PL194311B1 - Urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do przylaczania kabli swiatlowo- dowych zawierajace szczelna skrzynke, zwana skrzynka organizera optycznego, majaca plaskie dno oraz pokrywe, oraz zawierajace wymagany osprzet montazowy do przylaczenia kabli swiatlowodowych, znamienne tym, ze dla kazdego kabla swiatlowodo- wego (101 - 104) zawiera odrebny zespól szczelnego wlotu (111 -114) kabla do skrzynki (8), kazdy dany zespól szczelnego wlotu (111 - 114) kabla z zamoco- wanymi zylami wzmacniajacymi (5, 6, 7) ustalony na danym kablu przed wprowadzeniem do skrzynki (8), oraz zawiera sytuowany w tej skrzynce (8) organizer optyczny (115), przy czym zewnetrzny plaszcz (2) kabla mocowany jest bezposrednio na danym zespo- le szczelnego wlotu (111 - 114) kabla, powyzej jego uszczelnienia (19, 20), zas wszystkie te zespoly szczelnego wlotu (111 - 114) sa wprowadzone do skrzynki (8) z tej samej strony scianki (107) poprzez wsuniecie i sa blokowane poprzez zwykle zaklino- wanie, korzystnie klinem (32). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych zawierające organizer optyczny do przyłączania kabli światłowodowych, złożony ze skrzynki do szczelnego przyłączania kabli światłowodowych, nazywanej skrzynką „organizera optycznego” oraz właściwego organizera optycznego stanowiącego wyposażenie takich skrzynek.

Znana skrzynka organizera optycznego składa się ze szczelnej obudowy o stałym dnie i zdejmowalnej pokrywie, przy czym do obudowy przyłączone są co najmniej dwa kable światłowodowe.

Nadto skrzynka zawiera co najmniej jedną lub kilka kaset przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien światłowodowych jak również często elementy umożliwiające przechowywanie włókien, oczekujących na użycie, przykładowo włókien „kabla przechodzącego”, to znaczy kabla przechodzącego po prostu przez obudowę z jego włóknami wyjętymi i ewentualnie odizolowanymi, w oczekiwaniu na użycie wtej obudowie.

Wymieniona skrzynka i jej zawartość tworzą konstrukcję złożoną z wielu elementów, która winna spełniać cztery następujące funkcje: mocowanie i uszczelnienie wlotów kabli światłowodowych, skierowanie światłowodów w kierunku organizera optycznego, przechowywanie, w kasetach przechowywania osprzętu organizera, a więc złączy i nadmiarów długości włókien optycznych, ewentualnie przechowywanie włókien oczekujących na użycie w szczególności w przypadku „kabla przechodzącego”.

Znana konstrukcja skrzynek organizerów optycznych zawiera wewnątrz obudowy metalową płytkę do mocowania kabli światłowodowych, za którą usytuowana jest strefa orientacji włókien optycznych i przechowywania włókien oczekujących, za którą z kolei usytuowana jest metalowa płytka osadzenia kaset przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien optycznych.

Celem wynalazku jest urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych ze szczelną skrzynką organizera optycznego, która w szczególności jest bardziej zwarta, prostsza, bardziej uniwersalna i modularna ze zdolnością do ustalania w niej kaset w ilości dobranej do potrzeb, wygodna i praktyczna dzięki łatwemu montażowi i stosowaniu wobec urządzeń tego typu używanych dotychczas. Celem jest również urządzenie zawierające praktyczny, prosty, modularny i funkcjonalny organizer optyczny przystosowany do montażu w wyżej wymienionej skrzynce.

Urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych według wynalazku zawierające szczelną skrzynkę, zwaną skrzynką organizera optycznego, mającą płaskie dno oraz pokrywę, oraz zawierające wymagany osprzęt montażowy do przyłączenia kabli światłowodowych, charakteryzuje się tym, że dla każdego kabla światłowodowego zawiera odrębny zespół szczelnego wlotu kabla do skrzynki, każdy dany zespół szczelnego wlotu kabla z zamocowanymi żyłami wzmacniającymi ustalony danym kablu przed wprowadzeniem do skrzynki, oraz zawiera sytuowany w tej skrzynce organizer optyczny, przy czym zewnętrzny płaszcz kabla mocowany jest bezpośrednio na danym zespole szczelnego wlotu kabla, powyżej jego uszczelnienia, zaś wszystkie te zespoły wprowadzone do skrzynki z tej samej strony ścianki poprzez wsunięcie i są blokowane poprzez zwykłe zaklinowanie, korzystnie klinem.

Korzystnie organizer optyczny jest oddzielony od tych zespołów szczelnego wlotu kabla pustą przestrzenią, przez którą przechodzą odizolowane włókna światłowodowe i zawiera podstawą mocowaną do dna skrzynki, na której zamocowane są jeden lub więcej modułów, zawierających kasety przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien światłowodowych, przy czym każdy moduł zawiera jedną lub kilka takich kaset, z których każda jest osadzona z możliwością obrotu wokół swej podstawy o kąt równy co najmniej 90°, zaś moduły te tworzą stos ułożony w kierunku pochylonym wystarczająco względem płaszczyzny dna skrzynki organizera, umożliwiającym wspomniany obrót kasety, przy czym urządzenie zawiera nadto elementy zakleszczania kasety w każdej z jej maksymalnie wychylonych pozycji.

