenia ciepła utajonego oraz tworzą one kapilarne przestrzenie 6 dla materiału gromadzącego ciepło utajone 7. Dzięki temu przy wytwarzaniu elementu z ciepłem utajonym 2, najpierw upłynniony materiał do gromadzenia ciepła utajonego zostaje pobrany z bezpośredniego otoczenia w wyniku działania ssącego kapilarnych przestrzeni 6, którymi przechodzi w sposób ciągły do wnętrza elementu z ciepłem utajonym 2, przy czym do połączonych kapilarnych przestrzeni 6 w pobliżu obrzeża dopływa pożądana ilość materiału 7, gromadzącego ciepło utajone. Na fig. 2 pokazany jest pewien stan równowagi, w którym materiał gromadzący ciepło utajone 7 zostaje równomiernie rozprowadzony poprzez kapilarne przestrzenie 6. Pokazane jest przy tym rozdzielenie masy materiału gromadzącego ciepło utajone 7 w płaszczyźnie kapilarnych przestrzeni 6, a także w kierunku dalszych kapilarnych przestrzeni. Jak to zostało zaznaczone poprzez każdorazowe zależności powierzchniowe, udział masy materiału gromadzącego ciepło utajone 7, odnosząc do masy całkowitej elementu z ciepłem utajonym 2, wynosi w przykładzie opisanym na fig. 2 około 25%. Pokazano również, że kapilarne przestrzenie 6 nie są całkowicie wypełnione materiałem gromadzącym ciepło utajone 7, lecz pozostają w nich resztki powietrza 11, które w pokazanym przykładzie wykonania są także równomiernie rozdzielone. Resztki powietrza 11 są rozłożone w taki sposób, że w kapilarnych przestrzeniach 6 zajmują one zależnie od temperatury do około 10% objętości materiału gromadzącego ciepło utajone 7. Na fig. 1 kanały 9 są oznaczone schematycznie tylko za pomocą pojedynczych linii.

Figura 3 pokazuje powiększony fragment elementu z ciepłem utajonym 2' z fig. 1, który od elementu z ciepłem utajonym 2, pokazanego na fig. 2, różni się jedynie tym, że ma materiały włókniste 12, umieszczone dodatkowo w materiale nośnym 5. Tak więc jednakowe części składowe elementów z ciepłem utajonym 2, 2' na fig. 2 i 3 są oznaczone takimi samymi cyframi odniesienia. Jak pokazano na fig. 3, materiały włókniste 12 mają kształt nieregularny i rozciągnięty wzdłużnie oraz przy dowolnym ukierunkowaniu przestrzennym są rozmieszczone mniej więcej równomiernie wewnątrz materiału nośnego 5. Kapilarne przestrzenie 6 nie są utworzone wyłącznie przez otwartą, kapilarną strukturę porowatą 8 mineralnego tworzywa gipsowego, a materiały włókniste 12 częściowo tworzą obrzeża kanałów 9 i rozszerzeń 10. Jest także możliwe (na fig. 3 nie pokazano), że kapilarne przestrzenie 6 są dodatkowo w całości otoczone elementami włóknistymi 12.

Figura 4 pokazuje częściowy widok w perspektywie wycinka elektrycznego ogrzewania podłogowego 13, które jest umieszczone na konstrukcji nośnej stropu 14 z betonu i posiada górne pokrycie 15 ze zwykłego tworzywa, na przykład suchej warstwy żywicy i położonej na niej wykładziny podłogowej. Pomiędzy konstrukcją nośną stropu 14 i pokryciem 15 są umieszczone registry ogrzewcze 16, a w szczególności elektryczne registry ogrzewcze zwykłej konstrukcji. Pomiędzy konstrukcją nośną

PL 193 336B1 stropu 14 i registrem grzewczym 16 jest umieszczony najpierw płytowy element z ciepłem utajonym 17, którego struktura została pokazana na fig. 2. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 4, jest również możliwe, aby bezpośrednio ponad konstrukcją nośną stropu 14 została umieszczona dodatkowo warstwa izolująca cieplnie, na przykład warstwa ze styroporu. W rozwiązaniu pokazanym na fig. 4 pomiędzy płytowym elementem z ciepłem utajonym 17 i registrem grzewczym 16 znajduje się pierwsza warstwa 18 z elementem z ciepłem utajonym 20, utworzonym z elementów z ciepłem utajonym 19 w postaci granulek. Pierwsza warstwa 15 wykonana jest korzystnie z nasypanych i wzajemnie podpierających się częściowych elementów z ciepłem utajonym 19 mających postać granulatu, które w całości tworzą element z ciepłem utajonym 20.

