PL204871B1 - Wkład ze sproszkowanym lekiem do inhalatora proszku i inhalator - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy wkładu ze sproszkowanym lekiem do inhalatora proszku do trzymania zapasu leku na wiele dawek sproszkowanego leku z co najmniej jedną magazynową komorą i ze zintegrowanym urządzeniem dozującym, przy czym zintegrowane urządzenie dozujące zawiera co najmniej jeden dozujący suwak, który jest poruszany w przybliżeniu poprzecznie w kanale suwaka dozującego przynajmniej z położenia napełniania do położenia opróżniania w przybliżeniu poprzecznie do kierunku wypływu sproszkowanego leku z co najmniej jednej komory magazynowej oraz odpowiednio wyposażonego inhalatora.

W dziedzinie leczenia schorzeń ukł adu oddechowego, ale również przy innych schorzeniach, przy których podawanie leku może być przeprowadzane przez układ oddechowy, znane jest oprócz rozpylania roztworów lub zawiesin w aerozole nadające się do wdychania aplikowanie leków w postaci proszku. Przykłady takich leków opisano wielokrotnie w literaturze, przy czym czysto przykładowo odsyłamy tu do publikacji WO 93/11773, EP 0 416 950 A1 oraz EP 0 416 951 A1.

Użytkową formą podawania leku jest przy tym doprowadzanie poprzez urządzenie inhalacyjne (inhalator).

Jeśli chodzi o inhalatory leków w postaci sproszkowanej znane są zarówno inhalatory do podawania jednej dawki leku, jak również inhalatory, które mają zapas na wiele dawek leku. Przy tych ostatnich znane jest albo stosowanie oddzielnych komór magazynowych na każdą oddzielną dawkę, albo stosowanie jednej komory magazynowej na wiele dawek leku.

W przypadku inhalatorów, w których wiele oddzielnych dawek umieszczonych jest w oddzielnych komorach magazynowych, znane są takie inhalatory, w których poszczególne komory inhalatora są napełnione jedną dawką leku. Przykład takiego inhalatora opisano w patencie USA nr 5.301.666 A. Znane jest jednak również umieszczanie wielu dawek sproszkowanego leku zawsze oddzielnie w komorach tak zwanych opakowań blistrowych (pęcherzykowych). Przykład takiego opakowania pęcherzykowego do stosowania w inhalatorze opisano w patencie niemieckim nr 44 00 083 C2. Takie opakowanie pęcherzykowe, które jest równocześnie wykonane jako inhalator jednodrogowy, opisano przykładowo w patencie niemieckim 44 00 084 A1.

Urządzenie do inhalacji, w które można wkładać opakowania pęcherzykowe zawierające oddzielne komory magazynowe na oddzielne dawki sproszkowanego leku, które można opróżniać kolejno za pomocą urządzenia do inhalacji, opisano przykładowo w patencie niemieckim 195 23 516 C1.

Wiele przykładów inhalatorów z komorą magazynową na wiele dawek leków opisano w stanie techniki. Przykład z wymiennym pojemnikiem magazynowym opisano w niemieckim opisie patentowym 846 770, a ponadto w WO 95/31237.

Zasadniczym problemem w systemach inhalacyjnych, przy których wiele dawek substancji aktywnej medycznie umieszczone jest we wspólnej komorze magazynowej, jest odmierzanie oddzielnej dawki do pojedynczej inhalacji. Zaproponowano tu wiele rozwiązań, które przykładowo opisane są w patentach USA nr 2.587.215 A i 4.274.403 A. Inne postaci uk ł adów dozowania pojedynczej dawki sproszkowanego leku z komory magazynowej na wiele dawek leku opisano ponadto w WO 92/09322, WO 93/16748 oraz DE 35 35 561 C2, jak również w GB 2 165 159 A. Wymienne wkłady na wiele dawek sproszkowanego leku ze zintegrowanym suwakiem dozującym znane są z DE 195 22 415 A1.

Dalszym istotnym problemem przy inhalacji sproszkowanego leku jest rozbijanie galenowych formulacji proszkowych na cząstki dostające się do płuc. Rozprowadzane tym sposobem substancje czynne są według wszelkich reguł transportowane za pomocą substancji nośnych, aby osiągnąć rozsądną możliwość dozowania substancji czynnej medycznie i ustalić dalsze właściwości sproszkowanego leku, które mogą przykładowo dotyczyć możliwości składowania.

Rozwiązania w przypadku inhalatorów proszku, w których należy osiągnąć gotowość cząstek dostających się do płuc w strumieniu wdychanego powietrza, opisano przykładowo w EP 0 640 354 A2, US 5.505.196 A, US 5.320.714 A, US 5.435.301 A, US 5.301.666 A, DE 195 22 416 A1 oraz WO 97/00703. Znane są również propozycje wykorzystania energii pomocniczej do wytwarzania przepływu powietrza, np. z ZA-A 916741.

Przy stosowaniu leków do wdychania w postaci proszku jest również dość ogólnie znane łączenie substancji czynnych przez podawanie prefabrykowanych mieszanin substancji czynnych. Odpowiednie propozycje znajdują się w EP 0 416 951 A1 oraz WO 93/11773 przykładowo w odniesieniu do łączenia leków Salmeterol i Fluticasone lub Formoterol i Budesonid.

PL 204 871 B1

W publikacji WO 00/74754 i w wielu innych publikacjach przez ponad dwadzieś cia lat opisywano, że istnieje znaczny problem związany z wilgocią zwłaszcza przy inhalatorach proszku. Wilgoć może przy tym nie tylko działać szkodliwie na farmaceutycznie czynne preparaty, ale zwłaszcza pogarsza współdziałanie fizycznych i chemicznych właściwości połączenia substancji czynnej i substancji pomocniczych. Na skutek tego mogą przykładowo występować zbrylenia albo zakłócenia rozdrabniania wdychanego proszku na cząstki dostające się do płuc. Wszystkie te okoliczności mogą prowadzić do problemów związanych z możliwością dozowania i skutecznością rozprowadzania sproszkowanego leku.

