PL194016B1

PL194016B1 - Sposób odżużlania wybuchowego w ruchu i układ do odżużlania wybuchowego w ruchu

Info

Publication number: PL194016B1
Application number: PL99352884A
Authority: PL
Inventors: Francis Zilka; Timothy Zilka; Kurt Prouty; Donald Howard; Christopher Scaringe; William Youngs
Original assignee: Northamerican Ind Services
Priority date: 1997-01-17
Filing date: 1999-09-13
Publication date: 2007-04-30
Also published as: CA2384334A1; US6644201B2; MXNL02000011A; WO2001020239A1; CA2384334C; DE69915710T2; NL1016148A1; ATE262151T1; US20020112638A1; EP1216391B1; DE69915710D1; EP1452813A2; DK200200062U1; US20010007247A1; AU769275B2; DE10044991A1; DK200200062U4; AU6138299A; NZ517500A; EP1452813A3

Abstract

1. Sposób odzuzlania wybuchowego w ruchu goracego urzadzenia do wymiany ciepla, w którym chlodzi sie urza- dzenie wybuchowe za pomoca niecieklych srodków chlo- dzacych, szczególnie gdy urzadzenie wybuchowe znajduje sie w dowolnym pozadanym miejscu wewnatrz goracego urzadzenia do wymiany ciepla bedacego w ruchu, zapobie- gajac detonowaniu wybuchowego urzadzenia przez cieplo z goracego wnetrza przed czasem, w którym pozadane jest kontrolowane detonowanie tego wybuchowego urzadze- nia, mocuje sie co najmniej jedno chlodzace urzadzenie, i urzadzenie wybuchowe przez nie chlodzone, do srodków ustawczych oslony i materialu wybuchowego, przyklada sie sile do srodków ustawczych oslony i materialu wybuchowe- go, a tym samym swobodnie przemieszcza sie co najmniej jedno chlodzace urzadzenie i urzadzenie wybuchowe w dowolnie pozadane miejsce wewnatrz goracego urza- dzenia do wymiany ciepla bedacego w ruchu, a w szcze- gólnosci w polozenie wlasciwe dla odzuzlania, a w tym samym czasie chlodzi sie urzadzenie wybuchowe, a w zadanym momencie detonuje sie wybuchowe urzadzenie, znamienny tym, ze przeprowadza sie go za pomoca co najmniej jednego chlodzacego urzadzenia zawierajacego co najmniej jedna chlodzaca oslone z kolejna izolujaca jedna z chlodzacych oslon, tak, ze izoluje sie urzadzenie wybuchowe (101) od ciepla z goracego urzadzenia (31) do wymiany ciepla bedacego w ruchu, zapobiegajac przegrza- niu, to jest ........... PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotowy wynalazek dotyczy ogólnie dziedziny odżużlania kotłów i pieców, a w szczególności przedmiotem jego są sposób odżużlania wybuchowego w ruchu i układ do odżużlania wybuchowego, w ruchu za pomocą materiałów wybuchowych.

Usuwanie żużla i podobnych osadów z kotłów, pieców i podobnych urządzeń do wymiany ciepła odbywa się poprzez stosowanie różnych znanych sposobów z użyciem różnorodnych urządzeń. Niektóre z nich polegają na stosowaniu środków chemicznych lub płynów, które reagują z osadami i działają na nie żrąco. Stosowane są także armatki wodne, urządzenia do czyszczenia parą, sprężonego powietrza itp. Zgodnie z niektórymi sposobami wykorzystuje się różnice temperatur. Powszechnie stosowane są także materiały wybuchowe, które wytwarzają silne fale uderzeniowe dla oderwania osadów żużla od ścian kotła.

Zastosowanie materiałów wybuchowych jest metodą szczególnie efektywną, gdyż silne fale uderzeniowe spowodowane wybuchem ładunku odpowiednio usytuowanego i odpalonego we właściwym momencie, łatwo i szybko oddzielają duże ilości żużla od powierzchni kotła. Proces taki jest jednak kosztowny, gdyż kocioł w celu przeprowadzenia takiego czyszczenia musi pozostać zamknięty (tj. wyłączony z linii produkcyjnej), przez co wydłuża się w czasie proces produkcji. Dodatkowo, przed przeprowadzeniem etapu czyszczenia traci się kilka godzin w okresie niezbędnym dla wyłączenia kotła z linii i ochłodzenia, oraz po etapie oczyszczenia, kiedy przez kilka godzin następuje rozruch kotła i doprowadzenie go do pełnych możliwości produkcyjnych.

Gdyby kocioł pozostawał w ruchu, bardzo wysoka temperatura wewnątrz kotła spowodowałaby przedwczesną detonację każdego materiału wybuchowego w nim umieszczonego, zanim zostałby on umieszczony we właściwym położeniu, co czyniłoby ten proces nieefektywnym i narażało kocioł na uszkodzenia. Co gorsze, utrata kontroli nad dokładnym czasem detonacji stwarzałaby poważne zagrożenie dla personelu przebywającego w pobliżu kotła w czasie wybuchu. Tak więc, jak dotąd, dla odżużlenia wybuchowego konieczne było uprzednie wyłączanie każdego urządzenia wymiany ciepła.

Różne zastosowania materiałów wybuchowych do odżużlania zostały opisane w amerykańskich patentach US 5307 743 i US 5196 648. Opisy patentowe dotyczą odpowiednio, urządzenia i sposobu do odżużlania. Zgodnie z opisanym w nich stanem techniki materiał wybuchowy umieszcza się w szeregu pustych, w środku giętkich rur i detonuje w ustalonej sekwencji czasowej. Optymalizację procesu odżużlania osiąga się poprzez dobór geometrycznej konfiguracji rozmieszczenia ładunków i dobór sekwencji czasowej.

W patencie US 5211 135 opisano wiele pogrupowanych pętli sznura wybuchowego, umieszczonych w pobliżu paneli rurowych kotła. Dla osiągnięcia optymalnej efektywności są one rozmieszczone w zadanym układzie geometrycznym i detonowane z określonym opóźnieniem czasowym.

W patencie US 5056 587, podobnie jak w patencie wyżej wymienionym, przedstawiono rozmieszczenie sznura wybuchowego w pobliżu paneli rurowych, w wybranych, odpowiednio od siebie oddalonych miejscach, a ich detonowanie następuje w wybranych odstępach czasu, aby dla lepszego oddzielenia żużla zoptymalizować rozkład wstrząsów w rurach.

W patentach wyżej wymienionych przedstawiono tak dobrany układ geometryczny rozmieszczenia ładunków, jak również tak określono sekwencyjność ich detonowania, aby uzyskać polepszenie procesu odżużlania. Jednak wszystkie znane rozwiązania posiadają podstawową wadę. Polega ona na tym, że jeżeli kocioł pozostawałby w ruchu podczas odżużlania, to ciepło w jego wnętrzu spowodowałoby przedwczesną detonację ładunków wybuchowych, przed ich właściwym umieszczeniem, a niekontrolowane wybuchy byłyby nieefektywne i mogłyby spowodować uszkodzenie kotła i poważne obrażenia obsługi.

W innym patencie US 2840 365 ujawniono sposób zgodnie z którym wprowadza się rurę do „gorącej przestrzeni takiej, jak piec lub kieszeń na żużel w piecu przed uformowaniem się osadów w tej gorącej przestrzeni; w sposób stały podaje się chłodziwo przez rurę podczas formowania się osadów, wkłada się do rury w trakcie jej delikatnego schładzania materiały wybuchowe, detonuje się je, unikając ich nagrzania i samodetonacji. (Patrz np. kol. 1, wiersz 44-51, i zastrz. 1). Z wynalazkiem ujawnionym w tym patencie wiąże się wiele problemów.

Po pierwsze, gorąca przestrzeń w systemie realizującym sposób według tego patentu musi być, wcześniej, dokładnie przygotowana i ukształtowana, a rury, które zawierają chłodziwo, a później materiały wybuchowe, jak również układ podawania i usuwania chłodziwa, muszą być umieszczone mniej lub bardziej na stałe. Rury te są „wkładane zanim osady zaczną się tworzyć lub zanim uformują się

PL 194 016 B1 one dostatecznie by zakryć miejsca, w które mają być wstawione rury i są „chłodzone przepływem przez nie płynu chłodzącego podczas pracy (kol. 2, wiersze 26-29, i kol. 1, wiersze 44-51). Konieczne jest „zapewnienie w kilku cegłach uszczelnianych otworów, dla umożliwienia, by rura.... została wstawiona, lub.... usuwanie cegieł podczas pracy pieca, tak, aby utworzył się otwór, w który można wsadzić rurę (kol. 2, wiersze 32-36). Rury są podparte „na tylnym końcu kieszeni, na wspornikach wykonanych do tego celu, np. stopnie (odsadzenia) wykonane w tylnej ścianie... [lub] na przednim końcu lub z przodu ściany w tej ścianie... [lub przez umiejscowienie] co najmniej wyżej położonych rur... tak, by spoczywały bezpośrednio na już sformowanych osadach (kol. 2, wiersze 49-55). Dołączony jest skomplikowany układ węży i przewodów do „podawania wody chłodzącej (kol. 3, wiersze 1-10, i fig. 2 ogólnie). Ponadto rury muszą być chłodzone kiedy gorąca przestrzeń jest czynna, dla zapobiegania spaleniu rur i wrzeniu wody (patrz, op. kol. 3, wiersze 14-16 i kol. 1, wiersze 44-51). Podsumowując, wynalazek ten wtedy, gdy gorąca przestrzeń jest wciąż gorąca nie może być po prostu wprowadzany na miejsce w gorącą przestrzeń po uformowaniu się osadów i zastosowany do kontrolowanego detonowania osadów. Rury w zasadzie podczas całego okresu pracy w gorącej przestrzeni i gromadzenia się osadów muszą być stabilnie umiejscowione i stale chłodzone. Ponadto otwory i wsporniki dla rur, same rury, oraz infrastruktura doprowadzania i odprowadzania wody wymagają stałego usytuowania w konkretnej gorącej przestrzeni, co wymaga znaczących przeróbek i przygotowań.

Po drugie, sposób opisany w tym patencie jest niebezpieczny i należy go przeprowadzić szybko dla likwidacji zagrożeń. Przed etapem rozbijania osadów, „rury... opróżnia się” różne zawory, węże, śruby i rury wewnętrzne demontuje się i wyjmuje, a „ładunki wybuchowe wkłada się [do rury]... natychmiast po zakończeniu etapu chłodzenia, aby nie wystąpiło niebezpieczeństwo samodetonacji, ponieważ ładunki wybuchowe nie mogą być zbyt gorące przed etapem wywołania ich kontrolowanego wybuchu (kol. 3, wiersze 17-28). Potem „rury detonuje się natychmiast po zatrzymaniu chłodzenia, przed zakończeniem pracy pieca... (kol. 1, wiersze 49-51). Nie tylko więc nieporęczny jest taki proces opróżniania rur i przygotowania ich do przyjęcia materiałów wybuchowych, ale nadto należy go przeprowadzać w pośpiechu dla uniknięcia niebezpieczeństwa przedwczesnej eksplozji. Natychmiast po ustaniu przepływu chłodziwa, istotne jest odmierzanie czasu, ponieważ rury zaczynają się nagrzewać, i materiały wybuchowe należy umieścić w rurze szybko, i celowo szybko zdetonować, zanim rury nagrzeją się tak bardzo, że materiały wybuchowe w sposób przypadkowy, wybuchną same.

Po trzecie, umieszczenie wcześniejsze rur, jak opisano powyżej, ogranicza rozmieszczanie materiałów wybuchowych, kiedy nadchodzi czas ich detonowania. Materiały wybuchowe muszą być bowiem umieszczane w rurach umieszczonych w konkretnych miejscach. Nie ma możliwości, po uformowaniu się żużla dla uzyskania dostępu do gorącej przestrzeni, dla swobodnego w niej wyboru miejsca do detonacji, dla przemieszczania ładunku wybuchowego na to miejsce bez pośpiechu, a następnie swobodnego i bezpiecznego jego zdetonowania w sposób kontrolowany.

