PL201905B1 - System podłogowy zawierający wiele łączonych mechanicznie desek podłogowych, podłoga i sposób wytwarzania desek podłogowych z systemem blokującym - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy systemu pod logowego zawie- raj acego wiele laczonych mechanicznie desek pod- logowych (1), które maj a korpus (30), doln a warstw e kompensuj aca (34) i górn a warstw e powierzchniow a (32). Listwa (6) jest integralnie uformowana z korpu- sem (30) deski pod logowej (1) i biegnie pod s asied- ni a desk a pod logow a (1'). Listwa ma element bloku- j acy (8), który sprz ega si e z rowkiem blokuj acym (14) w spodniej stronie s asiedniej deski pod logowej (1') i tworzy poziome po laczenie. Pióro (38) i wpust (36) na pióro tworz a po laczenie pionowe pomi edzy gór- n a i doln a p lasko-równoleg lymi powierzchniami stykowymi (43, 45) i s a zaprojektowane tak, ze dolna powierzchnia stykowa (45) jest na poziomie pomi edzy górn a stron a elementu blokuj acego (8) i p laszczyzn a zawieraj ac a spodni a stron e (3) deski pod logowej. Dolna powierzchnia stykowa (45) zawiera cz esci powierzchni we wpu scie (36) na pióro i na piórze (38). Wynalazek dotyczy równie z pod logi wykonanej z takich desek pod logowych oraz sposo- bu wytwarzania desek pod logowych z systemem blokuj acym. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest system podłogowy zawierający wiele łączonych mechanicznie desek podłogowych, podłoga składająca się z mechanicznie połączonych desek podłogowych i sposób wytwarzania desek podłogowych z systemem blokującym. Wynalazek ogólnie dotyczy mechanicznego blokowania desek podłogowych. Wynalazek ogólnie dotyczy ulepszenia systemu podłogowego typu opisanego i pokazanego w WO 94/26999 i WO 99/66151.

Dokładniej, wynalazek dotyczy systemu podłogowego zawierającego wiele mechanicznie łączonych desek podłogowych typu mającego korpus i korzystnie warstwę powierzchniową na górnej stronie korpusu i warstwę kompensującą na spodniej stronie korpusu, gdzie system blokowania zawiera: (i) dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej, odpowiednio pierwszej i drugiej deski podł ogowej odpowiednio w pionowej pł aszczyź nie łączenia, z jednej strony rowek blokujący, który jest wykonany w spodniej stronie drugiej deski i biegnie równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny łączenia na drugiej krawędzi połączeniowej, a z drugiej strony, listwę wykonaną integralnie z korpusem pierwszej deski, ta listwa na pierwszej krawędzi połączeniowej wystaje od pionowej płaszczyzny łączenia i niesie element blokujący, który wystaje w stronę płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i która ma powierzchnię blokującą dla współpracy z rowkiem blokującym, i (ii) dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej, z jednej strony pióro, które co najmniej częściowo wystaje i biegnie od płaszczyzny połączenia, a z drugiej strony, wpust na pióro przystosowany do współpracy z piórem, przy czym pierwsza i druga deska podłogowa na ich krawędziach połączeniowych dla połączenia pionowego mają współpracujące górną i dolną powierzchnię stykową, z których co najmniej górna zawiera części powierzchni we wpuście na pióro i piórze.

Wynalazek jest zwłaszcza odpowiedni do mechanicznego połączenia cienkich pływających desek podłogowych wykonanych z górnej warstwy powierzchniowej, pośredniego korpusu z płyty pilśniowej i dolnej warstwy kompensującej, takich jak podłoga laminowana i podłoga fornirowana z korpusem z płyty pilśniowej. Dlatego, poniższy opis stanu techniki, problemy związane ze znanymi systemami, oraz cele i właściwości wynalazku będą, jako nie ograniczający przykład, skupione na tym zakresie zastosowania, a zwłaszcza, na prostokątnych deskach podłogowych o wymiarach około 1.2 m x 0.2 m i grubości około 7-10 mm, przeznaczonych do mechanicznego połączenia zarówno na długich, jak i krótkich bokach.

Cienka podłoga laminowana i drewniana fornirowana podłoga są zwykle wykonane z korpusu stanowiącego płytę pilśniową o grubości 6-9 mm, górnej warstwy powierzchniowej o grubości 0.20-0.8 mm i dolnej warstwy kompensującej o grubości 0.1-0.6 mm. Warstwa powierzchniowa nadaje wygląd i twardość deskom podł ogowym. Korpus zapewnia stabilno ść, a warstwa kompensują ca utrzymuje poziom deski, gdy wilgotność względna (RH) zmienia się w ciągu roku. RH może się zmieniać pomiędzy 15% i 90%. Tradycyjne deski podłogowe tego typu są zwykle połączone za pomocą klejonego połączenia na pióro i wpust na pióro (to jest połączeń wykorzystujących pióro na jednej desce podłogowej i wpust na pióro na przyległej desce podłogowej) na długim i krótkim boku. Gdy leżą na podłodze, deski są łączone poziomo, tak że wystające pióro biegnące wzdłuż krawędzi połączeniowej pierwszej deski jest wprowadzane we wpust na pióro biegnący wzdłuż krawędzi połączeniowej drugiej przyległej deski. Ten sam sposób jest używany na długim boku, jak i na krótkim boku. Pióro i wpust na pióro są zaprojektowane tylko dla łączenia poziomego i ze specjalnym uwzględnieniem tego, jak kieszenie na klej i klejone powierzchnie powinny być zaprojektowane aby umożliwić, skuteczne przyklejenie pióra we wpuście na pióro. Połączenie na pióro i wpust ma współpracujące górną i dolną powierzchnie stykowe, które ustalają pionowe położenie desek, aby zapewnić poziom powierzchni wykończonej podłogi.

Oprócz takich tradycyjnych podłóg, które są połączone za pomocą klejonego połączenia na pióro i wpust, ostatnio zostały opracowane deski podłogowe, które zamiast tego są połączone mechanicznie i które nie wymagają użycia kleju. Ten typ systemu połączenia mechanicznego jest w dalszej części dokumentu nazywany systemem z listwą blokującą, ponieważ najbardziej charakterystycznym elementem składowym tego systemu jest wystająca listwa, która niesie element blokujący.

WO 94/26999 i WO 99/66151 (należące do Valinge Aluminium AB) ujawniają system z listwą blokującą dla łączenia płyt budowlanych, zwłaszcza desek podłogowych. Ten system blokowania pozwala, aby deski były zablokowane mechanicznie pod kątem prostym, jak również równolegle z zasadniczą płaszczyzną deski, zarówno na długim boku, jak również na krótkim boku. Sposoby wytwaPL 201 905 B1 rzania takich desek podłogowych są ujawnione w EP 0958441 i EP 0958442 (należące do Valinge Aluminium AB). Podstawowe zasady projektowania i instalacji desek podłogowych, jak również sposoby ich wytwarzania, jak opisano w czterech wymienionych powyżej dokumentach mają również zastosowanie w niniejszym wynalazku.

Aby ułatwić zrozumienie i opis obecnego wynalazku, jak również zrozumienie problemów leżących u podstaw obecnego wynalazku, krótki opis podstawowych rozwiązań projektowych i funkcji znanych desek podłogowych według wymienionych powyżej WO 94/26999 i WO 99/66151 będzie poniżej przedstawiony w odniesieniu do Pos. 1-3. Gdzie ma to zastosowanie, poniższy opis stanu techniki stosuje się także do przykładów wykonania obecnego wynalazku opisanych poniżej.

Pos. IlIa i Illb są więc odpowiednio widokiem z góry i widokiem z dołu znanej deski podłogowej 1. Deska 1 jest prostokątna ze stroną górną 2, stroną dolną 3, dwoma przeciwległymi długimi bokami 4a, 4b tworzącymi krawędzie połączeniowe i dwoma przeciwległymi krótkimi bokami 5a, 5b tworzącymi krawędzie połączeniowe.

Bez użycia kleju, zarówno długie boki 4a, 4b, jak i krótkie boki 5a, 5b mogą być połączone mechanicznie w kierunku D2 na Pos. Ic, tak, że łączą się one w płaszczyźnie połączenia F (zaznaczonej na Pos. Ilc). W tym celu, deska 1 ma płaską listwę 6, montowaną w fabryce, wystającą poziomo z jej jednego długiego boku 4a, która to listwa biegnie wzdłuż długości długiego boku 4a i jest wykonana z giętkiej, sprężynującej blachy aluminiowej. Ta listwa 6 może być przymocowana mechanicznie, jak w pokazanym przykładzie wykonania, lub za pomocą kleju, lub w inny sposób. Mogą być użyte inne materiały na listwę, takie jak blachy z innego metalu, jak również sekcje z aluminium lub tworzywa sztucznego. Alternatywnie, listwa 6 może być wykonana w jednej części z deską 1, na przykład przez odpowiednią obróbkę korpusu deski 1. Obecny wynalazek jest stosowany do desek podłogowych, w których listwa jest integralnie utworzona z korpusem i rozwiązuje specjalne problemy, jakie pojawiają się w takich deskach podłogowych i ich wytwarzaniu. Korpus deski podłogowej nie musi być, ale korzystnie jest, wykonany z jednolitego materiału. Jednakże, listwa 6 jest zawsze zintegrowana z deską 1, to jest nie jest nigdy montowana na desce 1 w połączeniu z układaniem podłogi, ale jest montowana lub wykonana w fabryce. Szerokość listwy 6 może wynosić około 30 mm, a jej grubość około 0,5 mm. Podobna, ale krótsza listwa 6] znajduje się wzdłuż jednego krótkiego boku 5a deski 1. Część listwy 6 wystająca od płaszczyzny połączenia F jest wykonana z elementem blokującym 8 biegnącym przez długość listwy 6. Element blokujący 8 ma czynną powierzchnię blokującą 10 zwróconą w stronę płaszczyzny połączenia F i mającą wysokość np. 0,5 mm. Gdy podłoga jest układana, ta powierzchnia blokująca 10 współpracuje z rowkiem blokującym 14 wykonanym w spodniej stronie 3 części 4b krawędzi połączenia przeciwległego długiego boku sąsiedniej deski Γ. Krótki bok listwy 6] jest wyposażony w odpowiedni element blokujący 8], a część 5b krawędzi połączenia przeciwległego krótkiego boku ma odpowiedni rowek blokujący 14'. Krawędź rowków blokujących 14, 14' odwrócona od płaszczyzny połączenia F tworzy czynną powierzchnię blokującą 10' dla współpracy z czynną powierzchnią blokującą 10 elementu blokującego.