Aby zmniejszyć te wady próbowano już w przeszłości różnie zmniejszać wnikanie wilgoci do wnętrza inhalatora proszku przez stosowanie uszczelnień. Ponadto próbowano unikać szkodliwych oddziaływań wnikającej wilgoci przez to, że stosowano środek wysuszający, aby pochłaniać wilgoć, w szczególnoś ci, by utrzymywać małą wilgotność powietrza w komorach magazynowych.

Jeśli chodzi o wcześniejszy stan techniki, w publikacji WO 00/74754 wyczerpująco opisano, że problem ten próbowano tam rozwiązać zwykle tylko przez stosowanie różnych środków wysuszających. Zgłaszający po raz pierwszy rozwiązał ten problem przez zastosowanie uszczelki, która powinna uniemożliwiać wnikanie wilgoci do wnętrza inhalatora, zwłaszcza do pojemników magazynowych inhalatora proszku, zwłaszcza ze sprężystymi elementami uszczelniającymi.

Wskazuje się przy tym na elementy uszczelniające ze wszystkich zwykle stosowanych materiałów, przykładowo z naturalnej lub syntetycznej gumy, silikonu lub PTFE i podobnych materiałów.

Poniżej w odniesieniu do inhalatora proszku o nazwie Clickhaler produkcji firmy Innovata Biomed opisana zostanie dokładniej konstrukcja, która dotyczy zwłaszcza mechanizmu dozującego tego inhalatora, który zawiera urządzenie dozujące w rodzaju łopatkowego dozownika obrotowego w kształ cie pochylonego ś cię tego stoż ka.

Jako element uszczelniający należy przy tym w opisanej postaci wykonania zastosować mający również kształt ściętego stożka kołnierz uszczelniający, który nasadza się na ścięty stożek dozujący i który powinien być obrotowy, tak że mo ż e przyjmować położenie szczelne i położenie nieszczelne. Na stronie 5 opisano przy tym, że taki kołnierz uszczelniający korzystnie powinien być wykonany z tworzywa sztucznego, takiego jak tworzywo stoż ka dozują cego. Ponadto proponuje się wykonanie w koł nierzu uszczelniają cym dokł adnie tylu otworów, ile dozują cy element sto ż kowy ma wnę k dozują cych. Kołnierz uszczelniający i element dozujący powinny być przy tym wykonane tak, że przy ich obrocie najpierw komora dozująca utworzona przez otwór w kołnierzu uszczelniającym pobiera lek z magazynu, a następnie przy dalszym obracaniu oddaje go do wnęki dozującej we właściwym stożku dozującym i wreszcie lek ten jest oddawany stąd do kanału powietrznego.

Jako szczególnie korzystna opisana została postać wykonania, przy której zewnętrzny kontur kołnierza uszczelniającego ma kształt wycinka kuli i tworzy dobre pasowanie z odpowiednią krzywizną zbiornika leku. Kontur wewnętrzny kołnierza uszczelniającego powinien być dopasowany do kształtu ściętego stożka elementu dozującego.

Z patentu USA nr 6.132.394 A znane jest stosowanie w komorze leku w inhalatorze oddzielnego pojemnika zawierającego środek osuszający. Jako różnicę w stosunku do patentu USA nr 4.274.403 A opisano stosowanie całkowicie zamkniętego, oddzielnego pojemnika z materiału możliwie przepuszczającego wilgoć, w którym należy umieścić środek osuszający, np. żel krzemionkowy. Ważną zaletą powinno być przy tym to, że w porównaniu z dotychczasowym suchym zamykaniem nie ma żadnych miejsc montażu lub łączenia, przez które niewielkie ilości środka osuszającego mogłyby przedostać się do komory leku i przez to do sproszkowanego leku. Takie miejsca połączenia przy dotychczasowym suchym zamykaniu powinny istnieć zwłaszcza pomiędzy korpusem zamykającym a porowatą membraną przez którą para wodna powinna przedostawać się do środka osuszającego.

Taki oddzielny pojemnik powinien być ponadto w miarę możliwości wykonany ze specjalnego materiału korzystnie o większej przepuszczalności pary wodnej. Jako odpowiednie materiały zaproponowano poliwęglan (PC) oraz ABS (akrylonitrylobutadienostyren). Warunki suszenia w dłuższym czasie należy przy tym dostosować za pomocą materiału pojemnika.

Z publikacji WO 01/46038 znane jest stosowanie korka, folii, tabletki lub wył o ż enia z kopolimeru EVA z 35-80% wag. środka osuszającego, takiego jak żel krzemionkowy, glina lub chlorek cynku, w charakterze osłony środka osuszającego lub osadzonych w pojemniku do przechowywania, zwłaszcza do zapakowanych środków spożywczych, przy czym przy większym stężeniu środka osuszającego należy zwrócić uwagę na brak mechanicznej wytrzymałości korka itd. oraz na niebezpieczeństwo mechanicznego rozpadu. Opisane jako odpowiednie gatunki kopolimeru EVA mają przy tym dość

PL 204 871 B1 dużą zawartość kopolimerów octanu winylu, tak że przy tych materiałach ustala się bardzo duża przepuszczalność pary wodnej.