Po czwarte, z opisu wynalazku można wywnioskować, że istnieje co najmniej jeden okres czasu, w którym gorąca przestrzeń musi zostać wyłączona z ruchu. Działanie jej musi zostać wstrzymane dostatecznie długo dla przygotowania i wyposażenia odpowiedniego miejsce do właściwego zastosowania rozwiązania według tego wynalazku, jak opisano powyżej. Ponieważ jednym z celów tego wynalazku jest „uniknięcie.... wyłączenia pieca z działania na okres zbyt długi (kol. 1, wiersze 39-41, wyróżnienie własne), i ponieważ „rury są detonowane natychmiast po zatrzymaniu chłodzenia pod koniec operacji pieca lub tym podobnego (kol. 1, wiersze 49-51, wyróżnienie własne), wydaje się na podstawie tego opisu, że gorąca przestrzeń jest w rzeczywistości wyłączona przynajmniej na jakiś czas przed detonacją, i że kwintesencją wynalazku jest przyspieszenie chłodzenia masy żużla po wyłączeniu, aby można było przyspieszyć detonację bez czekania, aż masa żużla ostygnie w sposób naturalny (patrz. kol. 1, wiersze 33-36), zamiast przeprowadzenia detonacji w czasie pełnej operacji gorącej przestrzeni, bez jakiegokolwiek jej wyłączania z ruchu. Ostatecznie, z powodu wszystkich koniecznych przygotowań miejsca przed zastosowaniem tego wynalazku i w związku z opisanym i pokazanym układem rozmieszczenia rur, wynalazek ten nie wydaje się być użyteczny dla dowolnego rodzaju urządzenia z gorącą przestrzenią, lecz tylko ogranicza się do określonego rodzaju urządzenia z gorącą przestrzenią, które może być łatwo adaptowane dla pomieszczenia ujawnionego poziomego układu rurowego.

W rozwiązaniu opisanym w patencie Luksemburga nr LU 41977 występują problemy podobne do niedogodności rozwiązania według patentu US 2840365. W szczególności wymaga on również znacznego przygotowania i przeróbek miejsca, zanim wynalazek ten może zostać zastosowany;

PL 194 016 B1 po nagromadzeniu się żużla nie ma swobodnego dostępu do gorącej przestrzeni, swobodnego w niej wyboru dogodnego miejsce do detonacji, możliwości przemieszczenia materiału wybuchowego w to miejsce bez pośpiechu i bezpiecznego jego zdetonowania w kontrolowany sposób, ponadto rozwiązanie według tego wynalazku jest ograniczone co do rodzaju urządzeń z gorącą przestrzenią, przystosowanych do zastosowania tego wynalazku.

Jak wynika z opisu patentowego, przed zastosowaniem wynalazku w gorącej przestrzeni obiektu należy wykonać otwór strzałowy (tłumaczenie strony 2, cały drugi akapit). Otwory takie są „wiercone wtedy, kiedy są potrzebne lub wykonane przed uformowaniem zestalonej masy (tłumaczenie akapitu rozpoczynającego się na stronie 1 i kończącego się na stronie 2). Ponieważ urządzenie do realizacji sposobu według wynalazku „zawiera co najmniej jedną rurę, która umożliwia podawanie płynu chłodzącego do dna otworu strzałowego (tłumaczenie strony 2, cały czwarty akapit) i, w jednej, postaci zastosowania wymaga, „płyty utrzymującej umieszczonej na dnie otworu strzałowego” (tłumaczenie akapitu zaczynającego się na stronie 2 i kończącego się na stronie 3), i ponieważ kluczową cechą tego wynalazku jest to, że otwór strzałowy wypełniony jest chłodziwem przed i w czasie wkładania do niej materiałów wybuchowych, z opisu tego można wnioskować, że otwór strzałowy jest zasadniczo pionowy lub przynajmniej częściowo pionowy aby umożliwić zebranie się wody wewnątrz tego otworu strzałowego.

Ponieważ gorąca przestrzeń obiektu musi być wyposażona w otwory strzałowe (ze znaczącą częścią pionową), przed zastosowaniem tego wynalazku, znów nie jest możliwe, w łatwy sposób po akumulacji osadów swobodne dostanie się do nieprzygotowanej gorącej przestrzeni i przeprowadzenie kontrolowanego wybuchu. Ponieważ zarówno chłodziwo jak i materiał wybuchowy muszą być utrzymywane wewnątrz otworów strzałowych, niemożliwe jest dowolne, swobodne przemieszczanie materiałów wybuchowych w gorącej przestrzeni. Mogą być one tylko umieszczone i zdetonowane w wywierconych do tego celu otworach strzałowych. Ze względu na, przynajmniej częściowo, pionowe położenie otworach strzałowych, kąt podejścia do wprowadzenia chłodziwa i materiału wybuchowego jest z konieczności ograniczony. Także z opisu nie wynika jasno, jak wiercone są otwory strzałowe wydaje się, że wymaga to jakiegoś czasu zamknięcia kotła i/lub zakłócenia jego pracy.

Wreszcie, w obu rozwiązaniach według powyżej przytoczonych patentów, elementy, które zawierają chłodziwo (rury w US 2840 365 i otwory strzałowe w LU 41 997) znajdują się w gorącej przestrzeni i kiedy przychodzi czas odżużlania są już bardzo gorące. Celem obu tych patentów jest ochłodzenie tych elementów przed wprowadzeniem materiałów wybuchowych. W US 2840 365 osiąga się to dzięki stałemu chłodzeniu rur w ciągu całej operacji gorącej przestrzeni, co bardzo zakłóca tą operację i wymaga znaczącego przygotowania i modyfikacji gorącej przestrzeni. Natomiast w LU 41 977 powiedziano wyraźnie, że „zgodnie ze wszystkimi jego postaciami realizacji, urządzenie jest wkładane na swoje miejsce bez ładunku w celu chłodzenia otworu strzałowego przez parę godzin wtryskowym płynem (tłumaczenie str. 4 cały ostatni akapit, wyróżnienia własne). Pożądane byłoby całkowite pominięcie okresu studzenia i zaoszczędzenie czasu w procesie odżużlania i, po prostu, wprowadzenie chłodzonych materiałów wybuchowych, zgodnie z życzeniem, bez żadnej potrzeby adaptacji kotła, a następnie zdetonowanie ochłodzonego materiału wybuchowego w sposób kontrolowany, po jego właściwym umieszczeniu w pożądanym miejscu detonacji. Ponadto nie ulega wątpliwości, że zastosowanie rozwiązania według patentu LU 41 977 ograniczone jest wyłącznie do takich gorących przestrzeni, w których można wykonać otwory strzałowe, co wydaje się eliminować wiele rodzajów urządzeń wymiany ciepła, w których niełatwe jest wykonanie odpowiednich otworów.

Z publikacji międzynarodowej WO 98/31975 znany jest sposób odżużlania wybuchowego w ruchu gorącego urządzenia do wymiany ciepła, w którym chłodzi się urządzenie wybuchowe za pomocą ciekłych środków chłodzących. W rozwiązaniu tym mocuje się co najmniej jedno chłodzące urządzenie, i urządzenie wybuchowe przez nie chłodzone, do środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, przykłada się siłę do środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, a tym samym swobodnie przemieszcza się co najmniej jedno chłodzące urządzenie i urządzenie wybuchowe w dowolnie pożądane miejsce wewnątrz gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, a w szczególności w położenie właściwe dla odżużlania, a w tym samym czasie chłodzi się urządzenie wybuchowe, a w żądanym momencie detonuje się wybuchowe urządzenie.

Z publikacji międzynarodowej WO 98/31975 znany jest ponadto układ do odżużlania wybuchowego w ruchu urządzenia do wymiany ciepła, obejmujący urządzenie wybuchowe i co najmniej jedno chłodzące urządzenie do chłodzenia urządzenia wybuchowego. W rozwiązaniu tym występują także środki ustawcze osłony i materiału wybuchowego z co najmniej jednym chłodzącym urządzeniem,

PL 194 016 B1 i urządzeniem wybuchowym, przez nie chłodzonym, umocowanym za pomocą środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, do swobodnego przemieszczania co najmniej jednego chłodzącego urządzenia i chłodzonego urządzenia wybuchowego w dowolnie pożądane miejsce wewnątrz gorącego urządzenia, a w szczególności w położenie właściwe dla odżużlania w czasie, gdy chłodzone jest urządzenie wybuchowe, oraz środki do żądanego detonowania wybuchowego urządzenia.

W trakcie użytkowania rozwiązania według WO 98/31975 okazało się jednak, że w praktyce chłodzenie urządzenia wybuchowego za pomocą ciekłych środków chłodzących jest niedogodne i niezbyt bezpieczne z uwagi na gwałtowną przemianę wody w parę.

Zadaniem wymagającym rozwiązania byłoby opracowanie takiego układu i sposobu, które umożliwiałyby bezpieczniejsze kontrolowane użycie materiałów wybuchowych w ruchu, bez potrzeby wyłączania kotła w trakcie procesu odżużlania. Dzięki możliwości pozostawienia kotła, lub podobnego urządzenia do wymiany ciepła w ruchu podczas wybuchowego odżużlania można zaoszczędzić cenny czas produkcyjny urządzeń spalających paliwa.

Zatem pożądane jest zapewnienie układu i sposobu, w których można by stosować materiały wybuchowe do czyszczenia kotła, pieca, skrubera, lub innego urządzenia do wymiany ciepła, lub spalania, bez potrzeby wyłączenia tego urządzenia, tym samym umożliwiając pozostawienie tego urządzenia w stanie pracy podczas odżużlania.

Ponadto pożądane jest zaoszczędzenie cennego czasu produkcyjnego poprzez wyeliminowanie potrzeby wyłączania urządzenia, które ma być czyszczone.

Pożądane jest także zwiększenie bezpieczeństwa personelu i konstrukcji poprzez umożliwienie, by wybuchowe czyszczenie w ruchu przebiegało w sposób bezpieczny i kontrolowany.

Sposób odżużlania wybuchowego w ruchu gorącego urządzenia do wymiany ciepła, w którym chłodzi się urządzenie wybuchowe za pomocą nieciekłych środków chłodzących, szczególnie gdy urządzenie wybuchowe znajduje się w dowolnym pożądanym miejscu wewnątrz gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, zapobiegając detonowaniu wybuchowego urządzenia przez ciepło z gorącego wnętrza przed czasem, w którym pożądane jest kontrolowane detonowanie tego wybuchowego urządzenia, mocuje się co najmniej jedno chłodzące urządzenie, i urządzenie wybuchowe przez nie chłodzone, do środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, przykłada się siłę do środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, a tym samym swobodnie przemieszcza się co najmniej jedno chłodzące urządzenie i urządzenie wybuchowe w dowolnie pożądane miejsce wewnątrz gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, a w szczególności w położenie właściwe dla odżużlania, a w tym samym czasie chłodzi się urządzenie wybuchowe, a w żądanym momencie detonuje się wybuchowe urządzenie, według przedmiotowego wynalazku charakteryzuje się tym, że przeprowadza się goza pomocą co najmniej jednego chłodzącego urządzenia zawierającego co najmniej jedną chłodzącą osłonę z kolejną izolującą jedną z chłodzących osłon, tak, że izoluje się urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, zapobiegając przegrzaniu, to jest chłodzi się urządzenie wybuchowe za pomocą zewnętrznej warstwy izolacyjnej, z co najmniej jedną warstwą, co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie, którą izoluje się jedną z chłodzących osłon, przy czym korzystnie stosuje się co najmniej jedno chłodzące urządzenie zawierające co najmniej jedną chłodzącą osłonę zawierające z kolei izolującą jedną z chłodzących osłon, i wytwarza się urządzenie wybuchowe poprzez zaniknięcie materiału wybuchowego wewnątrz żaroodpornego futerału do materiałów wybuchowych, stanowiącego futerał jednej z chłodzących osłon, a tym samym izoluje się i zapobiega się przegrzaniu materiału wybuchowego następnie umieszcza się spłonkę zapłonową wewnątrz zagłębienia zapalnika żaroodpornego futerału, dostatecznie oddalonego od zewnętrznej powierzchni urządzenia wybuchowego i futerału, a tym samym izoluje się i zapobiega przegrzaniu spłonki zapłonowej.

