PL205032B1 - Immunogenna kompozycja obejmująca rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, zastosowanie rekombinowanego wirusa ospy obejmującego cząsteczkę wyizolowanego DNA oraz szczepionka - Google Patents

Immunogenna kompozycja obejmująca rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, zastosowanie rekombinowanego wirusa ospy obejmującego cząsteczkę wyizolowanego DNA oraz szczepionka

Info

Publication number
PL205032B1
PL205032B1 PL352201A PL35220100A PL205032B1 PL 205032 B1 PL205032 B1 PL 205032B1 PL 352201 A PL352201 A PL 352201A PL 35220100 A PL35220100 A PL 35220100A PL 205032 B1 PL205032 B1 PL 205032B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
pcv2
virus
alvac
recombinant
immunogenic composition
Prior art date
Application number
PL352201A
Other languages
English (en)
Other versions
PL352201A1 (en
Inventor
Michel Bublot
Jennifer Maria Perez
Catherine Elisabeth Charreyre
Original Assignee
Merial Sas
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Merial Sas filed Critical Merial Sas
Publication of PL352201A1 publication Critical patent/PL352201A1/xx
Publication of PL205032B1 publication Critical patent/PL205032B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N7/00Viruses; Bacteriophages; Compositions thereof; Preparation or purification thereof
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/005Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from viruses
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12Antivirals
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12Antivirals
    • A61P31/20Antivirals for DNA viruses
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N15/00Mutation or genetic engineering; DNA or RNA concerning genetic engineering, vectors, e.g. plasmids, or their isolation, preparation or purification; Use of hosts therefor
    • C12N15/09Recombinant DNA-technology
    • C12N15/63Introduction of foreign genetic material using vectors; Vectors; Use of hosts therefor; Regulation of expression
    • C12N15/79Vectors or expression systems specially adapted for eukaryotic hosts
    • C12N15/85Vectors or expression systems specially adapted for eukaryotic hosts for animal cells
    • C12N15/86Viral vectors
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K39/00Medicinal preparations containing antigens or antibodies
    • A61K2039/51Medicinal preparations containing antigens or antibodies comprising whole cells, viruses or DNA/RNA
    • A61K2039/525Virus
    • A61K2039/5256Virus expressing foreign proteins
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2710/00MICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA dsDNA viruses
    • C12N2710/00011Details
    • C12N2710/24011Poxviridae
    • C12N2710/24041Use of virus, viral particle or viral elements as a vector
    • C12N2710/24043Use of virus, viral particle or viral elements as a vector viral genome or elements thereof as genetic vector
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2750/00MICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA ssDNA viruses
    • C12N2750/00011Details
    • C12N2750/10011Circoviridae
    • C12N2750/10022New viral proteins or individual genes, new structural or functional aspects of known viral proteins or genes

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Virology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Plant Pathology (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Physics & Mathematics (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Medicines Containing Antibodies Or Antigens For Use As Internal Diagnostic Agents (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest immunogenna kompozycja obejmująca rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, zastosowanie rekombinowanego wirusa ospy obejmującego cząsteczkę wyizolowanego DNA do wytwarzania immunogennej kompozycji przeznaczonej do indukcji odpowiedzi przeciwko PCV2 oraz szczepionka.
Niniejsze zgłoszenie zastrzega pierwszeństwo z amerykańskiego zgłoszenia nr US 60/138 478 złożonego 10 czerwca, 1999 oraz z amerykańskiego zgłoszenia złożonego 31 maja 2000. Odniesienia dotyczą publikacji WO-A-99 18214, 1998, francuskich zgłoszeń o numerach 97/12382, 98/00873, 98/03707 złożonych 3 października 1997, 22 stycznia 1998 i 20 marca 1998 oraz W099/29717. Wszystkie z wcześniej wskazanych zgłoszeń amerykańskich, PCT oraz francuskich, jak i każdy cytowany w ich tekście dokument oraz zapis lub kontynuacja każdego ze wspomnianych zgłoszeń amerykańskich, PCT oraz francuskich („cytowane dokumenty zgłoszenia”), jak i każdy dokument, do którego się odniesiono lub został powołany w dowolnym z cytowanych dokumentów zgłoszenia jest niniejszym włączony jako odniesienie. Również technologie przedstawione w każdym ze wskazanych zgłoszeń amerykańskich, PCT i francuskich oraz każdy dokument cytowany w tekście jak i zapis lub kontynuacja każdego ze wspomnianych zgłoszeń amerykańskich, PCT i francuskich mogą zostać wykorzystane w wykonaniu wynalazku.
W niniejszym zgł oszeniu odniesiono się do kilku publikacji. Pe ł ne referencje do tych dokumentów można znaleźć na końcu opisu i/lub tam gdzie określony dokument został powołany. Dokumenty te należą do dziedziny wynalazku i każdy dokument, do którego się odnoszono lub cytowano w tym zgłoszeniu („niniejszym cytowane dokumenty”), jak i każdy dokument, na który się powołano lub zacytowano w niniejszym cytowanych dokumentach są również włączone jako odniesienia.
Poodsadzeniowy wielonarządowy zespół wyniszczający (PMWS) jest niedawno rozpoznaną chorobą młodych świń. PMWS charakteryzuje się klinicznie postępującą utratą wagi i innymi objawami, takimi jak szybkie oddychanie, duszność i żółtaczka. Z objawów patologicznych zaobserwowano nacieki limfocytowe i ziarniakowe, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych i rzadziej limfocytowe i ziarniakowe zapalenie wątroby i nerek (Clark, 1997; Harding, 1997).
Chorobę tę opisano w różnych krajach europejskich, jak też w Ameryce Północnej. Leczenie i zapobieganie chorobie nie są obecnie osiągalne.