Ponadto, dla połączenia mechanicznego zarówno długich boków, jak i krótkich boków, także w kierunku pionowym (kierunek D1 na Pos. Ic) deska jest wykonana z otwartym poprzecznie wycięciem 16 wzdłuż jednego długiego boku (krawędzi połączeniowej 4a) i jednego krótkiego boku (krawędzi połączeniowej 5a). Na dole, wycięcie 16 jest określone przez odpowiednie listwy 6, 6\ Na przeciwległych krawędziach 4b i 5b znajduje się górne wycięcie 18 określające występ blokujący 20 współpracujący z wycięciem 16 (patrz Pos. Ila).

Pos. Ia-Ic pokazują jak dwa długie boki 4a, 4b dwóch takich desek 1, 1 na podłożu 12 mogą być połączone razem za pomocą pochylania w dół. Pos. Ila-IIc pokazują jak krótkie boki 5a, 5b desek 1, 11 mogą być połączone razem przez zatrzaśnięcie. Długie boki 4a, 4b mogą być połączone razem za pomocą obu sposobów, podczas gdy krótkie boki 5a, 5b - gdy pierwszy rząd został położony - są normalnie łączone razem po połączeniu razem długich boków 4a, 4b i tylko przez zatrzaśnięcie.

Gdy nowa deska 1 i poprzednio zainstalowana deska 1 mają być połączone razem wzdłuż ich długich boków 4a, 4b, jak pokazano na Pos. Ia-Ic, długi bok 4b nowej deski 1 jest dociskany do długiego boku 4a poprzednio zainstalowanej deski 1 jak pokazano na Pos. Ia, tak, że występ blokujący 20 jest wprowadzany w wycięcie 16. Deska 1 jest następnie pochylana w dół do podłoża 12, jak pokazano na Pos. Ib. W związku z tym, występ blokujący 20 całkowicie wchodzi w wycięcie 16, podczas gdy element blokujący 81 listwy 6 wchodzi w rowek blokujący 14. Podczas tego pochylania w dół górna część 9 elementu blokującego 8 może być czynna i zapewnia prowadzenie nowej deski 11 w kierunku poprzednio zainstalowanej deski 1. W położeniu połączonym, jak pokazano na Pos. Ic, deski 1, 1 są

PL 201 905 B1 zablokowane zarówno w kierunku D1, jak i kierunku D2 wzdłuż ich długich boków 4a, 4b, ale deski 1, 1 mogą być wzajemnie przesuwane w kierunku wzdłużnym połączenia wzdłuż długich boków 4a, 4b.

Pos. Ila-IIc pokazują jak krótkie boki 5a i 5b desek 1, 1' mogą być mechanicznie połączone w kierunku D1 jak również w kierunku D2 przez przemieszczenie nowej deski 1' w kierunku poprzednio zainstalowanej deski 1 zasadniczo poziomo. Ściśle, to może być wykonane po połączeniu długiego boku nowej deski 1' do poprzednio zainstalowanej deski 1 w przyległym rzędzie za pomocą sposobu według Pos. Ia-Ic. W pierwszym etapie na Pos. Ila, ukośne powierzchnie przylegające odpowiednio do wycięcia 16 i występu blokującego 20 współpracują, tak, że wymusza się ruch listwy θ' do dołu jako bezpośredni rezultat łączenia krótkich boków 5a, 5b. Podczas końcowego łączenia się ze sobą krótkich boków, listwa θ' zatrzaskuje się gdy element blokujący 8' wchodzi w rowek blokujący 14' tak, że czynne powierzchnie blokujące 10, 10' elementu blokującego 8' i rowka blokującego 14' będą łączyć się ze sobą.

Powtarzając etapy pokazane na Pos. Ia-c i Ila-c, cała podłoga może być ułożona bez użycia kleju, wzdłuż wszystkich krawędzi połączeniowych. Znane deski podłogowe wyżej wymienionego typu są zatem mechanicznie połączone zazwyczaj poprzez najpierw pochylanie ich ku dołowi na długim boku, i kiedy długi bok jest przymocowany, zatrzaśnięcie ze sobą krótkich boków za pomocą poziomego przemieszczenia nowej deski 1' wzdłuż długiego boku poprzednio zainstalowanej deski 1. Deski 1, 1' mogą być zdejmowane w kolejności odwrotnej do układania bez powodowania jakiegokolwiek uszkodzenia połączenia, i być ponownie położone. Te zasady układania mają także zastosowanie w obecnym wynalazku.

Dla optymalnego działania, po połączeniu razem, deski powinny móc przyjmować położenie wzdłuż ich długich boków, w którym może występować mały luz pomiędzy czynną powierzchnią blokującą 10 elementu blokującego i czynną powierzchnią blokującą 10' rowka blokującego 14. Dokładniejszy opis tego luzu jest podany w WO 94/26999.

Oprócz tego co jest znane z powyżej wymienionych opisów patentowych, licencjobiorca Valinge Aluminium AB, Norske Skog Flooring AS, Norwegia (NSF), wprowadził laminowaną podłogę z mechanicznym łączeniem według WO 94/26999 w styczniu 1996 w związku z targami Domotex w Hanowerze, Niemcy. Ta laminowana podłoga, która jest wprowadzona do obrotu pod znakiem towarowym Alloc®, ma grubość 7,2 mm i ma 0,6 mm aluminiową listwę θ, która jest mechanicznie przymocowana po stronie występu. Czynna powierzchnia blokująca 10 elementu blokującego 8 ma nachylenie (w dalszym ciągu zwane kątem blokowania) około 80° w stosunku do płaszczyzny deski. Połączenie pionowe jest skonstruowane jako zmodyfikowane połączenie na pióro i wpust, gdzie termin zmodyfikowane oznacza możliwość połączenia ze sobą pióra i wpustu na pióro za pomocą pochylania.

WO 97/47834 (właścicielem jest Unilin Beeher B.V., Holandia) opisuje system z listwą blokującą, który ma listwę z płyty pilśniowej i jest zasadniczo oparty na podanych powyżej znanych zasadach. W odpowiednim produkcie, Uniclic®, który ten właściciel wprowadził do obrotu pod koniec 1997 roku, poszukiwano osiągnięcia nachylenia desek. To powoduje duże tarcie i utrudnienia pochylanie desek razem i ich przesuwanie. Dokument pokazuje szereg przykładów wykonania systemu blokowania. Wyrób Uniclic jest pokazany w przekroju na Pos. IVb.

Inne znane systemy blokowania w celu połączenia mechanicznego desek są opisane na przykład w GB-A-2,256,023 pokazującym jednostronne mechaniczne łączenie dla uzyskania rozprężanego połączenia w drewnianej płycie dla zastosowania zewnętrznego, i w US-A-4,426,820 (pokazano na Pos. IVd), który dotyczy systemu blokowania mechanicznego podłóg sportowych z tworzywa sztucznego, gdzie podłoga jest celowo zaprojektowana w taki sposób, że ani przesunięcie desek podłogowych wzdłuż siebie, ani blokowanie krótkich boków desek podłogowych przez zatrzaśnięcie nie jest dopuszczalne.

Na jesieni 1998, NSF wprowadził 7,2-mm podłogę laminowaną z systemem z listwą blokującą, która zawiera listwę z płyty pilśniowej i jest wytwarzana według WO 94/26999 i WO 99/66151. Ta podłoga laminowana jest wprowadzona do obrotu pod znakiem towarowym Fiboloc i ma przekrój pokazany na Pos. IVa.

W styczniu 1999, Kronotex GmbH, Niemcy, wprowadził laminowaną podłogę o grubości 7,8 mm z listwą blokującą pod znakiem towarowym Isilock® . Przekrój części krawędzi połączeniowej tego systemu jest pokazany na Pos. IVc. Także w tej podłodze, listwa jest wykonana z płyty pilśniowej i warstwy kompensującej.

PL 201 905 B1

W 1999, system łączenia mechanicznego uzyskał mocną pozycję na rynku ś wiatowym, i okoł o dwudziestu producentów pokazało w styczniu 2000, różne typy systemów, które zasadniczo są odmianami Fiboloc®, Uniclic® i Isilock®.

W szwedzkim opisie SE 502 994 ujawniono system połączeniowy do łączenia desek podłogowych, w którym oddzielna listwa podtrzymująca mechanizm blokujący jest przymocowana na spodniej stronie desek podłogowych.

Chociaż podłogi według WO 94/26999 i WO 99/66151 i podłoga sprzedawana pod znakiem towarowym Fiboloc® mają zasadnicze zalety w porównaniu z tradycyjnymi, klejonymi, podłogami, dalsze usprawnienia są pożądane głównie w cienkich strukturach podłogowych.

System połączenia składa się z trzech części. Górna część P1, która przejmuje obciążenie na powierzchni podłogi na połączeniu. Pośrednia część P2, która jest konieczna dla utworzenia pionowego połączenia w kierunku D1 w postaci pióra i wpustu na pióro. Dolna część P3, która jest konieczna dla utworzenia poziomego blokowania w kierunku D2 z listwą i elementem blokującym.

W cienkich deskach podłogowych, jest trudno zrealizować, przy użyciu znanych technik, system połączenia, który jednocześnie ma wystarczająco wysoką i stabilną górną część, grube, mocne i sztywne pióro i wystarczająco grubą listwę z wysokim elementem blokującym. System połączenia według Pos. IVd, to jest według US 4,426,820, również nie rozwiązuje tego problemu, ponieważ wpust na pióro z górną i dolną powierzchnią stykową, które są równoległe do górnej strony deski podłogowej lub płaszczyzny podłogi, nie mogą być wytwarzane przy wykorzystaniu narzędzi frezujących, które są normalnie stosowane do wytwarzania desek podłogowych. Geometria pozostałych połączeń w projekcie według Pos. IVd nie może być wytwarzana przez obróbkę drewnianej deski, ponieważ wszystkie powierzchnie ściśle do siebie przylegają, co nie pozostawia przestrzeni na tolerancje produkcyjne. Ponadto, listwa i elementy blokujące są zwymiarowane w taki sposób, że wymagają znacznych modyfikacji krawędzi połączeniowej, która ma być uformowana z rowkiem blokującym.

