PL204069B1 - Stacja pomp - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest stacja pomp, w skład której wchodzi budynek z przynajmniej jedną komorą dopływową i przynajmniej jedną umieszczoną na innym poziomie komorą odpływową dla transportowanego płynu, przy czym wewnątrz budynku, między tymi przynajmniej dwiema komorami znajduje się ściana rozdzielająca, przez którą przynajmniej jedna pompa transportuje płyn do komory odpływowej w budynku, a komora odpływowa ma otwór odpływowy umieszczony pod pewnym kątem względem otworu wylotowego pompy, w związku z czym górna krawędź otworu odpływowego znajduje się poniżej poziomu cieczy we włączonym za budynkiem odpływie.

Stacje pomp, znane również jako stacje czerpania wody, instalacje odwadniające i odciążające groble, instalacje piętrzące, irygacyjne instalacje pompowe lub instalacje znane pod innymi nazwami, muszą przenosić duże ilości wody przy niewielkich wartościach wysokości pompowania. Ogólny przegląd takich instalacji znany jest z artykułu „Gestaltung von Schopfwerken” (Budowa przepompowni), aut. Helmut Gohrke i Paul Winkelmann, opublikowanym w doniesieniach KSB Technische Berichte nr 11, sierpień 1966, str. 28-36, wobec zmienności poziomów wody od strony dopływowej i fluktuacji poziomu wody na zewnątrz, poniżej stacji pomp, stacja ta musi pracować przy zmiennych wysokościach pompowania. Ponieważ będące w użyciu pompy, głównie o konstrukcji osiowej lub półosiowej, pracują tylko przy stosunkowo niewielkich wysokościach pompowania, więc zapewnienie efektywnej pracy instalacji, dla której wymagana jest możliwość wystąpienia niewielkich wahań wysokości pompowania stanowi problem przy projektowaniu.

Dla utrzymania niskich kosztów takiej budowli stosuje się przeważnie pionowe pompy śmigłowe. W przypadku niewielkich wysokości pompowania, do 2 metrów, z wymienionego powyżej artykułu znane jest stosowanie tak zwanej otwartej pompy śmigłowej. W tym przypadku transportowany płyn wypływa z obudowy bezpośrednio po przejściu przez wirnik, przy czym obudowa jest otwarta od strony tłocznej i wpływa do komory odpływowej stacji pomp. Tak, jak w przypadku wszystkich stacji pomp służących do wymienionego celu, po tłocznej stronie pompy musi być zainstalowana blokada przepływu zwrotnego, za pomocą której, po wyłączeniu pompy, odcina się przepływ zwrotny przepompowanego płynu. W przypadku znanej stacji pomp służy do tego celu otwór wypływowy komory odpływowej, który jest zaopatrzony w klapowy zawór zwrotny ze sterowaniem wymuszonym, który równocześnie służy jako blokada przepływu zwrotnego i jako człon odcinający (str. 31, ilustracja 3A).

Przedmiotem wynalazku jest opracowanie stacji pomp, która przy niewielkich nakładach na urządzenia i konstrukcję zapewni niezawodną i energooszczędną eksploatację.

Stacja pomp, mająca budynek z przynajmniej jedną komorą dopływową i przynajmniej jedną umieszczoną na innym poziomie komorą odpływową dla transportowanego płynu, przy czym pomiędzy tymi przynajmniej dwiema komorami wewnątrz budynku znajduje się ściana rozdzielającą, przez którą przynajmniej jedna pompa transportuje płyn do komory odpływowej w budynku, natomiast komora odpływowa ma otwór odpływowy umieszczony pod pewnym kątem względem otworu wylotowego pompy, a jego górna krawędź znajduje się poniżej poziomu cieczy we włączonym za budynkiem odpływie, przy czym za pompą włączone jest urządzenie prowadzące ciecz ku górze, według wynalazku charakteryzuje się tym, że otwór wylotowy pompy jest wykonany jako otwarty, a urządzenie prowadzące ciecz ku górze zawiera ten otwór wylotowy, przy czym otwór wylotowy, umieszczony jest w komorze odpływowej powyżej górnej krawędzi otworu odpływowego.