Korzystnie ponadto izoluje się urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia w ruchu do wymiany ciepła, zapobiegając przegrzaniu, a więc chłodząc urządzenie wybuchowe poprzez odbijanie ciepła przenikającego zewnętrzną warstwę izolacyjną na zewnątrz od urządzenia wybuchowego za pomocą wewnętrznej warstwy izolacyjnej, jednej z izolacyjnych chłodzących osłon, zawierającej co najmniej jeden materiał odbijający ciepło.

Zwykle ponadto izoluje się urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia w ruchu do wymiany ciepła, zapobiegając przegrzaniu, a więc chłodząc urządzenie wybuchowe za pomocą niepalnej masy izolacji z włókien wewnątrz izolacyjnej jednej z chłodzących osłon.

Korzystnie niepalną masę izolacji z włókien stanowi co najmniej jeden materiał izolujący cieplnie, który wybiera się z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce,

PL 194 016 B1 i surowe, amorficzne włókna krzemionkowe, tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

Korzystnie wybiera się co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

Korzystnie też wybiera się co najmniej jeden materiał odbijający ciepło z grupy materiałów odbijających ciepło, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina aluminiowa, tkanina krzemionkowa, tkanina z włókien szklanych, tkanina ceramiczna i tkanina ze stali nierdzewnej.

Materiał wybuchowy umieszcza się korzystnie w nieodpornym na ciepło opakowaniu, a nieodporne na ciepło opakowanie z materiałem wybuchowym zamyka się wewnątrz żaroodpornego futerału.

Ponadto korzystnie wybiera się co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie, żaroodpornego futerału spośród grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

Korzystnie izoluje się urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, i w ten sposób zapobiega się jego przegrzaniu, to jest chłodzi się urządzenie wybuchowe, poprzez odbijanie ciepła przenikającego zewnętrzną warstwę izolacyjną na zewnątrz od urządzenia wybuchowego, za pomocą wewnętrznej warstwy izolacyjnej, jednej z izolacyjnych chłodzących osłon, zawierającej co najmniej jeden materiał odbijający ciepło.

Układ do odżużlania wybuchowego w ruchu urządzenia do wymiany ciepła, obejmujący urządzenie wybuchowe, co najmniej jedno chłodzące urządzenie do chłodzenia urządzenia wybuchowego za pomocą gazowych, izolacyjnych albo osłonowych środków chłodzących, szczególnie, gdy urządzenie wybuchowe znajduje się w dowolnym pożądanym miejscu wewnątrz gorącego urządzenia do wymiany ciepła znajdującego się w ruchu, zapobiegające detonowaniu przez ciepło z gorącego wnętrza urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, wybuchowego urządzenia przed czasem, w którym pożądane jest kontrolowane detonowanie wybuchowego urządzenia, środki ustawcze osłony i materiału wybuchowego z co najmniej jednym chłodzącym urządzeniem, i urządzeniem wybuchowym, przez nie chłodzonym, umocowanym za pomocą środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, do swobodnego przemieszczania co najmniej jednego chłodzącego urządzenia i chłodzonego urządzenia wybuchowego w dowolnie pożądane miejsce wewnątrz gorącego urządzenia, a w szczególności w położenie właściwe dla odżużlania w czasie, gdy chłodzone jest urządzenie wybuchowe, oraz środki do żądanego detonowania wybuchowego urządzenia, według przedmiotowego wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej jedno chłodzące urządzenie zawierające co najmniej jedną chłodzącą osłonę zawiera nadto, izolującą, jedną z chłodzących osłon, która zawiera zewnętrzną warstwę izolacyjną, z co najmniej jedną warstwą co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie, izolującą urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, dla zapobiegania przegrzaniu, to jest chłodzenia urządzenia wybuchowego, a co najmniej jedna z chłodzących osłon zawiera korzystnie żaroodporny futerał do materiałów wybuchowych, stanowiący futerał jednej z chłodzących osłon, a ponadto posiada wgłębienie zapalnika dostatecznie oddalone od zewnętrznej powierzchni urządzenia wybuchowego i futerału, dla zapewnienia właściwej izolacji cieplnej spłonce zapłonowej, umieszczonej wewnątrz wgłębienia zapalnika, oraz ma materiał wybuchowy otoczony przez żaroodporny futerał, a przez to izolowany i zabezpieczony przed przegrzaniem.

Korzystnie izolująca jedna z chłodzących osłon posiada ponadto wewnętrzną warstwę izolacyjną zawierającą co najmniej jeden materiał odbijający ciepło, dodatkowo izolujący urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, co dodatkowo zapobiega przegrzaniu, chłodzącą urządzenie wybuchowe, poprzez odbijanie ciepła przenikającego przez zewnętrzną warstwę izolacyjną, na zewnątrz od urządzenia wybuchowego.

PL 194 016 B1

Korzystnie układ ten zawiera wewnątrz izolującej jednej z chłodzących osłon niepalną masę izolacji z włókien dodatkowo izolującą urządzenie wybuchowe od ciepła z gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, dodatkowo zapobiegającą przegrzaniu chłodząc urządzenie wybuchowe.

Co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie stanowi korzystnie warstwa utworzona z materiału wybranego z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

Co najmniej jeden materiał odbijający ciepło jest korzystnie materiałem wybranym z grupy materiałów odbijających ciepło, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina aluminiowa, tkanina krzemionkowa, tkanina z włókien szklanych, tkanina ceramiczna i tkanina ze stali nierdzewnej.

Niepalna masa izolacji z włókien obejmuje korzystnie co najmniej jeden materiał izolujący cieplnie wybrany z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak amorficzne włókna krzemionkowe, tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

Układ zawiera ponadto korzystnie nieodporne na ciepło opakowanie dla materiałów wybuchowych, otaczające materiał wybuchowy, przy czym nieodporne na ciepło opakowanie i materiał wybuchowy otoczone są żaroodpornym futerałem.

Korzystnie żaroodporny futerał zawiera co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie wybranego z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane i niepoddane obróbce takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

Korzystnie co najmniej izolująca jedna z chłodzących osłon posiada urządzenie do dostarczania chłodziwa, dostarczające gazowe chłodziwo do urządzenia wybuchowego dla chłodzenia chłodziwem tego urządzenia wybuchowego, przy czym korzystnie gazowe chłodziwo stanowi powietrze.

Korzystnie urządzenie do dostarczania chłodziwa stanowi półprzepuszczalna membrana do stałego przepływu gazowego chłodziwa do wnętrza, przez i na zewnątrz, z chłodzącej osłony, dla chłodzenia urządzenia wybuchowego.

Korzystnie urządzenie do dostarczania chłodziwa zawiera chłodzącą osłonę zawierającą ponadto zawór spustowy stałego przepływu gazowego chłodziwa do wnętrza, przez i na zewnątrz, z chłodzącej osłony, dla chłodzenia urządzenia wybuchowego.

Przedmiotowy wynalazek, zarówno w kategorii sposobu jak i w kategorii układu, wraz z dalszymi jego cechami i zaletami, zostanie bliżej objaśniony w przykładach wykonania na podstawie rysunku, na którym fig. 1 przedstawia, w korzystnym wykonaniu, układ stosowany do realizacji wybuchowego czyszczenia urządzenia spalającego paliwo, w stanie kiedy jest w ruchu, fig. 2 przedstawia układ z fig. 1 rozłożony na elementy podstawowe, dla ilustracji sposobu w jaki ten układ jest zestawiany do jego wykorzystania, fig. 3 przedstawia zastosowanie przedmiotowego układu do czyszczenia, w ruchu, urządzenia spalającego paliwo lub do spopielania, fig. 4 przedstawia, alternatywne korzystne wykonanie przedmiotowego wynalazku, które zmniejsza ciężar chłodziwa i zwiększa kontrolę jego przepływu, z zastosowaniem zdalnego zapłonu, fig. 5 przedstawia zastosowanie żaroodpornych materiałów izolacyjnych dla osłony urządzenia wybuchowego stosowanego do czyszczenia wybuchowego w ruchu, w zastępstwie lub oprócz wyżej wymienionego chłodziwa ciekłego lub gazowego, a fig. 6 przedstawia, w widoku perspektywicznym, zespół żaroodpornego ładunku wybuchowego stosowanego do wybuchowego czyszczenia w ruchu w zastępstwie lub oprócz wykonań z fig. od 1 do 5.

Figura 1 przedstawia korzystne wykonanie podstawowego układu stosowanego do czyszczenia w ruchu urządzenia spalającego paliwo takiego jak kocioł, piec, podobnego urządzenia do wymiany ciepła lub urządzenia do spopielania, a poniższe omówienie opisuje związany z nim sposób takiego czyszczenia w ruchu.

PL 194 016 B1

Czyszczenie urządzenia spalającego paliwo i/lub spopielającego prowadzi się zazwyczaj za pomocą urządzenia wybuchowego 101, takiego jak laska materiału wybuchowego, inne urządzenie albo układ wybuchowy (ale nieograniczone do tych postaci), umieszczonego odpowiednio wewnątrz urządzenia, a następnie detonowanego tak, że fale uderzeniowe z wybuchu powodują oderwanie się żużla i podobnych osadów od ścian, rur i innych elementów tego urządzenia. Urządzenie wybuchowe101 detonowane jest za pomocą standardowej spłonki zapłonowej 102, lub podobnego urządzenia zapłonowego, które wywołuje kontrolowany wybuch w pożądanym momencie, pod wpływem sygnału, który jest wysyłany ze standardowego inicjatora 103 przez wykwalifikowanego operatora.

Jednakże, przeprowadzenie czyszczenia wybuchowego w ruchu, tj. bez potrzeby wyłączenia lub ochłodzenia urządzenia wymaga wyeliminowania dwu problemów które występują w dotychczasowym stanie techniki. Pierwszy z nich wynika stąd, że, ponieważ materiały wybuchowe są wrażliwe na ciepło, umieszczenie materiału wybuchowego w gorącym piecu może spowodować przedwczesny, niekontrolowany wybuch zagrażający zarówno urządzeniu jak i personelowi wokół miejsca wybuchu. Stąd, konieczne jest znalezienie sposobu chłodzenia urządzenia wybuchowego 101 w czasie, kiedy jest ono umieszczane w pracującym urządzeniu i przygotowywane do zdetonowania. Po drugie, niemożliwe jest fizyczne wejście człowieka do pracującego pieca lub kotła dla umieszczenia ładunku wybuchowego, ze względu na bardzo wysoką temperaturę. Stąd, konieczne jest wynalezienie środków do umieszczania ładunku wybuchowego, którymi można manipulować i sterować z zewnątrz paleniska lub pieca.

Zgodnie z wynalazkiem właściwe chłodzenie urządzenia wybuchowego 101 realizuje chłodząca osłona 104, która całkowicie otacza urządzenie wybuchowe 101. Podczas pracy urządzenia, w jego korzystnym wykonaniu, do chłodzącej osłony 104 pompuje się chłodziwo, które utrzymuje urządzenie wybuchowe 101 w stanie ochłodzonym przed osiągnięciem stanu gotowości do detonacji. Ze względu na bezpośredni kontakt pomiędzy chłodziwem i urządzeniem wybuchowym 101, urządzenie wybuchowe 101 posiada wodoodporną obudowę, idealnie wykonaną z tworzywa sztucznego lub podobnego materiału, która zawiera właściwy materiał wybuchowy w postaci proszku lub innej.

