PL202512B1 - Pojemnik z uchwytem pałąkowym oraz wspornik na uchwyt pojemnika - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pojemnik z uchwytem pałąkowym oraz wspornik na uchwyt pojemnika, zwłaszcza pojemnika metalowego.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE-U 16 55 273 znany jest pojemnik zaopatrzony w umieszczone na jego ścianie wsporniki dla koń ców uchwytu pałąkowego, sł u żącego do podnoszenia pojemnika. Wsporniki mają kształt wysokiego kołpaka, a osadzone są w nich pogrubione albo hakowate końce uchwytu.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji pojemnika wyposażonego w płaskie wsporniki, czyli wsporniki o małej wysokości, mierzonej wzdłuż końcowej części uchwytu. Takie płaskie wsporniki powinny umożliwiać przybliżenie kształtu pojemnika do kształtu cylindrycznego albo owalnego, równocześnie nie utrudniając wytwarzania pojemnika.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie pojemnika z uchwytem pałąkowym, zaopatrzonego w korpus, zamykany szczelnie ale rozłącznie pokrywą osadzaną na krawędzi korpusu, przy czym na zewnętrznej powierzchni ściany korpusu, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach jest swymi końcowymi częściami, osadzony uchwyt, charakteryzującego się tym, że przynajmniej jedno zakończenie uchwytu jest usytuowane w kierunku poziomej osi, prostopadle do pionowej osi korpusu pojemnika i jest wkładane przez otwór wspornika i osadzane w nim, jak również uwalniane zatrzaskowo w kierunku poziomym, dzięki sprężystej podatności obrzeża otworu, oraz tak samo uwalniane w kierunku poziomym.

Według wynalazku opracowano podobnie również pojemnik z uchwytem pałąkowym, zwłaszcza wykonany z blachy metalowej, zaopatrzony w korpus zamykany szczelnie ale rozłącznie pokrywą osadzaną na krawędzi korpusu, przy czym na zewnętrznej powierzchni ściany korpusu, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach jest osadzony uchwyt swą odpowiednią końcową częścią w odpowiednim otworze odpowiedniego wspornika, charakteryzujący się tym, że wspornik ma kształt płaskiego talerza, a jego otwór dla odpowiedniego zakończenia uchwytu jest zaopatrzony w sprężyście podatne obrzeże.

W przypadku obu pojemników korzystne jest, gdy od otworu, promieniowo na zewną trz, się gają szczeliny, umożliwiające odchylanie znajdujących się między nimi segmentów w kierunku działania siły nacisku zakończenia uchwytu, powodującej zatrzaskowe osadzenie uchwytu prostopadle do pionowej osi korpusu i uwalnianie uchwytu w tym samym kierunku.

Naprzeciw otworu, pod wspornikiem, w ścianie pojemnika jest korzystnie utworzone zagłębienie, w którym mieści się przynajmniej częściowo zakończenie uchwytu.

Przynajmniej jedna z poziomych końcowych części uchwytu jest korzystnie zaopatrzona w zakończenie, którego średnica jest większa od średnicy otworu w stanie nieobciążonym.

Zagłębienie pod wspornikiem jest korzystnie głębsze niż wysokość wspornika.

Wspornik, na skierowanej w stronę ściany pojemnika dolnej krawędzi swej obwodowej ścianki jest korzystnie zaopatrzony w przynajmniej dwa korzystnie trójkątne występy, służące do czołowego zgrzewania wspornika ze ścianą pojemnika poza zagłębieniem.

Korzystnie wspornik składa się z pokrywki z usytuowanym w niej otworem, oraz z usytuowanymi na obwodzie pokrywki występami, zaś na ścianie pojemnika usytuowane jest zagłębienie umożliwiające praktycznie całkowite osadzenie w zagłębieniu bulwiastego zakończenia uchwytu.

Występy, skierowane w stronę ściany pojemnika, są korzystnie rozmieszczone na obwodzie pierścieniowego obszaru pośredniego pokrywki, ograniczonego promieniowo wewnętrznym i promieniowo zewnętrznym pierścieniowym obszarem.

Występy, rozmieszczone na obwodzie pokrywki, składają się korzystniej z dwóch trójkątnych elementów o wspólnej, mającej postać dna rowka krawędzi, sięgającej do oddalonego od pokrywki wierzchołka występu.

Występy swym wierzchołkiem są najkorzystniej przymocowane za pomocą zgrzewania do ściany pojemnika.

Korzystnie każdy z występów jest zaopatrzony w trzy linie zagięcia, z których dwie linie zagięcia są usytuowane na wysokości pokrywki, natomiast pozostała, mająca postać nachylonej względem nich krawędzi, sięga do zgrzewanego wierzchołka występu.

Również według wynalazku pojemnik z uchwytem pałąkowym, zaopatrzony w korpus, zamykany szczelnie ale rozłącznie pokrywą osadzaną na krawędzi korpusu, przy czym na zewnętrznej powierzchni ściany korpusu, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach jest osadzony pałąkowy

PL 202 512 B1 uchwyt swym odpowiednim zakończeniem w odpowiednim otworze wspornika, charakteryzuje się tym, że wspornik ma kształt płaskiego talerza o określonej grubości, a otwór dla odpowiedniego zakończenia uchwytu posiada sprężyście podatne obrzeże, otaczające wsuniętą w kierunku poziomej osi końcową część uchwytu.

Pojemnik według wynalazku jest korzystnie wykonany z blachy metalowej.