Wiele dowodów wskazuje na cirkowirus świń jako na czynnik etiologiczny PMWS (Ellis i wsp., 1998). Cirkowirusy odzyskiwano ze świń z PMWS i wykazano obecność przeciwciał przeciw świńskiemu cirkowirusowi u chorych świń.
Cirkowirusy są wirusami o jednoniciowym kolistym DNA znajdowanymi u wielu gatunków zwierząt i roślin. Cirkowirusy świńskie oryginalnie wyizolowano jako zanieczyszczenie z ustalonej linii komórkowej świńskiej nerki. Preparat wyizolowanej hodowli komórkowej oznaczono jako PK-15 (Meehan i wsp., 1997). Niedawno, ś wiń skiego cirkowirusa otrzymanego ze ś wiń z PMWS porównano z PK-15. Takie wirusy różnią się znacznie od PK-15 na poziomie sekwencji nukleotydowej, jak i białkowej i zostały oznaczone jako PCV2 (Meehan i wsp., 1998; Hamel i wsp., 1998).
W genomie PVC2 zidentyfikowano trzynaście otwartych ramek odczytu (ORF) (COL1 do COL13 we francuskim zgłoszeniu patentowym nr 98 03707). Cztery z tych ORF wykazują znaczącą homologię z analogicznymi ORF z genomu PK-15. ORF1 (Meehan i wsp., 1998; odpowiada COL4 z francuskiego zgłoszenia patentowego 98 03707) obejmująca nt 398-1342 (numer dostępu GenBank AF055392) ma możliwość kodowania białka o przewidywanej masie cząsteczkowej 37,7 kD. ORF2 (Meehan i wsp., 1998; odpowiada COL13 z francuskiego zgłoszenia patentowego 98 03707) obejmująca nt 1381-1768 połączone z 1-314 (numer dostępu GenBank AF055392) może kodować białko o przewidywanej masie cząsteczkowej 27,8 kD. ORF3 (Meehan i wsp., 1998; odpowiada COL7 z francuskiego zgłoszenia patentowego 98 03707) obejmująca nt 1018-704 (numer dostępu GenBank AF055392) może kodować białko o przewidywanej masie cząsteczkowej 11,9 kD. ORF4 (Meehan i wsp., 1998; odpowiada COL10 z francuskiego zgł oszenia patentowego 98 03707) obejmują ca nt 912-733 (numer dostępu GenBank AF055392) może kodować białko o przewidywanej masie cząsteczkowej 6,5 kD.
ORF1 z PCV2 wykazuje dużą homologię (86% identyczności) z ORF1 izolatu PK-15 (Meehan i wsp., 1998). Biał ko kodowane przez ORF1 z PK-15 częściowo scharakteryzowano (Meehan i wsp., 1997; Mankertz i wsp., 1998a). Wiadomo, że jest ono niezbędne do replikacji wirusa i prawdopodobnie jest zaangażowane w replikację wirusowego DNA.
PL 205 032 B1
Identyczność sekwencji białkowej między odpowiadającymi ORF2 była niższa (66% identyczności) niż dla ORF1, lecz każdy z ORF2 wykazywał obecność silnie konserwowanego, zasadowego obszaru na N-końcu, podobnego do obserwowanego w obszarze N-końca głównego białka strukturalnego ptasiego cirkowirusa wirusa zakaźnej anemii kurcząt (CAV) (Meehan i wsp., 1998). Ostatnio, w publikacji Mankertz i wsp. (1998b) zasugerowano, ż e ORF2 izolatu PK-15 (oznaczony jako ORF1 w Mankertz i wsp., 1998b) koduje biał ko kapsydu.
Większe różnice zaobserwowano między odpowiadającymi sobie ORF3 i ORF4 izolatu PK-15 i PCV2. W każdym przypadku, występowała delecja C-końcowego obszaru ORF3 i ORF4 PCV2 w porównaniu z odpowiadającymi ORF obecnymi w genomie izolatu PK-15. Najwyższą homologię sekwencji białkowych zaobserwowano dla N-końcowych obszarów obu ORF3 i ORF4 (Meehan i wsp., 1998).
Jak dotąd nie zostały opublikowane analizy transkrypcyjne genomu PCV2. Niedawno uzyskane dane dla izolatu PK-15 wskazują, że następuje wycinanie intronów w transkrypcie ORF2 (Mankertz i wsp., 1998b).
Wirus krowianki skutecznie wykorzystano do szczepień przeciwko ospie, co doprowadziło do ogólnoświatowej likwidacji ospy w roku 1980. Wraz z wykorzenieniem ospy, istotna stała się inna rola dla wirusów ospy jako wektorów poddanych inżynierii genetycznej przeznaczonych do ekspresji obcych genów (Panicali i Paoletti, 1982; Paoletti i wsp., 1984). Geny kodujące heterologiczne antygeny wyrażano w wirusie krowianki, często osiągając ochronną odporność przeciwko odpowiadającemu patogenowi (omówione przeglądowo w Tartaglia i wsp., 1990). Silnie osłabiony dla szczepionek szczep, oznaczony jako MVA wykorzystano także jako wektor dla szczepionek opartych na wirusie ospy. Wykorzystanie MVA opisano w amerykańskim patencie US nr 5 185 146.