W korzystnym wykonaniu, zamiast cieczy chłodzącej są stosowane powietrze i/lub inne gazy. Korzystne jest przepuszczanie przez to urządzenie powietrza o temperaturze pokojowej. Dla dostarczania i przepuszczania powietrza przez urządzenie wybuchowe 101 korzystne jest użycie standardowej, powszechnie sprzedawanej sprężarki (nie pokazanej na rysunku). Alternatywnie, można przepuszczać ochłodzone lub oziębione powietrze z przenośnego klimatyzatora przez urządzenie wybuchowe 101, przy czym powietrze jest sprężane przez klimatyzator lub przez oddzielną sprężarkę. Rozważa się też przepuszczanie wokół urządzenia wybuchowego 101 w podobny sposób jak powietrze, jednego z gazów niepalnych, takich jak azot, lub dowolny inny gaz obojętny taki, jak dwutlenek węgla, halogenek węgla, hel lub inny, przy czym przez określenia „gaz lub „gazowy, w tym zgłoszeniu należy rozumieć powietrze i inne gazy mieszane, które z chemicznego punktu widzenia stanowią mieszaninę dwóch lub większej liczby chemicznie odrębnych gazów.

Dla właściwego chłodzenia osłony 104 ważne jest zapewnienie ciągłego przepływu chłodziwa, ciekłego lub gazowego, wokół urządzenia wybuchowego 101. Aby to osiągnąć, chłodząca osłona 104, w korzystnym wykonaniu, stanowi półprzepuszczalną membranę, która umożliwia wypływ ciekłego lub gazowego chłodziwa z dość dokładnie kontrolowaną prędkością. Może ona posiadać szereg przebitych przez nią małych perforacji lub może być wykonana z dowolnego półprzepuszczalnego materiału membranowego, odpowiedniego dla opisanej tu funkcji przepuszczania chłodziwa. Cecha półprzepuszczalności zaznaczona jest na rysunku wieloma małymi kropkami 105 rozrzuconymi na całej powierzchni osłony 104, jak pokazano na fig. 1. Alternatywnie, lub oprócz mikrootworów membrany 105, chłodząca osłona 104 może zawierać jednokierunkowy, cieczowy lub gazowy, zawór upustowy 130 dla obniżenia nadmiarowego ciśnienia cieczy lub gazu wewnątrz chłodzącej osłony 104. Zawór upustowy 130 może być połączony z opcjonalnym przewodem obiegu powrotnego (niepokazanym), który umożliwia usuwanie zużytego chłodziwa z osłony 104 i jego powtórne użycie lub regenerację.

Chłodząca osłona 104 połączona jest swoim otwartym końcem (otwór wejściowy chłodziwa) z rurą wprowadzania chłodziwa 106, poprzez złącze 107 osłony 104. Jak pokazano na rysunku, złącze 107 osłony 104 stanowi element stożkowy trwale połączony z rurą wprowadzenia chłodziwa 106, który ponadto posiada standardowy gwint 108. Chłodząca osłona 104, na swoim otwartym końcu, posiada przymocowaną na stałe końcówkę gwintowaną (pokazaną, ale nie oznaczoną odnośnikiem na fig. 2), z odpowiednim gwintem, która łatwo wkręca się w gwint 108 złącza 107. Chociaż fig. 1 przedstawia gwintowe połączenie jako wybrany środek do łączenia chłodzącej osłony 104 z rurą

PL 194 016 B1 wprowadzenia chłodziwa 106, możliwą i oczywistą alternatywę może stanowić dowolny rodzaj zacisku, i wiele innych środków do łączenia, które są znane każdemu przeciętnemu fachowcowi w tej dziedzinie, i należy przyjąć, że takie zastąpienie innym środkiem do łączenia chłodzącej osłony 104 z rurą wprowadzenia chłodziwa 106 jest także w całości objęte zakresem przedmiotowego rozwiązania i związanych z nim zastrzeżeń.

Rura wprowadzenia chłodziwa 106, w obszarze objętym osłoną 104, zawiera ponadto szereg doprowadzających chłodziwo otworów 109, bliźniacze obejmy pierścieniowe 110 i, opcjonalną, płytkę oporową 111. Urządzenie wybuchowe 101 ze spłonką zapłonową 102 przymocowane jest do jednego końca łącznika wybuchowego 112 o postaci podobnej do kija od szczotki, z łącznikiem 113 mocującym ładunek wybuchowy do łącznika wybuchowego 112, którym przykładowo może być taśma samoprzylepna, drut, sznur, lub dowolny inny środek, który zapewnia bezpieczne połączenie. Drugi koniec łącznika wybuchowego 112 przesunięty jest przez bliźniacze obejmy pierścieniowe 110 i opiera się o płytkę oporową 111, jak pokazano na rysunku. Łącznik wybuchowy 112 może być w tym miejscu, opcjonalnie, dodatkowo zabezpieczony, na przykład za pomocą śruby 114, przechodzącej zarówno przez łącznik wybuchowy 112 jak i rurę wprowadzania chłodziwa 106, oraz za pomocą skrzydełkowej nakrętki 115 jak pokazano na rysunku. Podczas, gdy obejmy pierścieniowe 110, płytka oporowa 111, oraz śruba 114 i nakrętka 115 zapewniają jeden ze sposobów zamocowania łącznika wybuchowego 112 do rury wprowadzania chłodziwa 106, przeciętny znawca może mieć na myśli wiele sposobów połączenia takiego łącznika wybuchowego 112 z rurą wprowadzenia chłodziwa 106, przy czym wszystkie te sposoby należy przyjąć, że są objęte zakresem przedmiotowego wynalazku i związanych z nim zastrzeżeń. Długość łącznika wybuchowego 112 może być różna, jednakże, dla uzyskania optymalnej efektywności, powinien on utrzymywać urządzenie wybuchowe 101 w przybliżeniu 0,5 do 1m od zakończenia rury wprowadzenia chłodziwa 106, które posiada otwory 109, co, ponieważ korzystne jest ponowne wykorzystanie tej samej rury wprowadzenia chłodziwa 106 i jej części, minimalizuje możliwe jej uszkodzenia, wynikłe na skutek wybuchu urządzenia wybuchowego 101. Zmniejsza to także fale uderzeniowe przesyłane wstecz rurą wprowadzenia chłodziwa 106 w kierunku operatora.

W opisanym układzie, nieciekłe chłodziwo, takie jak gazowe chłodziwo np. sprężone powietrz, po wejściu z lewej strony do rury wprowadzenia chłodziwa 106, jak pokazano na fig. 1, przechodzi przez rurę wprowadzenia chłodziwa i wychodzi z rury wprowadzenia chłodziwa 106, w sposób pokazany kierunkowymi strzałkami przepływu 116. Po wyjściu z rury wprowadzenia chłodziwa 106 otworami 109 chłodziwo wchodzi do wnętrza chłodzącej osłony 104 i zaczyna ją napełniać i rozszerzać. W czasie napełniania chłodzącej osłony 104 chłodziwo wchodzi w kontakt z urządzeniem wybuchowym 101 i chłodzi je. Ponieważ chłodząca osłona 104 jest półprzepuszczalna ze względu na mikrootwory membrany 105 i/lub zawiera zawór upustowy 130, chłodziwo wychodzi z chłodzącej osłony 104, po jej wypełnieniu, co pokazano strzałkami wypływu 116a. Wprowadzenie pod ciśnieniem nowego chłodziwa do rury wprowadzenia chłodziwa 106 w połączeniu z wyjściem gazu z półprzepuszczalnej chłodzącej osłony 104 przez mikrootwory membrany 105 i/lub przez zawór upustowy 130 zapewnia uzyskanie ciągłego i stabilnego dopływu chłodziwa do urządzenia wybuchowego 101.

Cały zespół chłodząco-czyszczący 11 opisany powyżej, jest połączony z zespołem zasilająco - ustawczym 12 w sposób następujący. Kiedy zastosowane chłodziwo stanowi, na przykład, ciecz w postaci zwykłej wody, wąż 121 z wodą (na przykład standardowy wąż pożarniczy i wodociągowy ¾ typu Chicago) połączony jest przewodem dostarczania chłodziwa 122 (np. rurą) za pomocą dowolnej złączki 123, do łączenia węży. Woda chłodząca płynie pod ciśnieniem wężem 121, jak pokazano strzałką 120. Koniec przewodu dostarczania chłodziwa 122, po strome przeciwnej do węża 121 zawiera środki łączące takie, jak gwint śrubowy 129, który łączy się z odpowiadającym mu gwintem końcówki 117 rury wprowadzenia chłodziwa 106. Oczywiście, dopuszczalne są dowolne środki znane przeciętnemu znawcy służące do połączenia przewodu dostarczania chłodziwa 122 i rury wprowadzania chłodziwa 106 w sposób sugerowany strzałką 125 na fig. 1, takiego, że chłodziwo może przepływać z węża 121 przewodem dostarczania chłodziwa 122 do rury wprowadzenia chłodziwa 106 i ostatecznie do chłodzącej osłony 104, przy czym są one uwzględnione w przedmiotowym wynalazku i jego zastrzeżeniach. Kiedy stosowanym chłodziwem jest gaz, taki jak powietrze, układ jest zasadniczo taki sam jak dla ciekłego chłodziwa, jednakże źródłem chłodziwa są wtedy standardowa sprężarka, klimatyzator lub inne stosowne środki zapewniające dostarczanie sprężonego gazu do przewodu dostarczania chłodziwa 122. Różne rury i przewody układu gazowego mogą się różnić od odpowiednich przewodów układu cieczowego, ze względu na ich przystosowanie do gazu, ale zasadnicze aspekty

PL 194 016 B1 dotyczące szeregowego połączenia odpowiednich rur i przewodów dla dostarczania chłodziwa do chłodzącej osłony 104 i urządzenia wybuchowego 101 pozostają te same.

Wybuch uzyskuje się dzięki elektrycznemu połączeniu spłonki zapłonowej 102 z inicjatorem 103. Połączenie takie uzyskuje się poprzez połączenie inicjatora 103 z parą przewodów 126, łączącą się z drugą parą przewodów 118, z kolei połączoną z parą przewodów spłonki 119. Para przewodów spłonki 119 jest ostatecznie połączona ze spłonką zapłonową 102. Para przewodów 126 wchodzi do przewodu dostarczania chłodziwa 122, od inicjatora 103, przez wejściówkę przewodów 127, jak pokazano, a następnie przebiega wnętrzem przewodu dostarczania chłodziwa 122, aż do wyjścia z niego końcem skierowanym w stronę ładunku (wejściówka przewodów 127 może być skonstruowana w dowolny sposób, oczywisty dla przeciętnego znawcy, o ile tylko umożliwia wejście pary przewodów 126 do przewodu dostarczania chłodziwa, bez znaczących wycieków chłodziwa). Druga para przewodów 118 przebiega wewnątrz rury wprowadzenia chłodziwa 106,a para przewodów spłonki 119 otoczona jest chłodzącą osłoną 104, jak pokazano. Tak więc, po włączeniu inicjatora 103 przez operatora, prąd elektryczny płynie wprost do spłonki zapłonowej 102 detonując urządzenie wybuchowe 101.

Podczas, gdy fig. 1 przedstawia elektryczny zapłon spłonki zapłonowej 102 i urządzenia wybuchowego 101 poprzez materialne połączenie przewodami przewodzącymi sygnały elektryczne, należy przyjąć, że także każdy alternatywny środek do wywołania detonacji, znany przeciętnemu znawcy może być także zastosowany, i będzie on objęty przedmiotowym wynalazkiem i związanymi z nim zastrzeżeniami. Tak więc, na przykład, detonacja poprzez zdalne sterowanie połączeniem sygnałowym pomiędzy inicjatorem 103 i spłonką zapłonową 102 (które opisane zostaną przy omawianiu fig. 4), eliminujące potrzebę przewodów 126, 118 i 119 jest jak najbardziej alternatywnym korzystnym wykonaniem dla uzyskania detonacji. Podobnie wstrząs nieelektryczny (tj. uderzenie) i detonacja za pomocą urządzenia wrażliwego na ciepło mogą także być zastosowane, i będą mieścić się w zakresie istoty i zakresu zastrzegania przedmiotowego wynalazku.