Wspornik jest korzystnie zaopatrzony w występy, z których każdy jest zasadniczo trójkątny, zwłaszcza ma postać parami sąsiadujących ze sobą trójkątnych występów, sięgających swymi wewnętrznymi wierzchołkami promieniowo w kierunku otworu.

Korzystnie jest, gdy otwór ma zasadniczo kołowe obrzeże, stanowiące jego obwodową, sprężyście podatną krawędź.

Wspornik jest korzystnie zaopatrzony w zagłębienie, utworzone w ścianie pojemnika.

Korzystniej zagłębienie składa się z dwóch miejscowych kołowych zagłębień albo ma postać jednego obwodowego zagłębienia.

Najkorzystniej zagłębienie ma wymiar mierzony w kierunku pionowej osi pojemnika większy od średnicy wspornika, względnie jego pokrywki.

Według wynalazku wspornik na uchwyt pałąkowy pojemnika, posiadający kształt talerza umieszczony nad zagłębieniem ściany metalowego pojemnika albo w zagłębieniu ściany metalowego pojemnika, charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzony w otwór z przynajmniej częściowo obwodowym obrzeżem, powodującym mocowanie zatrzaskowe w kierunku prostopadłej do niej poziomej osi zakończenia uchwytu, a równocześnie z pierścieniowego obszaru pośredniego, między obrzeżem otworu i obwodem pokrywki wspornika, wystaje określona ilość rozmieszczonych na obwodzie występów, które swymi wierzchołkami zostają przymocowane za pomocą zgrzewania do ściany pojemnika.

Korzystnie jest, gdy występy są utworzone z dwóch odgiętych parami wzdłuż linii zagięcia trójkątnych elementów, które w odgiętym położeniu tworzą z promieniem kąt większy od zera.

Korzystnie rozmieszczone na obwodzie występy są odgięte z pokrywki, a przed odgięciem są wykonane, mające postać litery T, przecięcia pierścieniowego obszaru pośredniego, umożliwiające odgięcie występów wzdłuż linii zagięcia, łączących ze sobą końce mających wspólnie postać litery T przecięć.

Pierścieniowy obszar pośredni jest korzystnie usytuowany w znaczącej odległości od obrzeża pokrywki i jest oddzielony od niego płaskim pierścieniowym obszarem zewnętrznym.

Korzystnie jest, gdy pierścieniowy obszar jest usytuowany na obwodzie pokrywki, a równocześnie występ jest zaopatrzony na płaszczyźnie pokrywki w dwie rozbieżne linie zagięcia, oraz w nachyloną w dół pod kątem linię zagięcia, której zewnętrzny koniec stanowi miejsce zgrzewania wspornika.

Obrzeże wspornika ma korzystnie postać odpowiedniego surowego przecięcia, krawędzi dzielącej, albo krawędzi tłoczenia, zgrzewanej oporowo z metalową ścianą pojemnika.

Jak wspomniano wyżej, średnica wspornika jest ponad dwukrotnie, zwłaszcza ponad trzykrotnie większa od jego wysokości. Wspornik jest w środku zaopatrzony w otwór z obrzeżem sprężyście podatnym. Podczas wciskania końcowej części uchwytu prostopadle do płaszczyzny otworu wspornika, obrzeże otworu odchyla się sprężyście, umożliwiając zatrzaskowe osadzenie w wsporniku pogrubionej końcowej części uchwytu.

Końcowa część uchwytu pałąkowego jest, jak wspomniano wyżej usytuowana prostopadle do pionowej osi pojemnika. Jej zakończenie jest pogrubione i ma postać przykładowo gałki, osadzanej zatrzaskowo w wsporniku. W przeciwieństwie do zagiętych do środka elementów zaciskowych, według niemieckich opisów patentowych nr DE-U 16 55 273 i nr DE-A 23 51 796, które po osadzeniu końca uchwytu w wsporniku uniemożliwiają jego wyjęcie ze wspornika, sprężyście podatne obrzeże otworu wspornika, według wynalazku, może być odchylane w obu kierunkach.

Kształt końcowej części uchwytu uniemożliwia powstanie, podczas eksploatacji pojemnika, siły działającej w kierunku osadzania uchwytu w wsporniku. W znanych pojemnikach, w których końcowa część uchwytu ma kształt hakowaty, możliwe jest takie położenie uchwytu, w którym może się on wysunąć ze wspornika. W rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku jest to niemożliwe.

Średnica pogrubionego zakończenia uchwytu i średnica otworu wspornika są tak dobrane, że podatność obrzeża otworu wspornika umożliwia wsunięcie końca uchwytu do wspornika. Koniec uchwytu zostaje w wsporniku zatrzaśnięty, choć przy użyciu odpowiedniej siły może zostać ze wspornika wyjęty.

Sprężystość obrzeża otworu wspornika jest spowodowana istnieniem przynajmniej dwóch szczelin w pokrywce wspornika, sięgających od obrzeża otworu na zewnątrz. Między szczelinami są

PL 202 512 B1 utworzone sprężyście podatne segmenty pokrywki, umożliwiające zatrzaśnięcie końca uchwytu w wsporniku.