Obecnie nie są znane produkty lub sposoby, które dają zadowalające rozwiązanie problemów, związanych z cienkimi deskami podłogowymi z mechanicznym systemem połączenia. Konieczne było wybranie kompromisów, które (i) albo dają w rezultacie cienkie pióro i wystarczającą grubość materiału na krawędzi połączeniowej powyżej odpowiedniego wpustu na pióro pomimo płasko-równoległych powierzchni stykowych lub (ii) użycie górnej i dolnej powierzchni stykowych ustawionych pod kątem do siebie i skierowanych w dół występów i odpowiednich wycięć odpowiednio w piórze i wpuście na pióro przyległych desek podłogowych lub (iii) dają w rezultacie cienką i mechanicznie słabą listwę blokującą z elementem blokującym o małej wysokości.

Dlatego celem obecnego wynalazku jest usunięcie tej i innych wad rozwiązań ze stanu techniki. Innym celem wynalazku jest wykonanie systemu blokowania, deski podłogowej, i sposobu wytwarzania deski podłogowej mającej taki system blokowania, w którym jest jednocześnie możliwe uzyskanie (i) stabilnego połączenia z piórem i wpustem na pióro, (ii) stabilnej części materiału powyżej wpustu na pióro, (iii) listwy i elementu blokującego, które mają dużą wytrzymałość i dobrą funkcjonalność.

Dla jednoczesnego spełnienia tych wymagań, jest konieczne wzięcie pod uwagę warunków, które występują w procesie wytwarzania desek podłogowych z mechanicznym systemem blokowania. Problemy głównie narastają, gdy są realizowane cienkie deski podłogowe typu laminatowego, ale te problemy występują we wszystkich typach cienkich desek podłogowych. Trzy sprzeczne wymagania będą poniżej oddzielnie omówione.

(i) Połączenie na pióro i wpust

Jeżeli podłoga jest cienka, nie ma wystarczająco dużo materiału dla wykonania wpustu na pióro i pióra o wystarczającej grubości dla uzyskania pożądanych właściwości. Cienkie pióro będzie podatne na uszkodzenie przy układaniu, a wytrzymałość podłogi w kierunku pionowym będzie niewystarczająca. Jeżeli próbuje się poprawić właściwości przez wykonanie powierzchni stykowych pomiędzy piórem i wpustem na pióro ukośnych zamiast równoległych do górnej strony deski podłogowej, narzędzia do obróbki muszą podczas pracy być trzymane niezwykle dokładnie zarówno w położeniu pionowym, jak i poziomym w stosunku do deski podłogowej, która jest wytwarzana. To oznacza, że wytwarzanie będzie znacząco trudniejsze i że będzie trudno uzyskać optymalne i dokładne dopasowanie pomiędzy piórem i wpustem na pióro. Tolerancje wytwarzania muszą być takie, że uzyskuje się dopasowanie rzędu kilku setnych milimetra, ponieważ w przeciwnym przypadku będzie trudno lub niemożliwe przesunięcie deski podłogowej równolegle do krawędzi łączeniowej przy układaniu desek podłogowych.

PL 201 905 B1 (ii) Część materiału powyżej wpustu na pióro

W mechanicznym systemie blokowania, klej nie jest uż ywany dla utrzymania połączenia pióra i wpustu na pióro w poł o ż onej podł odze. Przy mał ej wilgotnoś ci wzglę dnej warstwa powierzchniowa desek podłogowych kurczy się, a część materiału, która jest umieszczona powyżej wpustu na pióro i w konsekwencji nie mają ca ż adnej warstwy kompensują cej pod spodem, moż e w rezultacie zagiąć się w górę, jeżeli ta część materiału jest cienka. Wygięcie w górę tej części materiału może spowodować pionowe przesunięcie pomiędzy warstwami powierzchniowymi przyległych desek podłogowych w obszarze połączenia i spowodować zwiększone ryzyko zużycia i uszkodzenia krawędzi połączeniowej. Dla zmniejszenia ryzyka wygięcia w górę, jest zatem konieczne staranie o uzyskanie części materiału powyżej wpustu na pióro tak grubej jak tylko możliwe. W znanych rozwiązaniach geometrycznych systemów blokowania do mechanicznego połączenia desek podłogowych, jest więc konieczne zmniejszanie grubości pióra i wpustu na pióro w kierunku pionowym deski podłogowej, jeżeli jednocześnie sprawne wytwarzanie z dużymi i dokładnymi tolerancjami ma być wykonane. Zmniejszenie grubości pióra i wpustu na pióro, jednakże, powoduje, między innymi, takie wady, że wytrzymałość połączenia prostopadle do płaszczyzny położonej podłogi jest zmniejszona oraz zwiększa się ryzyko uszkodzenia podczas układania, (iii) Listwa i element blokujący

Listwa i element blokujący są wykonane w dolnej części deski podłogowej. Jeżeli całkowita grubość cienkiej deski podłogowej ma być utrzymana i jednocześnie jest pożądana, gruba część materiałowa powyżej rowka blokującego, a element blokujący i listwa mają być wykonane tylko w tej części deski podłogowej, która znajduje się poniżej wpustu na pióro, możliwości zapewnienia listwy mającej element blokujący o wystarczająco wysokiej powierzchni blokującej i górnej części prowadzącej będzie ograniczona w niepożądany sposób. Listwa najbliższa do płaszczyzny połączenia i dolnej części wpustu na pióro może być zbyt gruba i sztywna co sprawi, że blokowanie przez zatrzaśnięcie przez odgięcie listwy do tyłu będzie trudne. Jeżeli jednocześnie grubość materiału listwy jest zmniejszona, a duż a część dolnej powierzchni stykowej jest pozostawiona w rowku, to powoduje, z drugiej strony, ryzyko że deska podłogowa będzie uszkodzona podczas układania lub następnego zdejmowania.

Problem, który także powinien być wzięty pod uwagę w produkcji desek podłogowych, w których elementy składowe systemu blokowania - pióro/wpust na pióro i listwa z elementem blokującym sprzęgającym się w rowku blokującym - mają być wykonane przez obróbkę części krawędzi materiału wyjściowego w kształcie deski, jest to, że musi być możliwe prowadzenie narzędzi w łatwy sposób i ustawianie ich prawidł owo i niezwykle dokł adnie w stosunku do materiał u wyjś ciowego w kształcie deski. Prowadzenie narzędzia skrawającego w więcej niż jednym kierunku oznacza ograniczenia w produkcji i tak ż e powoduje wielkie ryzyko zmniejszenia tolerancji produkcyjnych, a zatem gorsze funkcjonowanie wykończonych desek podłogowych.

Reasumując, istnieje wielka potrzeba wykonania systemu blokowania, który spełnia wyżej wymienione wymagania oraz uwzględnia problemy i postulaty w większym zakresie niż znany stan techniki. Wynalazek ma na celu zaspokojenie tej potrzeby.

Wynalazek jest oparty na pierwszym założeniu, że zidentyfikowane problemy muszą zasadniczo być rozwiązane za pomocą systemu blokowania, gdzie dolna powierzchnia stykowa wpustu na pióro jest przesunięta w dół i za górną część elementu blokującego.

Wynalazek jest także oparty na drugim założeniu, które odnosi się do techniki wytwarzania, a mianowicie, ż e wpust na pióro musi być zaprojektowany w taki sposób, że może on być wytwarzany racjonalnie i z niezwykle wysoką dokładnością przy użyciu dużych narzędzi frezujących, które są normalnie stosowane przy wytwarzaniu podłogi i które podczas ich przesunięcia w stosunku do krawędzi połączeniowej deski podłogowej, która ma być wykonana, wymagają prowadzenia tylko w jednym kierunku, dla uzyskania równoległych powierzchni stykowych, podczas gdy narzędzie jest przesuwane wzdłuż krawędzi połączeniowej materiału deski podłogowej (lub alternatywnie krawędź połączeniowa jest przesuwana względem tego narzędzia). W znanych rozwiązaniach krawędzi połączeniowej, taka obróbka wymaga w większości przypadków prowadzenia w dwóch kierunkach, podczas gdy jednocześnie zachodzi wzajemne przesunięcie narzędzia i materiału deski podłogowej.

System podłogowy zawierający wiele łączonych mechanicznie desek podłogowych, z których każda ma korpus i korzystnie warstwę powierzchniową na górnej stronie korpusu oraz warstwę kompensującą na spodniej stronie korpusu, gdzie deski podłogowe zawierają dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej odpowiednio pierwszej i drugiej deski podłogowej w pionowej płaszczyźnie połączenia, z jednej strony rowek blokujący, który jest wykonany w spodniej stronie

PL 201 905 B1 drugiej deski i biegnie równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny połączenia na drugiej krawędzi połączeniowej, a z drugiej strony, listwę uformowaną w jednej części z korpusem pierwszej deski, która to listwa na pierwszej krawędzi połączeniowej wystaje od pionowej płaszczyzny połączenia i niesie element blokujący, który wystaje w kierunku płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i który ma powierzchnię blokującą, dla współpracy z rowkiem blokującym, oraz dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej, z jednej strony pióro, które co najmniej częściowo wystaje i biegnie od płaszczyzny połączenia, a z drugiej strony, wpust na pióro przystosowany do współpracy z piórem, przy czym pierwsza i druga deska podłogowa na ich krawędziach połączeniowych dla połączenia pionowego mają współpracującą górną i współpracującą dolną powierzchnię stykową, z których co najmniej górna zawiera części powierzchni we wpuście na pióro i na piórze, przy czym górna i dolna powierzchnia stykowa są zasadniczo pł asko-równoległ e i biegną zasadniczo równolegle do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, oraz górna krawędź elementu blokującego, która to górna krawędź jest najbliższa do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, jest umieszczona w płaszczyźnie poziomej, która znajduje się pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową, ale bliżej dolnej niż górnej powierzchni stykowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że dolna powierzchnia stykowa zawiera części powierzchni we wpuście na pióro i na piórze.

Korzystnie części deski podłogowej pomiędzy dolną powierzchnią stykową i rowkiem blokującym mają grubość, która jest równa lub mniejsza niż odległość pomiędzy dolną powierzchnią stykową i górną stroną deski podł ogowej.

