PL193789B1 - Sposób montażu wentylatora elektrycznego - Google Patents

Abstract

1. Sposób montazu wentylatora elektrycz- nego zawierajacego wentylator polaczony z wir- nikiem silnika elektrycznego, znamienny tym, ze wyznacza sie orientacje wektorów niewywa- zenia (A, B) zarówno wentylatora (14) jak i wir- nika (10), oraz montuje sie wentylator (14) i wir- nik (10) tak, ze odpowiednie wektory niewywa- zenia (A, B) znajduja sie w przeciwnych fazach wzgledem siebie. PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy sposobu montażu wentylatora elektrycznego.

Chodzi tu zwłaszcza o wentylatory elektryczne do urządzeń ogrzewających, klimatyzacyjnych i do zespołów do chłodzenia silników w pojazdach, zawierające wentylator z materiałów z tworzyw sztucznych lub aluminiowych osadzony współosiowo z wirnikiem silnika elektrycznego. Wentylator i wirnik są ze sobą połączone mechanicznie różnymi sposobami (za pomocą śrub, osadzania z zaciskiem i podobnymi). Każdy z tych dwóch zespołów oddzielnie jest w pewnym stopniu niewyważony statycznie, co można mierzyć na ogół jako:

S = MExd gdzie ME = masa mimośrodowa, a d = odległość od osi obrotu.

Z kolei zespół złożony z wirnika i wentylatora jest po zmontowaniu niewyważony w stopniu odpowiadającym łącznej wartości sumy wektorowej dwóch niewyważeń początkowych.

W celu zmniejszenia całkowitego niewyważenia do wartości dopuszczalnych, w znanych sposobach montażu po etapie łączenia wentylatora z wirnikiem następuje etap regulacji niewyważenia resztkowego i, jeżeli całkowite niewyważenie jest większe od przewidywanego, etap wyważania. Takie wyważanie wymaga stosowania obciążników o odpowiedniej masie i w odpowiednich położeniach tak, żeby doprowadzić niewyważenie wirującego zespołu poniżej zadanej wartości granicznej. Operacja ta zabiera czas, co ma znaczący wpływ na koszty montażu.

Wynalazek ma na celu zapewnienie sposobu montażu wentylatora elektrycznego pozbawionego wspomnianej powyżej wady.

Sposób montażu wentylatora elektrycznego zawierającego wentylator połączony z wirnikiem silnika elektrycznego, charakteryzuje się według wynalazku tym, że - wyznacza się orientację wektorów niewyważenia zarówno wentylatora jak i wirnika, oraz montuje się wentylator i wirnik tak, że odpowiednie wektory niewyważenia znajdują się w przeciwnych fazach względem siebie.

Korzystnie wirnik i wentylator oznacza się dla wskazania położeń wektorów niewyważenia i montuje się je ze sobą z odpowiednimi oznaczeniami po przeciwnych stronach na średnicy.

Korzystnie wentylator i wirnik przemieszcza się po ustaleniu położenia tak, że są znane orientacje odpowiednich wektorów niewyważenia i montuje się tak, że znane położenia odpowiednich wektorów niewyważenia znajdują się w przeciwnych miejscach na średnicy.

Sposób według wynalazku polega w zasadzie na montażu wentylatora i wirnika silnika elektrycznego z przeciwnie skierowanymi wektorami niewyważenia. W ten sposób całkowite niewyważenie jest równe różnicy arytmetycznej wyważeń początkowych obu tych podzespołów. Całkowite niewyważenie zespołu wentylator-wirnik będzie w większości przypadków mniejsze niż zadana wartość graniczna, która wymagałaby zastosowania osobnej operacji wyważania. W ten sposób istnieje możliwość znacznego albo całkowitego skasowania czasochłonnego wyważania wentylatorów elektrycznych.

Przedmiot wynalazku szczegółowo opisano na przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 - przedstawia zespół wirnika z wentylatorem, w rzucie bocznym, schematycznie, fig. 2 i 3 wirnik i wentylator z odpowiednimi wektorami niewyważenia; oraz fig. 4 - wirnik i wentylator zamontowane z odpowiednimi wektorami niewyważenia w przeciwnych fazach, w rzucie perspektywicznym, schematycznie.

