PL198922B1 - Dozownik płynu do czyszczenia miski ustępowej - Google Patents

Abstract

1. Dozownik p lynu do czyszczenia miski ust epowej zawieraj acy elementy do zaczepiania na misce oraz zbior- nik na p lyn do czyszczenia posiadaj acy w swojej cz esci dolnej otwór swobodny o wielko sci uniemo zliwiaj acej wyp lywanie p lynu do czyszczenia ze zbiornika przy braku sp lukiwania wod a, znamienny tym, ze posiada rurk e (10, 28, 32), której jeden koniec prowadzi do otworu swo- bodnego (22, 15, 26, 42) usytuowanego w cz esci dolnej zbiornika, a jej drugi koniec pozostaje otwarty i skierowa- ny jest w stron e scianki miski ust epowej oraz, ze zaopa- trzony jest w urz adzenie prowadz ace (34) dla wody sp lu- kuj acej usytuowane w pobli zu drugiego otwartego ko nca rurki, otwór którego ma wielko sc umo zliwiaj ac a zasysanie p lynu do czyszczenia wywo lane dzia laniem hydrodyna- micznym przep lywu wody splukuj acej w pobli zu dozownika. 13. Sposób dozowania p lynu do czyszczenia miski ustepowej, znamienny tym, ze obejmuje etapy, zgodnie z którymi - zaczepia si e na misce ust epowej, od strony we- wn etrznej, dozownik p lynu do czyszczenia miski ust epowej okre slony w jednym z zastrz. 1 do 12, a nast epnie - doprowadza si e do zasysania ze zbiornika p lynu do czyszczenia, wywo lanego, podczas sp lukiwania miski wod a, dzia laniem hydrodynamicznym przep lywu wody sp lukuj acej w pobli zu otwartego ko nca rurki tego dozownika. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest dozownik płynu do czyszczenia miski ustępowej, a zwłaszcza dozownik płynu czyszczącego i roztaczającego zapach w toaletach. Dozownik według wynalazku może być stosowany w miskach ustępowych i zapewnia dozowanie w nich płynu do czyszczenia.

Proponowane były różne rozwiązania do dozowania w miskach ustępowych produktów czyszczących lub roztaczających zapach. Jednym z nich są kostki przeznaczone do umieszczania w spłuczce, które rozpuszczają się powoli rozpraszając produkt czyszczący. Taki produkt może zadowalać, jeśli chodzi o samo czyszczenie, jednak nie pozwala on na rozpraszanie zapachu. Znane jest również zaczepianie na obrzeżach ustępów koszyczka zawierającego kostkę produktu, która jest omywana przez wodę wypływającą ze spłuczki przy jej uruchomieniu. Taki produkt, który uwalniany jest do powietrza, nie może mieć działania zapachowego w czasie całego swojego okresu trwałości. W tym przypadku, jak i w szeregu innych, problem wynika z faktu, ż e produkty roztaczają ce zapach są lotne, i tracą działanie powodujące roztaczanie zapachu kiedy są wystawione na działanie powietrza i gdy ilość produktu uwalniana przy każdym spłukiwaniu zmniejsza się w miarę jak kostka zmniejsza swą objętość.

Amerykański opis patentowy US-A-3,946,448 (E1 Sioufy) opisuje urządzenie do dezynfekcji i chemicznego oczyszczania misek ustę powych. Urzą dzenie zamocowuje się na obrzeż u miski. Zawiera ono zbiornik napełniony produktem dezynfekującym i czyszczącym. Zbiornik jest zamknięty w swojej części dolnej korkiem, przyciąganym ku górze sprężyną umieszczoną w zbiorniku. Korek jest ponadto połączony z przegubową deseczką pokrytą spienionym tworzywem. W chwili uruchomienia spłuczki ustępowej, woda spływająca po deseczce obraca ją ku dołowi i otwiera czasowo zbiornik. W ten sposób produkt zawarty w zbiorniku wypływa na przegubową deseczkę, i w następstwie do miski ustępowej. Efekt dezynfekujący uzyskiwany jest dzięki produktowi porywanemu przez wodę do miski ustępowej, a efekt chemicznego oczyszczania uzyskiwany jest za sprawą produktu, który znajduje się na deseczce, i który powoli ulatnia się. To urządzenie przedstawia zasadniczo tę niedogodność, że składa się z wielu części przegubowych, co prowadzi do nadmiernych kosztów.

Europejski opis patentowy EP-A-0 538 957 (Sara Lee) opisuje urządzenie czyszczące i oczyszczające, które tak jak poprzednie zaczepiane jest na obrzeżu miski ustępowej. Urządzenie zawiera zbiornik napełniony płynem czyszczącym i oczyszczającym, będącym w stałym kontakcie z masą porowatą znajdującą się na drodze przepływu wody wypływającej ze spłuczki. W celu zapewnienia stałego kontaktu, rozwiązanie według tego opisu proponuje stosowanie spienionego tworzywa wprowadzonego w szyjkę zbiornika. W chwili uruchomienia spłukiwania, woda przepływa i porywa część produktu, który nasącza masę porowatą. Efekt chemicznego oczyszczania uzyskiwany jest przez wyparowywanie produktu nasączającego masę porowatą między kolejnymi spłukiwaniami wodą. Urządzenie to ma tę niedogodność, że zbiornik może się opróżnić nawet wtedy, gdy ustęp nie jest używany. Dokładniej mówiąc, przepływ nie jest systematycznie kontynuowany, lecz ustaje wtedy, gdy płytka zostaje nasycona, w zależności od warunków lepkości, temperatury i częstotliwości spłukiwań. Działanie urządzenia jest nieregularne, jego okres trwałości może wahać się od zwykłej do podwójnie zwiększonej.

Ponadto, urządzenie nie jest funkcjonalne, dopóki masa porowata nie zostanie nasączona płynem, co może zajmować dużo czasu. W przypadku intensywnego używania spłuczki, dozowanie płynu może być niewystarczające, a wtedy masa porowata wymywana jest z całego płynu. Wreszcie, regulacja natężenia przepływu płynu zależy od lepkości. Dozowany produkt ma znaczną lepkość, rzędu 3000 rnPa^s. Stosowanie zagęszczaczy dla otrzymania takiej lepkości może prowadzić do zablokowania dozownika.

Europejski opis patentowy EP-A-0 785 315 (Sara Lee) proponuje inne urządzenie tego samego rodzaju. W tym urządzeniu zaproponowano kanał dla płynu usytuowany w szyjce zbiornika, wychodzący naprzeciwko masy porowatej. Kanał dla płynu ma otwór do zasysania powietrza. Lepkość produktu i wielkość kanałów i otworów są tak dobrane, że ciśnienie płynu na masę porowatą jest stałe i niezależne od poziomu płynu w zbiorniku. To urządzenie przynosi kompleksowe rozwiązanie problemu zmienności natężenia przepływu produktu w zależności od poziomu w zbiorniku, ale ma jeszcze takie same niedogodności, czyli to, że zbiornik opróżnia się również wtedy, gdy ustęp nie jest używany oraz, że działanie urządzenia jest nieregularne.

PL 198 922 B1

W innym podobnym urządzeniu wprowadzonym do handlu przez La Johnson Franęaise zaproponowano zastosowanie, zamiast masy porowatej, płytki rowkowanej. W tym przypadku, tak jak w przypadku masy porowatej, postawiony jest problem napływu wody do zbiornika przez osmozę, a wynikający z faktu bezpośredniego kontaktu między wodą spłukującą absorbowaną przez masę porowatą lub uchwyconą przez płytkę rowkowaną i płynem zawartym w zbiorniku. Postawiony jest również problem wypływania produktu między dwoma spłukiwaniami.