Jak to wynika z dalszego szczegółu pokazanego na fig. 5, poszczególny element częściowy z ciepłem utajonym 19 zawiera element częściowy 21 materiału nośnego i w umieszczonych w nim kapilarnych przestrzeniach 6 znajdujący się tam materiał gromadzący ciepło utajone 7' jak również znajdujące się w nim resztki powietrza 11. Wynika z tego, że częściowy element z ciepłem utajonym 19 tworzy w swoim wnętrzu powiązaną ze sobą strukturę z otwartą, kapilarną strukturą porowatą 8, podczas gdy element z ciepłem utajonym 20 w całości nie posiada żadnej struktury, odpowiednio powiązanej ze sobą. Posiada on raczej w swoim wnętrzu przestrzenie pośrednie 22 pomiędzy częściowymi elementami z ciepłem utajonym 19, które w zależności od kształtu i wielkości mogą również wywierać kapilarne działanie ssące na upłynniony materiał z ciepłem utajonym. Ponieważ nie zostało to pokazane na fig. 5, istnieje rym samym możliwość, że w stanie równowagi materiał gromadzący ciepło utajone 7 znajduje się także w przestrzeniach pośrednich 22 i tym samym umożliwia dodatkowo wzajemne powiązanie częściowych elementów z ciepłem utajonym 19. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 4 i 5 jest przewidziane, że materiał gromadzący ciepło utajone 7, zebrany w kapilarnych przestrzeniach 6 częściowego elementu z ciepłem utajonym 19, posiada temperaturę przemiany fazowej wynoszącą 52° C. Następnie pomiędzy registrem grzewczym 16 i górnym pokryciem 15 jest umieszczona druga warstwa 23 elementów z ciepłem utajonym 25, utworzona z elementów częściowych z ciepłem utajonym 24. Druga warstwa 23 różni się od pierwszej warstwy 18 jedynie rodzajem materiału gromadzącego ciepło utajone 7, zebranym każdorazowo w kapilarnych przestrzeniach 6. Podczas gdy w pierwszej warstwie 18 zebrany jest, jak wspomniano, materiał gromadzący ciepło utajone 7'o temperaturze przemiany fazowej 52° C, w drugiej warstwie 23 znajduje się inny materiał gromadzący ciepło utajone 7 o niższej temperaturze przemiany fazowej, wynoszącej w danym przypadku 42° C. Zasadniczo istnieje tutaj możliwość zastosowania innych temperatur przemiany fazowej.

Figura 6 pokazuje w widoku perspektywicznym pierwszą postać wykonania płyty do podgrzewania środków żywnościowych, zwłaszcza do ryżu. Płyta podgrzewająca 26 posiada płytę podstawową 27 z dwoma wykonanymi w niej pojemnikami 28 dla środków żywnościowych 29. Zastosowano przy tym rozwiązanie polegające na tym, że płyta podstawowa 27 posiada element z ciepłem utajonym 30. W pokazanym przykładzie wykonania płyta podstawowa 27 składa się w całości z elementu z ciepłem utajonym 30, który posiada odpowiednie ukształtowanie.

W widoku przekroju płyty podstawowej 27 pokazanym na fig. 7, wewnętrzna konstrukcja elementu z ciepłem utajonym 30 odpowiada strukturze, przedstawionej schematycznie na fig. 2. Tak więc element z ciepłem utajonym 30 posiada także materiał nośny 5 z tworzywa gipsowego i umieszczone w nim kapilarne przestrzenie 6. Kapilarne przestrzenie 6 razem z kanałami 9 i rozszerzeniami 10 tworzą wspólnie otwartą, kapilarną strukturę porowatą 8. W płycie podgrzewającej 26, proponuje się około 25% udział materiału gromadzącego ciepło utajone w stosunku do całkowitej masy elementu z ciepłem utajonym 30, przy czym równomiernie rozdzielone resztki powietrza 11w kapilarnych przestrzeniach 6, w zależności od temperatury wypełniają maksymalnie 10% objętości materiału gromadzącego ciepło utajone 7. Odnośnie ukształtowania konstrukcyjnego proponuje się, aby obydwa pojemniki 28 posiadały na powierzchni 31 płyty podstawowej 27 wybranie 32. Działanie płyty podgrzewającej 26 następuje w taki sposób, że najpierw zostaje ona podgrzana w niepokazanym na rysunku piecu do temperatury powyżej temperatury przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone 7, przy czym w celu najlepszego wykorzystania zasobu zgromadzonego ciepła pożądane jest równomierne nagrzanie płyty podstawowej 27. Po zakończeniu procesu nagrzewania płyta podgrzewająca 26 może być wyjęta z pieca i jak pokazano na fig. 6 i 7 - na przykład garnek 33, w którego wnętrzu znajdują się podgrzewane, nieprzedstawione bliżej środki żywnościowe 29, zostaje umieszczony w pojemniku 28. Jak dalece względnie jak długo garnek 33,ma niższą temperaturę, niż powierzchnia płyty podgrzewającej 26, następuje przenoszenie ciepła z płyty podgrzewającej 26 do garnka 33,i stamtąd do znajdujących się w nim środków żywnościowych 29, na przykład ryżu, niepokazanego w szczegółach na fig. 6 i 7. Jak to wynika szczególnie wyraźnie z fig. 7, pojemniki 28 są doPL 193 336 B1 stosowane wymiarowo do kształtu garnka 33, w ten sposób, że powstaje bezpośrednie wzajemne przyleganie zarówno do dna 34, jak i do ścian bocznych 35. Tym samym może nastąpić na dużej powierzchni prawie niezakłócone przenoszenie ciepła zwłaszcza przez przewodnictwo cieplne. Aby ułatwić osadzenie garnka 33,w pojemnikach 28, wzdłuż górnego obrzeża pojemników 28, odnosząc do przekroju, znajduje się obiegające zaokrąglenie 36. Ponieważ środki żywnościowe w przykładzie wykonania według fig. 6 i 7 znajdują się wewnątrz oddzielnego garnka 33 i tym samym posiadają tylko pośredni kontakt z płytą podgrzewającą 26, płyta ta może być wykonana z higienicznego punktu widzenia w sposób bardzo prosty. Zwłaszcza można przy tym w pełni zrezygnować z zewnętrznej osłony, ponieważ nie trzeba obawiać się wydzielania się materiału gromadzącego ciepło utajone z elementu z ciepłem utajonym 30, przynajmniej przy przekroczeniu temperatury przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone 7 od 30 do 40 K.