Korzystnie część listwy pomiędzy dolną powierzchnią stykową i elementem blokującym ma grubość, która jest równa lub mniejsza niż odległość pomiędzy dolną powierzchnią stykową i spodnią stroną deski podłogowej.

Korzystnie pióro i wpust na pióro są położone niecentralnie w kierunku grubości desek podłogowych i umieszczone bliżej spodniej strony niż górnej strony desek podłogowych.

Korzystnie element blokujący ma czynną powierzchnię blokującą dla współpracy z odpowiednią czynną powierzchnią blokującą rowka blokującego, przy czym czynne powierzchnie blokujące są nachylone pod kątem, który jest mniejszy niż 90°, a korzystnie wynosi 55-85°, mierząc w stosunku do płaszczyzny zawierającej spodnią stronę deski podłogowej.

Korzystnie spełniona jest zależność

T - (P1+ 0,3 * P2) > P3, gdzie

T = grubość deski pod ł ogowej,

P1 = odległość pomiędzy górną stroną deski podłogowej i górną powierzchnią stykową, mierzona w kierunku grubości deski podłogowej,

P2 = odległość pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową, mierzona w kierunku grubości deski podłogowej, i

P3 = odległość pomiędzy górną krawędzią elementu blokującego najbliższą górnej strony deski podłogowej i spodnią stroną deski podłogowej.

Korzystnie spełniona jest zależność P2 > P3.

Korzystnie spełniona jest zależność P3 > 0,3 * T.

Korzystnie spełniona jest zależność P1 > 0,3 * T.

Korzystnie spełniona jest zależność P2 > 0,3 * T.

Korzystnie wewnętrzne powierzchnie graniczne wpustu na pióro w pierwszej desce podłogowej znajdują się dalej od pionowej płaszczyzny połączenia niż odpowiednie powierzchnie pióra drugiej deski podłogowej, gdy pierwsza i druga deski podłogowe są mechanicznie połączone.

Korzystnie widziany prostopadle do płaszczyzny połączenia, rowek blokujący biegnie dalej od pionowej płaszczyzny połączenia niż odpowiednie części elementu blokującego, gdy pierwsza i druga deski podłogowe są mechanicznie połączone.

Korzystnie występuje szczelina pomiędzy górną stroną elementu blokującego i spodem rowka blokującego.

Korzystnie występuje szczelina pomiędzy bokiem elementu blokującego najbardziej odległym od płaszczyzny połączenia i krawędzią rowka blokującego najbardziej odległą od płaszczyzny połączenia.

Korzystnie element blokujący ma czynną powierzchnię blokującą dla współpracy z odpowiednią czynną powierzchnią blokującą rowka blokującego, oraz, że te czynne powierzchnie blokujące są nachylone pod takim kątem w stosunku do płaszczyzny zawierającej spodnią stronę deski podłogo8

PL 201 905 B1 wej, że powierzchnie blokujące biegną zasadniczo stycznie do łuku koła, które ma środek tam gdzie płaszczyzna połączenia przecina górną stronę deski podłogowej, patrząc w przekroju prostopadłym do płaszczyzny łączenia i prostopadłym do desek podłogowych.

Korzystnie pierwsza i druga deska podłogowa są identycznie skonstruowane.

Podłoga składająca się z mechanicznie połączonych desek podłogowych systemu podłogowego zawierającego wiele desek podłogowych, z których każda ma korpus i korzystnie warstwę powierzchniową na górnej stronie korpusu oraz warstwę kompensującą na spodniej stronie korpusu, gdzie deski podłogowe zawierają dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej odpowiednio pierwszej i drugiej deski podłogowej w pionowej płaszczyźnie połączenia, z jednej strony rowek blokujący, który jest wykonany w spodniej stronie drugiej deski i biegnie równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny połączenia na drugiej krawędzi połączeniowej, a z drugiej strony, listwę uformowaną w jednej części z korpusem pierwszej deski, która to listwa na pierwszej krawędzi połączeniowej wystaje od pionowej płaszczyzny połączenia i niesie element blokujący, który wystaje w kierunku płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i który ma powierzchnię blokującą, dla współpracy z rowkiem blokującym, oraz dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej, z jednej strony pióro, które co najmniej częściowo wystaje i biegnie od płaszczyzny połączenia, a z drugiej strony, wpust na pióro przystosowany do współpracy z piórem, przy czym pierwsza i druga deska podłogowa na ich krawędziach połączeniowych dla połączenia pionowego mają współpracującą górną i współpracującą dolną powierzchnię stykową, z których co najmniej górna zawiera części powierzchni we wpuście na pióro i na piórze, przy czym górna i dolna powierzchnia stykowa są zasadniczo płasko równoległe i biegną zasadniczo równolegle do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, oraz górna krawędź elementu blokującego, która to górna krawędź jest najbliższa do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, jest umieszczona w płaszczyźnie poziomej, która znajduje się pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową, ale bliżej dolnej niż górnej powierzchni stykowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że dolna powierzchnia stykowa zawiera części powierzchni we wpuście na pióro i na piórze.

Sposób wytwarzania desek podłogowych z systemem blokującym do mechanicznego łączenia dwóch przyległych desek podłogowych, z których każda ma korpus i korzystnie warstwę powierzchniową na górnej stronie korpusu i warstwę kompensującą na spodniej stronie korpusu, w którym to sposobie przez obróbkę skrawaniem deski podłogowe formuje się z systemem blokującym, który dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej pierwszej i drugiej deski podłogowej w pionowej płaszczyźnie połączenia, zawiera z jednej strony rowek blokujący, uformowany w spodniej stronie drugiej deski i biegnący równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny połączenia na drugiej krawędzi połączeniowej, a z drugiej strony, listwę uformowaną w jednej części z korpusem pierwszej deski i na pierwszej krawę dzi połączeniowej, wystającą od pionowej płaszczyzny połączenia i niosącą element blokujący, który wystaje w stronę płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i ma powierzchnię blokującą, dla współpracy z rowkiem blokującym, oraz dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej, pierwszej i drugiej deski podłogowej, system blokujący zawiera z jednej strony pióro, które wystaje z drugiej krawędzi połączeniowej i którego górna część biegnie od pionowej płaszczyzny połączenia, a z drugiej strony, wpust na pióro przystosowany do współpracy z tym piórem, przy czym pierwsza i druga deska podłogowa mają współpracujące górną i dolną powierzchnię stykową, które są zasadniczo płaskorównoległe i biegną zasadniczo równolegle do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, z których co najmniej górna powierzchnia stykowa zawiera części powierzchni we wpuście na pióro i na piórze, w którym to sposobie obróbka skrawaniem jest wykonywana przy użyciu narzędzi skrawających frezujących lub szlifujących, które doprowadza się do styku skrawającego z częściami pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej deski podłogowej, dla wykonania rowka blokującego, listwy, elementu blokującego, pióra, wpustu na pióro oraz górnej i dolnej powierzchni stykowych, według wynalazku charakteryzuje się tym, że części wpustu na pióro i co najmniej części dolnej powierzchni stykowej formuje się za pomocą jednego narzędzia skrawającego, którego powierzchnie skrawające są doprowadzane do styku skrawającego z pierwszą krawędzią połączeniową i są skierowane ukośnie do wewnątrz i poza płaszczyznę połączenia tak, że dolna powierzchnia stykowa zawiera część powierzchni we wpuście na pióro i na piórze, oraz górną powierzchnię stykową i części wpustu na pióro formuje się za pomocą drugiego narzędzia skrawającego, którego powierzchnie skrawające doprowadza się do sprzężenia skrawającego z pierwszą krawędzią połączeniową w płaszczyźPL 201 905 B1 nie, która jest zasadniczo równoległa do płaszczyzny zawierającej górną stronę deski podłogowej, tak, że górna krawędź elementu blokującego, która to górna krawędź znajduje się najbliżej płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, jest umieszczona w płaszczyźnie poziomej, która jest umieszczona pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową, ale bliżej dolnej niż górnej powierzchni stykowej.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że części deski podłogowej pomiędzy dolną powierzchnią stykową i rowkiem blokującym uzyskują grubość, która jest równa lub mniejsza niż odległość pomiędzy dolną powierzchnią stykową i górną stroną deski podłogowej.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że pióro i wpust na pióro są umieszczone niecentralnie w kierunku grubości deski podłogowej i bliżej strony spodniej niż górnej strony deski podłogowej.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność

T - (P1+ 0,3 * P2) > P3, gdzie

T = grubość deski podłogowej,

P1 = odległość pomiędzy górną stroną deski podłogowej i górną powierzchnią stykową, mierzona w kierunku grubości deski podłogowej,

P2 = odległość pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową, mierzona w kierunku grubości deski podłogowej, i

P3 = odległość pomiędzy górną krawędzią elementu blokującego najbliższą górnej strony deski podłogowej i spodnią stroną deski podłogowej.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność P2 > P3.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność P3 > 0,3 * T.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność P1 > 0.3 * T.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność P2 > 0,3 * T.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że wewnętrzne powierzchnie graniczne wpustu na pióro w pierwszej desce podłogowej są umieszczone dalej od pionowej płaszczyzny połączenia niż odpowiednie zewnętrzne powierzchnie graniczne pióra drugiej deski podłogowej, gdy pierwsza i druga deska podłogowa są mechanicznie połączone.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że rowek blokujący, widziany prostopadle do płaszczyzny połączenia, biegnie dalej od pionowej płaszczyzny połączenia niż odpowiednie części elementu blokującego, gdy pierwsza i druga deska podłogowa są mechanicznie połączone.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że dno rowka blokującego znajduje się bliżej górnej strony deski podłogowej niż górna strona elementu blokującego.

Korzystnie obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że element blokujący uzyskuje czynną powierzchnię blokującą dla współpracy z odpowiednią czynną powierzchnią blokującą rowka blokującego, oraz te czynne powierzchnie blokujące będą pochylone pod takim kątem w stosunku do płaszczyzny zawierającej spodnią stronę deski podłogowej, że powierzchnie blokujące biegną zasadniczo stycznie do łuku koła, które ma środek tam gdzie pionowa płaszczyzna połączenia przecina górną stronę deski podłogowej, widzianej w przekroju pionowym prostopadłym do płaszczyzny połączenia.