Z publikacji WO 01/21238 znane jest również w inhalatorze proszku hermetyczne uszczelnienie, gdy nie jest on używany. Opisano przy tym stosowanie w inhalatorze proszku z zapasem leku i z kanałem powietrznym poprowadzonym pod komorą magazynową po obu stronach komory magazynowej stosowanie fartucha uszczelniającego, który w położeniu spoczynkowym zakrywa otwór wlotu powietrza i otwór inhalacyjny kanału powietrznego. Jeżeli popychacz dozujący zostanie przez przykrywkę poruszającą przemieszczony przez komorę magazynową aby wyprowadzić dawkę leku z magazynu w kanał powietrzny, oba uszczelniające fartuchy przymocowane do przykrywki poruszającej są również przemieszczane, aż popychacz dozujący osiągnie swe położenie opróżnienia. W fartuchach uszczelniających przewidziane są przy tym otwory przelotowe, które są usytuowane tak, że w położeniu końcowym przykrywki poruszającej odsłaniają otwory kanału powietrznego. Dopóki przykrywka poruszająca pozostaje wciśnięta, powietrze może być zasysane poprzez kanał powietrzny. Gdy przykrywka poruszająca zostanie puszczona i powróci do swego położenia wyjściowego, otwory kanału powietrznego są z powrotem zamknięte.

Przez dodatkową prowadnicę wodzikową i sprężyste wykonanie fartuchów uszczelniających, są one dociskane do ścianki zewnętrznej, aby polepszyć uszczelnienie. Przy takiej konstrukcji fartuchy uszczelniające przy coraz większej przebywanej drodze od położenia otwarcia do położenia zamknięcia są coraz silniej dociskane poprzecznie do kierunku ruchu do ścianki zewnętrznej inhalatora. Ponadto przewidziano sprężyste uszczelnienie w postaci falistego mieszka pomiędzy przykrywką poruszającą a obudową inhalatora, aby zamykać szczelinę usytuowaną pomiędzy wymienionymi częściami.

U podstaw wynalazku leż y zatem zadanie ulepszenia znanych systemów do podawania leków w postaci proszku.

Zadanie wynalazku zostało rozwiązane przez wkład ze sproszkowanym lekiem do inhalatorów proszku do trzymania zapasu leku na wiele dawek sproszkowanego leku z co najmniej jedną magazynową przestrzenią i ze zintegrowanym urządzeniem dozującym, przy czym to zintegrowane urządzenie dozujące zawiera co najmniej jeden dozujący suwak, który jest ruchomy w przybliżeniu poprzecznie w kanale suwaka dozującego, przynajmniej z położenia napełniania do położenia opróżniania, w przybliżeniu poprzecznie do kierunku wypływu sproszkowanego leku z co najmniej jednej magazynowej przestrzeni, przy czym wymieniony wkład ze sproszkowanym lekiem zawiera także korpus obudowy i pokrywę, które zasadniczo zamykają co najmniej jedną magazynową przestrzeń. Wkład ten charakteryzuje się tym, że kanał suwaka dozującego z co najmniej jednym dozującym suwakiem jest uszczelniony względem otoczenia przynajmniej w położeniu napełniania dozującego suwaka.

Przez konstrukcję według wynalazku otrzymano najmniejszym dodatkowym kosztem skuteczną ochronę zapasu leku przed wilgocią z otoczenia, zwłaszcza przy pośrednim składowaniu w czasie użytkowania po napoczęciu zapasu przez pacjenta. Zaleta ta istnieje zarówno wtedy, gdy wkład z lekiem jest wprowadzony w inhalator, jak i wtedy, gdy jest przechowywany na zewnątrz inhalatora. Można utrzymać kompatybilność wobec znanych inhalatorów proszku dla wymiennych wkładów ze sproszkowanym lekiem rodzaju wspomnianego we wstępie.

W szczególnie korzystnej postaci wykonania wkł ad ze sproszkowanym lekiem wedł ug wynalazku charakteryzuje się tym, że kanał suwaka dozującego na swym jednym końcu ma otwór do otoczenia, przez który może przechodzić część dozującego suwaka, a wokół tego otworu przewidziana jest przylgowa powierzchnia dla uszczelki. Szczególnie niezawodne działanie można uzyskać, kiedy dozujący suwak ma uszczelniającą powierzchnię usytuowaną w płaszczyźnie w przybliżeniu poprzecznej do jego kierunku ruchu z położenia napełniania do położenia opróżniania. Można przy tym uniknąć również zmiany sił tarcia przy ruchu suwaka dozującego, która w znanych inhalatorach może powstawać na skutek ruchu uszczelki wzdłuż powierzchni uszczelnienia z powodu resztek proszku lub zużycia uszczelki.

Szczególnie niezawodne uszczelnienie uzyskuje się, kiedy uszczelnienie jest utworzone przez sprężystą uszczelkę.

Szczególnie trwałe i skuteczne uszczelnienie przy dłuższym składowaniu przed wprowadzeniem wkładu ze sproszkowanym lekiem w inhalator zapewnione jest, kiedy dozujący suwak jest można przesuwać dalej, do położenia składowania, a uszczelka jest wstępnie sprężyście naprężona

PL 204 871 B1 uszczelniająco przynajmniej w położeniu składowania suwaka dozującego, zwłaszcza kiedy dozujący suwak jest w położeniu składowania przytrzymywany przez sprężynowy element.

W korzystnej postaci wykonania wkład ze sproszkowanym lekiem charakteryzuje się tym, ż e urządzenie dozujące zawiera co najmniej jedną dozującą wnękę do przyjęcia określonej ilości sproszkowanego leku.

Dla podawania kombinacji substancji czynnych może być ponadto korzystne, kiedy wkład ze sproszkowanym lekiem ma co najmniej dwie magazynowe przestrzenie, zwłaszcza kiedy wkład ze sproszkowanym lekiem ma urządzenie dozujące, przy czym to urządzenie dozujące ma dla każdej magazynowej przestrzeni dozującą wnękę do odmierzania określonej ilości każdego czynnego medycznie materiału przewidzianego w magazynowych przestrzeniach. Zależnie od przewidzianej kombinacji substancji czynnych korzystne jest przy tym również, kiedy urządzenia dozujące poszczególnych wkładów ze sproszkowanym lekiem mają dozujące wnęki o takiej samej lub różnej objętości.

