PL197761B1 - Przegubowy zespół łączeniowy dla styków profilowych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki - Google Patents

Abstract

1. Przegubowy zespó l laczeniowy dla styków profilo- wych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki, przy czym profilowe szyny jezdne maj a górny ko lnierz i dolny ko lnierz tworz acy powierzchnie jezdne, a na s asied- nich profilowych szynach jezdnych, w postaci szyn styko- wych, tworz acych z lacze szynowe, s a umieszczone szcz eki oporowe, ze znajduj acym si e pomi edzy nimi lacznikiem utrzymuj acym, przekrywaj ace przynale zny obszar stykowy, znamienny tym, ze jedna ze szcz ek oporowych (6a) znaj- duj acych si e po stronie ko nca jednej z szyn stykowych (1a) jest przymocowana do lacznika utrzymuj acego (9) za po- srednictwem po laczenie ryglowo-obrotowego (14), tworz ac z szyn a stykow a i lacznikiem utrzymuj acym (9) wst epnie zmontowany podzespó l, przy czym jedna szyna stykowa (1a) ma zamocowan a do niej w dolnym obszarze stykowym panewk e (7) lo zyska wahliwego przekrywaj ac a w stanie monta zu ostatecznego obszar stykowy (S) pomi edzy oby- dwiema szynami stykowymi (1a, 1b) i wyznaczaj ac a o s obrotu (D) lo zyska wahliwego, za s druga szyna stykowa (1b) ma przymocowan a do niej i w stanie monta zu ostatecznego w lo zon a w panewk e (7) nak ladk e (8) lo zyska wahliwego, przy czym utworzone z panewki (7) i nak ladki (8) lo zysko wahliwe umo zliwia podczas monta zu ostatecznego obrót jednej z przy lo zonych do siebie szyn stykowych z jej szcz ek a oporow a wzgl edem drugiej szyny wokó l osi obrotu (D), a w stanie zmontowania ostatecznego druga szcz eka opo- rowa (6b) drugiej szyny (1b) jest tak ze polaczona z laczni- kiem utrzymuj acym (9). PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przegubowy zespół łączeniowy dla styków profilowych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki, przy czym profilowe szyny jezdne mają kołnierz górny i tworzący powierzchnie jezdne kołnierz dolny, a na sąsiadujących, profilowych szynach jezdnych tworzących stykowe złącze szyn (szyny stykowe) są umieszczone szczęki oporowe, ze znajdującym się pomiędzy nimi łącznikiem utrzymującym, przekrywające przynależny obszar stykowy.

Jednoszynowe kolejki podwieszone przytwierdza się zwykle przy dołowych robotach górniczych i budowie tuneli za pomocą łańcuchów zawieszeniowych do poszczególnych ram obudowy chodników. Łańcuchy zawieszeniowe mają przy tym za zadanie przejmowanie zarówno ciężaru samych profilowych szyn jezdnych, jak i transportowanego materiału, i przenoszenia go na obudowę chodnika.

Przegubowe połączenie szyn w rodzaju szyn opisanych na wstępie jest znane z niemieckiego opisu zgłoszeniowego nr 196 33 220. Opisany jest w nim utworzony w postaci elementu zawieszeniowego łącznik utrzymujący, który jest wykonany w postaci ogniwa złącznego z mieczykiem oporowym wchodzącym pomiędzy obydwie szczęki oporowe na profilowych szynach jezdnych i z otworem przelotowym dla trzpienia prowadzącego. Przy tym stawia się tu za cel zwłaszcza polepszenie zawieszania i ewentualnie luzowania szyn o wielkim obciążeniu na profilach obudów wyrobisk z rozkładem i podzieleniem obciążenia na połowy.

Niezależnie od tego, z niemieckiego opisu zgłoszeniowego nr 33 26 103 jest znane przegubowe połączenie styków dających się zawieszać szyn jednoszynowych podwieszonych kolejek, w którym obydwie szczęki oporowe mają pokrywające się, łukowo rozszerzone podłużne otwory, które służą do umieszczania trzpienia zawieszeniowego. Ten trzpień zawieszeniowy znajduje się w ogniwie złącznym, które obejmuje i utrzymuje razem ze sobą obydwie szczęki oporowe. To znane rozwiązanie nie jest wolne od niedogodności.

