PL204600B1 - Pojazd wielopoziomowy do przewozu pasażerów - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest pojazd wielopoziomowy do przewozu pasażerów, mający schody dla pasażerów, szczególnie pojazd mający szereg pokładów lub pięter, a w szczególności dwupoziomowy pojazd, taki jak pociąg.

Dla pomieszczenia wzrastającej liczby pasażerów są obecnie coraz częściej stosowane pojazdy zawierające dwa lub większą liczbę pokładów lub pięter, na których są umieszczone przedziały pasażerskie. Przykładem takiego pojazdu jest wagon kolejowy mający dwa piętra, jedno nad drugim, tak zwany pociąg piętrowy. Podczas gdy taka konstrukcja pozwala zwiększyć liczbę pasażerów, nie pozwala uniknąć wszystkich problemów. Podstawowym problemem jest to, aby był dostęp do obydwu pięter lub pokładów z jednego poziomu wejściowego. Tradycyjnie ruch z jednego poziomu na drugi w pojeź dzie, takim jak pocią g, jest moż liwy dzię ki zastosowaniu schodów. Jednakż e jest coraz trudniej zaprojektować schody tak, aby pasażerowie wchodzący i opuszczający górne i dolne piętro, czyli pokład, mogli przemieszczać się do wyjścia bez zakłóceń. Ten problem występuje głównie w okresie zwiększonego ruchu pasażerskiego.

W znanych układach schodów schody są utworzone wyłącznie z prostych lub nieznacznie zakręconych segmentów stopni. W zależności od układu drzwi wejściowych (wysokie wejście lub niskie wejście), pojazdy dwupoziomowe dla połączenia górnego pokładu z dolnym pokładem są wyposażone w ukł ady dwóch lub trzech cią gów schodów prowadzących w róż nych kierunkach.

W znanym wagonie kolejowym wejście prowadzi do obszaru wejściowego. Wejście znajduje się 760 mm nad torami. Takie wejście nosi nazwę niskiego wejścia. Pomimo że takie wejście umożliwia dostęp z obszaru dolnego poziomu odpowiednio na górny i dolny pokład, nie odbywa się to bez problemów.

W niemieckim opisie patentowym nr DE 44 23 243 C2 ujawniono układ i konstrukcję ciągów schodów w pojeździe szynowym, w którym znajduje się przesunięty słupek. Słupek ma kształt elipsy, i połowa jego wysokości znajduje się pomiędzy ciągiem schodów dla górnego pokładu a ciągiem schodów dla dolnego pokładu. Ten przesunięty słupek ma kształt wewnętrznego obrysu nieznacznie skręconego ciągu schodów dla górnego i dolnego pokładu. Ciąg schodów prowadzących do górnego poziomu, który zaczyna się mimośrodowym przemieszczeniem w kierunku ciągu schodów dla dolnego pokładu, ma na całej swojej szerokości stopniowy, wejściowy kąt górnego stopnia mniejszy lub równy 20° względem osi poprzecznej pojazdu.

Wadą takiego układu ciągu schodów jest to, że ruch pasażerów do pojedynczego obszaru wejściowego oraz na górny pokład może odbywać się tylko poprzez dwa biegi ciągów schodów w ten sposób, że ruch pasażerów podlega zatorom na schodach dla dolnego pokładu. Jest to w szczególności przypadek, gdy pasażerowie opuszczają górny pokład oraz obszar pojedynczego pokładu. Szybki ruch pasażerów do i z piętrowego pojazdu szynowego jest przez to możliwy tylko w ograniczonym stopniu, wywierając ujemny wpływ na czas postoju pojazdu na przystankach i na całkowity czas przejazdu pociągu.

W niemieckim opisie patentowym nr DE 9421209 U1 przedstawiono piętrowy pojazd szynowy, w którym obszar wejściowy jest wbudowany jako standardowe wejście z możliwością dostępu przez ciąg schodów na dolny pokład i ciąg schodów na górny pokład. Alternatywny obszar wejściowy znajduje się jako wejście dolnego pokładu z możliwością dostępu do górnego pokładu przez obszar pojedynczego pokładu, za pomocą systemu z trzema ciągami schodów.

Wadą powyższego układu jest to, że pasażerowie głównie idą w kierunku prostego szeregu schodów i wchodzą na nie pod kątem prostym, co niekorzystnie wpływa na przemieszczanie się pasażerów. W obszarze pojedynczego pokładu przepływ pasażerów jest bardzo ograniczony poprzez bezpośrednią zmianę kierunku o 180°, podczas gdy prosty ciąg schodów jest zajęty.