Według wynalazku, zapewniono nowy sposób wytwarzania listwy i wpustu na pióro. Według konwencjonalnych sposobów, wpust na pióro jest zawsze wykonywany za pomocą pojedynczego narzędzia. Wpust na pióro według wynalazku jest wykonywany za pomocą dwóch narzędzi w dwóch etapach, gdzie dolna część wpustu na pióro i jego dolna powierzchnia stykowa są wykonywane za pomocą jednego narzędzia, a górna część wpustu na pióro i jego górna powierzchnia stykowa są wykonywane za pomocą innego narzędzia. Sposób według wynalazek zawiera etapy 1) wykonywania części wpustu na pióro i co najmniej części dolnej powierzchni stykowej za pomocą pochylonego narzędzia frezującego pracującego pod kątem < 90° do płaszczyzny poziomej deski podłogowej i listwy, oraz 2) wykonywania części wpustu na pióro i górnej powierzchni stykowej za pomocą odrębnego pracującego poziomo narzędzia.

Na załączonym rysunku Pos. Ia-c przedstawiają trzy etapy sposobu pochylania w dół dla połączenia mechanicznego długich boków desek podłogowych według WO 94/26999, Pos. Ila-c przedstawiają trzy etapy sposobu zatrzaśnięcia dla połączenia mechanicznego krótkich boków desek podło10

PL 201 905 B1 gowych według WO 94/26999, Pos. Illa-b przedstawiają odpowiednio widok z góry i widok z dołu deski podłogowej według WO 94/26999, Pos. IV przedstawia trzy systemy z listwą blokującą dostępne na rynku ze zintegrowaną listwą z płyty pilśniowej i warstwą kompensującą, oraz system z listwą blokującą według US 4,426,820, Pos. V przedstawia listwę blokującą do połączenia długich boków desek podłogowych, gdzie różne części systemu połączenia są wykonane na trzech poziomach P1, P2 i P3 jak pokazano i opisano w WO 99/66151.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia części dwóch połączonych desek podłogowych systemu podłogowego według obecnego wynalazku, Fig. 2 i 3 przedstawiają przykład sposobu wytwarzania według wynalazku, dla wytwarzania desek podłogowych z systemem blokowania według wynalazku, a Fig. 4a-d przedstawiają odmiany desek podłogowych i systemu podłogowego według obecnego wynalazku.

Przed opisem korzystnych przykładów wykonania, będzie najpierw podane szczegółowe wyjaśnienie najważniejszych części systemu z listwą blokującą w odniesieniu do Pos. V.

Przekroje pokazane na Pos. V są hipotetycznymi, nie publikowanymi przekrojami, ale są one bardzo podobne do systemu blokowania znanej deski podłogowej Fiboloc^® i do systemu blokowania według WO 99/66151. Tak więc, Pos. V nie przedstawia wynalazku. Części odpowiadające częściom pokazanym na poprzednich figurach są w większości przypadków oznaczone tymi samymi numerami oznaczeń odsyłających. Konstrukcja, funkcja i skład materiałowy podstawowych elementów składowych deski na Pos. V są zasadniczo takie same jak w przykładach wykonania obecnego wynalazku, a w konsekwencji, tam gdzie ma to zastosowanie, poniż szy opis Pos. V takż e stosuje się do opisanych w dalszym ciągu przykładów wykonania wynalazku.

W pokazanym przykładzie wykonania, deski 1, 1 na Pos. V są prostokątne z przeciwległymi długimi bokami 4a, 4b i przeciwnymi krótkimi bokami 5a, 5b. Pos. V pokazuje pionowy przekrój części długiego boku 4a deski 1, jak również części długiego boku 4b sąsiedniej deski Γ. Korpusy deski 1 mogą być złożone z korpusu 30 z płyty pilśniowej, który niesie warstwę powierzchniową 32 na swojej stronie przedniej i kompensującą warstwę 34 na swojej tylnej stronie (stronie spodniej). Listwa 6 jest wykonana z korpusu i kompensującej warstwy deski podłogowej i niesie element blokujący 8. Dlatego listwa 6 i element blokujący 8 w pewnym sensie stanowią przedłużenie dolnej części wpustu 36 na pióro deski podłogowej 1. Element blokujący 8 wykonany na listwie 6 ma czynną powierzchnię blokującą 10, która współpracuje z czynną powierzchnią blokującą 10' w rowku blokującym 14 przeciwległej krawędzi połączeniowej 4b przyległej deski 1'. Przez sprzężenie pomiędzy czynnymi powierzchniami blokującymi 10, 10' uzyskuje się poziome blokowanie desek 1, 1' poprzecznie do krawędzi połączeniowej (kierunek D2). Czynna powierzchnia blokująca 10 elementu blokującego 8 i czynna powierzchnia blokująca 10' rowka blokującego tworzą kąt blokowania A z płaszczyzną równoległą do górnej strony desek podłogowych. Ten kąt blokowania jest < 90°, korzystnie 55-85°. Górna część elementu blokującego 8 ma część prowadzącą 9, która, gdy jest pochylona do wewnątrz, prowadzi deskę podłogową do prawidłowego położenia. Element blokujący 8 i listwa 6 mają względną wysokość P3.

Dla utworzenia pionowego blokowania w kierunku D1, krawędź połączeniowa 4a ma otwarty poprzecznie wpust 36 na pióro, a przeciwległa krawędź połączeniowa 4b ma wystające poprzecznie pióro 38, które w położeniu połączonym jest umieszczone we wpuście 36 na pióro. Górna powierzchnia stykowa 43 i dolna powierzchnia stykowa 45 systemu blokowania są również płaskie i równoległe do płaszczyzny deski podłogowej.

W położeniu połączonym według Pos. V, dwie położone obok siebie górne części 41 i 42 krawędzi połączeniowych desek 1, 1 określają pionową płaszczyznę połączenia F. Wpust na pióro ma względną wysokość P2, a część materiału powyżej górnej powierzchni stykowej 43 wpustu na pióro ma względną wysokość P1 do górnej strony 32 deski podłogowej. Część materiału deski podłogowej poniżej wpustu na pióro występu ma względną wysokość P3. Także wysokość elementu blokującego 8 odpowiada w przybliżeniu wysokości P3. Grubość deski podłogowej wynosi zatem T = P1 + P2 + P3.

Fig. 1 przedstawia przykład wykonania wynalazku, który różni się od przykładu wykonania pokazanego na Pos. V tym, że pióro 38 i wpust 36 na pióro są przesunięte w dół deski podłogowej, tak, że są one położone niecentralnie. Ponadto, grubość pióra 38 (a więc i wpustu 35 na pióro) została zwiększona, podczas gdy jednocześnie względna wysokość elementu blokującego 8 pozostała w przybliżeniu równa P3. Zarówno pióro 38, jak i część materiału powyżej wpustu 36 na pióro są dlatego znacznie sztywniejsze i mocniejsze podczas gdy jednocześnie grubości podłogi T, zewnętrznej części listwy 6 i elementu blokującego 8 są niezmienione. W wynalazku, dolna powierzchnia stykowa 45 została przesunięta na zewnątrz tak, że znajduje się zasadniczo na zewnątrz wpustu 36 na pióro

PL 201 905 B1 i na zewnątrz płaszczyzny połączenia F na górnej stronie listwy 6. Przez pochylenie dolnej strony 44 zewnętrznej części pióra, pióro 38 będzie w ten sposób sprzęgało się z dolną powierzchnią stykową na, lub tuż obok, płaszczyzny połączenia F. Ponadto, wpust 36 na pióro biegnie dalej w desce podłogowej 1 niż wolny koniec pióra 38 w stanie zmontowania, tak, że istnieje szczelina 46 pomiędzy piórem i wypustem na pióro. Ta szczelina 46 ułatwia wprowadzenie pióra 38 we wpust 36 na pióro, gdy jest ono pochylone do wewnątrz podobnie jak pokazano na Pos. Ia. Ponadto, górna krawędź otworu wpustu 36 na pióro w płaszczyźnie połączenia F jest ukośna w 47 co także ułatwia wprowadzenie pióra we wpust na pióro.

Jak wspomniano, wysokość elementu blokującego 8 pozostała zasadniczo niezmieniona w porównaniu ze stanem techniki według WO 99/661151 i Fiboloc^®. To powoduje zachowanie efektu blokującego. Kąt blokowania A dwóch współpracujących czynnych powierzchni blokujących 10, 10' jest < 90° i korzystnie w zakresie 55-85°. Najkorzystniej, powierzchnie blokujące 10, 10' biegną w przybliżeniu stycznie do łuku koła, które ma środek tam gdzie płaszczyzna połączenia F przechodzi przez górną stronę deski podłogowej. Jeżeli część prowadząca 9 elementu blokującego 8 bezpośrednio powyżej powierzchni blokującej 10 została nieco zaokrąglona, wprowadzenie elementu blokującego 8 do rowka blokującego 14 jest ułatwione przy pochylaniu w dół deski podłogowej 1' podobnie jak pokazano na Pos. Ib. Ponieważ zablokowanie ze sobą dwóch przyległych desek podłogowych 1, 1' w kierunku D2 jest uzyskane przez sprzężenie pomiędzy czynnymi powierzchniami blokującymi 10, 10', rowek blokujący 14 może być nieco szerszy niż element blokujący 8, patrząc poprzecznie do połączenia, tak, że może występować szczelina pomiędzy zewnętrznym końcem elementu blokującego 8 i odpowiednią powierzchnią rowka blokującego 14. W wyniku tego, montaż desek podłogowych jest ułatwiony bez zmniejszenia efektu blokowania. Ponadto, jest korzystne, aby była szczelina pomiędzy górną stroną elementu blokującego 8 i spodem rowka blokującego 14. Dlatego głębokość rowka 14 powinna być co najmniej równa wysokości elementu blokującego 8, ale korzystnie głębokość rowka 14 powinna być nieco większa od wysokości elementu blokującego 8.

Według szczególnie korzystnego przykładu wykonania wynalazku, pióro 38 i wpust 36 na pióro mają być położone niecentralnie w kierunku grubości desek podłogowych i umieszczone bliżej strony dolnej niż strony górnej desek podłogowych.