Profilowe szyny jezdne zawiesza się z reguły, poprzez wyżej wspomniane ogniwo złączne, na obudowie chodnika. W tym celu obydwie sąsiadujące, łączone poprzez szczęki oporowe szyny stykowe, muszą być jednocześnie unoszone i łączone ze sobą za pomocą trzpienia zawieszeniowego. Taki sposób postępowania przy montażu jest jednak kosztowny i pracochłonny, jeżeli nie stosuje się żadnego urządzenia podnoszącego, co ma często miejsce. Poza tym przy aktualnym stanie techniki należy mieć na uwadze to, że podłużne otwory na obydwóch szczękach oporowych w czasie podnoszenia są doprowadzane do stanu współliniowości w celu umożliwienia umocowania trzpienia zawieszeniowego dla ich połączenia. Rozwiązanie to wymaga dalszego udoskonalenia.

Celem wynalazku jest takie udoskonalenie przegubowego połączenia szyn o opisanej na wstępie konstrukcji, aby był znacznie ułatwiony montaż.

Przegubowy zespół łączeniowy dla styków profilowych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki, przy czym profilowe szyny jezdne mają górny kołnierz i dolny kołnierz tworzący powierzchnie jezdne, a na sąsiednich profilowych szynach jezdnych, w postaci szyn stykowych, tworzących złącze szynowe, są umieszczone szczęki oporowe, ze znajdującym się pomiędzy nimi łącznikiem utrzymującym, przekrywające przynależny obszar stykowy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jedna ze szczęk oporowych znajdujących się po stronie końca jednej z szyn stykowych jest przymocowana do łącznika utrzymującego za pośrednictwem połączenia ryglowo-obrotowego, tworząc z szyną stykową i łącznikiem utrzymującym wstępnie zmontowany podzespół, przy czym jedna szyna stykowa ma zamocowaną do niej w dolnym obszarze stykowym panewkę łożyska wahliwego przekrywającą w stanie montażu ostatecznego obszar stykowy pomiędzy obydwiema szynami stykowymi i wyznaczającą oś obrotu łożyska wahliwego, zaś druga szyna stykowa ma przymocowaną do niej i w stanie montażu ostatecznego włożoną w panewkę i nakładkę łożyska wahliwego, przy czym utworzone z panewki i nakładki łożysko wahliwe umożliwia podczas montażu ostatecznego obrót jednej z przyłożonych do siebie szyn stykowych z jej szczęką oporową względem drugiej szyny wokół osi obrotu, a w stanie zmontowania ostatecznego druga szczęka oporowa drugiej szyny jest także połączona z łącznikiem utrzymującym.

Korzystnie, do połączenia szczęk oporowych z łącznikiem utrzymującym zastosowany jest trzpień blokujący, przechodzący w montażu końcowym przez usytuowane w jednej linii otwory przelotowe w wyżej wymienionych częściach konstrukcyjnych.

Korzystnie, łącznik utrzymujący jest wykonany w postaci płaskiego mieczyka z obrotowym ryglem na końcu, wchodzącego pomiędzy szczęki oporowe tworzące widlaste gniazdo.

PL 197 761 B1

Korzystnie, rygiel obrotowy ma tuleję obrotową, z noskiem blokującym po stronie wierzchołkowej i centrycznym cylindrycznym otworem przelotowym dla trzpienia blokującego wchodzącego w niego w czasie montażu ostatecznego, wystającą u dołu z płaskiego mieczyka w zasadzie prostopadle do jego kierunku wzdłużnego, przy czym w celu połączenia ryglowo-obrotowego z jedną ze szczęk oporowych tuleja obrotowa wchodzi w okrągły otwór z odpowiednim wycięciem blokującym.

Korzystnie, łącznik utrzymujący ma w widoku z góry dwa połączone mostkiem kołowe segmenty, każdy z centrycznym otworem przelotowym, przy czym jeden z otworów przelotowych służy do przyłączania elementu zawieszeniowego, a drugi otwór przelotowy służy do umieszczania trzpienia blokującego.

Korzystnie, obydwa kołowe segmenty mają promienie o tej samej wielkości, a łącznik utrzymujący jest wykonany w całości w układzie symetrii lustrzanej względem jednej osi symetrii.

Korzystnie, druga, dostawiona do łącznika utrzymującego szczęka oporowa drugiej szyny stykowej ma podłużny otwór, odpowiadający ruchowi odchylania, oraz czołowy nosek zachodzący na element ślizgowy znajdujący się na sąsiadującej szynie stykowej.

Korzystnie, panewka łożyska wahliwego jest umocowana w kieszeniowym wycięciu w dolnym kołnierzu jednej z szyn stykowych zamocowanej na łączniku utrzymującym w czasie montażu wstępnego i wystaje do kieszeniowego wycięcia w dolnym kołnierzu drugiej szyny stykowej.