W niemieckim opisie patentowym DE 295 07 057 U1 przedstawiono pię trowy pojazd szynowy z wejś ciami dolnego poziomu, w szczególnoś ci dla wagonów pię trowych lub wagonów doczepianych, w których pojazd szynowy ma wysokość wejścia do obszarów wejściowych maksymalnie 760 mm od górnej krawędzi pojazdu. Sufit górnego pokładu rozciąga się bezpośrednio do wewnętrznego obrysu linii dachu ponad poziom wejścia, a podłoga górnego pokładu i podłoga dolnego pokładu szacunkowo osiągają taki wymiar, przy którym wysokość w świetle na górnym pokładzie zwiększa się w tym obszarze.

To znane rozwiązanie dla niskiego wejścia z wysokością wejścia 760 mm oraz znany system z dwoma cią gami schodów ma wiele wad. Potrzeba zaspokojenia ograniczeń opisanego pojazdu oraz wymagań ergonomicznych (wysokość prześwitu/ wysokość w świetle) wymaga, aby wszystkie pokłady pojazdu wznosiły się w takim samym stopniu, przez co prześwit górnego pokładu musi być tak zaprojektowany, aby bezpośrednio rozszerzać szkielet pudła wagonu. Konieczne nachylenia pokładów muPL 204 600 B1 szą przez to być bardziej strome oraz dłuższe. Z tego powodu nie jest możliwe rozmieszczenie półek bagażowych na górnym pokładzie w opisanym obszarze ponad powierzchnią wejścia. W tym obszarze muszą być umieszczone sufitowe przewody powietrzne w bocznych ścianach powyżej okna, a następnie skierowane w kompleksowy sposób do centralnego przewodu sufitowego.

W opisanych powyżej trzech systemach znanych ze stanu techniki wadą jest to, że możliwe wymiary wysokości w przestrzeni wejściowej są ograniczone i ciągi schodów mogą tylko mieć dostęp pod kątem prostym względem stopni ciągu schodów, co ma ujemny wpływ na przemieszczanie się pasażerów.

Istnieje więc zapotrzebowanie dopasowania wewnętrznej powierzchni wielopoziomowego pojazdu w szczególności w połączeniu z niską wysokością wejścia, taką jak 760 mm, w taki sposób, że problem nieodpowiedniej wysokości w przestrzeni wejściowej jest rozwiązany, a przepływ pasażerów w przestrzeni wejś ciowej odbywa się bez zahamowań i bezpoś rednio. Ponadto, pożądanym jest dostarczenie bezpośrednich i niezakłóconych przejść do dużych przedziałów.

Zgodny z wynalazkiem pojazd wielopoziomowy do przewozu pasażerów charakteryzuje się tym, że ma przestrzeń wejściową dostępną z zewnątrz pojazdu, główny ciąg schodów łączący przestrzeń wejściową z górnym pokładem, dwa drugie ciągi schodów łączące przestrzeń wejściową z dolnym pokładem, przy czym pierwsza część głównego ciągu schodów ma łukowy taras zawierający co najmniej jeden stopień, który znajduje się na podłodze przestrzeni wejściowej w obszarze centralnej linii wejścia, a dwa drugie ciągi schodów znajdują się po każdej stronie głównego ciągu schodów.

Zaletą takiego rozwiązania według przedmiotowego wynalazku jest to, że obszar dwupokładowy, który może być pożytecznie i ekonomicznie wykorzystany, jest większy, a wejście może być dopasowane do różnych wysokości peronu za pomocą prostych modyfikacji. Łukowata postać tarasu pozwala na łatwiejszy dostęp pasażerów przemieszczających się od wejścia do pieszego głównego ciągu schodów.

Korzystnie, główny ciąg schodów ma szerokość wystarczającą dla dwóch strumieni pasażerów.

Ponadto korzystnie, każdy drugi ciąg schodów ma szerokość wystarczającą dla pojedynczego strumienia pasażerów.

W korzystnej postaci wykonania wynalazku, podłoga przestrzeni wejściowej jest pozioma na całej swojej szerokości.

Powierzchnia wejściowa jest zasadniczym poziomem wzdłuż swojej wejściowej szerokości. Korzystnie, podłoga ma obniżone stopnie w obszarze wejściowym do przestrzeni wejściowej.

Układ schodów według przedmiotowego wynalazku może mieć zastosowanie w jakimkolwiek pojeździe pasażerskim wymagającym dostępu do jednego lub większej liczby poziomów lub pokładów.

