PL195649B1 - Zamek na żeton do wózka transportowego - Google Patents

Abstract

1. Zamek na zeton do wózka transportowego sluzacy do polaczenia ze soba wózków stojacych w kolumnie po- stojowej w ten sposób, ze klucz jednego wózka w danym przypadku daje sie zaryglowac w zamku na zeton sasied- niego wózka, przy czym odryglowanie wózka stojacego najczesciej na koncu kolumny nastepuje w zamian za wprowadzenie zetonu i zamek na zeton zaryglowuje ten zeton przy udostepnieniu wózka, natomiast przy ponownym zamknieciu wózka odryglowuje go, przy czym zamek na zeton ma co najmniej jeden czlon nastawczy, który bezpo- srednio lub posrednio wspóldziala z zetonem, a co najmniej jeden czlon nastawczy bezposrednio lub posrednio powo- duje zaryglowanie lub odryglowanie klucza, przy czym zamek ten ma co najmniej jeden czlon nastawczy przesu- wajacy monete-zeton w kierunku poprzecznym do kierunku wkladania przy wkladaniu monety-zetonu do zamka na zeton, moneta-zeton zas po przesunieciu w kierunku po- przecznym jest zaryglowany przed wyciagnieciem przez korpus zamka lub przez polaczona z nim czesc po jego stronie przeciwleglej do czlonu nastawczego, znamienny tym, ze ma co najmniej dwa czlony nastawcze (3, 4), które przy wkladaniu moneta-zetonu (5) wchodza z nim w pola- czenie robocze i w przypadku monet-zetonów (5') o niedo- puszczalnie malej srednicy zahaczaja sie wzajemnie. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zamek na żeton do wózka transportowego, służący do połączenia ze sobą wózków stojących w kolumnie postojowej w ten sposób, że klucz jednego wózka w danym przypadku daje się zaryglować w zamku na żeton wózka sąsiedniego, przy czym odryglowanie wózka stojącego najczęściej na końcu kolumny następuje w zamian za wprowadzenie żetonu i zamek na żeton zaryglowuje ten żeton wraz z udostępnieniem wózka, podczas gdy zamek na żeton odryglowuje żeton podczas ponownego zablokowania wózka, przy czym zamek ma co najmniej jeden człon nastawczy, który współdziała z żetonem, a ten co najmniej jeden człon nastawczy bezpośrednio lub pośrednio powoduje zaryglowanie lub odryglowanie klucza.

Na rynku jest wiele różnych wariantów wykonania tego rodzaju zamków na żeton. Z tego powodu, iż odryglowanie wózka jest możliwe tylko w zamian za włożenie żetonu do zamka na żeton i użytkownik otrzymuje z powrotem żeton tylko wtedy, gdy na jednym z różnych stanowisk zbiorczych przyłączy on znowu wózek, wózki nie stoją bezużytecznie pozostawiane wokół. Oszczędza się nakłady na zatrudnienie personelu do szukania, zbierania i przyprowadzania z powrotem wózków. Poza tym potrzebna jest mniejsza liczba wózków, ponieważ nie wykorzystywane w danej chwili wózki są zgromadzone w jednym miejscu zawsze do dyspozycji, w miejscach gdzie występuje na nie zapotrzebowanie.

Prawie zawsze jako żeton jest potrzebna ustalona moneta, przy czym najczęściej zamki na żeton są uruchamiane za pomocą jednoznacznie ustalonej monety. Ale jest także znane wyposażenie zamków na żeton w szczeliny dla dwóch monet w ten sposób, że w zależności od wyboru mogą być obsługiwane za pomocą dwóch różnych monet. Na skutek tego, w rzeczywistości zwiększa się koszt niektórych elementów mechanizmu zamka.

Poza tym znane są także zamki na żeton z tak zwanym suwakiem na monety, przy czym w zależności od wyboru, suwak na monety może być zaopatrywany w dwie różne monety. Jednak taki suwak na monety zwiększa znacznie wymiary zamka na monety.

Z francuskiego opisu patentowego nr FR-A-2645306 znany jest zamek na żeton mający co najmniej jeden człon nastawczy przesuwający monetę-żeton w kierunku poprzecznym do kierunku wkładania przy wkładaniu monety-żetonu do zamka na żeton.