Korzystnie, nakładka łożyska wahliwego jest osadzona na powierzchni stykowej drugiej szyny stykowej i w celu wyznaczenia osi obrotu wchodzi w wycięcie w panewce łożyska obrotowego jednej z szyn stykowych.

Korzystnie, szyny stykowe mają w przekroju kształt dwuteowy z rozwidlonym górnym kołnierzem i odwróconym rozwidlonym dolnym kołnierzem.

W rozwiązaniu według wynalazku proponuje się, aby w przegubowym zespole łączeniowym dla styków profilowych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki, w celu wiszącego zamocowania jednej z szyn stykowych na jej końcu, przymocowaną do niej w czasie wstępnego montażu jedną szczękę oporową przymocować do łącznika utrzymującego poprzez połączenie obrotowo-ryglowe oraz aby w czasie montażu ostatecznego sąsiadująca druga szyna stykowa była doprowadzana swoją drugą szczęką oporową przechylnie dokoła osi obrotu znajdującej się w dolnym obszarze stykowym, do przylegania do łącznika utrzymującego i łączyła się z nim. Łącznik utrzymujący jest przy tym połączony albo bezpośrednio albo pośrednio z obudową chodnika, na przykład poprzez łańcuch zawieszeniowy. Do połączenia szczęk oporowych z łącznikiem utrzymującym stosuje się zwykle w czasie montażu ostatecznego usytuowane w jednej linii otwory przelotowe dla trzpieni blokujących, przechodzących przez wymienione części konstrukcyjne. Łącznik utrzymujący może mieć postać płaskiego mieczyka, który wchodzi pomiędzy szczęki oporowe tworzące widlaste gniazdo. Zatem obydwie szczęki oporowe tworzą razem dwa elementy widełkowe wyżej wymienionego gniazda widlastego, w które wchodzi płaski mieczyk z ryglem obrotowym na końcu. Ten rygiel obrotowy jest na ogół wykonany w postaci tulei obrotowej wystającej od dolnej strony na płaskim mieczyku. Tuleja obrotowa jest usytuowana w zasadzie prostopadle do wzdłużnego wymiaru płaskiego mieczyka. Może ona mieć od strony głowicy nosek blokujący oraz centryczny cylindryczny otwór przelotowy dla trzpienia blokującego wchodzącego w niego w czasie montażu ostatecznego. Dla uzyskania połączenia ryglowo-obrotowego z jedną ze szczęk oporowych tuleja obrotowa wchodzi po większej części w odpowiednie okrągłe wybranie z wybraniem blokującym tej szczęki oporowej. Zgodnie z korzystnym rozwiązaniem w widoku z góry łącznik utrzymujący ma dwa połączone mostkiem segmenty kołowe, w danym przypadku z centrycznym otworem przelotowym. Przy tym jeden z otworów przelotowych służy zwykle do odchylania jednego elementu zawieszeniowego, natomiast drugi otwór przelotowy służy do umieszczania trzpienia blokującego. Element zawieszeniowy może mieć postać członów łańcucha zawieszeniowego. Oczywiście w tym miejscu jest do pomyślenia także zastosowanie wahacza, który ze swojej strony jest zamocowany za pomocą co najmniej dwóch łańcuchów zawieszeniowych na obudowie chodnika.

Łącznik utrzymujący, zoptymalizowany pod względem obciążenia, charakteryzuje się tym, że obydwa segmenty kołowe mają promienie o tej samej wielkości, przy czym łącznik utrzymujący jest na ogół wykonany w symetrii lustrzanej względem jednej osi symetrii, dzięki czemu jest szczególnie korzystny montaż ostateczny, a druga szczęka oporowa drugiej szyny stykowej, zawieszona obrotowo na łączniku utrzymującym, może mieć podłużny otwór odpowiadający ruchowi obrotowemu oraz czołowy nosek zachodzący na element ślizgowy znajdujący się na sąsiadującej szynie stykowej.

PL 197 761 B1

W celu wyznaczenia osi obrotu postępuje się na ogół w ten sposób, że umieszcza się panewkę łożyska wahliwego, przekrywającą obszar stykowy pomiędzy obydwiema profilowymi szynami jezdnymi, w którą to panewkę wchodzi nakładka łożyska wahliwego. W szczególności panewka łożyska wahliwego jest przy tym zamocowana w kieszeniowym wycięciu w dolnym kołnierzu jednej profilowej szyny jezdnej, zamocowanej w czasie wstępnego montażu na łączniku utrzymującym, i wystaje do kieszeniowego wycięcia w dolnym kołnierzu drugiej profilowej szyny jezdnej. Nakładka łożyska wahliwego jest ze swojej strony osadzona na powierzchni styku drugiej profilowej szyny jezdnej i wchodzi w wycięcie w panewce łożyska wahliwego jednej z profilowych szyn jezdnych, tak że wyznaczona zostaje przez to razem oś obrotu.