Dwa dodatkowe systemy wektorów szczepionkowych zakładają wykorzystanie wirusów ospy o naturalnym ograniczeniu gospodarza. Oba, wirus ospy drobiu (FPV, Taylor i wsp., 1988a, b) i wirus ospy kanarków (CPV, Taylor i wsp., 1991, 1992) poddano inżynierii genetycznej tak, aby wyrażały produkty obcych genów. Wirus ospy drobiu (FVP) jest modelowym wirusem rodzaju Avipoxvirus z rodziny Poxviridae (Pokswirusów). Wirus powoduje znaczącą ekonomicznie chorobę drobiu dobrze kontrolowaną od lat 1920 przez zastosowanie żywych atenuowanych szczepionek. Replikacja wirusów ptasiej ospy jest ograniczona do gatunków ptaków (Matthews, 1982) i nie ma doniesień w literaturze o wydajnej infekcji jakiegokolwiek gatunku nie będącego ptakiem, włączając człowieka, spowodowanej przez wirusa ptasiej ospy. Takie ograniczenie względem gospodarza dostarcza naturalnej bariery bezpieczeństwa przed przenoszeniem wirusa na inne gatunki i powoduje, że jest atrakcyjną propozycją zastosowanie wektorów szczepionkowych opartych na wirusach ptasiej ospy w zastosowaniach weterynaryjnych i podawaniu ludziom.
FPV korzystnie zastosowano jako wektor wyrażający antygeny z patogenów drobiu. Białko hemaglutyniny złośliwego wirusa ptasiej grypy wyrażano w rekombinancie FPV (Taylor i wsp., 1988c). Po zaszczepieniu rekombinantem kurczaków i indyków następowała indukcja odpowiedzi immunologicznej, która powodowała ochronę prowokację zarówno homologicznym, jak i heterologicznym złośliwym wirusem grypy (Taylor i wsp., 1988c). Wytworzono także rekombinanty FPV wyrażające glikoproteiny powierzchniowe wirusa choroby Newcastle (NDV - wirusa rzekomego pomoru drobiu) (Taylor i wsp., 1990; Edbauer i wsp., 1990).
Inne wektory wirusów ospy przygotowano przez modyfikacje genetyczne wirusów szczepów typu dzikiego. Wektor NYVAC, otrzymany przez usunięcie specyficznej wirulencji i genów specyficzności względem gospodarza z kopenhaskiego szczepu krowianki (Tartaglia i wsp., 1992) okazał się użyteczny, jako wektor rekombinowany, w wywoływaniu ochronnej odpowiedzi immunologicznej przeciw wyrażanym obcym antygenom.
Innym poddanym inżynierii wektorem wirusa ospy jest ALVAC, pochodzący z wirusa ospy kanarków. ALVAC nie replikuje się wydajnie w gospodarzu nie będącym ptakiem, co zatem charakterystycznie zwiększa jego profil bezpieczeństwa (Taylor i wsp., 1991,1992). Oba ALVAC i NYVAC są wektorami BSL-1.
Jednym podejściem do stworzenia szczepionki z podjednostki PCV2 jest zastosowanie żywych wektorów wirusowych do ekspresji odpowiednich ORF PCV2. Rekombinowane wirusy ospy można konstruować w dwóch etapach znanych w dziedzinie i analogicznych ze sposobami tworzenia sztucznych rekombinantów wirusów ospy, takich jak wirus krowianki i wirus ospy ptasiej i opisanymi w patentach amerykańskich o numerach: 4 769 330, 4 722 848, 4 603 112, 5 110 587, 5 174 993, 5 494 807 i 5 505 941, których ujawnienia niniejszym włączono jako odniesienia. Należy więc uznać będzie bardzo korzystne względem obecnego stanu techniki dostarczenie rekombinowanych wirusów ospy
PL 205 032 B1 z PCV2 i pochodzących od nich kompozycji i wytworów, zwłaszcza rekombinantów PCV2 opartych o ALVAC oraz kompozycji i wytworów od nich pochodzą cych, a w szczególnoś ci takich rekombinantów zawierających ORF1 i/lub ORF2 z PCV2 oraz kompozycji i produktów od nich pochodzących.
Jest zatem celem niniejszego wynalazku dostarczenie kompozycji i zastosowania i szczepionki, które umożliwia leczenie oraz profilaktykę zakażeń PCV2. Jest także celem wynalazku dostarczenie środków do leczenia i zapobiegania PMWS.
Wynalazek dotyczy immunogennej kompozycji, która obejmuje (i) rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, przy czym wirusem ospy jest: ALVAC albo atenuowany wirus ospy kanarków, który jest atenuowany przez więcej niż 200 kolejnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem, po czym klony łysinek namnażano przez pięć kolejnych pasaży i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA obejmuje ORF2 świńskiego cirkowirusa typu 2 (PCV2) oraz (ii) nośnik.
Korzystnie rekombinowanym wirusem ospy jest rekombinowany wirus ospy kanarków ALVAC.
Korzystnie cząsteczka wyizolowanego DNA obejmuje ORF1 PCV2 i ORF2 PCV2.
W korzystnym wykonaniu immunogennej kompozycji ALVAC ma sekwencję przedstawioną na SEQ ID NO 1 i locus C6 jest w pozycji 377 do 2254 sekwencji przedstawionej na SEQ ID NO 1 i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA jest w locus C6 genomu wirusa ospy kanarków ALVAC.
Równie korzystnie immunogenna kompozycja zawiera adiuwant, korzystniej adiuwantem jest karbomer.
Wynalazek ponadto dotyczy zastosowania rekombinowanego wirusa ospy obejmującego cząsteczkę wyizolowanego DNA, w którym wirus ospy jest: ALVAC albo atenuowanym wirusem ospy kanarków, który jest atenuowany przez więcej niż 200 kolejnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego, i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem, po czym klony łysinek namnażano przez pięć kolejnych pasaży i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA obejmuje ORF 2 PCV2, do wytwarzania immunogennej kompozycji przeznaczonej do indukcji odpowiedzi przeciwko PCV2 u dorosłych świń, młodych świń i samic świń w ciąży.