Francuski opis patentowy FR-A-2 747 139 (Robertet) proponuje urządzenie dozujące płyn. Różne warianty tego urządzenia są kompleksowe, i stosują przepływ wody spłukującej przez rozmaite syfony lub inne elementy. Zespół jest trudny do skonstruowania i ma niską pewność działania.

Publikacja WO-A-01/02653 (Globol Chemicals) proponuje dozownik do miski ustępowej, który dostarcza jedną dawkę składnika aktywnego do miski, za każdym razem, gdy uruchomione jest spłukiwanie. Dozownik ma w swej wewnętrznej części zbiornik z otworem. Ten otwór jest otoczony rurką z materiału porowatego, mającą szczelinę w swej części górnej, wzdłuż tworzącej, przy czym rurka zamknięta jest na swoim końcu dolnym. Przepływ wody spłukującej wywołuje działanie pompowania i dostarczenie dawki do rurki z materiału porowatego. Aby można było zrozumieć działanie tego urządzenia, rurka z materiału porowatego służy równocześnie do:

- wytwarzania nadciśnienia dla wzbudzenia pompowania,

- rozpraszania składnika aktywnego między spłukiwaniami.

To urządzenie jest prostsze niż urządzenie Robertet'a jednak przedstawia ono następujące niedogodności. Masa porowata jest kosztowna. Masa porowata wywołuje także problem w zakresie nasycania, bowiem czas nasycania odpowiada czasowi niezbędnemu dla rozpraszania składnika aktywnego na zewnątrz masy porowatej. Częste spłukiwania mogą wypłukiwać masę porowatą i ograniczać w ogóle takie rozpraszanie. Poza tym tego rodzaju urządzenie nie działa, jeśli woda nie wniknie w szczelinę wykonaną w masie porowatej, co ogranicza działanie na strumień wody mający określoną siłę i określony kierunek. Urządzenie jest więc bardzo wrażliwe na warunki użytkowania.

Niniejszy wynalazek przynosi rozwiązanie tych nowych problemów. Rozwiązanie według wynalazku proponuje dozownik produktu płynnego, bez ruchomych części, który eliminuje wydobywanie się produktu wtedy, gdy nie odbywa się spłukiwanie wodą. W korzystnym przykładzie wykonania, dozownik według wynalazku eliminuje także wpływ wody do zbiornika. Dozownik według wynalazku może być stosowany w misce ustępowej, w celu dozowania produktu w stanie płynnym.

Zgodnie z wynalazkiem, dozownik płynu do czyszczenia miski ustępowej zawierający elementy do zaczepiania na misce oraz zbiornik na płyn do czyszczenia posiadający w swojej części dolnej otwór swobodny o wielkości uniemożliwiającej wypływanie płynu do czyszczenia ze zbiornika przy braku spłukiwania wodą, charakteryzuje się tym, że posiada rurkę, której jeden koniec prowadzi do otworu swobodnego usytuowanego w części dolnej zbiornika, a jej drugi koniec pozostaje otwarty i skierowany jest w stronę ścianki miski ustępowej oraz tym, że zaopatrzony jest w urządzenie prowadzące dla wody spłukującej usytuowane w pobliżu drugiego otwartego końca rurki, otwór którego ma wielkość umożliwiającą zasysanie płynu do czyszczenia wywołane działaniem hydrodynamicznym przepływu wody spłukującej w pobliżu dozownika.

Korzystnie, otwór drugiego końca rurki jest okrągły i ma średnicę w zakresie od 0,2 do 5 mm, a korzystnie rzędu 3 mm.

Korzystnie, płyn do czyszczenia ma lepkość między 10 i 4000 mPa^s.

Korzystnie, urządzenie prowadzące ma kształt rowkowanej płytki.

Korzystnie, urządzenie prowadzące ma kształt płytki z obrzeżem.

Korzystnie, urządzenie prowadzące ma kształt zakrzywionej płytki.

Korzystnie, urządzenie prowadzące ma otwór.

Korzystnie, zbiornik ma w swojej części dolnej drugi otwór swobodny o wielkości uniemożliwiającej wypływanie płynu do czyszczenia ze zbiornika przy braku spłukiwania wodą.

Korzystnie, oba otwory swobodne zbiornika mają różne wielkości.

Korzystnie, poniżej jednego otworu swobodnego z dwóch otworów swobodnych dozownik posiada drugą rurkę przechodzącą wewnątrz rurki.

Korzystnie, drugi otwór swobodny usytuowany jest poza rurką.

Korzystnie, zbiornik dozownika jest wymienny.

Natomiast sposób dozowania płynu do czyszczenia miski ustępowej, charakteryzuje się tym, że obejmuje etapy, zgodnie z którymi:

PL 198 922 B1

- zaczepia się na misce ustępowej, od strony wewnętrznej, dozownik płynu do czyszczenia miski ustępowej określony w jednym z zastrz. 1 do 12, a następnie

- doprowadza się do zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia, wywołanego, podczas spłukiwania miski wodą, działaniem hydrodynamicznym przepływu wody spłukującej w pobliżu otwartego końca rurki tego dozownika.

Korzystnie, etap zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia obejmuje:

- przybór wody spłukującej w rurce tak, aby wytworzyć nadciśnienie na poziomie otworu i spowodować wlot powietrza do zbiornika, oraz

- dozowanie płynu do czyszczenia z tego zbiornika.

Korzystnie, etap zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia obejmuje:

- przybór wody spłukującej dokoła rurki tak, aby wytworzyć nadciśnienie na poziomie otworu i spowodować wlot powietrza do zbiornika, oraz

- dozowanie płynu do czyszczenia z tego zbiornika.

Korzystnie, etap przyboru wody spłukującej i etap dozowania płynu do czyszczenia przeprowadza się jednocześnie.

Korzystnie, etap zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia obejmuje:

- przepływ wody spłukującej dokoła rurki tak, aby wytworzyć podciśnienie na poziomie otworu;

- dozowanie płynu do czyszczenia z tego zbiornika.

Inne cechy charakterystyczne i korzyści wynalazku przedstawione będą w szczegółowym opisie w odniesieniu do kolejnych przykładów jego wykonania podanych jedynie przykładowo i w odniesieniu do rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok w przekroju dozownika według pierwszego przykładu wykonania wynalazku, fig. 2 przedstawia widok podobny do przedstawionego na fig. 1, ale wraz z produktem znajdującym się w zbiorniku, a fig. 3 do 8 przedstawiają zasadę działania innych przykładów wykonania dozownika.

W celu regulowania wypływu płynu do czyszczenia zawartego w dozowniku w zależności od korzystania z ustępów, rozwiązanie według wynalazku proponuje wykorzystanie zjawiska hydrodynamicznego wywoływanego przez spłukiwanie wodą. Precyzując, zbiornik ma w swej części dolnej otwór o wymiarze uniemoż liwiającym wypływanie płynu czyszczącego przy braku siły zewnętrznej. Przez „część dolną” należy rozumieć tę część zbiornika, w której znajduje się płyn w czasie, gdy dozownik umieszczony jest w misce ustępowej. Otwór ten jest otwarty, gdyż nie jest zatkany korkiem, w przeciwieństwie do rozwiązania proponowanego w amerykańskim opisie patentowym US-A-3,946,448.