W związku z powyższym przy opracowaniu konstrukcji według wynalazku wychodzi się z przesłanki, że umieszczenie i montaż profilowych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki może być znacząco uproszczony wtedy, gdy połączenie szynowe jest jednocześnie podzielone na dwa etapy montażu. W czasie montażu wstępnego mocuje się wisząco tylko jedną szynę stykową jej stroną końcową na łączniku utrzymującym. Zgodnie z tym, w przeciwieństwie do aktualnego stanu techniki, nie ma konieczności podnoszenia dużych ciężarów. Dopiero w czasie montażu ostatecznego przykłada się przechylnie sąsiadującą drugą szynę stykową do łącznika utrzymującego i łączy razem z nim. Dzięki osi obrotu znajdującej się w dolnym obszarze stykowym zapewnia się ponadto to, że takie przechylanie sąsiadującej drugiej szyny może odbywać się w ten sposób, że wystarczy ją tylko wprowadzić jej nakładką łożyska wahliwego do panewki łożyska wahliwego, a następnie jej drugi koniec unieść na tyle, aż uzyska się współliniowość otworów przelotowych obydwu szczęk oporowych ze znajdującym się pomiędzy nimi łącznikiem utrzymującym, przez które może przechodzić trzpień blokujący. Ten drugi koniec może zgodnie z wynalazkiem trzymać się w stanie zawieszenia dzięki dodatkowemu połączeniu ryglowo-obrotowemu ze znajdującym się tam (dalszym) łącznikiem utrzymującym.

W ramach niniejszego wynalazku zapewnia się to, że w celu połączenia złączy szyn trzeba podnieść i ustawić każdorazowo tylko jedną szynę stykową. Dzięki temu uzyskuje się olbrzymie ułatwienie montażu, które jest szczególnie widoczne przy montażu ręcznym. Także i bezpieczeństwo zwiększa się o tyle, że jedna szyna stykowa, trzymana wisząco i ustalona swoją szczęką oporową na łączniku utrzymującym poprzez połączenie ryglowo-obrotowe, nie może już spaść na dół, jak to jest całkiem możliwe przy dwóch łączonych szynach stykowych. Ta trzymana wisząco szyna stykowa może raczej początkowo pozostawać w położeniu montażu wstępnego, aż do czasu przetransportowania na miejsce łączenia przeznaczonej do łączenia z nią sąsiadującej szyny stykowej. Należy przy tym zawsze mieć na uwadze to, że dzięki specjalnemu ukształtowaniu połączenia ryglowo-obrotowego z tuleją obrotową i noskiem blokującym od strony górnej uzyskuje się niezawodne i bezpieczne połączenie poprzez łańcuch zawieszeniowy z obudową chodnika.

Bezpieczeństwo i łatwość montażu zwiększa się jeszcze przez to, że druga sąsiadująca szyna stykowa, łączona z szyną trzymaną wisząco, może za pomocą swojej nakładki łożyska wahliwego opierać się wspólnie w panewce łożyska wahliwego, tak że w tym miejscu zbędne są dalsze środki podporowe lub podobne. Wystarczy podnieść drugi koniec tej szyny stykowej, odwrócony od łączonego obszaru stykowego, tak że w obszarze stykowym jej szczęka oporowa nałoży się przechylnie na łącznik utrzymujący, i połączy się z nim poprzez trzpień blokujący. To właśnie stanowi istotną zaletę wynalazku.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przegubowy zespół łączeniowy dla styków profilowych szyn jezdnych, w widoku z boku, fig. 2 - przekrój połączenia z fig. 1 w obszarze łącznika utrzymującego, fig. 3 - łącznik utrzymujący, w widoku, fig. 4 - łącznik utrzymujący z fig. 3, w przekroju, fig. 5 - powiększony fragment z fig. 1 w obszarze jednej szyny, fig. 6 - powiększony fragment według fig. 5, w przekroju, fig. 7 - fragment z fig. 1 w obszarze drugiej szyny stykowej, fig. 8 - fragment według fig. 7, w przekroju, fig. 9 - panewkę łożyska wahliwego, w widoku z boku, fig. 10 - panewkę łożyska wahliwego z fig. 9, w przekroju, fig. 11 - nakładkę łożyska wahllwego, w widoku z boku, a fig. 1^ - nakładkę łożyska wahllwego z fig. 11, w przekroju.