Takie przesunięcie poprzeczne dodatkowe do ruchu wkładania, który następuje przy stałej szczelinie na monetę i bez suwaka na monety, pociąga za sobą to, że moneta-żeton ze względu na przesunięcie w stosunku do szczeliny jest zablokowany w zamku dopóty, aż co najmniej jeden człon nastawczy ponownie pozwoli na ruch powrotny monety-żetonu.

Opisane przesunięcie monety-żetonu w kierunku poprzecznym pozwala na zaryglowanie monet-żetonów także wtedy, gdy nie mają one dokładnie takiej samej średnicy, lecz są w przybliżeniu aż do dwóch milimetrów mniejsze lub większe. W ten sposób zamek na żeton może działać z różnymi monetami, a więc na przykład z monetą jednomarkową lub z monetą dwumarkową lub z ich odpowiednim odpowiednikiem w walucie Euro w ten sposób, że nie są potrzebne dodatkowe elementy uruchamiające lub zmiany w układzie mechanicznym.

Moneta-żeton po przesunięciu w kierunku poprzecznym jest zaryglowany przed wyciągnięciem przez korpus zamka lub przez połączoną z tym korpusem część po jego stronie przeciwległej do członu nastawczego. Na skutek tego otrzymuje się bardzo stabilne zaryglowanie i wracając do korpusu zamka, nie potrzeba żadnych dodatkowych części.

Celem niniejszego wynalazku było udoskonalenie zamków na żeton w ten sposób, że będą się one nadawały do różnych monet, ale przy tym będą wyróżniały się tanią i zwartą konstrukcją a także uniemożliwione zostanie użycie niedozwolonych mniejszych monet (żetonów).

Celem minimalnego ograniczenia dopuszczalnego zakresu średnicy zamek na żeton ma co najmniej dwa człony nastawcze, które przy wkładaniu monety-żetonu wchodzą z nim w połączenie robocze i w przypadku monet-żetonów o niedopuszczalnie małej średnicy zahaczają się wzajemnie.

Ograniczenie średnicy w górę jest realizowane jako stałe mechaniczne, mianowicie przez odpowiednie zwymiarowanie szczeliny do wkładania monety, natomiast ograniczenie średnicy w dół przez wzajemne mocne zahaczenie się członów nastawczych.

Korzystnie pierwszy człon nastawczy stanowi dźwignia wychylna, drugi zaś przeciwległy człon nastawczy stanowi element sprężysty, zwłaszcza część przesuwna, przy czym przesunięcie poprzeczne monety-żetonu następuje w kierunku wspomnianej części przesuwnej.

Korzystnie moneta-żeton jest przesuwny w kierunku do drugiego członu nastawczego, a ponadto korzystnie jest przesuwny w płaszczyźnie żetonu.

PL 195 649 B1

Korzystnie obydwa człony nastawcze są wstępnie napięte za pomocą sprężyn w kierunku obwodu monety-żetonu.

Dalej okazuje się korzystne, że ten człon nastawczy, który przeprowadza przyczynowy ruch wychylny dla przesunięcia poprzecznego, dodatkowo obejmuje żeton także na jego górnej stronie i/lub dolnej stronie. Dzięki temu jest on niezawodnie prowadzony i tym samym może być jednocześnie utrzymane ograniczenie grubości.

Zaryglowanie lub odryglowanie klucza następuje zwykle za pomocą członu pośredniego, który jest uruchamiany lub odblokowany przez jeden z członów nastawczych. Ten człon pośredni można wykonać jako część obrotową, która znajduje się w płaszczyźnie ruchu członów nastawczych i od strony czołowej jest ustawiona w połączeniu roboczym z co najmniej jednym członem nastawczym w ten sposób, że obydwa wzajemnie blokują się w ich każdorazowych położeniach końcowych.

Korzystnie co najmniej jeden człon nastawczy jest napięty za pomocą sprężyn w kierunku do obwodu żetonów.

Korzystnie najmniej jeden człon nastawczy dodatkowo podpiera monetę-żeton także od jego górnej i od dolnej strony.