Naprzeciw otworu wspornika, w ścianie pojemnika, jest usytuowane zagłębienie, w którym mieści się pogrubione zakończenie uchwytu. Dzięki temu zagłębieniu wspornik jest płaski, może być łatwo i szybko przymocowany do pojemnika, a montaż uchwytu jest uproszczony i skuteczniejszy niż w znanych rozwiązaniach. W przeciwieństwie do znanych rozwiązań konstrukcyjnych pojemnika, koniec uchwytu jest zatrzaskiwany w wsporniku prostopadle do powierzchni wspornika, gdyż końcowa część uchwytu jest pozioma. W znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych z łukowym albo zagiętym pod kątem kształtem końcowej części uchwytu, końce uchwytu w ogóle, ani nawet częściowo nie mogą być umieszczone w zagłębieniu pod wspornikiem, gdyż kąt obrotu uchwytu od jego położenia spoczynkowego do roboczego jest zbyt duży.

Mocowania wspornika dokonuje się przez zgrzewanie dolnej krawędzi jego obwodowej ścianki ze ścianą pojemnika. Obwodowa ścianka wspornika jest zaopatrzona w występy, które podczas oporowego zgrzewania czołowego zostają skutecznie przymocowane do korpusu pojemnika.

Obwodowa ścianka wspornika może ewentualnie zostać pominięta, a wówczas do korpusu pojemnika zostają przymocowanie występy wystające bezpośrednio z pokrywki wspornika, przykrywającej zagłębienie, w którym prawie całkowicie mieści się pogrubione zakończenie końcowej części uchwytu. Zamiast kształtu kopulastego wspornik ma postać płytki albo pokrywki.

Jak było wspomniane wyżej, pokrywka wspornika jest przymocowana do ściany pojemnika, za pomocą rozmieszczonych na obrzeżu pokrywki występów albo stóp, w określonej odległości od górnej krawędzi metalowego pojemnika. Występy są usytuowane albo na krawędzi pokrywki, albo w pierścieniowym obszarze przejściowym pokrywki. Pierścieniowy obszar przejściowy pokrywki jest ograniczony zewnętrznym pierścieniowym obszarem i wewnętrznym pierścieniowym obszarem. Usytuowane w obszarze przejściowym stopy są utworzone za pomocą przecięć, mających postać litery T, umożliwiających odgięcie części pokrywki tworzących trójkątne stopy. Jeżeli stopy nie są usytuowane na zewnętrznej krawędzi pokrywki, ale wewnątrz niej, to większa jest ich stabilność i odporność na zwichrowanie.

Dolne końce odgiętych stóp są zaopatrzone w wierzchołki, ułatwiające czołowe zgrzewanie stóp z metalowym pojemnikiem.

Ilość odgiętych stóp zależy od tego jakie siły muszą zostać przez nie przejęte. Zwykle wystarczą trzy do sześciu par stóp, usytuowanych obok zagłębienia w ścianie pojemnika i zgrzewanych z nią.

Kształt stóp składających się z dwóch trójkątnych elementów, utworzonych za pomocą mających postać litery T przecięć zapewnia proste wykonawstwo wspornika. Po wykonaniu przecięć powstałe oba trójkątne elementy mogą zostać odgięte wzdłuż linii zagięcia z płaszczyzny pokrywki. Linie zagięcia tworzą się między końcami mającego postać litery T przecięcia.

Trójkątne elementy swymi wierzchołkami są nachylone w dół, zapewniając łatwe zgrzewanie, a równocześnie są nachylone względem wychodzącego ze środka otworu promienia pod kątem większym od zera. Odgięte parami trójkątne elementy mają wspólną, mającą postać dna rowka krawędź, tworzącą z promieniem kąt większy od zera. Ewentualnie obrzeże wspornika może stanowić miejsce zgrzewania, gdyż również nadaje się do zgrzewania. Pierścieniowy płaski obszar pokrywki zaczyna się na obrzeżu wspornika i sięga promieniowo do wewnątrz, kończąc się znacznie przed sprężyście podatnym obrzeżem otworu.

Otwór pokrywki, zwłaszcza otoczony utworzonymi przez nacięcia sprężyście podatnymi segmentami, ma kołowe obrzeże, dopasowane do prostopadłej do osi pojemnika końcowej części uchwytu zakończonej przykładowo gałką, osadzaną w zagłębieniu ściany pojemnika. Zagłębienie jest przykryte pokrywką wspornika, której trójkątne występy są zgrzewane ze ścianą pojemnika obok zagłębienia.

Płaska pokrywka wspornika może być nawet umieszczona w zagłębieniu, przy czym to zagłębienie ma wówczas głębokość mniejszą niż zagłębienie przeznaczone dla pogrubionego końca uchwytu. Takie płaskie wsporniki w ogóle nie wystają promieniowo z pojemnika.

Zagłębienie, w którym jest umieszczona płaska pokrywka wspornika, może mieć postać zagłębienia usytuowanego na całym obwodzie pojemnika, do którego tylko w dwóch miejscach są przymocowane wsporniki. Mogą to być jednak ewentualnie tylko dwa miejscowe zagłębienia, w których są umieszczone dwa płaskie wsporniki uchwytu. Średnica takich zagłębień jest wówczas nieco większa niż zewnętrzna średnica pokrywki wspornika. To samo dotyczy wymiarów zagłębienia usytuowanego na całym obwodzie pojemnika.

PL 202 512 B1

Takie rozwiązanie konstrukcyjne pojemnika zapewnia utworzenie płaskiego przykrycia końcowej części uchwytu, osadzonej w zagłębieniu ściany pojemnika.

Pogrubione zakończenie końcowej części uchwytu może być w przekroju trapezowe, stożkowe, okrągłe albo owalne, przy czym jego przednia część powinna mieć średnicę mniejszą od średnicy jego tylnej części, celem łatwego wprowadzania go do sprężyście podatnego obrzeża otworu wspornika.