Poniżej tego otworu, w kierunku użytkowania dozownika, znajduje się rurka. Dolny koniec tej rurki jest otwarty lub swobodny, w przeciwieństwie do rozwiązania zaproponowanego w publikacji WO-A-01/02653, zapobiegając w ten sposób trudnościom przy regulacji, napotykanym w urządzeniu według tego dokumentu.

Przepływ wody spłukującej w pobliżu końca rurki wywołuje swym działaniem hydrodynamicznym zassanie pewnej ilości płynu do czyszczenia ze zbiornika. Płyn może wypływać w czasie spłukiwania lub, tak jak w pewnych wykonaniach wynalazku, może przestać wypływać po zakończeniu spłukiwania wodą.

We wszystkich przypadkach, gdy nie odbywa się spłukiwanie wodą, płyn czyszczący nie wypływa ze zbiornika. Zapewnia się więc w ten sposób dozowanie produktu, jedynie w rozwiązaniu według tego zgłoszenia, takie jak w amerykańskim opisie patentowym US-A-3,946,448, ale bez ruchomych elementów mechanicznych. Wynalazek ma więc jednocześnie prostą budowę, odznacza się pewnym działaniem i eliminuje niedogodności dozowników o stałym kontakcie między płynem w zbiorniku a masą produktu podlegają c ą rozpraszaniu. Dozownik wedł ug wynalazku nie dział a tak, jak dozownik według europejskiego opisu patentowego EP-A-0 538 957, czyli przez grawitację lub kapilarność, ale przez proste działanie hydrodynamiczne przepływu wody w czasie jej spłukiwania.

Dozownik według wynalazku stosowany jest korzystnie do dozowania produktu, który jest płynem. Produkt może zawierać składniki powierzchniowo czynne, esencje zapachowe, emulgatory, czynniki usuwające kamień albo wiążące wapń, czynniki dezynfekujące lub barwiące. Składniki aktywne płynu mogą posiadać, oddzielnie lub wspólnie, właściwości myjące, dezynfekujące, usuwające kamień, roztaczające zapach, itp.

PL 198 922 B1

W dalszym cią gu niniejszego opisu wynalazku, produkt jest po prostu określany jako „płyn do czyszczenia”.

Figura 1 przedstawia widok schematyczny w przekroju pierwszego przykładu wykonania dozownika według wynalazku. Oznaczenie cyfrowe 1 oznacza obrzeże miski ustępowej, na którym zamocowany jest dozownik 2. Dozownik 2 zawiera zbiornik 4, którego otwór 6 znajduje się w pobliżu jego spodu w położeniu działania dozownika przedstawionego na fig. 1. Z dozownikiem związane są elementy mocowania do miski ustępowej, na przykład, języczek z giętkiego tworzywa będący elementem 8 do zaczepiania na misce. W położeniu spoczynkowym języczek jest zagięty tak, jak pokazano to linią przerywaną na fig. 1. W celu zaczepienia dozownika na misce ustępowej, języczek jest odginany przez użytkownika, co pokazano linią ciągłą na fig. 1. Korzystne jest, jeśli języczek ten regulowany jest w zakresie wysokości, zapewniając w ten sposób prawidłowe usytuowanie dozownika na różnych kształtach misek i ich obrzeży.

Dozownik zawiera ponadto rurkę 10, która jednym końcem 12 połączona jest ze zbiornikiem 4, a jej drugi koniec, lub swobodny koniec, znajduje się w pobliżu miejsca przepływu wody spłukującej lub nawet w jego środku. W przykładzie z fig. 1, swobodny koniec rurki 10 znajduje się w pobliżu ścianki miski ustępowej. To położenie zapewnia, że w czasie spłukiwania woda przepływa w pobliżu końca tej rurki. W przykładzie wykonania z fig. 1 i 2, odległość między końcem rurki 10 a ścianką miski jest rzędu 3 mm. Ta odległość może zwykle wynosić od 0,2 do 6 mm. W czasie przepływu wody, ten odstęp zapewnia podciśnienie wystarczające do zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia. Jednak jest możliwe, aby woda przepływała także wzdłuż rurki 10.

Kształt rurki może być dowolny. W przykładzie wykonania, dla rurki 10 wybrano przekrój okrągły, co zapewnia, że rurka taka ma maksymalny wymiar wewnętrzny dla danego obwodu. Poza tym przekrój taki zapewnia, że woda spłukująca spływa ze wszystkich stron rurki. W przykładzie wykonaniu z fig. 1, rurka 10 ma kształt zagięty, który pozwala przybliżyć jej swobodny koniec do ścianki miski ustępowej w czasie, gdy dozownik 2 znajduje się w położeniu działania. Zagięty kształt zwiększa skuteczność takiego dozownika. Na końcu rurki 10, od strony ścianki miski ustępowej, usytuowany jest otwór 15. Przekrój otworu 15 jest tak dobrany, aby zapobiec wypływowi płynu do czyszczenia przy braku przepływu wody dokoła rurki 10. W ten sposób, w czasie, gdy ustęp nie jest używany, płyn do czyszczenia nie wypływa ze zbiornika 4. Jest to korzystne w porównaniu z dozownikami znanymi ze stanu techniki, w których zbiorniki mają stałe połączenie z masą porowatą. Przekrój otworu na końcu rurki jest tak dobrany, że płyn do czyszczenia wypływa, gdy woda spłukująca przepływa wzdłuż rurki lub w pobliżu jej końca.

W przykł adzie wykonania z fig. 1 i 2, przekrój otworu 15 na koń cu swobodnym rurki 10 ma ś rednicę 1,5 mm dla płynu do czyszczenia o lepkości rzędu 500 mPa^s. Zwykle płyn do czyszczenia może mieć lepkość pomiędzy 10 a 4000 mPa^s, a sam otwór może mieć średnicę od 0,2 do 15 mm, przy czym ta ostatnia wartość odpowiada przykładowi wykonania wynalazku z fig. 3 do fig. 5. Dla danego płynu do czyszczenia, średnica otworu może być określona eksperymentalnie. Jeszcze wyższe lepkości są możliwe, zwłaszcza w rozwiązaniach według przykładów wykonania z fig. 3, 5 lub fig. 6. Stosowane są w takim przypadku wartości pomiędzy 2500 a 5000 mPa^s, a nawet wynoszące 6000 mPa^s. Średnica otworu może więc być dobrana w zakresie od 1,2 do 1,5 mm.

Zagięty kształt rurki pozwala również kontrolować kąt pomiędzy rurką a ścianką miski, a więc kąt α pomiędzy osią rurki a pionem. Korzystnie, kąt ten zawarty jest pomiędzy 0 i 90°. W przykładzie wykonania, kąt α wynosi 75° tak, że oś na końcu rurki jest mniej więcej prostopadła do ścianki miski ustępowej i do kierunku przepływu wody. Te wartości kąta pozwalają na zwiększenie efektu zasysania. Przy założeniu, że zasysanie następuje według efektu Venturi'ego, zagięty kształt rurki pozwala zapewnić, że oś rurki, na ile to możliwe, jest prostopadła do strumienia wody, co zwiększa efekt zasysania w stosunku do strumienia wody, którego kierunek jest skośny względem prostopadłej do tej rurki.

