PL201421B1 - Pochodne spiroimidazolidyny, ich zastosowanie i kompozycje farmaceutyczne zawierające pochodne spiroimidazolidyny - Google Patents

Abstract

Niniejszy wynalazek dotyczy pochodnych spiroimidazoli- ny o wzorze (I), w którym E, V, W, X, R 1 i R 2 maj a znaczenie wskazane w zastrze zeniach oraz ich zastosowanie jako srodków farmaceutycznych, przeciwzapalnych, do zastoso- wania w terapii lub profilaktyce zapalenia stawów, reumato- idalnego zapalenia stawów, zapalenia wielostawowego, choroby zapalnej jelit, uk ladowego liszaja rumieniowatego, stwardnienia rozsianego lub chorób zapalnych o srodkowego uk ladu nerwowego, do zastosowania w terapii lub profilaktyce astmy lub alergii. Zwi azki o wzorze I mog a by c stosowane jako inhibitory adhezji i migracji leukocytów i/lub antagoni- stami receptora adhezji VLA-4 nale zacego do grupy integryn. Zasadniczo nadaj a si e one do terapii i profilaktyki chorób spowodowanych przez niepo zadany stopie n adhezji leukocy- tów i/lub migracji leukocytów lub s a z tym zwi azane lub w których odgrywaj a rol e oddzia lywania komórka-komórka lub komórka-matryca oparte na oddzia lywaniach receptorów VLA-4 z ich ligandami. Wynalazek dotyczy równie z pochod- nych spiroimidazoliny o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tole- rowanych soli do zastosowania w terapii lub profilaktyce zaburze n naczyniowo-sercowych, stwardnienia t etnic, nawro- tu zw ezenia, cukrzycy, uszkodzenia przeszczepów narz a- dów, zaburze n immunologicznych, zaburze n autoimmunolo- gicznych, wzrostu nowotworu lub przerzutu nowotworu lub malarii oraz do zastosowania jako inhibitor adhezji i/lub mi- gracji leukocytów lub dla inhibitowania receptora VLA-4. Przedmiotem wynalazku jest równie z kompozycja farmaceu- tyczna, zawieraj aca pochodne spiroimidazoliny o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole i farmaceutycznie dopuszczalny no snik. PL PL PL PL

Description

(21) Numer zgłoszenia: 351755 ⁽¹³⁾

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22) Data zgłoszenia: 06.05.2000 (86) Data i numer zgłoszenia międzynarodowego:

06.05.2000, PCT/EP00/04090 (87) Data i numer publikacji zgłoszenia międzynarodowego:

23.11.2000, WO00/69831 PCT Gazette nr 47/00 (51) Int.Cl.

C07D 235/02 (2006.01) A61K 31/4184 (2006.01) A61P 29/00 (2006.01)

A61P 37/08 (2006.01)

Opis patentowy przedrukowano ze względu na zauważ one błędy

Pochodne spiroimidazolidyny, ich zastosowanie i kompozycje farmaceutyczne zawierające pochodne spiroimidazolidyny

	(73) Uprawniony z patentu: SANOFI-AVENTIS DEUTSCHLAND GMBH,
(30) Pierwszeństwo:	Frankfurt,DE
17.05.1999,DE,19922462.5	(72) Twórca(y) wynalazku:
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	Volkmar Wehner,Sandberg,DE
16.06.2003 BUP 12/03	Hans Ulrich Stilz,Frankfurt,DE Wolfgang Schmidt,Frankfurt,DE Dirk Seiffge,Mainz-Kostheim,DE
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.04.2009 WUP 04/09	(74) Pełnomocnik:
	Barbara Gugała, PATPOL Sp. z o.o.

(57) Niniejszy wynalazek dotyczy pochodnych spiroimidazoliny o wzorze (I), w którym E, V, W, X, R¹ i R² mają znaczenie wskazane w zastrzeżeniach oraz ich zastosowanie jako środków farmaceutycznych, przeciwzapalnych, do zastosowania w terapii lub profilaktyce zapalenia stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zapalenia wielostawowego, choroby zapalnej jelit, układowego liszaja rumieniowatego, stwardnienia rozsianego lub chorób zapalnych ośrodkowego układu nerwowego, do zastosowania w terapii lub profilaktyce astmy lub alergii. Związki o wzorze I mogą być stosowane jako inhibitory adhezji i migracji leukocytów i/lub antagonistami receptora adhezji VLA-4 należącego do grupy integryn. Zasadniczo nadają się one do terapii i profilaktyki chorób spowodowanych przez niepożądany stopień adhezji leukocytów i/lub migracji leukocytów lub są z tym związane lub w których odgrywają rolę oddziaływania komórka-komórka lub komórka-matryca oparte na oddziaływaniach receptorów VLA-4 z ich ligandami. Wynalazek dotyczy również pochodnych spiroimidazoliny o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli do zastosowania w terapii lub profilaktyce zaburzeń naczyniowo-sercowych, stwardnienia tętnic, nawrotu zwężenia, cukrzycy, uszkodzenia przeszczepów narządów, zaburzeń immunologicznych, zaburzeń autoimmunologicznych, wzrostu nowotworu lub przerzutu nowotworu lub malarii oraz do zastosowania jako inhibitor adhezji i/lub migracji leukocytów lub dla inhibitowania receptora VLA-4. Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna, zawierająca pochodne spiroimidazoliny o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.

PL 201 421 B1

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy pochodnych spiroimidazolidyny o wzorze I

Związki o wzorze I są cennymi farmaceutycznymi substancjami aktywnymi, przydatnymi np. w terapii i profilaktyce stanów zapalnych, np. w reumatoidalnym zapaleniu stawów lub w chorobach alergicznych. Związki o wzorze I są inhibitorami adhezji i migracji leukocytów i/lub antagonistami receptora adhezji VLA-4 należącego do grupy integryn. Są one zasadniczo przydatne w terapii i profilaktyce chorób spowodowanych przez niepożądany stopień adhezji leukocytu i/lub migracji leukocytu lub są z tym związane lub w których odgrywają rolę oddziaływania komórka-komórka lub komórkamatryca oparte na oddziaływaniach receptorów VLA-4 z ich ligandami.

Integryny są grupą receptorów adhezji, które pełnią ważną rolę w procesach wiązania komórkakomórka i wiązania komórka-matryca pozakomórkowa. Mają one budowę αβ-heterodimeryczną i charakteryzują się szerokim rozmieszczeniem komórkowym i dużym stopniem zachowania ewolucyjnego. Integryny obejmują np. receptor fibrynogenu na płytkach krwi, który oddziałuje w szczególności z sekwencją RGD fibrynogenu lub receptor w witronektyny na osteoklastach, który oddziałuje w % szczególności z sekwencją RGD witronektyny lub osteopontyny. Integryny dzieli się na trzy główne grupy, podrodzinę β2 z przedstawicielami LFA-1, Mac-1 i pl50/95, które odpowiadają w szczególności za oddziaływania komórka-komórka układu odpornościowego i podrodziny β1 i β3, których przedstawiciele głównie pośredniczą w adhezji komórki do składników pozakomórkowej matrycy (Ruoslahti, Annu. Rev. Biochem. 1988, 57, 375). Integryny z podrodziny β1, zwane także białkami VLA (very late(activation) antygen, =antygen o bardzo późnej (aktywacji)), obejmują co najmniej sześć receptorów, które specyficznie oddziałują z fibronektyną, kolagenem i/lub lamininą jako ligandami. W rodzinie VLA, integryna VLA-4 (α4β1) jest atypowa, do takiego stopnia, że jest ona głównie ograniczona do komórek limfatycznych i komórek szpiku i odpowiada w przypadku tych komórek za oddziaływania komórkakomórka z dużą liczbą innych komórek. Np. VLA-4 pośredniczy w oddziaływaniu limfocytów T i B z fragmentem wiążącym heparynę II w fibronektynie ludzkiego osocza (FN). Wiązanie się VLA-4 z fragmentem fibronektyny osocza wiążącym heparynę II w szczególności opiera się na oddziaływaniu z sekwencją LDVP. W przeciwieństwie do receptora fibrynogenu lub witronektyny, VLA-4 nie jest typową integryną RGD-wiążącą. (Kilger i Holzmann, J. Mol. Meth. 1995, 73, 347).

Leukocyty krążące we krwi prawidłowo wykazują małe powinowactwo do naczyniowych komórek śródbłonka, które wyściełają naczynia krwionośne. Cytokiny uwalniane z tkanek będących w stanie zapalnym aktywują komórki śródbłonka, a zatem ekspresję dużej liczby antygenów na powierzchni komórki. Obejmują one np. cząsteczki adhezji ELAM-1 (endothelial cell adhesion molecule-1; cząsteczka-1 adhezji komórki śródbłonka, określona także jako E-selektyna), która m.in. wiąże krwinki białe obojętnochłonne, ICAM-1 (intercellular adhesion molecule-1, cząsteczka 1 adhezji międzykomórkowej), która oddziałuje z LFA-1 (leukocyte function-associated antigen 1; antygen 1 związany z czynnością leukocytu) na leukocytach, i VCAM-1 (vascular cell adhesion molecule-1; cząsteczka 1 adhezji komórek naczyniowych), która wiąże różne leukocyty, m.in. limfocyty (Osborn i in., Cell 1989, 59, 1203). VCAM-1, podobnie jak ICAM-1, jest członkiem podrodziny genu immunoglobuliny. VCAM-1 (najpierw znana jako INCAM-110) była zidentyfikowana jako cząsteczka adhezji, która jest wzbudzana na komórkach śródbłonka przez cytokiny przeciwzapalne, takie jak TNF i LN-1 oraz liposacharydy (LPS). Elices i in. (Cell 1990, 60, 577) wykazał, że VLA-4 i VCAM-1 tworzą parę receptor-ligand, która pośredniczy w adhezji limfocytów do aktywowanego śródbłonka. Wiązanie VCAM-1 z VLA-4 nie zaPL 201 421 B1 chodzi w tym miejscu z powodu wzajemnego oddziaływania VLA-4 z sekwencją RGD; ta sekwencja nie występuje w VCAM-1 (Bergelson i in., Current Biology 1995, 5, 615). Jednak VLA-4 występuje również na innych leukocytach, i adhezja leukocytów innych niż limfocyty przebiega pośrednio także via mechanizm adhezji VCAM-1/VLA-4. VLA-4 jest zatem indywidualnym przykładem receptora β1 integryny który, poprzez ligandy VCAM-1 i fibronektynę, odgrywa ważną rolę zarówno w oddziaływaniach komórka-komórka jak i w oddziaływaniach komórka-matryca pozakomórkowa. Cząsteczki adhezji indukowane cytokiną odgrywają ważną rolę w stopniowym włączaniu leukocytów w pozanaczyniowe obszary tkanki. Leukocyty włączane są w obszary zapalne tkanki za pomocą cząsteczek adhezji komórkowej, które ulegają ekspresji na powierzchni komórek śródbłonka i służą jako ligandy dla protein powierzchni komórkowej leukocytów lub kompleksów protein (receptory) (określenia ligand i receptor mogą być także używane vice versa). Leukocyty z krwi muszą najpierw ulec adhezji do komórek śródbłonka zanim mogą migrować do błony maziowej. Ponieważ VCAM-1 łączy się z komórkami, które przenoszą integrynę VLA-4 (α4β1), takimi jak granulocyty eozynochłonne, limfocyty T i B, monocyty lub krwinki białe obojętnochłonne, to VCAM-1 jak i mechanizm VCAM-1/VLA-4 pełnią funkcję włączania komórek tego rodzaju z krwiobiegu do obszarów ognisk zakażenia i stanu zapalnego (Elices i in., Cell 1990, 60, 577; Osborn, Cell 1990, 62, 3; Issekutz i in., J. Exp. Med. 1996, 183, 2175).

Mechanizm adhezji VCAM-1/VLA-4 łączy się z wieloma procesami fizjologicznymi i patologicznymi. Oprócz indukowanego cytokiną śródbłonka, VCAM-1 ulega także ekspresji m.in. przez następujące komórki: mioblasty, limfoidalne komórki dendrytowe i makrofagi tkankowe, reumatoidalną błonę maziową, stymulowane cytokiną komórki nerwowe, ciemieniowe komórki śródbłonka torebki Bowmana, śródbłonek kanalików nerkowych, tkankę będącą w stanie zapalnym w trakcie odrzucenia przeszczepu serca i nerki i przez tkankę jelitową w reakcji gospodarza przeciw przeszczepowi. Stwierdzono także, że VCAM-1 ulega ekspresji na tych obszarach tkanki śródbłonka tętniczego, które odpowiadają płytkom we wczesnym stwardnieniu tętnic w modelu królika. Ponadto VCAM-1 ulega ekspresji na mieszkowych komórkach dendrytowych węzłów chłonnych u ludzi i występuje na komórkach zrębu szpiku np. u myszy. Ostatnie odkrycie wskazuje na to, że VCAM-1 pełni funkcję w rozwoju komórki B. Poza komórkami pochodzenia hematopoetycznego, VLA-4 występuje także np. na linii komórkowej czerniaka, i mechanizm adhezji VCAM-1/VLA-4 jest powiązany z przerzutem takich nowotworów (Rice i in., Science 1989, 246, 1303).

Główną formę, w jakiej VCAM-1 pojawia się in vivo na komórkach śródbłonka i która jest formą dominującą in vivo oznacza się jako VCAM-7D i jest ona nośnikiem siedmiu domen immunoglobuliny.

Domeny 4, 5 i 6 są podobne pod względem sekwencji aminokwasów do domen 1, 2 i 3. W dalszej postaci zawierającej sześć domen, określonej tu jako VCAM-6D, czwarta domena jest usunięta przez alternatywne splatanie. VCAM-6D może także wiązać komórki ekspresjonujące VLA-4.

Dalsze szczegóły dotyczące VLA-4, VCAM-1, integryn i adhezji protein znajdują się np. w artykułach: Kilger i Holzmann, J. Mol. Meth. 1995, 73, 347; Elices, Cell Adhesion in Human Disease, Wiley, Chichester 1995, p. 79; Kuijpers, Springer Semin. Immunopathol. 1995, 16, 379.

Uwzględniając rolę mechanizmu VCAM-1/VLA-4 w procesach adhezji komórkowej, które mają znaczenie, np., w zakażeniach, stanach zapalnych lub miażdżycy tętnic, usiłowano za pomocą interwencji w te procesy adhezji kontrolować stan chorobowy, w szczególności stany zapalne (Osborn i in., Cell 1989, 59, 1203). Sposób na wykonanie tego to zastosowanie przeciwciał monoklonalnych ukierunkowanych względem VLA-4. Znane są przeciwciała monoklonalne (mABs) tego rodzaju, które jako antagoniści VLA-4 blokują oddziaływania pomiędzy VCAM-1 i VLA-4. I tak np. anti-VLA-4 mABs HP2/1 i HP1/3 inhibitują adhezję komórek Ramosa ekspresjonujących VLA-4 (komórki typu komórek B) do ludzkich komórek śródbłonka pępowiny i do komórek COS transfekowanych VCAM-1. AntiVCAM-1 MAB 4B9 podobnie inhibituje adhezję komórek Ramosa, komórek Jurkata (komórki typu komórek T) i komórek HL60 (komórki typu granulocytu) do komórek COS transfekowanych konstruktami genetycznymi, które powodują ekspresję VCAM-6D i VCAM-7D. Dane in vitro dotyczące przeciwciał skierowanych przeciw podjednostce α4 VLA-4 wykazują, że adhezja limfocytów do maziowych komórek śródbłonkowych jest blokowana, która to adhezja odgrywa rolę w reumatoidalnym zapaleniu stawów (van Dinther-Janssen i in., J. Immunol. 1991, 147, 4207). Eksperymenty in vivo wykazały, że eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu i rdzenia może być inhibitowane przez anti-a4 mAB. Migracja leukocytów do ogniska zapalnego jest podobnie blokowana przez przeciwciało monoklonalne względem łańcucha α4 VLA-4. Wpływanie przez przeciwciała na zależny od VLA-4 mechanizm adhezji także badano w modelu astmy, aby zbadać rolę VLA-4 w rekrutacji leukocytów do

PL 201 421 B1 tkanki płuc będącej w stanie zapalnym (WO-A-93113798). Podawanie przeciwciał anti-VLA-4 inhibitowało reakcję późnej fazy i nadmierną reakcję dróg oddechowych u alergicznej owcy.

Zależny od VLA-4 mechanizm adhezji badano także w modelu naczelnych zapalnej choroby jelit (IBD). W tym modelu odpowiadającym wrzodziejącemu zapaleniu okrężnicy u człowieka, podawanie przeciwciał anti-VLA-4 prowadziło do znaczącego zmniejszenia ostrego zapalenia.