Korzystnie jest także, gdy wszystkie zespoły szczelnego wlotu kabla zamocowane są w jednym rzędzie od strony ścianki skrzynki w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny dna skrzynki, a za podstawą usytuowana jest jeszcze jedna wolna przestrzeń dla przechowywania innych światłowodowych włókien, zaś ścianki boczne skrzynki są odpowiednio niskie dla dostępu z boku do wszystkich kaset w stosie, nadto każdy zespół szczelnego wlotu kabla ma na w przedniej stronie sztywną nasadkę mocującą, mającą otwory i/lub szczeliny, w dla żył wzmacniających centralnych i/lub bocznych odpowiednio danego kabla, przy czym te szczeliny lub otwory są skojarzone z elementami zaciskającymi żyłę wzmacniającą lub żyły wzmacniające poprzez dokręcane śrubki, zaś z tyłu dany zespół szczelnego wlotu zawiera nakrętkę dociskającą zacisk uszczelniający, która ma poprzeczne łapki mocowania kształtek zaciskanych na zewnętrznym płaszczu kabla światłowodowego, zaś w części środkowej

PL 194 311 B1 każdy zespół zawiera cylindryczny korpus uszczelnienia, którego przednia część jest ustalona teleskopowo na nasadce mocującej, oraz elementy łączące i utrzymujące korpus uszczelnienia i nasadkę mocującą w wyżej określonej pozycji, zaś część tylna korpusu uszczelnienia tworzy wraz z pierścieniem uszczelniającym zacisk uszczelniający, skojarzony ze wspomnianą nakrętką dociskającą, przy czym zacisk uszczelniający jest ustalony poprzez zaciśnięcie się na zewnętrznym płaszczu kabla, natomiast z drugiej strony korpus uszczelnienia zawiera pierścieniową uszczelkę uszczelniającą zespołu względem otworu wejściowego w skrzynce, a także element blokujący ograniczający poprzez element otworu skrzynki, wsunięcie zespołu do otworu do pozycji blokady, w której część końcowa zespołu wystaje w środku skrzynki, przy czym nadto urządzenie zawiera wymieniony wyżej klin blokujący zespół w tej pozycji.

Korzystnie jest według wynalazku, gdy podstawa organizera optycznego wykonana z plastiku, ma ściankę zewnętrzną prostopadłą do płaszczyzny dna skrzynki o zaokrąglonym zarysie dla prowadzenia światłowodowych włókien ewentualnie odizolowanych, przechodzących z jednej strony podstawy na drugą, zaś na tej podstawie mocowane są moduły nośne kaset przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien, które to moduły tworzą stos leżąc jeden na drugim, z takim przesunięciem wzajemnym, że tworzą schody, przy czym kąt przesunięcia wynosi 45°, i odpowiada długości stopni równej szerokości kasety dla obrotu każdej kasety na stosie o kąt równy 90°, nadto te moduły mają elementy zakleszczające kasety w dwóch pozycjach, jednej w której kaseta jest równoległa do płaszczyzny dna skrzynki, i drugiej, w której kaseta obrócona jest wokół osi, na której jest ona umieszczona na module nośnym, o ćwierć obrotu czyli do pozycji prostopadłej do płaszczyzny dna skrzynki, zaś między podstawą, boczną ścianką skrzynki przeciwległą do zespołów i wolną przestrzenią utworzona jest druga wolna przestrzeń dla przechowywania włókien oczekujących na użycie, usytuowana pod pierwszą od spodu kasetą tak, że blokada wolnej przestrzeni stanowi blokadę pierwszej kasety w tej pozycji na podstawie organizera optycznego.

Korzystnie jest według wynalazku, gdy wspomniana wolna przestrzeń mieści przynajmniej jedną kasetę przechowywania włókien oczekujących na użycie, przy czym każda z kaset przechowujących złącza i nadmiary długości włókien ma oś obrotu, do której prostopadła jest oś mocowania kasety w jednej z dwóch skrajnych pozycji obrotu z zespołem zakleszczenia jej w odpowiednich elementach organizera optycznego.

Korzystnie jest też, gdy urządzenie ma zespoły zakleszczania w drugiej ze skrajnych pozycji obrotu każdej z kaset w organizerze optycznym i stanowią je zęby, z którymi skojarzona jest oś.

W urządzeniu według wynalazku w każdej z kaset znajdują się niewielkie korytarze wejścia i wyjścia odizolowanych włókien światłowodowych, zamknięte na tych włóknach za pośrednictwem nakładki, mocowanej do kasety za pomocą elastycznego zawiasu.

Ponadto pokrywa skrzynki połączona jest z dnem korzystnie za pomocą kilku zatrzasków, zaś moduły są ustalane na podstawie oraz jeden na drugim na wcisk.

Urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych według wynalazku dzięki opisanej konstrukcji zastosowanego organizera optycznego urządzenia przeznaczonego do sytuowania w skrzynce urządzenia charakteryzuje się wieloma zaletami i korzystnymi cechami dla montażu kabli światłowodowych.

Przedmiot wynalazku został bliżej opisany na przykładach wykonania objaśnionych rysunkiem, na którym: fig. 1 przedstawia częściową uproszczoną perspektywę skrzynki otwartej bez organizera optycznego, fig. 2 przedstawia przekrój elementów zamykających skrzynkę urządzenia, fig. 3 przedstawia widok z góry na skrzynkę z uniesioną pokrywą, fig. 4 przedstawia perspektywicznie rozłożony na części zespół szczelnego wlotu kabla, fig. 5 do fig. 12 jak również ich uzupełnienia na fig. 7A, 7B, 7C i 12 pokazują kolejne fazy montażu i mocowania zespołu szczelnego wlotu kabla do obudowy, fig. 13 uwidacznia pionowy wzdłużny przekrój osiowy zamocowanego zespołu szczelnego wlotu kabla, fig. 14 pokazuje pionowy przekrój wzdłużny organizera optycznego, fig. 15 to przekrój poziomy organizera optycznego wg linii XV -XV z fig. 14, bez dna skrzynki, fig. 16 jest widokiem podobnym do fig. 14, bez kaset organizera, fig. 17 to schematyczny układ organizera optycznego bez włókien, fig. 18 jest przekrojem pionowym wzdłużnym podstawy organizera z dwoma modułami, przeprowadzanym wzdłuż jednej z dwóch odchylonych osi z pokazaniem wspólnej śruby mocującej, fig. 19 jest analogiczna do fig. 18, lecz z uwidocznionym jednym modułem, fig. 20 jest widokiem nośników kaset z fig. 17, fig. 21 jest widokiem na podstawę organizera, fig. 22 jest widokiem na obracającą się kasetę przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien, fig. 23 przedstawia widok kasety przechowywania.

