PL194345B1

PL194345B1 - Jednorazowy worek do odkurzacza zawierający filtrdo usuwania cząstek unoszonych w gazie

Info

Publication number: PL194345B1
Application number: PL99375457A
Authority: PL
Inventors: Bas Schultink; Jan Schultink
Original assignee: Airflo Europe Nv
Priority date: 1998-05-11
Filing date: 1999-05-11
Publication date: 2007-05-31
Also published as: NO20005639D0; DE69910660T2; EP0960645A3; HU224280B1; DK1258277T3; PL344661A1; ATE248014T1; WO1999058041A3; EP0960645A2; AU3623599A; DK0960645T3; CA2331636A1; CN1618390A; NO20064254L; TR200003335T2; DE69910660D1; WO1999058041A2; NO322853B1; EP0960645B1; DE69912653T2

Abstract

1. Jednorazowy worek do odkurzacza zawierajacy filtr do usuwania czastek unoszonych w gazie zawierajacy wielozadaniowa pojemnosciowa warstwe filtrujaca usytu- owana po stronie w góre strumienia w kierunku przeplywu powietrza drugiej warstwy filtrujacej, znamienny tym, ze druga warstwa filtrujaca jest wybrana sposród: naklada- nego na mokro lub sucho filtru posiadajacej gramature okolo 30-100 g/m 2 i przepuszczalnosc powietrza wynoszaca okolo 100-3000 L/(m 2 *s) oraz termicznie zgrzewanej wlókniny posiadajacej gramature okolo 10-100 g/m 2 oraz przepuszczal- nosc powietrza wynoszaca okolo 100-3000 L/(m 2 *s), a ponad- to wielozadaniowa pojemnosciowa warstwa filtrujaca wy- brana jest sposród: nakladanej na mokro lub sucho bibuly o duzej pojemnosci kurzu posiadajacej gramature oko- lo 30-150 g/m 2 i przepuszczalnosc powietrza wynoszaca okolo 500-8000 L/(m 2 *s), wlókniny wytwarzanej metoda stapiania przez nadmuchiwanie o duzej pojemnosci posia- dajacej gramature okolo 30-180 g/m 2 oraz przepuszczal- nosc powietrza wynoszaca okolo 300-8000 L/(m 2 *s), i bibuly wytwarzanej metoda przedzenia przez nadmu- chiwanie modularnej posiadajacej gramature okolo 20-150 g/m 2 oraz przepuszczalnosc powietrza wynosza- ca okolo 200-4000 L/(m 2 *s). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest jednorazowy worek do odkurzacza zawierający filtr do usuwania cząstek unoszonych w gazie.

Wynalazek ten dotyczy nowej struktury jednorazowego worka do odkurzacza.

Na przestrzeni ostatnich kilku lat duża liczba przedsiębiorstw opracowała surowce i komponenty przeznaczone do worków do odkurzaczy w celu zastąpienia starszego jednowarstwowego papierowego worka oraz dobrze znanego dwuwarstwowego worka, posiadającego po stronie w dół strumienia powietrza bibułę filtracyjną, a po stronie przeciwnej bibułę papierową, workami posiadającymi warstwy po stronie w górę strumienia wykonane albo z nakładanych na mokro tkanin, albo z włóknistej wełny takiej, jak ultra delikatne tkaniny wytwarzane metodą stapiania przez nadmuchiwanie nazywane tutaj sporadycznie jako wełna typu MB stopnia filtracji.

Niektórzy producenci odkurzaczy wprowadzili nawet na rynek odkurzacze bezworkowe w celu uniknięcia kosztów worków. Jednakże, ten rodzaj odkurzacza posiada słabsze ssanie, a komora zatrzymująca kurz musi być czyszczona ręcznie, a to w dużym stopniu anuluje jego zalety przez narażanie użytkownika i środowisko na skoncentrowany kurz. Tym niemniej, odkurzacz bezworkowy zachęcił producentów do kontynuacji prac nad ulepszeniem ogólnego działania worków.

Dodatkowo odnosi się on do włóknistych komponentów układanych sporadycznie w trzech wymiarach za pomocą technologii nakładania suchego i mokrego w celu dostarczenia niskiej gęstości i dużej ilości dla nowych filtrów o większej przepuszczalności powietrza i zdolności zatrzymywania cząstek.

Stan techniki zdefiniował problem dostarczenia worka do odkurzacza o ulepszonej zdolności filtracyjnej. Opis patentowy US 5 080 702 na rzecz Home Care Industries, Inc. ujawnia jednorazowy worek filtrujący o kształcie pojemnika, który zawiera zestaw umieszczonych obok siebie warstw, a mianowicie wewnętrzną i zewnętrzną warstwę z przepuszczającego powietrze materiału. Opis patentowy US 5 647 881 (EP 0 822 775 B1) ujawnia trzywarstwowy kompozyt złożony z zewnętrznej warstwy nośnej, środkowej naładowanej warstwy włóknistej filtru posiadającej specyficzne właściwości oraz wewnętrznej warstwy dyfuzyjnej nie przywiązanej, za wyjątkiem przynajmniej jednego szwu, do warstwy włóknistego filtru. Warstwa dyfuzyjna opisana została w celu dostarczenia worka filtru, jako jej głównej funkcji, z odpornością na obciążenie uderzeniowe.

Opis patentowy EP 0 338 479 na rzecz Gessnera ujawnia worek filtrujący na kurz z fibrylowaną wełnopodobną zewnętrzną warstwą bibuły filtrującej. Fibrylowaną wełniana warstwa stopnia filtrującego znajduje się po stronie w górę strumienia powietrza bibuły filtracyjnej.

Opis zgłoszenia wynalazku WO 97 30772(EP 822854) ujawnia wielowarstwowy worek filtracyjny składający się z kompozytu z dwóch warstw bibuły funkcjonujący jako gruboziarnisty filtr (wewnątrz), przy czym warstwa wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie funkcjonuje jako dokładny filtr, zaś warstwa wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie funkcjonuje jako warstwa podpierająca (na zewnątrz).

W przypadku worka do odkurzacza w niniejszym wynalazku główną funkcją warstwy wewnętrznej jest wysoka zdolność do zatrzymywania kurzu.

Wraz z pojawieniem się elektrostatycznie naładowanych włóknin typu MB, stało się możliwe wytwarzanie tworzyw worków o skuteczności filtracji kurzu miałkiego rzędu 99,8-99,9% przy umiarkowanym przepływie powietrza. Jednakże, konwencjonalne tkaniny MB stanowią zasadniczo filtry płaskie. W konsekwencji, struktury filtrów, które wykorzystują tkaniny MB szybko zostają zapchane kurzem, redukują ssanie powietrza i powodują następnie utratę zdolności do zbierania kurzu przez odkurzacz. Standardowe worki na kurz odznaczają się przepuszczalnością powietrza do 200 do 400 L/(m²*s). Pożądanym jest posiadanie kombinacji rodzajów papieru i innych wkładek, włączając w to wkładek typu MB, które osiągałyby wysoką skuteczność, aż do 99,9%, a także umożliwiały wysoki przepływ powietrza z minimalnym wzrostem gradientu ciśnienia mierzonego przez test DIN 44956-2.

W szczególności struktura kompozytowa przeznaczona na worek do odkurzacza o zwiększonej wydajności zawiera wielozadaniową warstwę filtrującą określaną jako bibułę lub warstwę o dużej zdolności zatrzymywania kurzu, wstępną lub pojemnościową umiejscowioną po stronie w górę strumienia w kierunku przepływu powietrza drugiej warstwy filtrującej.

PL 194 345B1

Jednorazowy worek do odkurzacza zawiera filtr do usuwania cząstek unoszonych w gazie zawierający wielozadaniową pojemnościową warstwę filtrującą usytuowaną po stronie w górę strumienia w kierunku przepływu powietrza drugiej warstwy filtrującej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że druga warstwa filtrująca jest wybrana spośród: nakładanego na mokro lub sucho filtru posiadającej gramaturę około 30-100 g/m² i przepuszczalność powietrza wynoszącą około 100-3000 L/(m²*s) oraz termicznie zgrzewanej włókniny posiadającej gramaturę około 10-100 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 100-3000 L/(m²*s), a ponadto wielozadaniowa pojemnościowa warstwa filtrująca wybrana jest spośród: nakładanej na mokro lub sucho bibuły o dużej pojemności kurzu posiadającej gramaturę około 30-150 g/m² i przepuszczalność powietrza wynoszącą około 500-8000 L/(m²*s), włókniny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności posiadającej gramaturę około 30-180 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 300-8000 L/(m²*s), i bibuły wytwarzanej metodą przędzenia przez nadmuchiwanie modularnej posiadającej gramaturę około 20-150 g/m²oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 200-4000 L/(m²*s).

Wielozadaniowa warstwa filtrująca wprowadza do struktury kompozytowej spadek ciśnienia wynoszący co najwyżej 3x10³ Pa (30 mbar) przy obciążeniu cząsteczkami pyłu miałkiego o wartości przynajmniej 6,5 g wyznaczany testem DIN 44956-2.

Korzystnie nakładana na mokro bibuła pojemnościowa o dużej pojemności kurzu zawiera włókna zawierające przynajmniej 15% możliwych do naładowania elektrostatycznego lub niemożliwych do naładowania włókien syntetycznych oraz komplementarną ilość włókien ścieru drzewnego oraz spoiwo.