Pojemnik według wynalazku z uchwytem pałąkowym jest uwidoczniony w przykładzie rozwiązania konstrukcyjnego na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia płaskie wsporniki H pojemnika B, fig. 2 - szczeliny 23a, 23b, 23c, 23d sięgające promieniowo od otworu 22 pokrywki 21 umieszczonej na obwodowej ściance 20; Pogrubione zakończenie 15a uchwytu G jest zatrzaśnięte w kierunku poziomej osi 100 za obrzeżem otworu 22; zgrzewania z pojemnikiem B dokonuje się za pośrednictwem występów 27, fig. 3 - przykład płaskiego wspornika H, fig. 4 - dwa widoki (z góry i z boku) płaskiego wspornika H z trójkątnymi stopami usytuowanymi w przejściowym obszarze pokrywki 21 płaskiego wspornika, fig. 5 - widok promieniowo z zewnątrz do wewnątrz jednej z odgiętych w dół stóp 27a, 27b, w kierunku BW według fig. 4, fig. 6 - fragment fig. 1, w obszarze płaskiego wspornika przymocowanego w miejscach 38 zgrzewania w usytuowanym przynajmniej częściowo na obwodzie pojemnika zagłębieniu 11, 12 ściany 30 pojemnika, fig. 7a, 7b i 7c - różne kształty pogrubionego zakończenia 15a uchwytu G, fig. 8 - widok z góry na przedstawione na fig. 6 w przekroju bocznym osadzenie uchwytu w ścianie 30 pojemnika, a fig. 9, 9a, 9b i 9c - różne widoki usytuowanych na obwodzie płaskiego wspornika H występów 37, według fig. 6, służących do utworzenia miejsc 38 zgrzewania.

Figura 1 przedstawia pojemnik B, mający postać cylindrycznego blaszanego kubła albo wiadra na przykład do farby, oraz jego pokrywę D, uniesioną nad górną krawędź pojemnika B. Pokrywa D jest typu wciskanego. Pojemnik jest zaopatrzony na swej górnej krawędzi R w pierścień, do wnętrza którego wciska się szczelnie pokrywę D jej obrzeżem. Uchwyt G jest przedstawiony jako otwarty, o dużej rozpiętości pałąk, który swymi końcami jest osadzony w wspornikach H, umieszczonych w ścianie 30 korpusu pojemnika B, w określonej odległości od jego górnej krawędzi. Środki wspornika H są usytuowane na poziomej osi 100, prostopadłej do pionowej osi 101 pojemnika. Poniżej zostanie opisany pojemnik według fig. 1, przy czym użyte w dalszym opisie określenia „poziomy” i „pionowy” odnoszą się do położenia stojącego.

Figura 1 z lewej strony przedstawia pojemnik B w widoku, a z prawej strony w przekroju. Uchwyt G jest odchylony w dół. Jest on zaopatrzony w pałąkową część 15b, oraz w usytuowaną wzdłuż poziomej osi 100 końcową część 15c, zaopatrzoną na swym końcu w pogrubione zakończenie 15a. Pogrubione zakończenie jest przedstawione na fig. 1 jako osadzone w wsporniku H. Pod pogrubionym zakończeniem końcowej części uchwytu, względnie pod wspornikiem ściana 30 pojemnika jest zaopatrzona w półkuliste zagłębienie 10, przedstawione na fig. 1 w przekroju. Otwór 22 wspornika, przez który sięga do wnętrza wspornika pogrubione zakończenie 15a końcowej części 15c uchwytu ma średnicę nieco mniejszą od średnicy pogrubionego zakończenia 15a, ale przynajmniej taką, jak średnica końcowej części 15c uchwytu G. Odmiany kształtu pogrubionego zakończenia 15a są przedstawione na fig. 7a, 7b i 7c. Na fig. 7c jest przedstawione pogrubione zakończenie 15a mające kształt gałki. Pogrubione zakończenie może być szersze niż grubsze i może być podobne do soczewki, celem utworzenia wyraźniejszego odsadzenia 16 w przejściu do końcowej części 15c uchwytu. Przednia część pogrubionego zakończenia może być sfazowana (fig. 7a i 7b). Tworzy się wówczas kształt stożka ściętego o płaskiej podstawie. W tym przypadku odsadzenie 16 jest jeszcze wyraźniejsze, utrudniając wyjmowanie końcowej części uchwytu z otworu 22 wspornika, natomiast przednia część pogrubionego zakończenia jest zaostrzona, ułatwiając osadzanie końcowej części uchwytu w wsporniku. Sfazowania powinny mieć taką orientację, by trafiały na nieobciążoną część obrzeża 22a otworu wspornika.

Figura 2 przedstawia wspornik H według fig. 1, w widoku perspektywicznym, w widoku z boku i w widoku z góry.

Widok perspektywiczny z fig. 2 uwidocznia otwór 22, oraz kierunek 100, w którym pogrubione zakończenie 15a, 15a', 15a końcowej części uchwytu wprowadza się do otworu 22. Wspornik H jest zaopatrzony w niezbyt wysoką cylindryczną obwodową ściankę 20 i w okrągłą pokrywkę 21. Średnica pokrywki 21 jest przynajmniej taka duża, jak średnica zagłębienia 10 ściany 30 pojemnika, co powoduje, że obwodowa ścianka 20 jest przymocowana do ściany 30 pojemnika obok zagłębienia 10.