Figury 8 i 9 dotyczą drugiej postaci wykonania płyty podgrzewającej 37 dla środków żywnościowych 29, zwłaszcza do ryżu. Płyta podgrzewająca 37 posiada płytę podstawową 38, w której jest umieszczony element z ciepłem utajonym 39. Pod względem części składowych i swojej wewnętrznej struktury element z ciepłem utajonym 39 nie różni się od elementu z ciepłem utajonym 30, pokazanego na fig. 6 i 7. Różnice dotyczą jedynie zewnętrznego kształtu oraz polegają na tym, że element z ciepłem utajonym 39 jest otoczony osłoną 40, nieprzepuszczalną dla materiału 7 gromadzącego ciepło utajone, która w konkretnym przykładzie wykonania jest wykonana z folii metalowej, przewodzącej ciepło. Osłona 40 posiada część dolną 41i część górną 42, które w obszarze obiegającego wspólnego przykrycia połączone są ze sobą warstwą klejącą 44. W stosunku do pokazanej na fig. 6 i 7 pierwszej postaci wykonania płyty podgrzewającej istotna różnica polega, więc na tym, że środki żywnościowe 29, na przykład ryż, po nagrzaniu płyty podgrzewającej 37 w piecu zostaje bezpośrednio włożony do pojemników 28, zamocowanych na górnej stronie płyty podgrzewającej 37, tak, że nie jest potrzebne żadne dodatkowe naczynie. Osłona 40 powoduje z jednej strony odseparowanie środków żywnościowych 29 od elementu z ciepłem utajonym 39 i pozwala z drugiej strony na łatwe czyszczenie płyty podgrzewającej 37 bez obawy o uszkodzenia.

Figura 10 pokazuje przekrój poziomy przez pojemnik transportowy 45 z obudową zewnętrzną 46 i umieszczoną w niej obudową wewnętrzną 47, tworzącą z obudową zewnętrzną 46 pewną przestrzeń pośrednią. Obudowa zewnętrzna 46 posiada dodatkowo izolację cieplną, w danym przypadku warstwę styroporu. Natomiast w pozostałej przestrzeni pośredniej są umieszczone elementy z ciepłem utajonym 49, 50. W pokazanym przykładzie wykonania elementy z ciepłem utajonym 49, 50 posiadają każdorazowo kształt płyty, przy czym płaszczyzna płyty jest usytuowana prostopadle do płaszczyzny pojemnika. W konkretnym przykładzie wykonania znajdują się cztery pary powierzchniowo równolegle stykających się każdorazowo elementów z ciepłem utajonym 49 i elementów z ciepłem utajonym 50, przy czym te pary elementów są umieszczone przestawnie względem siebie w przestrzeni pośredniej pomiędzy obudową wewnętrzną 47 i obudową zewnętrzną 46 względnie izolacją cieplną 48.