Jak widać na figurach, numerem 10 oznaczono wirnik silnika elektrycznego z wałkiem 12, na którym jest osadzony wentylator 14 za pomocą jednego ze znanych sposobów łączenia. Zarówno wirnik 10 jak i wentylator 14 mają pewne niewyważenia statyczne, które na fig. 1 przedstawiono schematycznie za pomocą mas mimośrodowych oznaczonych 16 i 18. Takie przedstawienie jest zupełnie fikcyjne, ponieważ zazwyczaj niewyważenia statyczne nie wynikają z mas skupionych, ale z asymetrycznego rozmieszczenia masy całkowitej względem osi obrotu. Jednakże końcowy efekt niewyważenia statycznego elementu wirującego można przedstawić przez skupioną masę mimośrodową.

Jak widać na fig. 2 i 3, niewyważenia statyczne wirnika 10 i wentylatora 14 są przedstawione za pomocą dwóch wektorów A i B, każdy o amplitudzie proporcjonalnej do iloczynu masy skupionej przez jej odległość od osi obrotu. Każdy wektor reprezentujący niewyważenie ma ponadto charakterystyczny

PL 193 789 B1 kąt fazowy oznaczony odpowiednio a i b, który ustala położenia wektora niewyważenia względem odpowiedniego układu współrzędnych X, Y oraz X' i Y'.

Zgodnie ze sposobem według wynalazku, wentylator 14 jest obracany wokół własnej osi obrotu w celu wyznaczenia orientacji b jego wektora niewyważenia B. Położenie to oznacza się do przyszłego wykorzystania na linii montażowej albo wentylator ustawią się w taki sposób, żeby była znana orientacja wektora niewyważenia.

Podczas przygotowywania wirnika 10 lub w trakcie dalszych badań silnika bez wentylatora, obraca się wirnikiem mechanicznie tak, żeby ustalić orientację a wektora niewyważenia A. Położenie to oznacza się do przyszłego wykorzystania na linii montażowej albo silnik ustawia się w taki sposób, żeby była znana orientacja wektora niewyważenia.

Końcowe łączenie wentylatora 14 z wirnikiem 10 przeprowadza się w taki sposób, żeby przeciwstawić sobie oba wektory niewyważenia A i B, co przedstawiono schematycznie na fig. 4. W warunkach, w których a = b -180°, całkowite niewyważenie statyczne zespołu wirnik-wentylator ma amplitudę wynikającą z różnicy pomiędzy wartościami bezwzględnymi wektorów niewyważenia A i B.

W ten sposób znacznie zmniejsza się liczbę operacji wyważania konieczną do doprowadzenia całkowitego niewyważenia poniżej zadanego poziomu. Ewentualne wyważanie będzie potrzebne tylko w niewielkiej liczbie przypadków, w których różnica arytmetyczna pomiędzy dwoma niewyważeniami statycznymi pozostanie większa niż zadana wartość progowa.

Claims (3)

1. Sposób montażu wentylatora elektrycznego zawierającego wentylator połączony z wirnikiem silnika elektrycznego, znamienny tym, że wyznacza się orientację wektorów niewyważenia (A, B) zarówno wentylatora (14) jak i wirnika (10), oraz montuje się wentylator (14) i wirnik (10) tak, że odpowiednie wektory niewyważenia (A, B) znajdują się w przeciwnych fazach względem siebie.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wirnik i wentylator oznacza się dla wskazania położeń wektorów niewyważenia i montuje się je ze sobą z odpowiednimi oznaczeniami po przeciwnych stronach na średnicy.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wentylator i wirnik przemieszcza się po ustaleniu położenia tak, że są znane orientacje odpowiednich wektorów niewyważenia i montuje się tak, że znane położenia odpowiednich wektorów niewyważenia znajdują się w przeciwnych miejscach na średnicy.