Korzystnie, w stacji pomp według wynalazku urządzenie prowadzące ciecz ma postać wznoszącego się przewodu i/lub wznoszącego się kanału.

Górna krawędź otworu odpływowego jest częścią składową otworu nastawnego.

W urządzeniu prowadzącym ciecz i/lub w obszarze otworu odpływowego umieszczone jest urządzenie do pomiaru wydajności pompy.

W stacji pomp według wynalazku za otworem odpływowym jest dołączony, poprowadzony w większej części poziomo, kanał odpływowy z umieszczonym w nim urządzeniem do pomiaru wydajności pompy.

Stacja pomp i/lub urządzenie do pomiaru wydajności pompy wyposażone są w urządzenie do zdalnej obsługi.

Korzystnie, w stacji pomp wykorzystywany do pomiaru wydajności pompy przekrój bądź objętość przepływu, całkowicie wypełnia się transportowanym płynem.

Pompa jest wyposażona w stałe i/lub nastawne elementy napędowe i/lub kierujące.

PL 204 069 B1

Urządzenie prowadzące ciecz jest ustawione pionowo lub jest nachylone, przy czym najniżej znajdująca się krawędź otwartego otworu wylotowego znajduje na tym samym poziomie lub powyżej najwyższego stanu cieczy po stronie odpływu.

Korzystnie, w stacji pomp według wynalazku komora odpływowa zaopatrzona jest w urządzenie napowietrzające.

Agregat napędowy pompy, którego wał umieszczony jest w przewodzie bez uszczelnienia, znajduje się nad komorą odpływową.

Komora odpływowa połączona jest z instalacją podciśnieniową, przy czym za komorą odpływową włączony jest kanał pomiarowy w postaci syfonu.

Korzystnie, zmiany kierunku przepływu wewnątrz stacji pomp odbywają się w sposób energooszczędny z zastosowaniem korzystnych dla przepływu kształtów geometrycznych.

W przypadku rozwią zania wedł ug wynalazku moż na zaniechać dodatkowego instalowania klapowego zaworu zwrotnego. Poza tym, urządzeniem prowadzącym ciecz do góry może być przewód, kanał, rura lub podobny element wykonany jako część składowa konstrukcji budynku. Możliwe dzięki temu pominięcie dotychczas niezbędnego klapowego zaworu zwrotnego podwyższa znacznie niezawodność pracy przy równoczesnej redukcji kosztów inwestycyjnych. Klapowy zawór zwrotny wymaga konserwacji i jest podatny na awarie, ponieważ jego praca musi być kontrolowana, zaś elementy ruchome często znajdują się pod wodą.

Zgodnie z jednym z przykładów wykonania niniejszego wynalazku, górna krawędź otworu odpływowego jest częścią składową otworu nastawnego. Dzięki temu, przy opracowywaniu standardowego budynku stacji pomp, można łatwo dostosować jego konstrukcję do odpowiednio najwyższego i najniższego poziomu cieczy po odpływowej stronie stacji, dopasowując po prostu górną krawędź otworu odpływowego do wysokości otworu wylotowego urządzenia prowadzącego ciecz, który jest otwarty. Przy planowaniu lub budowie stacji pomp można dostosować się do określonych poziomów kanałów dopływowych i odpływowych znajdujących się na zewnątrz budynku, zmieniając po prostu położenie ramy, która wyznacza górną krawędź otworu odpływowego. Ta górna krawędź może być również częścią składową urządzenia o regulowanej wysokości lub urządzenia dostosowywanego podczas eksploatacji.

Zgodnie z innym przykładem wykonania niniejszego wynalazku przewiduje się, że w urządzeniu prowadzącym ciecz i/lub w obszarze otworu odpływowego umieszczone jest urządzenie do pomiaru wydajności pompy.

Korzystnie, za otworem odpływowym może być dołączony, zasadniczo poziomy, kanał odpływowy, rura lub podobny element z umieszczonym w nim urządzeniem do pomiaru wydajności pompy. Takie urządzenie do pomiaru wydajności pompy umożliwia proste kontrolowanie, jak również zdalną diagnostykę lub zdalną obsługę stacji pomp. Za pomocą różnych i w znany sposób transmitowanych sygnałów o wydajności pompy można ustalić, czy stacja pomp pracuje prawidłowo.