Figura 2 jest widokiem podobnym do tego z fig. 1, ale pokazującym produkt zawarty w zbiorniku 4, którym jest płyn do czyszczenia. Płyn znajduje się zarówno w zbiorniku 4 jak i w rurce 10 w pobliżu jej swobodnego końca. Jak pokazano na fig. 2, między płynem znajdującym się na końcu rurki i płynem zawartym w zbiorniku nie ma styczności. Nie ma to wpływu na wypływanie płynu z dozownika, ale zapobiega wszelkiemu przedostawaniu się wody do zbiornika, jak to szczegółowo wyjaśniono poniżej.

Działanie dozownika z fig. 1 i 2 jest następujące. Przy braku strumienia wody, płyn do czyszczenia znajduje się w pobliżu końca rurki 10, ale z niej nie wypływa. Przy uruchomieniu spłukiwania, woda przepływa wzdłuż ścianki miski ustępowej, i w rezultacie efektu hydrodynamicznego wywołuje

PL 198 922 B1 podciśnienie w pobliżu końca rurki 10, co skutkuje tym, że płyn do czyszczenia wypływa z tej rurki. Po zakończeniu wypływu wody ze spłuczki, ciśnienie w zbiorniku 4 wyrównuje się i dozownik 2 gotowy jest do ponownego użycia.

Jest zrozumiałe, że wynalazek zapobiega stałemu wypływowi płynu do czyszczenia i bezpowrotnej utracie tego płynu, gdy ustęp nie jest używany. Jest także zrozumiałe, że rozwiązanie według wynalazku zapobiega napływowi wody do zbiornika 4 i rozcieńczaniu płynu do czyszczenia. Ponadto dozownik 2 według wynalazku działa natychmiast, w przeciwieństwie do urządzeń z masą porowatą, bowiem od pierwszego spłukiwania, lub drugiego, dozowana jest określona ilość płynu do czyszczenia. Ilość płynu do czyszczenia dozowana jest niezależnie od częstotliwości używania dozownika.

Ponieważ działanie dozownika 2 według wynalazku ustaje wraz z zassaniem wywołanym przepływem wody ze spłuczki, płyn do czyszczenia może mieć lepkość mniejszą niż w dozownikach znanych ze stanu techniki. Zapobiega to wszelkim zablokowaniem dozownika przez środki zagęszczające, a przez to polepsza jego niezawodność.

Poniżej podane zostaną szczegóły wykonania wynalazku dla przykładu wykonania z fig. 1 i 2. Jak pokazano na rysunku, dozownik 2 według wynalazku w rzeczywistości składa się z kilku części. Każda z tych części może być wykonana z tworzywa sztucznego przez odlewanie wtryskowe. Zbiornik 4 uformowany jest jako pierwsza część. Druga część stanowi korpus dozownika, i mieści w sobie ten zbiornik. Elementy mocujące przytwierdzone są do tej drugiej części. Ta druga część korzystnie ma od strony zbiornika 4 ściętą rurkę otwierającą 16, umożliwiającą otwarcie tego zbiornika przez rozdarcie pokrywki zamykającej. Pozwala to na dostarczanie dozownika z zapieczętowanym zbiornikiem lub też dostarczanie zapieczętowanych zbiorników wymiennych. Pokrywka zbiornika jest rozdzierana rurką otwierającą 16 podczas wstawiania zbiornika 4 w korpus dozownika 2. Po stronie przeciwnej do zbiornika ta druga część ma gniazdo cylindryczne, w którym umieszczona jest rurka 10. Dozownik posiada jeszcze czwartą część, która tworzy dyszę na końcu rurki 10. Fakt zastosowania czwartej części na końcu rurki 10, w której określony jest otwór 15, pozwala na zmianę średnicy tego otworu bez zmiany budowy dozownika. Żadna część dozownika nie jest ruchoma i dozownik ma prostszą budowę oraz działanie, niż dozownik według wymienionego powyżej opisu US-A-3,946,448 (El Sioufy).

Jak poglądowo pokazano na fig. 1 i 2, dozownik 2 zawiera w pobliżu końca rurki 10 otworek 18. Ten otworek pozwala na wlot powietrza do dozownika po wypłynięciu płynu pod wpływem podciśnienia wytworzonego przez spłukiwanie. Otworek zapewnia zatem wyrównywanie ciśnienia w rurce pomiędzy dwoma spłukiwaniami, przez co działanie dozownika jest niezależne od poziomu płynu w zbiorniku 4.

Jest szczególnie korzystne, gdy koniec rurki jest oddzielony od zbiornika. W przykładzie wykonania z fig. 1 i 2, dno gniazda mieszczącego rurkę 10 ma więc otwór 22. Podobnie jak otwór 15, ten drugi otwór 22 w rurce uniemożliwia wypływanie płynu przy braku spłukiwania wodą. Jak pokazano na fig. 2, podczas działania dozownika, płyn znajdujący się w zbiorniku 4 jest powstrzymywany przez otwór 22. Płyn znajdujący się w pobliżu otwartego końca rurki 10 nie ma styczności z płynem w tym zbiorniku. Otwór 22 może mieć średnicę między 0,2 i 10 mm. Taka średnica jest wystarczająca dla uniemożliwienia, w warunkach normalnej eksploatacji, przepływu płynu od zbiornika 4 ku końcowi rurki 10. Określony jest pewnego rodzaju przedział między końcem swobodnym rurki 10 i otworem 22. Działanie dozownika w tym wykonaniu wynalazku jest następujące. Poczynając od stanu spoczynkowego z fig. 2, jak wyjaśniono powyżej, przepływ wody wywołuje swym działaniem hydrodynamicznym podciśnienie, usuwanie płynu zawartego w tym przedziale oraz dozowanie substancji aktywnych do wody spłukującej miskę. Nowa ilość płynu jest zasysana ze zbiornika 4, poprzez otwór 22, dla operacji dozowania w czasie następnego spłukiwania. Zasysanie to powoduje wprowadzenie powietrza do zbiornika, które wyrównuje ciśnienie powietrza nad płynem, i pozwala na działanie urządzenia niezależne od poziomu tego płynu.

Podciśnienie w rurce jest następnie kompensowane zassaniem powietrza przez otworek 18. Zassanie to zapewnia oddzielenie między, z jednej strony, płynem w rurce 10 w pobliżu dolnego otworu tej rurki, i z drugiej strony, płynem zbiornika nad otworem 22. To oddzielenie zapobiega wszelkiemu napływowi wody do zbiornika 4 drogą osmozy. Dzięki temu, nawet jeśli płyn w rurce 10 jest częściowo rozwodniony wodą wnikającą do rurki, płyn w zbiorniku 4 nie zostaje rozwodniony.

Zależność pomiędzy średnicą otworka 18 wlotu powietrza i otworem 15 na swobodnym końcu rurki 10 pozwala na opóźnienie wyrównywania ciśnień, a więc zasysania płynu ze zbiornika, przed wyrównaniem ciśnień. Również korzystne jest, jeśli średnica otworka 18 wlotu powietrza jest wystarczająco mała, aby umożliwić powstawanie podciśnienia w zbiorniku w czasie usuwania płynu. Jeśli

PL 198 922 B1 średnica otworka wlotu powietrza jest za duża, to nie wytworzy się podciśnienie w rurce 10 podczas dozowania płynu przez spłukiwanie wodą i nowa ilość zasysanego płynu może okazać się niewystarczająca. I odwrotnie, jeśli średnica otworka 18 jest za mała, ilość powietrza między płynem w rurce 10 i pł ynem w zbiorniku 4 zmniejsza się , przez co takie oddzielenie dł u ż ej moż e nie być zapewnione. W wykonaniu pokazanym na rysunku, ś rednica otworka wynosi 0,8 mm, co odpowiada wymienionej wyżej lepkości płynu. Bardziej ogólnie, średnica otworka wynosi od 0,2 do 2 mm. Otworek 18 jest wystarczająco oddalony od swobodnego końca rurki, aby wprowadzane powietrze wlatywało do rurki 10. Fakt, że podczas fazy zasysania, woda spłukująca przechodzi przez otworek 18 daje tę korzyść, że zapobiega także wszelkim zbyt szybkim wahaniom ciśnień.