Jakkolwiek jako chłodziwo do układu według przedmiotowego wynalazku można wpompować dowolną ciecz lub gaz, to korzystnym ciekłym chłodziwem jest zwykła woda, tak jak korzystnym gazowym chłodziwem jest zwykłe powietrze atmosferyczne. Są one tańsze od innych chłodziw, spełniają konieczne wymogi właściwego chłodzenia i są łatwo dostępne w każdym miejscu, które posiada wodę pod ciśnieniem lub sprężone powietrze, które mogą być doprowadzone do tego układu. Pomimo preferencji dla zwykłego powietrza, uznaje się, że można stosować wiele innych rodzajów chłodziwa znanych przeciętnemu znawcy, a wszystkie takie chłodziwa będą objęte zakresem ochrony wynalazku zgodnym z zastrzeżeniami.

Sposób według wynalazku, zgodnie z którym urządzenie do czyszczenia w ruchu, omawiane powyżej, montuje się przed jego zastosowaniem, a następnie jest stosowane, zostanie objaśniony na podstawie rysunku, na którym fig. 2 przedstawia korzystne wykonanie urządzenia z fig. 1 w stanie przed jego złożeniem kiedy jest rozłożone na swoje elementy podstawowe. Urządzenie wybuchowe 101 łączy się ze spłonką zapłonową 102, z którą z kolei łączy się z jednej strony końce pary przewodów spłonki 119. Zespół ten mocuje się do jednego końca łącznika wybuchowego 112 przy wykorzystaniu środków mocujących w postaci łącznika 113, takiego jak taśma samoprzylepna, drut, sznur itp., jak podano wcześniej i pokazano na fig. 1. Drugi koniec łącznika wybuchowego 112 przesuwa się przez bliźniacze obejmy pierścieniowe 110 rury wprowadzania chłodziwa 106, aż do jego oparcia się o płytkę oporową 111, co również omówiono wcześniej i pokazano na fig. 1. Do dalszego mocowania łącznika wybuchowego 112 do rury wprowadzenia chłodziwa 106 można zastosować śrubę 114 i nakrętkę 115, lub inne oczywiste środki. Drugą parę przewodów 118 łączy się z pozostałymi końcami pary przewodów spłonki 119 dla zapewnienia połączenia elektrycznego między nimi. Po zakończeniu powyższego montażu, chłodzącą osłonę 104, zawierającą mikrootwory membranę 105 i/lub zawór upustowy 130, nasuwa się całkowicie na zamontowany układ i łączy ze złączem 107 przy wykorzystaniu gwintu 108, zacisku, lub innych oczywistych środków, jak opisano wcześniej i pokazano na fig. 1.

Prawostronne (na fig. 2) końcówki pary przewodów 126 łączy się z pozostałymi końcami drugiej pary przewodów 118, co zapewnia połączenie elektryczne między nimi. Rura wprowadzenia chłodziwa 106 złączona jest wtedy z jednym końcem przewodu dostarczania chłodziwa 122, co także omówiono na podstawie fig. 1, a następnie z wężem 121, z drugiej strony, co zamyka instalację doprowadzenia chłodziwa. Inicjator 103 łączy się z pozostałymi końcami pary przewodów 126 tworząc połączenie elektryczne między nimi i zamykając obwód elektryczny między inicjatorem 103 i spłonką zapłonowa 102.

PL 194 016 B1

Po wykonaniu wszystkich połączeń, opisanych powyżej, urządzenie do czyszczenia w ruchu jest w pełni zmontowane w postaci, jak pokazano na fig. 1.

Na fig. 3 pokazano zastosowanie w pełni zmontowanego urządzenia do czyszczenia w ruchu, do czyszczenia urządzenia spalającego paliwo 31 takiego jak kocioł, piec, skruber, spalarnia itp., a właściwie do dowolnego urządzenia, w którym można zastosować czyszczenie wybuchowe. Po złożeniu urządzenia, jak opisano na podstawie fig. 2, rozpoczyna się przepływ 120, ciekłego lub gazowego chłodziwa, wężem 121. Chłodziwo przechodzi przewodem dostarczania chłodziwa 122 i rurą wprowadzania chłodziwa 106, wychodzi z niej otworami 109 i wypełnia chłodzącą osłonę 104 zapewniając przepływ chłodziwa (tj. wody lub powietrza) w otoczeniu urządzenia wybuchowego 101. Przykładowo, optymalne prędkości przepływu dla wody wynoszą w przybliżeniu 80 do 320 litrów na minutę, a dla powietrza w przybliżeniu 130 do 270 litrów na minutę przy ciśnieniu 0,15 do 1,35 MPa, zależnie od temperatury na zewnątrz urządzenia.

Po ustaleniu przepływu cieczy lub gazu i utrzymywaniu urządzenia wybuchowego 101 w stanie ochładzanym, cały zespół chłodząco-czyszczący 11 przez wejściowy otwór 32 taki jak właz, otwór manipulacyjny, drzwi itp., umieszcza się w urządzeniu 31 w ruchu, podczas gdy zespół zasilającoustawczy 12 pozostaje na zewnątrz tego urządzenia. W pobliżu miejsca połączenia zespołu chłodząco-czyszczącego 11z zespołem zasilająco-ustawczym 12 rura wprowadzania chłodziwa 106 lub przewód dostarczania chłodziwa 112 opiera się o dno wejściowego otworu 32, co oznaczono w przybliżeniu jako punkt podparcia 33. Ponieważ ciekłe chłodziwo pompowane przez chłodzącą osłonę 104 dodaje dość duży ciężar do zespołu chłodząco-czyszczącego 11 (i trochę do zespołu zasilającoustawczego 12) na zespół zasilająco-ustawczy 12 wywiera się siłę 34, przy czym punkt podparcia 33 pracuje tak, jak punkt podparcia wahliwego. Przykładając odpowiednią siłę 34 i stosując punkt podparcia 33 jako punkt podparcia wahliwego, operator swobodnie przemieszcza i ustawia urządzenie wybuchowe 101 w pożądanym położeniu wewnątrz urządzenia 31 w ruchu. Możliwe jest umieszczenie w punkcie podparcia 33 podpory podparcia wahliwego (niepokazanej) dla większej stabilności tego podparcia i dla ochrony dna wejściowego otworu 32 przed znacznymi naciskami w tym punkcie. W czasie ustawiania, nowe (chłodniejsze) chłodziwo stale doprowadza się do układu podczas, gdy stare (cieplejsze) chłodziwo, które zostało ogrzane przez urządzenie w ruchu wypływa przez półprzepuszczalną chłodzącą osłonę 104 i/lub zawór upustowy 130 tak, że stały przepływ chłodziwa przez układ zapewnia utrzymywanie urządzenia wybuchowego 101 w stanie ochłodzonym. Dla chłodziwa gazowego, dodawany przez chłodziwo ciężar nie stanowi problemu. Ostatecznie, kiedy operator ustawi już urządzenie wybuchowe 101 w pożądanym położeniu, włącza się inicjator 103 dla zainicjowania wybuchu. Wybuch wywołuje fale uderzeniowe w obszarze 35, które czyszczą i odżużlają ten obszar kotła, lub podobnego urządzenia, podczas gdy urządzenie to (np. kocioł) jest gorące i w ruchu (nie wyłączone z linii produkcyjnej).

Używane tu określenie „środki do ustawiania osłony i ładunku wybuchowego powinno być rozumiane jako takie, które odnosi się do dowolnych środków, które mogą być oczywiste dla przeciętnego znawcy i zastosowane przez niego do przemieszczenia chłodzącej osłony 104 i chłodzonego urządzenia wybuchowego 101 wewnątrz urządzenia 31 w ruchu do położenia kontrolowanego wybuchu. Jak ujawniono powyżej środki do ustawiania osłony i ładunku wybuchowego obejmują elementy oznaczone na rysunku jako 12, 106 i 112, ale należy wyraźnie rozumieć, że może występować wiele innych układów środków do ustawiania osłony i ładunku wybuchowego, które mogą być zastosowane przez przeciętnego znawcę, w ramach zakresu tego ujawnienia i związanych z nim zastrzeżeń.

Wracając do fig. 2, podczas wybuchu, urządzenie wybuchowe 101, spłonka zapłonowa 102, para przewodów spłonki 119, łącznik wybuchowy 112i łącznik 113, do mocowania łącznika wybuchowego, zostają zniszczone przez wybuch, podobnie jak chłodząca osłona 104. Tak więc korzystne jest wytwarzanie łącznika wybuchowego 112 z drewna lub innego bardzo taniego materiału, aby nadawało się do wyrzucenia po jednorazowym użyciu. Podobnie, chłodząca osłona 104, także jednorazowego użytku, powinna być wykonana z materiału taniego a jednocześnie dostatecznie wytrzymałego, aby zachował ciągłość fizyczną podczas pompowania w nią cieczy lub gazu pod ciśnieniem. Oczywiście chłodząca osłona 104 musi umożliwiać ciągły przepływ chłodziwa, a więc, na przykład, powinna być to półprzepuszczalna membrana 105 lub zawierać inne odpowiednie środki takie, jak zawór upustowy 130, które umożliwią stałe doprowadzanie chłodnego chłodziwa w pobliże urządzenia wybuchowego 101 i wyprowadzenie stamtąd ogrzanego chłodziwa. Półprzepuszczalność membrany 105 może być osiągnięta, na przykład, przez zastosowanie odpowiedniego materiału membrany, która zasadniczo pracuje jak filtr, albo też poprzez dużą liczbą drobnych otworów mikroskopijnych. Zaworem upusto12

PL 194 016 B1 wym 130 może być dowolny odpowiedni powietrzny lub cieczowy zawór upustowy znany ze stanu techniki, który może być stosowany oprócz lub zamiast membrany 105.

Z drugiej strony, wszystkie inne elementy składowe, w szczególności rura wprowadzenia chłodziwa 106 i wszystkie jej części, jak również śruba 114 i nakrętka 115 są wielokrotnego użycia, a więc muszą być wykonane z materiałów, które zapewniają właściwą odporność w pobliżu wybuchu (ponownie należy zauważyć, że długość łącznika wybuchowego 112 wyznacza odległość rury wprowadzenia chłodziwa 106 i jej wspomnianych części od urządzenia wybuchowego 101 i że w przybliżeniu 60 cm lub więcej są pożądaną odległością pomiędzy urządzeniem wybuchowym 101 i dowolną wspomnianą częścią rury wprowadzenia chłodziwa 106 dla zminimalizowania uszkodzeń od wybuchu i fal uderzeniowych rozchodzących się w kierunku operatora).

Dodatkowo, ponieważ ciekłe chłodziwo wypełniające chłodzącą osłonę 104 dodaje znaczny ciężar na prawo od punktu podparcia 33, na fig. 3, jeśli jako chłodziwo stosowana jest ciecz, to materiały stosowane do konstrukcji zespołu chłodząco-czyszczącego 11 powinny być możliwie lekkie, jeśli tylko mogą one wytrzymywać ciepło paleniska i wybuch (chłodząca osłona 104 powinna być możliwie lekka, ale odporna na możliwe uszkodzenia cieplne), podczas gdy zespół zasilająco-ustawczy 12 skonstruowany z cięższych materiałów dla zrównoważenia ciężaru zespołu chłodząco-czyszczącego 11 i może opcjonalnie zawierać ciężar dodany jako balast. Ciężar wody może być także równoważony poprzez wydłużenie wkładu zespołu zasilająco-ustawczego 12. Oczywiście, chociaż układ zespołu zasilająco-ustawczego tu pokazany zawiera tylko jeden przewód dostarczania chłodziwa 122, jest oczywiste, że można zaprojektować układ zawierający wiele połączonych ze sobą rur, a także układ w postaci z rurą teleskopową. Wszystkie te odmiany i inne oczywiste dla przeciętnego znawcy, zostały w pełni dopuszczone przez przedmiotowe ujawnienie i objęte zakresem związanych z nim zastrzeżeń.