PL 194 311 B1

Urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych 101, 102, 103, 104, uwidocznione głównie na fig. 1do 3 oraz 14 do fig. 16 zwane jest skrzynką B organizera optycznego 115.

Skrzynka 8 urządzenia oraz jej zawartość tworzą konstrukcję, która spełnia następujące funkcje: funkcja I: zamocowanie i uszczelnienie przyłączenia kabli światłowodowych, funkcja II: skierowanie włókien światłowodowych w stronę organizera optycznego, funkcja III: przechowywanie w kasetach organizera optycznego d f g d złączy oraz nadmiarów długości włókien, funkcja IV: ewentualne przechowywanie włókien oczekujących w szczególności w przypadku kabla przechodzącego.

Na fig. 1i 2 pokazano w sposób bardziej szczegółowy pustą skrzynkę 8 oraz system jej zamykania, bez usytuowania w niej organizera optycznego 115.

Skrzynka 8 ma płaskie prostokątne dno 81 oraz pokrywę 82, którą nakłada się na dno 81 poprzez uszczelkę 106.

Wzdłuż swych dłuższych boków dno 81ma ścianki 204 i 205 o niewielkiej wysokości (przykładowo rzędu 1cm), pozwalające na dogodny dostęp z boku od samego organizera optycznego 115.

Przeciwnie, bok krótszy, w którym ustalone są cztery jednakowe zespoły szczelnego wlotu od 111 do 114 odpowiednio kabli od 101 do 104, ma ściankę 107 znacznie wyższą dla zapewnienia przestrzeni wystarczającej dla zamocowania tych czterech zespołów.

Jak to zostało opisane dalej szczegółowo, każdy zespół szczelnego wlotu 111-114 kabli 101-104 wykonywany jest wcześniej na zewnątrz skrzynki 8.

Następnie całość jest montowana w odpowiednim otworze wejściowym 131 do 134 skrzynki 8 aż do zablokowania się, a potem dokonuje się zaklinowania za pomocą odpowiedniego klina 32 (ewentualnie wspólnego dla wszystkich kabli) wewnątrz skrzynki 8.

Wysokość pokrywy 82 jest dostosowana do wysokości organizera optycznego, która może zmieniać się, jak to zobaczymy później, co jest bardzo praktyczne, owa pokrywa 82 blokuje się (fig. 2) za pomocą kilku zatrzasków 108 złożonych każdy z dwóch elementów 109, 110 zamocowanych klasycznie jeden na drugim.

Figura 3 ukazuje ogólnie konstrukcję skrzynki organizera optycznego 115.

Funkcja I (zamocowanie i uszczelnienie podłączenia kabli światłowodowych) jest zrealizowana po prostu za pomocą czterech zespołów szczelnego wlotu kabla światłowodowego od 111 do 114, umieszczonych obok siebie w poziomie, wzdłuż jednego krótkiego boku 107 skrzynki 8. Jeden z tych zespołów zostanie w dalszej części opisany w odniesieniu od fig.4 do 13.

Funkcja II (skierowanie włókien światłowodowych w stronę organizera optycznego 115) jest zrealizowana z jednej strony dzięki wolnej przestrzeni przejściowej 116 pozbawionej elementów metalowych, która stanowi przedłużenia zespołów szczelnego wlotu od 111 do 114, a z drugiej strony dzięki temu, że obracające się kasety 117 do 120, które stanowią wyposażenie organizera optycznego 115, zamocowane są na plastikowej podstawie 122, o kształcie zaokrąglonym przynajmniej w rejonie swoich boków 123 i 124 (patrz także fig. 15) celem łagodnego prowadzenia włókien światłowodowych 125 bez ryzyka ich uszkodzenia, kiedy, jak to widać na fig. 3, są one pozbawione cienkiego płaszcza chroniącego je przed uszkodzeniami mechanicznymi.

Funkcja III jest realizowana klasycznie przez kasety 117 do 120, w których generalnie nie ma nic oryginalnego i które w kilku szczegółach zostaną opisane poniżej.

Funkcja IV jest realizowana fig. 14 do 16 dzięki drugiej wolnej przestrzeni 126, która znajduje się pomiędzy podstawą 122 i krótkim bokiem 127 fig. 1 przeciwległym do boku 107, ta wolna przestrzeń 126 jest zatem usytuowana pod kasetą 117, czyli pod stosem kaset 117 -120 podczas gdy ta kaseta 117 znajduje się w swojej pozycji poziomej (równoległej do dna 126 skrzynki) przedstawionej na fig. 14 do 16.

Na fig. 16, przestrzeń 126 jest pozostawiona całkowicie pusta, dzięki czemu może ona przechowywać włókna oczekujące na użycie.

Dla odmiany na fig. 14, przestrzeń 126 jest zajęta przez kasetę przechowującą 129 oczekujące na użycie odizolowane włókna. Taka kaseta przechowująca 129 jest przedstawiona nafig. 17 i 23.

W odniesieniu do fig. od 4 do 13, opisano poniżej bardziej szczegółowo, jedno z czterech zespołów szczelnego wlotu zakończeń 111 do 114 kabla światłowodowego, dokładnie zespołu 111 kabla 101.

Kabel światłowodowy 101 składa się z półsztywnego płaszcza zewnętrznego, chroniącego zbiór niewielkich elastycznych przewodów 3, z których każdy zawiera właściwy światłowód 4, często zatopiony w smarze zabezpieczającym.

Oprócz tego przewidziane są w zewnętrznym płaszczu 2 dwie półsztywne żyły wzmacniające 5, 6 z np. włókna aramidowego, nazywane „wzmocnieniami zewnętrznymi”, jako że są one umieszczone raczej na zewnątrz płaszcza 2 po obu stronach osi kabla światłowodowego 101.

PL 194 311 B1

Na końcu kabla światłowodowego 101, zdjęty został płaszcz 2, przewody ochronne i smar zabezpieczający.

Płaszcz zabezpieczający 2, żyły wzmacniające 5, 6 niewielkie elastyczne przewody 3 i smar zabezpieczający włókna światłowodu 4 stanowią zabezpieczenie mechaniczne włókien światłowodu 4, konieczne z tej racji, że włókna szklane nie mogą przenosić żadnych naprężeń mechanicznych.