Na rysunku pokazano także, że dozownik 2 ma występ lub część wystającą 20 w pobliżu otworu 15 na otwartym końcu rurki. Występ 20 oparty jest o ściankę miski ustępowej i pozwala dokładnie ustalić położenie końca rurki 10 względem tej ścianki. Ten występ stosowany jest szczególnie przy braku urządzenia prowadzącego 34 wodę, takiego jak płytka pokazana na fig. 3 lub 5. Przyjęta jest długość występu 20 od 0,2 do 6 mm. Korzystne jest, jeśli występ ten nie przeszkadza przy przepływie wody, a zwłaszcza nie spowalnia go. Dlatego występ 20 można ustawić w położeniu odsuniętym względem osi rurki 10, tak jak to pokazano na fig. 1 i 2.

Te różnorodne cechy połączone są w wykonaniu z fig. 1 i 2, ale mogą one być stosowane niezależnie jedna od drugiej.

Na fig. 3 do 8 pokazano widoki zasadniczo innych przykładów wykonania dozownika. W wykonaniu z fig. 3, dozownik ma zbiornik 24 z otworem 26 trafiającym w rurkę 28 mającą średnicę dużo większą niż średnica tego otworu. Rurka 28 ma średnicę stałą. Działanie urządzenia jest analogiczne do opisanego powyżej, a więc przepływ płynu wywołuje podciśnienie w rurce, po czym zasysana jest pewna ilość płynu do czyszczenia. Zasysany płyn przepływa przez rurkę 28 i poddany zostaje dozowaniu. Przy braku spłukiwania wodą, płyn pozostaje w zbiorniku 24. I w tym rozwiązaniu nie ma styczności między wodą i płynem do czyszczenia zawartym w zbiorniku 24, przez to zapewnione są pewne korzyści wynikające z wynalazku. Inne wytłumaczenie przepływu płynu jest następujące: w czasie spłukiwania wodą, woda wpływa do rurki 28 i napływając, wytwarza w tej rurce nadciśnienie. To przedostawanie się wody do rurki 28 ułatwione jest przez płytkę rowkowaną, spełniającą tu rolę urządzenia prowadzącego 34. Nadciśnienie w górnej części rurki wywołuje wnikanie powietrza do zbiornika 24, przez co po obu stronach otworu 26 następuje wyrównanie ciśnienia. Należy zauważyć, że powietrze znajdujące się w rurce 28 uniemożliwia ponadto wszelką styczność pomiędzy wodą napływającą do tej rurki i płynem do czyszczenia.

Przy przepływie wody, pod koniec spłukiwania, poziom wody w rurce 28 obniża się, a woda spłukująca przepływa wówczas na zewnątrz tej rurki. Ciśnienie w zbiorniku 24 jest wówczas wyższe niż ciśnienie w rurce i ciśnienie to wyrównuje się przez zasysanie płynu do czyszczenia ze zbiornika 24 poprzez otwór 26. Płyn do czyszczenia przepływa wzdłuż rurki 28, a następnie nad wymienioną płytką rowkowaną znajdującą się pod tą rurką.

W przykładzie wykonania z fig. 4, dozownik jest podobny do dozownika z fig. 3, ale ma na koń cu rurki 28 otwór 30 o mniejszej średnicy. W przeciwieństwie do wykonania z fig. 1 i 2, rurka 28 nie ma otworka dla wlotu powietrza. Działanie urządzenia jest analogiczne do tego opisanego powyżej: ilość płynu do czyszczenia znajdującego się w swobodnym końcu rurki jest zasysana przez podciśnienie wywołane spłukiwaniem wodą. Wytwarza to odpowiednie podciśnienie w zbiorniku 24 i zasysanie nowej ilości tego płynu przez otwór 26 zbiornika 24. Tak jak w przykładzie wykonania z fig. 1 i fig. 2, między płynem rurki i płynem zbiornika występuje oddzielenie.

Na fig. 5 pokazano jeszcze inny przykład wykonanie wynalazku. W tym wykonaniu dozownik jest podobny do dozownika z fig. 3, i ma zbiornik 24, w dolnej części którego znajduje się otwór 26. Ma on wielkość, lub średnicę w przypadku otworu okrągłego, uniemożliwiającą wypływanie płynu do czyszczenia przy braku występowania sił zewnętrznych. Tak jak w przykładzie z fig. 1 i fig. 2, można stosować średnicę rzędu 3 mm, przeważnie średnicę w zakresie od 0,2 do 6 mm, w zależności od lepkości stosowanego płynu do czyszczenia. Otwór 26 trafia w rurkę 32 mającej średnicę rzędu 15 mm i dł ugość rzę du 8 mm. Ta d ł ugość rurki 32 zapewnia brak stycznoś ci pomię dzy wodą spł ukują c ą i pł ynem do czyszczenia zawartym w zbiorniku 24. Bardziej ogólnie, długość rurki większa niż 2 mm byłaby odpowiednia. Dozownik ma ponadto urządzenie prowadzące 34 w postaci płytki usytuowanej pod końcem rurki 32. Odległość pomiędzy swobodnym końcem rurki 32 i tą płytką jest, w tym przykładzie wykonania, rzędu 1,5 mm. Bardziej ogólnie, ta odległość, lub odległość pomiędzy płytką i otworem w przypadku braku rurki, moż e wynosić od 0,2 do 6 mm.

PL 198 922 B1

Dozownik z fig. 5 działa w następujący sposób: przy braku spłukiwania wodą, otwór 26 zapewnia, że płyn nie wypływa ze zbiornika 24. Kiedy użytkownik uruchamia spłukiwanie, woda wpływa na płytkę, jako na urządzenie prowadzące 34, która ją prowadzi, jak to pokazano strzałką na rysunku. Woda przepływa również dokoła rurki 32 oraz pomiędzy końcem rurki i tą płytką, przepływając zgodnie z kierunkiem prostopadłym do osi rurki. Przepływ wody wywołuje podciśnienie w rurce 32, a następnie w zbiorniku 24, co prowadzi do zasysania kilku kropli płynu do czyszczenia ze zbiornika. Przepływ wywołuje w tym samym czasie wejście pęcherzyka powietrza w przestrzeń zbiornika nad płynem do czyszczenia. To wejście powietrza pozwala na wypływanie płynu do czyszczenia ze zbiornika, aż do chwili, gdy w zbiorniku nastąpi wyrównanie ciśnienia, i gdy ustanie wypływanie z niego płynu do czyszczenia.

Płyn wypływa przez otwór 26 i spada na płytę, jako na urządzenie prowadzące 34. Część płynu jest porywana przez wodę spłukującą. Jednak płyn kontynuuje jeszcze wypływanie przez okres czasu rzędu 6 sekund po zakończeniu spłukiwania wodą, dla płynu do czyszczenia o lepkości rzędu 500 mPas Bardziej ogólnie, w zależności od lepkości i średnic różnych otworów, ten okres może wynosić od 2 do 60 sekund lub więcej. W każdym bądź razie, na końcu tego okresu czasu, wypływanie płynu ustaje całkowicie. Płyn do czyszczenia, który wypływa po zakończeniu spłukiwania wodą pozostaje na płytce. Jest ona korzystnie rowkowana, co ułatwia rozprowadzenie płynu do czyszczenia i polepsza wrażenie zapachowe wywołane parowaniem płynu do czyszczenia z dozownika. Proporcja płynu wypływającego podczas spłukiwania i po jego zakończeniu zależy od wymiaru otworu 26, a dokładniej, od szybkości wyrównywania ciśnienia.