Dla zmniejszenia nakładów na urządzenia pomiarowe zapewniono, że przekrój stosowany do pomiaru wydajności pompy, bądź objętość, przez którą przepływa ciecz, całkowicie wypełnia się transportowanym płynem. Dlatego najwyższy punkt takiego obszaru pomiarowego, który umieszczony jest zwykle w części drogi przepływu od strony dopływu, leży poniżej najniższego stanu wody po stronie odpływowej. Ciągłe i całkowite zapełnianie takiego odcinka pomiarowego można osiągnąć przez jego miejscowe obniżenie lub przez umieszczenie na jego końcu progu przelewowego. Wykorzystywany do pomiaru przekrój, przez który przepływa ciecz powinien znajdować się zawsze poniżej założonego dla takiej stacji pomp poziomu stanu najniższego po stronie odpływowej. Dzięki umieszczeniu pewnego rodzaju progu przelewowego na końcu takiego odcinka pomiarowego można zredukować zakres konstrukcyjnych robót ziemnych. Na poziom odcinka pomiarowego nie mogą więc oddziaływać wahania wysokości poziomu po stronie odpływowej. Taki sam efekt można osiągnąć przy umieszczeniu odcinka pomiarowego, który jest zaprojektowany jako lewar, po stronie odpływowej. Takie prowadzenie trasy, z wykorzystaniem zasady naczyń połączonych, zapewnia cał kowite wypeł nienie cieczą w wykorzystywanym do pomiaru wydajności pompy przewodzie, rurze, kanale itp.

W innym przykł adzie wykonania niniejszego wynalazku, pompa jest wyposaż ona w stał e i/lub nastawne elementy napędzające i/lub kierujące. Stosowanie takich urządzeń nastawnych zależy od warunków eksploatacyjnych znajdujących zastosowanie w stacji pomp. Stosowanie takiej konstrukcji pomp zwiększa wprawdzie koszty inwestycyjne, jednak daje, w przeciwieństwie do pomp zwanych sztywnymi, poprawę sprawności. Daje to również znaczne zmniejszenie kosztów zasilania, dzięki

PL 204 069 B1 czemu długotrwała eksploatacja takiego urządzenia jest tańsza. Oszczędność energii zmniejsza koszty związane z cyklem eksploatacji instalacji, obciążające użytkownika.

Według kolejnego przykładu wykonania niniejszego wynalazku urządzenie prowadzące ciecz w górę ustawione jest pionowo lub jest pochylone, i wówczas otwór wylotowy umieszczony jest równolegle lub z pewnym nachyleniem względem poziomu cieczy. Jeżeli przestrzenne ukształtowanie komory odpływowej ze względów hydrotechnicznych i/lub lokalizacyjnych wymaga innego rozmieszczenia lub położenia otworu wylotowego, to powierzchnia otworu wylotowego może przebiegać również pod pewnym kątem i/lub z pewnym nachyleniem do poziomu. W takim przypadku konieczne jest, jak w przypadku ustawionego poziomo otworu wylotowego, jedynie zagwarantowanie, że najniższa krawędź otworu wylotowego znajduje się zawsze powyżej najwyższego stanu cieczy po stronie odpływu stacji pomp zakładanego przy jej projektowaniu. W ten sposób można zapobiec powrotnemu przepływowi przez otwór wylotowy już przepompowanego przez pompę płynu po wyłączeniu pompy.

Otwór wylotowy, bądź jego najniższa krawędź znajduje się, choćby tylko nieznacznie, zawsze powyżej maksymalnego występującego stanu cieczy. Dodatkowo dzięki temu osiąga się dodatkową istotną zaletę polegająca na tym, że w przypadku takiej stacji pomp może być wykorzystywany znany efekt lewarowy. Konstrukcję stacji pomp można zatem ukształtować w postaci lewara, bez konieczności dodatkowego instalowania specjalnych przewodów lewarowych, jak w rozwiązaniach znanych. Dolny wierzchołek lewara tworzy w tym przypadku otwór wylotowy dołączonego do pompy urządzenia prowadzącego ciecz. Komora odpływowa w kształcie lewara ma bezpośredni związek z możliwością oszczędzania energii przez stację pomp, w której wykorzystuje się geodezyjną różnicę wysokości między dolnym wierzchołkiem lewara a poziomem po stronie odpływowej. Jest to zapewnione przez położenie górnej krawędzi otworu odpływowego na wysokości najniższego stanu po stronie odpływowej.