W miejsce używanych celem mechanicznego wzmocnienia kabla 101 żył zabezpieczających 5, 6, możliwe jest zastosowanie, tak jak to zilustrowano na fig. 1oraz 10, półsztywnego wzmocnienia centralnego 7 (osiowe) jak również elastycznych żył wzmacniających bocznych (nie zilustrowane), przy czym obydwa te rozwiązania są dobrze znane w stanie techniki.

Warto też zanotować, że w języku branżowym, półsztywne wzmocnienie centralne osiowe 7 nazywane jest „nośnikiem centralnym”, a kabel pozbawiony zabezpieczeń, jak ten na fig. 1 nazywany jest „kablem przygotowanym”.

Ze względu na mechaniczną wrażliwość włókna szklanego, konieczne jest zabezpieczenie w zespole szczelnego wlotu kabla światłowodowego w obudowie, nie tylko szczelności, ale także solidnego umocowania płaszcza zewnętrznego 2 kabla, jak również żył wzmacniających takich jak żyły wzmacniające boczne 5, 6 lub nośnik centralny 7 i z nim związane żyły elastyczne.

W części przedniej zespołu 111, tzn. od strony końca kabla, znajduje się metalowa nasadka mocująca 16.

Ta nasadka mocująca 16 wsuwa się teleskopowo, jak to widzimy na rysunku i jak to zostanie bardziej szczegółowo wytłumaczone później, w wykonany z plastiku, cylindryczny korpus uszczelnienia 17; oba te elementy połączone są ze sobą za pomocą śrubki blokującej 18.

Korpus uszczelnienia 17 wyposażony jest w okrągłą uszczelkę zewnętrzną 19 i o ile jej przednia część 68 jest przystosowana do współpracy z nasadką mocującą 16, o tyle jej tylna część 20 uformowana jest w zacisk uszczelniający z gwintem 21 i blaszkami naciskającymi 22, które współpracują klasycznie z pierścieniową uszczelką 23 o przekroju odpowiadającym średnicy kabla 101 i z nakrętką dociskającą 24 o obwodzie heksagonalnym, celem zaciśnięcia się na płaszczu zewnętrznym 2 kabla 101.

Jako, że kable światłowodowe mogą mieć różne średnice, przewidziany jest sztywny pierścień kompensacyjny 25 o średnicy dopasowanej do średnicy kabla 101, który wkręca się na gwint 21, pozwalając na ograniczenie do odpowiedniej wielkości zacisku nakrętki 24, która opiera się na pierścieniu 25 pod koniec swojego ruchu zaciskającego.

U swojej tylnej części nakrętka 24 ma dwie boczne poprzeczne łapki 26, 27, które stanowią oparcie, za pośrednictwem dwóch śrubek 28 i dwóch nakrętek 29 dla dwóch kształtek 30, 31 mocowania kabla 101 przez zaciskanie tego mocowania na zewnętrznym płaszczu 2 tego kabla.

Na koniec przewidziany jest klin 32 w postaci półsztywnego widelca, którego zadaniem jest klinowanie zakończenia, podczas, gdy jest ono umieszczane na kablu 101 i montowane w obudowie skrzynki 8.

Powyżej przedstawiono wszystkie elementy zakończenia kabla. W dalszej części opisu, przedstawione są kolejne fazy montażu zakończenia kabla.

Jak pokazano na fig. 5, wolny koniec 33 kabla 101 został uchwycony w pewnej odległości od końca, ale nie został jeszcze rozebrany.

Operacja zaczyna się od nasunięcia na kabel nakrętki dociskającej 24 zacisku uszczelniającego, o szczególnej konstrukcji pierścieniowej uszczelki 23 i jeśli to konieczne pierścienia kompensacyjnego 25, następnie korpusu uszczelnienia 17 wyposażonego uprzednio w uszczelkę 19.

Ten korpus uszczelnienia 17 jest wykonany z plastiku, który będąc bardzo sztywny, ma jednakowoż wystarczającą elastyczność, pozwalającą blaszkom zacisku 22 zacisnąć się na pierścieniowej uszczelce 23, podczas dokręcania nakrętki 24 zacisku uszczelniającego (której, jak widać na fig. 13, część wewnętrzna ma kształt stożka) na gwincie 21.

Plastik używany do tego celu jest np. poliamidem nie domieszkowanym.

Następnie, zgodnie z fig. 6, dokonujemy „przygotowania” kabla 101.

W tym celu, zdejmujemy płaszcz zewnętrzny 2, przewody zabezpieczające 3 i smar zabezpieczający, poczynając od wybranego miejsca 34 pozostawiając wolny odcinek włókien szklanych 4 pożądanej długości wewnątrz skrzynki 8. Ucinamy jednocześnie żyły wzmacniające boczne 5, 6 w taki sposób, że wystają one poza punkt 34 na długość równą długości nasadki mocującej 16.

Metalowa nasadka 16 składa się (patrz także fig. 9) ze spójnych ze sobą: głowicy 35 przeznaczonej, jak to zobaczymy później, do mocowania żył bocznych wzmacniających 5, 6, jak również nośnika centralnego 7 (fig.13), jeśli istnieje, oraz z korpusu 36 w formie cylindrycznej o przekroju półokręgu.

PL 194 311 B1

Ten korpus 36, jak opisano poniżej, wsunięty zostanie prosto do tulejkowatego otworu utworzonego przez przedmą połowę 68 korpusu uszczelniającego 17.

Zgodnie ze wskazaniem strzałki 69 na fig. 6 i jak to jest uwidocznione na fig. 7, nasadkę mocującą 16 przykładamy wzdłuż przygotowanej końcówki kabla 101, tj. wtaki sposób, że przekrój kabla w punkcie 34 oraz przekrój 37 korpusu 36 stykają się ze sobą tworząc jedną płaszczyznę poprzeczną, pionową na rysunku.