Korzystnie, pojazd według wynalazku jest pojazdem szynowym, takim jak pociąg.

Korzystnie, pojazd szynowy ma dostępne z zewnątrz niskie wejście do przestrzeni wejściowej.

Ponadto korzystnie, wejście znajduje się 760 mm ponad górną krawędzią szyn, po których porusza się pojazd.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia część piętrowego pojazdu szynowego w widoku bocznym według jednego przykładu wykonania przedmiotowego wynalazku, fig. 2 - przekrój poprzeczny wzdłuż linii A-A fig. 1, fig. 3 - przekrój poprzeczny według linii B-B fig. 1, fig. 4 - przekrój poprzeczny przestrzeni wejściowej pojazdu według fig. 1 w widoku z góry, fig. 5 - część dwupokładowego pojazdu w widoku bocznym według drugiego przykładu wykonania przedmiotowego wynalazku, fig. 6 - przekrój poprzeczny przestrzeni wejściowej pojazdu według fig. 5 w widoku z góry, a fig. 7 - przekrój poprzeczny powierzchni wejściowej pojazdu według dalszych przykładów wykonania przedmiotowego wynalazku w widoku z góry.

Na fig. 1 do 4 przedstawiono wnętrze pojazdu piętrowego, mającego główną dwubiegową klatkę schodową z głównym ciągiem schodów 1 prowadzącym z przestrzeni wejściowej 2 na górny pokład 3. Podłoga przestrzeni wejściowej 2 jest pozioma na całej swojej szerokości. Drugi ciąg schodów 4 o pojedynczym biegu, odpowiednio na lewo i na prawo od głównego ciągu schodów 1, prowadzi do dolnego pokładu 5. Schodkowe wejście na główny ciąg schodów 1 jest przesunięte w przestrzeni wejściowej 2 w taki sposób, że w rejonie centralnej linii 7 wejścia przestrzeni wejściowej 2 znajduje się taras mający pierwszy stopień 6. Linia 7 wejścia wirtualnie przepoławia głębokość przestrzeni wejściowej 2 i prowadzi w przybliżeniu z centrum wejścia do centrum przeciwnego wejścia. Pierwsza część ciągu schodów, pierwszy stopień 6, drugi stopień 8 oraz trzeci stopień 9 są umieszczone tak, że są praktycznie okrągłe i tworzą taras. Następne stopnie głównej klatki schodowej są proste.

Ten układ i konstrukcja pierwszych segmentów ciągów schodów w przestrzeni wejściowej 2 zapewniają wejście o odpowiednio dobranych wymiarach, z dostępem z wielu stron, charakteryzujące się wystarczającym poziomem swobody. Przepływ pasażerów jest kierowany bez zakłóceń w sposób

PL 204 600 B1 wachlarzowy do ciągów schodów z szerokiej dostępnej przestrzeni. Dzieje się tak w przeciwieństwie do znanego, praktycznie prostego szeregu stopni znanego ze stanu techniki, w którym ciąg schodów następuje bezpośrednio pod kątem prostym. Dostępna długość dwupokładowego obszaru może być ekonomicznie wykorzystana w maksymalnym stopniu poprzez centralnie zorganizowany główny ciąg schodów 1, który przechodzi do przestrzeni wejściowej 2 z odpowiednio dobranymi wymiarami. Według tego układu i konstrukcji ciągów schodów możliwe jest zróżnicowanie wysokości przestrzeni wejściowej 2 i uniknięcie niewygodnych pochyłości podłogi w przestrzeni wejściowej 2.

Drugie ciągi schodów 4, na prawo i na lewo od głównego ciągu schodów 1, są korzystnie usytuowane pod kątem do osi poprzecznej pojazdu, i przez to kierują ruch pasażerów w planowany sposób do drzwi wejściowych i do centralnego korytarza dolnego pokładu 5.

W alternatywnym przykładzie wykonania, jak przedstawiono na fig. 7, drugi ciąg schodów 4 ma łukowate stopnie i może mieć, widoczne z dolnego pokładu 5, okrągłe wejście 13 na ciąg schodów, które nie jest zakłócone przez główny ciąg schodów 1. Pasażerowie mogą dzięki temu poruszać się od wejścia bezpośrednio do wszystkich rejonów (górny pokład, dolny pokład, obszar pojedynczego pokładu piętrowego pojazdu) piętrowego wagonu. To znaczy możliwe jest przejście od wejścia do głównego ciągu schodów 1, od wejścia do drugiego ciągu schodów 4, od wejścia bezpośrednio poprzez przestrzeń wejściową 2 na przeciwną stronę, do drugiego ciągu schodów 4 znajdującego się po przeciwnej stronie. Dostęp do ciągu schodów zawsze ma miejsce w sposób wachlarzowy.