Po wyłączeniu pompy, komora odpływowa stacji pomp zostaje napowietrzona za pomocą odpowiedniego osprzętu, wskutek czego eliminuje się działanie podnoszące lewara. Przy wznoszeniu budynku wykonanie szczelnej komory nie nastręcza problemów, ponieważ można ją niedrogo wykonać jako konstrukcję betonową. Dla poprawy szczelności w komorze odpływowej można na powierzchnie jej ścian w prosty sposób nanieść powłokę uszczelniającą. Taka konstrukcja stacji pomp umożliwia pominięcie stosowanych dotychczas długich przewodów lewarowych. Dzięki małym w tym rozwiązaniu wartościom przepływu zwrotnego można całkowicie uniknąć kosztów związanych z zabezpieczeniem przed przepływami zwrotnymi, lub w niektórych sytuacjach utrzymać je na niskim poziomie.

Aby można było uruchomić pompę również w specjalnych przypadkach, przy podwyższonym poborze mocy i przy obciążeniu częściowym, można dodatkowo zastosować instalację podciśnieniową do odpowietrzania komory odpływowej. Byłaby ona stosowana tylko podczas procesu uruchamiania pompy. Zależnie od rozplanowania stacji pomp i jej warunków eksploatacyjnych należałoby decydować, czy na przykład dać pierwszeństwo stosowaniu mocniejszego silnika napędowego pompy, czy stosowaniu instalacji podciśnieniowej.

W zwią zku z tym, wedł ug innego przykł adu wykonania niniejszego wynalazku przewiduje się , ż e agregat napędowy, zaprojektowany bez uszczelnienia wału, umieszczony jest powyżej komory odpływowej. Agregat napędowy, na przykład silnik elektryczny lub spalinowy, włączony za pośrednictwem przekładni lub bez niej, umieszczony jest na wysokości powyżej najwyższego poziomu występującego w stacji pomp. Komora odpł ywowa byłaby w tym przypadku połączona z otoczeniem. Istnieją ce w urządzeniu prowadzącym ciecz wytwarzane przez pompę dynamiczne składowe ciśnienia strumienia nie są wystarczające do pokonania różnicy poziomów do agregatu napędowego.

W przypadku szczelnej komory odpł ywowej, która stanowi część skł adową lewara, uszczelnienie jej względem umieszczonego na zewnątrz komory odpływowej agregatu napędowego realizuje się za pomocą znanych środków. W przypadku konstrukcji pomp z zainstalowanym napędem suchym, konieczne jest wprowadzenie do komory odpływowej wału napędowego. W tym przypadku można uniknąć stosowania uszczelnienia dynamicznie działającego wału przez zastosowanie połączonej szczelnie z komorą odpływową rury ochronnej wału, otaczającej ten wał napędowy. Wystaje ona jednym otwartym końcem do wnętrza komory odpływowej, a jej długość jest dobrana tak, że wewnątrz niej pod wpływem płynącego transportowanego płynu powstaje ciśnienie spiętrzania. To ciśnienie spiętrzania zapobiega, wraz ze wzrostem ciśnienia spowodowanym przez straty strumienia w dołączonej za otworem wylotowym komorze odpływowej i w dołączonych za nią urządzeniach odprowadzających, dostawaniu się powietrza z otoczenia do komory odpływowej, bądź do urządzenia prowadzącego ciecz. Tym samym można zaoszczędzić na uszczelnieniu dla wału pompy, ponieważ w rurze ochronnej wału ustala się pewien poziom cieczy, w wyniku czego powietrze nie może przedostawać

PL 204 069 B1 się z zewnątrz do komory odpływowej i wpływać niekorzystnie na działanie podnoszące. W przypadkach, w których stosuje się ciśnieniowy układ hydrauliczny można również zastosować rurę ochronną wału do podwieszenia układu hydraulicznego pompy.