Następnie postępujemy zgodnie z fig. 7A do 7C, mocując obie żyły wzmacniające boczne 5, 6 kabla do głowicy 35 nasadki mocującej 16.

Celem tego zamocowania, głowica 35 zaopatrzona jest (patrz w szczególności fig. 3, 7A do 7C) w dwa podłużne wręby 38, 39, w których podłużnie umieszcza się boczne żyły wzmacniające 5, 6.

W każdym z wrębów 38, 39 znajduje się metalowa podkładka w kształcie litery U, odpowiednio 40 i 41, wciśnięta w rowek prowadzący 42 i otwór prowadzący 43.

Dokręcając każdą z pionowych śrub 44 i 45 w wyżłobione dla nich pionowo pionowe otwory odpowiednio 46 i 47, powodujemy stopniowe opuszczanie się podkładek 40 i 41, które dociskają dzięki temu bardzo mocno, choć nie powodując uszkodzeń każde ze wzmocnień bocznych 5, 6 wprowadzonych uprzednio we wręby 38 i 39. Należy zauważyć, że głowica 35 pozwala także na zamocowanie nośnika centralnego 7 (fig. 13).

W tym celu, głowica 35 jest przewiercona wzdłuż osi podłużnej i diametralnej 48 elementu, co daje otwór osiowy 39 o przekroju pionowym owalnym, w którym znajduje się inna podkładka metalowa 50 (fig. 3 i 13). Zamocowanie nośnika centralnego 7 dokonuje się, jak poprzednio, poprzez zaciśnięcie nośnika centralnego 7za pomocą śruby 51, przez podkładkę 50 w otworze 49, w który nośnik centralny 7 został uprzednio wprowadzony.

Obecność podkładek 40, 41i 51nie jest konieczna, można byłoby poprzestać, jak w przypadku kabli miedzianych, na blokowaniu żył 5, 6 i 7 za pomocą odpowiednich śrub 44, 45 i 51.Te podkładki są jednak bardzo użyteczne, jako że pozwalają na solidne zamocowanie żył 5, 6 i 7 z uniknięciem ich uszkodzenia, które mogłoby osłabić całe mocowanie.

Po zamocowaniu żył wzmacniających 5, 6, nasuwamy korpus uszczelnienia 17 na korpus 36 nasadki mocującej 16.

Dla łatwiejszego przeprowadzenia tej operacji, czoło korpusu uszczelniającego 17 jest wyposażone w podłużną wypustkę 52, która wsuwa się w odpowiadającą jej szczelinę 53 głowicy 35 metalowej nasadki mocującej 16. Ponadto dwa podłużne żebra 65 i 66 wykonane wewnątrz (fig. 12A) korpusu uszczelniającego 17 uczestniczą w prowadzeniu korpusu 17 w jego ruchu po korpusie 36 nasadki mocującej 16.

Następnie łączymy nasadkę 16 i korpus 17 za pomocą śrubki 18, przechodzącej przez pionowy otwór 54 wypustki 52 i wkręcającej się w wyżłobienie 55 w głowicy 35 (fig. 4 i 13). To wyżłobienie 55 i otwór 54 są koncentryczne.

Po upewnieniu się, że pierścieniowa uszczelka 23 i pierścień kompensacyjny 25 są dobrze ułożone, dokręcamy, zgodnie z fig. 9, nakrętkę 24 zacisku uszczelniającego. Szczelność na płaszczu zewnętrznym 2 kabla 101 jest, jak wspomniano poprzednio, zapewniona, kiedy nakrętka 24 jest dokręcona aż do zablokowania na pierścieniu kompensacyjnym 25.

Należy podkreślić, że obwód zewnętrzny nakrętki 24 składający się z sześciu płaszczyzn, pozwała na jej dokręcanie za pomocą klucza.

W dalszej kolejności (fig. 10 i 11) dokonuje się, za pomocą dwóch kształtek 30 i31, dwóch nakrętek 29 i dwóch śrubek mocujących 28, mocowanie kabla 101 do dwóch łapek poprzecznych 26 i 27, przewidzianych specjalnie w tym celu na nakrętce 24 zacisku uszczelniającego.

W tym celu, wprowadza się podłużnie obie kwadratowe nakrętki 29 do przeznaczonych dla nich wgłębień 56 w kształtce dolnej 31 i umieszcza się we właściwej pozycji kształtki 30 i 31, wtaki sposób, że otwory 57 i 58 przez które przechodzą śrubki 28 pokrywają się z przeznaczonymi do tego celu otworami 59 w łapkach nakrętki 24.

Wprowadza się więc i dokręca obie śrubki 28 aż do uzyskania solidnego zespolenia nakrętki 24, kształtek 30 i 31, oraz kabla 101 za pośrednictwem jego płaszcza zewnętrznego 2.

Warto odnotować, że kształtki 30 i 31są wykonane ze sztywnego plastiku, np. z poliamidu domieszkowanego włóknem szklanym.

Korpus 17 i nakrętka 24 wykonane np. z poliamidu domieszkowanego lub nie, co nadaje im znaczną elastyczność, niezbędną w elementach zacisku uszczelniającego.

PL 194 311 B1

Całość jest zatem, zgodnie z fig. 11, całkowicie przygotowana, zamocowana i uszczelniona. Korzystnie, wszystkie te operacje zostały zrealizowane na zewnątrz skrzynki 8.

Kolejna operacja, zgodnie z fig. 11 i 12, polega na wprowadzeniu tego zakończenia do obudowy skrzynki 8, poprzez otwór wejściowy 11, przewidziany w tym celu, aż do osiągnięcia zaklinowania w pozycji (fig. 12) takiej, że jedynie głowica 35 i ściana czołowa 60 korpusu 17 wystają poprzez otwór wejściowy 11 do wewnątrz obudowy skrzynki 8, szczelność tego przejścia przez otwór wejściowy 11 jest zapewniona przez wspomnianą już uszczelkę 19.

W tym celu, otwór wejściowy 11 ma specjalną formę, odpowiadającą kształtowi korpusu 17, ta szczególna forma, jest w tym przykładzie, a więc w sposób, w żaden sposób nieograniczający, wykonana na kształt nakładki adaptacyjnej 12.