Wymienione włókna syntetyczne są poliestrowe.

Korzystnie włókna syntetyczne są włóknami poliolefinowymi.

Włókna poliolefinowe są elektrostatycznie naładowanym polipropylenem.

Wielozadaniowa warstwa filtrująca zawiera nakładaną na sucho bibułę o dużej pojemności kurzu o składzie wybranym spośród: spajanych lateksem włókien ze spulchnionej miazgi, topniejących włókien zgrzewalnych termicznie, zgrzewanej termicznie mieszaniny topniejących włókien zgrzewalnych termicznie, włókien ze spulchnionej miazgi, zgrzewanej termicznie mieszaniny topniejących włókien zgrzewalnych termicznie, włókien ze spulchnionej miazgi oraz włókien rozszczepionych z warstwy, zgrzewanej termicznie mieszaniny mieszanych włókien elektrostatycznych.

Topniejące włókna zgrzewalne termicznie są włóknami dwuskładnikowymi.

Dwuskładnikowe włókna polimerowe są włóknami poliolefinowymi.

Dwuskładnikowe włókna polimerowe posiadają rdzeń z polipropylenu oraz osłonę z polietylenu.

Dwuskładnikowe włókna polimerowe posiadają rdzeń położony niewspółśrodkowo w stosunku do osłony.

Rdzeń położony jest równolegle wzdłuż i obok osłony.

Włókna rozszczepione z warstwy są naładowane elektrostatycznie.

Worek korzystnie zawiera warstwę z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie posiadającej gramaturę około 10-50 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 100-1500 L/(m²*s) położoną pomiędzy wielozadaniową warstwą filtrującą, a drugą warstwą filtrującą.

Warstwa z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie jest naładowana elektrostatycznie.

Termicznie zgrzewana włóknina jest położoną w kierunku najbardziej w dół strumienia warstwą struktury.

Przynajmniej dwie przylegające warstwy struktury są połączone.

Dwie połączone przylegające warstwy są wielozadaniową warstwą filtrującą oraz drugą warstwą filtrującą.

Wszystkie przylegające warstwy struktury są połączone.

Włóknina wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności jest naładowana elektrostatycznie.

Przynajmniej jedna z warstw wytworzona jest z materiału, który jest naładowany elektrostatycznie i ta warstwa jest naładowana elektrostatycznie.

Termicznie zgrzewana nakładana na sucho bibuła ma wysoką zdolność zatrzymywania kurzu i zawiera mieszankę pulchnej miazgi, dwuskładnikowych włókien (do zgrzewania termicznego) oraz naładowanych elektrostatycznie włókien rozszczepionych z warstwy. W jednym aspekcie, nowa struktura kompozytu worka do odkurzacza o zwiększonej wydajności zostaje wykonana poprzez umiejscowienie nakładanej na mokro lub sucho bibuły pojemnościowej o przepuszczalności powietrza, aż do

PL 194 345B1 ₂ około 8000 L/(m²*s) przed nakładaną na mokro bibułą filtrującą o przepuszczalności powietrza, aż do około 3000 L/(m²*s).

Wynalazek umożliwia opcjonalne włączenie pośredniej warstwy z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie o gramaturze około 10-50 g/m² oraz przepuszczalności powietrza około 100-1500 L/(m²*s) umiejscowionej pomiędzy wielozadaniową warstwą filtrującą, a drugą warstwą filtrującą. W pewnej odmianie, opcjonalna warstwa pośrednia z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie może zostać naładowana elektrostatycznie.

Po jednej lub obydwu stronach pary warstw wielozadaniowej/drugiej warstwy filtrującej może zostać umieszczone płótno o typowej gramaturze 13 g/m² w celu udoskonalonej odporności na zapchanie oraz łatwości wytworzenia worka. Płótno to jest umieszczone korzystnie jako najbardziej wierzchnia warstwa struktury w kierunku w górę strumienia.

Ponadto, jakakolwiek lub wszystkie warstwy w nowych konstrukcjach worka o zwiększonej wydajności mogą być przyklejane za pomocą spoiw topionych na ciepło, klejów lub za pomocą zgrzewania termicznego lub ultradźwiękowego, a także za pomocą kombinacji tych metod łączenia warstw.

Jak zostało to zbadane, worek do odkurzacza wykorzystujący strukturę kompozytową o zwiększonej wydajności niniejszego wynalazku charakteryzuje się skutecznością filtrowania porównywalną z innymi strukturami worków do odkurzacza. Struktury o zwiększonej wydajności odznaczają się generalnie sprawnością większą niż 95% według testu DIN 44956-2 i potrafią typowo przejść od dwóch do trzech razy więcej cykli DIN ładowania kurzu niż porównywalne konstrukcje worków. Odznaczają się one również aż do pięciu razy większą liczbą cykli ładowania DIN niż konwencjonalne konstrukcje worków charakteryzujące się albo płótnem umieszczonym z przodu standardowej nakładanej na mokro bibuły albo wełną filtrującą typu MB z przodu standardowej nakładanej na mokro bibuły.

Wełny stopnia wysokiej filtracji, takie jak nośniki elektrostatycznie ładowane typu MB, modularne wytwarzane metodą przędzenia przez nadmuchiwanie i mikrodenierowe wytwarzane metodą przędzenia przez spajanie również mogą być stosowane w nowych konstrukcjach niniejszego wynalazku.

Wynalazek ma duże zalety w stosunku do istniejących konstrukcji worków do odkurzaczy pod względem zdolności do zatrzymywania kurzu, minimalnego spadku ciśnienia w miarę wypełniania kurzem i łatwością produkcji worka i zachowywania kształtu z jednoczesnym osiąganiem wartości skuteczności filtrowania porównywalnych z najlepszymi dostępnymi komercyjnie workami.

Konstrukcja worka do odkurzacza daje wysoką skuteczność filtrowania kurzu miałkiego oraz maksymalną wydajność odkurzacza pod względem ciągłego, wysokiego poziomu ssania w celu zbierania kurzu bez istotnego wzrostu spadku ciśnienia, aż do zapełnienia worka.

Worek według wynalazku posiada sztywność potrzebną do tego, by był on wyprodukowany i ukształtowany na konwencjonalnych urządzeniach do wytwarzania worków do odkurzaczy.

Ponadto worek ten ma dużą skuteczność filtrowania oraz wydajność, bez blokowania, przepływu powietrza i nadaje się do nowego europejskiego trendu małych odkurzaczy, posiadających oczywiście mniejsze worki na kurz.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, przy czym pos.I przedstawia schematyczny przekrój tradycyjnego worka do odkurzacza, pos. II przedstawia schematyczny przekrój jeszcze innej konstrukcji worka do odkurzacza, zaś fig. 1 przedstawia schematyczny przekrój pewnego przykładu wykonania konstrukcji worka o zwiększonej wydajności posiadającej warstwę pośrednią wytwarzaną metodą stapiania przez nadmuchiwanie według niniejszego wynalazku, fig. 2 przedstawia schematyczny przekrój konstrukcji pewnego przykładu wykonania worka o zwiększonej wydajności posiadającej wielozadaniową, nakładaną na sucho, spajaną lateksem, z pulchnej miazgi włókien, warstwę wysokowydajną położoną po stronie w górę strumienia powietrza nakładanej na mokro drugiej warstwy bibuły filtrującej według niniejszego wynalazku, fig. 3 przedstawia schematyczny przekrój jeszcze innego przykładu wykonania struktury worka o zwiększonej wydajności posiadającej zgrzewaną termicznie, nakładaną na sucho wysokowydajną wielozadaniową warstwę położoną po stronie w górę strumienia nakładanej na mokro drugiej warstwy bibuły filtrującej według niniejszego wynalazku, fig. 4 przedstawia wykres spadku ciśnienia na wybranych strukturach worków do odkurzaczy w funkcji obciążenia pyłem miałkim, fig. 5A-5P przedstawiają schematyczne przekroje wybranych przykładów wykonania struktur worków o zwiększonej wydajności niniejszego wynalazku, w których najbardziej w dół strumienia powietrza położoną warstwą jest nakładana na mokro warstwa bibuły, fig. 6Q-6AF przedstawiają schematyczne przekroje wybranych przykładów wykonania struktur worków o zwiększonej wydajności niniejszego wynalazku, w których najbardziej w dół strumienia powietrza położoną warstwą jest warstwa wełny wytwaPL 194 345B1 rzanej metodą przędzenia przez spajanie, fig. 7AG-7BL przedstawiają schematyczne przekroje wybranych przykładów wykonania struktur worków o zwiększonej wydajności niniejszego wynalazku, w których przyległe warstwy są sklejone za pomocą topionego na gorąco spoiwa.