Korzystne jest, jeśli immunogenna kompozycja jest podawana samicom świń przed pokryciem i podczas ciąży, bardziej korzystnie jest podawana około 6-8 tygodnia ciąży i/lub około 11-13 tygodnia ciąży.
Korzystnie immunogenna kompozycja jest podawana w celu nadania biernej odporności nowonarodzonym prosiętom.
Ponadto korzystnie immunogenna kompozycja jest podawana ciężarnej samicy, a następnie jej prosięciu/prosiętom po urodzeniu.
Również korzystne jest, gdy immunogenna kompozycja jest podawana prosięciu pomiędzy narodzinami a odstawieniem od piersi, a jeszcze korzystniej immunogenna kompozycja jest podawana prosiętom w ich pierwszym tygodniu życia lub w ich trzecim tygodniu życia i korzystnie ponownie podawana dwa do czterech tygodni później.
Ponadto immunogenna kompozycja korzystnie zawiera adiuwant, korzystniej adiuwantem jest karbomer.
Korzystnie cząsteczka wyizolowanego DNA obejmuje ORF1 PCV2 i ORF2 PCV2.
Wynalazek również dotyczy szczepionki obejmującej (i) rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, przy czym wirusem ospy jest: ALVAC, albo atenuowany wirus ospy kanarków, który jest atenuowany przez więcej niż 200 kolejnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego, i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem, po czym klony łysinek namnażano przez pięć kolejnych pasaży, i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA obejmuje ORF 2 świńskiego cirkowirusa typu 2 (PCV2) oraz (ii) nośnik.
W korzystnej szczepionce rekombinowanym wirusem ospy jest rekombinowany wirus ospy kanarków ALVAC.
Równie korzystnie cząsteczka wyizolowanego DNA obejmuje ORF1 PCV2 i ORF2 PCV2.
Ponadto korzystna jest szczepionka, w której ALVAC ma sekwencję przedstawioną na SEQ ID NO 1 i locus C6 jest w pozycji 377 do 2254 sekwencji przedstawionej na SEQ ID NO 1, a wyizolowana cząsteczka DNA jest w locus C6 genomu wirusa ospy kanarków ALVAC.
Korzystna szczepionka zawiera adiuwant, korzystniej adiuwantem jest karbomer.
PL 205 032 B1
W opisie wynalazku przedstawione są wektory, takie jak rekombinowane wektory; na przykł ad rekombinowane wirusy, takie jak wirusy ospy, np. modyfikowane wirusy ospy, jak też metody ich wytwarzania i zastosowania. Opisano również wykorzystanie rekombinowanych wirusów ospy ptasiej, takich jak wirusy ospy kanarków, np. ALVAC. Opisano również wektory, np. wirusów ospy, które wyrażają interesujące produkty genów, np. antygen(y), ORF(y) i/lub epitop(y) świńskiego cirkowirusa 2 (PCV2) przeznaczone do wytwarzania kompozycji immunologicznych lub szczepionek. Opis odnosi się do takich wektorów, np. wirusów ospy, indukujących odpowiedź immunologiczną skierowaną w kierunku lub przeciw produktom genów PCV2 i/lub PCV2; oraz, w szczególności, do kompozycji, które są kompozycjami immunologicznymi, immunogennymi lub szczepionkami i/lub nadają ochronną odporność przeciw zakażeniu PCV2. Przedstawione są również zastosowania oraz sposoby wytwarzania i zastosowania takich wektorów i kompozycji, jak też ich form pośrednich oraz formy pośrednie jako takie. Opisane są również uzyskiwane wytwory, np. wytworzone z zastosowań i metod angażujących rekombinanty lub wirusy ospy, takie przykładowo jak przeciwciała po ekspresji.
W opisie wynalazku został y przedstawione kompozycje antygenowe, immunologiczne, immunogenne lub szczepionkowe albo kompozycje terapeutyczne do indukcji antygenowej, immunogennej lub immunologicznej odpowiedzi u gospodarza zwierzęcego szczepionego kompozycją. Kompozycja w szczególnoś ci zawiera noś nik lub rozcień czalnik oraz rekombinowany wirus, taki jak rekombinowany wirus ospy. Rekombinowany wirus lub wirus ospy może zawierać i wyrażać egzogenną cząsteczkę kwasu nukleinowego kodującą interesujące ORF, antygen, immunogen lub określony epitop z PCV2, albo białko wywołujące odpowiedź immunologiczną przeciw PCV2 lub stanom powodowanym przez PCV2, takim jak PMWS. Na przykład, rekombinowanym wirusem może być modyfikowany rekombinowany wirus lub wirus ospy. Przykładowo może to być wirus lub wirus ospy, w którym inaktywowano kodowane przez niego funkcje genetyczne, np. nieistotne kodowane przez wirusa funkcje genetyczne, co prowadzi do tego, że rekombinowany wirus posiada osłabioną wirulencję i wzmocnione bezpieczeństwo. Ponadto opisane są wirusy stosowane w kompozycjach, jak też sposoby wytwarzania i zastosowania kompozycji i wirusów.
Wirus wykorzystywany w takich kompozycjach będzie w szczególności wirusem ospy, zwłaszcza wirusem krowianki lub wirusem ospy ptasiej, takim jak wirus ospy drobiu lub wirus ospy kanarków, a bardziej korzystnie ALVAC. Modyfikowany rekombinowany wirus mo ż e zawierać np. w obrę bie nieistotnego obszaru genomu wirusa, heterologiczną sekwencję DNA kodującą białko antygenowe, np. pochodzące z ORF PCV2, np. ORF1 i/lub 2 PCV2.