Szczególnie opłacalne zastosowanie, zwłaszcza w przypadku drogich sproszkowanych leków przy podawaniu tylko od czasu do czasu możliwe jest, kiedy wkład ze sproszkowanym lekiem ma ponadto urządzenie do pokazywania liczby dawek leku pozostałej w magazynowej przestrzeni lub wyprowadzonych z magazynowej przestrzeni.

Zalety wynalazku dają się wykorzystać zwłaszcza przy długotrwałym używaniu, gdy w urządzeniu przewidziana jest uszczelka, która zasadniczo uszczelnia magazynową przestrzeń przynajmniej w położeniu napełniania urządzenia dozującego przed wnikaniem wilgoci z otoczenia, przy czym uszczelka przy ruchu urządzenia dozującego ze swego położenia opróżniania do swego położenia napełniania jest sprężyście odkształcana bez względnego przesuwania pomiędzy uszczelką a uszczelniają cymi powierzchniami.

W korzystnej postaci wykonania wynalazku uszczelka jest wytworzona z kauczuku silikonowego lub elastomeru, korzystnie z termoplastycznego elastomeru, korzystniej z termoplastycznego elastomeru poliestrowego.

Polepszenie według wynalazku właściwości użytkowych zwłaszcza przez skuteczne unikanie oddziaływania wilgoci na sproszkowany lek podczas okresu używania przez pacjentów lub przez szpital uzyskuje się ponadto przy wkładzie ze sproszkowanym lekiem do inhalatorów proszku, w którym korpus obudowy i/lub pokrywa wykonane są głównie z polichlorku winylidenu, farmaceutycznie kompatybilnego tworzywa sztucznego całkowicie lub częściowo powleczonego polichlorkiem winylidenu, kopolimeru olefinowego z heterocyklicznymi grupami bocznymi [COC lub mPP] lub z polichlorotrifluoroetylenu.

W szczególnie korzystnej postaci wykonania wkł ad ze sproszkowanym lekiem wedł ug wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej jeden dozujący suwak jako część składowa urządzenia dozującego wykonany jest głównie z polichlorku winylidenu, z farmakologicznie kompatybilnego tworzywa sztucznego całkowicie lub częściowo powleczonego polichlorkiem winylidenu, kopolimeru olefinowego z heterocyklicznymi grupami bocznymi, przynajmniej częściowo zorientowanego polipropylenu lub z polichloro-trifluoroetylenu.

W celu ograniczenia oddziaływań wilgoci wnikającej we wkład lub znajdującej się w nim jest ponadto korzystne, jeśli wkład ze sproszkowanym lekiem do inhalatorów proszku według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus obudowy i/lub pokrywa na przynajmniej części strony zwróconej do magazynowej przestrzeni zawiera mieszankę złożoną ze środka osuszającego osadzonego w termoplastycznej osnowie.

Dla uniknięcia szkodliwych oddziaływań na lek ze strony pozostałości środka osuszającego jest według wynalazku korzystne zastosowanie wkładu ze sproszkowanym lekiem do inhalatorów proszku, zawierającego co najmniej jedną kształtkę z mieszanki z termoplastycznej osnowy z osadzonym w niej środkiem osuszającym, korzystnie żelem krzemionkowym, bentonitem lub sitem molekularnym, zwłaszcza wtedy, gdy w osnowie z tworzywa termoplastycznego utworzone są niewielkie kanały do wchłaniania wody, jakie otrzymuje się przez rozpuszczenie rozpuszczalnych składników wytłoczki. Dla szybkiego wchłaniania resztkowej wilgoci w komorze magazynowej może przy tym być również korzystne, kiedy w osnowie z tworzywa termoplastycznego o małym wchłanianiu wody osadzone są jako materiał wypełniający włókna wchłaniające parę wodną.

Pod względem ekonomicznym w produkcji masowej szczególnie korzystne jest, kiedy mieszanka w osnowie z tworzywa termoplastycznego o małym pochłanianiu wody i osadzony w niej środek osuszający przynajmniej częściowo wykonana jest jako część wewnętrznej ścianki magazynowej

PL 204 871 B1 przestrzeni przez formowanie wtryskowe z wielu składników w korpusie obudowy z tworzywa sztucznego zasadniczo nieprzepuszczalnego dla pary wodnej.

Dla wynalazku jest ponadto korzystne, kiedy korpus obudowy i pokrywa są wodoszczelnie zamknięte, korzystnie przez zgrzewanie ultradźwiękowe.

Szczególnie korzystne w produkcji jest, kiedy uszczelka jest natryśnięta na korpusie obudowy lub dozującym suwaku.

Pod względem ekonomicznym wynalazek można korzystnie zrealizować w inhalatorze sproszkowanych leków posiadającym gniazdo na wkład ze sproszkowanym lekiem według wynalazku, korzystnie wyposażony w taki wkład.

Zalety wynalazku objawiają się pacjentom wymagającym leczenia zwłaszcza przy noszeniu wkładu zawierającego proszek z jedną lub wieloma następującymi substancjami czynnymi: środki przeciwbólowe, środki antyalergiczne, antybiotyki, antycholinergiki, środki antyhistaminowe, substancje o działaniu przeciwzapalnym, środki przeciwgorączkowe, kortykoidy, steroidy, środki przeciwkaszlowe, leki rozszerzające oskrzela, diuretyki, enzymy, substancje działające na układ sercowo-naczyniowy, hormony, proteiny oraz peptydy.

Dzięki wynalazkowi farmakodynamicznie aktywne substancje czynne w postaci sproszkowanych leków również przy zwiększonej wrażliwości na wilgoć lub w niekorzystnych klimatycznie warunkach otoczenia można mieć do dyspozycji przez długi czas stosowania i wykorzystywać przy tym również zalety stosowania wielokrotnie wykorzystywanych inhalatorów z wymiennymi wkładami ze sproszkowanym lekiem.