Elementy z ciepłem utajonym 49 przylegają każdorazowo do obudowy wewnętrznej 47, podczas gdy elementy z ciepłem utajonym 50 zwrócone są każdorazowo do obudowy zewnętrznej 46. Sąsiadujące powierzchnie czołowe 51, 52 elementów z ciepłem utajonym 49, 50 przylegają do wystających poza wewnętrzną obudowę 47 fragmentów powierzchni 53 elementu z ciepłem utajonym 49, tak, że nie istnieją żadne przelotowe puste przestrzenie między parami elementów z ciepłem utajonym. Elementy z ciepłem utajonym 49, 50 posiadają w pokazanym przykładzie wykonania zasadniczo jednakowe części składowe i taką samą strukturę wewnętrzną, jak pokazany na fig. 2 element z ciepłem utajonym 2. Różnice mogą dotyczyć jedynie temperatur przemiany fazowej, w danym przypadku materiałów gromadzących to ciepło utajone 54, 55 tak, że w zależności od temperatury otoczenia obudowy zewnętrznej 46 i pożądanej temperatury w wewnętrznej przestrzeni 56 obudowy wewnętrznej 47 może być nastawione optymalne działanie gromadzące za pomocą zasobnika wielostopniowego. Pojemnik transportowy posiada następnie niepokazaną na rysunku podstawę i na przykład odchylaną na zawiasach pokrywę, przy czym w obszarze podstawy i pokrywy przewidziana jest również zespolona konstrukcja z izolacji cieplnej i elementów z ciepłem utajonym. Przedstawiony na rysunku pojemnik transportowy 45 służy do transportu umieszczonego w przestrzeni wewnętrznej 56 materiału 57, który podczas transportu powinien utrzymywać możliwie jednakową temperaturę. O ile temperatura transportu ma być niższa od temperatury otoczenia, elementy z ciepłem utajonym 49, 50 mogą być przed transportem odpowiednio ochłodzone i wtedy włożone do pojemnika transportowego. Pokazany na fig. 10 pojemnik transportowy 45 może być tym samym zastosowany korzystnie do różnych celów, przy czym elementy z ciepłem utajonym 49,50 zostają korzystnie każdorazowo dobierane, tak, że

PL 193 336B1 temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone 54, 55, jest dostosowana specjalnie do konkretnych warunków transportu.

W uzupełnieniu zwraca się uwagę na to, że elementy z ciepłem utajonym, opisane na fig. 1do 10, mogą posiadać alternatywną lub kombinacyjną budowę i wiele dalszych cech, które jak zostały objaśnione w ogólnej części opisu.

Na fig. 11 jest przedstawiony w widoku perspektywicznym element z ciepłem utajonym 58 według wynalazku, w którym duża liczba pokazanych częściowych elementów z ciepłem utajonym 59 jest otoczona wspólną masą zalewową 60. Jak wynika z dalszego szczegółu pokazanego w powiększonym przekroju częściowym na fig. 12, każdy częściowy element z ciepłem utajonym 59 ma elementy częściowe materiału nośnego 61, to jest granulowane ziarna ziemi okrzemkowej. Element częściowy materiału nośnego 61 posiada rząd wielkości, w którym w jego wnętrzu znajduje się duża liczba kapilarnych przestrzeni 62, przy czym wchodząca praktycznie w rachubę liczba kapilarnych przestrzeni w częściowym elemencie materiału nośnego może być znacznie większa, aniżeli pokazana w bardzo uproszczonym ujęciu. Dotyczy to odpowiednio wielkości poszczególnych kapilarnych przestrzeni 62, która w rzeczywistości jest znacznie mniejsza, niż wielkość, pokazana na fig. 12. Wewnątrz poszczególnych kapilarnych przestrzeni 62 każdorazowo znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone 63 oraz resztki powietrza 64. W pokazanym przykładzie wykonania kapilarne przestrzenie 62 tworzą wewnątrz częściowych elementów materiału nośnego 61. strukturę w rodzaju labiryntu, w którym znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone 63 na bazie parafiny. Pojedyncze elementy częściowe z ciepłem utajonym 59 są wspólnie otoczone masą zalewową 60, którą w pokazanym przykładzie wykonania stanowi beton. W wyniku zastosowania masy zalewowej 60 częściowe elementy materiału nośnego zostają trwale połączone ze sobą. Pokazany na fig. 11 płytowy kształt elementu z ciepłem utajonym 58 wykonuje się w ten sposób, że mieszaninę utworzoną z częściowych elementów z ciepłem utajonym 59 i masy zalewowej 60 będącą jeszcze w stanie płynnym, to znaczy przed związaniem betonu, wlewa się do odpowiedniej formy. W pokazanym na fig. 12 elemencie udział masy zalewowej 60 w masie całkowitej elementu z ciepłem utajonym 58 wynosi około 50%.