Można również, dla uniknięcia przepływów zwrotnych podawanego płynu po wyłączeniu pompy, stosować komorę odpływową z napowietrzaniem. Stosowany w tym celu osprzęt, który wraz z przyporządkowanymi do niego przewodami umieszczony jest w suchym obszarze stacji pomp, jest łatwo dostępny, ma niewielkie rozmiary konstrukcyjne, jest uruchamiany w bardzo prosty sposób i w razie potrzeby przerywa działanie lewarowe.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia stację pomp według wynalazku w najprostszym wykonaniu; fig. 2 i 3 przedstawiają stację pomp ze zintegrowanym kanałem pomiarowym; fig. 4 przedstawia stację pomp z pompą ustawioną skośnie; fig. 5 - stację pomp z pompą ustawioną poziomo.

Figura 1 przedstawia stację pomp 1, zawierającą komorę dopływową 2 i komorę odpływową 3. Wewnątrz komory dopływowej 2, która może być ukształtowana jako otwarta lub przykryta, i do której z zewnętrznego źródła dopływa transportowana ciecz, zaznaczone są dwa poziomy transportowanej cieczy. LLWLzu oznacza najniższy poziom wody, a HHWLzu oznacza najwyższy poziom wody, który może wystąpić po stronie dopływowej stacji pomp 1.

Na górnej stronie komory dopływowej 2 znajduje się ściana rozdzielająca 4, przez którą przechodzi w kierunku pionowym pompa 5. W dolnej części pompy 5 umieszczony jest jeden lub więcej niż jeden - nie przedstawiony tu - wirnik. Napęd pompy 5 zapewnia umieszczony ponad nią agregat napędowy 6. Transmisja mocy między agregatem napędowym 6 a pompą 5 odbywa się przez wał 7. Agregat napędowy 6 osadzony jest za pomocą zwykłych środków mocujących na przykrywie 8 komory odpływowej 3. W przedstawionym przykładzie agregat napędowy 6 zamocowany jest szczelnie do przykrywy 8, tak że sama komora odpływowa 3 ma działanie lewarowe.

Obudowa pionowo ustawionej pompy 5 ukształtowana jest jako urządzenie 9 prowadzące ciecz, mające otwór wylotowy 10 ukształtowany jako otwarty i ustawiony równolegle do poziomu cieczy. Otwór wylotowy 10 znajduje się na wysokości, która jest przynajmniej równa lub większa od najwyższego poziomu wody HHWLab po stronie odpływu 11, stacji pomp 1. Urządzenie 9 prowadzące ciecz, które w opisywanym przypadku ukształtowane jest jako wznosząca się rura, wchodzi otwartym końcem, czyli otworem wylotowym 10 do zamkniętej komory odpływowej 3, która jest szczelnie hydraulicznie oddzielona od komory dopływowej 2. Komora odpływowa 3 ma otwór odpływowy 12, do którego dołączony jest, za stacją pomp 1, odpływ 11. W odpływie 11 oznaczono również dwa poziomy. Poziom LLWLab oznacza najniższy poziom wody a poziom HHWLab oznacza najwyższy poziom wody po stronie odpływowej.

Górna krawędź 13 otworu odpływowego 12 komory odpływowej 3 znajduje się co najwyżej na najniższym poziomie LLWLab. Otwór wylotowy 10 urządzenia 9 prowadzącego ciecz znajduje się co najmniej na wysokości najwyższego poziomu wody HHWLab po stronie odpływowej 11. Zatem pompa 5 musi rozwijać co najwyżej taką wydajność transportowania, jaka jest niezbędna przy równocześnie najniższym poziomie LLWLzu w komorze dopływowej, dla osiągnięcia najwyższego poziomu wody HHWLab.