Najkorzystniej według wynalazku jest, aby system blokowania i deski podłogowe spełniały zależność

T - (P1+ 0.3 * P2) > P3, gdzie

T = grubość deski podłogowej,

P1 = odległość pomiędzy górną stroną 2 deski podłogowej i górną powierzchnią stykową 43, mierzona w kierunku grubości deski podłogowej,

P2 = odległość pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową 43, 45, mierzona w kierunku grubości deski podłogowej, i

P3 = odległość pomiędzy górną krawędzią 49 elementu blokującego 8 najbliższą górnej strony deski podłogowej i dolną stroną 3 deski podłogowej.

Jest korzystne z punktu widzenia wytrzymałości i funkcjonalności, jeżeli system blokowania także spełnia zależność P2 > P3.

Ponadto, jest zwłaszcza korzystne jeżeli zależność P3 > 0,3 * T jest spełniona, ponieważ powoduje to pewniejsze połączenie przyległych desek podłogowych.

Jeżeli zależność P1 > 0,3 * T jest spełniona, najlepsza grubość materiału jest uzyskana w części materiału pomiędzy wpustem 36 na pióro i górną stroną 2 deski podłogowej. To zmniejsza ryzyko wypaczenia się tej części materiału, tak że nałożone pokrycie powierzchni nie będzie w tej samej płaszczyźnie co pokrycie powierzchni przyległej deski podłogowej.

Dla zapewnienia dużej wytrzymałości pióra 38 jest korzystne, aby wymiary pióra spełniały zależność P2 > 0,3 * T.

Przez wykonanie współpracujących części pióra 38 i wpustu 36 na pióro w taki sposób, że wewnętrzne powierzchnie graniczne wpustu 36 na pióro w pierwszej desce podłogowej 1 znajdują się dalej od pionowej płaszczyzny połączenia F niż odpowiednie powierzchnie pióra 38 drugiej deski podłogowej Γ, gdy pierwsza i druga deska podłogowa są mechanicznie połączone, wprowadzenie pióra we wpust na pióro jest ułatwione. Jednocześnie wymagania dokładnego prowadzenia narzędzia skrawającego w płaszczyźnie desek podłogowych są zmniejszone.

Ponadto jest korzystne, aby rowek blokujący 14, patrząc prostopadle do płaszczyzny połączenia F, wystawał dalej od pionowej płaszczyzny połączenia F niż odpowiednie części elementu blokują12

PL 201 905 B1 cego 8, gdy pierwsza i druga deska podłogowa 1, 1 są mechanicznie połączone. To rozwiązanie także ułatwia układanie i zdejmowanie desek podłogowych.

W podłodze, która jest układana przy użyciu desek z systemem blokowania według wynalazku, pierwsza i druga deska podłogowa są identycznie zaprojektowane. Ponadto jest korzystne, aby deski podłogowe były mechanicznie łączone z przyległymi deskami podłogowymi wzdłuż wszystkich czterech boków za pomocą systemu blokowania według obecnego wynalazku.

Fig. 2 i 3 przedstawiają technikę wytwarzania obecnego według wynalazku. Podobnie jak w stanie techniki, stosowana jest obróbka skrawaniem, w której narzędzia skrawające frezujące lub szlifujące doprowadza się do styku skrawającego z częściami pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej 4a, 4b deski podłogowej, z jednej strony dla wykonania górnych części powierzchniowych 41, 42 krawędzi połączeniowych 4a, 4b tak, że są one umieszczone dokładnie w odpowiedniej odległości od siebie, mierzonej w kierunku szerokości deski podłogowej, a z drugiej strony dla wykonania odpowiednio rowka blokującego 14, listwy 6, elementu blokującego 8, pióra 38, wpustu 36 na pióro oraz górnej i dolnej powierzchni stykowej 43 i 45.

Podobnie jak w stanie techniki, materiał deski podłogowej jest najpierw obrabiany, dla uzyskania właściwej szerokości i właściwej długości pomiędzy górnymi częściami powierzchniowymi 41, 42 krawędzi połączeniowych 4a, 4b (odpowiednio 5a, 5b).

Według wynalazku, obróbka skrawaniem jaka potem następuje, inaczej niż w stanie techniki, jest obróbką skrawaniem w dwóch etapach, przy użyciu narzędzi, które muszą być prowadzone z dużą dokładnością tylko w jednym kierunku (oprócz kierunku przemieszczania wzdłuż materiału deski podłogowej).

Wytwarzanie za pomocą narzędzi ustawionych pod kątem jest sposobem znanym, ale wytwarzanie płasko-równoległych powierzchni stykowych, pomiędzy piórem i wpustem na pióro, w połączeniu z elementem blokującym, którego górna strona jest umieszczona w płaszczyźnie powyżej dolnej powierzchni stykowej systemu blokowania, nie było dotąd znane.

W przeciwieństwie do znanej techniki, wpust 36 na pióro jest więc wykonywany w dwóch odrębnych etapach przy użyciu dwóch narzędzi V1, V2. Pierwsze narzędzie skrawające V1 jest użyte do wykonania części wpustu 36 na pióro najbliższej do dolnej strony 3 deski podłogowej i co najmniej części dolnej powierzchni stykowej 45. To narzędzie V1 ma powierzchnie skrawania, które są skierowane ukośnie do wewnątrz i za płaszczyznę połączenia F. Przykład wykonania powierzchni skrawania tego pierwszego narzędzia jest pokazany na Fig. 2. W tym przypadku, narzędzie tworzy całą dolną powierzchnię stykową 45, dolne części wpustu 36 na pióro, który ma być wykonany, i czynną część 10 powierzchni blokującej oraz powierzchnię prowadzącą 9 elementu blokującego 8. W rezultacie, łatwiej będzie utrzymać konieczne tolerancje, ponieważ to narzędzie powinno być ustawione z dużą dokładnością tylko w stosunku do głębokości cięcia (określającej położenie dolnej powierzchni stykowej 45 w kierunku grubości deski podłogowej) i w stosunku do pożądanej płaszczyzny połączenia F. W tym przykładzie wykonania, narzędzie zatem wykonuje części wpustu 36 na pióro aż do poziomu górnej strony elementu blokującego 8. Ustawienie narzędzia w kierunku pionowym w stosunku do deski podłogowej jest łatwe do utrzymania, i jeżeli położenie prostopadłe do płaszczyzny połączenia F jest dokładnie prowadzone, czynna część powierzchniowa 10 elementu blokującego będzie się znajdować dokładnie w odpowiedniej odległości od krawędzi, pomiędzy płaszczyzną połączenia F i górną stroną 3 deski podłogowej.

Pierwsze narzędzie V1 wykonuje więc część wpustu 36 na pióro, który ma być wykonany, listwę 6, dolną powierzchnię stykową 45, czynną powierzchnię blokująca 10 i część prowadzącą 9 elementu blokującego 8- Korzystnie to narzędzie jest pochylone pod kątem A w stosunku do zasadniczej płaszczyzny deski podłogowej, który odpowiada kątowi powierzchni blokującej.

Jest oczywiste, że ta obróbka w pierwszym etapie wytwarzania może być realizowana w kilku częściowych etapach, gdzie jednym z częściowych etapów jest wykonywanie tylko dolnej części wpustu na pióro i dolnej powierzchni stykowej 45 poza płaszczyzną połączenia F, za pomocą pochylonego narzędzia frezującego. Reszta listwy i element blokujący może być wykonana w następnym częściowym etapie za pomocą innego narzędzia, które także może być odpowiednio pochylone. Drugie narzędzie, jednakże, może także być proste i poruszać się prostopadle w dół w stosunku do górnej strony deski podłogowej. Dlatego narzędzie V1 może być rozdzielone na dwa lub więcej narzędzi częściowych, gdzie narzędzie częściowe najbliższe do płaszczyzny połączenia F tworzy części wpustu na pióro i całą dolną powierzchnię stykową 45, lub ich części, podczas gdy następne narzędzie lub narzędzia częściowe wykonują resztę listwy 6 i jej element blokujący 8.

PL 201 905 B1

W drugim etapie wytwarzania, reszta wpustu 36 na pióro i cała powierzchnia stykowa 43 są formowane za pomocą narzędzia skrawającego V2, którego powierzchnie skrawania (pokazane na Fig. 3) są przemieszczane do sprzężenia skrawającego z pierwszą krawędzią połączeniową 4a w płaszczyźnie, która jest zasadniczo równoległa do płaszczyzny zawierającej górną stronę 2 deski podłogowej. To narzędzie V2 jest zatem wprowadzone równolegle do górnej strony 3 deski podłogowej, i obróbka zachodzi na poziomach pomiędzy górną stroną elementu blokującego 8 i górną stroną deski podłogowej.

Korzystny sposób wytwarzania jest najbardziej odpowiedni dla obrotowych narzędzi frezujących, ale system połączenia może być wykonywany na wiele różnych sposobów przy użyciu wielu narzędzi, z których każde pracuje pod innym kątem i w różnych płaszczyznach.

Przez wykonanie wpustu na pióro w dwóch etapach i przy użyciu dwóch narzędzi, V1 i V2, staje się możliwe umieszczenie dolnej powierzchni stykowej 45 na poziomie poniżej górnej strony elementu blokującego. Ponadto, ten sposób wytwarzania umożliwia umieszczenie pióra i wpustu na pióro niecentralnie w desce podłogowej i wykonanie pióra i wpustu na pióro o większej grubości w kierunku grubości deski podłogowej niż było to dotychczas możliwe w produkcji desek podłogowych, w których listwa jest zintegrowana z, a korzystnie stanowi monolit z resztą deski podłogowej. Wynalazek może być zastosowany do desek podłogowych, gdzie główna część deski i krawędzie połączeniowe desek są wykonane z tego samego materiału, jak również do desek podłogowych, gdzie krawędzie połączeniowe są wykonane z innego materiału, ale są połączone z deską przed obróbką skrawaniem, dla wykonania różnych części systemu blokowania.

Wiele odmian wynalazku jest możliwych do wykonania.

System łączenia może być wykonany z zastosowaniem wielu różnych geometrii połączenia, gdzie pewne lub wszystkie wymienione powyżej parametry są inne, zwłaszcza gdy celem jest nadanie priorytetu pewnym cechom w stosunku do innych cech.

Właściciel rozważył i przebadał kilka odmian opartych na tym co przedstawiono powyżej.