Struktury filtrów niniejszego wynalazku stosują się do worków do odkurzaczy, a bardziej ogólnie, do filtrów do odkurzaczy. Przez filtr do odkurzacza rozumie się strukturę filtru przeznaczoną do działania polegającego na przepuszczaniu przez tę strukturę gazu, korzystnie powietrza, które porywa w typowy sposób suche stałe cząstki. W niniejszym zgłoszeniu przyjęto konwencję określania stron i warstw struktury w odniesieniu do kierunku przepływu powietrza. To jest dla przykładu, wlotowa strona filtru jest stroną w górę strumienia, a wylotowa strona filtru jest stroną w dół strumienia powietrza. Sporadycznie terminy przed oraz za zostały użyte w celu opisania względnego położenia warstw struktury położonych odpowiednio w górę strumienia i w dół strumienia. Oczywiście, podczas filtrucji występuje na filtrach pewien gradient ciśnienia, określany czasami jako spadek ciśnienia. Odkurzacze używają typowo filtrów w kształcie worków. Typowo, strona w górę strumienia worka filtru do odkurzacza jest stroną wewnętrzną, strona w dół strumienia jest stroną zewnętrzną.

DIN 44956-2: DIN 44956-2 został wykorzystany do wyznaczenia spadku ciśnienia dla pięciu rożnych przykładów konstrukcji worków do odkurzaczy po załadowaniem pyłem miałkim na następujących poziomach: 0; 0,5; 1,0; 1,5; 2,0; 2,5 gramów.

Przepuszczalność powietrza po wykonaniu testu obciążenia pyłem miałkim: część testu DIN 44956-2 obciążania kurzem została wykonana przy 0,5 gramowych wzrostach, od 0do 2,5 g/m²/s na siedmiu workach dla każdej próbki. Jednakże wartości spadku ciśnienia nie zostały ponownie zarejestrowane. Maksymalne wartości wytrzymywanej przepuszczalności powietrza były zatem wyznaczane dla worków, które posiadały określone poziomy obciążenia kurzem.

Rodzaje bibuł, które określane są w niniejszym zgłoszeniu patentowym są opisane bardziej szczegółowo następująco:

Standardowa bibuła filtrująca worków do odkurzaczy.

Ten rodzaj bibuły był tradycyjnie wykorzystywany jako pojedyncza warstwa, która zapewnia filtrację i gromadzenie kurzu, jak również odporność na ścieranie wymaganą dla worka do odkurzacza. Ten rodzaj bibuły posiada również odpowiednią sztywność umożliwiającą łatwe wytwarzanie na standardowych urządzeniach do produkcji worków. Bibuła ta składa się w przeważającej części z niewybielanego ścieru drzewnego z dodatkiem 6-7% włókien syntetycznych takich jak poliestry w rodzaju politereftalanu etylenowego (PET), i jest wytwarzana w procesie nakładania na mokro. Standardowa bibuła posiada typowo gramaturę około 30-80 g/m², a zazwyczaj około 50 g/m². Włókna PET odznaczają się typowo delikatnością 1,7 dtex oraz długością 6-10 mm. Bibuła ta cechuje się przepuszczalnością powietrza w zakresie około 200-500 L/(m²*s), a średni rozmiar porów wynosi około 30 mm. Jednakże skuteczność, jak zostało to wyznaczone testem DIN 44956-2 wynosi tylko około 86%. Inną wadą jest to, że pory zostają szybko zapchane kurzem, a zdolność do zatrzymywania kurzu zostaje dalej ograniczona ze względu na bardzo małe grubości papieru, które wynoszą tylko około 0,20 mm.

Włóknina wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie.

Włóknina z włókien polimerowych wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie może być stosowana jako wtórna warstwa filtrująca położona w dół strumienia od warstwy wstępnej. Włókna mogą być włóknami każdego polimeru wytwarzanego metodą przędzenia przez spajanie takiego jak poliamidy, poliestry lub poliolefiny. Gramatura włókniny wytwarzanej metodą przędzenia przez spajanie winna wynosić około 10-100 g/m², a korzystnie około 30-40 g/m². Włóknina wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie winna posiadać przepuszczalność powietrza około 500-10 000 L/(m²*s), a korzystnie około 2000-6000 L/(m²*s), mierzoną testem DIN 53887. Włóknina wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie może być również ładowana elektrostatycznie.

Płótno lub wełna podtrzymująca.

Płótno odnosi się generalnie do nisko gramaturowej bibuły o bardzo otwartych porach lub siatki z włókniny. Gramatura płótna wynosi typowo 10-30 g/m², a najczęściej około 13-17 g/m². Płótno, które czasami określane jest jako wełna podtrzymująca, cechuje się zazwyczaj przepuszczalnością powietrza wynoszącą około 500-10 000 L/(m²*s). Jest on wykorzystywany głównie w celu ochrony wielozadaniowej warstwy o dużej pojemności kurzu przed ścieraniem. Płótno może również filtrować największe cząsteczki. Płótno, tak jak każda warstwa worka może być ładowany elektrostatycznie pod warunkiem, że jego materiał posiada odpowiednie właściwości elektrostatyczne.

PL 194 345B1

Nakładana na mokro bibuła o dużej pojemności kurzu.

Nakładana na mokro bibuła o dużej pojemności kurzu, często zwana w niniejszym jako nakładana na mokro bibuła pojemnościowa jest masywniejsza, grubsza i bardziej przepuszczalna niż standardowa bibuła filtrująca worka do odkurzacza. W swojej roli filtru wstępnego w składzie worka do odkurzacza spełnia ona wiele funkcji. Wchodzi w to ochrona przed obciążeniem udarowym, filtrowanie dużych cząstek, filtrowanie znacznej części małych cząstek kurzu, zatrzymywanie dużych ilości cząstek przy jednoczesnym umożliwianiu łatwego przepływu powietrza przez nią, a przez to powodowaniu małego spadku ciśnienia przy dużym obciążeniu cząstkami, co wydłuża czas życia worka do odkurzacza.

Nakładana na mokro bibuła pojemnościowa zawiera zazwyczaj mieszankę włókien ścieru drzewnego oraz włókien syntetycznych. Zawiera ona typowo, aż do 70% ścieru drzewnego i odpowiednio więcej włókien syntetycznych, takich jak PET, niż standardowa bibuła opisana powyżej. Ma ona większą grubość niż bibuła standardowa o wartości 0,32 mm przy typowej gramaturze 50 g/m². Również rozmiar porów jest dużo większy, średni rozmiar poru może być większy od 160 mm. Bibuła ta jest zatem zdolna do zatrzymywania dużo większej ilości kurzu w swoich porach zanim nastąpi zapchanie. Gramatura nakładanej na mokro bibuły pojemnościowej wynosi typowo 30-150 g/m², a korzystnie około 50-80 g/m².

Nakładana na mokro bibuła pojemnościowa odznacza się skutecznością filtrowania cząstek pyłu miałkiego o wartości około 66-67%, jak zostało to wyznaczone testem DIN 44956-2. Co ważne, nakładana na mokro bibuła pojemnościowa cechuje się przepuszczalnością powietrza większą niż standardowa bibuła filtrująca. Dolna granica przepuszczalności winna wynosić zatem korzystnie przynajmniej około 500 L/(m²*s), korzystniej przynajmniej około 1000 L/(m²*s), a najkorzystniej przynajmniej około 2000 L/(m²*s). Górna granica przepuszczalności zdefiniowana jest w taki sposób, aby zapewnić, że bibuła filtruje i zatrzymuje większą część cząstek kurzu większych od około 10 mm. Konsekwentnie, nośnik wtórnego filtru o wysokiej sprawności po stronie w dół strumienia zdolny jest do wyfiltrowania oraz zatrzymania drobnych cząsteczek na przed ukazaniem się wskazania znaczącego spadku ciśnienia na filtrze. Zgodnie z tym, przepuszczalność powietrza nakładanej na mokro bibuły pojemnościowej korzystnie winna wynosić najwyżej około 8000 L/(m²*s), korzystniej najwyżej około 5000 L/(m²*s), a najkorzystniej najwyżej 4000 L/(m²*s). Widać zatem że nakładana na mokro bibuła pojemnościowa jest szczególnie dobrze zaprojektowana jako wielozadaniowa warstwa filtrująca, która ma zostać umiejscowiona po stronie w górę strumienia wtórnej warstwy o wysokiej skuteczności filtracji.

Nakładana na sucho bibuła o dużej pojemności kurzu.

Przed ujawnieniem niniejszego wynalazku, nakładane na sucho bibuły o dużej pojemności kurzu, czasami określane tutaj jako nakładana na sucho warstwa pojemnościowa, nie była wykorzystywana jako filtr w workach do odkurzaczy. Bibuła nakładana na sucho nie jest wytwarzana z zawiesiny wodnej, ale produkowana technologią nakładania powietrznego, a korzystnie za pomocą procesu spulchnionej miazgi. Wiązanie wodorowe, które odgrywa dużą rolę we wzajemnym przyciąganiu do łańcuchów molekularnych nie oddziałuje przy barku obecności wody. W ten sposób, przy takiej samej gramaturze, nakładana na sucho bibuła pojemnościowa jest zazwyczaj dużo grubsza niż standardowa bibuła, a także bibuła pojemnościowa nakładana na mokro.

₂

Przykładowo, dla typowej wartości gramatury 70 g/m², grubość ta wynosi 0,90 mm.