Na figurach rysunku przedstawiono przegubowy zespół łączeniowy dla styków profilowych szyn jezdnych tworzących złącze szynowe, w postaci szyn stykowych 1a, 1b, jednoszynowej podwieszonej kolejki. Szyny stykowe 1a, 1b mają według fig. 2 górny kołnierz 2 i dolny kołnierz 3 tworzący powierzchnię jezdną 4. Szyny stykowe 1a, 1b, a tym samym i profilowe szyny jezdne, mają na ogół przekrój dwuteowy.

PL 197 761 B1

Kołnierz górny 2 ma na swojej górnej stronie kieszeniowe wycięcie 5, tworzące w zasadzie kształt widlasty albo kształt litery U górnego kołnierza 2. Kołnierz dolny 3 ma na swojej dolnej stronie kieszeniowe wycięcie 5' tworzące w zasadzie odwrócony kształt widlasty albo litery U dolnego kołnierza 3 z powierzchniami jezdnymi 4 utworzonymi przez przynależną podstawę kształtu litery U po obu stronach środnika. Jest to wyraźnie uwidocznione zwłaszcza fig. 2 i fig. 8. Kieszeniowe wycięcie 5 w górnym kołnierzu 2 służy w zasadzie do umieszczania dwóch szczęk oporowych 6a, 6b, natomiast kieszeniowe wycięcie 5' w kołnierzu dolnym 3 służy do umocowania panewki 7 łożyska wahliwego oraz przynależnej nakładki 8 łożyska wahliwego (porównaj fig. 5 do fig. 12). Wszystkie wyżej wymienione części konstrukcyjne, a więc szczęki oporowe 6a, 6b, oraz panewka 7 i nakładka 8 łożyska wahliwego są zespawane z szynami stykowymi 1a, 1b. Dzięki opisanemu kształtowi szyn stykowych 1a, 1b w obszarze górnego kołnierza 2 oraz dolnego kołnierza 3, w danym przypadku kształtowi widlastemu, uzyskuje się szczególnie wysoki moment oporowy przy zginaniu.

Obydwie wyżej wymienione szczęki oporowe 6a, 6b przekrywają przynależny obszar stykowy S na obydwóch sąsiadujących szynach stykowych 1a, 1b profilowej szyny jezdnej. Pomiędzy obydwiema szczękami oporowymi 6a, 6b znajduje się łącznik utrzymujący 9, który służy do zawieszenia szyn stykowych 1a, 1b na obudowie chodnika (fig. 2). W tym celu do łącznika utrzymującego 9 może być bezpośrednio przyłączony, tylko symbolicznie zaznaczony, łańcuch zawieszeniowy 10. Zgodnie z przykładem wykonania pokazanym na fig. 1 dwa łańcuchy zawieszeniowe 10 umieszczone są po obydwu stronach usytuowanego pomiędzy nimi wahacza 11. Przy tym ze względu na rozkład obciążenia można postępować w zasadzie w taki sposób, jak jest to opisane w wymienionym już na wstępie niemieckim opisie zgłoszeniowym nr DE-OS 196 33 220. W szczególności wyżej wymieniony wahacz 11 ma na swoich końcach usytuowane w jednej linii przelotowe otwory odciągowe 12 dla poprzecznych trzpieni w postaci trzpieni 13 do przyłączenia łańcucha.

W celu wiszącego zamocowania jednej szyny stykowej 1a po stronie jej końca, jedna z przymocowanych do niej szczęk oporowych 6a daje się w czasie montażu wstępnego przymocować do łącznika utrzymującego 9 poprzez połączenie ryglowo-obrotowe 14. Mówiąc inaczej, łącznik utrzymujący 9 i jedna ze szczęk oporowych 6a tworzą w czasie montażu wstępnego razem z przyłączoną szyną stykową 1a podzespół konstrukcyjny, który jest umocowany pośrednio poprzez wahacz 11 lub bezpośrednio (poprzez łańcuchy zawieszeniowe 10) na obudowie chodnika. Zatem w czasie tego etapu montażu wystarczy tylko podnieść jedną szynę stykową 1a do wymaganego poziomu i przymocować ją do łącznika utrzymującego 9 poprzez połączenie ryglowo-obrotowe 14.