Przedstawione również immunogenne kompozycje zawierające rekombinowane wirusy posiadające inaktywowane nieistotne, kodowane przez wirusa funkcje genetyczne, takie, że rekombinowany wirus będzie posiadał osłabioną wirulencję i wzmocnione bezpieczeństwo. Modyfikowany, rekombinowany wirus zawiera np. w obrębie nieistotnego obszaru genomu wirusa, heterologiczną sekwencję DNA kodującą białko antygenowe (np. pochodzące z ORF PCV2, np. ORF1 i/lub 2 PCV2), przy czym kompozycja, po podaniu gospodarzowi będzie zdolna do indukowania odpowiedzi immunologicznej specyficznej względem antygenu.
Opisane są również modyfikowane rekombinowane wirusy, w których nieistotne kodowane przez wirusa funkcje genetyczne zostały inaktywowane tak, że wirus posiada osłabioną wirulencję. Taki modyfikowany rekombinowany wirus ponadto zawiera heterologiczny DNA, np. w nieistotnym obszarze genomu wirusa. DNA może kodować geny PCV2, takie jak wszystkie ORF1, ORF2, ORF3, ORF4 z PCV2 (Meeham i wsp., 1998) lub ich interesujący/ące epitop(y). Funkcje genetyczne można inaktywować przez usunięcie otwartej ramki odczytu kodującej czynnik wirulencji lub poprzez wykorzystanie wirusów o naturalnym ograniczeniu względem gospodarza.
Takim wirusem może być korzystnie wirus ospy, np. wirus krowianki lub wirus ospy drobiu, taki jak wirus ospy drobiu lub wirus ospy kanarków.
Usunięta otwarta ramka odczytu z genomu wirusa ospy lub wirusa jest korzystnie wybrana z grupy skł adają cej się z J2R, B13R + B14R, A26L, A56R, C7L-K1L i I4L (zgodnie z terminologią przedstawioną w Goebel i wsp., 1990) i ich kombinacji. Zgodnie z tym otwarta ramka odczytu obejmuje gen kinazy tymidynowej, obszar krwotoczny, obszar ciałek inkluzyjnych typu A, gen hemaglutyniny, obszar genów specyficzności względem gospodarza lub dużą podjednostkę reduktazy rybonukleotydów, albo ich kombinacje.
Odpowiedni modyfikowany kopenhaski szczep wirusa krowianki zidentyfikowany jako NYVAC (Tartaglia i wsp., 1992), albo wirus krowianki, z którego usunięto J2R, B13R + B14R, A26L, A56R, C7L-K11 i I4L, albo gen kinazy tymidynowej, obszar krwotoczny, obszar ciałek inkluzyjnych typu A, gen
PL 205 032 B1 hemaglutyniny, obszar genów specyficzności względem gospodarza oraz dużą podjednostkę reduktazy rybonukleotydów (patrz także amerykańskie patenty nr US 5 364 773, 5 494 807 i 5 762 938 odnoszące się do NYVAC i wektorów posiadających dodatkowe delecje lub inaktywacje względem tych NYVAC, które są także korzystne w praktyce).
Korzystnym wirusem ospy jest ALVAC albo wirus ospy kanarków, który osłabiono, na przykład przez ponad 200 seryjnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego (szczep szczepionkowy Rentschler) i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem. Oczyszczone klony łysinek namnażano następnie przez pięć kolejnych pasaży. (Patrz także amerykańskie patenty US nr 5 756 103 i 5 766 599 opisujące ALVAC i TROVAC (osłabiony wirus ospy drobiu, który również może być użyteczny w praktyce) i amerykańskie patenty US nr 6 004 777, 5 990 091, 5 770 212, 6 033 904, 5 869 312, 5 382 425 i WO 95/30018). Podobnie można zastosować w wykonaniu wynalazku wektory, przykładowo takie, które posiadają wzmocnioną ekspresję, wektory posiadające usunięte z nich określone funkcje oraz wektory użyteczne względem świńskich gospodarzy. Przykładowo wektory użyteczne względem świńskich gospodarzy mogą obejmować wirusy ospy, włączając w to wirus krowianki, wirus ospy ptasiej, wirus ospy kanarków i wirus ospy świń. Wskazane odniesienia będą też pomocne do zdefiniowania stosowanych terminów i wskazań takich jak „kompozycja immunogenna”, „kompozycja immunologiczna”, „szczepionka” i „interesujący epitop” oraz dawki, drogi podawania, formulacje, adiuwanty oraz zastosowania rekombinowanych wirusów jak i produktów ich ekspresji.
Rozwiązania według wynalazku mogą również odnosić się do produktów ekspresji wytworzonych z rekombinowanych wirusów ospy i ich zastosowań tak, aby stworzyć kompozycje antygenowe, immunologiczne lub szczepionkowe do leczenia, zapobiegania diagnostyki lub testowania. Ponadto DNA z rekombinowanego wirusa ospy, może być wykorzystane do konstruowania sond do DNA, jak i starterów do reakcji PCR.
Lepsze zrozumienie niniejszego wynalazku będzie możliwe przez odniesienie do załączonego rysunku, włączonego niniejszym jako odniesienie, na którym:
Na figurze 1 (SEQ ID NO: 1) przedstawiono sekwencję nukleotydową fragmentu 3,7 kb (tysięcy par zasad) DNA z ALVAC zawierającego otwartą ramkę odczytu C6.
Na figurze 2 przedstawiono mapę plazmidu dawcy pJP102.
Na figurze 3 (SEQ ID NO: 8) pokazano sekwencję nukleotydową fragmentu 2,5 kb z plazmidu dawcy pJP102 od miejsc restrykcyjnych KpnI (pozycja 653) do SacI (pozycja 3166).
Na figurze 4 pokazano mapę plazmidu dawcy pJP105.
Na figurze 5 pokazano mapę plazmidu dawcy pJP107.