Korzystnie pierwszy człon nastawczy za pomocą co najmniej jednego członu pośredniego powoduje zaryglowanie lub odryglowanie klucza.

Korzystnie człon pośredni jest częścią obrotową leżącą zasadniczo w płaszczyźnie ruchu członów nastawczych, która od strony czołowej znajduje się w połączeniu roboczym z co najmniej pierwszym członem nastawczym w ten sposób, że obydwa człony blokują się wzajemne w ich każdorazowych położeniach końcowych.

Korzystnie część obrotowa ma od strony czołowej rowek, w który zachodzi pierwszy człon nastawczy.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zamek na żeton przed rozłączeniem w przekroju pionowym, fig. 2 przedstawia ten sam zamek w widoku z góry ze zdjętą pokrywą, fig. 3 przedstawia zamek według fig. 1, jednakże z całkowicie włożoną monetą i w stanie rozłączonym, fig. 4 przedstawia zamek na żeton podobnie jak na fig. 2, jednakże w stanie pracy podobnie jak na fig. 3, fig. 5 przedstawia zamek na żeton jak na fig. 4, jednakże z częściowo wyciągniętą monetą i fig. 6 przedstawia widok z góry jak na fig. 2, fig. 4 i fig. 5, jednakże z niedopuszczalnie małym żetonem.

Zamek na żeton według wynalazku składa się we wszystkich przykładach wykonania z zamontowanego na wózku transportowym korpusu 1 ze szczeliną 1a na monetę z jednej strony i szczeliną 1b służącą do wkładania klucza 2 z drugiej strony. Klucz 2 jest połączony z sąsiednim wózkiem lub ze stanowiskiem zbiorczym za pomocą łańcucha 2a.

We wnętrzu korpusu 1 jest umieszczony pierwszy człon nastawczy 3 w postaci wahacza i przeciwległy do niego drugi człon nastawczy 4 w postaci części przesuwnej. Podczas, gdy wahacz jest umieszczony w korpusie wychylnie na czopie 6, część przesuwna jest prowadzona w korpusie przesuwnie zasadniczo w kierunku promieniowym do monety-żetonu 5 włożonego przez szczelinę 1a, przy czym obydwa człony nastawcze są ustawione w ten sposób, że podczas wkładania monety-żetonu 5 dochodzi do zetknięcia się ich z obwodem monety-żetonu, i to w miejscach położonych prawie naprzeciwko siebie. Człon nastawczy 3 w postaci wahacza ma nieznacznie wklęsło wysklepioną powierzchnię styku 3a, człon nastawczy 4 w postaci części przesuwnej zaś ma odpowiednią powierzchnię styku 4a.

W celu lepszego prowadzenia monety-żetonu 5 wahacz ma nie tylko jedną powierzchnię przylegania pod monetą, lecz także dodatkowy palec 3d, który rozciąga się nad górną stroną monety. Zatem moneta jest prowadzona w dwóch prawie przeciwległych miejscach jej obwodu i dodatkowo także od dołu i od góry.

Drugi koniec 3b wahacza jest ustawiony we wzajemnym zaryglowaniu w połączeniu roboczym z częścią obrotową 7. Ta część obrotowa 7 mająca poziomą oś wahań jest umieszczona w korpusie 1 i ma na swojej, odpowiadającej wahaczowi, stronie czołowej rowek 7a przebiegający w poprzek (porównaj fig. 1 i fig. 3). W ten rowek, za pomocą elementu sprężystego 8 jest wciskany do środka koniec 3b wahacza w ten sposób, że w tym położeniu wciśnięcia blokuje on przekręcenie części obrotowej 7.

Część obrotowa 7 ma na swoim obwodzie hak 7b, który w położeniu części obrotowej 7 przedstawionym na fig. 1 i na fig. 2, wystaje do środka w otworze 2b klucza 2 i blokuje jego wyciągnięcie

PL 195 649 B1 z zamka na żeton. Zamiast tego klucz mógłby mieć jedno lub dwa boczne nacięcia, w które zamiast haka 7b wchodziłyby wtedy jeden lub dwa występy.