Do mocowania wspornika o cylindrycznym kształcie według fig. 2, zaopatrzonego w płaską pokrywkę 21, służą występy 27, usytuowane na krawędzi cylindrycznej obwodowej ścianki 20 od strony ściany pojemnika. Równomierne ich rozmieszczenie powoduje, że równomiernie jest również rozłożona siła, z jaką wspornik jest przymocowany zgrzewaniem czołowym.

PL 202 512 B1

Po przymocowaniu wspornika H do ściany 30 pojemnika zagłębienie 10 zostaje przykryte i otoczone obwodową ścianką 20, z pozostawieniem otworu 22, usytuowanego bezpośrednio nad dnem zagłębienia 10.

W otwór 22 wspornika wciska się prostą końcową część 15c uchwytu, zaopatrzoną w pogrubione zakończenie 15a.

Podczas wciskania końcowej części 15c uchwytu obrzeże 22a otworu 22 odchyla się sprężyście dzięki szczelinom 23a, 23b, 23c, 23d, które sięgają od obrzeża 22 na zewnątrz i są uwidocznione w widoku z góry na pokrywkę 21 w dolnej części fig. 2. W przedstawionym przykładzie rozwiązania konstrukcyjnego cztery szczeliny mają kierunek dokładnie promieniowy. Dzięki szczelinom tworzą się segmenty pokrywki 21, które podczas działania nacisku wywieranego przez pogrubione zakończenie 15a uchwytu G odchylają się od płaszczyzny otworu 22, umożliwiając zatrzaśnięcie się pogrubionego zakończenia 15a za pokrywką 21. Po zatrzaśnięciu, przynajmniej część pogrubionego zakończenia 15a, 15a', 15a znajduje się w zagłębieniu 10, gdyż wysokość h wspornika H jest bardzo mała. Jest ona znacznie mniejsza niż połowa średnicy 2r=d₁ (fig. 2, widok z boku). Wspornik H jest dzięki temu płaski, może jednak pomieścić zatrzaśnięte w nim pogrubione zakończenie końcowej części 15c uchwytu, gdyż część pogrubionego zakończenia mieści się w zagłębieniu 10. Pojemnik pozostaje jednakże szczelny, gdyż ściana 30 pojemnika w obszarze mocowania uchwytu nie jest przerwana.

Sprężyście podatne obrzeże 22a otworu wspornika może być bardziej albo mniej sprężyste, zależnie od tego, ile, w pokrywce 21 jest szczelin sięgających promieniowo od obrzeża 22 szczelin 23a, 23b, 23c, 23d, które w skrócie zostały określone jako szczelina 23. Korzystne jest takie usytuowanie szczelin 23, by były one usytuowane między występami 27 obwodowej ścianki 20. Mogą one być jednakże również usytuowane jak na fig. 2. Jeżeli są usytuowane w środku między występami 27 (jako zgrzewanymi podporami), to segmenty pokrywki utworzone między szczelinami są skierowane w stronę zgrzewanych punktów mocowania wspornika. Wówczas lepiej mogą być przejmowane siły zginające, nie powodując odkształcenia obwodowej ścianki 20.

Jeżeli pogrubione zakończenie końcowej części uchwytu ma większą średnicę, to siła potrzebna do zatrzaśnięcia w wsporniku i do wyjęcia z niego prostej końcowej części 15c jest większa, a osadzenie uchwytu G w wsporniku jest stabilniejsze. Pogrubione zakończenie nie powinno mieć średnicy mniejszej niż średnica otworu 22 w stanie nieobciążonym (bez działania siły w kierunku poziomej osi 100), aby mogło zostać zrealizowane połączenie zatrzaskowe.

Zagłębienie 10 ma głębokość większą niż wysokość h wspornika H. Dzięki temu, w rozwiązaniu konstrukcyjnym według wynalazku wspornik mniej wystaje ze ściany 30 pojemnika, a znacząca część pogrubionego zakończenia końcowej części uchwytu mieści się w zagłębieniu 10.

Występy 27 na, skierowanej w stronę ściany 30 pojemnika, krawędzi obwodowej ścianki 20 wspornika mogą być wykonane jako jedna albo dwie pary, co zwykle jest wystarczające pod względem mechanicznym.

Figura 3 przedstawia wspornik H pozbawiony obwodowej ścianki 20, którego jedynym elementem jest pokrywka 21 ze stanowiącymi jej części występami 27 do mocowania jej do ściany pojemnika. Zagłębienie 10 jest w tym przypadku głębsze niż w rozwiązaniu według fig. 2 i jest w nim umieszczone całe pogrubione zakończenie końcowej części uchwytu, przykryte tylko pokrywką 21 zaopatrzoną w otwór 22. Wystawanie wspornika ze ściany pojemnika jest w tym rozwiązaniu minimalne. Występy mogą być nieco tylko, albo znacznie odchylone od płaszczyzny pokrywki 21, zwłaszcza o 30° do 90°, celem uzyskania miejsc zgrzewania o małej powierzchni.

Figura 4 przedstawia wspornik H pozbawiony obwodowej ścianki 20, którego jedynym elementem jest pokrywka 21 ze stanowiącymi jej części występami 27a, 27b do mocowania jej do ściany 30 pojemnika. Również w tym przypadku zagłębienie 10 ma głębokość większą niż w rozwiązaniu według fig. 2, celem umieszczenia w nim całego pogrubionego zakończenia końca uchwytu, przykrytego tylko pokrywką 21 zaopatrzoną w otwór 22. Wspornik minimalnie tylko wystaje ze ściany pojemnika.