Na figurze 6 (SEQ ID NO: 11) przedstawiono sekwencję nukleotydową fragmentu 3,6 kb plazmidu dawcy pJP107 od miejsca restrykcyjnego KpnI (pozycja 653) do miejsca restrykcyjnego SacI (pozycja 4255).
W jednym z aspektów, rozwiązania według niniejszego wynalazku umożliwiają wytworzenie rekombinowanego wirusa, takiego jak rekombinowany wirus ospy, zawierający sekwencję DNA z PCV2, np. w nieistotnym obszarze genomu wirusa ospy. Wirus ospy może być korzystnie wirusem ospy ptasiej, takim jak wirus ospy drobiu, szczególnie osłabiony wirus ospy drobiu albo wirus ospy kanarków, szczególnie osłabiony wirus ospy kanarków, taki jak ALVAC.
Zgodnie z niniejszym wynalazkiem, rekombinowany wirus ospy wyraża produkty obcego genu PCV2. Specyficzne ORF PCV2 wprowadza się do wektora wirusa ospy, a uzyskany rekombinowany wirus ospy wykorzystuje się do zakażania zwierzęcia. Ekspresja produktów genów PCV2 w zwierzęciu prowadzi do odpowiedzi immunologicznej na PCV2 w zwierzęciu. Tak więc, rekombinowany wirus ospy opisany w niniejszym wynalazku można wykorzystać w kompozycji immunologicznej lub szczepionce by dostarczyć środków do indukcji odpowiedzi immunologicznej, która może, ale nie musi, być ochronna.
Procedura podawania rekombinowanego wirusa ospy-PCV2 albo ekspresja jego produktu, kompozycji, takich jak kompozycje immunologiczne, antygenowe lub szczepionkowe albo kompozycji terapeutycznych może być prowadzona drogą pozajelitową (doskórnie, domięśniowo, podskórnie). Takie podawanie umożliwia wytworzenie układowej odpowiedzi immunologicznej albo humoralnej, albo komórkowej.
Bardziej ogólnie, opisane rekombinanty wirusa ospy-PCV2, kompozycje wirusa ospy-PCV2 antygenowe, immunologenne lub szczepionkowe albo kompozycje terapeutyczne można przygotować zgodnie ze standardowymi technikami dobrze znanymi specjalistom w dziedzinie farmacji lub weteryPL 205 032 B1 narii. Takie kompozycje mogą być podawane w dawkach i technikami dobrze znanymi specjalistom w dziedzinie medycyny lub weterynarii z uwzglę dnieniem czynników takich jak wiek, pł e ć , wagę , gatunek i stan poszczególnych pacjentów oraz drogę podawania. Kompozycje można podawać same, albo można podawać wspólnie lub kolejno z kompozycjami, np. z „innymi” kompozycjami immunologicznymi, antygenowymi lub szczepionkowymi w ten sposób dostarczając kompozycji multiwalentnych albo „mieszanin”, albo kombinowanych kompozycji opisanych w wynalazku oraz sposobów ich zastosowania. Ponownie, składniki i sposób podawania (podawanie kolejno lub wspólne), jak też dawkę można ustalić biorąc pod uwagę czynniki, takie jak wiek, płeć, wagę, gatunek i stan poszczególnych pacjentów oraz drogę podawania. W tym względzie referencje dotyczą amerykańskiego patentu US nr 5 843 456, niniejszym włączonego jako odniesienie i dotyczą kompozycji przeciw wściekliźnie i kombinacji kompozycji oraz ich zastosowań.
Przykłady kompozycji według wynalazku obejmują preparaty płynne do podawania dootworowego, np. ustnego, nosowego, doodbytniczego, dopochwowego, doustnego, dożołądkowego itd., podawane jako roztwory, syropy albo eliksiry; oraz preparaty do podawania pozajelitowego, podskórnego, doskórnego, domięśniowego lub dożylnego (np. podawanie wstrzykiwalne), takie jak sterylne roztwory lub emulsje. W takich kompozycjach rekombinowane wirusy ospy albo antygeny mogą być domieszkowane odpowiednim nośnikiem, rozcieńczalnikiem lub zaróbką, taką jak sterylna woda, sól fizjologiczna, glukoza lub podobne. Kompozycje mogą także być liofilizowane. Kompozycje mogą zawierać substancje pomocnicze, takie jak czynniki zwilżające lub emulgujące, czynniki buforujące pH, adiuwanty, dodatki wzmacniające żelatynowanie lub lepkość, konserwanty, czynniki smakowe, barwniki i podobne zależnie od drogi podawania i pożądanego preparatu. W celu przygotowania odpowiednich preparatów, bez niepotrzebnych eksperymentów odpowiednie wskazówki można znaleźć w typowej publikacji, takiej jak „Remington's Pharmaceutical Science”, wydanie 17, 1985 niniejszym włączonej jako odniesienie. Odpowiednie dawki można również wyznaczyć na podstawie poniższych przykładów. Kompozycje mogą zawierać przynajmniej jeden składnik adiuwantowy wybrany spośród polimerów kwasów akrylowego lub metakrylowego i kopolimerów bezwodnych pochodnych maleinowych oraz pochodnych alkenylowych.