Tkaniny z bibuły pojemnościowej nakładanej na sucho mogą być sklejane zasadniczo dwoma metodami. Pierwszą metodą jest sklejanie lateksowe, w której lepiszcze lateksowe może być nakładane z roztworów wodnych. Mogą zostać użyte techniki nasycania, takie jak natryskiwanie lub zanurzanie i zgniatanie (stosowanie napawarki), po których następuje w obydwu przypadkach proces suszenia i wygrzewania. Spoiwo lateksowe może być również nakładane w postaci dyskretnych wzorów, takich jak romby, kreskowanie lub falujące linie za pomocą grawiurowego rolowania, po którym następuje suszenie i utwardzanie.

Drugą metodą jest zgrzewanie termiczne, wykorzystując przykładowo włókna spajające. Włókna spajające określane tutaj czasami jako termicznie wiążące włókna topniejące są opisane przez Podręcznik Materiałów Włóknistych, (wyd. 1992) jako Włókna o niższej temperaturze mięknienia niż inne włókna w tkaninie. Pod wpływem działania ciepła i ciśnienia, działają one jako spoiwo. Owe termicznie wiążące włókna topniejące generalnie topnieją całkowicie w miejscach tkaniny, gdzie została dostarczona wystarczająca ilość ciepła i ciśnienia, sklejając w ten sposób ze sobą włókna matrycy w punktach ich przecięć.

PL 194 345B1

Przykładami są polimery kopoliestrowe, które kiedy zostaną podgrzane sklejają wiele materiałów włóknistych.

W korzystnym przykładzie wykonania zgrzewanie termiczne może być dokonane poprzez dodatek od przynajmniej 20%, korzystnie, aż do 50% włókna polimeru dwuskładnikowego (B/C) do tkaniny nakładanej na sucho. Przykładami włókien B/C są włókna z rdzeniem polipropylenowym (PP) oraz osłoną z bardziej wrażliwego na temperaturę polietylenu (PE). Termin wrażliwy na temperaturę oznacza, włókna termoplastyczne miękną i stają się lepkie lub łatwo topliwe pod wpływem ciepła w temperaturze 3-5 stopni C poniżej punktu topnienia. Polimer osłony powinien korzystnie mieć temperaturę topnienia w zakresie około 90-160 °C, a polimer rdzenia winien mieć wyższą temperaturę topnienia, korzystnie o przynajmniej 5°C wyższą niż temperatura topnienia polimeru osłony.

Dla przykładu, PE topnieje w temperaturze 121°C, a PP topnieje przy 161-163°C. Pomaga to w wiązaniu nakładanej na sucho siatki, gdy przechodzi ona między zaciskiem kalandera termicznego lub do pieca powietrznego poprzez uzyskanie termicznie sklejonych włókien mniejszym nakładem ciepła i ciśnienia w celu wytworzenia mniej zwartej, bardziej otwartej i oddychającej struktury.

W bardziej korzystnym przykładzie wykonania rdzeń układu rdzenia/osłony włókna typu B/C położony jest nie współśrodkowo względem osłony. Im bardziej rdzeń położony jest bliżej jednej strony włókna, tym bardziej prawdopodobne jest, że włókno typu B/C będzie się fałdować w czasie etapu zgrzewania termicznego, a przez to zwiększać pojemność nakładania na sucho. Będzie to oczywiście poprawiać jego zdolność do zatrzymywania kurzu.

W ten sposób, w jeszcze kolejnym przykładzie wykonania rdzeń i osłona umieszczone są jeden przy drugim we włóknie B/C, a złączenie osiągane jest z pomocą pieca powietrznego. Kalendarz termiczny, który mógłby skompresować siatkę bardziej niż zgrzewanie powietrzne w tym przypadku jest mniej korzystny. W skład innych kombinacji polimerowych, które mogą zostać użyte we włóknach B/C typu rdzeń/osłona lub jeden przy drugim wchodzą włókna PP z polimerami ko-poliestrowymi nisko topniejącymi oraz poliester z nylonem 6. Nakładana na sucho warstwa o wysokiej pojemności może być również zbudowana całkowicie z włókien dwuskładnikowych.

Generalnie, średni rozmiar porów nakładanej na sucho objętości ma wartość pośrednią pomiędzy rozmiarem porów standardowej bibuły, a bibuły nakładanej na mokro. Skuteczność filtrowania, jak zostało to określone za pomocą testu DIN 44956-2, wynosi około 80%. Nakładana na sucho bibuła pojemnościowa powinna mieć w przybliżeniu taką samą gramaturę i taką samą przepuszczalność powietrza jak bibuła nakładana na mokro opisana powyżej, to jestw zakresie około 500-8000 L/(m²*s), korzystnie około 1000-5000 L/(m²*s), a najkorzystniej około 2000-4000 L/(m²*s). Posiada ona doskonałą zdolność zatrzymywania kurzu i ma tę zaletę, że jest dużo bardziej jednorodna, jeżeli chodzi o gramaturę i grubość, niż bibuły nakładane na mokro.

Rozważa się kilka korzystnych przykładów wykonania nakładanej na sucho bibuły pojemnościowej. Jednym z nich jest kompozycja z włókien spulchnionej miazgi klejona lateksem. Oznacza to, że włókna bibuły składają się zasadniczo ze spulchnionej miazgi. Określenie spulchniona miazga oznacza włóknisty komponent worka do odkurzacza niniejszego wynalazku, który przygotowany jest przez rozcieranie rolek miazgi, to jest włóknistego materiału drzewnego, następnie przez aerodynamiczny transport tej miazgi do elementów maszyn nakładania powietrznego lub kształtowania suchego tworzących siatkę. Do rozcierania miazgi może zostać użyty młyn Wileya.

Do kształtowania suchego użyteczne są tzw. maszyny typu Dan Web lub M, albo J. Spulchniona miazga oraz warstwy nakładane na sucho ze spulchnionej miazgi są izotropowe i odznaczają się przypadkową orientacją włókien we wszystkich trzech prostopadłych kierunkach. Oznacza to, że posiadają one dużą liczbę włókien zorientowanych nie w płaszczyźnie siatki włókniny, a szczególnie prostopadle do tej płaszczyzny, w porównaniu do anizotropowych trójwymiarowo siatek włóknin. Włókna spulchnionej miazgi wykorzystane w niniejszym wynalazku korzystnie cechują się długością od około 0,5-5 mm.

Włókna te utrzymywane są razem przez spoiwo lateksowe. Spoiwo to może być nakładane albo jako proszek, albo jako emulsja. Ilość spoiwa obecnego w nakładanej na sucho bibule pojemnościowej jest w zakresie około 10-30%, a korzystnie około 20-30% suchej masy spoiwa względem masy włókien.

PL 194 345B1

Inny korzystny przykład wykonania nakładanej na sucho bibuły pojemnościowej zawiera zgrzewaną termicznie mieszaninę włókien spulchnionej miazgi oraz przynajmniej jednego spośród włókien rozszczepionych z warstwy oraz włókien polimeru dwuskładnikowego. Bardziej korzystnie, mieszanka włókien spulchnionej miazgi zawiera włókna spulchnionej miazgi oraz włókna polimeru dwuskładnikowego.

Włókna rozszczepione z warstwy są zasadniczo płaskimi, prostokątnymi włóknami, które mogą być ładowane elektrostatycznie przed lub po wbudowaniu do struktury kompozytowej niniejszego wynalazku. Grubość włókien rozszczepionych z warstwy może znajdować się w zakresie 2-100 mm, szerokość w zakresie od 5 mikrometrów do 2 milimetrów, a długość może zmieniać się w zakresie od 0,5 do 15 mm. Jednakże, korzystne wymiary włókien rozszczepionych z warstwy wynoszą: grubość około 5-20 mm, szerokość około 15-60 mm, a długość około 0,5-3 mm.

Włókna rozszczepione z warstwy niniejszego wynalazku są korzystnie wykonane z poliolefin, takich jak polipropylen (PP). Jednakże, każdy polimer, który jest odpowiedni do wytwarzania włókien może zostać użyty na włókna rozszczepione z warstwy struktur kompozytowych niniejszego wynalazku. Przykładami odpowiednich polimerów są, ale ich nie ograniczają, poliolefiny, takie jak homopolimery i kopolimery polietylenu, politereftalany, takie jak politereftalan etylenowy (PET), politereftalan butylenowy (PBT), politereftalan cykloheksyl-dimetylenowy (PCT), poliwęglan i polichlorotrifluoroetylen (PCTFE).

Do innych odpowiednich polimerów należą nylony, poliamidy, polistyreny, poli-4-metylopenten-1, polimetylmetacrylaty, poliuretany, silikony, polisiarczki fenylenu. Włókna rozszczepione z warstwy mogą również zawierać mieszaninę homopolimerów lub kopolimerów. W niniejszym zgłoszeniu, wynalazek ten jest pokazany na przykładzie włókien rozszczepionych z warstwy z polipropylenu.

Użycie polimerów PP o różnych masach molekularnych oraz morfologiach w strukturach warstw laminatów powoduje wytworzenie warstw o odpowiedniej równowadze własności mechanicznych oraz kruchości wymaganej do produkcji włókien rozszczepionych z warstwy. Tym włóknom z PP można również nadać pożądany stopień pofałdowania. Wszystkie wymiary włókien rozszczepionych z warstwy mogą być, oczywiście, różnicowane w procesie wytwarzania tych włókien.