Ponadto było możliwe wykazanie, że zależna od VLA-4 adhezja komórkowa odgrywa rolę w następujących stanach klinicznych włączając następujące przewlekłe procesy zapalne: reumatoidalne zapalenie stawów (Cronstein i Weismann, Arthritis Rheum. 1993, 36, 147; Elices i in., J. Clin. Invest. 1994, 93, 405), cukrzyca (Yang i in., Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1993, 90, 10494), układo liszaj rumieniowaty (Takeuchi i in., J. Clin. Invest. 1993, 92, 3008), alergie późne (alergia typu IV) (Elices i in., Clin. Exp. Rheumatol. 1993, 11, S77), stwardnienie rozsiane (Yednock i in., Nature 1992, 356, 63), malaria (Ockenhouse i in., J. Exp. Med. 1992, 176, 1183), stwardnienie tętnic (O'Brien i in., J. Clin. Invest. 1993, 92, 945), transplantacja (Isobe et a(., Transplantation Proceedings 1994, 26, 867), różne nowotwory złośliwe, np. czerniak (Renkonen i in., Am. J. Pathol. 1992, 140, 763), chłoniak (Freedman i in., Blood 1992, 79, 206) i inne (Albelda i in., J. Cell Biol. 1991, 114, 1059). Zgodnie z tym blokowanie VLA-4 przez odpowiednich antagonistów stwarza skuteczne możliwości terapeutyczne, w szczególnoś ci np. leczenie róż nych stanów zapalnych włączają c astmę i IBD. Szczególna odpowiedniość antagonistów VLA-4 w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów w tym przypadku wynika, jak już stwierdzono, z faktu, że leukocyty z krwi muszą najpierw przylegać do komórek śródbłonkowych zanim mogą migrować do błony maziowej, i że receptor VLA-4 odgrywa rolę w tej adhezji. Fakt, że VCAM-1 jest indukowane przez czynniki zapalne na komórkach śródbłonkowych (Osborn, Cell 1990, 62, 3; Stool Man, Cell 1989, 56, 907), i rekrutację różnych leukocytów do obszarów infekcji i ognisk zapalnych już omawiano powyżej. Równocześnie komórki T przylegają do aktywowanego śródbłonka głównie przez mechanizmy adhezji LFA-1/ICAM-1 i VLA-4/VCAM-1 (Springer, Cell 1994, 76, 301). Na większości maziowych komórek T, zdolność wiążąca VLA-4 względem VCAM-1 jest zwiększona w reumatoidalnym zapaleniu stawów (Postigo i in., J. Clin. Invest. 1992, 89, 1445). Ponadto zaobserwowano zwiększoną adhezję maziowych komórek T do fibronektyny (Laffon i in., J. Clin. Invest. 1991, 88, 546; Morales-Ducret i in., J. Immunol. 1992, 149, 1424). VLA-4 jest regulowany w górę zarówno w trakcie jego ekspresji jak i względem jego funkcji na limfocytach T reumatoidalnej błony maziowej. Blokowanie wiązania VLA-4 do jego ligandów fizjologicznych VCAM-1 i fibronektyny umożliwia skuteczne zapobieganie lub łagodzenie procesów zapalnych w stawach. Jest to także potwierdzane przez eksperymenty z przeciwciałem HP2/1 na szczurach Lewisa z adjuwantowym zapaleniem stawów, u których zaobserwowano skuteczne zapobieganie chorobie (Barbadillo i in., Springer Semin. Immunopathol. 1995, 16, 427). VLA-4 jest zatem waż ną cząsteczką stanowią cą cel w terapii.

Wspomniane przeciwciała VLA-4 i stosowanie przeciwciał jako antagonistów VLA-4 opisano w zgł oszeniach patentowych WO-A-93/13798, WO-A-93/15764, WO-A-94/16094, WO-A-94/17828 i WO-A-95/19790. W zgłoszeniach patentowych WO-A-94115958, WO-A-95/15973, WO-A-96/00581, WO-A-96106108 i WO-A-96120216, opisano związki peptydowe jako antagonistów VLA-4. Stosowanie przeciwciał i związków peptydowych jako środków farmaceutycznych ma jednak pewne niekorzystne cechy, np. brak dostępności doustnej, łatwa degradowalność lub działanie immunogenne przy dłuższym stosowaniu, a zatem istnieje zapotrzebowanie na antagonistów VLA-4 mających korzystny profil właściwości dla stosowania w terapii i profilaktyce. WO-A-95/14008, WO-A-93/18057, US-A-5658935, US-A-5686421, US-A-5389614, US-A-5397796, US-A-5424293 i US-A-5554594 opisują podstawione układy heterocykliczne o 5-członowym pierścieniu mające grupę aminową, amidynową lub guanidynową przy N-końcowym zakończeniu cząsteczki i które wykazują działanie inhibitujące agregację płytek. EP-A-796 855 opisuje dalsze układy heterocykliczne, które są inhibitorami resorpcji kości. EP-A-842 943, EP-A-842 945 i EP-A-842 944 opisują, że związki z tej serii i dalsze związki nieoczekiwanie także inhibitują adhezję leukocytów i są antagonistami VLA-4. EP-A-903 353, EP-A-905 139 i EP-A-918 059 i WO-A-99/60015 (Niemieckie zgł oszenie patentowe 19821483,9) opisują dalsze związki, które inhibitują adhezję leukocytów i są antagonistami VLA-4. Właściwości tych związków wciąż jednak nie są zadowalające pod różnymi względami i istnieje zapotrzebowanie na związki wykazujące jeszcze korzystniejszy profil właściwości. EP-A-918 059 opisuje m.in. pochodne imidazolidyny zawierające układ pierścieniowy z połączeniem typu spiro w pierścieniu imidazolidyny. Nie ujawniono jednak szczególnie pochodnych spiroimidazolidyny według niniejszego wynalazku, które wyróżniają się korzystnym profilem ich właściwości.

PL 201 421 B1

w którym ₁

R¹ oznacza atom wodoru lub metyl;

₂

R² oznacza niepodstawiony fenyl, fenyl podstawiony resztą metylenodioksy lub resztą etylenodioksy, fenyl podstawiony przez jedną lub dwie grupy (C1-C4)-alkoksy, lub (C1-C4)-alkil,

X oznacza -CH2-CH2- lub -CH2-CH2-CH2,

W oznacza izopropyl lub cyklopropyl;

V oznacza atom wodoru lub grup ę metoksy;

E oznacza -CO-OH, -CO-O-(C1-C4)-alkil, -CO-NH2 lub -CH2-OH; we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszanin we wszystkich stosunkach, oraz ich fizjologicznie tolerowanych soli.

Korzystnymi związkami o wzorze I są związki, w którym W oznacza izopropyl i V oznacza atom wodoru, we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, oraz ich fizjologicznie tolerowane sole oraz związki o wzorze I, w którym E oznacza -CO-OH lub -CH2-OH, we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, i ich fizjologicznie tolerowane sole.

Korzystnymi związkami o wzorze I są:

kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino-)-3-(-2-metylopropyro)propionowy

3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid,

3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionamid, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy,

3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy,

PL 201 421 B1 kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylo-metyloacetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, lub kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, i ich fizjologicznie tolerowane sole.

Korzystnymi związkami o wzorze I są również związki:

kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy, (R) -3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid, (S) -3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionamid, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylo-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, lub kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylo-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, i ich fizjologicznie tolerowane sole.

Pochodne o wzorze I występują w postaci soli, korzystnie stanowią sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowym, sól trometaminy z kwasem (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowym sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowym, sól sodową kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego, sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowym, sól sodową kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego,

PL 201 421 B1 sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowym, lub sól sodową kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego.

Reszty alkilowe mogą być prostym łańcuchem lub rozgałęzionym. To odnosi się również do przypadku gdy mają one podstawniki lub występują jako podstawniki innych reszt, na przykład w resztach alkoksy, resztach alkoksykarbonylowych lub resztach aryloalkilowych.

Przykładami odpowiednich reszt alkilowych są metyl, etyl, n-propyl, n-butyl, n-pentyl, n-heksyl, n-heptyl, n-oktyl, n-nonyl, n-decyl, izopropyl, izobutyl, izopentyl, izoheksyl, 3-metylopentyl, neopentyl, neoheksyl, 2,3,5-trimetyloheksyl, sec-butyl, tert-butyl, tert-pentyl.

Korzystne reszty alkilowe to metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl, sec-butyl, tertbutyl, n-pentyl, izopentyl, n-heksyl i izoheksyl.

Podstawione reszty alkilowe mogą być podstawione w dowolnej pozycji.

Jeśli dwuwartościową resztą X we wzorze I jest dwuwartościowa reszta 1,2-etylenowa -CH2CH2-, tzn. jeśli X razem z dwiema grupami CH2 z którymi jest związany tworzy resztę tetrametylenową, związki o wzorze I zawierają spiro-połączony pierścień cyklopentanu, a zatem występują związki o wzorze la które moż na okreś lić jako pochodne 4,4-tetrametylenoimidazolidyny.

Jeśli dwuwartościową resztą X we wzorze I jest dwuwartościowa reszta 1,3-propylenowa -CH2-CH2-CH2-, tzn. jeśli X razem z dwiema grupami CH2 z którymi jest związany tworzy resztę pentametylenową, związki o wzorze I zawierają spiro-połączony pierścień cykloheksanu, a zatem występują związki o wzorze Ic które można określić jako pochodne 4,4-pentametylenoimidazolidyny.

Reszty fenylowe mogą być niepodstawione lub są monopodstawione lub wielopodstawione, na przykład monopodstawione i dipodstawione przez takie same lub różne reszty. Jeśli reszta fenylowa jest podstawiona, to korzystnie ma jeden lub dwa takie same lub różne podstawniki. To samo odnosi się, np. do podstawionych reszt fenylowych w grupach takich jak fenyloalkil, fenylokarbonyl, itp. Reszty fenyloalkilowe to np. benzyl, 1-fenyloetyl lub 2-fenyloetyl, w szczególności benzyl, z których wszystkie mogą być również podstawione.

W monopodstawionych resztach fenylowych, podstawnik mo ż e znajdować się w pozycji 2, pozycji 3 lub 4. W dwupodstawionych resztach fenylowych, podstawniki mogą znajdować się w pozycjach 2,3-; 2,4-; 2,5-; 2,6-; 3,4; lub 3,5-. Jeśli w reszcie fenylowej występują podstawniki z grupy obejmującej metylenodioksy (-O-CH2-O-) i etylenodioksy (-O-CH2-CH2-O-), korzystnie reszta ta ma tylko jeden podstawnik z tej grupy (ewentualnie dodatkowo poza innymi podstawnikami). Przykładami podstawionych reszt fenylowych które, np. mogą być R², są 2-metylofenyl, 3-metylofenyl, 4-metylofenyl,

PL 201 421 B1

2,3-dimetylofenyl, 2,4-dimetylofenyl, 2,5-dimetylofenyl, 2,6-dimetylofenyl, 3,4-dimetylofenyi, 3,5-dimetylofenyl, 2-(n-butylo)fenyl, 3-(n-butylo)fenyl, 4-(n-butylo)fenyl, 2-izobutylofenyl, 3-izobutylofenyl, 4-izobutylofenyl, 3-tert-butylofenyl, 4-tert-butylofenyl, 2-metoksyfenyl, 3-metoksyfenyl, 4-metoksyfenyl, 2,3-dimetoksyfenyl, 2,4-dimetoksyfenyl, 2,5-dimetoksyfenyl, 2,6-dimetoksyfenyl, 3,4-dimetoksyfenyl, 3,5-dimetoksyfenyl, 2-(n-butoksy)fenyl, 3-(n-butoksy)fenyl, 4-(n-butoksy)fenyl, 2-izobutoksyfenyl, 3-izobutoksyfenyl, 4-izobutoksyfenyl, 2-tert-butoksyfenyl, 3-tert-butoksyfenyl, 4-tert-butoksyfenyl, 2,3-metylenodio ksyfenyl, 3,4-metylenodioksyfenyl, 2,3-etylenodioksyfenyl, 3,4-etylenodioksyfenyl. Jednak w podstawionych resztach fenylowych mogą wystę pować różne podstawniki w pożądanych połączeniach, takie jak, np., w resztach 3-metoksy-4-metylo fenyl.

Fizjologicznie tolerowane sole związków o wzorze I to w szczególności nietoksyczne lub farmaceutycznie dopuszczalne sole. Sole tego rodzaju związków o wzorze I, które zawierają grupy kwasowe, na przykład grupę kwasu karboksylowego stanowiącą grupę E, to, np., sole metali alkalicznych lub sole metali ziem alkalicznych takie jak, np., sole sodu, sole potasu, sole magnezu i sole wapnia, lub sole amoniowe takie jak, np., sole z fizjologicznie tolerowanymi czwartorzędowymi jonami amoniowymi i sole addycyjne kwasu z amoniakiem i fizjologicznie tolerowane aminy organiczne, takie jak, np., metyloamina, etyloamina, trietyloamina, 2-hydroksyetyloamina, tris(2-hydroksyetylo)amina, α,α,α-tris(hydroksymetylo)metyloamina (trometamina) lub aminokwasy, w szczególności zasadowe aminokwasy. Sole kwasowego związku o wzorze I i organicznej aminy może zawierać dwa składniki w stosunku 1:1 (lub około 1:1) lub w innym stosunku np. w stosunku od około 1:0,5 do około 1:4 (1 cząsteczka o wzorze I do 0,5 do 4 cząsteczek aminy), w szczególności w stosunku od około 1:0,5 do około 1:2 (1 cząsteczka o wzorze I do 0,5 do 2 cząsteczek aminy).

Związki o wzorze I które zawierają grupy zasadowe, na przykład grupę aminową w alkoholowym składniku grupy estrowej kwasu karboksylowego tworzą sole z nieorganicznymi kwasami takimi jak np. kwas solny, kwas siarkowy lub kwas fosforowy, i z organicznymi kwasami karboksylowymi lub kwasami sulfonowymi takimi jak, np., kwas octowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas maleinowy, kwas fumarowy, kwas winowy, kwas metanosulfonowy lub kwas p-toluenosulfonowy. Związki, które zawierają zarówno grupy kwasowe jak i grupy zasadowe mogą także występować w postaci soli wewnętrznych lub betain lub jonów obojnaczych, które są podobnie objęte przez niniejszy wynalazek. Sole można uzyskać ze związków o wzorze I według zwyczajowych sposobów znanych biegłym w sztuce, na przykład w wyniku połączenia z kwasem organicznym lub nieorganicznym lub zasadą w rozpuszczalniku lub rozcień czalniku, lub takż e z innych soli przez wymianę anionu lub kationu.

Związki o wzorze I mogą wystąpić w formach stereoizomerycznych. Na wszystkich centrach asymetrii w związkach o wzorze I, niezależnie, może wystąpić konfiguracja S lub konfiguracja R lub może wystąpić mieszanina R/S. I tak asymetryczny atom węgla związany z resztą R² może mieć konfigurację R lub S lub związek o wzorze I z punktu widzenia tego atomu węgla może wystąpić jako mieszanina R/S. Podobnie asymetryczny atom węgla, z którym związane są: grupa -CH2-W, która jest grupą izobutylową (=grupą 2-metylopropylową) lub grupą cyklopropylometylową, i pierścień imidazolidyny, może mieć konfigurację R lub S lub związek o wzorze I z punktu widzenia tego atomu węgla może być obecny jako mieszanina R/S. Wszystkie inne asymetryczne atomy węgla mogą także mieć konfigurację R lub S lub związek o wzorze I może z punktu widzenia tych atomów węgla wystąpić jako mieszanina R/S. Wynalazek obejmuje wszystkie możliwe stereoizomery związków o wzorze I, na przykład czyste lub w dużym stopniu czyste enancjomery i czyste lub w znacznym stopniu czyste diastereomery i mieszaniny dwóch lub większej liczby form stereoizomerycznych, na przykład mieszaniny enancjomerów i/lub diastereomerów, we wszystkich stosunkach. Enancjomery są zatem przedmiotem wynalazku w enancjomerycznie czystej postaci, zarówno jako lewoskrętne jak i prawoskrętne antypody, w postaci racematów i w postaci mieszaniny dwóch enancjomerów we wszystkich stosunkach. Podobnie, diastereomery w diastereomerycznie czystej postaci i w postaci mieszanin we wszystkich stosunkach są przedmiotem wynalazku. Przykładami pojedynczych stereoizomerów, które są przedmiotem wynalazku są związki o wzorze If, Ig, Ih i Ii.

PL 201 421 B1

Poszczególne stereoizomery mogą być otrzymane, jeżeli jest to pożądane, przez zastosowanie stereochemicznie jednorodnych substancji wyjściowych do syntezy, na drodze stereoselektywnej syntezy lub poprzez rozdzielenie mieszaniny znanymi sposobami, na przykład metodą chromatografii lub krystalizacji, w przypadku enancjomerów na przykład metodą chromatografi na fazach chiralnych. Ewentualnie przed rozdzieleniem stereoizomerów można przeprowadzić derywatyzację. Rozdzielanie mieszaniny stereoizomerów może mieć miejsce na etapie związków o wzorze I lub na etapie substancji wyjściowych lub związku przejściowego w trakcie syntezy. Związki o wzorze I według wynalazku mogą zawierać ruchliwe atomy wodoru, tzn. mogą występować w różnych formach tautomerycznych. Wszystkie tautomery związków o wzorze I są także przedmiotem niniejszego wynalazku. Niniejszy wynalazek obejmuje także solwaty i związki addycyjne lub addukty związków o wzorze I, na przykład addukty z wodą, tzn. hydraty, lub addukty z alkoholami lub aminami. Wynalazek ponadto obejmuje pochodne związków o wzorze I, na przykład estry, amidy, i inne fizjologicznie tolerowane pochodne, i również aktywne metabolity związków o wzorze I. Związki o wzorze I mogą występować w postaci ich proleków, które mogą być przekształcone w związki o wzorze I w warunkach fizjologicznych. Odpowiednie proleki związków o wzorze I, tzn. chemicznie modyfikowane pochodne związków o wzorze I

PL 201 421 B1 o korzystnie ulepszonych właściwościach, są znane biegłym w sztuce. Szczegóły dotyczące proleków można znaleźć, np., w Fleisher i in.., Advanced Drug Delivery Reviews 19 (1996) 115; Design of Prodrugs, H. Bundgaard, Ed., Elsevier, 1985; H. Bundgaard, Drugs of Future 16 (1991) 443. Możliwe proleki związków o wzorze I to w szczególności proleki typu estru, proleki typu amidu, proleki typu aldehydu i proleki typu alkoholu grup kwasu karboksylowego. Przykładami proleków typu estru i proleków typu amidu które można wymienić są estry (C1-C4)-alkilowe, takie jak estry metylowe, estry etylowe, estry izopropylowe, estry izobutylowe, podstawione estry alkilowe, takie jak estry hydroksyalklowe, estry acyloksyalkilowe, estry aminoalkilowe, estry acyloamino alkilowe, estry dialkiloaminoalkilowe, niepodstawione amidy lub N-(C1-C4)-alkiloamidy, takie jak metyloamidy lub etyloamidy.