W przypadku montażu ostatecznego postępuje się w ten sposób, że sąsiadującą drugą szynę stykową 1b przykłada się przechylnie, dokoła osi D obrotu znajdującej się w dolnym obszarze stykowym, jej drugą szczęką oporową 6b do łącznika utrzymującego 9 i łączy z nim. Do tego służy już wspomniana panewka 7 łożyska wahliwego, w którą wchodzi nakładka 8 łożyska wahliwego. Mówiąc inaczej panewka 7 łożyska wahliwego, przekrywająca obszar stykowy S pomiędzy obydwiema szynami stykowymi 1a, 1b, wyznacza niejako jako podporę wyżej wspomnianą oś D obrotu. W tym celu panewka 7 łożyska wahliwego jest przymocowana, a z reguły przyspawana, w kieszeniowym wycięciu 5' dolnego kołnierza 3 jednej szyny stykowej 1a mocowanej w czasie montowania wstępnego do łącznika utrzymującego 9. Na fig. 1 widać, że panewka 7 łożyska wahliwego wystaje do przynależnego kieszeniowego wycięcia 5' w dolnym kołnierzu 2 drugiej profilowej szyny jezdnej 1b.

Na fig. 9 i fig. 10 jest uwidocznione, że panewka 7 łożyska wahliwego ma w danym przypadku wycięcie 15 po obydwu stronach średnika 16, a w obszarze podstawy wycięcia 15 ma przynależne kołnierze mocujące 17. Te kołnierze mocujące 17 są przyporządkowane znajdującym się po obydwóch stronach nakładki 8 łożyska wahliwego noskom łożyskowym 18, jak to uwidoczniono wyraźnie na fig. 11 i fig. 12. Przy tym w zasadzie postępuje się w taki sposób, jak opisano to już w niemieckim opisie patentowym nr DE-PS 196 16 937, do którego wyraźnie się tu odwołuje. W każdym przypadku panewka 7 łożyska wahliwego na jednej z szyn stykowych 1a w połączeniu z nakładką 8 łożyska wahliwego, osadzoną na jednej płaszczyźnie styku drugiej szyny stykowej 1b, służy ogólnie biorąc do tego, aby wyznaczyć wyżej wspomnianą oś D obrotu. Jednocześnie panewka 7 łożyska wahliwego przejmuje funkcję podpory dla drugiej szyny stykowej 1b, łączonej z jedną z szyn stykowych 1a. Zatem nie musi ona opierać się w obszarze stykowym S po wejściu nakładki 8 łożyska wahliwego w panewkę 7 łożyska wahliwego, tak jak jest to konieczne w rozwiązaniach ze znanego stanu techniki. Wystarczy tu tylko unieść drugi koniec szyny stykowej 1b, nie pokazany na rysunku, aby dokonywany był w pełni opisany ruch odchylania wokół osi D obrotu.

PL 197 761 B1

Do połączenia obydwóch szczęk oporowych 6a, 6b z łącznikiem utrzymującym 9 służy trzpień blokujący 19, który w czasie montażu końcowego wchodzi w usytuowane w jednej linii otwory przelotowe 21,22, 23, które będą jeszcze omawiane w dalszej części opisu (porównaj fig. 2).

Na fig. 3 i fig. 4 widać, że łącznik utrzymujący 9 jest wykonany w postaci płaskiego mieczyka, z ryglem obrotowym na końcu, wchodzącego pomiędzy szczęki oporowe 6a, 6b tworzące widlaste gniazdo. Obydwie szczęki oporowe 6a, 6b tworzą zatem widełkowe elementy wyżej wspomnianego widlastego gniazda dla łącznika utrzymującego 9 w postaci płaskiego mieczyka. W szczególności w przypadku obrotowego rygla 24 chodzi o tuleję obrotową usytuowaną od strony dolnej na płaskim mieczyku, w zasadzie prostopadle do jego wymiaru wzdłużnego. Ten obrotowy rygiel 24 w postaci tulei obrotowej ma od strony wierzchołkowej prostopadłościenny nosek blokujący 25, który jest uformowany na tulei obrotowej w odstępie B od łącznika utrzymującego 9 w postaci płaskiego mieczyka. Poza tym w obrotowym ryglu 24 w postaci tulei obrotowej znajduje się centryczny cylindryczny otwór przelotowy 21, w który wchodzi w czasie montażu ostatecznego wyżej wspomniany trzpień blokujący 19.

Na fig. 3 widać, że łącznik utrzymujący 9 względnie płaski mieczyk ma w widoku z góry dwa połączone mostkiem kołowe segmenty 27, w danym przypadku z centrycznym otworem przelotowym 20, 21. W przypadku otworu przelotowego 21 chodzi o już opisany cylindryczny otwór przelotowy 21. Drugi otwór przelotowy 20 służy do przyłączania elementu zawieszeniowego, na przykład członu łańcuchowego albo wahacza 11 (porównaj fig. 1).