Występowanie rurki 32, w którą trafia otwór 26, daje następujące korzyści: z jednej strony, rurka prowadzi wodę i polepsza działanie hydrodynamiczne zasysania. Z drugiej zaś strony, rurka 32 zapobiega wszelkiemu kontaktowi pomiędzy otworem 26 i wodą, inaczej mówiąc zapobiega wszelkiemu napływowi wody do zbiornika 24. Możliwe jest zastosowanie rozwiązania bez takiej rurki, z ryzykiem jednak zmniejszenia hydrodynamicznego zadziałania spłukiwania i pozwolenia na napływanie wody do zbiornika z płynem do czyszczenia.

Dozowanie płynu można również wyjaśnić hydrodynamicznym działaniem przyboru płynu w i dokoła rurki, jak w przypadku rozwiązań z poprzednich figur rysunku. Celem wspomagania takiego przyboru płynu w rurce, rurka 32 i płytka jako urządzenie prowadzące 34 mogą stykać się ze sobą na części obwodu rurki. Obszar styczności, jeśli istnieje, jest korzystnie przeciwny do kierunku padającego strumienia wody. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 5, ten obszar styczności znajduje się z lewej strony rysunku. Obszar styczności może być zrealizowany przez przecięcie rurki, jej skośne ścięcie, lub inaczej. Również urządzenie prowadzące 34 w postaci płytki może mieć odsadzenie, otaczające częściowo rurkę lub wnętrze jej jednej części. We wszystkich przypadkach, koniec rurki pozostaje otwarty, aby zapobiegać niedogodnościom poznanym w urządzeniu według publikacji WO-A-01 02653. Część obwodu rurki 32 może być również usytuowana bliżej urządzenia prowadzącego 34, bez konieczności jego dotykania, niż pozostała część rurki. Ponadto rurka może posiadać na swym końcu, w ściance zewnętrznej, otwór.

Na fig. 6 przedstawiono jeszcze inny przykład wykonania dozownika według wynalazku. Dozownik jest podobny do dozownika z fig. 5, z wyjątkiem kształtu płytki 36. W przykładzie z fig. 5 płytka przystosowana jest do wspomagania przyboru wody dokoła rurki. Tak więc, jest ona umieszczona na trasie strumienia wody i korzystnie może mieć obrzeże zatrzymujące część tego strumienia wody. Płytka 36 z obrzeżami spełnia funkcję lejka w celu podnoszenia poziomu wody dokoła rurki, zaś samo obrzeże może mieć dodatkowo otwory 38. Należy zauważyć, że płytka może być także płytką rowkowaną.

Działanie dozownika z fig. 6 można wyjaśnić w następujący sposób: jeśli strumień wody jest dostatecznie silny, płytka 36 prowadzi wodę prostopadle do rurki, co wywołuje podciśnienie i zasysanie pewnej ilości płynu do czyszczenia ze zbiornika, jak w przypadku dozownika z fig. 5. Ale jeśli strumień wody jest za słaby, czas trwania przepływu wody spłukującej pozwala na przybór wody dokoła rurki. Ten przybór wywołuje wzrost ciśnienia statycznego w dole rurki i wewnątrz niej. Ciśnienie to wywołuje wniknięcie powietrza do zbiornika, a więc powstanie nadciśnienia nad płynem aktywnym. Po przerwaniu strumienia wody, kiedy poziom wody obniża się przez przepływ na płytce, ciśnienie statyczne zmniejsza się i pewna ilość płynu aktywnego zasysana jest ze zbiornika, aż do ponownego wyrównania ciśnień i zaniku nadciśnienia. Płyn pojawiający się na płytce 36 po przerwaniu strumienia wody, rozpościera się tam i dzięki parowaniu uwydatnia działanie dezodoryzujące, aż do następnego spłukiwania. Przy kolejnym spłukiwaniu, płyn poprzednio zassany i znajdujący się na płytce 36 zostaje porwany przez wodę, w ten sposób dozując substancje aktywne do wody w misce ustępowej. Ten

PL 198 922 B1 przykład wykonania jest szczególnie korzystny dla działania dezodoryzującego, co wynika z faktu rozprowadzania na płytce płynu do czyszczenia świeżo zassanego tuż po spłukiwaniu.

To urządzenie przedstawia także tę korzyść, że działa tak samo ze strumieniami wody o bardzo małej prędkości. Z tego punktu widzenia, ukształtowanie płytki 36 przewiduje wykonanie otworów 38 na obrzeżach płytki. Wielkość otworów jest taka, że woda przybiera dokoła rurki w czasie spłukiwania, ale spływa następnie po jego zakończeniu w celu wywołania zasysania płynu do czyszczenia. Stwarza to opóźniony efekt przy zasysaniu płynu i zapewnia, że płyn do czyszczenia jest zasysany z dozownika po zakończeniu spłukiwania. Opróżnienie płytki 36 zapewnia, że przed następnym spłukiwaniem rurka jest wypełniona powietrzem.

Jak opisano w odniesieniu do fig. 5, rurka może dotykać częściowo do płytki 36, od strony przeciwnej względem napływu strumienia wody. Rurka może również dotykać do płytki 36, od strony napływu strumienia wody. Skutkiem tego byłoby wspomaganie statycznego działania urządzenia, przez napływ wody dokoła rurki, i niekorzystne wpływanie na dynamiczne działanie urządzenia, przez przybór wody w rurce w czasie przepływu wody. Jak powyżej opisano, można tylko przybliżyć koniec rurki lub tylko jego część, bez zetknięcia.

W przeciwieństwie, lub w uzupełnieniu, można zastosować prowadzącą płytkę 36, która nie jest płaska, lecz zakrzywiona, jak to jest pokazane linią przerywaną na fig. 6. W takim przypadku, otwór w płytce prowadzącej znajduje się w sąsiedztwie swobodnego końca rurki. Nie pełni ona wówczas funkcji dozownika, lecz służy jedynie do prowadzenia strumienia wody dla zapewnienia dozowania płynu do czyszczenia.

Na fig. 7 i 8 pokazano częściowe widoki w przekroju dwóch innych przykładów wykonania dozownika. Na tych figurach pokazano tylko część dozownika sąsiadującą z otworem. Te dwie figury prezentują przykłady dozownika z wymiennym zbiornikiem, a więc pokazują skośnie ściętą rurkę 40 pozwalającą na przedziurawienie pokrywki wymiennego zbiornika. W przykładach wykonania z fig. 7 i 8, dozownik ma dwa różne otwory służące, odpowiednio, do wlotu powietrza i do dozowania płynu do czyszczenia.