Ponadto w różnych kombinacjach substancji czynnych można również przygotowywać do inhalacji w lepszych warunkach przechowywania, z których poszczególne substancje czynne mają zwiększoną wrażliwość na wilgoć, jeśli chodzi o przydatność do składowania, ich odporność i przydatność do dozowania. Substancje czynne, wobec których może być stosowany wynalazek, mogą ponadto przykładowo być z grupy betasympatykomimetyków: Salbutamol. Reproterol, Fenoterol, Formoterol, Salmeterol. Przykładowo z grupy kortykosteroidów mogą być: Budesonid, Beclomethason, Fluticason, Triamcinolon, Lotoprednol. Mometason, Flunisolid, Ciclosonid. Przykładowo z grupy antycholinergików mogą być: Ipatropiumbromid, Tiotropiumbromid, Glycopyrrolate.

Przykładami z grupy środków przeciwbólowych i leków przeciwmigrenowych mogą być: morfina, Tramadol, Flupirtyna, Sumatryptan. Z grupy peptydów i protein mogą być przykładowo stosowane: Cetrorelix, insulina, kalcytonina, hormon przytarczycy, analog czynnika VIII, interferon alfa, interferon beta, heparyna, hormon folikulotropowy, Collistin, Tobramycin.

Zastosowanie nie jest ograniczone do wymienionych tu substancji czynnych. Opisany wkład ze sproszkowanym lekiem nadaje się do wszystkich substancji czynnych, które są dozowane w postaci proszkowej i mogą być podawane przez inhalację . Przez odpowiednią modyfikację systemu i urządzenia dozującego opisany wynalazek nadaje się również do łączenia substancji czynnych, które zawierają preparaty ciekłe, na przykład roztwory lub zawiesiny substancji aktywnych farmakodynamicznie.

Proszkowe formulacje leków, które mogą być korzystnie stosowane za pomocą systemu wkładów ze sproszkowanym lekiem według wynalazku, mogą zawierać różne substancje czynne, takie jak środki przeciwbólowe, przeciwuczuleniowe, antybiotyki, antycholinergiki, leki antyhistaminowe, substancje o działaniu przeciwzapalnym, środki przeciwgorączkowe, kyrtykoidy, steroidy, środki przeciwkaszlowe, środki rozszerzające drogi oddechowe, diuretyki, enzymy, substancje działające na układ sercowo-naczyniowy, hormony, proteiny i peptydy. Przykładami środków przeciwbólowych są kodeina, diamorfina, dihydromorfina, Ergotamina, Fentanyl oraz morfina. Przykładami środków przeciwuczuleniowych są kwas kromoglicynowy i Nedocromil. Przykładami antybiotyków są Cephalosporine, Fusafungin, Neomycin, Penicilline, Pentamidin, Streptomycin, sulfonamid i Tetracycline, Collistin, Tobramycin. Przykładami antycholinergików są atropina, Atropinmethonitrat, Ipratropiumbromid, Oxitropiumbromid, Tropumchlorid i Tiotropiumbromid. Przykładami leków antyhistaminowych są Azelastin, Flezelastin oraz Methapyrilen. Przykładami środków o dział aniu przeciwzapalnym są Beclometason, Budesonid, Loteprednol, Dexamethason, Flunisolid, Fluticason, Tipredane. Triamcinolon, Mometason. Przykładami środków przeciwkaszlowych są Narcotin i Noscapin. Przykładami środków rozszerzających przewody oddechowe są Bambuterol, Bitolterol, Carbuterol, Clenbuterol, Efedryna, Epinefryna, Formoterol, Fenoterol, Hexoprenalin, Ibuterol. Isoprenalin, Isoproterenol. Metaproterenol, Orciprenalin, Phenylephrin, Phenylpropanolamin, Pirebuterol, Procaterol, Reproterol, Rimiterol, Salbutamol. Salmeterol, Sulfonterol, TerPL 204 871 B1 butalin oraz Tolobuterol. Przykładami diuretyków są Amilorid i Furosemid. Przykładem enzymów jest trypsyna. Przykładami substancji działających na system sercowo-naczyniowy są Diltiazem i nitrogliceryna. Przykł adami hormonów są Cortison, Hydrocortison i Prednisolon. Przykł adami protein i peptydów są Cyclosporine, Cetrorelix, Glukagon i insulina. Dalszymi substancjami, które można stosować, są Adrenochrom, Colchicin, heparyna, skopolamina. Przykładowo podane substancje mogą być stosowane jako swobodne zasady lub kwasy, albo jako farmaceutycznie kompatybilne sole. Jako jony przeciwnego znaku można przykładowo stosować fizjologiczne metale ziem alkalicznych lub metale alkaliczne, albo aminy, przykładowo octan, benzenosulfonian, benzoesan, wodorowęglan, wodorowinian, bromek, chlorek, jodek, węglan, cytrynian, fumaran, jabłczan, maleinian, glukonian, mleczan, embonian i siarczan. Można również stosować estry, przykładowo octan, acetonid, propionian, dipropionian, walerianian.

Wynalazek umożliwia nawet przez dłuższy czas dokładnie dostosowane do pacjenta dozowanie przeprowadzane przez lekarza bez konieczności szkodliwego ze względu na koszty obróbki pozbywania się częściowo opróżnionych wkładów i bez uniemożliwienia kompatybilności z innymi wkładami o różnych urządzeniach dozujących, np. z wkładem znanym z publikacji WO 97/00703.