Obydwa wyżej wspomniane kołowe segmenty 27 mają w danym przypadku takie same promienie. Łącznik utrzymujący 9 względnie płaski mieczyk jest wykonany w zasadzie w układzie symetrii lustrzanej względem jednej osi symetrii A. Zapewnia się przez to szczególnie korzystne wprowadzenie sił i rozkład obciążenia. W celu połączenia ryglowo-obrotowego z jedną ze szczęk oporowych 6a obrotowy rygiel 24 w postaci tulei obrotowej wchodzi w znajdujące się tam okrągłe wybranie w postaci otworu przelotowego 22, który jest tak ukształtowany, że nosek blokujący 25 przechodzi przez przynależne prostokątne wycięcie blokujące 22'. Udaje się to w następstwie geometrycznego usytuowania wycięcia blokującego 22' względem kołowego otworu przelotowego 22 tylko pod jednym określonym kątem. Inaczej mówiąc, łącznik utrzymujący 9 musi być wkładany w szczękę oporową 6a z obrotowym ryglem 24 w postaci tulei obrotowej usytuowanym prawie osiowo poziomo (porównaj fig. 5), aby dopiero przylegając do niej podczas obrotu w otworze przelotowym 22 przyjąć swoje położenie prawie prostopadłe, teraz już zablokowane (fig. 1). Wyżej wspomniany odstęp B noska blokującego 25 jest przy tym dostosowany do grubości St szczęki oporowej 6a, tak że można wykluczyć odchylenia od pionu.

Szczęka oporowa 6b drugiej szyny stykowej 1b, przyłożona do łącznika utrzymującego 9 podczas ruchu odchylania wokół osi D, ma podłużny otwór 23 odpowiadający ruchowi obrotowemu. W przypadku podłużnego otworu 23 chodzi o otwór przelotowy 23, przez który przeprowadza się trzpień blokujący 19 w czasie montażu ostatecznego. Na tej szczęce oporowej 6b znajduje się ponadto umieszczony po stronie czołowej nosek 28, który zachodzi za element ślizgowy 29 umieszczony na sąsiedniej szynie stykowej 1a. Element ślizgowy 29 jest w zasadzie umocowany współpłaszczyznowo z wyżej wspomnianą szczęką oporową 6b na górnym kołnierzu 2 szyny stykowej 1a, jak to uwidoczniono wyraźnie na fig. 2 i fig. 6.

Obydwie szczęki oporowe 6a, 6b rozciągają się również tak samo, jak znajdujący się pomiędzy nimi łącznik utrzymujący 9 w postaci płaskiego mieczyka, w zasadzie równolegle względem siebie, tak że trzpień blokujący 19 przechodzi podczas montażu końcowego prostopadle względem wyżej wymienionych części konstrukcyjnych, to jest szczęk oporowych 6a, 6b i łącznika utrzymującego 9 w postaci płaskiego mieczyka, przez usytuowane w jednej linii otwory przelotowe 21, 22 i 23, jak to widać na fig. 2.