Figura 4 przedstawia alternatywne korzystne wykonanie przedmiotowego wynalazku, ze zmniejszoną wagą chłodziwa i zwiększoną kontrolą przepływu chłodziwa oraz zdalną detonacją.

W tym wykonaniu, spłonka zapłonowa 102 detonuje urządzenie wybuchowe 101 za pomocą zdalnego sterowania, przy czym sygnał przesyłany jest przez łącze bezprzewodowe 401 z inicjatora 103 do spłonki zapłonowej 102. Eliminuje to potrzebę wejściówki przewodów 127, pokazanej na fig. 1 na przewodzie dostarczania chłodziwa 122, jak również par przewodów 126, 118 i 119 w układzie, do przenoszenia prądu z inicjatora 103 do spłonki zapłonowej 102.

Figura 4 pokazuje ponadto zmodyfikowane wykonanie chłodzącej osłony 104, która jest węższa tam, gdzie chłodziwo najpierw wchodzi do niej z rury wprowadzania chłodziwa 106 i szersza w obszarze 402 obejmującym urządzenie wybuchowe 101. Ponadto, chłodząca osłona jest nieprzepuszczalna w obszarze w którym chłodziwo najpierw wchodzi do niej z rury wprowadzającej chłodziwo 106, a przepuszczalną membranę (105) stanowi jedynie w obszarze w pobliżu urządzenia wybuchowego 101. Modyfikacja ta prowadzi do dwu wyników.

Po pierwsze, ponieważ głównym celem przedmiotowego wynalazku jest chłodzenie urządzenia wybuchowego 101 tak, żeby mogło być ono wprowadzone do urządzenia w ruchu spalającego paliwo, pożądane jest, aby obszar chłodzącej osłony 104, w którym nie ma urządzenia wybuchowego 101 był możliwie najwęższy, aby zredukować ciężar chłodziwa w tym obszarze i ułatwić osiągnięcie właściwej równowagi ciężaru wokół punktu podparcia 33, jak omówiono na podstawie fig. 3. Podobnie, poprzez rozszerzenie chłodzącej osłony 109 w pobliżu urządzenia wybuchowego 101, w obszarze 402, osiąga się większą objętość chłodziwa w obszarze bezpośredniego chłodzenia urządzenia wybuchowego 101, zwiększając wydajność chłodzenia. Modyfikacja ta dotyczy szczególnie chłodzenia cieczą, w którym problem stanowi waga cieczy.

Po drugie, ponieważ korzystne jest, aby ogrzane chłodziwo, przebywające od jakiegoś czasu w zmodyfikowanej chłodzącej osłonie 104 z fig. 4, opuściło ten układ na rzecz chłodniejszego chłodziwa, świeżo do tej osłony wprowadzonego, a nieprzepuszczalność obszaru wejściowego i środkowego chłodzącej osłony 104 umożliwia dotarcie całego nowowprowadzonego chłodziwa do urządzenia wybuchowego 101 przed opuszczeniem chłodzącej osłony 104 przez to chłodziwo z jej przepuszczalnej membrany 105 obszaru 402. Podobnie, chłodziwo w przepuszczalnym obszarze chłodzącej osłony 104 najdłużej przebywa w osłonie i tym samym jest najgorętsze. Zatem, gorące chłodziwo opuszczając układ, jest dokładnie tym chłodziwem, które powinno go opuszczać, podczas gdy chłodniejsze chłodziwo nie może opuścić układu, dopóki nie przejdzie przez cały układ i nie rozgrzeje się, a więc stanie się gorętsze i gotowe do opuszczenia układu. Ten istotny rezultat osiągany jest także wtedy, kiedy zawór upustowy 130 jest umieszczony w pobliżu końca chłodzącej osłony 104 od strony

PL 194 016 B1 urządzenia wybuchowego, jak pokazano, ponieważ wtedy chłodziwo przechodzi przez cały układ, zanim z niego wyjdzie. Należy zauważyć, że zmodyfikowane wykonanie z fig. 4 odnosi się zarówno do chłodzenia cieczowego jak i gazowego.

Ponieważ zasadniczym celem przedmiotowego wynalazku jest umożliwienie swobodnego przenoszenia i ustawiania urządzenia wybuchowego 101 wewnątrz gorącego urządzenia 31 do wymiany ciepła, w ruchu, bez wywoływania przedwczesnej detonacji, a następnie zdetonowanie go w sposób kontrolowany, możliwe są także alternatywne korzystne wykonania, zgodnie z którymi rezygnuje się z chłodziwa ciekłego lub gazowego, lub uzupełnia jego działanie przy zastosowaniu materiałów żaroodpornych dla ochłodzenia materiału wybuchowego i zabezpieczenia go przed przedwczesnym wybuchem.

W związku z tym, na fig. 5 przedstawiono alternatywne wykonanie wynalazku z zastosowaniem jednego lub większej liczby wysoce żaroodpornych materiałów izolacyjnych do izolacji urządzenia wybuchowego 101 i spłonki zapłonowej 102, zamiast, lub oprócz, wyżej wymienionych chłodziw ciekłych lub gazowych, utrzymujące urządzenie wybuchowe 101 w takim stanie, że pozostaje ono ochłodzone i przedwcześnie nie wybucha. W takim wykonaniu większość uwarunkowań rozwiązań z fig. 1-4 zostaje w pełni zachowana. Jednakże w tym wykonaniu, chłodząca osłona 104, która otacza urządzenie wybuchowe 101 i spłonkę zapłonową 102, zawiera materiał wysoce żaroodporny i zmniejszający palność. Takie wykonanie chłodzącej osłony 104 utrzymuje dostatecznie niską temperaturę wewnątrz osłony 104, aby chronić przed nagrzewaniem pochodzącym z będącego w ruchu urządzenia 31 do wymiany ciepła, przez co chroni urządzenie wybuchowe 101 przed przedwczesnym wybuchem lub utratą jego własności. Podobnie, jak we wcześniejszych wykonaniach, chłodząca osłona 104 otacza urządzenie wybuchowe 101 i spłonkę zapłonową 102 i jest szczelnie zamknięta wokół otworu wejściowego 109. Uzyskać to można przez proste zastosowanie gwintu 108, jak opisano wcześniej lub alternatywnie, na przykład, przy użyciu żaroodpornej taśmy, lub innych sposobów mocowania, włączając w to drut lub sznur żaroodporny.

W korzystnym wykonaniu, żaroodporna chłodząca osłona 104 z fig. 5 dla maksymalizacji ochrony przed ciepłem zawiera zarówno zewnętrzną warstwę izolacyjną 502 jak i opcjonalną, ale korzystną, wewnętrzną warstwę izolacyjną 504. Zewnętrzna warstwa izolacyjna 504 zawiera co najmniej jedną warstwę, na przykład z dostępnej na rynku dzianiny krzemionkowej, z włókien szklanych i/lub tkaniny ceramicznej takiej, jak na przykład dziana (lub inna) tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa aluminizowana, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókien szklanych powlekanych wermikulitem, włókien szklanych powlekanych neoprenem, dziana (lub inna) tkanina ceramiczna, i/lub z włókien ze szkła kwarcowego w postaci dzianiny. Krzemionka, włókna szklane i/lub tkaniny ceramiczne mogą być poddane obróbce. Tkaniny takie mogą być poddawane obróbce wermikulitem lub neoprenem, lub innym środkiem chemicznym, lub materiałem utrudniającym palenie, zwiększającym żaroodporność, lub zwiększającym izolacyjność tkaniny. Dodatkowo na rynku znajdują się materiały z krzemionki, włókien szklanych i/lub ceramicznych, poddane obróbce procesami chemicznymi i/lub nieujawnionymi. Odpowiednie mogą być także połączenia wyżej wymienionych materiałów izolacyjnych i mieszczą się one w zakresie ochrony objętej tym wynalazkiem i odpowiednimi zastrzeżeniami.

Opcjonalna, ale korzystna, wewnętrzna warstwa izolacyjna 504 zawiera odpowiedni materiał odbijający, na przykład pokrytą folią aluminiową (aluminizowaną) tkaninę. Wewnętrzna warstwa izolacyjna jest tak zorientowana, aby odbijała na zewnątrz, dalej od urządzenia wybuchowego 101 i spłonki zapłonowej 102 wszelkie ciepło, które przenika przez zewnętrzną warstwę izolacyjną 502. Wewnętrzna warstwa izolacyjna 504 może być niezależnie umieszczona wewnątrz zewnętrznej warstwy izolacyjnej 502 lub może być przymocowana bezpośrednio do wewnętrznej strony zewnętrznej warstwy izolacyjnej 502. Inne materiały odpowiednie dla wykonywania zewnętrznej warstwy izolacyjnej 504 obejmują, na przykład, tkaninę krzemionkową, tkaninę z włókien szklanych, i/lub tkaninę ze stali nierdzewnej. Możliwe są różne połączenia wyżej wymienionych tkanin. Na przykład tkaniny z włókien szklanych lub krzemionkowych mogą być aluminizowane tworząc aluminizowaną tkaninę szklaną lub krzemionkową. Wszystkie wyżej wymienione tkaniny można poddawać obróbce za pomocą chronionych i niechronionych procesów, znanych w stanie techniki.

Chłodząca osłona 104 jest w tym wykonaniu korzystnie cylindryczna, dopasowana tak, by otaczała urządzenie wybuchowe 101 i spłonkę zapłonową 102 tak, jak we wcześniejszych wykonaniach. Otwarty koniec chłodzącej osłony 104 może być łączony gwintem śrubowym, zaszywany lub zamykany za pomocą materiałów żaroodpornych takich, jak żaroodporna taśma, drut lub żaroodporny sznur.

PL 194 016 B1

Otwarty koniec chłodzącej osłony 104 jest zamykany po nasunięciu na urządzenie wybuchowe 101 i spłonkę zapłonową 102.

Spłonka zapłonowa 102 detonowana jest tak, jak opisano powyżej, przy zastosowaniu dowolnych środków elektrycznych i nieelektrycznych (np. wstrząs, uderzenie, detonacja termoczuła) lub zdalnych. Przy detonacji elektrycznej należy rozważyć w tym wykonaniu izolację przewodów 118, 119, 126, które są połączone ze spłonką zapłonową. Przewody 118, 119, 126 przebiegają wewnątrz rury wprowadzenia chłodziwa 106 lub mogą przebiegać na zewnątrz tej rury.

W tym wykonaniu, rura wprowadzenia chłodziwa 106 nie musi wprowadzać chłodziwa (chyba, że wykonanie to jest łączone z wcześniejszymi wykonaniami z fig. 1-4, wykorzystującymi chłodziwo), a więc nie musi zawierać otworów 109. W każdym przypadku, korzystne jest zastosowanie izolowanych przewodów żaroodpornych. Przewody takie są dostępne na rynku. Jeżeli potrzebna jest dodatkowa izolacja przewodów, mogą być one, poprzez ich owinięcie wokół przewodów, dodatkowo izolowane żaroodporną taśmą i/lub jednym z materiałów żaroodpornych, z których wykonuje się zewnętrzną warstwę izolacyjną 502.

Jeżeli potrzebna jest dodatkowa izolacja do pracy w ekstremalnie gorącym środowisku, chłodząca osłona 104 w tym wykonaniu może być także wypełniona opcjonalnie niepalną masą izolacji z włókien 506. Korzystnym materiałem na izolacją z włókien 506 są amorficzne włókna krzemionkowe, jednakże do tego celu mogą być stosowane także inne odpowiednie materiały, na przykład, wymienione wcześniej jako odpowiednie na zewnętrzną warstwę izolacyjną 502, jednakże do zastosowania jako izolacja z włókien 506 są one wykonane korzystnie w postaci nietkanej, jako luźne włókna.