W odniesieniu do elementów strukturalnych V i W, niniejszy wynalazek obejmuje cztery wykonania, z których każde wyraźnie jest przedmiotem niniejszego wynalazku. W jednym z tych wykonań, grupa W we wzorze I oznacza izopropyl, tzn. resztę -CH(CH3)2, przy czym jednocześnie V jest atomem wodoru. To wykonanie obejmuje zatem związki o wzorze Ik

w którym ₁

R¹ oznacza atom wodoru lub metyl;

₂

R² oznacza fenyl lub (C1-C4)-alkil;

X oznacza -CH2-CH2- lub -CH2-CH2-CH2-,

E oznacza oznacza -CO-OH, -CO-O-(C1-C4)-alkil, -CO-NH2 lub -CH2-OH we wszystkich ich formach stereoizomerycznych oraz ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, i ich fizjologicznie tolerowane sole.

Drugie z tych czterech wykonań dotyczy związków o wzorze I, w którym W oznacza cyklopropyl, tzn. resztę

a jednocześnie V jest atomem wodoru. Trzecie wykonanie dotyczy związków o wzorze I, w którym W oznacza izopropyl, a jednocześnie V oznacza grupę metoksy, tzn. resztę -OCH3. Czwarte wykonanie dotyczy związków o wzorze I, w którym W oznacza cyklopropyl, a jednocześnie V oznacza metoksy. Podgrupa związków według wynalazku obejmuje związki według drugiego, trzeciego i czwartego wykonania opisane powyżej, tzn. związki o wzorze I, w którym V jest atomem wodoru lub grupą metoksy, a W oznacza izopropyl lub cyklopropyl, lecz w których jednocześnie V nie oznacza atomu wodoru, a W oznacza izopropyl. Również związki według drugiego, trzeciego i czwartego wykonania wynalazku są przedmiotem wynalazku we wszystkich ich formach stereoizomerycznych i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach oraz w postaci ich fizjologicznie tolerowanych soli.

Poszczególne elementy strukturalne we wzorze I korzystnie mają następujące znaczenia, które mogą mieć niezależnie od siebie.

E jest korzystnie resztą hydroksymetylową -CH2-OH.

Szczególnie korzystne znaczenia grupy E to -CO-OH, -CO-NH2 i -CH2-OH, w szczególności

-CO-OH.

X korzystnie oznacza -CH2-CH2-CH2-.

PL 201 421 B1

R² oznacza niepodstawiony fenyl, fenyl podstawiony resztą metylenodioksy lub resztą etylenodioksy, fenyl podstawiony jedną lub dwiema grupami (C1-C4)-alkoksy, w szczególności grupami metoksy, lub (C1-C4)-alkil, gdzie grupą (C1-C4)-alkilową korzystnie jest metyl, etyl lub izobutyl, w szczególności metyl lub etyl, a zwłaszcza metyl. Szczególnie korzystnie, R² oznacza niepodstawiony fenyl, fenyl podstawiony resztą metylenodioksy lub resztą etylenodioksy, fenyl podstawiony jedną lub dwiema grupami metoksy lub metyl. Zwłaszcza korzystnie, R² oznacza niepodstawiony fenyl, 3,4-metyleno-dioksyfenyl, 3,4-etylenodioksyfenyl, 2-metoksyfenyl, 3-metoksyfenyl, 4-metoksyfenyl, 2,3-dimetoksyfenyl, 2,4-dimetoksyfenyl, 2,5-dimetoksyfenyl, 2,6-dimetoksyfenyl, 3,4-dimetoksyfenyl, 3,5-dimetoksyfenyl lub metyl.

Korzystnymi związkami o wzorze I są takie, które mają jednolitą konfigurację na jednym lub większej liczbie centrów chiralnych, na przykład na atomie węgla związanym z resztą R², i/lub na atomie węgla związanym z grupą -CH2-W. Oznacza to, że korzystne są związki o jednolitej lub prawie jednolitej konfiguracji na jednym lub większej liczbie centrów chiralnych, albo o konfiguracji R lub konfiguracji S, lecz nie w postaci mieszaniny R/S. Jak wyjaśniono, poszczególne centra chiralne w związkach o wzorze I, mogą jednakże niezależnie od siebie mieć konfigurację R lub konfigurację S i mogą mieć takie same lub różne konfiguracje. Szczególnie korzystne związki o wzorze I to takie w których atom węgla związany z grupą -CH2-W ma konfigurację S, tzn. konfigurację w odniesieniu do tego stereocentrum pokazaną we wzorach If i Ig.

Szczególnie korzystnymi związkami o wzorze I są także takie, w których atom węgla związany z grupą R² jest obecny w konfiguracji pokazanej we wzorach If i Ih. Je ś li R² oznacza fenyl lub podstawiony fenyl, w tych szczególnie korzystnych związkach atom węgla związany z grupą R² ma konfigurację S, jeżeli R² oznacza, np., metyl, etyl lub izobutyl, ma on konfigurację R. Zwłaszcza korzystnymi związkami o wzorze I są takie, w których obecne są dwa wspomniane powyżej stereocentra o konfiguracji pokazanej we wzorze If. Korzystnymi związkami o wzorze I są takie związki, w których jedna lub więcej reszt ma korzystne znaczenie lub ma szczególnie korzystne znaczenie spośród z wymienionych określeń, przy czym wszystkie kombinacje znaczeń reszt są przedmiotem niniejszego wynalazku.

Korzystnymi związkami są związki o wzorze I w którym:

R¹ oznacza atom wodoru lub metyl;

R² oznacza niepodstawiony fenyl, fenyl podstawiony resztą metylenodioksy lub resztą etylenodioksy, fenyl podstawiony przez jedną lub dwie grupy metoksy lub (C1-C4)-alkil;

X oznacza -CH2-CH2- lub -CH2-CH2-CH2-,

W oznacza izopropyl lub cyklopropyl;

V oznacza atom wodoru lub metoksy;

E oznacza -CO-OH, -CO-O-(C1-C4)-alkil, -CO-NH2 lub CH2OH;

we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.

Podgrupę tych związków tworzą związki o wzorze I, w którym:

R¹ oznacza atom wodoru lub metyl;

R² oznacza fenyl podstawiony resztą metylenodioksy lub resztą etylenodioksy, lub fenyl podstawiony przez jedną lub dwie grupy metoksy;

X oznacza -CH2-CH2- lub -CH2-CH2-CH2-,

W oznacza izopropyl lub cyklopropyl;

V oznacza atom wodoru lub metoksy;

E oznacza -CO-OH, -CO-O-(C1-C4)-alkil, -CO-NH2 lub -CH2-OH;

we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.

Dalszą podgrupę tych związków tworzą związki o wzorze I, w którym:

R¹ oznacza atom wodoru lub metyl;

R² oznacza nieopodstawiony fenyl;

X oznacza -CH2-CH2- lub -CH2-CH2-CH2-,

W oznacza izopropyl lub cyklopropyl;

V oznacza atom wodoru lub metoksy;

E oznacza -CO-OH, -CO-O-(C1-C4)-alkil, -CO-NH2 lub -CH2-OH;

we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.

PL 201 421 B1

Dla wspomnianego powyżej wykonania wynalazku, w którym grupa V w związkach o wzorze I oznacza atom wodoru i grupa W oznacza izopropyl, tzn. dla związków o wzorze Ik, przykłady poszczególnych związków pokazano poniżej, z których każdy jest przedmiotem niniejszego wynalazku.

Zastosowano następujące skróty nazw związków.

IBU = 2-metylopropyl = izobutyl = -CH-CH2-CH(CH3)2

4PM-3-PUB-DI = 4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4PM-3-MPUB-DI = 4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4TM-3-PUB-DI = 4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4TM-3-MPUB-DI = 4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4OPM-3-PUB-DI = 4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4OPM-3-MPUB-DI = 4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4OTM-3-PUB-DI = 4,4-(2-oksotetrametyleno)-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

4OTM-3-MPUB-DI = 4,4-(2-oksotetrametyleno-)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-yl

Nazwę taką jak np. 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid należy zatem rozumieć jako związek 3-(2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid o wzorze Im.

Niniejszy wynalazek odnosi się do, np., następujących związków:

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-{IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropionamid

PL 201 421 B1

3-(2-(4OM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

3-(2-(4OTM-3-MP UB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-metylopropanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetylomino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(IBU)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-Dl)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-fenylopropanol

PL 201 421 B1

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-Dl)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2-metoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-Dl)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

PL 201 421 B1

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DD-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionowy

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DD-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,3-dimetoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionamid

PL 201 421 B1

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,5-dimetoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionowy Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenyl)propionowy 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(2,6-dimetoksyfenylo)propanol

PL 201 421 B1

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenyl)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionowy

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino}-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,5-dimetoksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionowy

PL 201 421 B1

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-((BU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-metylenodioksyfenylo)propanol

Kwas 3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

Kwas 3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4OTM-3-MP UB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionamid

3-(2-(4PM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4PM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4TM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OPM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-PUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

3-(2-(4OTM-3-MPUB-DI)-2-(IBU)-acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propanol

Wszystkie wspomniane powyżej związki są przedmiotem niniejszego wynalazku we wszystkich ich formach stereoizomerycznych i w postaci ich mieszaniny we wszystkich stosunkach. Związek 3-(2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzyle)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyphenylo)propionamid wspomniany powyżej jako przykład jest zatem przedmiotem wynalazku, m.in., w postaci (RS)-3-((RS)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid, w postaci (S)-3-((S)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid, w postaci (S)-3-((R)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid, w postaci (R)-3-((S)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid, w postaci (R)-3-((R)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamid, w postaci (S)-3-((RS)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyno-1-lo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)PL 201 421 B1 propionamid, w postaci (R)-3-((RS)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylopropionamidu, w postaci (RS)-3-((R)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamidu i w postaci (RS)-3-((S)-2-(4,4-(3-oksopentametyleno)-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionamidu, i to stosuje się do wszystkich wspomnianych związków. Patrząc inaczej na tę kwestię, i biorąc pod uwagę poszczególne stereoizomery, wszystkie wspomniane związki są przedmiotem wynalazku w przypadku układu stereochemicznego pokazanego we wzorze If, jak również układu pokazanego we wzorze Ig, jak również układu pokazanego we wzorze Ih, jak również układu pokazanego we wzorze Ii, w szczególności w przypadku układu stereochemicznego pokazanego we wzorze If. Ponadto wyżej wymienione związki są przedmiotem wynalazku w postaci ich fizjologicznie tolerowanych soli i w postaci innych fizjologicznie tolerowanych pochodnych, na przykład ich estrów.

Niniejszy wynalazek ponadto wyraźnie dotyczy wszystkich analogicznych związków do poszczególnych wymienionych związków, które zamiast grupy acetyloaminowej podstawionej izobutylem zawierają grupę acetyloaminową podstawioną cyklopropylometylem, oraz wszystkich analogicznych związków do wymienionych poszczególnych związków, które zamiast grupy 4-(3-aryloureido)benzylowej zawierają grupę 4-(3-aryloureido)-3-metoksybenzylową, i wszystkich analogicznych związków do wymienionych poszczególnych związków, które jednocześnie zamiast grupy acetyloaminowej podstawionej izobutylem zawierają grupę acetyloaminową podstawioną cyklopropylometylem i zamiast grupy 4-(3-aryloureido)benzylowej zawierają grupę 4-(3-aryloureido)-3-metoksybenzylową, przy czym wszystkie takie związki są przedmiotem niniejszego wynalazku we wszystkich ich formach stereoizomerycznych i w postaci ich mieszaniny we wszystkich stosunkach oraz w postaci ich fizjologicznie tolerowanych soli.

Związki o wzorze I można otrzymać, np., w wyniku kondensacji związku o wzorze II

^Η2Ν\Ζ^Ε

III

R² gdzie, we wzorach II i III grupy X, W, V, E, R¹ i R² są takie jak zdefiniowano powyżej lub także grupy funkcyjne w tych ugrupowaniach mogą być obecne w postaci zabezpieczonej lub w postaci prekursorów, i gdzie G oznacza hydroksykarbonyl, (C1-C6)-alkoksykarbonyl lub aktywowaną pochodną kwasu karboksylowego, taką jak chlorek kwasowy lub aktywny ester. Podczas kondensacji związków o wzorach II i III, konieczne jest zazwyczaj, aby grupa kwasu karboksylowego, która jest obecna ale nie uczestniczy w reakcji kondensacji, była zabezpieczona w sposób odwracalny przez grupę zabezpieczającą, na przykład przez odpowiedni ester (C1-C6)-alkilowy, taki jak ester tert-butylowy lub ester benzylowy. Jeśli otrzymuje się związki o wzorze I w których grupą E jest np. grupa hydroksykarbonylowa lub grupą, którą trzeba otrzymać z grupy hydroksykarbonylowej, w związkach o wzorze III, np. grupa E może wyjściowo być grupą hydroksykarbonylową w postaci zabezpieczonej a następnie, po

PL 201 421 B1 kondensacji związków o wzorach II i III w jednym lub w kilku dalszych etapach, grupa hydroksykarbonylowa może być odbezpieczona lub żądana grupa końcowa E może być zsyntetyzowana.

Prekursorami grup funkcyjnych są grupy, które mogą być przekształcone w żądaną grupę funkcyjną w typowych procesach syntezy znanych biegłemu w sztuce. Np. grupa cyjankowa, która może być przekształcona w grupę amidu kwasu lub w grupę karboksylową po hydrolizie lub może być przekształcona w tetrazol w reakcji z azydkiem może być uważana za prekursora tych grup. Grupę alkoholową, która może być utleniona do grupy aldehydowej można uważać za prekursora tej grupy. Przykłady grup zabezpieczających, które wprowadza się do cząsteczki przed przeprowadzeniem reakcji lub sekwencji reakcji i potem usuwa się zostały już wymienione. Do kondensacji związków o wzorach II i III, korzystnie stosuje się metody sprzęgania dobrze znane biegłemu w sztuce z chemii peptydów. (patrz, np., Houben-Weyl, Methoden der Organischen Chemie, tom 1511 i 1512, Georg Thieme Veriag, Stuttgart, 1974). Odpowiednimi czynnikami kondensującymi lub reagentami sprzęgania są np., karbonylodiimidazol, karbodiimidy, takie jak dicykloheksylokarbodiimid (DCC) lub diizopropylokarbodiimid, tetrafluoroboran O-((cyjano(etoksykarbonylo)metyleno)amino)-N,N,N',N'-tetrametylouroniowy (TOTU) lub bezwodnik propylofosfoniowy (PPA). Kondensację można prowadzić w typowych warunkach dobrze znanych biegłemu w sztuce. Zasadniczo, prowadzi się je w obojętnym rozpuszczalniku lub rozcieńczalniku, na przykład w aprotycznym rozpuszczalniku, takim jak, N,N-dimetyloformamid (DMF), dimetylosulfotlenek (DMSO), N-metylo-2-pirolidon (NMP), tetrahydrofuran (THF) lub dimetoksyetan(DME). W zależności od prowadzonej kondensacji w indywidualnym przypadku, może być korzystne dodawanie zasady takiej jak trzeciorzędowa amina lub pomocniczych środków na przykład N-hydroksy-związku, takiego jak 1-hydroksybenzotriazol (HOBT). Obróbka mieszaniny reakcyjnej i oczyszczanie produktu można prowadzić stosując typowe sposoby. Po kondensacji, w odpowiedni sposób usuwa się obecne grupy zabezpieczające. Np. grupy benzylowe w estrach benzylowych można usunąć na drodze uwodorniania lub grupy zabezpieczające typu tert-butylu można usuwać w środowisku kwaśnym. Związki o wzorze I można także otrzymać, np. syntetyzując je stopniowo na fazie stałej, możliwe jest wprowadzanie poszczególnych elementów strukturalnych cząsteczki w różnych sekwencjach.