Wysokość elementu blokującego i kąt powierzchni może się zmieniać. Nie jest także konieczne, aby powierzchnia blokująca rowka blokującego i powierzchnia blokująca elementu blokującego miały takie samo nachylenie. Grubość listwy może się zmieniać na jej szerokości prostopadłej do płaszczyzny połączenia F, a zwłaszcza listwa może być cieńsza w sąsiedztwie elementu blokującego. Także grubość deski pomiędzy płaszczyzną połączenia F i rowkiem blokującym 14 może się zmieniać. Pionowe i poziome połączenie może być wykonane z luzem pomiędzy wszystkimi powierzchniami, które nie są powierzchniami czynnymi w systemie blokowania, tak, że tarcie związane z przesunięciem równoległym do krawędzi połączeniowej jest zmniejszone, a więc montaż jest ułatwiony. Głębokość wpustu na pióro może być bardzo mała, jak również przy głębokości wpustu na pióro mniejszej niż 1 mm, można osiągnąć wystarczającą wytrzymałość przy sztywnym, grubym występie.

Fig. 4a-d pokazują kilka przykładów innych przykładów wykonania wynalazku. Te części wpustu na pióro i listwy, które znajdują się poniżej zaznaczonej płaszczyzny poziomej H, są korzystnie wykonane za pomocą pochylonego narzędzia (odpowiadającego narzędziu V1), podczas gdy te części wpustu na pióro, które znajdują się powyżej tej płaszczyzny poziomej są wykonywane za pomocą pracującego poziomo narzędzia (odpowiadającego narzędziu V2).

Fig. 4a pokazuje przykład wykonania gdzie dolna powierzchnia stykowa 45 jest zasadniczo poza płaszczyzną połączenia F, a bardzo mała część powierzchni stykowej jest wewnątrz płaszczyzny połączenia F. Pomiędzy piórem 38 i rowkiem blokującym 14 jest wycięcie 50 w dolnej stronie pióra. To wycięcie służy do zmniejszenia tarcia pomiędzy piórem i listwą 6 podczas przesuwania przyległych desek podłogowych 1, 1 wzdłuż płaszczyzny połączenia F podczas układania desek.

Fig. 4b pokazuje przykład wykonania nie będący częścią wynalazku, gdzie dolna powierzchnia stykowa 45 znajduje się całkowicie poza płaszczyzną połączenia F. Dla zmniejszenia tarcia, wycięcie 51 zostało w tym przypadku wykonane z górnej strony listwy 6, podczas gdy powierzchnia stykowa 45 występu blokującego jest płaska. Element blokujący 8 został wykonany nieco niżej, co sprawia, że system blokowania jest odpowiedni zwłaszcza do łączenia krótkich boków przez zatrzaśnięcie. Wycięcie 51 w listwie 6 także zmniejsza sztywność listwy, a więc ułatwia łączenie przez zatrzaśnięcie.

Fig. 4c pokazuje przykład wykonania z centralnie umieszczonym piórem 38 i krótką sztywną listwą 6, gdzie dolna płaszczyzna powierzchni stykowej 45 stanowi górną stronę listwy i jest w większości umieszczona na zewnątrz płaszczyzny połączenia F. Podobnie jak w innych przykładach wykonania wynalazku, dolna powierzchnia stykowa 45 znajduje się w płaszczyźnie poniżej górnej strony elementu blokującego 8, to jest poniżej zaznaczonej płaszczyzny poziomej H.

PL 201 905 B1

Fig. 4d pokazuje przykład wykonania ze stabilnym systemem blokowania. Blokowanie w kierunku pionowym (kierunek D1) jest realizowane za pomocą górnej i dolnej powierzchni stykowych odpowiednio 43 i 45, z których dolna rozciąga się tylko na małą odległość od płaszczyzny połączenia F. Części listwy poza dolną powierzchnią stykową 45 aż do elementu blokującego zostały obniżone przez wykonanie wycięcia 53 i dlatego nie stykają się one z przyległą deską podłogową 1. To oznacza zmniejszenie tarcia podczas przesuwania przyległych desek podłogowych w kierunku płaszczyzny połączenia F podczas układania desek. Przykład z Fig. 4d także pokazuje, że wymóg dotyczący umieszczenia części powierzchni wypustu 36 na pióro dalej od płaszczyzny połączenia F nie musi być rygorystyczny, oprócz tego, że powinien być luz 46 pomiędzy tymi częściami powierzchniowymi i odpowiednimi częściami powierzchniowymi pióra 38. Ta figura pokazuje także, że obróbka przy pomocy narzędzia V2 może być wykonana na większą głębokość niż byłaby przy prostej nachylonej powierzchni 54, która biegnie z tym samym nachyleniem powyżej płaszczyzny poziomej H.

Claims (29)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. System podłogowy zawierający wiele łączonych mechanicznie desek podłogowych (1), z których każda ma korpus (30) i korzystnie warstwę powierzchniową (32) na górnej stronie korpusu oraz warstwę kompensującą (34) na spodniej stronie korpusu (30), gdzie deski podłogowe (1) zawierają dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b) odpowiednio pierwszej i drugiej deski podłogowej (1, 1) w pionowej płaszczyźnie połączenia (F), z jednej strony rowek blokujący (14), który jest wykonany w spodniej stronie (3) drugiej deski (1^ i biegnie równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny połączenia (F) na drugiej krawędzi połączeniowej (4b), a z drugiej strony, listwę (6) uformowaną w jednej części z korpusem pierwszej deski (1), która to listwa na pierwszej krawędzi połączeniowej (4a) wystaje od pionowej płaszczyzny połączenia (F) i niesie element blokujący (8), który wystaje w kierunku płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i który ma powierzchnię blokującą (10), dla współpracy z rowkiem blokującym (14), oraz dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b), z jednej strony pióro (38), które co najmniej częściowo wystaje i biegnie od płaszczyzny połączenia (F), a z drugiej strony, wpust (36) na pióro przystosowany do współpracy z piórem (38), przy czym pierwsza i druga deska podłogowa (1, 1) na ich krawędziach połączeniowych (4a, 4b) dla połączenia pionowego mają współpracującą górną i współpracującą dolną powierzchnię stykową (43, 45), z których co najmniej górna zawiera części powierzchni we wpuście (36) na pióro i na piórze (38), przy czym górna i dolna powierzchnia stykowa (43, 45) są zasadniczo płasko-równoległe i biegną zasadniczo równolegle do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, oraz górna krawędź elementu blokującego (8), która to górna krawędź jest najbliższa do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, jest umieszczona w płaszczyźnie poziomej, która znajduje się pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową (43, 45), ale bliżej dolnej (45) niż górnej powierzchni stykowej (43), znamienny tym, że dolna powierzchnia stykowa (45) zawiera części powierzchni we wpuście (36) na pióro i na piórze (38).
2. 2. System według zastrz. 1, znamienny tym, że części deski podłogowej (1) pomiędzy dolną powierzchnią stykową (45) i rowkiem blokującym (14) mają grubość, która jest równa lub mniejsza niż odległość pomiędzy dolną powierzchnią stykową (45) i górną stroną (2) deski podłogowej.
3. 3. System według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że część listwy (6) pomiędzy dolną powierzchnią stykową (45) i elementem blokującym (8) ma grubość, która jest równa lub mniejsza niż odległość pomiędzy dolną powierzchnią stykową (45) i spodnią stroną deski podłogowej.
4. 4. System według zastrz. 1, znamienny tym, że pióro (38) i wpust (36) na pióro są położone niecentralnie w kierunku grubości desek podłogowych i umieszczone bliżej spodniej strony niż górnej strony desek podłogowych.
5. 5. System według zastrz. 2, znamienny tym, że element blokujący (8) ma czynną powierzchnię blokującą (10) dla współpracy z odpowiednią czynną powierzchnią blokującą (10') rowka blokującego (14), przy czym czynne powierzchnie blokujące (10, 10') są nachylone pod kątem (A), który jest mniejszy niż 90°, a korzystnie wynosi 55-85°, mierząc w stosunku do płaszczyzny zawierającej spodnią stronę deski podłogowej.
6. 6. System według zastrz. 1, znamienny tym, że spełniona jest zależność

   T - (P1+ 0,3 * P2) > P3, gdzie

   PL 201 905 B1

   T = grubość deski podłogowej,

   P1 = odległość pomiędzy górną stroną (2) deski podłogowej i górną powierzchnią stykową (43), mierzona w kierunku grubości deski podłogowej,

   P2 = odległość pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową (43, 45), mierzona w kierunku grubości deski podłogowej, i