Na fig. 1 i na fig. 2 przestawiono więc sytuację, gdy wózek należący do przedstawionego zamka na żeton jest dołączony do rzędu wózków lub do stanowiska zbiorczego, ponieważ zamek na żeton jest zaryglowany kluczem 2.

W celu uwolnienia wózka należy żeton wcisnąć nieco głębiej do zamka na żeton. Taka sytuacja jest przedstawiona na fig. 3 i na fig. 4.

Można przekonać się, jak to pokazano na fig. 4 lub przy próbie wyciągnięcia żetonu (fig. 5), że wciśnięcie żetonu wyzwala odchylenie wahacza i jednocześnie wciśnięcie części przesuwnej, w tym przypadku przeciwnie do sprężyn 8 lub 4b oddziałujących na te obydwa człony nastawcze (3, 4). Moneta-żeton 5 w wyniku odchylenia wahacza przemieszcza się co najmniej w przybliżeniu po torze w postaci łuku koła i przy tym doznaje przesunięcia w poprzek względem kierunku wkładania, a zatem w dół na fig. 4. Wskutek tego przesunięcia część przesuwna zostanie naciśnięta w takim stopniu w dół, przeciwnie do kierunku działania sprężyny 4b, że haki 3c lub 4c umieszczone na wahaczu i na części przesuwnej będą mogły przejść obok siebie, a więc nie występuje zahaczenie między tymi dwoma członami nastawczymi.

W trakcie tego ruchu wahliwego koniec 3b wahacza zostaje wyciągnięty z rowka 7a części obrotowej 7 w ten sposób, że część obrotowa nie jest już więcej blokowana. Toteż mogła ona być wychylona za pomocą sprężyny 9 zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara w położenie wynikające z fig. 3, przy czym hak 7b jest wysunięty z wnętrza klucza 2 i odryglowuje go. Na fig. 3 i na fig. 4 klucz 2 jest pokazany już w położeniu odpowiadającym wyciągnięciu.

Na skutek przekręcenia części obrotowej 7 jej rowek 7a już nie znajduje się w położeniu dopasowanym do końca 3a wahacza. Dlatego wahacz już nie może się wychylić z powrotem i wskutek tego także nie można już wyjąć monety-żetonu 5, ponieważ koniec 3a częściowo blokuje szczelinę 1a na monetę-żeton.

Monetę-żeton 5 można wprawdzie jeszcze trochę wyciągnąć, jak to przedstawiono na fig. 5. Ale wtedy pozostaje ona zablokowana między powierzchnią styku 3a z jednej strony i brzegiem szczeliny1a na monetę-żeton z drugiej strony.

Z fig. 5 można także wywnioskować, że zamek na żeton podobnie współpracuje także z nieco większą monetą, ponieważ część przesuwna pełni funkcję podatnego biernego elementu oporowego i sama nie oddziałuje na zaryglowanie klucza. Dopuszczalną średnicę można zatem zmieniać i mając na względzie dopuszczalne maksymalne wymiary, odpowiednio dobiera się w łatwy sposób wymiary szczeliny 1a na monetę-żeton.

Zdefiniowanie dolnej granicy średnicy następuje za pomocą haków 3c i 4c, co jest zrozumiałe na podstawie fig. 6.

Na fig. 6 pokazano monetę 5', która jest niedopuszczalnie mała. Wprawdzie można ją włożyć do zamka na żeton i może ona także spowodować nieznaczne odchylenie wahacza. Ale z powodu jej zbyt małej średnicy nie jest w stanie w wystarczający sposób zwiększyć odległości części przesuwnej od wahacza. To powoduje, że wahacz podczas swojego ruchu wahliwego mocno zahacza swoim hakiem 3c o hak 4c części przesuwnej. Koniec 3b wahacza nie może więc wyjść z rowka 7a części obrotowej 7, toteż część obrotowa 7 pozostaje zablokowana i wobec tego nie można wyciągnąć klucza 2 z zamka na żeton.

Tylko takie monety, których średnica jest wystarczająco duża, aby dostatecznie głęboko wcisnąć część przesuwną, jak przedstawiono na fig. 2 i na fig. 4, mogą spowodować odblokowanie klucza 2.