Jeden sposób wytwarzania włókien rozszczepionych z warstw został ujawniony w patencie US 4 178 157, który został załączony poprzez odniesienie. Polipropylen jest topiony i wytłaczany w postaci warstwy, która jest wtedy nadmuchiwana do środka dużej tuby (balona), do której otaczające powietrze jest wprowadzane lub umożliwia się mu wejście, zgodnie z konwencjonalną technologią rozciągania przez nadmuchiwanie.

Nadmuchiwanie balona powietrzem służy do ochłodzenia warstwy oraz do dwuosiowego zorientowania struktury molekularnej łańcuchów PP, skutkującego większą wytrzymałością. Balon ten jest następnie zgnieciony, a warstwa jest rozciągana pomiędzy dwiema lub więcej parami walców, w których warstwa jest utrzymywana w zacisku dwóch stykających się walców, wraz z zastosowaniem różnych ciśnień pomiędzy tymi dwoma stykającymi się walcami. Skutkuje dodatkowym rozciąganiem w kierunku maszyny, które jest osiągane przez napędzanie drugiego zestawu walców o większej prędkości powierzchniowej niż pierwszy zestaw. Skutkiem tego jest nawet większa orientacja molekularna warstwy w kierunku maszyny, który w konsekwencji staje się długim wymiarem włókien rozszczepionych z warstwy.

Warstwa ta może być ładowana elektrostatycznie przed oraz po ostudzeniu. Chociaż można zastosować różne techniki ładowania elektrostatycznego, to dwie metody zostały uznane za najkorzystniejsze. Pierwsza metoda polega na przepuszczeniu warstwy w połowie drogi w przerwie o wielkości około 38 do 76 mm pomiędzy dwiema elektrodami koronowymi. Użyte mogą zostać drążki koronowe z igłami emiterowymi z metalowego przewodu, z których jedna elektroda koronowa znajduje się na dodatnim potencjale DC o wartości około 20-30 kV, a przeciwna elektroda posiada ujemne stałe napięcie o wartości około 20-30 kV.

Druga korzystna metoda wykorzystuje technologie ładowania elektrostatycznego opisane w opisie patentowym US 5 401 446 (Wadsworth i Tsai, 1995), które określa się jako Techniki I i II Tantret™, które są opisane dalej. Wykazano, że Technika II, w której warstwa jest zawieszana na izolowanych walcach w trakcie, gdy warstwa ta przechodzi dookoła wewnętrznego obwodu dwóch ujemnie naładowanych powłok metalowych z dodatnim przewodem koronowym każdej powłoki, udziela warstwom najwyższych wartości potencjału. Generalnie, za pomocą Techniki II można przekazać jednej stronie warstwy dodatni potencjał rzędu 1000 do 3000 voltów lub więcej z podobnymi wartościami ujemnego potencjału na drugiej stronie naładowanej warstwy.

PL 194 345B1

Technika I, w której warstwy stykają się z metalowym walcem o napięciu -1 do -10 kV, a przewód o napięciu stałym +20 do +40 kV umieszczony jest około 25,4 do 50,8 mm powyżej ujemnie polaryzowanego walca, a każda ze stron warstwy wystawiona jest kolejno na oddziaływanie takiej konfiguracji walca/przewodu, skutkuje niższymi wartościami potencjałów mierzonych na powierzchniach warstw. Za pomocą techniki I otrzymuje się typowo napięcia na powierzchni warstwy o wartościach od 300 do 1500 voltów, generalnie równych, ale z odwrotnymi polaryzacjami na każdej ze stron. Nie wykazano jednakże, aby wyższe potencjały powierzchniowe otrzymane

Techniką II miały wpływ na lepszą mierzalną skuteczność filtrowania przez siatki utworzone z włókien z rozszczepionej warstwy. Dlatego, a także ponieważ łatwiej jest przepuścić warstwę przez urządzenia Techniki I, przeważnie ta metoda jest obecnie używana do ładowania warstw przed procesem rozszczepiania.

Ostudzona i rozciągnięta warstwa może być ładowana elektrostatycznie na gorąco lub na zimno. Warstwa ta jest następnie jednocześnie rozciągana i rozszczepiana na wąskie szerokości, typowo około 50 mm. Rozszczepione płaskie włókna zostają następnie zebrane w kabel, który zostaje pofałdowany na kontrolowalną liczbę fałd na centymetr, a następnie pocięte na pożądaną podstawową długość.

W szczególnie korzystnym przykładzie wykonania, nakładana na sucho bibuła o dużej pojemności kurzu zawiera mieszankę wszystkich włókien ze spulchnionej miazgi, włókien z polimeru dwuskładnikowego oraz naładowanych elektrostatycznie włókien z rozszczepionej warstwy. Korzystnie, włókna ze spulchnionej miazgi obecne są w ilości około 5-85% masy, korzystniej około 10-70%, a najkorzystniej około 40%, włókna dwuskładnikowe około 10-60%, korzystniej około 10-30%, a najkorzystniej około 20%, a elektrostatycznie naładowane włókna z rozszczepionej warstwy około 20-80%, a korzystniej około 40%. Ta nakładana na sucho warstwa o dużej pojemności kurzu może być zgrzewana termicznie, korzystnie w wysokiej temperaturze 90-160°C, korzystniej w temperaturze niższej od 110°C, a najkorzystniej w temperaturze około 90°C.

Inne korzystne przykłady wykonania nakładanej na sucho bibuły pojemnościowej zawierają termicznie zgrzewaną bibułę ze 100% mieszanych włókien elektrostatycznych, mieszaninę 20-80% mieszanych włókien elektrostatycznych, 10-70% włókien ze spulchnionej miazgi oraz 10-70% włókien B/C. Filtry z mieszanych włókien elektrostatycznych tworzone są przez mieszane włókna o różniących się w szerokim zakresie własnościach tryboelektrycznych oraz trących się wzajemnie lub o metalowe części maszyny, takie jak przewody na cylindrach gręplujących podczas gręplowania. Powoduje to, że jeden rodzaj włókien jest bardziej dodatnio lub ujemnie naładowany względem innego rodzaju włókien oraz zwiększa to koulombowskie przyciąganie cząsteczek kurzu. Wytwarzanie filtrów z takimi rodzajami mieszanych włókien elektrostatycznych jest przedstawione w opisie patentowym US 5 470 485 oraz europejskim zgłoszeniu patentowym EP 02 246 811.

Według opisu patentowego US 5 470 485 materiał filtru składa się z mieszaniny włókien poliolefinowych oraz włókien poliakrylonitrylowych. Włókna poliolefinowe są dwuskładnikowymi włóknami PP/PE typu rdzeń/osłona lub jeden przy drugim. Włókna poliakrylonitrylowe są wolne od halogenków. Włókna poliolefinowe również posiadają pewne zastępujące halogenki poliolefiny, podczas gdy włókna akrylonitrylowe nie zawierają halogenków.

Według patentu tego włókna muszą być dokładnie umyte niejonowym detergentem, zasadowym lub roztworem, a następnie dobrze wypłukane przed zmieszaniem tak, żeby nie zawierały żadnych smarów ani środków antystatycznych. Chociaż według patentu tego wytwarzana mata z włókien winna być nakłuta igłą, włókna te mogą być również pocięte na długość 5-20 mm oraz zmieszane z podobnej długości dwuskładnikowymi termicznie spajającymi włóknami, a także z możliwym dodatkiem spulchnionej miazgi tak, że w niniejszym wynalazku może zostać wykorzystana nakładana na mokro spajająca termicznie bibuła.

Opis patentowy EP 0 246 811 opisuje efekt tryboelektryczny wzajemnego tarcia dwóch różnych rodzajów włókien. Wskazuje on podobne typy włókien co opis patentowy US 5 470 485 z wyjątkiem tego, że grupy -CN włókien poliakrylonitrylowych mogą zostać zastąpione przez halogenki (korzystnie fluorowce lub chlorowce). Po wystarczającej liczbie zastąpień -CN przez grupy -Cl, włókno może być określane jako modakrylowe, jeśli kopolimer zawiera od 35 do 85% wagowych jednostek akrylonitrylowych. Według opisu patentowego EP 0 246 811 współczynnik włókien poliolefinowych do zastąpionych włókien akrylonitrylowych (korzystnie modakrylowych) może wahać się w granicach od 30:70 do 80:20, na powierzchni materiału filtru. W ten sposób, w nakładanej na sucho termicznie spajającej

PL 194 345B1 bibule mogą zostać użyte powyższe zakresy współczynników zawartości włókien poliolefinowych do akrylowych lub modakrylowych.

Wełna wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie.

Wełna wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie z syntetycznych włókien polimerowych może być opcjonalnie używana jako warstwa pośrednia między warstwą wielozadaniową, a drugą warstwą filtracyjną. Warstwa pośrednia z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie zwiększą ogólną sprawność filtrowania poprzez wyłapywanie pewnych cząstek, które przedostały się przez wielozadaniową warstwę filtracyjną.

Warstwa pośrednia z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie może także opcjonalnie być ładowana elektrostatycznie celem brania udziału w filtrowaniu drobnych cząsteczek kurzu. Dołączenie warstwy pośredniej z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie pociąga za sobą wzrost spadku ciśnienia przy danym stopniu załadowania kurzem w porównaniu z kompozytami nie posiadającymi warstwy pośredniej z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie. Wełna wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie korzystnie odznacza się gramaturą około 10-50 g/m² oraz przepuszczalnością powietrza około 100-1500 L/(m²*s).