Wszystkie wyżej opisane elementy, a zwłaszcza wahacz 11, łącznik utrzymujący 9 względnie płaski mieczyk, szczęki oporowe 6a, 6b, panewka 7 łożyska wahliwego, nakładka 8 łożyska wahliwego, element ślizgowy 29 i szyny stykowe 1a, 1b są wykonane ze stali.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przegubowy zespół łączeniowy dla styków profitowych szyn jezdnych jednoszynowej podwieszonej kolejki, przy czym profilowe szyny jezdne mają górny kołnierz i dolny kołnierz tworzący powierzchnie jezdne, a na sąsiednich profilowych szynach jezdnych, w postaci szyn stykowych, tworząPL 197 761 B1 cych złącze szynowe, są umieszczone szczęki oporowe, ze znajdującym się pomiędzy nimi łącznikiem utrzymującym, przekrywające przynależny obszar stykowy, znamienny tym, że jedna ze szczęk oporowych (6a) znajdujących się po stronie końca jednej z szyn stykowych (1a) jest przymocowana do łącznika utrzymującego (9) za pośrednictwem połączenie ryglowo-obrotowego (14), tworząc z szyną stykową i łącznikiem utrzymującym (9) wstępnie zmontowany podzespół, przy czym jedna szyna stykowa (1a) ma zamocowaną do niej w dolnym obszarze stykowym panewkę (7) łożyska wahliwego przekrywającą w stanie montażu ostatecznego obszar stykowy (S) pomiędzy obydwiema szynami stykowymi (1a, 1b) i wyznaczającą oś obrotu (D) łożyska wahliwego, zaś druga szyna stykowa (1b) ma przymocowaną do niej i w stanie montażu ostatecznego włożoną w panewkę (7) nakładkę (8) łożyska wahliwego, przy czym utworzone z panewki (7) i nakładki (8) łożysko wahliwe umożliwia podczas montażu ostatecznego obrót jednej z przyłożonych do siebie szyn stykowych z jej szczęką oporową względem drugiej szyny wokół osi obrotu (D), a w stanie zmontowania ostatecznego druga szczęka oporowa (6b) drugiej szyny (1 b) jest także połączona z łącznikiem utrzymującym (9).
2. 2. Zespół łączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że do połączenia szczęk oporowych (6a, 6b) z łącznikiem utrzymującym (9) zastosowany jest trzpień blokujący (19), przechodzący w montażu końcowym przez usytuowane w jednej linii otwory przelotowe (21,22, 23) w wyżej wymienionych częściach konstrukcyjnych (6a, 6b, 9).
3. 3. Zespół łączeniowy według zastrz. 1 albo 2, ζι^^ι^ϊ^ι^ι^^ tym, że łącznik utrzymujący (9) jest wykonany w postaci płaskiego mieczyka z obrotowym ryglem (24) na końcu, wchodzącego pomiędzy szczęki oporowe (6a, 6b) tworzące widlaste gniazdo.
4. 4. Zespół łączeń iowyłwedług zas^z. 3, znamienny tym, że łygiel obrotowy(24) ma łuleję obrotową, z noskiem blokującym (25) po stronie wierzchołkowej i centrycznym cylindrycznym otworem przelotowym (21) dla trzpienia blokującego (19) wchodzącego w niego w czasie montażu ostatecznego, wystającą u dołu z płaskiego mieczyka (9) w zasadzie prostopadle do jego kierunku wzdłużnego, przy czym w celu połączenia ryglowo-obrotowego z jedną ze szczęk oporowych (6a) tuleja obrotowa wchodzi w okrągły otwór (22) z odpowiednim wycięciem blokującym (22').
5. 5. Zespół łączeniowy według 1, znamienny tym. że łączn ik ι^νι-Όΐ^ογ (9) ma w widoku z góry dwa połączone mostkiem kołowe segmenty (27), każdy z centrycznym otworem przelotowym (20, 21), przy czym jeden z otworów przelotowych (20) służy do przyłączania elementu zawieszeniowego, a drugi otwór przelotowy (21) służy do umieszczania trzpienia blokującego (19).
6. 6. Zespóó łączeniowy według 5, znamiennytym. że obydwa kotowesegmenty ł27) mają promienie o tej samej wielkości, a łącznik utrzymujący (9) jest wykonany w całości w układzie symetrii lustrzanej względem jednej osi symetrii (A).
7. 7. Zespół łączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że druga, dostawiona do łącznika utrzymującego (9) szczęka oporowa (6b) drugiej szyny stykowej (1b) ma podłużny otwór (23), odpowiadający ruchowi odchylania, oraz czołowy nosek (28) zachodzący na element ślizgowy (29) znajdujący się na sąsiadującej szynie stykowej (1a).
8. 8. Zespół łączeńiowywedług zas^z. 1, znamienny tym, że panewka(77 ł<^^'^^^^aw^t^ll(^^j^ctjess umocowana w kieszeniowym wycięciu (5') w dolnym kołnierzu (3) jednej z szyn stykowych (1a), zamocowanej na łączniku utrzymującym (9) w czasie montażu wstępnego, i wystaje do kieszeniowego wycięcia (5') w dolnym kołnierzu (3) drugiej szyny stykowej (1b).
9. 9. Zespół łącze n iowywedług zas^z. 1, znam ienny tym, że nakładka(8) ł<^^'^^^^aw^t^ll(^^j^ctj ess osadzona na powierzchni stykowej drugiej szyny stykowej (1b) i w celu wyznaczenia osi obrotu (D) wchodzi w wycięcie (15) w panewce (7) łożyska obrotowego jednej z szyn stykowych (1a).
10. 10. Zespół łączeniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że szyny stykowe (1a, 1b) mają w przekroju kształt dwuteowy z rozwidlonym górnym kołnierzem (2) i odwróconym rozwidlonym dolnym kołnierzem (3).