Związki aminowe o wzorze III są dostępne handlowo lub mogą być otrzymane znanymi typowymi sposobami lub analogicznymi do tych sposobami ze związków wyjściowych, które są dostępne handlowo lub, z kolei, są otrzymywane według sposobów z literatury lub analogicznych. Np. optycznie czynne 3-podstawione kwasy 3-aminopropionowe o wzorze III lub ich estry, w szczególności estry kwasu 3-fenylo-3-aminopropionowego mogą być otrzymane z odpowiednich 3-podstawionych kwasów akrylowych, które z kolei uzyskuje się z odpowiednich aldehydów. 3-podstawione kwasy akrylowe przekształca się w chlorki kwasowe stosując chlorek oksalilu, i chlorki kwasowe przekształca się w estry stosując alkohol, na przykład w estry tert-butylowe stosując tert-butanol. Dla wprowadzenia grupy aminowej, ester poddaje się reakcji z solą litu optycznie czynnej aminy, na przykład z solą litu (R)-(+)-N-benzylo-N-(1-fenyloetylo)aminy, i następnie, w uzyskanym 3-podstawionym 3-(N-benzylo-N-(1-fenyloetylo)amino)propionianie tert-butylowym, grupę benzylową i fenyloetylową usuwa się poprzez katalityczne uwodornienie. Dla otrzymania związków o wzorze III, w którym E oznacza grupę hydroksymetylową CH2OH lub eteryfikowaną lub estryfikowaną grupę hydroksymetylową można wykorzystać w reakcji kondensacji 3-podstawione 3-aminopropanole lub ich estry lub etery, które uzyskuje się z 3-podstawionych kwasów 3-aminopropionowych lub ich estrów przez redukcję grupy kwasowej (lub grupy estrowej), na przykład z estru etylowego lub estru tert-butylowego stosując wodorek litowoglinowy lub wodorek litowo-glinowy/trójchlorek glinu.

Związki o wzorze II można otrzymać, np. przez najpierw poddanie reakcji związków o wzorze IV

w reakcji Bucherera, na przykład z węglanem amonowym i cyjankiem potasu, co daje związki o wzorze V

PL 201 421 B1

gdzie, we wzorach IV i V, grupa X jest zdefiniowana jak pokazano powyżej lub grupa funkcyjna może być obecna w postaci zabezpieczonej lub w postaci prekursora.

Związki o wzorze VI

w którym W, X i G zdefiniowano jak pokazano powyż ej lub grupy funkcyjne obecne w postaci zabezpieczonej lub w postaci prekursora, można uzyskać w reakcji związków o wzorze V, np., z pierwszym reagentem alkilującym o wzorze LG-CH(G)-CH2-W, który wprowadza resztę -CH(G)-CH2-W do cząsteczki. Reakcja związków o wzorze VI z drugim reagentem alkilującym o wzorze VII

₁ w którym V i R¹ definiowano powyż ej, prowadzi do odpowiednich związków o wzorze II. Grupa LG jest grupą odchodzącą zdolną do podstawienia nukleofiłowego, na przykład atomem chlorowca takim jak atom chloru lub bromu, lub grupą sulfonyloksy, taką jak tosyloksy, metylosulfonyloksy lub trifluorometylosulfonyloksy.

Związki o wzorze II można także otrzymać, np. w reakcji związku o wzorze VI najpierw z reagentem o wzorze 4-(PG-NH)-C6VH3-CH2-LG, w którym LG z kolei jest grupą odchodzącą zdolną do podstawienia nukleofilowego i grupa V w pozycji 3- oznacza atom wodoru lub grupę metoksy, co daje związek o wzorze VIII

PL 201 421 B1 gdzie powyżej wskazane znaczenia odnoszą się do G, V, W i X, a PG oznacza grupę zabezpieczającą grupę aminową, np. tert-butoksykarbonylową lub benzyloksykarbonyl. Po usunięciu grupy zabezpieczającej PG, związki o wzorze II otrzymuje się w reakcji uzyskanej grupy aminowej H2N z izocyjanianem fenylu lub z izocyjanianem 2-metylo-fenylu. Podobnie jak związki o wzorze VIII, mogą także być otrzymane i stosowane związki, w których grupę PG-NH- we wzorze VIII zastąpiono przez grupę, która jest prekursorem grupy aminowej i która jest następnie przekształcona w grupę aminową w dalszym etapie reakcji. Np. zwią zku o wzorze VI moż na najpierw poddać reakcji z nitrozwiązkiem o wzorze 4-O2N-C6VH3-CH2-LG otrzymując związek odpowiadający związkowi o wzorze VIII, następnie grupę nitrową można przekształcić w grupę aminową, np. przez uwodornienie katalityczne, i następnie grupę aminową można przekształcić w żądany związek o wzorze II stosując izocyjanian fenylu lub izocyjanian 2-metylo-fenylu.

W przypadku, gdy ma być wytworzony zwi ą zek o wzorze I, w którym jedną z grup CH2 w grupie X w spiro-połączonym pierścieniu zastąpiono przez grupę C=O, dogodnie jest najpierw zabezpieczyć tę grupę karbonylową, np. jako ketal, i przeprowadzić reakcję Bucherera z zabezpieczonym związkiem o wzorze IV, np. monoketalem cykloalkanedionu. Nastę pnie przeprowadza się alkilowanie zabezpieczonego związku o wzorze V otrzymując związki o wzorach VI i VIII jak objaśniono i następnie, lub w innym przypadku - póź niej podczas syntezy, grupę karbonylową w grupie X ponownie uwalnia się . W przypadku ketalowej grupy zabezpieczają cej, uwolnienie zabezpieczonej grupy karbonylowej moż na wykonać przez działanie kwasem analogicznie do procesów opisanych w literaturze.

W ogólnoś ci, poszczególne etapy wytwarzania związków o wzorze I moż na wykonać wedł ug lub analogicznie do znanych metod wiadomych osobie biegłej w sztuce. Jak już wspomniano i jak wiadomo osobie biegłej w sztuce, zależnie od konkretnego przypadku może być odpowiednie we wszystkich etapach w syntezie związków o wzorze I czasowe blokowanie grup funkcyjnych, które mogłyby prowadzić do reakcji ubocznych lub niepożądanych, przez strategię grupy zabezpieczającej dostosowanej do problemu syntezy.

Związki o wzorze I można także otrzymać jak następuje. W reakcji N-podstawionych aminokwasów otrzymywanych w standardowych procesach lub korzystnie ich estrów, np. estrów metylowych, estrów etylowych, estrów tert-butylowych lub estrów benzylowych, np. związków o wzorze IX

do którego stosują się powyższe określenia i który otrzymuje się w standardowych procesach z odpowiedniego związku, który zamiast grupy izocyjanianowej zawiera grupę H2N, otrzymuje się pochodne mocznika, np. o wzorze XI

PL 201 421 B1

dla którego stosują się wskazane powyżej określenia. Związki o wzorze XI mogą następnie być cyklizowane do związków o wzorze I przez ogrzewanie z kwasem. Cyklizację związków o wzorze XI do związków o wzorze II można także wykonać przez działanie zasadami w rozpuszczalnikach obojętnych, np. przez działanie wodorkiem sodu w rozpuszczalniku aprotycznym, takim jak dimetyloformamid. Podczas reakcji, grupy funkcyjne mogą być obecne w postaci zabezpieczonej.

Związki o wzorze I można także otrzymać przez poddanie reakcji związku o wzorze IX z izocyjanianem o wzorze XII

w którym Q, np. oznacza grupę alkoksylową, np. grupę (C1-C4)-alkoksylową taką jak grupa metoksy, etoksy lub tert-butoksy, lub (C6-C14)-aryl-(C1-C4)-alkoksy, np. benzyloksy, a W ma wskazane powyżej znaczenia. W tym przypadku otrzymuje się związek o wzorze XIII

pod wpływem kwasu lub zasady, jak opisano powyżej dla cyklizacji związków o wzorze XI, do związku o wzorze XIV

stępnie możliwe np. za pomocą hydrolizy, poddanie przemianie grupy CO-Q w grupę kwasu karboksylowego COOH. Jeśli cyklizację związku o wzorze XIII do związku o wzorze XIV wykonuje się stosując

PL 201 421 B1 kwas, przemianę grupy CO-Q w grupę COOH można także wykonać równocześnie z cyklizacją. Przez następujące po tym sprzęganie ze związkiem o wzorze III, jak opisano powyżej dla sprzęgania związków o wzorach II i III, otrzymuje się związek o wzorze I. Także w tym procesie syntezy, grupy funkcyjne mogą być obecne w postaci zabezpieczonej lub w postaci prekursorów. Dalszą metodą wytwarzania związków o wzorze I jest np. reakcja związków o wzorze XV

do którego stosują się wskazane powyżej określenia, z fosgenem lub odpowiadającymi równoważnikami (analogicznie do: S. Goldschmidt i M. Wick, Liebigs Ann. Chem. 575 (1952), 217 i C. Tropp, Chem. Ber. 61 (1928), 1431).

Związki o wzorze I można także otrzymać przez sprzęganie najpierw związku o wzorze XVI

w którym X ma wskazane powyżej znaczenia, a PG oznacza grupę zabezpieczającą grupę aminową, taką jak np. benzyloksykarbonyl, do związku o wzorze XVII

w którym Q' oznacza zabezpieczoną kwasem karboksylowym grupę hydroksylową, np. grupę alkoksylową, taką jak tert-butoksy, a W ma wskazane powyżej znaczenia, otrzymując związek o wzorze XVIII

w którym X, W, PG i Q' mają powyżej wskazane znaczenia. W związku o wzorze XVIII, jest następnie możliwe, by selektywnie usunąć grupę zabezpieczającą PG z grupy aminowej, np. przez uwoPL 201 421 B1 dornienie w przypadku benzyloksykarbonylu, i przez wprowadzenie grupy CO można wykonać zamknięcie pierścienia otrzymując związek o wzorze XIX

w którym X, W i Q' mają powyżej wskazane znaczenia. W przypadku wprowadzenia grupy karbonylowej jest możliwe stosowanie np. fosgenu lub zamiennika fosgenu (analogicznie do reakcji związków o wzorze XV zilustrowanych powyżej). Półproduktem, który może wystąpić lub może być w szczególności otrzymany przy przemianie związku o wzorze XVIII w związek o wzorze XIX jest np. izocyjanian. Przemianę związku o wzorze XVIII w związek o wzorze XIX można wykonać w jednym lub więcej etapów. Np., karbonyl można najpierw wprowadzić do cząsteczki i w oddzielnym etapie można wykonać cyklizację w obecności zasady takiej jak wodorek sodu, podobnie do cyklizacji opisanych powyżej. Związki o wzorze XVIII, w którym PG oznacza benzyloksykarbonyl, można także przekształcić bezpośrednio w związki o wzorze XIX bez dodatkowego składnika syntezy, takiego jak fosgen stosowany dla wprowadzenia grupy karbonylowej. Jeśli związki o wzorze XVIII, w którym PG oznacza benzyloksykarbonyl są poddawane działaniu zasady, takiej jak wodorek sodu, można otrzymać bezpośrednio związki o wzorze XIX.

Związki o wzorze XIX można następnie alkilować na grupie NH stosując reagent o wzorze VII np. jak zilustrowano powyżej dla związków o wzorze VI, i po przemianie zabezpieczonej kwasem karboksylowym grupy CO-Q' w grupę kwasu karboksylowego COOH, można zsyntetyzować żądane związki o wzorze I jak opisano powyżej dla związków o wzorach VI i II. Także w tym procesie syntezy grupy funkcyjne mogą być obecne w postaci zabezpieczonej lub w postaci prekursorów.

Związki o wzorze I można ponadto otrzymać przez poddanie najpierw reakcji związku o wzorze XX

w którym X i Q' mają powyżej wskazane znaczenia, z izocyjanianem o wzorze XII otrzymując związek o wzorze XXI

w którym X, W, Q i Q' mają powyżej wskazane znaczenia. Związek o wzorze XXI jest następnie cyklizowany przez działanie silnym kwasem, np. półstężonym kwasem solnym, do związku o wzorze XXII.

PL 201 421 B1

Związki o wzorze XXII można także otrzymać przez wytworzenie najpierw związku o wzorze XVIII, w którym X, W i Q' mają wskazane znaczenia, a PG oznacza alkoksykarbonyl, taki jak (C1-C4)-alkoksykarbonyl, aryloalkoksykarbonyl, taki jak fenylo-(C1-C4)-alkoksykarbonyl lub aryloksykarbonyl, taki jak fenylooksykarbonyl, poddając go przemianie przez uwolnienie zabezpieczonej kwasem karboksylowym grupy CO-Q' w związek o wzorze XVIII, w którym CO-Q' oznacza wolną grupę kwasu karboksylowego CO-OH, PG oznacza alkoksykarbonyl, aryloalkoksykarbonyl lub aryloksykarbonyl, a X i W mają wskazane znaczenia, i cyklizując ten związek przy użyciu zasady, takiej jak np. węglan sodu do związku o wzorze XXII.

Związki o wzorze IIa,

w którym R¹, V, W i X mają powyż ej wskazane znaczenia, moż na nastę pnie otrzymać przez poddanie związków o wzorze XXII reakcji z reagentem alkilującym o wzorze VII w obecności nadmiaru zasady, np. w obecności nadmiaru n-butylolitu, i następnie zakwaszenie. 4-(3-Aryloureido)benzyl można także wprowadzić do związków o wzorze XXII etapami, analogicznie do wytwarzania związków o wzorze VIII i związków o wzorze II z nich otrzymanych. Jeśli w związkach o wzorze XXII, grupę CH2 w grupie X zastąpi się przez grupę karbonylową, dogodnie jest zabezpieczyć tę grupę karbonylową dla reakcji alkilowania otrzymując związki o wzorze Ila i uwalniając je ponownie po alkilowaniu, jak wyjaśniono powyżej.

Związki o wzorze I, w którym E np. oznacza hydroksykarbonyl lub hydroksymetyl, mogą być przekształcone w standardowych procesach w związki o wzorze I, w którym E ma inne znaczenia, lub w inne proleki lub pochodne zwią zków o wzorze I. Zatem dla wytwarzania estrów zwią zki o wzorze I, w którym E oznacza hydroksykarbonyl, mogą być estryfikowane odpowiednimi alkoholami, np. w obecnoś ci reagenta kondensującego, takiego jak DCC, lub zwią zki o wzorze I, w którym E oznacza hydroksykarbonyl mogą być alkilowane stosując halogenki alkilowe, takie jak chlorki lub bromki alkilowe, np. stosując chloroalkanoamidy otrzymując związki o wzorze I, w którym E oznacza R⁴R⁴N-CO-alkoksy-CO-, lub stosując halogenki acyloksyalkilowe otrzymując związki o wzorze I, w którym E oznacza acyloksyalkoksy-CO-.

Związki o wzorze I, w którym E oznacza hydroksykarbonyl mogą być przekształcone w amidy stosując amoniak lub aminy organiczne w obecności reagenta kondensującego.

Związki o wzorze I, w którym E oznacza CO-NH2 można także korzystnie otrzymać w fazie stałej, przez sprzęganie związku, w którym E oznacza COOH z żywicą amidową Rink w obecności czynnika kondensującego, takiego jak TOTU i następnie usunięcie go ponownie z żywicy stosując kwas trifluorooctowy.

Związki o wzorze I, w którym E oznacza hydroksymetyl CH2OH mogą być eteryfikowane lub estryfikowane na grupie hydroksymetylowej w standardowych procesach.

PL 201 421 B1

Związki o wzorze I to wartościowe farmaceutyczne związki aktywne, które są odpowiednie np.

w leczeniu i profilaktyce chorób zapalnych, chorób alergicznych lub astmy.

Związki o wzorze I i ich fizjologicznie tolerowane sole i pochodne mogą być podawane według wynalazku zwierzętom, korzystnie ssakom, a w szczególności ludziom, jako środki farmaceutyczne do terapii lub profilaktyki.

Mogą być one podawane same, w mieszanina między sobą lub w postaci preparatów farmaceutycznych, które umożliwiają stosowanie dojelitowe lub pozajelitowe i które, jako składnik czynny, zawierają skuteczną dawkę co najmniej jednego związku o wzorze I i/lub jego fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych obok farmaceutycznie nieszkodliwych podłoży i/lub dodatków.

Niniejszy wynalazek dotyczy zatem także związków o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych do stosowania jako środki farmaceutyczne, stosowania związków o wzorze II i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych do wytwarzania środków farmaceutycznych dla terapii i profilaktyki chorób zilustrowanych powyżej i poniżej, np. dla terapii i profilaktyki chorób zapalnych, i stosowania związków o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych w terapii i profilaktyce tych chorób. Niniejszy wynalazek ponadto dotyczy preparatów farmaceutycznych (lub kompozycji farmaceutycznych), które zawierają skuteczną dawkę co najmniej jednego związku o wzorze I i/lub jego fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych i farmaceutycznie tolerowanego nośnika, tzn. jednego lub więcej farmaceutycznie nieszkodliwych podłoży i/lub dodatków.