   P3 = odległość pomiędzy górną krawędzią elementu blokującego (8) najbliższą górnej strony deski podłogowej i spodnią stroną (3) deski podłogowej.
7. 7. System według zastrz. 6, znamienny tym, że spełniona jest zależność P2 > P3.
8. 8. System według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że spełniona jest zależność P3 > 0,3 * T.
9. 9. System według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że spełniona jest zależność P1 > 0,3 * T.
10. 10. System według zastrz. 6 albo 7, znamienny tym, że spełniona jest zależność P2 > 0,3 * T.
11. 11. System według zastrz. 1 albo 4, albo 6, znamienny tym, że wewnętrzne powierzchnie graniczne wpustu (36) na pióro w pierwszej desce podłogowej (1) znajdują się dalej od pionowej płaszczyzny połączenia (F) niż odpowiednie powierzchnie pióra (38) drugiej deski podłogowej (1), gdy pierwsza i druga deski podłogowe są mechanicznie połączone.
12. 12. System według zastrz. 2 albo 5, albo 6, znamienny tym, że, widziany prostopadle do płaszczyzny połączenia (F), rowek blokujący (14) biegnie dalej od pionowej płaszczyzny połączenia (F) niż odpowiednie części elementu blokującego (8), gdy pierwsza i druga deski podłogowe są mechanicznie połączone.
13. 13. System według zastrz. 2 albo 5, albo 6, znamienny tym, że występuje szczelina pomiędzy górną stroną elementu blokującego (8) i spodem rowka blokującego (14).
14. 14. System według zastrz. 2 albo 5 albo 6, znamienny tym, że występuje szczelina pomiędzy bokiem elementu blokującego (8) najbardziej odległym od płaszczyzny połączenia (F) i krawędzią rowka blokującego (14) najbardziej odległą od płaszczyzny połączenia (F).
15. 15. System według zastrz. 2 albo 5, albo 6, znamienny tym, że element blokujący (8) ma czynną powierzchnię blokującą (10) dla współpracy z odpowiednią czynną powierzchnią blokującą (10) rowka blokującego (14), oraz, że te czynne powierzchnie blokujące są nachylone pod takim kątem (A) w stosunku do płaszczyzny zawierającej spodnią stronę deski podłogowej, że powierzchnie blokujące (10, 10') biegną zasadniczo stycznie do łuku koła, które ma środek tam gdzie płaszczyzna połączenia (F) przecina górną stronę (2) deski podłogowej, patrząc w przekroju prostopadłym do płaszczyzny łączenia i prostopadłym do desek podłogowych.
16. 16. System według zastrz. 1 albo 2, albo 4, albo 5, albo 6, znamienny tym, że pierwsza i druga deska podłogowa (1, 1) są identycznie skonstruowane.
17. 17. Podłoga składająca się z mechanicznie połączonych desek podłogowych systemu podłogowego zawierającego wiele desek podłogowych (1), z których każda ma korpus (30) i korzystnie warstwę powierzchniową (32) na górnej stronie korpusu oraz warstwę kompensującą (34) na spodniej stronie korpusu (30), gdzie deski podłogowe (1) zawierają dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b) odpowiednio pierwszej i drugiej deski podłogowej (1, 1) w pionowej płaszczyźnie połączenia (F), z jednej strony rowek blokujący (14), który jest wykonany w spodniej stronie (3) drugiej deski (1) i biegnie równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny połączenia (F) na drugiej krawędzi połączeniowej (4b), a z drugiej strony, listwę (6) uformowaną w jednej części z korpusem pierwszej deski (1), która to listwa na pierwszej krawędzi połączeniowej (4a) wystaje od pionowej płaszczyzny połączenia (F) i niesie element blokujący (8), który wystaje w kierunku płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i który ma powierzchnię blokującą (10), dla współpracy z rowkiem blokującym (14), oraz dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b), z jednej strony pióro (38), które co najmniej częściowo wystaje i biegnie od płaszczyzny połączenia (F), a z drugiej strony, wpust (36) na pióro przystosowany do współpracy z piórem (38), przy czym pierwsza i druga deska podłogowa (1, 11) na ich krawędziach połączeniowych (4a, 4b) dla połączenia pionowego mają współpracującą górną i współpracującą dolną powierzchnię stykową (43, 45), z których co najmniej górna zawiera części powierzchni we wpuście (36) na pióro i na piórze (38), przy czym górna i dolna powierzchnia stykowa (43, 45) są zasadniczo płasko równoległe i biegną zasadniczo równolegle do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, oraz górna krawędź elementu blokującego (8), która to górna krawędź jest najbliższa do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, jest umieszczona w płaszczyźnie poziomej, która znajduje się pomiędzy górną i dolną powierzchnią

    PL 201 905 B1 stykową (43, 45), ale bliżej dolnej (45) niż górnej powierzchni stykowej (43), znamienna tym, że dolna powierzchnia stykowa (45) zawiera części powierzchni we wpuście (36) na pióro i na piórze (38).
18. 18. Sposób wytwarzania desek podłogowych z systemem blokującym do mechanicznego łączenia dwóch przyległych desek podłogowych, z których każda ma korpus (30) i korzystnie warstwę powierzchniową (32) na górnej stronie korpusu i warstwę kompensującą (34) na spodniej stronie korpusu (30), w którym to sposobie przez obróbkę skrawaniem deski podłogowe formuje się z systemem blokującym, który dla połączenia poziomego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b) pierwszej i drugiej deski podłogowej (1, 1) w pionowej płaszczyźnie połączenia (F), zawiera z jednej strony rowek blokujący (14), uformowany w spodniej stronie (3) drugiej deski (1') i biegnący równolegle do i w pewnej odległości od pionowej płaszczyzny połączenia (F) na drugiej krawędzi połączeniowej (4b), a z drugiej strony, listwę (6) uformowaną w jednej części z korpusem pierwszej deski (1) i na pierwszej krawędzi połączeniowej (4a), wystającą od pionowej płaszczyzny połączenia (F) i niosącą element blokujący (8), który wystaje w stronę płaszczyzny zawierającej górną stronę pierwszej deski podłogowej i ma powierzchnię blokującą, dla współpracy z rowkiem blokującym (14), oraz dla połączenia pionowego pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b), pierwszej i drugiej deski podłogowej (1, 1), system blokujący zawiera z jednej strony pióro (38), które wystaje z drugiej krawędzi połączeniowej (4b) i którego górna część biegnie od pionowej płaszczyzny połączenia (F), a z drugiej strony, wpust (36) na pióro przystosowany do współpracy z tym piórem (38), przy czym pierwsza i druga deska podłogowa (1, 1) mają współpracujące górną i dolną powierzchnię stykową (43, 45), które są zasadniczo płasko-równoległe i biegną zasadniczo równolegle do płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, z których co najmniej górna powierzchnia stykowa (43) zawiera części powierzchni we wpuście (36) na pióro i na piórze (38), w którym to sposobie obróbka skrawaniem jest wykonywana przy użyciu narzędzi skrawających frezujących lub szlifujących, które doprowadza się do styku skrawającego z częściami pierwszej i drugiej krawędzi połączeniowej (4a, 4b) deski podłogowej, dla wykonania rowka blokującego (14), listwy (6), elementu blokującego (8), pióra (38), wpustu (36) na pióro oraz górnej i dolnej powierzchni stykowych (43, 45), znamienny tym, że części wpustu (36) na pióro i co najmniej części dolnej powierzchni stykowej (45) formuje się za pomocą narzędzia skrawającego (V1), którego powierzchnie skrawające są doprowadzane do styku skrawającego z pierwszą krawędzią połączeniową (4a) i są skierowane ukośnie do wewnątrz i poza płaszczyznę połączenia (F) tak, że dolna powierzchnia stykowa (45) zawiera część powierzchni we wpuście (36) na pióro i na piórze (38), oraz górną powierzchnię stykową (43) i części wpustu (36) na pióro formuje się za pomocą narzędzia skrawającego (V2), którego powierzchnie skrawające doprowadza się do sprzężenia skrawającego z pierwszą krawędzią połączeniową (4a) w płaszczyźnie, która jest zasadniczo równoległa do płaszczyzny zawierającej górną stronę deski podłogowej, tak, że górna krawędź elementu blokującego (8), która to górna krawędź znajduje się najbliżej płaszczyzny zawierającej górną stronę desek podłogowych, jest umieszczona w płaszczyźnie poziomej, która jest umieszczona pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową (43, 45), ale bliżej dolnej niż górnej powierzchni stykowej.
19. 19. Sposób według zastrz. 18, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że części deski podłogowej (1) pomiędzy dolną powierzchnią stykową (45) i rowkiem blokującym (14) uzyskują grubość, która jest równa lub mniejsza niż odległość pomiędzy dolną powierzchnią stykową (45) i górną stroną (2) deski podłogowej.
20. 20. Sposób według zastrz. 18, znamienny tym, obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że pióro (38) i wpust (36) na pióro są umieszczone niecentralnie w kierunku grubości deski podłogowej i bliżej strony spodniej niż górnej strony deski podłogowej.
21. 21. Sposób według zastrz. 18, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność

    T - (P1+ 0,3 * P2) > P3, gdzie

    T = grubość deski podłogowej,

    P1 = odległość pomiędzy górną stroną (2) deski podłogowej i górną powierzchnią stykową (43), mierzona w kierunku grubości deski podłogowej,

    P2 = odległość pomiędzy górną i dolną powierzchnią stykową (43, 45), mierzona w kierunku grubości deski podłogowej, i

    P3 = odległość pomiędzy górną krawędzią elementu blokującego (8) najbliższą górnej strony deski podłogowej i spodnią stroną (3) deski podłogowej.

    PL 201 905 B1
22. 22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że spełniona jest zależność P2 > P3.
23. 23. Sposób według zastrz. 21 albo 22, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, ż e speł niona jest zależ ność P3 > 0,3 * T.
24. 24. Sposób według zastrz. 21 albo 22, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, ż e speł niona jest zależ ność P1 > 0.3 * T.
25. 25. Sposób według zastrz. 21 albo 22, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, ż e speł niona jest zależ ność P2 > 0,3 * T.
26. 26. Sposób według jednego z zastrzeżeń 18 albo 19, albo 20, albo 21, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że wewnętrzne powierzchnie graniczne wpustu (36) na pióro w pierwszej desce podłogowej (1) są umieszczone dalej od pionowej płaszczyzny połączenia (F) niż odpowiednie zewnętrzne powierzchnie graniczne pióra (38) drugiej deski podłogowej (1), gdy pierwsza i druga deska podłogowa są mechanicznie połączone.
27. 27. Sposób według jednego z zastrzeżeń 18 albo 19, albo 20, albo 21, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że rowek blokujący (14), widziany prostopadle do płaszczyzny połączenia (F), biegnie dalej od pionowej płaszczyzny połączenia (F) niż odpowiednie części elementu blokującego (8), gdy pierwsza i druga deska podłogowa (1, 1) są mechanicznie połączone.
28. 28. Sposób według jednego z zastrzeżeń 18 albo 19, albo 20, albo 21, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że dno rowka blokującego (14) znajduje się bliżej górnej strony deski podłogowej niż górna strona elementu blokującego (8).
29. 29. Sposób według jednego z zastrzeżeń 18 albo 19, albo 20, albo 21, znamienny tym, że obróbkę skrawaniem wykonuje się w taki sposób, że element blokujący (8) uzyskuje czynną powierzchnię blokującą (10) dla współpracy z odpowiednią czynną powierzchnią blokującą (10') rowka blokującego (14), oraz te czynne powierzchnie blokujące będą pochylone pod takim kątem (A) w stosunku do płaszczyzny zawierającej spodnią stronę (3) deski podłogowej, że powierzchnie blokujące (10, 10') biegną zasadniczo stycznie do łuku koła, które ma środek tam gdzie pionowa płaszczyzna połączenia (F) przecina górną stronę (2) deski podłogowej, widzianej w przekroju pionowym prostopadłym do płaszczyzny połączenia.