W takim wykonaniu uzyskuje się współczynnik izolacji wyższy od 1100°C (2000°F), a same materiały izolacyjne mają temperaturę topnienia ponad 1600°C (3000°F).

Wykonanie to można stosować w szerokim zakresie gorących środowisk. Temperatura, przy której wybucha urządzenie wybuchowe 101 będzie decydować o ilości warstw, rodzajach i grubości użytych materiałów izolacyjnych. Czynniki te decydują o ilości izolacji potrzebnej dla ochrony urządzenia wybuchowego 101 i spłonki zapłonowej 102 w środowisku, w którym są one umieszczane. Ponieważ chłodząca osłona 104 jest przy każdym wybuchu niszczona, pożądane jest zastosowanie tylko takich warstw i materiałów izolacyjnych, które są w danym środowisku cieplnym niezbędne, aby zminimalizować koszt materiałów stosowanych na pojedynczą chłodzącą osłonę 104.

Należy podkreślić, że chociaż wykonanie z fig. 5 może być stosowane niezależnie, może ono także być stosowane w połączeniu z wykonaniem pokazanym na jednej z fig. od 1 do 4 na rysunku. Znaczy to, że wykonanie zfig. 5 może być stosowane z chłodziwem ciekłym lub gazowym, jak opisano powyżej, poprzez zaopatrzenie chłodzącej osłony 104 w otwory 105 i/lub zawór spustowy 130, jak wcześniej pokazano i opisano.

W tym przypadku, gdy wykonanie z fig. 5 stosowane jest niezależnie, jedyna zmiana w wykonaniach z fig. od 1do 4, polega na tym, że nie trzeba dostarczać ciekłego lub gazowego chłodziwa, a chłodząca osłona 104 musi być izolowana tak, jak to opisano powyżej. Różne rury 106 i przewody 122 nie muszą, ale mogą być wydrążone, aby mogły służyć do doprowadzania cieczy lub gazu, a rura wprowadzająca chłodziwo nie musi, ale nadal może zawierać otwory 109. W takim przypadku ciężar cieczy nie stanowi problemu ponieważ ciecz w układzie nie występuje. Założone urządzenie jest wprowadzone, przemieszczone i stosowane w urządzeniu 31, w ruchu, do wymiany ciepła, dokładnie tak, jak to wcześniej opisano na podstawie fig. 3.

Figura 6 przedstawia alternatywne korzystne wykonanie, w którym samo urządzenie wybuchowe 101 jest tak przygotowane, aby było wysoce żaroodporne i mogło być stosowane do odżużlania zamiast, lub oprócz, wcześniej wymienianych chłodziw ciekłych lub gazowych i/lub wcześniej wymienianej wysoce żaroodpornej chłodzącej osłony 104, w dowolnej pożądanej kombinacji. W tym wykonaniu nie jest wymagane ani ciekłe lub gazowe chłodziwo z fig. od 1do 4, ani izolowana chłodząca osłona 104 zfig.5. Zamiast tego, urządzenie wybuchowe 101, spłonka zapłonowa 102 i para przewodów spłonki 119 (jeżeli stosowane są przewody) są tak skonstruowane, aby miały własną izolację, a więc własne chłodzenie. Korzystnie, materiał wybuchowy 606 zastosowany wewnątrz urządzenia wybuchowego 101 stanowi plastyczną wybuchową miękką masę, ale można zastosować także inne odpowiednie materiały w zakresie ujawnienia wynalazku i związanych z nim zastrzeżeń. Masa ta jest wstrzykiwana w żaroodporny futerał 602 i jest nim otaczana, przy czym jest on wykonany z, lub izolowany co najmniej jedną warstwą, co najmniej jednej żaroodpornej tkaniny spośród wyżej opisanych na przykładzie fig. 5 (np. tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina szklana, tkanina, szklana impregnowana silikonem, tkanina

PL 194 016 B1 szklana powlekana wermikulitem, tkanina szklana powlekana neoprenem, tkanina ceramiczna, i/lub włókno ze szkła kwarcowego dziane, poddana ewentualnie różnym wyżej wspomnianym obróbkom). W korzystnej odmianie tego wykonania taki żaroodporny materiał zastępuje tradycyjnie zewnętrzne opakowanie z papieru lub tworzywa sztucznego, które zawiera materiał wybuchowy 606. W alternatywnej odmianie futerał 602 jest owijany wokół opakowania, nieodpornego na ciepło i po prostu izoluje tradycyjne opakowanie 608 z papieru lub tworzywa sztucznego, zawierające materiał wybuchowy. Na fig.6 tradycyjne opakowanie 608 pokazane jest linią przerywaną, gdyż w korzystnym wykonaniu jest ono pominięte.

Urządzenie wybuchowe 101 z futerałem 602 posiada także zagłębienie zapalnika 604 dostatecznie odsunięte od zewnętrznej powierzchni urządzenia wybuchowego 101 i futerału 602 tak, by spłonka zapłonowa 102 była, po jej umieszczeniu w zagłębieniu zapalnika 604, odpowiednio izolowana. Korzystnie, zagłębienie zapalnika 604 znajduje się zasadniczo w pobliżu środka futerału 602, jak pokazano na rysunku. Umożliwia to wstawianie spłonki zapłonowej 102 w środek ładunku wybuchowego i jej maksymalną izolację. Tak jak w poprzednich wykonaniach, spłonkę zapłonową detonuje się elektrycznie, nieelektrycznie lub zdalnie.

Po wstawieniu spłonki zapłonowej 102 w zagłębienie zapalnika 604 urządzenia wybuchowego 101 koniec zagłębienia może zostać uszczelniony za pomocą żaroodpornej taśmy 610. Wszystkie odsłonięte przewody 119 mogą być izolowane, lub zaizolowane ponownie, za pomocą taśmy żaroodpornej. Innym sposobem izolowania przewodów 119 jest osłonięcie tych przewodów za pomocą fabrycznie wykonanych rurek izolacyjnych takich, jak rurki krzemionkowe, z włókien szklanych, włókien szklanych powlekane silikonem czy rurki silikonowe. Z równie dobrym skutkiem, do izolowania dowolnych przewodów detonacyjnych zastosować można dowolną tkaninę izolacyjną spośród omówionych w związku z zewnętrzną warstwą izolacyjną 502 zfig. 5.

Dla lepszego znoszenia ciepła, urządzenie wybuchowe 101 i spłonka zapłonowa 102 według przedmiotowego wynalazku mogą być chłodzone lub nawet zamrażane przed włożeniem do urządzenia 31 do wymiany ciepła, kiedy jest w ruchu. Na miejscu zastosowania można używać różnych metod utrzymania niskiej temperatury ładunku po jego ochłodzeniu. Stosuje się, między innymi pakowanie urządzenia wybuchowego 101 i spłonki zapłonowej 102 w suchy lód lub przechowywanie ich w lodówce lub zamrażarce.

Takie wykonanie może także być stosowane oddzielnie lub w połączeniu z innymi wykonaniami zfig. 1do 5. Oznacza to, że wysoce żaroodporne urządzenie wybuchowe 101 z fig. 6, może być dalej izolowane za pomocą żaroodpornej osłony, jak opisano na przykładzie fig. 5 i/lub może być dalej chronione za pomocą jednego ze sposobów opisanych na przykładzie pokazanym na fig. od 1do 4. Należy także zaznaczyć, że urządzenie wybuchowe z fig. 6 może być stosowane w każdym przypadku, kiedy pożądane jest dokonanie kontrolowanego wybuchu materiałów wybuchowych w gorącym otoczeniu.

Ponieważ możliwe jest zastosowanie omówionych tu wykonań oddzielnie lub w kombinacji z innymi, dowolna chłodząca osłona 104, która zawiera ciekłe lub gazowe chłodziwo będzie dalej nazywana „chłodziwową osłoną, dowolna chłodząca osłona 104 izolowana będzie nazywana „izolowaną osłoną, a dowolna chłodząca osłona 104, która zawiera futerał 602 będzie nazywana „futerałową osłoną. Tak więc, przykładowo można jednocześnie zastosować trzy chłodzące osłony 104 tak, że futerałowa osłona 104 otacza materiał wybuchowy 606 i stanowi urządzenie wybuchowe 101, izolowana osłona 104 otacza i dodatkowo izoluje futerałową osłonę 104 a chłodziwowa osłona 104 z półprzepuszczalną membraną 105 i/lub z zaworem spustowym 130 otacza z kolei i doprowadza chłodziwo ciekłe i/lub gazowe do izolowanej osłony 104.

Podczas, gdy przeciętnemu fachowcowi w tej dziedzinie, na podstawie wiedzy ogólnej i wcześniejszego stanu techniki, może przyjść na myśl wiele wariantów umożliwiających samodzielne kolejne zrealizowanie wynalazku w opracowanym przez siebie jego wykonaniu, naprawdę niezbędne jest tylko przymocowanie urządzenia wybuchowego 101 z fig.6 do długiego łącznika wybuchowego 112, za pomocą dowolnego odpowiedniego łącznika, takiego jak taśma, drut, sznur lub inny środek dający pewne połączenie, (patrz omówienie tego połączenia na przykładzie z fig. 2). Podłużny pręt 112 (lub dowolny inny układ drążków, który może przyjść na myśl przeciętnemu znawcy) stosuje się wtedy do włożenia urządzenia wybuchowego 101 do urządzenia 31i jego swobodnego w nim przemieszczania. Następnie urządzenie wybuchowe 101 jest detonowane w sposób kontrolowany, jak to wcześniej opisano na przykładzie zfig. 3.

PL 194 016 B1

Chociaż w omówieniu, jak dotąd przedstawiano kilka korzystnych wykonań, dla przeciętnego znawcy jest oczywiste, że istnieje wiele alternatywnych wykonań pozwalających na osiągnięcie wyników według przedmiotowego wynalazku. Na przykład, chociaż omówiono tutaj układ z osłoną, prętem pojedynczym urządzeniem wybuchowym, dowolna inna konfiguracja ładunków wybuchowych, obejmująca wiele urządzeń wybuchowych, i/lub obejmująca różne cechy związanych z nastawianiem różnych czasów ich eksplozji jest także uważane za objętą zakresem tego ujawnienia i związanymi z nim zastrzeżeniami. Może to obejmować, na przykład, różne układy ładunków podobne do ujawnianych w różnych, cytowanych w tym opisie, patentach amerykańskich, przy czym te ładunki mogą być wyposażone w środki do dostarczania do nich chłodziwa, lub mogą być odpowiednio izolowane cieplnie, aby umożliwić ich kolejne detonowanie. Krótko mówiąc, uważa się, że dostarczanie chłodziwa do jednego lub większej liczby urządzeń wybuchowych, za pomocą dowolnych środków oczywistych dla przeciętnego znawcy, umożliwiające wprowadzenie tych urządzeń wybuchowych do wnętrza spalającego paliwa urządzenia w ruchu,. a następnie jednocześnie lub kolejne ich odpalanie w sposób kontrolowany jest uznane za należące do przedmiotowego wynalazku i objęte zakresem związanych z nim zastrzeżeń.

Należy rozumieć, że określenia „chłodzić i „chłodzenie powinny być zinterpretowane szeroko, uznając, że kluczowym celem przedmiotowego wynalazku jest utrzymanie materiału wybuchowego w stanie dostatecznie ochłodzonym, przed żądanym czasem detonacji, aby nie wybuchł on przedwcześnie, i umożliwienie przemieszczenia tego ochłodzonego materiału wybuchowego, wewnątrz urządzenia 31do wymiany ciepła, będącego w ruchu, do dowolnego żądanego położenia detonacji, przed spowodowaniem jego kontrolowanego wybuchu. Tak więc, „chłodzić i „chłodzenie, w przyjętej tu interpretacji, w różnych wykonaniach, osiągane są za pomocą kilku alternatywnych sposobów, a mianowicie: za pomocą chłodziwa ciekłego, za pomocą chłodziwa gazowego, za pomocą odpowiedniej izolacji otaczającej urządzenie wybuchowe i/lub poprzez wytwarzanie urządzenia wybuchowego tak, aby posiadało własną izolację i chłodzenie. W wykonaniach z zastosowaniem izolacji, izolacja, de facto, utrzymuje ładunek w stanie chłodniejszym, niż by to osiągano przy braku izolacji, a przez to służy ona do „chłodzenia ładunku w ramach zakresu niniejszego ujawnienia i związanych z nim zastrzeżeń, i w ramach właściwego znaczenia słów „chłodzić i „chłodzenie w ich powszechnym rozumieniu, chociaż izolacja może nie stanowić aktywnego medium chłodzącego, jakim jest chłodziwo w wykonaniach z chłodziwem według przedmiotowego wynalazku. Krótko mówiąc, „chłodzić i „chłodzenie należy rozumieć jako obejmujące zarówno chłodzenie czynne jak i izolowanie dla zapobiegania przegrzaniu urządzenia wybuchowego 101.