Jak pokazano na rysunku (w szczególności na fig. 11), otwór wejściowy 11, tzn. wewnętrzna ścianka nakładki adaptacyjnej 12, posiada w swojej przedniej części zwężenie przekroju wejścia 61, które pozwalając na przejście głowicy 35 i czoła 60, stanowi okrągły kołnierz 62, które wraz z okrągłym kołnierzem 63 korpusu 17, umiejscowionym nieco z tyłu w stosunku do czoła 60, jak pokazuje rysunek, służy do zablokowania ruchu, w momencie gdy wprowadzimy całość do otworu wejściowego 11.

Uszczelka zewnętrzna 19 jest umieszczona na obwodzie korpusu 17, bezpośrednio za kołnierzem 63 i w pozycji zablokowanej jak na fig. 12 ta uszczelka jest dociśnięta do wewnętrznej ścianki otworu wejściowego 11, czyli do nakładki adaptacyjnej 12, której przekrój jest w tym miejscu odpowiednio dostosowany.

Tylna połowa 70 otworu wejściowego 11, tzn. wewnętrzna tylna powierzchnia nakładki adaptacyjnej 12, posiada bardzo korzystnie kształt sześciokątny, odpowiadający obwiedni nakrętki dociskającej 24 zacisku uszczelniającego.

W pozycji zaklinowanej jak na fig. 12, nakrętka 24 jest co najmniej częściowo usunięta do tylnej części 70 otworu wejściowego 11, co powoduje, że nie może się ona obracać, dzięki czemu to zakończenie kabla światłowodowego skutecznie opiera się oddziaływaniom zewnętrznym, którym kabel 101 mógłby zostać poddany.

Zgodnie z fig. 12, 12A i 13, umieszcza się go, poprzez zakleszczenie na ścianie czołowej 60 widelca lub klina 32.

Zakończenie kabla jest zatem całkowicie zmontowane, zamocowane, zaklinowane i uszczelnione, bez potrzeby dostawania się do wnętrza obudowy, celem np. dokręcenia, co często jest kłopotliwe, jak również unikając wykonywania uszczelnienia poniżej punktu zamocowania kabla, co wpływa ujemnie na jego wytrzymałość.

Montaż tego zespołu jest szczególnie prosty i wygodny, co ułatwia znacznie zadanie użytkownika. Ponadto jego rozmiary wewnątrz obudowy są odczuwalnie zredukowane.

Poniżej opisano bardziej szczegółowo, w odniesieniu do fig. 14 do 22, sam organizer optyczny 115.

Jak to widać na fig. 14 i 16, ten organizer optyczny jest zamocowany do płaskiego dna 81 skrzynki 8 za pomocą śrub samokontrujących 121.

Składa się on z plastikowej podstawy 122, zaokrąglonych jak wspomniano wcześniej ścianek 123 i 124 i z jednego lub kilku modułów-nośników kaset, na rysunku dwóch 135 i 136.

Zaokrąglony kształt podstawy 122 jest szczególnie dobrze widoczny na fig. 17 i na fig. 21.

Z prawej strony rysunku, podstawa 122 ma poziomą platformę 130 (fig. 14 do 19 i 21), której płaszczyzna ogranicza górny poziom przestrzeni przechowującej 126 i która służy (fig. 14 i 16) jako oparcie dla dolnej kasety 117 stosu 117 -119, podczas, gdy ta kaseta jest zablokowana w pozycji horyzontalnej.

Jak pokazano na fig. 17 do 21, podstawa 122 ma dwa otwory 137 służące do mocowania przez wsuwanie do tych otworów 137, dwóch wypustów 138, 139 pierwszego modułu-nośnika kasety 135.

Otwory 137 są odchylone o około 45 stopni w stosunku do poziomu, jak przedstawia rysunek. Otwory te nie są przewiercone na wylot, ich dno jest zaopatrzone w metalową nakrętką 140, w którą wchodzi metalowa śruba 141, mocująca do podstawy 122 moduły 135 i 136.

Na fig. 18, na której dwa moduły 135 i 136 są zainstalowane na podstawie 122, śruba trzymająca 141 jest dłuższa od tej na fig. 19, gdzie jedynie moduł 135 jest zamocowany do podstawy 122.

Ponadto, podstawa ma we wgłębieniu przyjmującym 142, pionowy wypust 143 w formie haczyka, który jak to zostanie objaśnione poniżej, służy do utrzymywania kasety 117 w pozycji pionowej. To podtrzymywanie odbywa się poprzez zaklinowanie osi poprzecznej 144 kasety 117 na wolnym haczykowatym końcu wypustu 143.

PL 194 311 B1

Moduły-nośniki kaset 135 i 136, których liczba nie jest zresztą ograniczona do dwóch, są identyczne, a ich boczne poprzeczki 138, 139 są tak uformowane, że nie tylko pozwalają na umieszczenie modułu 135 na podstawie 122, ale także na umieszczanie wszystkich modułów 135,136... jeden na drugim, przy czym wspólny kierunek nasuwania się jest taki jak dla modułu najniższego 135 czyli 45° stopni w stosunku do poziomu.

W przypadku tu przedstawionym, każdy moduł 135, 136,... stosu, jest tak skonstruowany, by przyjmować w przewidziany w tym celu otwór 147 w odpowiednich bocznych wypustkach 145, osi obrotu 146 kaset 117, 118, 119 i 120 przechowujących złącza i nadmiary długości włókien. Każdy z modułów może zawierać jedną, lub więcej niż dwie kasety.

Jak pokazano nafig. 14, 16 i 20, każdy z modułów jest wyposażony podobnie jak podstawa 122 wdwa pionowe haczykowate wypusty, odpowiednio 148, 149, 150 i 151, mocujące przez zakleszczenie osi 144 inne kasety 116, 119, 120,... stosu kaset. Ponadto, każdy z modułów jest wyposażony w poziome żaby 152 do 155 w liczbie równej liczbie pionowych wypustów 148 do 151, trzymające w poziomie przez zakleszczenie osi 144 kasety 117 do 120.