Włóknina wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności.

Innym odkryciem dokonanym w niniejszych badaniach w celu opracowania udoskonalonych worków do odkurzaczy, było opracowanie siatki typu MB o dużej pojemności, która może być użyta po stronie w górę strumienia stopnia filtracyjnego z wełny typu MB jako filtr wstępny w miejscu nakładanej na mokro bibuły pojemnościowej lub nakładanej na sucho bibuły pojemnościowej.

Filtr wstępny typu MB o dużej pojemności może być wykonany metodą stapiania przez nadmuchiwanie z wykorzystaniem schłodzonego ostudzonego powietrza o temperaturze około 10°C. Dla kontrastu, konwencjonalny proces MB wykorzystuje normalnie powietrze o temperaturze pokojowej około 35-45°C. Zostaje również zwiększona odległość zbierania pomiędzy wylotem dyszy, a przenośnikiem do 400-600 mm w procesie wytwarzania MB o dużej pojemności. Odległość ta wynosi normalnie około 20° mm w typowym procesie MB.

Dodatkowo, włóknina MB o dużej pojemności wytwarzana jest przy użyciu powietrza gaszącego o niższej temperaturze około 215-235 °C zamiast normalnej temperatury powietrza gaszącego około 280-290°C, oraz niższej temperatury topnienia w procesie MB około 200-225°C w porównaniu do 260-280°C dla wytwarzania stopnia filtracyjnego MB. Zimniejsze powietrze chłodzące, niższa temperatura powietrza gaszącego, niższa temperatura topnienia oraz większa odległość zbierania w większym stopniu powodują ochłodzenie włókien MB. Ograniczenie ciepła skutkuje mniejszym wyciąganiem włókien, a stąd większymi ich średnicami niż w typowych siatkach MB stopnia filtracyjnego. Im chłodniejsze są włókna tym mniej prawdopodobne jest ich wzajemne termiczne sklejenie podczas osadzania na kolektorze.

W ten sposób włóknina wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemność będzie miała więcej otwartej przestrzeni. Nawet przy gramaturze 120 g/m², przepuszczalność powietrza włókniny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności wynosi 806 L/(m²*s). Dla kontrastu, dużo lżejsza (na przykład 22 g/m²) siatka stopnia filtracyjnego typu MB z PP posiadała maksymalną przepuszczalność powietrza o wartości tylko 450 L/(m²*s). Skuteczność filtrowania włókniny typu MB o dużej pojemności, jak zostało to określone testem DIN 44956-2 wyniosła 98%. Kiedy te dwie włókniny zostały zestawione razem z włókniną MB o dużej pojemności wewnątrz worka, przepuszczalność powietrza w dalszym ciągu wynosiła 295 L/(m²*s), a skuteczność filtrowania wynosiła 99,8%. Włóknina wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności może być obojętna lub opcjonalnie naładowana elektrycznie, przy założeniu, że jej materiał posiada odpowiednie własności dielektryczne.

Włóknina MB o dużej pojemności niniejszego wynalazku winna być odróżniana od stopnia filtracyjnego MB, który również jest wykorzystany w wielowarstwowej strukturze filtru do odkurzacza niniejszego ujawnienia. Siatka typu MB stopnia filtracyjnego jest konwencjonalną włókniną wytwarzaną metodą stapiania przez nadmuchiwanie charakteryzującą się generalnie niską gramaturą około 22 g/m², oraz małym rozmiarem porów. Dodatkowe typowe parametry włókniny MB stopnia filtracyjnego z polipropylenu zostały pokazane w tabeli I. Korzystna włóknina MB o dużej pojemności z polipropylenu optymalnie zawiera około 5-20% wagowych etylenowego octanu winylu.

Włóknina MB stopnia filtracyjnego odznacza się generalnie wysoką skutecznością usuwania kurzu, to jest większą niż około 99%.

PL 194 345B1

Tabel a I

	Korzystnie	Korzystniej	Najkorzystniej
Stopień filtr. MB PP
gramatura, g/m²	5-150	10-50	22
grubość, mm	0,10-2	0,10-1	0,26
przepuszczalność powietrza, L/(m²*s)	100-1500	200-800	450
wytrzymałość na rozciąganie, MD, N	0,5-15	1,0-10	3,7
wytrzymałość na rozciąganie, CD, N	0,5-15	1,0-10	3,2
średnica włókna, mm	1-15	1-5	2-3
MB PP o dużej pojemności
gramatura, g/m²	30-180	60-120	80
grubość, mm	0,3-3	0,5-2	1,4
przepuszczalność powietrza, L/(m²*s)	300-8000	600-3000	2000
wytrzymałość na rozciąganie, MD, N	1,0-30	2-20	10
wytrzymałość na rozciąganie, CD, N	1,0-30	2-20	9,2
średnica włókna, mm	5-20	10-15	10-12

Włóknina MB o dużej pojemności ma podobną skuteczność filtrowania co nakładana na sucho i nakładana na mokro bibuły pojemnościowe wymienione powyżej. W ten sposób włóknina MB o dużej pojemności jest dobrze przystosowana do usuwania dużych ilości dużych cząstek kurzu oraz do zatrzymywania dużych ilości kurzu. Zgodnie z tym, włóknina typu MB o dużej pojemności nadaje się do umieszczenia po stronie w górę strumienia siatki MB stopnia filtrującego jako jej filtr wstępny w strukturze filtru do odkurzacza niniejszego wynalazku.

Włóknina wytwarzana metodą przędzenia przez nadmuchiwanie (modularna).

Nowy typ technologii stapiania przez nadmuchiwanie opisany w Ward, G., Świat włóknin, lato 1998, ss. 37-40, której pełne ujawnienie załączono w niniejszym przez odniesienie, możliwy jest do wykorzystania przy produkcji włókniny wytwarzanej metodą przędzenia przez nadmuchiwanie (modularnej) odpowiedniej do użycia jako warstwa filtru wstępnego w niniejszym wynalazku.

Opcjonalnie włóknina wytwarzana metodą przędzenia przez nadmuchiwanie może być wykorzystana jako warstwa wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie stopnia filtrującego, jak tego wymaga struktura nowego worka do odkurzacza. Specyfikacje włókniny wytwarzanej metodą przędzenia przez nadmuchiwanie (modularnej) przedstawione są w tabeli II.

Proces wytwarzania włókniny wytwarzanej metodą przędzenia przez nadmuchiwanie (modularnej) jest w ogólności procesem typu stapiania przez nadmuchiwanie o bardziej nierównym modularnym ciągadle i wykorzystującym chłodniejsze powietrze gaszące. Takie warunki wytwarzają zgrubną siatkę wytwarzaną metodą stapiania przez nadmuchiwanie o większej wytrzymałości i przepuszczalności powietrza przy porównywalnej gramaturze konwencjonalnych siatek wytwarzanych metodą stapiania przez nadmuchiwanie.

Włóknina mikrodenierowa wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie.

Włóknina wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie (SB), sporadycznie określana tutaj jako mikrodenierowa wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie może być również wykorzystywana w niniejszym wynalazku jako warstwa filtru wstępnego lub warstwa wełny wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie stopnia filtrującego. Specyfikacje mikrodenierowej włókniny wytwarzanej metodą przędzenia przez spajanie wyszczególnione są w tabeli II.

Mikrodeniera wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie charakteryzuje się szczególnie włóknami o średnicach mniejszych niż 12 mm, które odpowiadają 0,10 deniera dla polipropylenu. Dla porównania, konwencjonalne siatki SB dla produktów jednorazowego użytku posiadają typowo włókna o średnicach średnio 20 mm. Mikrodeniera wytwarzana metodą przędzenia przez spajanie może być

PL 194 345B1 otrzymana od Reifenhauser GmbH (Reicofil III), Koby Steel, Ltd.,(technologia wytwarzania metodą przędzenia przez spajanie Kobe-Kodoshi) oraz Ason Engineering, Inc. (technologia wytwarzania metodą przędzenia przez spajanie Ason).

Tabel a II

	Korzystnie	Korzystniej	Najkorzystniej
materiał wytwarzany metodą przędzenia przez nadmuchiwanie (modularny)
gramatura, g/m²	20-15°	20-80	40
grubość, mm	0,20-2	0,20-1,5	0,79
przepuszczalność powietrza, L/(m²*s)	200-4000	300-3000	2000
wytrzymałość na rozciąganie, MD, N	10-60	15-40	-
wytrzymałość na rozciąganie, CD, N	10-50	12-30	-
średnica włókna, mm	0,6-20	2-10	2-4
materiał wytwarzany metodą przędzenia przez spajanie mikrodenierowy PP (Ason, Kobe-Kodoshi, Reicofil III)
gramatura, g/m²	20-150	20-80	40
grubość, mm	0,10-0,6	0,15-0,5	0,25
przepuszczalność	500-10 000	2000-6000	3000
powietrza, L/(m²*s)
wytrzymałość na	10-100	20-80	50
rozciąganie, MD, N
wytrzymałość na	10-80	10-60	40
rozciąganie, CD, N
średnica włókna, mm	4-18	6-12	10

P r z y k ł a d porównawczy 1.