W przykładzie z fig. 7 występują dwa otwory 42 i 44. Otwór 42 służy do wlotu powietrza do zbiornika, podczas gdy otwór 44 służy do dozowania płynu do czyszczenia. W tym celu rurka 46 otacza otwór 42, natomiast poniżej otworu 44 rozwiązanie nie przewiduje żadnej rurki. Co prawda, poniżej otworu 44 również mogłaby być rurka, ale tylko taka, która sięgałaby niżej niż rurka 46. Odnośnie rurki 46, przepływ wody wywołuje wlot powietrza do zbiornika poprzez otwór 42, co może być wyjaśnione jednym z wyżej podanych zjawisk. Natomiast, przepływ wody przy braku rurki otaczającej otwór 44, lub z powodu zbyt małej wielkości tej rurki, nie wywołuje lub wywołuje niewielki wlot powietrza przez otwór 44.

Dozowanie płynu w rozwiązaniu według przykładu wykonania z fig. 7 jest synchroniczne z przepływem: może ono rozpoczynać się przez otwór 44, począwszy od rozpoczęcia wnikania powietrza do zbiornika przez otwór 42. Fakt zastosowania dwóch otworów pozwala również na niezależne regulowanie średnic tych dwóch otworów. Wielkość otworu 42 może być mniejsza niż w przykładach wykonania z pojedynczym otworem, bez większej szkody dla skuteczności dozowania płynu do czyszczenia. Pozwala to na niezawodne dozowanie mniejszej dawki niż przy występowaniu tylko jednego otworu. Wielkość otworu 44, przez który odbywa się dozowanie, może być wówczas po prostu tak dobrana, aby uniemożliwić wypływanie płynu do czyszczenia ze zbiornika, gdy nie występuje spłukiwanie wodą. Z kolei, wielkość otworu 42 dobrana jest w zależ ności od ilości płynu do czyszczenia w dozowniku. Przez to można dozować mniejszą ilość płynu i wydłużyć okres użytkowania produktu, dla danej objętości zbiornika.

W przykł adzie z fig. 8, jedyna rurka 48 otacza dwa otwory 42 i 44. Aby powietrze przedostawa ł o się do zbiornika otworem 42 i, aby produkt był dozowany przez inny otwór 44, pod otworem 44 dozującym płyn i w środku tej jedynej rurki 48 znajduje się druga rurka 50. Ze względu na występowanie tej drugiej rurki 50, podczas spłukiwania na poziomie tych dwóch otworów występuje różnica ciśnień. Skutkiem tego jest wspomaganie wlotu powietrza do zbiornika przez otwór 42 jak i dozowania płynu do czyszczenia przez otwór 44.

W przykładzie wykonania z fig. 7 i 8 nie pokazano urządzenia prowadzącego, chociaż urządzenie prowadzące można stosować w takiej postaci jak w poprzednich przykładach wykonania, lub nawet pominąć je całkowicie, w zależności od rodzaju strumienia wody. Na fig. 7, należy również zwrócić uwagę na kształt końca rurki 46, który ma wycięcie 52. Poprzez to wycięcie 52 można wspomagać

PL 198 922 B1 napływ wody do rurki 46, lub wprost przeciwnie, jak wyjaśniono powyżej, w zależności od położenia wycięcia względem kierunku przepływającego strumienia wody spłukującej.

We wszystkich wykonaniach, do dozowników można dołączyć inne elementy. Jest również możliwe przyłączenie do dozownika masy porowatej nasiąkniętej aromatem, która byłaby wymieniana w tym samym czasie co zbiornik. Można zwłaszcza stosować kostkę celulozową nasiąkniętą aromatem. Takie rozwiązanie eliminuje mieszanie w płynie esencji zapachowych i substancji aktywnych, które mogłyby osłabiać te esencje zapachowe. Tak więc, kwasy przewidziane w swoim działania do usuwania kamienia mogą osłabiać substancje zapachowe.

W dozowniku można również zastosować masę rozpraszającą, na przykład, porowatą lub rowkowaną. Masa taka mogłaby stykać się z płynem czyszczącym w rurce, ale znajdowałaby się poza trasą wody spłukującej. W dolnej części rurki można by było również zastosować otwór, przez który przepływałaby płyn do czyszczenia. Takie rozwiązanie przedstawiałoby korzyść polegającą na zwiększaniu rozpraszających możliwości dozownika, co jest stosowane dla aktywnych substancji zapachowych. W takim przypadku, masa rozpraszająca stykałaby się z płynem w rurce, eliminując niedogodności urządzenia znanego z publikacji Sara Lee. Można również zastosować masę rozpraszającą, która nie byłaby w styczności z płynem, ale która znajdowałaby się na trasie wody spłukującej. Część płynu, która wypływałaby ze zbiornika byłaby wówczas pobierana przez masę porowatą. Jak w poprzednim przypadku, polepszałoby to efekt zapachowy, przez przedłużone rozpraszanie zapachowych substancji aktywnych. Rozwiązanie takie można by stosować zwłaszcza dla przykładu wykonania z fig. 3, w którym płyn zasysany jest ze zbiornika przez podciśnienie wywołane spłukiwaniem wodą, ale kontynuuje wypływanie z rurki również po zakończeniu spłukiwania. Długość rurki i czas powtórnego wyrównania powodują w ten sposób opóźnienie między zasysaniem ze zbiornika a wypłynięciem produktu tak, że można pobierać część tego produktu na masę rozpraszającą.

Ponadto można zastosować urządzenie prowadzące wodę spłukującą ku swobodnemu końcowi rurki 10. Takie urządzenie, na przykład, w kształcie płytki prowadzącej lub lejka, pozwala na prowadzenie wody w kierunku końca rurki. W ten sposób można zwiększyć ilość wody spłukującej przepływającej w kierunku rurki, z ryzykiem jednak ewentualnej utraty szybkości tego przepływu.

Różne elementy z różnych przykładów wykonania wynalazku mogą być łączone ze sobą. Tak więc w wykonaniach z fig. 3, 5 i fig. 6 zastosowane jest urządzenie prowadzące 34 w postaci płytki, która prowadzi wodę spłukującą, a z której płyn do czyszczenia wyparowuje między dwoma spłukiwaniami. Taką płytkę można też zastosować w przykładach wykonania z fig. 1 i 2 lub z fig. 4. Płytka, jak wyjaśniono powyżej, ma działanie prowadzące i powodujące polepszenie efektu węchowego. Może ona być zastosowana po prostu tylko w celu prowadzenia, na przykład, dla płynu do czyszczenia nie mającego działania zapachowego, lub po prostu dla efektu węchowego, bez brania udziału w prowadzeniu wody spłukującej.

Rurka może być prostoliniowa, jak w przykładzie wykonania z fig. 5, lub zagięta, jak w przykładach wykonania z innych figur rysunku. I tak, można zmieniać kształty rurek, w zależności od kierunku przepływu strumienia wody spłukującej. Korzystnie jest dobrać kształt rurki z uwzględnieniem maksymalnych warunków hydrodynamicznego zadziałania wody spłukującej. Jeśli rurka jest zagięta lub, bardziej ogólnie, jeśli nie jest pionowa, może ona służyć do doprowadzania do opóźnienia działania podczas zasysania płynu do czyszczenia, przepływającego po ściankach rurki. W przypadku dozownika zanurzonego w zbiorniku spłuczki, rurka ma korzystnie długość lub dokładniej wysokość taką, która zapobiega napływowi wody, aż do otworu zbiornika dozownika. Zapobiega to wszelkiej styczności między płynem do czyszczenia a wodą w zbiorniku spłuczki.