Dla zapewnienia współdziałania między członem nastawczym, który w tym przypadku jest wykonany jako wahacz, ale także mógłby być jednoramienną dźwignią, i kluczem 2 nasuwają się specjaliście liczne możliwości. Na przykład, człon nastawczy 3 mógłby w taki sposób bezpośrednio lub za pomocą części przesuwnej wchodzić w otwór 2b lub w boczne nacięcie klucza 2, że część obrotowa 7 byłaby zbędna. Należałoby wtedy jedynie przewidzieć dodatkowy element ryglujący, aby żeton po odblokowaniu klucza 2 pozostawał zaryglowany w zamku na żeton. Także z tego względu można sięgnąć do znanych mechanizmów ryglujących.

Reasumując, korzyść z wynalazku polega na tym, że człon nastawczy 4 działa tylko quasi biernie i dzięki jego podatnemu podparciu umożliwia przyjmowanie żetonów różnej wielkości. Dalej polega na tym, że czynny człon nastawczy poddaje żeton przesunięciu w kierunku poprzecznym tak, że już nie człon nastawczy 3, lecz części trwale połączone z korpusem są odpowiedzialne za zaryglowanie

PL 195 649 B1 żetonu. Wreszcie polega na tym, że na skutek wzajemnego zahaczenia obydwu członów nastawczych jest niemożliwe użycie niedopuszczalnie małych monet-żetonów.

Claims (6)

1. Zamek na żeton do wózka transportowego służący do połączenia ze sobą wózków stojących w kolumnie postojowej w ten sposób, że klucz jednego wózka w danym przypadku daje się zaryglować w zamku na żeton sąsiedniego wózka, przy czym odryglowanie wózka stojącego najczęściej na końcu kolumny następuje w zamian za wprowadzenie żetonu i zamek na żeton zaryglowuje ten żeton przy udostępnieniu wózka, natomiast przy ponownym zamknięciu wózka odryglowuje go, przy czym zamek na żeton ma co najmniej jeden człon nastawczy, który bezpośrednio lub pośrednio współdziała z żetonem, a co najmniej jeden człon nastawczy bezpośrednio lub pośrednio powoduje zaryglowanie lub odryglowanie klucza, przy czym zamek ten ma co najmniej jeden człon nastawczy przesuwający monetę-żeton w kierunku poprzecznym do kierunku wkładania przy wkładaniu monety-żetonu do zamka na żeton, moneta-żeton zaś po przesunięciu w kierunku poprzecznym jest zaryglowany przed wyciągnięciem przez korpus zamka lub przez połączoną z nim część po jego stronie przeciwległej do członu nastawczego, znamienny tym, że ma co najmniej dwa człony nastawcze (3, 4), które przy wkładaniu moneta-żetonu (5) wchodzą z nim w połączenie robocze i w przypadku monet-żetonów (5') o niedopuszczalnie małej średnicy zahaczają się wzajemnie.

2. Zamek na żeton według zastrz. 1, znamienny tym, że jeden człon nastawczy (3) stanowi dźwignia wychylna, drugi zaś przeciwległy człon nastawczy (4) stanowi element sprężysty, zwłaszcza część przesuwna.

3. Zamek na żeton według zastrz. 1, znamienny tym, że moneta-żeton (5) jest przesuwny w kierunku do członu nastawczego (4).

4. Zamek na żeton według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że jeden człon nastawczy (3) za pomocą co najmniej jednego członu pośredniego (7) powoduje zaryglowanie lub odryglowanie klucza (2).

5. Zamek na żeton według zastrz. 4, znamienny tym, że człon pośredni (7) jest częścią obrotową leżącą zasadniczo w płaszczyźnie ruchu członów nastawczych (3), która od strony czołowej znajduje się w połączeniu roboczym z co najmniej jednym członem nastawczym (3), przy czym obydwa człony blokują się wzajemne w ich każdorazowych położeniach końcowych.

6. Zamek na żeton według zastrz. 6, znamienny tym, że ta część obrotowa ma od strony czołowej rowek (7a), w który zachodzi człon nastawczy (3).