Korzystnymi związkami adiuwantowymi są polimery kwasu akrylowego lub metakrylowego, które są usieciowane zwłaszcza eterami polialkenylowymi cukrów oraz polialkoholi. Związki te są znane pod nazwą karbomer (Pharmeuropa tom 8, nr 2, czerwiec 1996). Specjaliści w dziedzinie mogą się również odnieść się do amerykańskiego patentu US nr 2 909 462 (włączony jako odnośnik), w którym opisano takie polimery akrylowe sieciowane związkiem polihydroksylowanym zawierającym przynajmniej 3 grupy hydroksylowe, korzystnie nie więcej niż 8, przy czym atomy wodoru przynajmniej trzech grup hydroksowych są zastąpione przez nienasycone reszty alifatyczne o przynajmniej dwóch atomach węgla. Korzystne reszty zawierają 2 do 4 atomów węgla, np. grup winylowych, allilowych i innych nienasycone grup etylenowych. Reszty nienasycone mogą same zawierać inne podstawniki, takie jak metyl. Produkty sprzedawane pod nazwą Carbopol® (BF Goodrich, Ohio, USA) są szczególnie odpowiednie. Są one usieciowane alillosacharozą lub za pomocą allilopentaerytiritolu. Wśród nich można wymienić Carbopol® 974P, 934P i 971P.
Wśród kopolimerów bezwodnika maleinowego i pochodnej alkenylowej, korzystne są kopolimery EMA® (Monsanto), które są kopolimerami bezwodnika maleinowego i etylenu, liniowymi lub usieciowanymi, przykładowo usieciowanymi przez eter diwinylowy. W tej kwestii można się odnieść do publikacji J. Fields i wsp., Nature 186: 778-780, 4 czerwca 1960, włączone tu jako referencje.
Z punktu widzenia budowy polimery kwasu akrylowego lub metakrylowego oraz kopolimery ®
EMA® są korzystnie utworzone z podstawowych jednostek o następującym wzorze:
R, R2 c-(CH2) x-c-(CH2) y
COOH COOH w którym:
- R1 i R2, które są takie same lub róż ne, oznaczają H lub CH3;
PL 205 032 B1
- x = 0 albo 1, korzystnie x = 1;
- y = 1 albo 2, przy czym x + y = 2.
Dla kopolimerów EMA® x = 0 i y = 2.
Dla karbomerów x = y = 1.
Rozpuszczanie tych polimerów w wodzie daje roztwór kwaśny, który należy zneutralizować, korzystnie do pH fizjologicznego, w celu otrzymania roztworu adiuwanta, do którego włączona będzie szczepionka. Grupy karboksylowe polimeru są wówczas częściowo w postaci COO-.
Korzystnie roztwór adiuwanta stosowanego w rozwiązaniach według wynalazku, zwłaszcza karbomeru, przygotowuje się w wodzie destylowanej, korzystnie w obecności chlorku sodu, przy czym otrzymany roztwór ma kwaśny pH. Roztwór wyjściowy rozcieńcza się dodając go do pożądanej ilości (dla uzyskania odpowiedniego stężenia końcowego) lub istotnej części tej ilości, do wody z dodatkiem NaCl, korzystnie soli fizjologicznej (NaCl 9 g/l) w całości albo partiami z równoczesnym lub późniejszym zobojętnianiem (pH 7,3 do 7,4), korzystnie przy użyciu NaOH. Roztwór ten o fizjologicznym pH stosuje się jako taki do mieszania ze szczepionką, którą można przechowywać w postaci liofilizowanej, ciekłej albo zamrożonej.
Stężenie polimeru w końcowej kompozycji szczepionki wynosi 0,01% do 2% wag./obj., w szczególności 0,06% do 1% wag./obj., korzystniej 0,1% do 0,6% wag./obj.
Kompozycje immunogenne według wynalazku mogą być związane z przynajmniej jedną szczepionką osłabioną, inaktywowaną albo podjednostkową lub szczepionką rekombinowaną (przykładowo wirus ospy jako wektor albo DNA plazmidowy) wyrażającą przynajmniej jeden immunogen z innego patogenu świni.
Rozwiązania według wynalazku mogą wykorzystywać wektory kodujące i wyrażające odpowiednie sekwencje nukleotydowe, co ważne sekwencje nie zmieniające ani funkcjonalności, ani specyficzności szczepu (powiedzmy szczep typu 1 i szczep typu 2) rozważanego genu albo tych polipeptydów, które są kodowane przez ten gen. Sekwencje różniące się ze względu na degenerację kodu są również uwzględnione.
Sekwencje PCV-2 zastosowane w przykładach pochodzą od Meehan i wsp. (Szczep Imp. 1010; ORF1 nukleotydy 398-1342; ORF2 nukleotydy 1381-314 i odpowiadają odpowiednio ORF4 i ORF13, w zgł oszeniu US 09/161 092 z 25 wrześ nia 1998 i COL4 i COL13 z publikacji WO-A-9918214). Inne szczepy PCV-2 i ich sekwencje opublikowano w WO-A-9918214 i nazwano Imp1008, Imp999, Imp 1011-48285 i Imp1011-48121 jak również w A. L. Hamel i wsp., J. Virol, czerwiec 1998, tom 72, 6: 5262-5267 (GenBank AF027217) oraz w I. Morozov i wsp. J. Clinical Microb., wrzesień 1998 tom 36, 9: 2535-2541, jak i w GenBank AF086834, AF086835 i AF086836, co daje dostęp do równoważnych/ekwiwalentnych sekwencji ORF. Sekwencje te, oraz pochodzące z nich ORF-y lub ich obszary kodujące antygen lub interesujący epitop można także zastosować w wykonaniu niniejszego wynalazku.
Wynalazek dotyczy także sekwencji równoważnych do tutaj zastosowanych oraz w cytowanych dokumentach. Będzie to przykładowo dotyczyło sekwencji zdolnych do hybrydyzacji z sekwencjami nukleotydów w warunkach wysokiej ostrości (patrz np. Sambrook i wsp. (1989)). Wśród równoważnych sekwencji należy również wskazać fragmenty genów zachowujące immunogenność całej sekwencji, np. interesujący epitop.