Dozownik może mieć zbiornik wymienny, jak to już zaproponowano dla pewnych dozowników znanych ze stanu techniki. W tym przypadku, dozownik jest zwykle wyposażany w elementy mieszczące i mocujące dozownik, i w ostrze, lub analogiczny element, do rozdzierania pokrywki zbiornika. W tym przypadku, przez pojęcie „zbiornik” rozumie się część dozownika, gdzie płyn do czyszczenia magazynowany jest w położeniu działania dozownika. Inaczej mówiąc, w przypadku „zbiornika” wymiennego, zbiornik w znaczeniu niniejszego opisu nie jest tylko częścią wymienną, ale jest rozumiany także jako część dozownika, w której znajduje się płyn w czasie, gdy dozownik znajduje się w położeniu pracy.

Przykłady wykonania wynalazku mogą zawierać rurkę, do której trafia otwór. W tym przypadku, korzystne jest, jeśli swobodny koniec rurki, to znaczy koniec, który nie jest połączony ze zbiornikiem, znajduje się w takiej samej odległości od wszelkich urządzeń prowadzących lub ścianek misek ustęPL 198 922 B1 powych tak, aby umożliwić przepływanie wody spłukującej. Można także zastosować, jak to wyjaśniono powyżej, rurkę tylko częściowo otwartą na swym końcu dolnym.

Hydrodynamiczne działanie zasysające płyn do czyszczenia, w dozowniku według wynalazku, może być również wyjaśnione trzema zjawiskami:

- zasysaniem wymuszanym podciśnieniem wywołanym przez przepływ wody na końcu rurki; jest ono tu maksymalne, gdy strumień wody spłukującej jest prostopadły do tego końca,

- zasysaniem wymuszonym przyborem, a nastę pnie opadaniem wody w rurce, jak na fig. 3; w tym przypadku, nawet przy braku ciś nienia statycznego dokoła rurki, przybór wody w rurce wywołuje nadciśnienie w zbiorniku; i wtedy to urządzenie jest bardziej wrażliwe na prędkość i kierunek przepływu strumienia wody spłukującej;

- zasysaniem wymuszanym zmianą ciś nienia statycznego na koń cu rurki.

Te trzy zjawiska mogą łączyć się w zależności od siły i kierunku przepływu strumienia wody spłukującej, co pozwala to na działanie dozownika w różnych warunkach spłukiwania wodą. Dozownik jest wówczas bardziej niezawodny.

Jest zrozumiałe, że niniejszy wynalazek nie ogranicza się do podanych przykładów wykonania. Tak więc rurka dozownika może mieć inny kształt niż ten, który podany jest w przykładach wykonania, na przykład, może mieć otwór w kształcie wydłużonym. W tym przypadku, słowo „średnica, używane poprzednio, może być zastąpione słowem „wielkość. Rurka według wynalazku może mieć też przekrój inny niż ten, który zaproponowano powyżej. Może być zastosowany, na przykład, przekrój kwadratowy, a wtedy rurka będzie po prostu ukształtowana z czterech ścianek otaczających otwór znajdujący się w dolnej części zbiornika. Długość rurki może być różna, w zależności od wykonania, i może być dużo mniejsza od przekroju. Przekrój rurki może także pokryć całą powierzchnię dozownika. W takim przypadku, rurka pełniłaby funkcję „osłony lub „komory.

Opisany wynalazek jest w swoim korzystnym zastosowaniu przewidziany do dozowania płynu do czyszczenia z przeznaczeniem do miski ustępowej. Może on być jednak również wykorzystany do dozowania innego rodzaju płynu w środowisku z przepływem płynu.

Claims (17)

1. Dozownik płynu do czyszczenia miski ustępowej zawierający elementy do zaczepiania na misce oraz zbiornik na płyn do czyszczenia posiadający w swojej części dolnej otwór swobodny o wielkości uniemożliwiającej wypływanie płynu do czyszczenia ze zbiornika przy braku spłukiwania wodą, znamienny tym, że posiada rurkę (10, 28, 32), której jeden koniec prowadzi do otworu swobodnego (22, 15, 26, 42) usytuowanego w części dolnej zbiornika, a jej drugi koniec pozostaje otwarty i skierowany jest w stronę ścianki miski ustępowej oraz, że zaopatrzony jest w urządzenie prowadzące (34) dla wody spłukującej usytuowane w pobliżu drugiego otwartego końca rurki, otwór którego ma wielkość umożliwiającą zasysanie płynu do czyszczenia wywołane działaniem hydrodynamicznym przepływu wody spłukującej w pobliżu dozownika.

2. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że otwór drugiego końca rurki jest okrągły i ma średnicę w zakresie od 0,2 do 5 mm, a korzystnie rzędu 3 mm.

3. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że płyn do czyszczenia ma lepkość między 10 i 4000 mPa^s.

4. Dozownik według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenie prowadzące (34) ma kształt rowkowanej płytki.

5. Dozownik według zastrz. 4, znamienny tym, że urządzenie prowadzące (34) ma kształt płytki z obrzeżem (36).

6. Dozownik według zastrz. 5, znamienny tym, że urządzenie prowadzące (34) ma kształt zakrzywionej płytki.

7. Dozownik według zastrz. 6, znamienny tym, że urządzenie prowadzące (34) ma otwór (38).

8. Dozownik według zastrz. 7, znamienny tym, że zbiornik ma w swojej części dolnej drugi otwór swobodny (44) o wielkości uniemożliwiającej wypływanie płynu do czyszczenia ze zbiornika przy braku spłukiwania wodą.

9. Dozownik według zastrz. 8, znamienny tym, że drugi otwór swobodny (44) zbiornika i otwór swobodny (42) mają różne wielkości.

PL 198 922 B1

10. Dozownik według zastrz. 9, znamienny tym, że poniżej jednego otworu swobodnego (44), z dwóch otworów swobodnych, posiada drugą rurkę (50) przechodzącą wewnątrz rurki (48).

11. Dozownik według zastrz. 9, znamienny tym, że drugi otwór swobodny (44) usytuowany jest poza rurką (46).

12. Dozownik według zastrz. 8 albo 9, albo 10, albo 11, znamienny tym, że jego zbiornik jest wymienny.

13. Sposób dozowania płynu do czyszczenia miski ustępowej, znamienny tym, że obejmuje etapy, zgodnie z którymi

- zaczepia się na misce ustępowej, od strony wewnętrznej, dozownik płynu do czyszczenia miski ustępowej określony w jednym z zastrz. 1 do 12, a następnie

- doprowadza się do zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia, wywołanego, podczas spłukiwania miski wodą, działaniem hydrodynamicznym przepływu wody spłukującej w pobliżu otwartego końca rurki tego dozownika.

14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że etap zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia obejmuje:

- przybór wody spłukującej w rurce tak, aby wytworzyć nadciśnienie na poziomie otworu i spowodować wlot powietrza do zbiornika, oraz

- dozowanie płynu do czyszczenia z tego zbiornika.

15. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że etap zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia obejmuje:

- przybór wody spłukującej dokoła rurki tak, aby wytworzyć nadciśnienie na poziomie otworu i spowodować wlot powietrza do zbiornika, oraz

- dozowanie płynu do czyszczenia z tego zbiornika.

16. Sposób według zastrz. 14 albo 15, znamienny tym, że etap przyboru wody spłukującej i etap dozowania płynu do czyszczenia przeprowadza się jednocześnie.

17. Sposób według zastrz. 14 albo 15, albo 16, znamienny tym, że etap zasysania ze zbiornika płynu do czyszczenia obejmuje:

- przepływ wody spłukującej dokoła rurki tak, aby wytworzyć podciśnienie na poziomie otworu;

- dozowanie płynu do czyszczenia z tego zbiornika.