Występy mogą być nieco tylko, albo znacznie odchylone od płaszczyzny pokrywki, zwłaszcza o 30° do 90°, celem uzyskania miejsc zgrzewania o małej powierzchni.

Przedstawione na fig. 4 i nazywane dalej „zgrzewanymi stopami” występy 27a, 27b są odgięte z pokrywki 21 nie w obszarze jej obrzeża, lecz w pierścieniowym obszarze pośrednim 21m, ograniczonym pierścieniowym obszarem zewnętrznym 21a i pierścieniowym obszarem wewnętrznym 21b. Wszystkie trzy pierścieniowe obszary tworzą wspólnie pokrywkę 21, zaopatrzoną w otwór 22 o sprężyście podatnym obrzeżu.

W pierścieniowym obszarze pośrednim 21m są usytuowane elementy trójkątne 28, które swymi wierzchołkami są skierowane w stronę środka pokrywki 21. Elementy trójkątne 28 są rozmieszczone

PL 202 512 B1 na obwodzie co około 60°. Te elementy trójkątne 28 zostają odgięte parami jako zgrzewane trójkątne występy 27a, 27b, swymi wierzchołkami w dół według fig. 5 (w kierunku BW według fig. 4). Widoczne na fig. 4 elementy trójkątne są podzielone na dwie części promieniowym przecięciem 30r. Usytuowane na obwodzie przecięcie 30t, prostopadłe do promieniowego przecięcia 30r, umożliwia odgięcie dwóch trójkątów w dół (fig. 5). Po wykonaniu przecięcia 30r, 30t, tworzą się jako linie łączące, trzy końce przecięcia mającego wspólnie postać litery T. Dwie linie zagięcia 29a, 29b, służą do odgięcia występów 27a, 27b, przy czym orientacja trójkątnych występów nie jest promieniowa, natomiast są one odchylone od promienia pod kątem.

Pokrywka 21 z jej pośrednim pierścieniem zgrzewanych występów albo stóp jest mechanicznie stabilna i nie odkształca się dzięki wewnętrznym i zewnętrznym pierścieniowym obszarom stabilizującym. Ani podczas mechanicznego obciążania, ani podczas zgrzewania, ani podczas działania siły na ścianę pojemnika podczas zgrzewania czołowego, wsporniki nie odkształcają się.

Po wykonaniu zgrzewania czołowego, stopy 27a, 27b są przymocowane do ściany 30 pojemnika dokoła zagłębienia 10, a wystaje poza zagłębienie tylko pierścieniowy obszar zewnętrzny 21a.

Fig. 9, 9a, 9b i 9c przedstawiają wspornik bez obwodowej ścianki 20, którego jedynym elementem jest pokrywka 21, ze stanowiącymi jej elementy występami 37, służącymi do mocowania wspornika do ściany 30 pojemnika. Również w tym przypadku zagłębienie 10 jest głębsze niż w przykładzie według fig. 2, a mieści się w nim praktycznie całe pogrubione zakończenie końcowej części uchwytu, otoczone tylko zaopatrzoną w otwór 22 pokrywką 21.

Występy 37 mogą być lekko lub wyraźnie odgięte, szczególnie o 30° do 90°, od płaszczyzny pokrywki 21, aby przy przyspawaniu wytworzyć małe miejsca kontaktu, jak pokazano na fig. 6, wycinka ściany 30 pojemnika, po przyspawaniu.

Występy 37 są trójkątne i składają się z dwóch trójkątnych elementów o wspólnej krawędzi 37r, przy czym odgięte parami trójkątne elementy, po ich odgięciu, tworzą z płaszczyzną pokrywki kąt α > 0 (fig. 9a). Na zewnętrznym końcu trójkątnych elementów, czyli na końcu krawędzi 37r są usytuowane miejsca zgrzewania 38. Linia krawędzi 37r jest usytuowana pod kątem α względem płaszczyzny pokrywki 21. Dwa trójkątne elementy, ograniczone krawędzią 37r i dwoma promieniowymi, rozbieżnymi liniami zagięcia 37a, 37b, leżącymi w płaszczyźnie pokrywki, są nachylone względem niej, jak uwidoczniono na fig. 9c. Widoki perspektywiczne według fig. 9, 9b uwidoczniają orientację występów 37, sięgających w dół klinowo oraz miejsc 38 zgrzewania.

Miejscem zgrzewania jest obrzeże wspornika, wytworzonego za pomocą tłoczenia, dzielenia i cięcia. Przecięcie 37t zapewnia na odgięciu, na dolnym końcu występu 37, składającego się z dwóch trójkątnych elementów, dobry kontakt dla oporowego zgrzewania wspornika z metalowym pojemnikiem. Zwłaszcza korzystne są dla zgrzewania graty, powstałe w wyniku tłoczenia na obwodowym przecięciu 37t.

Widoczne jest na rysunku, że krawędź 37r jest linią prostą (fig. 9a). Wzdłuż tej linii prostej nie następuje przecinanie, a jedynie odchylenie trójkątnych elementów z płaszczyzny pokrywki 21.

Jeżeli wspornik o kształcie według fig. 3 albo 4, bez promieniowych wytłoczeń, ma zostać umieszczony nad zagłębieniem 10, to korzystne jest jego usytuowanie według fig. 6 i 8. Na fig. 6 widoczne jest kołowe zagłębienie 11 o średnicy b, a na fig. 8 widoczne jest obwodowe zagłębienie 12 o szerokości d1. Kołowe zagłębienie 11 jest tak dopasowane do pokrywki 21, że jego średnica D1 jest nieco większa niż średnica d₁=2r pokrywki. To samo dotyczy obwodowego zagłębienia 12 usytuowanego na całym obwodzie ściany 30 pojemnika. Tylko w dwóch przeciwległych miejscach są w nim umieszczone wsporniki, których zgrzewane występy 37 są usytuowane w tym obwodowym zagłębieniu, w którego dnie znajduje się zagłębienie 10 dla pogrubionego końca uchwytu.