Środki farmaceutyczne mogą być podawane układowo lub miejscowo. Mogą być podawane np. doustnie w postaci pigułek, tabletek, tabletek powlekanych warstewką, tabletek powlekanych cukrem, granulek, twardych i miękkich kapsułek żelatynowych, proszków, roztworów, syropów, emulsji, zawiesin i w innych formach farmaceutycznych. Podawanie można także wykonać dopochwowo lub doodbytniczo, np. w postaci czopków, lub pozajelitowo lub przez wszczepienie, np. w postaci roztworów iniekcyjnych lub roztworów infuzyjnych, mikrokapsułek lub pręcików, lub miejscowo lub przezskórnie np. w postaci kremów, maści, proszków, roztworów, emulsji lub nalewek, lub innymi sposobami, np. w postaci sprejów donosowych lub mieszanin aerozoli. Pozajelitowe podawanie roztworów może wystąpić np. dożylnie, domięśniowo, podskórnie, dostawowo, domaziówkowo lub innymi sposobami. Preparaty farmaceutyczne według wynalazku są wytwarzane w znany sposób, przy czym związek lub związki o wzorze I i/lub jego fizjologicznie tolerowane sole i pochodne są mieszane z farmaceutycznie obojętnymi nieorganicznymi i/lub organicznymi podłożami i/lub dodatkami. W przypadku wytwarzania pigułek, tabletek, tabletek powlekanych i twardych kapsułek żelatynowych, można np. stosować laktozę, skrobię kukurydzianą lub ich pochodne, talk, kwas stearynowy lub jego sole, glikole polietylenowe itp. W przypadku miękkich kapsułek żelatynowych i czopków można np. stosować tłuszcze, woski, półstałe i ciekłe alkohole wielowodorotlenowe, glikole polietylenowe, oleje naturalne lub utwardzone itp. Odpowiednimi podłożami do wytwarzania roztworów, np. roztworów iniekcyjnych, lub emulsji lub syropów są np. woda, alkohole, gliceryna, diole, alkohole wielowodorotlenowe, sacharoza, cukier inwertowany, glukoza, oleje roślinne itp. Odpowiednimi podłożami dla mikrokapsułek, implantów lub pręcików są np. kopolimery kwasu glikolowego i kwasu mlekowego. Preparaty farmaceutyczne w normalnym przypadku zawierają około 0,5 do około 90% wag. związków o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych. Ilość związku aktywnego o wzorze I i/lub jego fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych w preparatach farmaceutycznych wynosi w normalnym przypadku około 0,2 do około 1000 mg, korzystnie około 1 do około 500 mg, lecz zależnie od charakteru preparatu farmaceutycznego ilość związku aktywnego może także być większa.

Obok związków aktywnych i podłoży, preparaty farmaceutyczne mogą ponadto zawierać zaróbki lub dodatki, np. wypełniacze, substancje rozsadzające, substancje wiążące, substancje smarujące, środki zwilżające, środki stabilizujące, emulgatory, konserwanty, środki słodzące, barwniki, substancje smakowe, aromaty, środki zgęszczające, rozcieńczalniki, substancje buforujące, rozpuszczalniki, solubilizatory, środki do osiągania efektu „depot (przedłużonego uwalniania), sole dla zmiany ciśnienia osmotycznego, środki powlekające lub przeciwutleniacze. Mogą one także zawierać dwa lub więcej związków o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole i pochodne. Ponadto obok co najmniej jednego związku o wzorze I i/lub jego fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych mogą one zawierać jeden lub więcej z innych farmaceutycznie aktywnych związków, np. substancje o działaniu przeciwzapalnym. Jeśli związki o wzorze I lub preparaty farmaceutyczne je zawierające są podawane jako aerozole, np. jako aerozole donosowe lub przez inhalację, można to wykonać np. stosując sprej, rozpylacz, rozpylacz z pompką, aparat do inhalacji, inhalator z dozownikiem lub inhalator suchego proszku. Formy farmaceutyczne dla podawania związków o wzorze I jako aerozol mogą być otrzymane

PL 201 421 B1 w procesach dobrze znanych osobie biegłej w sztuce. Dla ich wytwarzania np. roztworów lub dyspersji związków o wzorze I w wodzie, mieszaninach woda/alkohol lub odpowiednich roztworach soli można stosować typowe dodatki, np. alkohol benzylowy lub inne odpowiednie konserwanty, wzmacniacze absorpcji dla zwiększenia biodostępności, solubilizatory, dyspergenty i inne, i, jeśli ma to zastosowanie, typowe propelenty, np. chlorofluorowęglowodory i/lub fluorowęglowodory.

Odpowiednimi innymi farmaceutycznymi związkami aktywnymi, które mogą być zawarte obok związków o wzorze I w preparatach farmaceutycznych według wynalazku, lecz z którymi związki o wzorze I moż na także łączyć innymi sposobami w kontekście terapii kombinacyjnej lub profilaktyki kombinacyjnej, są w szczególności takie związki aktywne, który są odpowiednie dla terapii lub profilaktyki chorób wspomnianych powyżej lub poniżej, dla których jest odpowiednia terapia lub profilaktyka związków o wzorze I. Przykładami klas związku aktywnego tego typu, które można wymienić są steroidy, niesteroidowe związki przeciwzapalne, niesteroidowe przeciwzapalne pochodne kwasu octowego, niesteroidowe przeciwzapalne pochodne kwasu propionowego, niesteroidowe środki przeciwastmatyczne, pochodne kwasu salicylowego, pirazolony, oksikamy, antagoniści leukotrienu, inhibitory biosyntezy leukotrienu, inhibitory cyklooksygenazy, inhibitory cyklooksygenazy-2, (inhibitory COX-2), antyhistaminy, antagoniści H1-histaminy, niesedatywne antyhistaminy, związki złota, agoniści β2, antycholinergiki, antagoniści muskaryny, antyhiperlipidemiki, antyhipercholesterolemiki, inhibitory reduktazy HMG-CoA, statyny, pochodne kwasu nikotynowego, immunosupresanty, cyklosporyny, p-interferony, środki do terapii raka, cytostatyki, inhibitory przerzutu, antymetabolity, pochodne kwasu

5-aminosalicylowego, leki przeciwcukrzycowe, insuliny, sulfonylomoczniki, biguanidy, glitazony, inhibitory α-glukozydazy i inne. Przykładami odpowiednich związków aktywnych, który można wymienić są: kwas acetylosalicylowy, benorylat, sulfasalazyna, fenylobutazon, oksyfenbutazon, metamizol, mofebutazon, feprazon, celekoksib, rofekoksib, diklofenak, fentiazak, sulindak, zomepirak, tolmetin, indometacyna, acemetacyna, ibuprofen, naproksen, karprofen, fenbufen, indoprofen, ketoprofen, pirprofen, kwas tiaprofenowy, diflunisal, kwas flufenamowy, kwas meklofenamowy, kwas mefenamowy, kwas niflumowy, kwas tolfenamowy, piroksikam, izoksikam, tenoksikam, kwas nikotynowy, prednizon, deksametazon, hydrokortyzon, metyloprednizolon, betametazon, beklometazon, budesonid, montekulast, prankulast, zafirkulast, zileuton, cyklosporyna, rapamycyna, takrolimus, metotreksat, 6-merkaptopuryna, azatioprin, interferon-beta-1a, interferon-beta-1b, kwas 5-aminosalicylowy, leflunomid, D-penicyllamina, chlorochin, glibenklamid, glimepiryd, troglitazon, metformin, akarboza, atorwastatyna, fluwastatyna, lowastatyna, simwastatyna, prawastatyna, kolestypol, kolestyramina, probucol, klofibrat, fenofibrat, bezafibrat, gemfibrozil, bromek ipatropiowy, klenbuterol, fenoterol, metaproterenol, pirbuterol, tulobuterol, salbutamol, salmeterol, terbutalin, izoetaryna, ketotifen, efedryna, bromek oksytropiowy, atropina, kwas kromoglikowy, teofilina, feksofenadyna, terfenadyna, cetyryzyna, dimetinden, difenhydramina, difenylopiralina, feniramina, bromofeniramina, chlorofeniramina, dekschlorofeniramina, alimemazyna, antazolina, astemizol, azatadyna, klemastyna, cyproheptadyna, hydroksyzyna, loratydyna, mepiramina, prometazyna, tripelennamina, triprofidyna i inne.

Jeśli związki o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole mają być stosowane w terapii kombinacyjnej lub profilaktyce kombinacyjnej razem z jednym lub więcej innymi związkami aktywnymi, można to zrealizować - jak wspomniano - przez podawanie wszystkich związków aktywnych razem w jednym preparacie farmaceutycznym, np. tabletce lub kapsułce. Preparaty farmaceutyczne tego typu, do którego odpowiednio stosują się wszystkie powyższe objaśnienia, oczywiście są także przedmiotem niniejszego wynalazku. Ilość związków aktywnych w tych preparatach farmaceutycznych jest zasadniczo taka, że jest obecna skuteczna ilość każdego związku aktywnego. Terapię kombinacyjną lub profilaktykę kombinacyjną, można jednak także wykonać, gdy związki aktywne są obecne w dwóch lub więcej oddzielnych preparatach farmaceutycznych, które mogą być w pojedynczym opakowaniu lub w dwóch lub więcej oddzielnych opakowaniach. Podawanie związków o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli lub produktów i innych związków aktywnych można wykonać łącznie lub oddzielnie i można wykonać równocześnie lub kolejno, w dowolnym porządku. Podawanie można także wykonać na różne sposoby, np. jeden związek aktywny może być podawany doustnie, a inny przez iniekcję, inhalację lub nanoszenie miejscowe.

Związki o wzorze I mają np. zdolność do inhibitowania procesów oddziaływania komórkakomórka i procesów oddziaływania komórka-matryca, w których oddziaływania między VLA-4 i jego ligandami odgrywają rolę. Aktywność związków o wzorze I można wykazać np. w próbie, w której mierzy się wiązanie komórek, które zawierają receptor VLA-4, np. leukocytów, do ligandów tego receptora, np. do VCAM-1, który korzystnie można także otrzymać w tym celu techniką inżynierii genetycznej.

PL 201 421 B1

Szczegóły takiej próby opisano poniżej. W szczególności związki o wzorze I są zdolne do inhibitowania adhezji i migracji leukocytów, np. adhezji leukocytów do komórek śródbłonkowych, która - jak wyjaśniono powyżej - jest kontrolowana przez mechanizm adhezji VCAM-1/VLA-4. Oprócz substancji przeciwzapalnych, związki o wzorze I i ich fizjologicznie tolerowane sole i pochodne są zatem zasadniczo odpowiednie dla terapii i profilaktyki chorób, opartych na oddziaływaniu między receptorem VLA-4 i jego ligandami lub może na nie wpływać inhibitowanie tego oddziaływania, i są one w szczególności odpowiednie dla terapii i profilaktyki chorób, które są co najmniej częściowo spowodowane przez niepożądany stopień adhezji leukocytów i/lub migracji leukocytów lub są z tym związane, i w których należy zapobiegać, łagodzić lub leczyć adhezję i/lub należy zmniejszyć migrację leukocytów.

Niniejszy wynalazek zatem dotyczy także związków o wzorze I i ich fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych dla inhibitowania adhezji i/lub migracji leukocytów lub dla inhibitowania receptora VLA-4, i stosowania związków o wzorze I do wytwarzania środków farmaceutycznych dla tego celu tzn. środków farmaceutycznych dla terapii lub profilaktyki chorób, w których adhezja leukocytów i/lub migracja leukocytów wykazuje niepożądaną skalę, lub dla terapii lub profilaktyki chorób, w których zależne od VLA-4 procesy adhezji odgrywają rolę, i do stosowania związków o wzorze I i/lub ich fizjologicznie tolerowanych soli i pochodnych w terapii i profilaktyce chorób tego typu.

Związki o wzorze I mogą być stosowane jako środki przeciwzapalne w przypadku objawów zapalnych z bardzo różnych powodów aby zapobiegać, obniżyć lub wstrzymać niepożądane lub szkodliwe konsekwencje zapalenia. Są one stosowane np. w terapii lub profilaktyce zapalenia stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zapalenia wielostawowego, zapalnej choroby jelit (wrzodziejące zapalenie okrężnicy), układowego liszaja rumieniowatego, w terapii lub profilaktyce zaburzeń zapalnych ośrodkowego układu nerwowego, takich jak np. stwardnienie rozsiane, lub w terapii lub profilaktyce astmy lub alergii, np. alergii typu opóźnionego (alergia typu IV). Są one ponadto odpowiednie w terapii lub profilaktyce zaburzeń naczyniowo-sercowych, stwardnienia tętnic, nawrotu zwężenia, cukrzycy, uszkodzenia przeszczepów narządów, zaburzeń immunologicznych, zaburzeń autoimmunologicznych, wzrostu raka lub przerzutu raka w różnych przypadkach złośliwości, malarii jak również innych chorób, w których blokowanie integryny VLA-4 i/lub wpływanie na aktywność leukocytu okazuje się odpowiednie dla zapobiegania, przynoszenia ulgi lub leczenia. Dawkę w przypadku stosowania związków o wzorze I może zmieniać się w szerokich granicach, i jak w typowym przypadku wiadomo lekarzowi, ma być dostosowana do szczególnych warunków w każdym indywidualnym przypadku. Zależy ona np. od charakteru i ostrości leczonej choroby, od stanu pacjenta, od stosowanego związku lub od tego czy jest leczony ostry lub przewlekły stan chorobowy, czy też jest prowadzona profilaktyka lub od tego czy dalsze związki aktywne są podawane obok związków o wzorze I. W ogólności, w przypadku podawania doustnego, dzienna dawka około 0,01 do około 100 mg/kg, korzystnie około 0,1 do około 10 mg/kg (w każdym przypadku mg związku na kg wagi ciała) jest odpowiednia u dorosłego ważącego około 75 kg, by osiągnąć skuteczne wyniki. W przypadku podawania dożylnego, dawka dzienna zasadniczo wynosi około 0,01 do około 50 mg/kg wagi ciała, korzystnie około 0,01 do około 10 mg/kg. Dawkę dzienną można podzielić, w szczególności gdy są podawane względnie duże ilości, na kilka np. 2, 3 lub 4 dawek częściowych. Jeśli ma to zastosowanie, zależnie od indywidualnego zachowania, może być niezbędne odstępstwo w górę lub w dół od wskazanej dawki dziennej.

Obok stosowania jako farmaceutyczne związki aktywne w medycynie i w weterynarii, związki o wzorze I i ich sole i pochodne odpowiednie do rozpatrywanego stosowania, można ponadto stosować dla celów diagnostycznych, np. w diagnozach in-vitro próbek komórek lub tkanek, i jako substancje pomocnicze lub jako narzędzie naukowe w badaniach biochemicznych, w których jest wymagane blokowanie VLA-4 lub wpływanie na oddziaływania komórka-komórka lub komórka-matryca. Ponadto związki o wzorze I i ich sole mogą być stosowane jako półprodukty przy wytwarzaniu innych związków, w szczególności innych farmaceutycznych związków aktywnych, które uzyskuje się ze związków o wzorze I, np. przez modyfikację lub wprowadzenie reszt lub grup funkcyjnych, np. przez estryfikację, redukcję, utlenianie lub inne przemiany grup funkcyjnych.

P r z y k ł a d y

P r z y k ł a d 1

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy

PL 201 421 B1

a) Alkohol (4-(3-fenyloureido)benzylowy

30,6 g (200 mmol) alkoholu 4-nitrobenzylowego uwodorniono na 1,0 g palladu na węglu (stężenie 10%; 50% wody) w 500 ml eteru metylowo-tert-butylowego. Po zakończeniu absorpcji wodoru, odsączono katalizator. W ciągu 30 minut dodano do przesączu 24 g (200 mmol) izocyjanianu fenylu w 15°C stosując mieszanie. Wytrącony osad odsączono przez odessanie i przemyto eterem metylowo-tert-butylowym.

Wydajność: 43 g (89%).

b) Chlorek 4-(3-fenyloureido)benzylowy g (354 mmol) chlorku tionylu dodano kroplami w 30°C do zawiesiny 42,8 g (177 mmol) alkoholu 4-(3-fenyloureido)benzylowego w 500 ml dichlorometanu. Mieszaninę następnie mieszano w 40°C przez 1 h. Po zakończeniu wydzielania się gazu, mieszaninę pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej. Wytrącony produkt odsączono przez odessanie i przemyto dichlorometanem.

Wydajność: 44,26 g (96%).

c) 1-Aminocykloheksano-1-karbosylan metylu ml chlorku tionylu dodano porcjami w -5°C do 50 g (350 mmol) kwasu 1-aminocykloheksano-1-karboksylowego w 1,25 l metanolu. Mieszaninę reakcyjną mieszano następnie w temperaturze pokojowej przez 5 h i pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej. Metanol usunięto pod obniżonym ciśnieniem, pozostałość wymieszano z wodą, i roztwór wodny doprowadzono do pH 9 stosując nasycony roztwór węglanu sodu i ekstrahowano dwukrotnie dichlorometanem. Fazę organiczną osuszono nad siarczanem sodu i, po przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Wydajność: 36,35 g (66%).

d) 1-(3-((S)-1-tert-Butoksykarbonylo-3-metylobutylo)ureido)cyklo-heksanokarboksylan metylu

Roztwór 28 g (179 mmol) 1-aminocykloheksano-1-karboksylanu metylu dodano do roztworu g (179 mmol) estru tert-butylowego izocyjanianu L-leucyny (otrzymany analogicznie do: J.S. Nowick i in., J. Org. Chem. 1996, 61, 3929) w 300 ml absolutnego DMF. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 2 h, mieszaninę reakcyjną pozostawiono na noc. Rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem, do pozostałości dodano heptan i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 h.