Pos. I przedstawia przekrój dostępnej komercyjnie struktury worka do odkurzacza 51 składającej się z nakładanej na mokro wyściółki z tkaniny wełnianej 52 po wewnętrznej stronie (po stronie w górę strumienia) worka oraz standardowej nakładanej na mokro bibuły filtracyjnej 53 po zewnętrznej stronie (po stronie w dół strumienia) worka. Właściwości poszczególnych warstw i struktury kompozytowej przedstawione są w tabeli III. Wyściółka ta w zasadzie ochrania nakładaną na mokro bibułę filtracyjną przed ścieraniem, ale także odfiltrowuje wstępnie niektóre z największych cząstek. Nakładana na mokro bibuła filtrująca odfiltrowuje zazwyczaj cząsteczki większe niż około 10 mm i pewne cząstki mniejsze.

P r z y k ł a d porównawczy 2.

Pos. II przedstawia przekrój struktury konwencjonalnego trzywarstwowego worka do odkurzacza 54, w której, w celu poprawienia sztywności potrzebnej do wytworzenia worka oraz wprowadzenia dodatkowej filtracji powietrza, po stronie w górę strumienia wełny typu MB 56 została dodana nakładana na mokro podtrzymująca tkanina wełniana 55 o bardzo małej zdolności do zatrzymywania kurzu w celu ochrony przed wycieraniem, a także po zewnętrznej stronie, po stronie w dół strumienia, została umieszczona nakładana na mokro bibuła filtrująca 57 w celu ochrony worka przed wycieraniem. Właściwości poszczególnych warstw oraz struktury kompozytowej zostały przedstawione w tabeli III.

PL 194 345B1

P r z y k ł a d 1-3.

Figura 1 przedstawia nową strukturę kompozytową 58 trzywarstwowego worka do odkurzacza z przykładu 1 z nakładaną na mokro warstwą bibuły filtrującej 60 o dużej pojemności kurzu umieszczoną wewnątrz (po stronie w górę strumienia powietrza) przed warstwą filtrującą wytwarzaną metodą stapiania przez nadmuchiwanie 60. Po zewnętrznej stronie (po stronie w dół strumienia powietrza) znajduje się wysoko przepuszczalna dla powietrza nakładana na mokro warstwa bibuły filtrującej 61.

Figura 2 przedstawia nową wynalazczą strukturę kompozytową 62 worka do odkurzacza z przykładu 2, w której nakładana na sucho bibuła o dużej pojemności kurzu 63 zawierająca 100% włókien spulchnionej miazgi trzymanych razem przez 20% wagowo spoiwo lateksowe umieszczona jest jako wewnętrzna warstwa, a konwencjonalna nakładana na mokro bibuła filtrująca 64 jest warstwą zewnętrzną.

Figura 3 przedstawia nową konstrukcję 65 worka do odkurzacza z przykładu 3, składającą się ze zgrzewanej na gorąco, nakładanej na sucho bibuły filtracyjnej 66 o dużej pojemności kurzu po stronie w górę strumienia powietrza wewnątrz worka wraz z wysoko przepuszczalną nakładaną na mokro bibułą filtrującą 67 po zewnętrznej stronie worka. Skład włókien nakładanej na sucho bibuły filtrującej 66 o dużej pojemności kurzu zawiera mieszaninę 40% włókien ze spulchnionej miazgi, 40% włókien z rozszczepionej warstwy oraz 20% dwuskładnikowych włókien polimerowych. Właściwości poszczególnych warstw i struktur kompozytowych przedstawiono w tabeli III, która porównuje właściwości filtracyjne różnych struktur kompozytowych przy przepływie 100 L/min.

Dane w tabeli III ukazują, że struktury z przykładów 1i 3 spowodowały dramatyczny wzrost skuteczności filtrowania w porównaniu do przykładu porównawczego 1, przy tylko drobnym wzroście spadku ciśnienia. Również przykład 1 wytworzył nieznacznie lepszą skuteczność filtrowania przy takim samym spadku ciśnienia co przykład porównawczy 2. Dobrze wypadło porównanie przykładu 2 ze strukturą dostępnego komercyjnie przykładu porównawczego 1.

Każda z opisanych powyżej struktur przykładowych została zbadana pod względem obciążenia pyłem miałkim, a wyniki prezentowane są w tabeli IV.

Figura 4 przedstawia wykres spadku ciśnienia na strukturach worków w funkcji gramów obciążenia kurzem miałkim, na którym krzywe A-E reprezentują odpowiednio przykłady porównawcze 1 i 2, (A i B), oraz przykłady 1-3 (C, D i E). Wykres ten ukazuje, że konwencjonalne struktury worków osiągnęły wysokie spadki ciśnienia gwałtownie wraz z bardzo małymi obciążeniami (to jest około 10⁴ Pa (100 mbar) przy mniej niż 2,5 g). Przykład 1 osiągnął taki sam spadek ciśnienia po obciążeniu 3,5 g kurzu, co oznacza około 40% poprawę.

Przykłady 2 i 3 osiągnęły wyraźnie najlepsze rezultaty testu obciążania kurzem miałkim osiągając spadek ciśnienia około 104 Pa (100 mbar) przy obciążeniu 10 g i 12,5 g oraz nie przekraczając spadku ciśnienia około 3x10³ Pa (30 mbar) przy obciążeniu kurzem miałkim 6,5 g oraz 4x10³ Pa (40 mbar), aż po obciążeniu około 7,5 g. Rezultaty te demonstrują około 300-400% poprawę nad konwencjonalnymi konstrukcjami filtrów. Co godne uwagi, przykłady 2 i 3 nie zawierają pośredniej warstwy filtrującej typu MB pomiędzy wielozadaniową warstwą o dużej pojemności kurzu znajdującą się po stronie w górę strumienia, a znajdująca się po stronie w dół strumienia drugą warstwą filtrującą.

Dodatkowe przykłady struktur kompozytowych worka do odkurzacza o zwiększonej wydajności mogą być uważane za spełniające definicje niniejszego wynalazku, jak zilustrowano to na fig. 5-7. W szczególności fig. 5A ukazuje dwuwarstwową strukturę, w której wielozadaniową warstwą po stronie w górę strumienia jest nakładana na sucho struktura filtrująca składająca się wyłącznie z włókien ze spulchnionej miazgi utrzymywanych razem przez wygrzane spoiwo lateksowe, lub składająca się mieszaniny włókien z polimeru dwuskładnikowego oraz włókien ze spulchnionej miazgi, które są zgrzane termicznie. Ta warstwa wielozadaniowa odznacza się wysoką przepuszczalnością powietrza i zdolnością do zatrzymywania kurzu.

Figura 5B przedstawia również dwuwarstwową strukturę, w której warstwa wielozadaniowa jest trzyskładnikową mieszaniną włókien ze spulchnionej miazgi, włókien z polimeru dwuskładnikowego oraz naładowanych elektrostatycznie włókien z rozszczepionej warstwy. Ponownie, mieszanina ta jest spajana za pomocą zgrzewania termicznego, głównie za pomocą kompozycji włókien z polimeru dwuskładnikowego o niskiej temperaturze topnienia.

Figura 5C przedstawia inną strukturę dwuwarstwową ze specjalnie zaprojektowaną nakładaną na mokro bibułą filtrującą o dużej pojemności kurzu w położeniu po stronie w górę strumienia. Włókna w tej nakładanej na mokro bibule filtrującej są mieszaniną włókien syntetycznych i naturalnych, to jest włókien ze ścieru drzewnego. Korzystnie jest, aby włókna syntetyczne były poliestrowe, a korzystniej

PL 194 345B1 z politereftalanu etylenowego. Włókna wiązane są przez spoiwo lateksowe przy około 10-30% wagowych suchej masy spoiwa w stosunku do masy włókien.

Figura 5D ilustruje dwuwarstwową strukturę, w której wielozadaniowa po stronie w górę strumienia zawiera włókna poliolefinowe, a korzystnie włókna polipropylenowe. Warstwa ta jest naładowana elektrostatycznie. Korzystnie za pomocą technologii TANTRET™.

Figura 5E-5H przedstawiają struktury, które są takie same jak te na fig. 5A-5D, za wyjątkiem tego, że pomiędzy wielozadaniową warstwą filtrującą, drugą warstwą filtrującą umieszczono opcjonalną warstwę pośrednią z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie.

Figura 5I-5P przedstawiają struktury, które odpowiadają fig. 5A-5H, za wyjątkiem tego, że po stronie worka do odkurzacza wystawionej na przepływ powietrza dodano opcjonalne płótno wełniane w celu ochrony następnej warstwy przed wytarciem oraz w celu filtrowania pewnych bardzo dużych cząstek kurzu.

Figura 6Q-6AF przedstawiają struktury, które odpowiadają fig. 5A-5P, za wyjątkiem tego, że w skrajnym położeniu po stronie w dół strumienia, a przez to zewnętrznej stronie worka do odkurzacza umieszczono opcjonalną wełnę wytwarzaną metodą przędzenia przez spajanie.