Zagłębienie 11, 12, 10 staje się w ten sposób dwupoziomowe. Nie jest przewidziany żaden promieniowy występ pokrywki 21 w kierunku ściany 30 pojemnika.

Wspornik 21 (wspornik H) jest dostarczany do montażu ręcznie z podajnika. Każdy wspornik zgrzewa się czołowo ze ścianą pojemnika indywidualnie silnym impulsem prądowym.

Przedmiotem wynalazku jest pojemnik z korpusem B zamykany osadzaną szczelnie, ale rozłącznie na krawędzi R korpusu B pokrywą D. Na ścianie 30 pojemnika, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach, jest osadzony w otworze 22 wspornika H swą końcową częścią 15a, 15c pałąkowy uchwyt G. Wspornik H o wysokości h jest płaski. Otwór 22 dla odpowiedniego pogrubionego zakończenia 15a, 15a', 15a, 15c końcowej części uchwytu G jest zaopatrzony w sprężyście podatne obrzeże 22a, przez które wprowadza się i mocuje końcową część pałąkowego uchwytu G zatrzaskowo, w kierunku poziomym 100.

Claims (25)

1. Pojemnik z uchwytem pałąkowym, zaopatrzony w korpus, zamykany szczelnie ale rozłącznie pokrywą osadzaną na krawędzi korpusu, przy czym na zewnętrznej powierzchni ściany korpusu, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach jest swymi końcowymi częściami, osadzony uchwyt, znamienny tym, że przynajmniej jedno zakończenie (15a, 15c) uchwytu (G) jest usytuowane w kierunku poziomej osi (100), prostopadle do pionowej osi (101) korpusu pojemnika (B) i jest wkładane przez otwór (22) wspornika (H) i osadzane w nim, jak również uwalniane zatrzaskowo w kierunku poziomym, dzięki sprężystej podatności obrzeża (22a) otworu, oraz tak samo uwalniane w kierunku poziomym.

2. Pojemnik z uchwytem pałąkowym, zwłaszcza wykonany z blachy metalowej, zaopatrzony w korpus zamykany szczelnie ale rozłącznie pokrywą osadzaną na krawędzi korpusu, przy czym na zewnętrznej powierzchni ściany korpusu, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach jest osadzony uchwyt swą odpowiednią końcową częścią w odpowiednim otworze odpowiedniego wspornika, znamienny tym, że wspornik (H) ma kształt płaskiego talerza, a jego otwór (22) dla odpowiedniego zakończenia (15a, 15a', 15a, 15c) uchwytu (G) jest zaopatrzony w sprężyście podatne obrzeże (22a).

3. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że od otworu (22), promieniowo na zewnątrz, sięgają szczeliny (23, 23a, 23b, 23c, 23d), umożliwiające odchylanie znajdujących się między nimi segmentów w kierunku działania siły nacisku zakończenia (15a, 15c) uchwytu (G), powodującej zatrzaskowe osadzenie uchwytu prostopadle do pionowej osi (101) korpusu i uwalnianie uchwytu (G) w tym samym kierunku.

4. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że naprzeciw otworu (22), pod wspornikiem (H), w ścianie (30) pojemnika jest utworzone zagłębienie (10), w którym mieści się przynajmniej częściowo zakończenie (15a) uchwytu (G).

5. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przynajmniej jedna z poziomych końcowych części uchwytu (G) jest zaopatrzona w zakończenie (15, 15a', 15a), którego średnica jest większa od średnicy otworu (22) w stanie nieobciążonym.

6. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że zagłębienie (10) pod wspornikiem (H) jest głębsze niż wysokość (h) wspornika (H).

7. Pojemnik według jednego z poprzednich zastrz. znamienny tym, że wspornik (H), na skierowanej w stronę ściany (30) pojemnika dolnej krawędzi swej obwodowej ścianki (20) jest zaopatrzony w przynajmniej dwa korzystnie trójkątne występy (27), służące do czołowego zgrzewania wspornika (H) ze ścianą pojemnika poza zagłębieniem (10).

8. Pojemnik według jednego z poprzednich zastrz. 1 do 6, znamienny tym, że wspornik (H) składa się z pokrywki (21) z usytuowanym w niej otworem (22), oraz z usytuowanymi na obwodzie pokrywki (21) występami (27, 27a, 27b, 28, 37), zaś na ścianie (30) pojemnika usytuowane jest zagłębienie (10) umożliwiające praktycznie całkowite osadzenie w zagłębieniu (10) bulwiastego zakończenia (15a, 15a', 15a) uchwytu (G)

9. Pojemnik według zastrz. 8, znamienny tym, że występy (27, 27a, 27b, 28, 37), skierowane w stronę ściany pojemnika, są rozmieszczone na obwodzie pierścieniowego obszaru pośredniego (21m) pokrywki (21), ograniczonego promieniowo wewnętrznym i promieniowo zewnętrznym pierścieniowym obszarem (21a, 21b).