Górna krawędź 13 otworu odpływowego 12 jest częścią składową otworu regulowanego. Przez proste dostosowanie górnej krawędzi 13 otworu odpływowego 12 do wysokości otwartego otworu wylotowego 10 urządzenia 9 prowadzącego ciecz, dostosowuje się w najprostszy sposób konstrukcję stacji do odpowiednich poziomów maksymalnego i minimalnego HHWLab i LLWLab po stronie odpływowej stacji pomp 1. Przez samą zmianę górnej krawędzi osiąga się dopasowanie do określonych poziomów znajdujących się na zewnątrz kanałów dopływowych i odpływowych. Górna krawędź została przedstawiona jako część składowa urządzenia o regulowanej wysokości. Może ona być zamocowana szczelnie w komorze odpływowej za pomocą zwykłych środków mocujących. Przy silnie zmieniających się poziomach po stronie odpływu 11, kwestią kalkulacji jest problem, czy ze względu na oszczędność energii górna krawędź 13 powinna być zaprojektowana jako urządzenie przestawiane w trakcie eksploatacji.

Czujniki urządzeń 14 do pomiaru wydajności pompy mogą być umieszczone wewnątrz urządzenia 9 prowadzącego ciecz, w obszarze otworu odpływowego 12 lub w odpływie 11.

Dla zapobieżenia przepływowi zwrotnemu transportowanego płynu od strony odpływu 11 po wyłączeniu pompy 5, komora odpływowa 3 zaopatrzona jest w urządzenie napowietrzające 15. Składa się ono w tym przypadku z przewodu rurowego z umieszczonym na nim urządzeniem napowietrzają6

PL 204 069 B1 cym. Po otwarciu urządzenia napowietrzającego, wskutek napływu powietrza do ukształtowanej w postaci lewara komorze odpływowej 3 ustępuje nacisk płynącego zwrotnie słupa cieczy.

Na fig. 2 przedstawiono stację 1 pomp, w której za otworem odpływowym 12 komory odpływowej 3 dołączony jest kanał pomiarowy 16. W kanale pomiarowym 16 najwyższy poziom znajduje się co najwyżej na poziomie najniższego stanu wody LLWLab. Tak więc, zapewnione jest całkowite zapełnienie kanału pomiarowego 16 cieczą, dzięki czemu możliwe jest zastosowanie prostych urządzeń 14 do pomiaru wydajności pompy, na przykład czujników ultradźwiękowych. Unika się przy tym zaburzających wyniki pomiarów inkluzji powietrznych. Dla zapewnienia ciągłego zapełnienia kanału pomiarowego, można w odpływie 11 stacji pomp 1 umieścić próg przelewowy 17. Jego wysokość 17.1 jest tak dobrana, że przy wszystkich stanach eksploatacyjnych zapewnia się pozostawanie pewnego minimalnego stanu wody LLWLab w kanale 16. W zasadzie tak zaprojektowany kanał pomiarowy 16 ma kształt syfonu. Przedstawiona na fig. 2 stacja pomp stanowi poniekąd pewną kombinację pompy z dołączonym za nią lewarem i dołączonym do lewara syfonem.

Ponieważ w tym przykładzie wykonania stacji pomp komora odpływowa 3 wykonana jest jako mała, to ze względów budowlanych należałoby wybrać wznoszącą się rurę 9 z ukośnym otworem wylotowym 10. Dolna krawędź 18 otwartego otworu wylotowego 10 przebiega zawsze na równi lub nieco powyżej najwyższego poziomu wody HHWLab po stronie odpływu 11.

Na fig. 3 przedstawiono urządzenie 9 prowadzące ciecz jako część składową konstrukcji stacji pomp 1, która jest częścią konstrukcji betonowej. W urządzenie 9 prowadzące ciecz wpuszczona jest pompa 5 ukształtowana w postaci pompy z silnikiem zatopionym, której silnik napędowy opływany jest przez transportowany płyn. Taka konstrukcja jest bardzo łatwa w montażu i łatwa do wyjmowania w celach konserwacyjnych. Niezbędną energię napędową doprowadza się za pośrednictwem elektrycznego kabla zasilającego 20. Zasada działania jest analogiczna, jak w przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 1. Dodatkowo zastosowano instalację podciśnieniową 21 do odpowietrzania komory odpływowej 3. Umożliwia ona rozruch stacji pomp 1 w przypadkach szczególnych i może uchodzić do otworu montażowego 8.1, może być połączona z odpowietrznikiem 15 lub może być zainstalowana w inny sposób.