Ponadto, podczas gdy zilustrowane zostały i opisane tylko niektóre korzystne cechy przedmiotowego wynalazku, wiele modyfikacji, i zmian może przyjść na myśl fachowcom. Wobec tego należy rozumieć, że załączone zastrzeżenia mają na celu objęcie wszystkich modyfikacji i zmian, które leżą w prawdziwym duchu przedmiotowego wynalazku.

Claims

1. Sposób odżużlania wybuchowego w ruchu gorącego urządzenia do wymiany ciepła, w którym chłodzi się urządzenie wybuchowe za pomocą nieciekłych środków chłodzących, szczególnie gdy urządzenie wybuchowe znajduje się w dowolnym pożądanym miejscu wewnątrz gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, zapobiegając detonowaniu wybuchowego urządzenia przez ciepło z gorącego wnętrza przed czasem, w którym pożądane jest kontrolowane detonowanie tego wybuchowego urządzenia, mocuje się co najmniej jedno chłodzące urządzenie, i urządzenie wybuchowe przez nie chłodzone, do środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, przykłada się siłę do środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, a tym samym swobodnie przemieszcza się co najmniej jedno chłodzące urządzenie i urządzenie wybuchowe w dowolnie pożądane miejsce wewnątrz gorącego urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, a w szczególności w położenie właściwe dla odżużlania, a w tym samym czasie chłodzi się urządzenie wybuchowe, a w żądanym momencie detonuje się wybuchowe urządzenie, znamienny tym, że przeprowadza się go za pomocą co najmniej jednego chłodzącego urządzenia zawierającego co najmniej jedną chłodzącą osłonę z kolejną izolującą jedną z chłodzących osłon, tak, że izoluje się urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) do wymiany ciepła będącego w ruchu, zapobiegając przegrzaniu, to jest chłodzi się urządzenie wybuchowe (101) za pomocą zewnętrznej warstwy izolacyjnej (502), z co

PL 194 016 B1 najmniej jedną warstwą, co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie, którą izoluje się jedną z chłodzących osłon (104), przy czym korzystnie stosuje się co najmniej jedno chłodzące urządzenie zawierające co najmniej jedną chłodzącą osłonę zawierające z kolei izolującą jedną z chłodzących osłon, i wytwarza się urządzenie wybuchowe (101) poprzez zamknięcie materiału wybuchowego (606) wewnątrz żaroodpornego futerału (602) do materiałów wybuchowych, stanowiącego futerał jednej z chłodzących osłon (104), a tym samym izoluje się i zapobiega się przegrzaniu materiału wybuchowego a następnie umieszcza się spłonkę zapłonową (102) wewnątrz zagłębienia zapalnika (604) żaroodpornego futerału (602), dostatecznie oddalonego od zewnętrznej powierzchni urządzenia wybuchowego (101) i futerału (602), a tym samym izoluje się i zapobiega przegrzaniu spłonki zapłonowej (102).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ponadto izoluje się urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) w ruchu do wymiany ciepła, i zapobiegając przegrzaniu, a więc chłodząc urządzenie wybuchowe (101) poprzez odbijanie ciepła przenikającego zewnętrzną warstwę izolacyjną (502) na zewnątrz od urządzenia wybuchowego (101) za pomocą wewnętrznej warstwy izolacyjnej (504), jednej z izolacyjnych chłodzących osłon (104), zawierającej co najmniej jeden materiał odbijający ciepło.

3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że ponadto izoluje się urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) w ruchu do wymiany ciepła, zapobiegając przegrzaniu, a więc chłodząc urządzenie wybuchowe (101) za pomocą niepalnej masy izolacji z włókien (506) wewnątrz izolacyjnej jednej z chłodzących osłon (104).

4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że niepalną masę izolacji z włókien (506) stanowi co najmniej jeden materiał izolujący cieplnie, który wybiera się z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, amorficzne włókna krzemionkowe, tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wybiera się co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wybiera się co najmniej jeden materiał odbijający ciepło z grupy materiałów odbijających ciepło, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina aluminiowa, tkanina krzemionkowa, tkanina z włókien szklanych, tkanina ceramiczna i tkanina ze stali nierdzewnej.

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zamyka się materiał wybuchowy (606) w nieodpornym na ciepło opakowaniu (608), a nieodporne na ciepło opakowanie (608) z materiałem wybuchowym (606) zamyka się wewnątrz żaroodpornego futerału (602).

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że wybiera się co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie, żaroodpornego futerału (602) spośród grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że izoluje się urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) do wymiany ciepła będącego w ruchu, i w ten sposób zapobiega się jego przegrzaniu, to jest chłodzi się urządzenie wybuchowe (101), poprzez odbijanie ciepła przenikającego zewnętrzną warstwę izolacyjną (502) na zewnątrz od urządzenia wybuchowego (101), za pomocą wewnętrznej warstwy izolacyjnej (504), jednej z izolacyjnych chłodzących osłon (104), zawierającej co najmniej jeden materiał odbijający ciepło.

10. Układ do odżużlania wybuchowego w ruchu urządzenia do wymiany ciepła, obejmujący, urządzenie wybuchowe, co najmniej jedno chłodzące urządzenie do chłodzenia urządzenia wybuchowego za pomocą gazowych, izolacyjnych albo osłonowych środków chłodzących, szczególnie, gdy urządzenie wybuchowe znajduje się w dowolnym pożądanym miejscu wewnątrz gorącego urządzenia

PL 194 016 B1 do wymiany ciepła znajdującego się w ruchu, zapobiegające detonowaniu przez ciepło z gorącego wnętrza urządzenia do wymiany ciepła będącego w ruchu, wybuchowego urządzenia przed czasem, w którym pożądane jest kontrolowane detonowanie wybuchowego urządzenia, środki ustawcze osłony i materiału wybuchowego z co najmniej jednym chłodzącym urządzeniem, i urządzeniem wybuchowym, przez nie chłodzonym, umocowanym za pomocą środków ustawczych osłony i materiału wybuchowego, do swobodnego przemieszczania co najmniej jednego chłodzącego urządzenia i chłodzonego urządzenia wybuchowego w dowolnie pożądane miejsce wewnątrz gorącego urządzenia, a w szczególności w położenie właściwe dla odżużlania w czasie, gdy chłodzone jest urządzenie wybuchowe, oraz środki do żądanego detonowania wybuchowego urządzenia, znamienny tym, że co najmniej jedno chłodzące urządzenie zawierające co najmniej jedną chłodzącą osłonę (104) zawiera nadto, izolującą, jedną z chłodzących osłon (104), która zawiera zewnętrzną warstwę izolacyjną (502), z co najmniej jedną warstwą co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie, izolującą urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) do wymiany ciepła będącego w ruchu, dla zapobiegania przegrzaniu, to jest chłodzenia urządzenia wybuchowego (101), a co najmniej jedna z chłodzących osłon zawiera korzystnie żaroodporny futerał (602) do materiałów wybuchowych, stanowiący futerał jednej z chłodzących osłon (104), a ponadto posiada wgłębienie zapalnika (604) dostatecznie oddalone od zewnętrznej powierzchni urządzenia wybuchowego (101) i futerału (602), dla zapewnienia właściwej izolacji cieplnej spłonce zapłonowej (102), umieszczonej wewnątrz wgłębienia zapalnika (604), oraz ma materiał wybuchowy (606) otoczony przez żaroodporny futerał (602), a przez to izolowany i zabezpieczony przed przegrzaniem.

11. Układ według zastrz. 10, znamienny tym, że izolująca jedna z chłodzących osłon (104) posiada ponadto wewnętrzną warstwę izolacyjną (504) zawierającą co najmniej jeden materiał odbijający ciepło, dodatkowo izolujący urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) do wymiany ciepła będącego w ruchu, co dodatkowo zapobiega przegrzaniu, chłodzącą urządzenie wybuchowe (101), poprzez odbijanie ciepła przenikającego przez zewnętrzną warstwę izolacyjną (502), na zewnątrz od urządzenia wybuchowego (101).

12. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że zawiera wewnątrz izolującej jednej z chłodzących osłon (104) niepalną masę izolacji z włókien (506) dodatkowo izolującą urządzenie wybuchowe (101) od ciepła z gorącego urządzenia (31) do wymiany ciepła będącego w ruchu, dodatkowo zapobiegającą przegrzaniu chłodząc urządzenie wybuchowe (101).

13. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie stanowi warstwa utworzona z materiału wybranego z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

14. Układ według zastrz. 11, znamienny tym, że co najmniej jeden materiał odbijający ciepło jest materiałem wybranym z grupy materiałów odbijających ciepło, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak tkanina aluminiowa, tkanina krzemionkowa, tkanina z włókien szklanych, tkanina ceramiczna i tkanina ze stali nierdzewnej.

15. Układ według zastrz. 12, znamienny tym, że niepalna masa izolacji z włókien (506) obejmuje co najmniej jeden materiał izolujący cieplnie wybrany z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane obróbce, i surowe, takie materiały, jak amorficzne włókna krzemionkowe, tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem, tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

16. Układ według zastrz. 10, znamienny tym, że zawiera ponadto nieodporne na ciepło opakowanie (608) dla materiałów wybuchowych, otaczające materiał wybuchowy (606), przy czym nieodporne na ciepło opakowanie (608) i materiał wybuchowy (606) otoczone są żaroodpornym futerałem (602).

17. Układ według zastrz. 16, znamienny tym, że żaroodporny futerał (602) zawiera co najmniej jedną warstwę co najmniej jednego materiału izolującego cieplnie wybranego z grupy materiałów izolujących cieplnie, do której należą poddane i niepoddane obróbce takie materiały, jak tkanina krzemionkowa, aluminizowana tkanina krzemionkowa, tkanina krzemionkowa powlekana silikonem,

PL 194 016 B1 tkanina z włókien szklanych, tkanina z włókien szklanych impregnowana silikonem, włókno szklane powlekane wermikulitem, włókna szklane powlekane neoprenem, tkanina ceramiczna i dziane szkło kwarcowe.

18. Układ według zastrz. 10, znamienny tym, że co najmniej izolująca jedna z chłodzących osłon (104) posiada urządzenie do dostarczania chłodziwa, dostarczające gazowe chłodziwo do urządzenia wybuchowego (101) dla chłodzenia chłodziwem tego urządzenia wybuchowego (101).

19. Układ według zastrz. 18, znamienny tym, że gazowe chłodziwo stanowi powietrze.

20. Układ według zastrz. 18, znamienny tym, że urządzenie do dostarczania chłodziwa stanowi półprzepuszczalna membrana (105), do stałego przepływu gazowego chłodziwa do wnętrza, przez i na zewnątrz, z chłodzącej osłony (104), dla chłodzenia urządzenia wybuchowego (101).

21. Układ według zastrz. 18, znamienny tym, że urządzenie do dostarczania chłodziwa zawiera chłodzącą osłonę (104) zawierającą ponadto zawór spustowy (130) stałego przepływu gazowego chłodziwa do wnętrza, przez i na zewnątrz, z chłodzącej osłony (104), dla chłodzenia urządzenia wybuchowego (101).