Osad odsączono przez odessanie i przemyto heptanem. Wydajność: 45,94 g (69%).

e) Kwas (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowy

11,4 g (30,8 mmol) 1-(3-((S)-1-tert-butoksykarbonylo-3-metylobutylo)ureido)-cykloheksanokarboksylanu metylu ogrzewano w 60°C przez 8 h w 200 ml 6 N kwasu chlorowodorowego, i mieszaninę pozostawiono w temperaturze pokojowej na noc, a następnie wyekstrahowano eterem dietylowym. Połączone ekstrakty zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość zadano niewielką ilością acetonitrylu, podziałano wodą i liofilizowano.

Wydajność: 8,28 g (95%).

f) Kwas (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowy ml roztworu n-butylolitu (2,5 M w heksanie) dodano w -76°C pod argonem do roztworu 7,4 g (26,24 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego w 150 ml absolutnego THF. Po wymieszaniu w -76°C przez 30 min, mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do 0°C i dodano porcjami 6,82 g (26,24 mmol) chlorku 4-(3-fenylourePL 201 421 B1 ido)benzylowego. Po wymieszaniu w 0°C przez 30 min, mieszaninę doprowadzono do pH 1 przez dodanie 1 N kwasu chlorowodorowego, rozcieńczono wodą i wyekstrahowano octanem etylu. Po rozdzieleniu faz, fazę organiczną osuszono siarczanem sodu i, po przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Uzyskaną pozostałość oczyszczono za pomocą preparatywnej HPLC.

Wydajność: 2,18 g (16%).

g) (S)-3-((S)-2-(4,4-Pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionian etylu

525 mg (1,42 mmol) TOTU i 230 μΐ (1,35 mmol) N,N-diizopropyloetyloaminy dodano sukcesywnie, stosując chłodzenie lodem, do roztworu 720 mg (1,42 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego i 274 mg (1,42 mmol) (S)-3-amino-3-fenylopropionianu etylu (otrzymanego z chlorowodorku) w 20 ml absolutnego DMF. Po 1 h w temperaturze pokojowej, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszczono w octanie etylu i roztwór w octanie etylu sukcesywnie przemyto dwukrotnie w każdym przypadku wodnym roztworem KHSO4/K2SO4, i nasyconym roztworem NaHCO3 oraz nasyconym roztworem chlorku sodu. Po osuszeniu fazy organicznej siarczanem sodu i przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym stosując octan etylu /heptan (1/1). Po zatężeniu frakcji produktu, uzyskano 826 mg (85%) tytułowego związku.

h) Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy

3,61 ml 1 M roztworu wodorotlenku litu dodano do 820 mg (1,2 mmol) (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionianu etylu w 30 ml metanolu i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po dodaniu 10 ml świeżego metanolu i 1,2 ml 1 M roztworu wodorotlenku litu i mieszaniu przez noc, dodano 30 wody i metanol w większej ilości usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałą fazę wodną doprowadzono do pH 1 przez dodanie 1 N kwasu chlorowodorowego i wyekstrahowano dwukrotnie octanem etylu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, osuszono siarczanem sodu i zatężono. Uzyskane 760 mg surowego produktu rozpuszczono w mieszaninie acetonitryl/woda i liofilizowano. Uzyskano 639 mg tytułowego związku.

ES(+)-MS: 654,4 (M+ H)⁺.

Sposób otrzymywania wyjściowego związku chlorowodorku (S)-3-amino-3-fenylopropionianu etylu

i) (R)-2-Amino-2-fenyloetanol g (920 mmol) borowodorku litu rozpuszczono w 420 ml absolutnego THF. Mieszając dodano kroplami 233,5 ml (1,84 mol) trimetylochlorosilanu i w ciągu 4 h dodano porcjami 69,5 g (0,46 mol) (R)-fenyloglicyny. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze pokojowej. Dodano 690 ml. Metanolu, i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 h oraz zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w 690 ml 20% wodnego roztworu wodorotlenku potasowego utrzymując mieszanie. Fazę wodną wyekstrahowano trzy razy octanem etylu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, osuszono siarczanem magnezu i zatężono pod obniżonym ciśnieniem.

Wydajność: 41,2 g (65,3%).

FAB-MS: 138 (M+ H)⁺.

j) (R)-2-Benzyloksykarbonyloamino-2-fenyloetanol

40,5 g (295 mol) (R)-2-amino-2-fenyloetanolu rozpuszczono w 385 ml absolutnego DMF. Mieszając dodano w 0°C 73,5 g N-(benzyloksykarbonyloksy)sukcynimidu (295 mmol) i mieszaninę mieszano w 0°C przez 1 h. Usunięto łaźnię lodową i wsad pozostawiono w temperaturze pokojowej na 48 h. Roztwór reakcyjny zatężono pod obniżonym ciśnieniem i pozostałość zadano 500 ml octanu etylu. Fazę organiczną przemyto dwukrotnie 10% wodnym roztworem kwasu cytrynowego i raz wodą. Osuszono bezwodnym siarczanem sodu i zatężono. Uzyskany krystaliczny surowy produkt (82,3 g) rozpuszczono ponownie w octanie etylu. Fazę organiczną przemyto dwukrotnie 10% wodnym roztworem kwasu cytrynowego i raz wodą i zatężono. Pozostałość rekrystalizowano z mieszaniny octan etylu /eter naftowy.

Wydajność: 74,6 g (93,3%).

FAB-MS: 272 (M+ H)⁺.

k) 4-Metylofenylosulfonian (R)-2-benzyloksykarbonyloamino-2-fenyloetylu

53,9 g (R)-2-benzyloksykarbonyloamino-2-fenyloetanol (198,7 mmol) rozpuszczono w mieszaninie 500 ml chlorku metylenu i 80,3 ml (993,5 mmol) pirydyny. 45,5 g (238,4 mmol) chlorku tosylu w 240 ml chlorku metylenu dodano w 0°C jednocześnie mieszając i mieszaninę mieszano w tem32

PL 201 421 B1 peraturze pokojowej przez 7 h. Dodano dalsze 11,36 g chlorku tosylu (59,61 mmol). Mieszaninę mieszano w 0°C przez 5 h. Wsad pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej i zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość zadano octanem etylu. Fazę organiczną przemyto trzy razy 10% wodnym roztworem kwasu cytrynowego i dwukrotnie wodą, osuszono siarczanem magnezu i zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość utarto z eterem dietylowym, odsączono przez odsysanie, przemyto eterem dietylowym i osuszono pięciotlenkiem fosforu. Wydajność: 60,9 g (72%). Ciecz macierzystą zatężono, zadano mieszaniną n-heptan/octan etylu (6/4) i poddano chromatografii na żelu krzemionkowym co dało dodatkowo 3,5 g (4,2%).

Całkowita wydajność: 64,4 g (76,2%).

FAB-MS: 426 (M+H)⁺.

l) (S)-3-Benzyloksykarbonyloamino-3-fenylopropionitryl

60,5 g 4-metylofenylosulfonianu (R)-2-benzyloksykarbonyloamino-2-fenyloetylu (142,2 mmol) rozpuszczono w 675 ml DMF. Dodano 13,9 g cyjanku potasu (213,3 mmol), 5,64 g 18-korona-6 (21,33 mmol) i 520 mg jodku potasu (3,13 mmol) i mieszaninę mieszano w 50°C przez 20 h. Roztwór reakcyjny wylano do 500 ml wody lodowej i mieszano w 0°C przez 5 h. Osad odsączono przez odessanie i rozpuszczono w octanie etylu. Fazę organiczną przemyto trzy razy wodą, osuszono siarczanem magnezu i zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość utarto z eterem dietylowym, odsączono przez odessanie, przemyto eterem dietylowym i osuszono pięciotlenkiem fosforu.

Wydajność: 25,3 g (63,5%).

FAB-MS: 281 (M+ H)⁺.

m) (S)-3-Benzyloksykarbonyloamino-3-fenylopropionian etylu 15 g (S)-3-benzyloksykarbonyloamino-3-fenylopropionitrylu (53,51 mmol) zawieszono w mieszaninie 110 ml absolutnego etanolu i 30 ml dioksanu. Gazowy HCl przepuszczono przez mieszaninę w 10-15°C mieszają c i chł odząc. Po krótkim czasie, powstał klarowny roztwór. Dalszą ilość gazowego HCl przepuszczono przy jednoczesnym chłodzeniu, do momentu gdy wyjściowy materiał nie był wykrywany na chromatogramie cienkowarstwowym. Następnie przez roztwór przepuszczono azot przez 15 min i zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość zadano wodą do momentu utrzymywania się zmętnienia. Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 min i następnie fazę wodną wyekstrahowano trzy razy octanem etylu. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, osuszono siarczanem magnezu i zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość zadano mieszaniną octan etylu/eter naftowy (1/1) i poddano chromatografii na żelu krzemionkowym.

Wydajność: 10,55 g (60%).

FAB-MS: 328 (M+ H)⁺.

n) Chlorowodorek (S)-3-amino-3-fenylopropionianu etylu

10,29 g (S)-benzyloksykarbonyloamino-3-fenylopropionianiu etylu (31,44 mmol) rozpuszczono w 125 ml etanolu i katalitycznie uwodorniono na palladzie na wę glu przy pH 4 w autobiurecie z dodatkiem 2 N etanolowego HCl. Katalizator odsączono przez odessanie przez Kieselguhr i przesącz zatężono. Pozostałość utarto z eterem dietylowym, odsączono przez odessanie, przemyto eterem dietylowym i osuszono pięciotlenkiem fosforu.

Wydajność: 5,05 g (70%).

FAB-MS: 194 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 2

Sól trometaminy kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowego

PL 201 421 B1

100 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowego zawieszono w 15 ml wody, podziałano 20,4 mg a,a,a-tris(hydroksymetylo)-metyloaminy i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 min. Składniki nierozpuszczalne odsączono i przesącz liofilizowano. Uzyskano 105 mg soli trometaminy kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowego, która według widma ¹H-NMR zawierała 1,3 mol trometaminy na mol kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowego.

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+; 654,4 kwas (3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy + H)⁺; 775,4.

P r z y k ł a d 3

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy

132 mg (0,988 mmol) HOBT i 245 mg (1,18 mmol) DCC dodano, jednocześnie chłodząc lodem, do roztworu 500 mg (0,988 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego w 15 ml absolutnego DMF. Po wymieszaniu na łaźni lodowej przez 1 h, dodano 157 mg (0,988 mmol) (R)-3-aminobutanoanu tert-butylu. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 3 h i pozostawieniu na noc, mieszaninę reakcyjną przesączono i przesącz zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość zadano octanem etylu i w każdym przypadku przemyto dwukrotnie wodnym roztworem KHSO4/K2SO4 i wodą. Po osuszeniu fazy organicznej siarczanem sodu i przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość zadano mieszaniną acetonitryl/woda i liofilizowano. Uzyskaną pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym stosując mieszaninę octan etylu /heptan (1/3 i 1/1). Po zatężeniu frakcji produktu, pozostałość zadano mieszaniną acetonitryl/woda i liofilizowano. Dla rozszczepienia estru tert-butylu, dodano 10 ml 95% kwasu trifluorooctowego i mieszaninę pozostawiono w temperaturze pokojowej na 15 min. Po usunięciu lotnych składników pod obniżonym ciśnieniem, pozostałość zadano mieszaniną acetonitryl/woda i liofilizowano. Wydajność: 463 mg (79%).

ES(+)-MS: 592,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 4

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy

PL 201 421 B1

132 mg (0,988 mmol) HOBT i 245 mg (1,18 mmol) DCC dodano, chłodząc lodem, do roztworu 500 mg (0,988 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego w 15 ml absolutnego DMF. Po wymieszaniu na łaźni lodowej przez 1 h, dodano 199 mg (0,988 mmol) (R)-3-amino-5-metyloheksanoanu tert-butylu. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 3 h i pozostawieniu na noc, mieszaninę reakcyjną przesączono i przesącz zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość zadano octanem etylu i przemyto dwukrotnie w każdym przypadku wodnym roztworem KHSO4/K2SO4 i wodą. Po osuszeniu fazy organicznej siarczanem sodu i przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym stosując octan etylu /heptan (1/3 i 1/1). Po zatężeniu frakcji produktu, pozostałość zadano mieszaniną acetonitryl/woda i liofilizowano. Dla rozszczepienia estru tert-butylu, dodano 10 ml 95% kwasu trifluorooctowego i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 min. Po usunięciu lotnych składników pod obniżonym ciśnieniem, pozostałość zadano mieszaniną acetonitryl/woda i liofilizowano. Wydajność: 447 mg (71%).

ES(+)-MS: 634,4 (M+H)⁺.

Analogicznie do przykładów 1, 3 i 4, związki z przykładów 5, 6 i 7 można otrzymać wychodząc z kwasu 1-aminocyklopentano-1-karboksylowego.

P r z y k ł a d 5

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy

P r z y k ł a d 6

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy

PL 201 421 B1

P r z y k ł a d 7

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy

P r z y k ł a d 8

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy

a) Alkohol 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylowy

30,6 g (200 mmol) alkoholu 4-nitrobenzylowego uwodorniono na łaźni lodowej na 1,0 g palladu na węglu (10%; 50% wody) w 500 ml eteru metylo-tert-butylu. Po zakończeniu absorpcji wodoru katalizator odsączono i do filtratu dodano 24,8 ml (200 mmol) izocyjanianu 2-metylo-fenylu w 15°C mieszając w ciągu 30 min. Wytrącone ciało stałe odsączono przez odessanie i przemyto eterem metylotert-butylu.

Wydajność: 46,9 g (92%).

b) Chlorek 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylowy

5,66 ml (78,12 mmol) chlorku tionylu dodano kroplami chłodząc lodem do zawiesiny 10 g (39,06 mmol) alkoholu 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylowego w 150 ml dichlorometanu. Mieszaninę reakcyjną następnie mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 h i wylano do 200 ml n-hep36

PL 201 421 B1 tanu. Heptan zdekantowano znad osadzonego oleju i olej wymieszano z eterem diizopropylu. Uzyskane ciało stałe odsączono i przemyto eterem diizopropylu. Wydajność: 8,32 g (78%).

c) Kwas (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowy

26,6 ml roztworu n-butylolitu (2,5 M w heksanie) dodano w -76°C pod argonem do roztworu 9,5 g (33,6 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego w 190 ml absolutnego THF. Po wymieszaniu w -76°C przez 30 min, mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do 0°C i dodano roztwór 9 g (33,6 mmol) chlorku 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylowego w 95 ml NMP. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 60 min, dodano 38 ml 2 N kwasu chlorowodorowego i THF usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Po dodaniu dichlorometanu, mieszaninę doprowadzono do pH 1 stosując 1 N kwas chlorowodorowy. Fazy oddzielono i fazę wodną wyekstrahowano dichlorometanem. Połączone fazy organiczne osuszono siarczanem sodu i, po przesączeniu, zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość wylano do wody lodowej i wytrącony osad odsączono przez odessanie. Po poddaniu chromatografii na żelu krzemionkowym przy zastosowaniu mieszaniny dichlorometan/metanol/kwas octowy/woda (95/510,510,5), zatężeniu frakcji produktu i liofilizacji uzyskano 5,05 g (29%) tytułowego związku.

d) (S)-3-((S)-2-(4,4-Pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionian etylu

566 mg (4,26 mmol) HOBT i 1,05 g (5,11 mmol) DCC dodano chłodząc lodem do roztworu 2,22 g (4,26 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego w 30 ml absolutnego DMF. Po wymieszaniu w 0°C przez 1 h, dodano 823 mg (4,26 mmol) 3-amino-3-fenylopropionianu etylu (otrzymanego z chlorowodorku). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 4 h, mieszaninę reakcyjną pozostawiono na noc. Mocznik odsączono przez odessanie i przesącz zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu i roztwór w octanie etylu stopniowo przemyto dwukrotnie w każ dym przypadku wodnym roztworem KHSO4/K2SO4, nasyconym roztworem NaHCO3 i wodą . Po osuszeniu fazy organicznej siarczanem sodu i przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem i pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym stosując octanem etylu/heptan (1/3 i 1/1). Po zatężeniu frakcji produktu, uzyskano 1,98 g (67%) tytułowego związku.

e) Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy

8,5 ml 1 M roztworu wodorotlenku litu dodano do 1,97 g (2,83 mmol) (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionianu etylu w 120 ml metanolu i mieszaninę pozostawiono w temperaturze pokojowej przez 3 dni. Metanol usunięto pod obniżonym ciśnieniem, i pozostałą fazę wodną doprowadzono do pH 1 przez dodanie 1 N kwasu chlorowodorowego i wyekstrahowano dwukrotnie octanem etylu. Fazę organiczną przemyto wodą i osuszono siarczanem sodu. Po przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem, i pozostałość zadano mieszaniną acetonitryl/woda i liofilizowano. Wydajność: 1,69 g (89%).

ES(+)-MS: 668,4 (M+ H)⁺

P r z y k ł a d 9

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy

PL 201 421 B1

Związek można otrzymać przez sprzęganie kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego z (R)-3-aminobutanoanem tert-butylu analogicznie do przykładu 3.