W przypadku robót konserwacyjnych w obszarze dopływu 2 i odpływu 11, jak również w obszarze pompy 5 z przyporządkowanym do niej agregatem napędowym 6 stosowane są przedstawione również na w pokazanych przykładach wykonania stacji pomp urządzenia podnoszące, które ułatwiają takie prace. Komora dopływowa 2 jest w tym przypadku wykonana jako częściowo zakryta, ponieważ ma zakryty przedział 2.1 z którego pompa 5 dokonuje zasysania. Tym samym przy niskich poziomach unika się powstawania szkodliwych wirów zasysających powietrze.

Figura 4 przedstawia inny przykład wykonania stacji pomp 1 z pompą 5 umieszczoną skośnie. Dla oszczędności przy realizacji budynku stacji pomp, w ukośnie biegnące urządzenie 9 do prowadzenia cieczy wbudowany jest agregat silnikowo - pompowy. Takie pompy 5 znane jako pompy z silnikiem zatapianym zaopatrzone są w silnik całkowicie zalany i wymagający bardzo niewielkiej konserwacji. Otwór wylotowy 10 urządzenia 9 do prowadzenia cieczy może - jak to pokazano - być ustawiony ukośnie względem poziomów w stacji pomp. Dobór ustawienia ukośnego zależy od miejscowych okoliczności lokalnych w miejscu budowy. W przykrywie 8 komory odpływowej 3 znajduje się zamykany hermetycznie otwór montażowy 8.1, służący do montażu, sprawdzania i podobnych czynności związanych z wpuszczoną przez ten otwór do komory dopływowej pompy 5. Również przy takim ukształtowaniu stacji pomp 1 w kanale pomiarowym może znajdować się urządzenie do pomiaru wydajności 14 z przyporządkowanymi do niego czujnikami.

Urządzenie 9 prowadzące ciecz ma w obszarze wpuszczonej w nie pompy 5 przekrój okrągły, który w kierunku otworu wylotowego 10 przechodzi w przekrój wielokątny. W przypadku elementów konstrukcyjnych wykonanych w postaci konstrukcji betonowej zastosowane przekroje wielokątne zmniejszają koszty wytwarzania i obniżają koszty eksploatacji stacji pomp, ponieważ dzięki temu w prosty sposób uzyskuje się możliwość większych przekrojów przepływowych. Dolna krawędź 18 otworu wylotowego 10 znajduje się co najmniej na wysokości poziomu HHWLab. Tak zaprojektowaną stację pomp można zrealizować jako konstrukcję zwartą, a jednocześnie łatwo dostępną. Pompę 5 można opuścić na miejsce zainstalowania bezpośrednio z samochodu dostawczego. Funkcję ściany rozdzielającej 4 przy tej zwartej konstrukcji stacji pomp przejmuje urządzenie 9 do prowadzenia cieczy.

Na fig. 5 przedstawiono stację pomp 1 z pompą 5 umieszczoną poziomo, również o konstrukcji zwartej, analogicznie do fig. 4. Pompa 5 może być jednostopniową lub wielostopniową pompą głębinową z silnikiem zatopionym. Ściana rozdzielająca 4 między komorą dopływową 2 a komora odpłyPL 204 069 B1 wową 3 jest ustawiona pionowo. Pompa 5 podaje ciecz bezpośrednio do mającego postać szybu urządzenia 9 prowadzącego ciecz i z niego do komory odpływowej 3. W tej części 3.1 komory odpływowej 3, która znajduje się za otworem wylotowym 10 urządzenia 9 prowadzącego ciecz, górna krawędź 13 otworu odpływowego znajduje się na stosunkowo niewielkiej wysokości. Otwór wylotowy 10 znajduje się przy tym przynajmniej na takiej samej wysokości, jak wysokość największego osiąganego stanu wody HHWLab po stronie odpływowej 11. Zatem w przypadku zmieniających się przy eksploatacji stanów wody (na przykład LLWL) w kanale odpływowym, potrzebna jest wysokość pompowania tylko dla danego poziomu.