Figura 7AG-7BL przedstawia struktury, które odpowiadają fig. 5A-6AF, za wyjątkiem tego, że przylegające warstwy kompozytu spojone są za pomocą topionego na gorąco spoiwa. Spoiwo to może być również zastąpione lub użyte w połączeniu ze wszystkimi metodami laminacji, włączając kleje oraz zgrzewanie termiczne i ultradźwiękowe. Chociaż figury te tylko ilustrują przykłady wykonania, w których pomiędzy wszystkimi przylegającymi warstwami obecne jest spoiwo, uważa się, że wszystkie te warstwy nie muszą być połączone w ten sposób, to jest pewne warstwy kompozytu mogą być związane spoiwem, a inne nie.

Tabela III (część 1)

Przykład		Prz. por. 1			Prz. por. 2				Prz. 1
warstwa/kompozyt		51	52	53	54	55	55	57	58	59	60	61
gramatura	g/m²	58	13	45	80	13	22	45	117	50	22	45
grubość	mm	0,25	0,05	0,2	0,51	0,05	0,26	0,2	0,78	0,32	0,26	0,2
przepuszcz. powiet	L/(m²*s)	330	2100	400	225	2100	480	400	255	2900	480	400
wytrz.na rozc. MD	N	-	>6,0	37	-	>6,0	2,8	37	-	16	2,8	37
wytrz.na rozc. CD	N	-	>1,5	20	-	>1,5	2,9	20	-	7	2,9	20
średnica porów	mm			11,91 -64		16,52 ->300		11,91 -64			11,91 -64
	MFP	-	-	23,43		39,57		23,43			23,43
MBP	10⁵Pa (bar)	-	0,3	1,2	-	0,3	0,5	1,2	-	0,7	0,5	1,2
Własności filtracyjne
przepływ	L/min	100,0	-	-	1--	-	-	-	1--	-	-	-
spadek ciśnienia	ITIIT1H2O	10,4	-	-	17,5	-	-	-	17,1	-	-	-
penetracja	%	72,7	-	-	23,1	-	-	-	20,9	-	-	-
skuteczność	%	27,3	-	-	76,9	-	-	-	79,1	-	-	-

PL 194 345B1

T ab el a III (część 2)

Przykład		Przykład 2			Przykład 3
warstwa /kompozyt		62	63	64	65	66	67
gramatura		122	77	45	110	65	45
grubość	mm	1,14	0, 94	0,2	1,11	0,91	0,2
przepuszcz. powiet .	L/(m²*s)	420	1850	400	330	3000	400
wytrz.na rozc. MD	N	-	6,1	37	-	5,8	37
wytrz.na rozc. CD	N	-	5,4	20	-	5,2	20
średnica porów	mm	-	-	11,91-64	-	-	11,91-64
	MFP			23,43	-	-	23,43
MBP	10⁵Pa (bar)	-	-	1,2	-	-	1,2
Własności filtracyjne
przepływ	L/min	100	-	-	100	-	-
spadek ciśnienia	ITIIT1H2O	12,90	-	-	10,20	-	-
penetracja	%	66,90	-	-	27,399990	-	-
skuteczność	%	33,10	-	-	72,70	-	-

PL 194 345B1

Tabel a IV

	Prz. por . 1	Prz. por. 2	Prz. 1	Prz. 2	Prz. 3
skuteczność, (%)	96,0	99,6	99,6	99,7	99,8
przepływ przy 2x10²Pa (2 mbar), (L)	7,00	4,15	4,4	5,90	6,40
obciążenie kurzem, (g)	spadek ciśnienia 10²Pa (mbar) 10 litrów
0	3,21	5,14	4,86	3, 44	3,20
0,5	8,90	7,70	6,02	4,05	4,48
1,0	24,19	13,37	7,878	5,79	6,25
1,5	51,64	25,87	11,80	7,20	8,45
2,0	79,58	53,06	19,03	8,61	11,30
2,5	110,00	100,32	33,22	10, 14	13,70
3,0			56,56	11,98	16,16
3,5			96,30	13,87	18,33
4,0				16,07	20,62
4,5				18,26	22,62
5,0				20,81	24,61
5,5				23,46	26,83
6,0				27,23	29, 19
6,5				31,21	31,09
7,0				35,68	32,99
7,5				42,74	36,00
8,0				50,70	39,60
8,5				62,02	43, 95
9,0				74,20	48,28
9,5				89,20	53,20
10,0				106,36	58,68
10,5					65,57
11,0					73,80
11,5					81,75
12,0					93,04
12,5					106,11

PL 194 345B1

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Jednorazowy worek do odkurzacza zawierający filtr do usuwania cząstek unoszonych wgazie zawierający wielozadaniową pojemnościową warstwę filtrującą usytuowaną po stronie w górę strumienia w kierunku przepływu powietrza drugiej warstwy filtrującej, znamienny tym, że druga warstwa filtrująca jest wybrana spośród: nakładanego na mokro lub sucho filtru posiadającej gramaturę około 30-100 g/m² i przepuszczalność powietrza wynoszącą około 100-3000 L/(m²*s) oraz termicznie zgrzewanej włókniny posiadającej gramaturę około 10-100 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 100-3000 L/(m²*s), a ponadto wielozadaniowa pojemnościowa warstwa filtrująca wybrana jest spośród: nakładanej na mokro lub sucho bibuły o dużej pojemności kurzu posiadającej gramaturę około 30-150 g/m² i przepuszczalność powietrza wynoszącą około 500-8000 L/(m²*s), włókniny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności posiadającej gramaturę około 30-180 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 300-8000 L/(m²*s), i bibuły wytwarzanej metodą przędzenia przez nadmuchiwanie modularnej posiadającej gramaturę około 20-150 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 200-4000 L/(m²*s).
2. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że wielozadaniowa warstwa filtrująca wprowadza do struktury kompozytowej spadek ciśnienia wynoszący co najwyżej 3x10³Pa przy obciążeniu cząsteczkami pyłu miałkiego o wartości przynajmniej 6,5 g wyznaczany testem DIN 44956-2.
3. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że nakładana na mokro bibuła pojemnościowa o dużej pojemności kurzu zawiera włókna zawierające przynajmniej 15% możliwych do naładowania elektrostatycznego lub niemożliwych do naładowania włókien syntetycznych oraz komplementarną ilość włókien ścieru drzewnego oraz spoiwo.
4. Worek według zastrz. 3, znamienny tym, że wymienione włókna syntetyczne są poliestrowe.
5. Worek według zastrz. 3, znamienny tym, że te włókna syntetyczne są włóknami poliolefinowymi.
6. Worek według zastrz. 5, znamienny tym, że włókna poliolefinowe są elektrostatycznie naładowanym polipropylenem.
7. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że wielozadaniowa warstwa filtrująca zawiera nakładaną na sucho bibułę o dużej pojemności kurzu o składzie wybranym spośród:

spajanych lateksem włókien ze spulchnionej miazgi, topniejących włókien zgrzewalnych termicznie, zgrzewanej termicznie mieszaniny topniejących włókien zgrzewalnych termicznie, włókien ze spulchnionej miazgi, zgrzewanej termicznie mieszaniny topniejących włókien zgrzewalnych termicznie, włókien ze spulchnionej miazgi oraz włókien rozszczepionych z warstwy, zgrzewanej termicznie mieszaniny mieszanych włókien elektrostatycznych.
8. Worek według zastrz. 7, znamienny tym, że topniejące włókna zgrzewalne termicznie są włóknami dwuskładnikowymi.
9. Worek według zastrz. 8, znamienny tym, że dwuskładnikowe włókna polimerowe są włóknami poliolefinowymi.
10. Worek według zastrz. 9, znamienny tym, że dwuskładnikowe włókna polimerowe posiadają rdzeń z polipropylenu oraz osłonę z polietylenu.
11. Worek według zastrz. 8, znamienny tym, że dwuskładnikowe włókna polimerowe posiadają rdzeń położony niewspółśrodkowo w stosunku do osłony.
12. Worek według zastrz. 11, znamienny tym, że rdzeń położony jest równolegle wzdłuż i obok osłony.
13. Worek według zastrz. 7, znamienny tym, że włókna rozszczepione z warstwy są naładowane elektrostatycznie.
14. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera warstwę z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie posiadającej gramaturę około 10-50 g/m² oraz przepuszczalność powietrza wynoszącą około 100-1500 L/(m²*s) położoną pomiędzy wielozadaniową warstwą filtrującą, a drugą warstwą filtrującą.
15. Worek według zastrz. 14, znamienny tym, że warstwa z wełny wytwarzanej metodą stapiania przez nadmuchiwanie jest naładowana elektrostatycznie.
16. Worek według zastrz. 1. znamienny tym, że termicznie zgrzewana włóknina jest położoną w kierunku najbardziej w dół strumienia warstwą struktury.

PL 194 345B1
17. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej dwie przylegające warstwy struktury są połączone.
18. Worek według zastrz. 17, znamienny tym, że dwie połączone przylegające warstwy są wielozadaniową warstwą filtrującą oraz drugą warstwą filtrującą.
19. Worek według zastrz. 17, znamienny tym, że wszystkie przylegające warstwy struktury są połączone.
20. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że włóknina wytwarzana metodą stapiania przez nadmuchiwanie o dużej pojemności jest naładowana elektrostatycznie.
21. Worek według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej jedna z warstw wytworzona jest z materiału, który jest naładowany elektrostatycznie i ta warstwa jest naładowana elektrostatycznie.