Krótki opis rysunków

Przedstawiają:

fig. 1 wkład ze sproszkowanym lekiem według wynalazku w widoku perspektywicznym;

fig. 2 widok z góry na uszczelnienie wkładu ze sproszkowanym lekiem według wynalazku;

fig. 3 widok zabieraka suwaka dozującego wkładu ze sproszkowanym lekiem według wynalazku;

fig. 4A widok korpusu suwaka dozującego wkładu ze sproszkowanym lekiem według wynalazku; fig. 4B przekrój wzdłużny poprzez korpus suwaka dozującego wkładu ze sproszkowanym lekiem według wynalazku z fig. 4A;

fig. 5 przekrój wzdłużny przez wkład ze sproszkowanym lekiem według wynalazku w inhalatorze z suwakiem dozują cym w poł o ż eniu opróż niania; a fig. 6 przekrój wzdłużny przez wkład ze sproszkowanym lekiem według wynalazku w inhalatorze z suwakiem dozującym w położ eniu napełniania.

Fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny korpusu 11 obudowy wkładu 1 ze sproszkowanym lekiem do wymiennego wprowadzania w inhalator 2 proszku. Przedstawiony wkład 1 ze sproszkowanym lekiem ma w górnej części swego korpusu 11 obudowy krawędź 3, która ma dwa uchwytowe obszary 4, aby umożliwić wygodne wprowadzanie wkładu 1 ze sproszkowanym lekiem w inhalator 2. W przedstawionym przykładzie wykonania w krawędzi 3 w utworzonym tam pierścieniowym kanale 5 przewidziane jest urządzenie do wskazywania pozostałej w magazynowej komorze 6 lub wyprowadzonej z tej komory 6 liczby dawek leku (bez szczegółów), np. w postaci foliowych pasków z odpowiednimi znakami, jak opisano szczegółowo w publikacji WO 97/00703. Znaki te są czytelne dla użytkownika poprzez okienko 7 w krawędzi 3.

Krawędź 3 służy również do przyjmowania pokrywy 8, za pomocą której zamykana jest istotna część przestrzeni magazynowej 6 tworzącej wkład 1 ze sproszkowanym lekiem. Korzystnie ta pokrywa 8 jest wodoszczelnie zamknięta swym kołnierzem 10 utworzonym obwodowo w krawędzi 3, przykładowo przez zgrzewanie ultradźwiękowe.

Poniżej magazynowej przestrzeni 6 usytuowany jest kanał 12, w którym umieszczony jest ruchomo jako urządzenie dozujące suwak dozujący, który w opisanym tu przykładzie realizacji jest utworzony z trzech części, zabieraka 13, właściwego korpusu 14 suwaka dozującego oraz uszczelki 15 (fig. 2, 3 oraz 4A i 4B). Suwak dozujący powstaje przez to, że przedstawioną na fig. 2 uszczelkę 15 umieszcza się w pokazanym na fig. 3 zabieraku 13 i zabierak 13 z uszczelką 15 zaciska się na korpusie 14 suwaka dozującego.

Jak to dobrze widać na fig. 1, kanał 12 suwaka dozującego na jednym swym końcu ma otwór 16, a wokół tego otworu 16 wykonana jest powierzchnia 17 przylegania uszczelki 15 suwaka dozującego. Ta powierzchnia 17 przylegania jest równocześnie powierzchnią uszczelniającą i przebiega w jednej płaszczyźnie w przybliżeniu prostopadle do kierunku ruchu suwaka dozującego z położenia napełnienia, pokazanego na fig. 6, do położenia opróżnienia, pokazanego na fig. 5.

Przedstawiony na fig. 4A i 4B korpus 14 suwaka dozującego zawiera dozującą wnękę 18, której objętość określa ilość dawki przygotowywanej do inhalacji. Uszczelka 15 może być również formowana wtryskowo z wielu składników, a ponadto może być przykładowo wykonana z termoplastycznego elastomeru. Na suwaku dozującym może być zastosowana powierzchnia uszczelniająca, a sprężysta

PL 204 871 B1 uszczelka 15 może być zamontowana w obszarze otworu 16 kanału 12 suwaka dozującego, albo jeszcze lepiej może być utworzona tam przez wtrysk.

Korpus 11 obudowy i/lub pokrywa 8 i/lub korpus 14 suwaka dozującego mogą być korzystnie wykonane z COC przez wtrysk. Odpowiedni materiał można otrzymać z firmy Ticona, Niemcy, jako produkt próbny oznaczony TOPAS® 8007.

W przypadku kombinacji leków, przy których proszek nie może być przechowywany lub źle się przechowuje w postaci mieszaniny, może być również celowe zastosowanie dwóch przestrzeni magazynowych zamiast jednej magazynowej przestrzeni 6.

Na fig. 5 i 6 przedstawiono przekrój wzdłużny przez wkład 1 ze sproszkowanym lekiem, umieszczony w inhalatorze 2. Jak pokazano na rysunkach, dozujący suwak 9 jest przesuwny w kanale 12 przynajmniej z położenia napełnienia, przedstawionego na fig. 6, do położenia opróżnienia, przedstawionego na fig. 5.

W położeniu napełnienia, przedstawionym na fig. 6 sproszkowany lek może spadać z magazynowej przestrzeni 6 do dozującej wnęki 18. Kiedy dozująca wnęka 18 jest według potrzeby napełniona sproszkowanym lekiem, dozujący suwak 9 jest przez zaznaczony tylko schematycznie element sprzęgający inhalatora proszku (jak np. opisano w patencie USA nr 5.840.279A), który współpracuje z zabierakiem 13, przesuwany do położenia opróżnienia przedstawionego na fig. 5.

Położenie opróżnienia osiągane jest wówczas, gdy dozująca wnęka 18 jest usytuowana nad otworem 19 opróżniania. Kiedy dozujący suwak 9 osiągnie to położenie, sproszkowany lek może z dozującej wnęki 18 spaść przez otwór 19 opróżniania np. do kanału 20 proszku w inhalatorze 2.