P r z y k ł a d 10

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy

Związek można otrzymać przez sprzęganie kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego z (R) 3-amino-5-metyloheksanoanem tert-butylu analogicznie do przykładu 4.

Analogicznie do przykładów 8, 9 i 10, związki z przykładów 11, 12 i 13 mogą być otrzymane z wyjściowego kwasu 1-aminocyklopentano-1-karboksylowego.

P r z y k ł a d 11

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy

P r z y k ł a d 12

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy

PL 201 421 B1

P r z y k ł a d 13

Kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-tetrametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy

P r z y k ł a d 14 (R)-3-((S)-2-(4,4-Pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid

Związek otrzymano z 1,012 g (2 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metyl propylo)octowego i 204 mg (2 mmol) (R)-3-aminobutanamidu jak opisano w przykładzie 1. Po chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania uzyskano 392 mg (33%) tytułowego związku.

ES( + )-MS: 591,4 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 15 (S)-3-((S)-2-(4,4-Pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionamid

PL 201 421 B1

271 mg (2,04 mmol HOBT i 290 mg (1,4 mmol) DCC dodano do chłodzonego lodem roztworu 800 mg (1,22 mmol) kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowego (patrz przykład 1) w 10 ml DMF. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 1 h, dodano 101 μl 25% wodnego roztworu amoniaku i mieszaninę pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej. Po przesączeniu przesącz zatężono pod obniżonym ciśnieniem, pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie i fazę organiczną przemyto dwukrotnie wodnym roztworem KHSO4/K2SO4, dwukrotnie nasyconym roztworem NaHCO3 i dwukrotnie wodą. Po osuszeniu fazy organicznej siarczanem magnezu, przesączeniu, usunięciu rozpuszczalnika pod obniżonym ciśnieniem i chromatograficznym oczyszczeniu pozostałości na żelu krzemionkowym (eluent: octan etylu/heptan, 9/1), uzyskano 543 mg (68%) tytułowego związku. ES(+)-MS: 653,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 16

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 2,02 g (3,98 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego i 1 g (3,98 mmol) (S)-3-amino-3-(4-metoksyfenylo)propionianu tert-butylu (co się tyczy otrzymywania tego estru β-aminokwasu i innych estrów β-aminokwasu wykorzystanych przy otrzymywaniu przykładowych związków patrz: S.G. Davies i in., Tetrahedron: Asymmetry 2, 183 (1991) i J. Chem. Soc. Perkin Trans 1, 1129 (1994)). Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylowego i kolejnym chromatograficznym oczyszczeniu, uzyskano 1,116 g (41%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 684,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 17

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowym

PL 201 421 B1

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 2. Wychodząc z 550 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowego, uzyskano 632 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria:

kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy/trometamina około 1/1,5).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+,

684,5 kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 805,5 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 18

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 1,08 g (2,14 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego i 600 mg (2,14 mmol) (S)-3-amino-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu i następnym chromatograficznym oczyszczeniu, uzyskano 341 mg (22%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 714,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 19

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowym

-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyno-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego, uzyskano 188 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidaPL 201 421 B1 zolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy/trometamina około 1/2,1).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 714,4 kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 835,5 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 20

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego i 833 mg (2,96 mmol) (S)-3-amino-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu i roztarciu z wodą i następnie z pentanem, uzyskano 1,17 g (55%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 714,4 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 21

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowym

-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego, uzyskano 235 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy/trometamina około 1/1,4).

PL 201 421 B1

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 714,4 kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 835,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 22

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 1,5 g (2,96 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego i 1,48 g, (2,96 mmol) (S)-3-amino-3-(3-metoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu i utarciu z wodą i następnie z pentanem, uzyskano 1,01 g (50%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 684,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 23

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowym

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 2. Wychodząc z 216 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowego (patrz przykład 8), uzyskano 235 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy/trometamina około 1/1,5).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 668.4 kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy + H)⁺, 789.5 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 24

Sól trometaminy z kwasem (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowym

PL 201 421 B1

-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowego (patrz przykład 9), uzyskano 315 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria : kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy/trometamina około 1/1,3).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 606,4 kwas ((R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy + H)⁺, 727,5 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 25

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3-metoksyfenylo)propionowy

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 1 g (1,92 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego (patrz przykład 8) i 963 mg (3,84 mmol) (S)-3-amino-3-(3-metoksyfenylo)propionianu tertbutylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu i utarciu z wodą i następnie pentanem, uzyskano 555 mg (40%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 698,4 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 26

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy

PL 201 421 B1

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 900 mg (1,73 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego (patrz przykład 8) i 434 mg (1,73 mmol) (S)-3-amino-3-(4-metoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu i utarciu z wodą i pentanem, uzyskano 348 mg (29%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 698,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 27

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowym

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 2. Wychodząc z 170 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowego (patrz przykład 26), uzyskano 173 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)-ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy /trometamina około 1/1,6).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 698,4 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(4-metoksyfenylo)propionowy + H)⁺ 819,5 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 28

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy

PL 201 421 B1

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 900 mg (1,73 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego (patrz przykład 8) i 486 mg (1,73 mmol) estru tert-butylowego kwasu (S)-3-amino-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu i utarciu z wodą i pentanem, uzyskano 330 mg (26%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 728,4 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 29

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowym

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 2. Wychodząc z 160 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego (patrz przykład 28), uzyskano 82 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)-ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy /trometamina około 1/4,2).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 728,5 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 849,5 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 30

Sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego

PL 201 421 B1

mol równoważ nika 1 N roztworu wodorotlenku sodu dodano do roztworu 292 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego (patrz przykład 28) w THF. Po wymieszaniu przez 30 min, THF usunięto pod obniżonym ciśnieniem i roztwór rozcieńczono wodą i liofilizowano. Po oczyszczeniu na Sephadexie stosując wodę, uzyskano 216 mg tytułowego związku.

ES(+)-MS: 728,3 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)-ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 750,3 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 31

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy.

tametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego (patrz przykład 8) i 540 mg (1,92 mmol) (S)-3-amino-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butyl, chromatograficznym oczyszczeniu za pomocą preparatywnej HPLC, zatężeniu frakcji produktu, liofilizacji i utarciu produktu z wodą i pentanem, uzyskano 480 mg (34%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 728,4 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 32

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksfenylo)propionowym

PL 201 421 B1

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 2. Wychodząc z 150 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego (patrz przykład 31), uzyskano 175 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyl-amino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy /trometamina około 1/1,3).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 728,5 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 849,6 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 33

Sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego

mol równoważnika roztworu 1 N wodorotlenku sodu dodano do roztworu 300 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzyle)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego (patrz przykład 31) w THF. Po wymieszaniu przez 30 min, THF usunięto pod obniżonym ciśnieniem i roztwór rozcieńczono wodą i liofilizowano. Po oczyszczeniu na Sephadexie stosując wodę, uzyskano 154 mg tytułowego związku.

ES(+)-MS: 728,3 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 750,3 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 34

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy

PL 201 421 B1

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 590 mg (1,1 mmol) kwasu ((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego (patrz przykład 8) i 475 mg (1,7 mmol) (S)-3-amino-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania i rozszczepieniu estru tert-butylu, uzyskano 650 mg (81%) związku tytułowego.

ES(+)-MS: 726,2 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 35

Sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowego

(0,83 mmol) kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowego (patrz przykład 34) w wodzie. Po wymieszaniu przez 30 min, mieszaninę przesączono i przesącz liofilizowano. Uzyskano 610 mg (98%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 726,2 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-etylenodioksyfenylo)propionowy + H)⁺, 748,2 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 36 (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid

PL 201 421 B1

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 15. Wychodząc z 150 mg (0,247 mmol) kwasu (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)-ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowego (patrz przykład 9), po chromatograficznym oczyszczeniu surowego produktu na żelu krzemionkowym stosując octan etylu jako eluent, zatężeniu frakcji produktu, utarciu pozostałości z wodą i pentanem i liofilizacji, uzyskano 74 mg (50%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 605,4 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 37

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

a) Alkohol 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylowy g (81,8 mmol) alkoholu 3-metoksy-4-nitrobenzylowego uwodorniono, chłodząc lodem, przy użyciu 1,3 g palladu na węglu (10%; 50% wody) w 500 ml eteru metylowo-tert-butylowego. Po zakończeniu absorpcji wodoru, katalizator odsączono i dodano mieszając 10,14 ml (81,8 mmol) izocyjanianu 2-metylo-fenylu do przesączu w ciągu 30 min. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono na noc, i wytrącony osad odsączono przez odessanie i przemyto eterem metylo-tert-butylu. Uzyskano 20,5 g (88%) alkoholu 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylowego.

b) Chlorek 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylowy

7,65 ml (104,8 mmol) chlorku tionylu dodano kroplami, na łaźni lodowej, do zawiesiny 15 g (52,4 mmol) alkoholu 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylowego w 300 ml dichlorometanu. Mieszaninę reakcyjną mieszano następnie w temperaturze pokojowej przez 3 h, pozostawiono na noc i wylano do 1000 ml n-heptanu. Heptan zdekantowano znad osadzonego oleju, pozostałość ponownie zawieszono w n-heptanie i heptan zdekantowano. Ten proces powtórzono dwa razy. Pozostałość rozpuszczono w dichlorometanie i wylano do 800 ml ochłodzonego lodem eteru diizopropylowego. Następnie mieszano chłodząc lodem przez 2 h, produkt odsączono przez odessanie i przemyto eterem diizopropylowym. Po osuszeniu pięciotlenkiem fosforu, uzyskano 12 g (75%) tytułowego związku.

PL 201 421 B1

c) Kwas (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowy

6,6 ml roztworu n-butylolitu (2,5 M w heksanie) dodano w -40°C pod argonem do roztworu 1,98 g (8,21 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego w 40 ml absolutnego THF. Po wymieszaniu w -40°C przez 30 min, mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do 0°C i dodano roztwór 2,5 g (8,21 mmol) chlorku 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylowego w 10 ml NMP. Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do 0°C i mieszano w 0°C przez 2 h. Dodano 15 ml 1 N kwasu solnego i usunięto THF pod obniżonym ciś nieniem. Pozostałość wylano do 300 ml eteru metylo-tert-butylowego. Oddzielono fazy, i fazę organiczną przemyto wodą, osuszono siarczanem sodu i po przesączeniu, zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono metodą preparatywnej HPLC. Po zatężeniu frakcji produktu i liofilizacji, uzyskano 716 mg (17%) tytułowego związku.

d) Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 1 z 300 mg (0,55 mmol) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)octowego i 154 mg (0,55 mmol) (S)-3-amino-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionianu tertbutylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylu, chromatograficznym oczyszczeniu za pomocą preparatywnej HPLC, zatężeniu frakcji produktu i liofilizacji, uzyskano 205 mg (49%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 758,3 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 38

Sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowym

Związek otrzymano analogicznie do przykładu 2. Wychodząc z 100 mg kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2PL 201 421 B1

-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego (patrz przykład 37), uzyskano

123 mg odpowiedniej soli trometaminy (stechiometria: kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy/trometamina około 1/1,3).

ES(+)-MS: 122,0 (a,a,a-tris(hydroksymetylo)metyloamina + H)+, 758,3 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H); 879,4 (M+ H)⁺.

P r z y k ł a d 39

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy

-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylooctowego i 140 mg (0,496 mmol) (S)-S-amino-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tertbutylu i liofilizacji, uzyskano 296 mg (82%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 726,3 (M+H)⁺.

Kwas (S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylooctowy otrzymano analogicznie do przykładu 37 z kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylooctowego i chlorku 4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylowego (patrz przykład 8).

Kwas (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylooctowy otrzymano z kwasu (S)-2-amino-3-cyklopropylopropionowego według następującego sposobu.

N roztwór wodorotlenku sodu dodano do zawiesiny 10 g (77,5 mmol kwasu (S)-2-amino-3-cyklopropylopropionowego w 160 ml dioksanu w 0°C do osiągnięcia pH 8 do 9. Dodano 16,9 g (77,5 mmol dwuwęglanu di-tert-butylu, usunięto łaźnię lodową i pH utrzymywano w zakresie 8 do 9 przez dalsze dodawanie 1 N roztworu wodorotlenku sodu. Po pozostawieniu na noc, dioksan usunięto pod obniżonym ciśnieniem, dodano octan etylu do fazy wodnej i fazy rozdzielono. Fazę wodną doprowadzono do pH 4,5 stosując 1 N kwas solny i wyekstrahowano octanem etylu. Uzyskaną fazę octanu etylu osuszono siarczanem sodu, środek suszący odsączono i przesącz zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w 1000 ml dichlorometanu i dodano 53,4 ml alkoholu benzylowego, 8,37 g 4-dimetyloaminopirydyny i 18,8 g DCC. Po wymieszaniu przez 6 h i pozostawieniu na noc, mieszaninę przesączono, przesącz zatężono i do pozostałości dodano 300 ml 90% kwasu trifluorooctowego. Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 10 min, kwas trifluorooctowy usunięto pod obniżonym ciśnieniem i pozostałość poddano dwukrotnie chromatografii na żelu krzemionkowym (eluent: dichlorometan/metanol, 95/5; Uzyskano 11,48 g (68%) (S)-2-amino-3-cyklopropylopropionianu benzylu.

Do zawiesiny 39,9 g (279 mmol) kwasu 1-aminocykloheksano-1-karboksylowego w mieszaninie ml THF i 75 ml wody dodano kroplami 23,8 ml chloromrówczanu metylu, rozpuszczonego w 40 ml

THF, tak by temperatura zawiesiny nie przekroczyła 50°C. W tym czasie, pH roztworu utrzymywano w zakresie 8,5 do 9,5 przez dodanie 25% roztworu wodorotlenku sodu. Po wymieszaniu przy pH 8

PL 201 421 B1 przez 30 min, mieszaninę rozcieńczono wodą, THF usunięto pod obniżonym ciśnieniem i fazę wodną przemyto dwukrotnie eterem metylo-tert-butylowym. Fazę wodną doprowadzono do pH 2 stosując 6 N kwas solny i wyekstrahowano kolejno eterem metylo-tert-butylowym i dichlorometanem. Połączone fazy organiczne zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość utarto z eterem dietylowym i produkt przesączono. Uzyskano 47,85 g (85%) kwasu 1-metoksy-karbonyloaminocykloheksano-1-karboksylowego.

Dodano 216 mg HOBT i 3,2 g (16 mmol) DCC do roztworu 3,2 g (16 mmol) kwasu 1-metoksykarbonyloaminocykloheksano-1-karboksylowego i 3,5 g (16 mmol) (S)-2-amino-3-cyklopropylopropionianu benzylowego w 40 ml THF i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 h. Po pozostawieniu na noc i przesączeniu, THF usunięto pod obniżonym ciśnieniem, pozostałość zadano eterem metylo-tert-butylu i roztwór przemyto dwukrotnie w każdym przypadku nasyconym roztworem NaHCO3 i roztworem KHSO4/K2SO4. Fazę organiczną osuszono siarczanem sodu i, po przesączeniu, rozpuszczalnik usunięto pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu i uwodorniono w obecności palladu na węglu (10%; 50% wody). Katalizator odsączono i do fazy organicznej dodano 500 ml wody i 4,5 g NaHCO3. Po ekstrakcji przez wytrząsanie i rozdzieleniu faz, fazę wodną mieszano w 100°C przez 2 h. Dodano 3,39 g Na2CO3 i roztwór mieszano w 100°C przez 8 h. Po pozostawieniu na noc, dodano 500 ml 6 N kwasu solnego i fazę wodną wyekstrahowano eterem metylo-tert-butylowym. Fazy oddzielono i fazę organiczną przemyto wodą, osuszono siarczanem sodu i, po przesączeniu, zatężono pod obniżonym ciśnieniem. Pozostałość utarto z heptanem i produkt odsączono. Uzyskano 3,7 g (83%) kwasu (S)-2-(4,4-pentametyleno-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylooctowego.

P r z y k ł a d 40

Kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)-propionowy

tametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylooctowego (otrzymywanie - patrz przykład 39) i 284 mg (1 mmol) (S)-3-amino-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionianu tert-butylu. Po sprzęganiu, chromatograficznym oczyszczeniu produktu sprzęgania, rozszczepieniu estru tert-butylowego za pomocą 90% kwasu trifluorooctowego, usunięciu kwasu trifluorooctowego pod obniżonym ciśnieniem, rozpuszczeniu pozostałości w dichlorometanie, przemyciu fazy dichlorometanu trzy razy wodą, usunięciu dichlorometanu pod obniżonym ciśnieniem i liofilizacji, uzyskano 590 mg (81%) tytułowego związku.

ES( + )-MS: 726,3 (M+H)⁺.

P r z y k ł a d 41

Sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego

PL 201 421 B1

7,07 ml 0,1 N roztworu wodorotlenku sodu dodano porcjami mieszając do zawiesiny 540 mg (0,74 mmol) kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego w 20 ml wody i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 h. Po przesączeniu i liofilizacji przesączu, uzyskano 524 mg (95%) tytułowego związku.

ES(+)-MS: 726,3 kwas ((S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy + H)⁺, 748,3 (M+H)⁺.