Każda z kaset 117do 120 może się obracać o 90 stopni dookoła swojej osi obrotu 146 pomiędzy pozycją poziomą, równoległą do płaszczyzny 128 dna 81 skrzynki i pozycją pionową, przez obrót o 90 stopni w kierunku trygonometrycznym.

Na fig. 14 i 16, trzy pierwsze kasety 117, 118, 119 stosu znajdują się w pozycji poziomej i są w niej bardzo korzystnie utrzymywane przez zakleszczenie ich osiek 144 w odpowiednich zębach trzymających 152 do 155, podczas gdy czwarta kaseta 120 znajduje się w pozycji pionowej, w której jest ona bardzo korzystnie utrzymywana przez zaklinowanie swojej ośki 144 w haczykowatym wypuście 150.

Warto zauważyć, że co nie jest nowe, że kasety 117 - 120 stosu są przesunięte horyzontalnie jedna 117 w stosunku do kolejnej 118 o odcinek równy, albo nieco większy od szerokości kasety, wyznaczając w ten sposób długości stopni, których odchylenie od poziomu jest równe, lub nieco większeod 45°.

W konsekwencji, kąt nakładania 156 (fig. 20 i 21) modułów 135, 136,...na podstawę 122 jest także odchylony o ok. 45° w kierunku ruchu wskazówek zegara, w stosunku do pionu.

Takie klasyczne ułożenie kaset 117 - 120 w stos w kształcie stopni, pozwala każdej z nich obracać się, jak przedstawiają fig. 14 i 16, pomiędzy ekstremalną pozycją poziomą i ekstremalną pozycją pionową, w których są one następnie, zgodnie z wynalazkiem, utrzymywane przez elementy klinujące.

Oczywiście, kasety te mogłyby także winnym przykładzie wykonania obracać się o kąt większy niż 90°.

Wystarczyłoby w tym celu, wprowadzić przesunięcie większe niż szerokość kasety, dzięki czemu uzyskalibyśmy kąt odchylania 156 większy niż 45°, w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara w stosunku do poziomu.

Kasety przechowujące, takie jak kaseta 117, którą widać dobrze na fig. 17 i 22 zawierają klasycznie, przestrzeń 157 przechowującą złącza jak również przestrzeń 158 przechowywania lub nawijania dookoła bębna 159 nadmiarów długości włókien światłowodowych.

Innym szczególnym rozwiązaniem są niewielkie korytarze wejścia i wyjścia odizolowanych włókien światłowodowych, które zamykają się na tych włóknach za pomocą odpowiedniej nakładki 162,163, która jest zamocowana za pomocą elastycznego zawiasu 164(fig.22).

Klasycznie, każdy z korytarzy wejścia/wyjścia jest wypełniony tamponem (nie przedstawionym na rysunku), który dociska i zabezpiecza odizolowane włókna.

Ponadto, jak wspomniano wyżej, kasety mają osie obrotu 146 i ośki klinowania 144 w jednej ze swych maksymalnych pozycji obrotu, ośka 144 jest równoległa do osi obrotu 146.

Kaseta przechowująca 129 (w szczególności fig. 17 i 23), przeznaczona do przechowywania włókien oczekujących na użycie, zawiera jedynie przestrzeń przechowującą 165, w której znajduje się centralnie zamocowany bęben 166, naokoło którego owijane jest oczekujące włókno.

Owa kaseta przechowująca 129 zamocowana jest zgodnie z fig. 14, na dnie 81 skrzynki 8 za pomocą śruby samokontrującej 167.

Należy rozumieć, że wynalazek nie ogranicza się do zaprezentowanego i opisanego przykładu wykonania.

W szczególności, wysokość pokrywy 82 będzie zależała od liczby modułów 135, 136,... nakładanych jeden na drugi na podstawie 122.

Podobnie, jest wszystko jedno, czy moduły 135, 136,... będą mocowane do podstawy 122 za pomocą śruby 141 i nakrętki 141 (fig. 18 i 19), czy też ich rozmiary będą tak dobrane, że nakładane one będą na podstawę 122 oraz jeden na drugi „na wcisk”.

Claims (10)

1. Urządzenie do przyłączania kabli światłowodowych zawierające szczelną skrzynkę, zwaną skrzynką organizera optycznego, mającą płaskie dno oraz pokrywę, oraz zawierające wymagany osprzęt montażowy do przyłączenia kabli światłowodowych, znamienne tym, że dla każdego kabla światłowodowego (101 -104) zawiera odrębny zespół szczelnego wlotu (111 -114) kabla do skrzynki (8), każdy dany zespół szczelnego wlotu (111 -114) kabla z zamocowanymi żyłami wzmacniającymi (5, 6,7) ustalony na danym kablu przed wprowadzeniem do skrzynki (8), oraz zawiera sytuowany w tej skrzynce (8) organizer optyczny (115), przy czym zewnętrzny płaszcz (2) kabla mocowany jest bezpośrednio na danym zespole szczelnego wlotu (111 - 114) kabla, powyżej jego uszczelnienia (19, 20), zaś wszystkie te zespoły szczelnego wlotu (111 -114) są wprowadzone do skrzynki (8) z tej samej strony ścianki (107) poprzez wsunięcie i są blokowane poprzez zwykłe zaklinowanie, korzystnie klinem (32).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że organizer optyczny (115) jest oddzielony od tych zespołów szczelnego wlotu (111 -114) pustą przestrzenią (116), przez którą przechodzą odizolowane włókna światłowodowe (125) i zawiera podstawę (122) mocowaną do dna (81) skrzynki, na której zamocowane są jeden lub więcej modułów (135, 136), zawierających kasety (117 -120) przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien światłowodowych, przy czym każdy moduł (135, 136) zawiera jedną lub kilka takich kaset (117 - 120), z których każda jest osadzona z możliwością obrotu wokół swej podstawy (122) o kąt równy co najmniej 90°, zaś moduły (135, 136) tworzą stos ułożony w kierunku (156) pochylonym wystarczająco względem płaszczyzny (128) dna (81) skrzynki (8), umożliwiającym wspomniany obrót kasety (117 - 120), przy czym urządzenie zawiera nadto elementy (144, 143, 152) zakleszczania kasety (117) w każdej z jej maksymalnie wychylonych pozycji.