Na schematycznych figurach 1 - 5 rysunku, ilustrujących przykłady wykonania wynalazku, przejścia między różnymi drogami przepływu przedstawiono w uproszczeniu jako przejścia o ostrych krawędziach. W instalacjach wykonywanych praktycznie drogi przepływu są oczywiście optymalizowane pod względem zmniejszenia oporów przepływu. Przekroje dróg przepływu ze względu na ukształtowanie stacji pomp są niezwykle duże. Przejścia są rozmieszczone odpowiednio do wartości przepływu. W przeciwieństwie do rozwiązań znanych, w których układ lewarowy utworzony jest z prowadzących ciecz rur, ogólną sprawność stacji pomp 1 można, dzięki takim środkom, wyraźnie powiększyć. Taka integracja lewara bezpośrednio z budynkiem stacji pomp upraszcza bardzo znacznie jego wykonanie.

Claims (14)

1. Stacja pomp, mająca budynek z przynajmniej jedną komorą dopływową i przynajmniej jedną umieszczoną na innym poziomie komorą odpływową dla transportowanego płynu, przy czym pomiędzy tymi przynajmniej dwiema komorami wewnątrz budynku znajduje się ściana rozdzielająca, przez którą przynajmniej jedna pompa transportuje płyn do komory odpływowej w budynku, natomiast komora odpływowa ma otwór odpływowy umieszczony pod pewnym kątem względem otworu wylotowego pompy, a jego górna krawędź znajduje się poniżej poziomu cieczy we włączonym za budynkiem odpływie, przy czym za pompą włączone jest urządzenie prowadzące ciecz ku górze, znamienna tym, że otwór wylotowy (10) pompy wykonany jest jako otwarty, a urządzenie (9) prowadzące ciecz ku górze zawiera ten otwór wylotowy (10), przy czym otwór wylotowy (10), umieszczony jest w komorze odpływowej (3) powyżej górnej krawędzi (13) otworu odpływowego (12).

2. Stacja pomp według zastrz. 1, znamienna tym, że urządzenie (9) prowadzące ciecz ma postać wznoszącego się przewodu i/lub wznoszącego się kanału.

3. Stacja pomp według zastrz. 1, znamienna tym, że górna krawędź (13) otworu odpływowego (12) jest częścią składową otworu nastawnego.

4. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienna tym, że w urządzeniu (9) prowadzącym ciecz i/lub w obszarze otworu odpływowego (12) umieszczone jest urządzenie (14) do pomiaru wydajności pompy.

5. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że za otworem odpływowym (12) dołączony jest, poprowadzony w większej części poziomo, kanał odpływowy (16) z umieszczonym w nim urządzeniem (14) do pomiaru wydajności pompy.

6. Stacja pomp według zastrz. 4, znamienna tym, że stacja pomp (1) i/lub urządzenie (14) do pomiaru wydajności pompy wyposażone są w urządzenie do obsługi zdalnej.

7. Stacja pomp według zastrz. 1, znamienna tym, że wykorzystywany do pomiaru wydajności pompy przekrój (12) bądź objętość (16) przepływu, całkowicie wypełnia się transportowanym płynem.

8. Stacja pomp według zastrz. 1, znamienna tym, że pompa (5) jest wyposażona w stałe i/lub nastawne elementy napędowe i/lub kierujące.

9. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że urządzenie (9) prowadzące ciecz jest ustawione pionowo lub jest nachylone, przy czym najniżej znajdująca się krawędź (18) otwartego otworu wylotowego (10) znajduje na tym samym poziomie lub powyżej najwyższego stanu (HHWLab) cieczy po stronie odpływu (11).

10. Stacja pomp według zastrz. 1, znamienna tym, że komora odpływowa (3) zaopatrzona jest w urządzenie napowietrzające.

11. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 8, znamienna tym, że agregat napędowy (6) pompy (5), którego wał umieszczony jest w przewodzie bez uszczelnienia, znajduje się nad komorą odpływową.

12. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 10, znamienna tym, że komora odpływowa (3) połączona jest z instalacją podciśnieniową (21).

PL 204 069 B1

13. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 10, znamienna tym, że za komorą odpływową (3) włączony jest kanał pomiarowy (16) w postaci syfonu.

14. Stacja pomp według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 6, albo 7, albo 10, znamienna tym, że zmiany kierunku przepływu wewnątrz stacji pomp odbywają się w sposób energooszczędny z zastosowaniem korzystnych dla przepływu kształtów geometrycznych.