Na fig. 6 dobrze widać położenie napełniania dozującego suwaka 9 z wnęką dozującą 18 pod otworem 21 w dolnej stronie magazynowej przestrzeni 6. Aby uzyskać położenie opróżniania, dozujący suwak 9 przesuwa się na fig. 6 tak daleko w lewo, aż ta dozująca wnęka 18 będzie usytuowana zgodnie z otworem 19 opróżniania, a sproszkowany lek będzie mógł wypaść do dołu.

Ponadto na fig. 6 dobrze widać, że uszczelka 15 dozującego suwaka 9 przylega do przylgowej powierzchni 17 kanału 12 suwaka dozującego i zapewnia dobre uszczelnienie przy korzystnie mniejszym odkształceniu sprężystym. Można to uzyskać przez naprężenie wstępne za pomocą sprężynującego elementu, zwłaszcza przez urządzenie poruszające inhalatora dla dozującego suwaka 9, które korzystnie powoduje ponadto bezpośredni powrót dozującego suwaka 9 z położenia opróżnienia, jak pokazano na fig. 5, do uszczelnionego położenia napełniania, jak pokazano na fig. 6, natychmiast po pobraniu dawki leku.

Dla większego docisku uszczelki 15 dozującego suwaka 9 do przylgowej powierzchni 17 kanału 12 suwaka dozującego i przez to dla szczególnie niezawodnego uszczelnienia przy składowaniu wkładu ze sproszkowanym lekiem według wynalazku zwłaszcza przed pierwszym użyciem w inhalatorze proszku, korzystne jest, by zastosować jeszcze nieco bardziej w prawo w odniesieniu do widoku na fig. 6 dodatkowe położenie składowania dla dozującego suwaka 9, w którym dozujący suwak 9 jest unieruchamiany przez zaznaczone rozłączalne zatrzaskowe połączenie 22. W tym położeniu składowania uszczelka 15 dozującego suwaka 9 na przylgowej powierzchni 17 kanału 12 suwaka dozującego podlega zwiększonej sile wstępnego naprężenia.

W górnej części przestrzeni magazynowej zastosowana jest korzystnie jeszcze kształtka 23, która jest korzystnie zabezpieczona w swym położeniu przez odpowiednie kształtowe krawędzie 24, aby uniknąć mechanicznego obciążenia sproszkowanego leku. Ta kształtka 23 jest korzystnie wykonana przez formowanie wtryskowe z mieszanki złożonej z termoplastycznej osnowy i środka osuszającego. Środek osuszający powinien przy tym wchłaniać wilgoć znajdującą się zwłaszcza w magazynowym pomieszczeniu 6 lub wnikającą poprzez dozującą wnękę 18. Przez zastosowanie takiej kształtki 23 zapewniono, że żadna bryłka środka osuszającego, zwykle żelu krzemionkowego, nie może dostać się do leku, a zatem do dróg oddechowych pacjenta. Taka kształtka może być wykonana z osnowy polipropylenowej, która sama nie wchłania wody i która jest natryśnięta mieszaniną substancji rozpuszczalnej w wodzie i środka osuszającego, np. glikolu polietylenowego, a składniki rozpuszczalne w wodzie są później wymywane. Dzięki temu powstaje gąbczasta struktura z kanałami, które po osuszeniu kształtki umożliwiają szybkie wchłanianie wody przez (nierozpuszczalny w wodzie) żel krzemionkowy przez duże powierzchnie z wykorzystaniem również kondensacji włoskowatej.

Aby uzyskać szybkie wchłanianie wody w całej kształtce 23, może być również korzystne wprowadzenie w mieszankę złożoną ze środka osuszającego i termoplastycznej osnowy odpowiednich

PL 204 871 B1 włókien, stanowiących materiał wypełniający, które dzięki swemu działaniu włoskowatemu powodują szybki transport wilgoci z powietrza lub wody do środka osuszającego.

Kształtkę 23 można również wykonać w postaci wykładziny ściennej w rodzaju wkładki, jak pokazano jedynie przykładowo na fig. 5, albo przez formowanie wtryskowe z wielu składników przy wytwarzaniu wkładu ze sproszkowanym lekiem można w całości lub częściowo tworzyć wewnętrzną ściankę magazynowej przestrzeni 6.

Claims (25)

1. Wkład ze sproszkowanym lekiem do inhalatorów proszku do trzymania zapasu leku na wiele dawek sproszkowanego leku z co najmniej jedną magazynową przestrzenią i ze zintegrowanym urządzeniem dozującym, przy czym to zintegrowane urządzenie dozujące zawiera co najmniej jeden dozujący suwak, który jest ruchomy w przybliżeniu poprzecznie w kanale suwaka dozującego, przynajmniej z położenia napełniania do położenia opróżniania, w przybliżeniu poprzecznie do kierunku wypływu sproszkowanego leku z co najmniej jednej magazynowej przestrzeni, przy czym wymieniony wkład ze sproszkowanym lekiem zawiera także korpus obudowy i pokrywę, które zasadniczo zamykają co najmniej jedną magazynową przestrzeń, znamienny tym, że kanał (12) suwaka dozującego z co najmniej jednym dozującym suwakiem (9, 13, 14) jest uszczelniony względem otoczenia przynajmniej w położeniu napełniania dozującego suwaka (9, 13, 14).

2. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według zastrz. 1, znamienny tym, że kanał (12) suwaka dozującego na swym jednym końcu ma otwór (16) do otoczenia, przez który może przechodzić część dozującego suwaka (9, 13, 14), a wokół tego otworu (16) przewidziana jest przylgowa powierzchnia (17) dla uszczelki (15).

3. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według zastrz. 2, znamienny tym, że dozujący suwak (9, 13, 14) ma uszczelniającą powierzchnię usytuowaną w płaszczyźnie w przybliżeniu poprzecznej do jego kierunku ruchu z położenia napełniania do położenia opróżniania.

4. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według jednego z zastrz. 1-3, znamienny tym, że uszczelnienie jest utworzone przez sprężystą uszczelkę (15).

5. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według jednego z zastrz. 1-4, znamienny tym, że dozujący suwak (9, 13, 14) można przesuwać dalej, do położenia składowania, a uszczelka (15) jest wstępnie sprężyście naprężona uszczelniająco przynajmniej w położeniu składowania suwaka dozującego (9, 13, 14).

6. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według zastrz. 5, znamienny tym, że dozujący suwak (9, 13, 14) jest w położeniu składowania przytrzymywany przez sprężynowy element.

7. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według jednego z zastrz. 1-6, znamienny tym, że urządzenie dozujące zawiera co najmniej jedną dozującą wnękę (18) do przyjęcia określonej ilości sproszkowanego leku.

8. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według jednego z zastrz. 1-7, znamienny tym, że ma co najmniej dwie magazynowe przestrzenie (6).

9. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według zastrz. 1, znamienny tym, że ma urządzenie dozujące, przy czym to urządzenie dozujące ma dla każdej magazynowej przestrzeni (6) dozującą wnękę (18) do odmierzania określonej ilości każdego czynnego medycznie materiału przewidzianego w magazynowych przestrzeniach (6).

10. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-9, znamienny tym, że urządzenia dozujące poszczególnych wkładów ze sproszkowanym lekiem mają dozujące wnęki (18) o takiej samej lub różnej objętości.

11. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-10, znamienny tym, że ma ponadto urządzenie do pokazywania liczby dawek leku pozostałej w magazynowej przestrzeni (6) lub wyprowadzonych z magazynowej przestrzeni (6).

12. Wkład ze sproszkowanym lekiem do inhalatorów proszku według zastrz. 1, znamienny tym, że przewidziana jest uszczelka (15), która zasadniczo uszczelnia magazynową przestrzeń (6) przynajmniej w położeniu napełniania urządzenia dozującego, przed wnikaniem wilgoci z otoczenia, przy czym uszczelka (15) przy ruchu urządzenia dozującego ze swego położenia opróżniania do swego

PL 204 871 B1 położenia napełniania jest sprężyście odkształcana bez względnego przesuwania pomiędzy uszczelką (15) a uszczelniającymi powierzchniami (17).

13. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według jednego z zastrz. 1-12, znamienny tym, że uszczelka (15) jest wytworzona z kauczuku silikonowego lub elastomeru.

14. Wkład ze sproszkowanym lekiem, według jednego z zastrz. 1-13, znamienny tym, że uszczelka (15) jest wytworzona z termoplastycznego elastomeru, korzystnie z termoplastycznego elastomeru poliestrowego.

15. Wkład ze sproszkowanym lekiem według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (11) obudowy i/lub pokrywa (8) wykonane są głównie z polichlorku winylidenu, farmaceutycznie kompatybilnego tworzywa sztucznego całkowicie lub częściowo powleczonego polichlorkiem winylidenu, kopolimeru olefinowego z heterocyklicznymi grupami bocznymi [COC lub mPP] lub z polichlorotrifluoroetylenu.

16. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-15, znamienny tym, że co najmniej jeden dozujący suwak (9, 13, 14) jako część składowa urządzenia dozującego wykonany jest głównie z polichlorku winylidenu, z farmakologicznie kompatybilnego tworzywa sztucznego całkowicie lub częściowo powleczonego polichlorkiem winylidenu, kopolimeru olefinowego z heterocyklicznymi grupami bocznymi, przynajmniej częściowo zorientowanego polipropylenu lub z polichlorotrifluoroetylenu.

17. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-16, znamienny tym, że korpus (11) obudowy i/lub pokrywa (8) na przynajmniej części strony zwróconej do magazynowej przestrzeni (6) zawiera mieszankę złożoną ze środka osuszającego osadzonego w termoplastycznej osnowie.

18. Wkład ze sproszkowanym lekiem według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera co najmniej jedną kształtkę (23) z mieszanki z termoplastycznej osnowy z osadzonym w niej środkiem osuszającym, korzystnie żelem krzemionkowym.

19. Wkład ze sproszkowanym lekiem według zastrz. 17 albo 18, znamienny tym, że w osnowie z tworzywa termoplastycznego o niewielkiej chłonności wody utworzone są kanały, które otrzymuje się przez rozpuszczenie rozpuszczalnych składników wytłoczki.

20. Wkład ze sproszkowanym lekiem według zastrz. 17 albo 18, znamienny tym, że w osnowie z tworzywa termoplastycznego o małym wchłanianiu wody osadzone są jako materiał wypełniający włókna wchłaniające parę wodną.

21. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 15-18, znamienny tym, że mieszanka w osnowie z tworzywa termoplastycznego o małym pochłanianiu wody i osadzony w niej środek osuszający przynajmniej częściowo wykonana jest jako część wewnętrznej ścianki magazynowej przestrzeni (6) przez formowanie wtryskowe z wielu składników w korpusie (11) obudowy z tworzywa sztucznego zasadniczo nieprzepuszczalnego dla pary wodnej.

22. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-21, znamienny tym, że korpus (11) obudowy i pokrywa (8) są wodoszczelnie zamknięte, korzystnie przez zgrzewanie ultradźwiękowe.

23. Wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-22, znamienny tym, że uszczelka (15) jest natryśnięta na korpusie (11) obudowy lub dozującym suwaku (9, 13,14).

24. Inhalator sproszkowanego leku, znamienny tym, iż posiada gniazdo na wkład ze sproszkowanym lekiem według jednego z zastrz. 1-23.

25. Inhalator sproszkowanego leku według zastrz. 24, znamienny tym, że posiada wkład ze sproszkowanym lekiem opisany w jednym z zastrz. 1-23.