Badanie aktywności biologicznej

A) Badanie adhezji komórkowej U937/VCAM-1

Metodą badania zastosowaną do aktywności związków o wzorze I na oddziaływanie między VCAM-1 i VLA-4 jest próba opisana poniżej, która jest specyficzna dla tego oddziaływania. Komórkowe składniki wiążące, tzn. integryny VLA-4, są dostarczone w ich naturalnej postaci jako cząsteczki powierzchniowe na ludzkich komórkach U937 (ATCC CRL 1593), które należą do grupy leukocytów. Zastosowane specyficzne składniki wiążące są rekombinacyjnymi rozpuszczalnymi proteinami fuzyjnymi otrzymanymi metodami inżynierii genetycznej, obejmującymi pozacytoplazmową domenę ludzkiego VCAM-1 i stały obszar ludzkiej immunoglobuliny podklasy IgG1.

Pomiar adhezji komórek U937 (ATCC CRL 1593) do hVCAM-1(1-3)-IgG

1. Przygotowanie ludzkiego VCAM-1(1-3)-IgG i ludzkiego CD4-IgG

Zastosowano konstrukt genetyczny dla ekspresji pozakomórkowej domeny ludzkiego VCAM-1, połączonej z genetyczną sekwencją ludzkiej immunoglobuliny IgG1 („zawiasa, obszary CH2 i CH3) o ciężkim łańcuchu (z Brian Seed, Massachusetts General Hospital, Boston, USA; por. Damie i Aruffo, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1991, 88, 6403). Rozpuszczalna proteina fuzyjna hVCAM-1(1-3)-IgG zawierała trzy amino-końcowe pozakomórkowe immunoglobulinopodobne domeny ludzkiego VCAM-1 (Damle i Aruffo, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 1991, 88, 6403). CD4-IgG (Zettlmeissl i in., DNA i Cell Biology 1990, 9, 347) służyły jako proteina fuzyjna dla negatywnej kontroli. Rekombinacyjne proteiny ekspresjonowano jako rozpuszczalne proteiny po transfekacji DNA za pośrednictwem DEAE/dekstranu w komórkach COS (ATCC CRL1651) według procedur standardowych (Ausubel i in., Current protocols in molecular biology, John Wiley & Sons, Inc., 1994).

Pomiar adhezji komórek U937 do hVCAM-1(1-3)-IgG

2.1 Płytki do mikromiareczkowania o 96 zagłębieniach (Nunc Maxisorb) inkubowano w temperaturze pokojowej przez 1 h stosując 100 μl/zagłębienie roztworu koziego anty-ludzkiego przeciwciała IgG (10 μg/ml w 50 mM tris, pH 9,5). Po usunięciu roztworu przeciwciała, wykonano raz przemywanie stosując PBS.

2.2 150 μ/zagłębienie buforu blokującego (1% BSA w PBS) inkubowano na płytkach w temperaturze pokojowej przez 0,5 h. Po usunięciu buforu blokującego, przemywanie wykonano raz stosując PBS.

2.3 100 μl na zagłębienie supernatanta hodowli komórkowej transfekowanych komórek COS inkubowano na płytkach w temperaturze pokojowej przez 1,5 h. Komórki COS transfekowano plazmidem, kodującym trzy N-końcowe immunoglobulinopodobne domeny VCAM-1, sprzężone z częścią Fc

PL 201 421 B1 ludzkiego IgG, (hVCAM-1(1-3)-IgG). Zawartość hVCAM-1(1-3)-IgG wynosiła około 0,5 - 1 μg/ml. Po usunięciu supernatanta, przemywanie wykonano raz stosując PBS.

2.4 Płytki inkubowano w temperaturze pokojowej przez 20 min stosując 100 μ/zagłębienie bufora blokującego receptor Fc (1 mg/ml γ-globuliny, 100 mM NaCl, 100 μM MgCl₂, 100 μM MnCl₂, 100 μM CaCl2, 1 mg/ml BSA w 50 mM HEPES, pH 7,5). Po usunięciu bufora blokującego receptor Fc, przemywanie wykonano raz stosując PBS.

2.5 Początkowo wprowadzono 20 μl bufora wiążącego (100 mM NaCl, 100 μM MgCl₂, 100 μM MnCl₂, 100 μM CaCl₂, 1 mg/ml BSA w 50 mM HEPES, pH 7,5) i substancje do badania dodano w 10 μl bufora wiążącego i inkubowano przez 20 min. Użytymi próbkami kontrolnymi były przeciwciała względem VCAM-1 (BBT, Nr BBA6) i względem VLA-4 (Immunotech, No. 0764).

2.6 Komórki U937 inkubowano buforze blokującym receptor Fc przez 20 min, a wprowadzono pipetą przy stężeniu 1 x 10⁶/ml i w ilości 100 μl na zagłębienie (końcowa objętość 125 μl/zagłębienie).

2.7 Płytki powoli zanurzono pod kątem 45° w buforze stop (100 mM NaCl, 100 μM MgCl₂, 100 μM MnCl₂, 100 μM CaCl₂ w 25 mM Tris, pH 7,5) i wytrząsano. Proces ten powtórzono.

2.8 50 μl/zagłębienie roztworu barwnika (16,7 μg/ml Hoechst Dye 33258, 4% formaldehydu, 0,5% Triton X-100 w PBS) następnie inkubowano na płytkach przez 15 min

2.9 Płytki wytrząsano i powoli zanurzono pod kątem 45° w buforze stop (100 mM NaCl, 100 μM MgCl₂, 100 μM MnCl₂, 100 μM) CaCl₂ w 25 mM Tris, pH 7,5). Proces ten powtórzono. Następnie, w obecności cieczy (bufor stop), płytki zmierzono w cytofluorymetrze (Millipore) (czułość: 5, filtr: długość fali wzbudzenia: 360 nm, długość fali emisji: 460 nm) w obecności cieczy (bufor stop).

Natężenie światła emitowanego z wybarwionych komórek U937 stanowi miarę liczby komórek U937 przylegających do hVCAM-1(1-3)-IgG i pozostających na płytce, a zatem miarę zdolności dodanej substancji badanej do inhibitowania tej adhezji. Z danych inhibitowania adhezji przy różnych stężeniach badanej substancji, obliczono stężenie IC50, które prowadzi do inhibitowania adhezji o 50%.

3. Wyniki

Poniższe wyniki badań otrzymano w badaniu próby adhezji komórkowej U937/VCAM-1 (Wartości IC50 w nM (nanomol/litr).

Związek z przykładu Nr IC50 (nM)

1	3,2
2	4,5
3	17,0
4	85,4
8	3,2
9	2,2
16	4,0
17	1,9
18	2,4
19	3,0
20	1,6
21	3,0
22	6,7
23	5,5
24	1,7
25	1,1
26	2,6
27	3,4
28	2,1
29	1,9
30	3,6
31	0,8
32	0,6
33	1,3
34	1,8
35	3,4
37	1,3

PL 201 421 B1

Związek z przykładu Nr IC50 (nM)

1,6

0,8

2,1

2,3

Właściwości farmakologiczne związków o wzorze I można także badać w następujących modelach.

B) Adhezja leukocytów u szczurów

W tym modelu adhezji leukocytów, bada się wpływ na adhezję leukocytów związków o wzorze I w żyłkach szczurów. Adhezja leukocytów do śródbłonka powłośniczkowatych żyłek jest uważana za ważny etap w reakcjach zapalnych (J. M. Harlan, Blood 1985, 65, 513). Przy rekrutacji leukocytów z krwi do obszarów w stanie zapalnym, zachodzi dobrze skoordynowana dynamiczna sekwencja zdarzeń, w której aktywną rolę odgrywają chemotaktyczne cytokiny i cząsteczki adhezji komórkowej. Stwierdzono, że oddziaływania VCAM-1/VLA-4 odgrywają decydującą rolę w adhezji i emigracji leukocytów i zwiększonej przepuszczalności naczyń dla makrocząsteczek, które są indukowane przez różne substancje mediatora i cyktokiny (D. Seiffge, Int. J. Microcirc. 1995, 15, 301). W obecnym modelu, uogólnione zapalenie lub reumatoidalne zapalenie stawów, które prowadzi do adhezji leukocytów i ich emigracji w chorych obszarach narządu, jest spowodowane przez miejscową lub układową iniekcję endotoksyn, np. zymosanu, toksyn bakteryjnych, takich jak lipopolisacharydy (LPS) adiuwanta Freunda. Oznacza się zwiększoną adhezję do śródbłonka żyłek wytwarzaną przez endotoksynę. Dla oznaczenia adhezji leukocytów, stosuje się mikroskop z odwróconą kamerą (Zeiss), która jest wyposażona w system wideo. Szczurom Sprague-Dawley (samcom) (ciężar ciała około 250 g) wstrzykuje się zymosan lub endotoksynę bakteryjną przy nieznacznej premedykacji halotanem. Zwierzęta kontrolne otrzymują identyczną objętość 0,9% roztworu soli. Substancja badana jest następnie podawana zwierzętom podskórnie lub doustnie jako dawka indywidualna lub wielokrotna. Aby wykonać pomiar, szczury są znieczulane przez iniekcję domięśniową 1,25 g/kg uretanu. Umożliwia się im spontaniczne oddychanie przez rurkę do tchawicy. Temperaturę ciała utrzymuje się na poziomie 37°C za pomocą podkładki o regulowanym ogrzewaniu. Krezkę starannie eksponuje się za pomocą podbrzusznego nacięcia na termostatowane (37°C) okno stolika mikroskopowego, i jest pokryta ciekłą parafiną w 37°C. Obszar jelita krętego z jelitem ślepym krezki jest utrzymywany w pozycji przy użyciu trzech tępych igieł i plasteliny. Po 30 minutowym czasie równoważenia, podczas którego tkankę pozostawiono do ustabilizowania, adhezję leukocytów oznacza się w żyłkach powłośniczkowatych o średnicy 20-30 Lim i około 100 μm długości przez zliczanie w 2-3 segmentach żyłek przez 1 h w odstępach 10 min. Leukocyt jest uważany za przylegający do śródbłonka jeśli jest nieruchomy przez ponad 30 sekund. Po badaniu, oznacza się liczbę leukocytów układowych i zawartość fibrynogenu we krwi. Inhibitowanie adhezji leukocytów przez substancję badaną jest wskazane przez obniżenie (w %) liczby przylegających leukocytów u zwierząt poddawanych kuracji w porównaniu z liczbą zwierząt kontrolnych.

C) Nadwrażliwość opóźniona u myszy

W modelu nadwrażliwości opóźnionej (model DTH) bada się przeciwalergiczne lub przeciwzapalne działanie związków o wzorze I. DTH jest reakcją zapalną skóry wywoływaną przez sensytyzację przy użyciu substancji antygenowych. Aby oznaczyć odpowiadającą temu reakcję zapalną i rekrutację leukocytów w obszarach zapalnych in vivo, substancje bada się w następującym modelu DTH u myszy (patrz także T. B. Issekutz, J. Immunol. 1991, 147, 4178).

Grupę samic myszy BALB/c (ciężar ciała około 20 g) sensytyzuje się naskórnie na ogolonej części skóry przy użyciu 150 L l 3% roztworu oksazolonu, o którym wiadomo, że wywołuje silną reakcję zapalną DTH. 6 dni później reakcję prowokuje się przez podawanie 20 L l 1% roztworu oksazolonu w prawym uchu zwierząt. Substancje badane są podawane podskórnie lub doustnie w każdym przypadku 44 h przed prowokowaniem reakcji, 20 h przed prowokowaniem i 4 h po prowokowaniu. Bezpośrednio przed prowokowaniem reakcji i 24 h po prowokowaniu, mierzy się zmienioną grubość ucha wskutek obrzęku zapalnego ucha na prawym uchu stosując mikrometr Mitutoyo Engineering. Różnicę między tymi dwoma pomiarami określa się dla każdego zwierzęcia z grupy. Porównuje się średnie wartości różnic dla grupy zwierząt, którym podawano substancję badaną - z jednej strony - i dla grupy kontrolnej, nie poddawanej kuracji - z drugiej strony -. Procentowe inhibitowanie obrzęku ucha wskazuje się jako miarę wpływu substancji.

PL 201 421 B1

D) Działanie przeciwastmatyczne u świnek morskich

Wpływ na działanie płuc i przeciwastmatyczne działanie związków o wzorze I można określić w modelu ś winek morskich wedł ug metody opisanej w: G. Moacevic, Arch. Toxicol. 1975; 34, 1. Odnośnie tego, preparaty techniczne dla badania wykonuje się według szczegółów opisanych przez Moacevica. Stosuje się samce świnek morskich albino o ciężarze ciała 300-500 g. Zwierzęta umieszcza się w pletyzmografie (FMI) i zapisuje się trzy początkowe wartości parametrów częstości oddychania i amplitudy oddychania. W tym modelu, oddychanie astmatyczne cechuje się obniż eniem amplitudy oddychania (= obniżenie objętości oddechowej wskutek zwężenia oskrzeli) i wzrostem częstości oddychania (=reakcja odruchowa). Stan ten jest znany u chorych na astmę jako duszność.

dni przed rozpoczęciem badania, świnki morskie albino sensytyzuje się przy użyciu 1 ml na zwierzę 0,1% roztworu owalbuminy przez dwa kolejne dni. Doświadczalny atak astmy jest wywoływany przez inhalację 0,3% roztworu owalbuminy przez 1 minutę. Po fazie zdrowienia (40-60 min), zwierzęta inhalują substancję badaną jako roztwór wodny. Bezpośrednio potem, 0,3% roztwór owalbuminy jest podawany przez 1 minutę. W następujących fazach zdrowienia (30 min), zwierzęta oddychają normalnym powietrzem. Proces jest powtarzany dwukrotnie. Jeśli ataki astmy zagrażają życiu, zwierzętom podaje się tlen.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe w którym ₁

   R¹ oznacza atom wodoru lub metyl;

   ₂

   R² oznacza niepodstawiony fenyl, fenyl podstawiony resztą metylenodioksy lub resztą etylenodioksy, fenyl podstawiony przez jedną lub dwie grupy (C1-C4)-alkoksy, lub (C1-C4)-alkil,

   X oznacza -CH2-CH2- lub -CH2-CH2-CH2,

   W oznacza izopropyl lub cyklopropyl;

   V oznacza atom wodoru lub grup ę metoksy;

   E oznacza -CO-OH, -CO-O-(C1-C4)-alkil, -CO-NH2 lub -CH2-OH; we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.
2. 2. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I według zastrz. 1, w którym W oznacza izopropyl i V oznacza atom wodoru, we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.
3. 3. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I według zastrz. 1 lub 2, w którym E oznacza -CO-OH lub -CH2-OH, we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, i ich fizjologicznie tolerowane sole.
4. 4. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I według jednego z zastrz. 1 lub 2, lub 3, którymi są: kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenylo-ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy,

   PL 201 421 B1 kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy

   3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid,

   3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionamid, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy,

   3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylo-metyloacetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, lub kwas 3-(2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, we wszystkich ich stereoizomerycznych formach i ich mieszaniny we wszystkich stosunkach, i ich fizjologicznie tolerowane sole.
5. 5. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I według jednego z zastrz. 1 do 4, którymi są: kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowy, kwas (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2-metylopropylo)propionowy (R) -3-((S)-2-(4,4-pen-tametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetylo-amino)-3-metylopropionamid, (S) -3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionamid, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-fenyloureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionamid, kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy,

   PL 201 421 B1 kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylo-acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowy, lub kwas (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometylo-acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowy, i ich fizjologicznie tolerowane sole.
6. 6. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I według jednego z zastrz. 1 do 5, którymi są:

   sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-fenylopropionowym, sól trometaminy z kwasem (R)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-metylopropionowym sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowym, sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego, sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowym, sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowego, sól trometaminy z kwasem (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)-3-metoksybenzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-(2-metylopropylo)acetyloamino)-3-(3,4-dimetoksyfenylo)propionowym, lub sól sodowa kwasu (S)-3-((S)-2-(4,4-pentametyleno-3-(4-(3-(2-metylofenylo)ureido)benzylo)-2,5-dioksoimidazolidyn-1-ylo)-2-cyklopropylometyloacetyloamino)-3-(2,4-dimetoksyfenylo)propionowego.
7. 7. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole do zastosowania jako środek farmaceutyczny.
8. 8. Kompozycja farmaceutyczna, znamienna tym, że zawiera pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
9. 9. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole do zastosowania jako środek przeciwzapalny.
10. 10. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole do zastosowania w terapii lub profilaktyce zapalenia stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zapalenia wielostawowego, choroby zapalnej jelit, układowego liszaja rumieniowatego, stwardnienia rozsianego lub chorób zapalnych ośrodkowego układu nerwowego.
11. 11. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole do zastosowania w terapii lub profilaktyce astmy lub alergii.
12. 12. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole do zastosowania w terapii lub profilaktyce zaburzeń naczyniowo-sercowych, stwardnienia tętnic, nawrotu zwężenia, cukrzycy, uszkodzenia przeszczepów narządów, zaburzeń immunologicznych, zaburzeń autoimmunologicznych, wzrostu nowotworu lub przerzutu nowotworu lub malarii.
13. 13. Pochodne spiroimidazoliny o wzorze I określone w zastrz. 1 do 6 i/lub ich fizjologicznie tolerowane sole do zastosowania jako inhibitor adhezji i/lub migracji leukocytów lub dla inhibitowania receptora VLA-4.

    Departament Wydawnictw UP RP