Na fig. 13 jest przedstawiony i opisany przekrój częściowy elementu z ciepłem utajonym 65, który jest zmodyfikowany względem pokazanych na fig. 11 i 12, tak, że poszczególne elementy z ciepłem utajonym 59 w pokazanym przykładzie wykonania są otoczone silikonem. Przeważnie tworzone są przy tym konglomeraty 67, które składają się każdorazowo z większej liczby częściowych elementów z ciepłem utajonym 59, otoczonych wspólnie masą zalewową 66 zawierającą silikon, który po usieciowaniu tworzy trwałe i w określonych granicach podatne względnie elastyczne zamocowanie pomiędzy częściowymi elementami z ciepłem utajonym 59 konglomeratu 67. Przy tym zrozumiałe jest, że w praktyce liczba częściowych elementów z ciepłem utajonym 59 na każdy konglomerat 67 może się zmieniać i zwłaszcza także w uproszczonym ujęciu przytoczone wielkości mogą być znacznie przekroczone. Jest jednak także możliwe, że poszczególne częściowe elementy z ciepłem utajonym są otoczone masą zalewową i wspólnie zalane masą zalewową 66. Na fig. 3 jest następnie pokazane, że konglomeraty 67 są wspólnie otoczone masą podstawową 68, którą w przykładzie wykonania tworzy beton. Dzięki masie podstawowej 68 jest utworzona odpowiednia spoistość pomiędzy konglomeratami 67, tak, że pokazany na fig. 13 element z ciepłem utajonym 56 nie różni się zewnętrznie lub różni się tylko niewiele od elementu z ciepłem utajonym 58, pokazanym na fig. 11 i 12.

Na fig. 14 przedstawiony jest dalszy przykład wykonania elementu z ciepłem utajonym 69 według wynalazku, mający kształt podeszwy buta. Element z ciepłem utajonym 69 posiada masę zalewową 60, którą w opisanym już tutaj przykładzie jest silikon. Za pomocą masy zalewowej 60 otoczona jest znaczna liczba częściowych elementów z ciepłem utajonym 59, przy czym udział silikonu w masie całkowitej elementu z ciepłem utajonym 69 wynosi około 50%. Przez zastosowanie silikonu jako masy zalewowej 60, między częściowymi elementami z ciepłem utajonym 59 uzyskana zostaje trwała spoistość, przy czym element z ciepłem utajonym 69 posiada w sumie wysoką podatność a przez to łatwe odkształcanie i dobre własności odnośnie komfortu przy używaniu.

Na fig. 15 pokazano powiększony przekrój częściowy elementu z ciepłem utajonym 69,w którym w rozmieszczonych elementach z ciepłem utajonym 59 kapilarne przestrzenie 62 mają teksturowy kształt i mieszczą materiał gromadzący ciepło utajone 63 na bazie parafiny. Także rozpoznać można, że w kapilarnych przestrzeniach 62 pozostaje pewna objętość resztek powietrza 64. Częściowy element materiału nośnego umieszczony w częściowym elemencie z ciepłem utajonym 59 według fig. 14, to znaczy struktura teksturowa, posiada wiele pokazanych w sposób uproszczony włókien 70 z drewna względnie celulozy, które są połączone zwykłym środkiem wiążącym. We wnętrzu częściowego

PL 193 336 B1 elementu materiału nośnego 61, na przykład teksturowego wykroju, są oprócz tego pomiędzy włóknami 70 utworzone kapilarne przestrzenie 62, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone 63 i resztki powietrza 64, przy czym te kapilarne przestrzenie mogą być korzystnie połączone ze sobą. W przedstawionym przykładzie wykonania rozciągnięte wzdłużnie wykroje teksturowe mogą być wykonane z uprzednio rozdrobnionej tekstury, na przykład przez rozrywanie lub rozcinanie, przy czym zamiast wzdłużnie rozciągniętego kształtu są stosowane elementy odbiegające geometrią, na przykład okrągłe płytki w kształcie mniej więcej mniejszej monety. Elementy częściowe materiału nośnego mogą z drugiej strony posiadać także kształt włókna i być nieco grubsze niż włosy. Istotne jest, że materiał nośny zostaje tylko tak dalece rozdrobniony, względnie ma taki wymiar, że powstają w nim kapilarne przestrzenie 62, tak, że zapewniona jest dobra zdolność zasysania materiału gromadzącego ciepło utajone 63 przez materiał nośny. Wszystkie ujawnione cechy są istotne dla wynalazku.

Claims

1. Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej z materiałem gromadzącym ciepło utajone na bazie parafiny, umieszczonym w materiale nośnym, posiadającym zbiorcze przestrzenie gromadzące, znamienny tym, że materiał nośny (5) ma kapilarne przestrzenie (6) zawierające materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55), przy czym materiał nośny (5) zawiera tworzywo mineralne z otwartą, porowatą strukturą kapilarną (8).

2. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że tworzywo mineralne stanowi materiał gipsowy i/lub materiał gliniany i/lub kamień wapienny i/lub krzemionka.

3. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że materiał nośny (5) posiada materiały włókniste (12).

4. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 3, znamienny tym, że materiały włókniste (12) w materiale nośnym są umieszczone rozdzielnie.

5. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że udział masowy materiału gromadzącego ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) w odniesieniu do masy całkowitej elementu z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) wynosi 5 do 50%, korzystnie 25%, a najkorzystniej 40 do 50%.

6. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że w kapilarnych przestrzeniach (6) są zawarte resztki powietrza (11) wypełniające do 10% objętości materiału gromadzącego ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) zwiększającego swą objętość zależnie od temperatury.

7. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 6, znamienny tym, że resztki powietrza (11) są równomiernie rozdzielone w kapilarnych przestrzeniach (6).

8. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 5, znamienny tym, że materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) posiada środek zagęszczający.

9. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 5, znamienny tym, że materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) zawiera częściowo oleje mineralne i polimery.

10. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 5, znamienny tym, że element z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) posiada osłonę (40).

11. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 10, znamienny tym, że osłonę (40) stanowi materiał foliowy.

12. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 10, znamienny tym, że osłona (40) jest nieprzepuszczalna dla materiału gromadzącego ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55).

13. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że materiał nośny (5) posiada spoistą strukturę.

14. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że element z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) posiada częściowe elementy z ciepłem utajonym (19, 24) z których każdy częściowy element z ciepłem utajonym (19, 24) ma element częściowy materiału nośnego (21) z kapilarnymi przestrzeniami mieszczącymi materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) oraz resztki powietrza (11).

15. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 5, znamienny tym, że element z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) ma kształt płyty.

16. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 1, znamienny tym, że materiał nośny (5) z umieszczonym w jego kapilarnych przestrzeniach (6) materiałem gromadzącym ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) jest otoczony masą zalewową.

PL 193 336B1

17. Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej z materiałem gromadzącym ciepło utajone na bazie parafiny, umieszczonym w materiale nośnym, posiadającym zbiorcze przestrzenie gromadzące, znamienny tym, że element z ciepłem utajonym posiada pewną liczbę częściowych elementów z ciepłem utajonym, a częściowy element z ciepłem utajonym ma element częściowy materiału nośnego zawierający w przestrzeniach kapilarnych materiał gromadzący ciepło utajone, przy czym pewna liczba częściowych elementów z ciepłem utajonym (59) jest otoczona wspólnie masą zalewową (60, 66), a materiał nośny posiada włókna drewna i/lub tekturę i/lub granulat krzemionkowy i/lub ziemię okrzemkową.

18. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że w kapilarnych przestrzeniach (62) są zawarte resztki powietrza (64) wypełniające do 10% objętości materiału gromadzącego ciepło utajone (63) zwiększającego swą objętość zależnie od temperatury.

19. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że materiał nośny posiada materiały włókniste o równomiernym podziale.

20. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że materiał gromadzący ciepło utajone (63) zawiera środek zagęszczający i/lub częściowo oleje mineralne i polimery.

21. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że masa zalewowa (60, 66) zawiera silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton.

22. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że udział masy zalewowej (60, 66) wynosi względem poszczególnych mas materiału nośnego, materiału gromadzącego ciepło utajone (63) i masy zalewowej (60, 66) co najmniej około 50%.

23. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 22, znamienny tym, że udział materiału gromadzącego ciepło utajone (63) do wspólnej masy materiału gromadzącego ciepło utajone (63) i materiału nośnego wynosi pomiędzy 40 i 80%, korzystnie około 60 %.

24. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że częściowy element materiału nośnego (61) względnie częściowy element z ciepłem utajonym (59) posiadają razem postać granulatu lub włókien, przy czym typowy geometryczny wymiar częściowego elementu materiału nośnego (61) względnie częściowego elementu z ciepłem utajonym (59) mieści się w rzędzie wielkości kilku milimetrów do kilku centymetrów.

25. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 17, znamienny tym, że element z ciepłem utajonym (65) posiada konglomeraty (67), które każdorazowo są utworzone z częściowych elementów materiału nośnego (61), w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone (63) i które wspólnie otoczone są masą zalewową (60, 66), przy czym konglomeraty (67) stanowią wspólną masę podstawową (68).

26. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 23, znamienny tym, że udział masy podstawowej (68) w masie całkowitej elementu z ciepłem utajonym (65) wynosi co najmniej około 50%.

27. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 26, znamienny tym, że masa podstawowa (68) zawiera silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton.

28. Sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym, posiadającego materiał nośny z przestrzeniami kapilarnymi, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone na bazie parafiny, znamienny tym, że materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) doprowadza się do stanu płynnego, po czym płynny materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) kontaktuje się z samozasysającymi, kapilarnymi przestrzeniami (6) materiału nośnego (5), a jako materiał nośny (5), stosuje się tworzywo mineralne z otwartą, porowatą strukturą kapilarną (8).

29. Sposób według zastrz. 28, znamienny tym, że do tworzywa mineralnego dodaje się materiały włókniste (12).

30. Sposób według zastrz. 29, znamienny tym, że materiały włókniste (12) rozdziela się równomiernie w tworzywie mineralnym.

31. Sposób według zastrz. 30, znamienny tym, że jako tworzywo mineralne stosuje się materiał gipsowy i/lub materiał gliniany i/lub kamień wapienny i/lub krzemionkę.

32. Sposób według zastrz. 28, znamienny tym, że podgrzany uprzednio do stanu płynnego materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) doprowadza się bezciśnieniowe do samozasysających, kapilarnych przestrzeni zasobnikowych (6) materiału nośnego (5).

33. Sposób według zastrz. 28, znamienny tym, że materiał nośny (5) zanurza się w doprowadzonym uprzednio do stanu płynnego materiale gromadzącym ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55).

PL 193 336 B1

34. Sposób według zastrz. 33, znamienny tym, że poprzez zmianę wysokości temperatury materiału gromadzącego ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) steruje się ilość doprowadzanych materiałów gromadzących ciepło utajone do samozasysających, kapilarnych przestrzeni (6) materiału nośnego (5).

35. Sposób według zastrz. 34, znamienny tym, że do materiału gromadzącego ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) dodaje się środek zagęszczający i częściowo oleje mineralne i polimery.

36. Sposób według zastrz. 35, znamienny tym, że materiał gromadzący ciepło utajone (7, 7', 7, 54, 55) wprowadza się w kapilarne przestrzenie zasobnikowe (6) materiału nośnego (5), przy czym masa tego materiału wynosi od 5 do 50%, korzystnie 40 do 50% masy całkowitej elementu z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50).

37. Sposób według zastrz. 33, znamienny tym, że materiał nośny po zanurzeniu w doprowadzonym uprzednio do stanu płynnego materiale gromadzącym ciepło utajone poddaje się ociekaniu i/lub chłodzeniu.

38. Sposób według zastrz. 36, znamienny tym, że na element z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) nakłada się osłonę (40).

39. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, że materiał nośny nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone (63) otacza się masą zalewową (60, 66).

40. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że materiał nośny nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone (63) rozdrabnia się do postaci elementów częściowych z ciepłem utajonym (59) zawierających element częściowy materiału nośnego (61) z zaabsorbowanym materiałem gromadzącym ciepło utajone (63).

41. Sposób według zastrz. 40, znamienny tym, że pewną liczbę elementów częściowych zciepłem utajonym (59) otacza się masą zalewową (60, 66).

42. Sposób według zastrz. 41, znamienny tym, że przed zestaleniem masy zalewowej (60, 66) element z ciepłem utajonym (58, 65, 69) walcuje się i/lub wlewa do formy.

43. Sposób według zastrz. 40, znamienny tym, że z pewnej liczby elementów częściowych z ciepłem utajonym (59) zawierających materiał gromadzącym ciepło utajone (63), wytwarza się przez wspólne otaczanie względnie zalewanie masą zalewową (60, 66) konglomeraty (67), przy czym pewną ilość konglomeratów (67) osadza się wspólnie z masą podstawową (68).

44. Sposób wytwarzania elementu z ciepłem utajonym, posiadającego materiał nośny z przestrzeniami kapilarnymi, w których znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone na bazie parafiny, znamienny tym, że materiał gromadzący ciepło utajone doprowadza się do stanu płynnego, po czym wprowadza się go do samozasysających, kapilarnych przestrzeni materiału nośnego, a nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone (63) materiał nośny otacza się masą zalewową (60, 66), w której jako materiał nośny, stosuje się włókna drewna i/lub tekturę i/lub granulat krzemionkowy i/lub ziemię okrzemkową.

45. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że nasycony materiałem gromadzącym ciepło utajone (63) materiał nośny przed otoczeniem masą zalewową, rozdrabnia się do postaci częściowych elementów z ciepłem utajonym (59). przy czym częściowy element z ciepłem utajonym (59) wykonuje się z częściowego elementu materiału nośnego (61) zawierającego materiał gromadzący ciepło utajone (63) i resztki powietrza (64), po czym dużą liczbę częściowych elementów z ciepłem utajonym (59) otacza się wspólnie masą zalewową (60, 66).

46. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że masą zalewową (60, 66) w stanie płynącym i/lub nadającym się do zgniatania otacza się materiał nośny zawierający materiał gromadzący ciepło utajone (63),

47. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że masę zalewową (60, 66) otaczającą materiał nośny zawierający materiał gromadzący ciepło utajone (63), poddaje się zestaleniu, zwłaszcza suszeniu.

48. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że przed zestaleniem masy zalewowej (60, 66) element z ciepłem utajonym (58, 65, 69) walcuje się i/lub wlewa do formy.

49. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że z pewnej liczby elementów częściowych z ciepłem utajonym (59) ze znajdującym się w nich materiałem gromadzącym ciepło utajone (63) wytwarza się konglomerat (67) przez wspólne otaczanie względnie zalewanie masą zalewową (60, 66), przy czym pewną ilość konglomeratów (67) osadza się wspólnie z masą podstawową (68).

50. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że jako masę zalewową (60, 66) stosuje się beton i/lub silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton.

PL 193 336B1

51. Sposób według zastrz. 50, znamienny tym, że jako masę podstawową (68) stosuje się beton i/lub silikon, zwłaszcza silikon - kauczuk, i/lub żywicę i/lub beton.

52. Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej do ogrzewania podłogowego, zwłaszcza elektrycznego ogrzewania podłogowego, w którym między konstrukcją nośną stropu i pokryciem jest umieszczony register ogrzewczy, znamienny tym, że posiada element z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) jak opisano w zastrz. 1 do 15.

53. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 52, znamienny tym, że element z ciepłem utajonym (1, 17, 20, 30, 39, 49, 50) ma kształt płyty i jest umieszczony między konstrukcją nośną stropu (14) i registrem grzewczym (16).

54. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 52, znamienny tym, że na górnej stronie konstrukcji nośnej stropu (14) jest umieszczona warstwa izolacji cieplnej.

55. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 52, znamienny tym, że między konstrukcją nośną stropu i registrem grzewczym (16) jest umieszczona pierwsza warstwa (18) elementu z ciepłem utajonym (20), utworzona z elementów częściowych z ciepłem utajonym (19).

56. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 52, znamienny tym, że między registrem grzewczym (16) i pokryciem (15) jest umieszczona druga warstwa (23) elementu z ciepłem utajonym (25), utworzona z elementów częściowych z ciepłem utajonym (24).

57. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 52, znamienny tym, że elementy częściowe z ciepłem utajonym (19, 24) pierwszej warstwy (18) i/lub drugiej warstwy (23) mają kształt granulatu.

58. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 55, znamienny tym, że w elementach częściowych z ciepłem utajonym (19) pierwszej warstwy (18) znajduje się materiał gromadzący ciepło utajone (7') o innej temperaturze przemiany fazowej w porównaniu z materiałem gromadzącym ciepło utajone (7), znajdującym się w elementach częściowych z ciepłem utajonym (24) drugiej warstwy (23).

59. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 58, znamienny tym, że temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone (7') pierwszej warstwy (18) jest wyższa, niż temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone (7) drugiej warstwy (23).

60. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 59, znamienny tym, że temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone (7') pierwszej warstwy (18) wynosi 52°C, a temperatura przemiany fazowej materiału gromadzącego ciepło utajone (7) drugiej warstwy (23) wynosi 42° C.

61. Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej w kształcie płyty podgrzewającej z podstawą i wykonanym w niej pojemnikiem dla środków żywnościowych, zwłaszcza dla ryżu, znamienny tym, że podstawa (27, 28) płyty posiada element z ciepłem utajonym (30, 39) jak to zostało opisane w zastrz. 1 do 15.

62. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 61, znamienny tym, że pojemnik (28) ma na wybranie na powierzchni (31) płyty podstawowej (27).

63. Element z ciepłem utajonym o strukturze porowatej w kształcie pojemnika transportowego z obudową zewnętrzną i umieszczoną w niej w pewnym odstępie obudową wewnętrzną, tworzącym przestrzeń pośrednią, znamienny tym, że w przestrzeni pośredniej jest umieszczony element z ciepłem utajonym (49, 50) jak opisano w zastrz. 1 do 15.

64. Element z ciepłem utajonym według zastrz. 63, znamienny tym, że w przestrzeni pośredniej są umieszczone płytowe elementy z ciepłem utajonym (49, 50), przy czym w pionowym kierunku do płaszczyzny płyt tych płytowych elementów z ciepłem utajonym (49, 50) są umieszczone obok siebie co najmniej dwa płytowe elementy z ciepłem utajonym (49, 50) ze znajdującym się w nich każdorazowo materiałem gromadzącym ciepło utajone (54, 55) o różnych temperaturach przemiany fazowej.