10. Pojemnik według zastrz. 8, znamienny tym, że występy (37), rozmieszczone na obwodzie pokrywki, składają się z dwóch trójkątnych elementów o wspólnej, mającej postać dna rowka krawędzi (37r), sięgającej do oddalonego od pokrywki (21) wierzchołka (38) występu.

11. Pojemnik według zastrz. 10, znamienny tym, że występy (37) swym wierzchołkiem (38) są przymocowane za pomocą zgrzewania do ściany pojemnika.

12. Pojemnik według zastrz. 8, znamienny tym, że każdy z występów (37) jest zaopatrzony w trzy linie zagięcia (37r, 37a, 37b), z których dwie linie zagięcia są usytuowane na wysokości pokrywki (21), natomiast pozostała, mająca postać nachylonej względem nich krawędzi (37r), sięga do zgrzewanego wierzchołka (38) występu.

13. Pojemnik z uchwytem pałąkowym, zaopatrzony w korpus, zamykany szczelnie ale rozłącznie pokrywą osadzaną na krawędzi korpusu, przy czym na zewnętrznej powierzchni ściany korpusu, w przynajmniej dwóch przeciwległych miejscach jest osadzony pałąkowy uchwyt swym odpowiednim zakończeniem w odpowiednim otworze wspornika, znamienny tym, że wspornik (H) ma kształt płaskiego talerza o określonej grubości (h), a otwór (22) dla odpowiedniego zakończenia (15a, 15a', 15a, 15c)

PL 202 512 B1 uchwytu (G) posiada sprężyście podatne obrzeże (22a), otaczające wsuniętą w kierunku poziomej osi (100) końcową część uchwytu (G).

14. Pojemnik według zastrz. 13, znamienny tym, że wykonany jest z blachy metalowej.

15. Pojemnik według zastrz. 13, znamienny tym, że wspornik (H) jest zaopatrzony w występy (27, 27a, 27b), z których każdy jest zasadniczo trójkątny, zwłaszcza ma postać parami sąsiadujących ze sobą trójkątnych występów (27a, 27b), sięgających swymi wewnętrznymi wierzchołkami promieniowo w kierunku otworu (22).

16. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2 albo 13, znamienny tym, że otwór (22) ma zasadniczo kołowe obrzeże (22a), stanowiące jego obwodową, sprężyście podatną krawędź (22a).

17. Pojemnik według zastrz. 1 albo 2 albo 13, znamienny tym, że wspornik (H) jest zaopatrzony w zagłębienie (11, 12), utworzone w ścianie (30) pojemnika.

18. Pojemnik według zastrz. 17, znamienny tym, że zagłębienie (11, 12) składa się z dwóch miejscowych kołowych zagłębień (11) albo ma postać jednego obwodowego zagłębienia (12).

19. Pojemnik według zastrz. 17, znamienny tym, że zagłębienie (11, 12) ma wymiar (b, D1) mierzony w kierunku pionowej osi (101) pojemnika większy od średnicy (d1) wspornika (H), względnie jego pokrywki (21).

20. Wspornik na uchwyt pałąkowy pojemnika, posiadający kształt talerza umieszczony nad zagłębieniem ściany metalowego pojemnika albo w zagłębieniu ściany metalowego pojemnika, znamienny tym, że jest zaopatrzony w otwór (22) z przynajmniej częściowo obwodowym obrzeżem (22a), powodującym mocowanie zatrzaskowe w kierunku prostopadłej do niej poziomej osi (100) zakończenia (15a, 15a', 15a) uchwytu (G), a równocześnie z pierścieniowego obszaru pośredniego (21 m), między obrzeżem (22a) otworu (22) i obwodem pokrywki (21) wspornika (H), wystaje określona ilość rozmieszczonych na obwodzie występów (27, 27a, 27b, 28, 37), które swymi wierzchołkami (38) zostają przymocowane za pomocą zgrzewania do ściany pojemnika (B).

21. Wspornik według zastrz. 20, znamienny tym, że występy są utworzone z dwóch odgiętych parami wzdłuż linii zagięcia (29a, 29b) trójkątnych elementów, które w odgiętym położeniu tworzą z promieniem kąt (α) większy od zera.

22. Wspornik według zastrz. 20, znamienny tym, że rozmieszczone na obwodzie występy są odgięte z pokrywki (21), a przed odgięciem są wykonane, mające postać litery T, przecięcia pierścieniowego obszaru pośredniego (21m), umożliwiające odgięcie występów wzdłuż linii zagięcia (29a, 29b), łączących ze sobą końce mających wspólnie postać litery T przecięć (30r, 30t).

23. Wspornik według zastrz. 20, znamienny tym, że pierścieniowy obszar pośredni (21m) jest usytuowany w znaczącej odległości od obrzeża pokrywki (21) i jest oddzielony od niego płaskim pierścieniowym obszarem zewnętrznym (21a).

24. Wspornik według zastrz. 20, znamienny tym, że pierścieniowy obszar jest usytuowany na obwodzie pokrywki (21), a równocześnie występ (27, 37) jest zaopatrzony na płaszczyźnie pokrywki w dwie rozbieżne linie zagięcia (37a, 37b), oraz w nachyloną w dół pod kątem (α) linię zagięcia (37r), której zewnętrzny koniec stanowi miejsce (38) zgrzewania wspornika (H).

25. Wspornik według zastrz. 24 albo 20, znamienny tym, że obrzeże wspornika (H) ma postać odpowiedniego surowego przecięcia, krawędzi dzielącej, albo krawędzi tłoczenia, zgrzewanej oporowo z metalową ścianą (30) pojemnika.