Ponadto, układ ciągów schodów pozwala na pełne wyposażenie w miejsca siedzące końcowych obszarów pojazdu. Techniczne wyposażenie może być umiejscowione w przestrzeni dachowej 10, jak pokazano na fig. 1. Ten układ technicznego wyposażenia nie został przedstawiony w sposób bardziej szczegółowy na pozostałych figurach rysunku, ale znawca w tej dziedzinie techniki dokładnie wie, jak go zrealizować.

Widoczna konfiguracja wewnętrznej przestrzeni pojazdu dwupoziomowego jest zasadniczo ulepszona dzięki dużej wysokości w świetle, wynoszącej szacunkowo 2700 mm w przestrzeni wejściowej 2, która jest obecnie możliwa, a jednocześnie pozwala ujednolicić widok z góry dołączonej przestrzeni pasażerskiej, takiej jak górny pokład 3 i dolny pokład 5 oraz obszar pojedynczego pokładu.

Nowe rozwiązanie dostarcza bardziej elastyczną integrację w układzie wejściowym poprzez łukowe i tarasowe segmenty stopni w przestrzeni wejściowej 2. Pasażerowie mają dostęp do głównego ciągu schodów 1 z większości stron i dostęp z dolnego pokładu 5 do przestrzeni wejściowej poprzez drugie ciągi schodów 4, które znajdują się na lewo i na prawo od głównego ciągu schodów 1 pod kątem względem poprzecznego kierunku pojazdu. Ponadto, umożliwia bezpośredni przepływ pasażerów do drzwi wejściowych lub do centralnego korytarza dolnego pokładu 5.

Jak pokazano na fig. 5 i 6, w pojazdach o wysokości wejścia wynoszącej 600 mm poziom podłogi przestrzeni wejściowej 2 ma w obszarze drzwi obniżony stopień 12, toteż jest możliwość stosowania peronów o wysokości 550 mm.

Przykłady wykonania przedmiotowego wynalazku zostały opisane powyżej i pokazane na figurach rysunku w odniesieniu do wagonu pociągu. Jednakże, układ schodów i przestrzeni wejściowej przedstawiony tutaj może również mieć zastosowanie w innych pojazdach pasażerskich, na przykład w autobusach, gdzie powierzchnia jest bardzo ważna.

Oczywistym jest, że możliwe są dalsze i dodatkowe modyfikacje przedstawionych przykładów wykonania bez odchodzenia od idei i zakresu przedmiotowego wynalazku.

Claims (9)

1. Pojazd wielopoziomowy do przewozu pasażerów, znamienny tym, że ma przestrzeń wejściową (2) dostępną z zewnątrz pojazdu, główny ciąg schodów (1) łączący przestrzeń wejściową (2) z górnym pokładem (3), dwa drugie ciągi schodów (4) łączące przestrzeń wejściową (2) z dolnym pokładem (5), przy czym pierwsza część głównego ciągu schodów (1) ma łukowy taras zawierający co najmniej jeden stopień (6), który znajduje się na podłodze przestrzeni wejściowej (2) w obszarze centralnej linii (7) wejścia, a dwa drugie ciągi schodów (4) znajdują się po każdej stronie głównego ciągu schodów (1).

2. Pojazd według zastrz. 1, znamienny tym, że główny ciąg schodów (1) ma szerokość wystarczającą dla dwóch strumieni pasażerów.

PL 204 600 B1

3. Pojazd według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdy drugi ciąg schodów (4) ma szerokość wystarczającą dla pojedynczego strumienia pasażerów.

4. Pojazd według zastrz. 1, znamienny tym, że podłoga przestrzeni wejściowej (2) jest pozioma na całej swojej szerokości.

5. Pojazd według zastrz. 4, znamienny tym, że podłoga ma obniżone stopnie w obszarze wejściowym do przestrzeni wejściowej (2).

6. Pojazd według zastrz. 1 albo 2, albo 4, albo 5, znamienny tym, że stanowi go pojazd szynowy.

7. Pojazd według zastrz. 3, znamienny tym, że stanowi go pojazd szynowy.

8. Pojazd według zastrz. 6, znamienny tym, że ma dostępne z zewnątrz niskie wejście do przestrzeni wejściowej (2).

9. Pojazd według zastrz. 8, znamienny tym, że wejście znajduje się 760 mm ponad górną krawędzią szyn, po których porusza się pojazd.