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że wszystkie zespoły szczelnego wlotu (111 -114) kabli światłowodowych (101 -104) zamocowane są w jednym rzędzie od strony ścianki (107) skrzynki (8) w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny (128) dna (81) skrzynki (8), a za podstawą (122) usytuowana jest jeszcze jedna wolna przestrzeń (126) dla przechowywania innych światłowodowych włókien, zaś ścianki boczne (204 - 205) skrzynki są odpowiednio niskie dla dostępu z boku do wszystkich kaset (117 -120) w stosie, nadto każdy zespół szczelnego wlotu (111 -114) kabli (101 -104) ma na w przedniej stronie sztywną nasadkę mocującą (16), mającą otwory (49) i/lub szczeliny (38, 39), dla żył wzmacniających centralnych (7) i/lub bocznych (5, 6) odpowiednio danego kabla, przy czym te szczeliny lub otwory są skojarzone z elementami zaciskającymi (50, 40, 41) żyłę wzmacniającą (7) lub żyły (5,6) wzmacniające poprzez dokręcane śrubki (51, 44, 45), zaś z tyłu dany zespół szczelnego wlotu (111 -114) zawiera nakrętką dociskającą (24) zacisk uszczelniający (20), która ma poprzeczne łapki (26, 27) mocowania kształtek (30, 31) zaciskanych na zewnętrznym płaszczu (2) kabla światłowodowego (101 - 104), zaś w części środkowej każdy zespół szczelnego wlotu (111 - 114) zawiera cylindryczny korpus uszczelnienia (17), którego przednia część (68) jest ustalona teleskopowo na nasadce mocującej (16), oraz elementy łączące i utrzymujące korpus uszczelnienia (17) i nasadkę mocującą (16) w wyżej określonej pozycji, zaś część tylna (20) korpusu uszczelnienia (17) tworzy wraz z pierścieniem uszczelniającym (23) zacisk uszczelniający (21, 22), skojarzony ze wspomnianą nakrętką dociskającą (24), przy czym zacisk uszczelniający (21, 22) jest ustalony poprzez zaciśnięcie się na zewnętrznym płaszczu (2) kabla, natomiast z drugiej strony korpus uszczelnienia (17) zawiera pierścieniową uszczelkę (19) uszczelniającą zespołu szczelnego wlotu względem otworu wejściowego (11) w skrzynce (8), a także element blokujący (63) ograniczający poprzez element (62) otworu (11) skrzynki, wsunięcie zespołu do otworu (11) do pozycji blokady, w której część końcowa (35, 60) zespołu wystaje w środku skrzynki (8), przy czym nadto urządzenie zawiera wymieniony wyżej klin (32) blokujący zespół w tej pozycji.

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że podstawa (122) organizera optycznego (115) wykonana z plastiku, ma ściankę zewnętrzną (123, 124) prostopadłą do płaszczyzny (128) dna (81) skrzynki (8) o zaokrąglonym zarysie dla prowadzenia światłowodowych włókien (125) ewentualnie odizolowanych, przechodzących z jednej strony podstawy na drugą, zaś na tej podstawie (122) mocowane są moduły nośne (135, 136) kaset (117 -120) przechowywania złączy i nadmiarów długości włókien, które to moduły (135, 136) tworzą stos leżąc jeden na drugim, z takim przesunięciem wzajemnym, że tworzą schody, przy czym kąt przesunięcia wynosi 45°, i odpowiada długości stopni równej szerokości kasety dla obrotu każdej kasety (117 -120) na stosie o kąt równy 90°, nadto te moduły (135, 136) mają elementy zakleszczające (143, 152) kasety w dwóch pozycjach, jednej pozycji, w której kaseta jest

PL 194 311 B1 równoległa do płaszczyzny (128) dna (81) skrzynki (8), i drugiej pozycji, w której kaseta obrócona jest wokół osi (146), na której jest ona umieszczona na module nośnym, o ćwierć obrotu czyli do pozycji prostopadłej do płaszczyzny (128) dna (81) skrzynki (8), zaś między podstawą (122), boczną ścianką (127) skrzynki (8) przeciwległą do zespołów (111 - 114) i wolną przestrzenią (116) utworzona jest druga wolna przestrzeń (126) dla przechowywania włókien oczekujących na użycie, usytuowana pod pierwszą od spodu kasetą (117) tak, że blokada wolnej przestrzeni (126) stanowi blokadę pierwszej kasety (117) w tej pozycji na podstawie (122) organizera optycznego (115).

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że wspomniana wolna przestrzeń (126) mieści przynajmniej jedną kasetę (129) przechowywania włókien oczekujących na użycie.

6. Urządzenie według zastrz. 3 albo 4, znamienne tym, że każda z kaset (117 - 120) przechowujących złącza i nadmiary długości włókien (125) ma oś obrotu (146), do której prostopadła jest oś (144), mocowania kasety w jednej z dwóch skrajnych pozycji obrotu z zespołem zakleszczenia jej w odpowiednich elementach (143,148, 151) organizera optycznego (115).

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że zespoły zakleszczania w drugiej ze skrajnych pozycji obrotu każdej z kaset (117- 120) w organizerze optycznym (115) stanowią zęby (152 - 155), z którymi skojarzona jest oś (144).

8. Urządzenie według zastrz. 7 albo 4, albo 5, znamienne tym, że w każdej z kaset (117- 120) znajdują się niewielkie korytarze (160, 161) wejścia i wyjścia odizolowanych włókien światłowodowych, zamknięte na tych włóknach za pośrednictwem nakładki (162, 163), mocowanej do kasety (117) za pomocą elastycznego zawiasu (164).

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pokrywa (82) skrzynki (8) połączona jest z dnem (81) za pomocą kilku zatrzasków (108).

10. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że moduły (135, 136), są ustalane na podstawie (122) oraz jeden na drugim na wcisk.