Homologia całych genomów PCV typu 1 i 2 wynosi około 75%. Dla ORFT wynosi ona około 86%, a dla ORF2 około 66%. Przeciwnie, homologie między genomami i między ORF w obrębie typu 2 są ogólnie powyżej 95%.
Równoważne będą także sekwencje przydatne do wykorzystania w opisanych rozwiązaniach dla ORF1, które to sekwencje mają homologie równą lub większą od 88% w szczególności od 90%, korzystnie od 92% lub 95% lub większą z ORF1 szczepu Imp1010 oraz dla ORF2 te sekwencje, które mają homologie równą lub większą niż 80%, korzystnie 85%, korzystniej większą niż 90% lub 95% lub większą z ORF2 szczepu Imp1010.
ORF1 i ORF2 według Meehan 1998 potencjalnie koduje białka o przewidywanej masie cząsteczkowej 37,7 kD i 27,8 kD, odpowiednio. ORF3 i ORF4 (według Meehan i wsp. 1998 odpowiadają odpowiednio ORF7 i ORF 10 w WO-A-9918214) potencjalnie koduje białka o przewidywanej masie cząsteczkowej 11,9 i 6,5 kD, odpowiednio. Sekwencja tych ORF jest też dostępna w GenBank jako AF 055392. Sekwencje mogą zostać włączone do plazmidów i być stosowane zgodnie z opisem wynalazku same lub w kombinacji np. z ORF1 i/lub ORF2.
Inne ORF 1-3 i 5, 6, 8-9, 11-12 ujawnione w zgłoszeniu US 09/161 092 z 25 września 1998 (Col 1-3 i 5, 6, 8-9, 11-12 w WO-A-9918214) lub ich obszar(y) kodujące antygen albo interesujący epitop,
PL 205 032 B1 mogą być zastosowane zgodnie z ujawnieniem wynalazku, np. same lub w kombinacji albo w inny sposób ze sobą, albo z ORF1 i 2 lub ich regionem(ami) kodującym(i) antygen(y) lub epitop(y).
Rozwiązania przedstawione w wynalazku również umożliwiają wykorzystanie sekwencji ekwiwalentnych; na przykład z ORF różnych szczepów PCV-2 tutaj cytowanych. Co się tyczy homologii, można ustalić, że istnieją sekwencje ekwiwalentne pochodzące ze szczepu PCV posiadającego ORF2 i/lub ORF1, które mają homologie jak zdefiniowano powyżej dla odpowiadającego ORF szczepu 1010.
Dla ORF3 zgodnie z Meeham, ekwiwalentne sekwencje mają homologie z ORF3 szczepu Imp1010, w szczególności, na przykład równą lub większą od 80%, na przykład 85% albo większą, korzystnie 90% lub 95% albo większą. Dla ORF4 zgodnie z Meeham 1998, ekwiwalentne sekwencje mają homologię z ORF4 szczepu Imp1010 równą lub większą od 86%, korzystnie 90% lub większą, korzystniej 95% lub większą.
Znając nukleotydową sekwencję genomową, np. ujawnioną w WO-A-99 18214, jest czynnością rutynową ustalenie ORF-ów stosując oprogramowanie standardowe, takie jak Mac Vector®. Także uliniowanie genomów z genomem szczepu 1010 i porównanie z ORF-ami szczepu 1010 umożliwia specjaliście w dziedzinie łatwe ustalenie występowania ORF w genomie innego szczepu (np. innych szczepów ujawnionych w WO-A-99 18214 lub w innych tutaj cytowanych dokumentach).
Stosowanie oprogramowania lub przeprowadzanie uliniowania sekwencji nie jest zbędnym eksperymentowaniem i dostarcza bezpośredniego dostępu do ekwiwalentnych ORF lub cząsteczek kwasów nukleinowych.
Homologię sekwencji nukleotydowej można ustalić stosując program „Align” z Myers i Miller, („Optimal Alignments in Linear Space”, CABIOS 4, 11-17, 1988, niniejszym włączone jako odniesienie), który można uzyskać z NCBI. Alternatywnie albo dodatkowo, termin „homologia” lub „identyczność” przykładowo w odniesieniu do sekwencji nukleotydowej albo aminokwasowej może wskazywać ilościową miarę homologii między dwoma sekwencjami.
Procentową homologię sekwencji można obliczyć jako (Nref - Ndif) * 100/Nref, gdzie Ndif jest całkowitą liczbą nie identycznych reszt w dwóch uliniowanych sekwencjach i w którym Nref jest liczbą reszt w jednej z sekwencji. Stad, sekwencja DNA AGTCAGTC będzie miała podobieństwo sekwencji wynoszące 75% z sekwencją AATCAATC (Nref = 8, Ndif = 2).
Alternatywnie lub dodatkowo, „homologia” lub „identyczność” w kontekście sekwencji może odnosić się do liczby pozycji o identycznych nukleotydach lub aminokwasach podzielonej przez liczbę nukleotydów lub aminokwasów w krótszej z dwóch sekwencji, w których uliniowanie dwóch sekwencji można ustalić w odniesieniu do algorytmu Wilbur i Lipman (Wilbur i Lipman, 1983 PNAS USA 80: 726, niniejszym włączonej jako odniesienie). Przykładowo stosując okno o rozmiarze 20 nukleotydów, długość słowa jako 4 nukleotydy i karę za przerwę 4 oraz analizę wspomaganą komputerem, a interpretację danych sekwencyjnych włączając w nią uliniowanie można wygodnie przeprowadzić stosując handlowo dostępne programy (np. Intelligenetics™ Suite, Intelligenetics Inc. CA). Jeśli stwierdza się, że sekwencje RNA są podobne lub posiadają stopień identyczności sekwencji lub homologię z sekwencjami DNA, tymidyna (T) w sekwencji DNA jest rozważana jako równa uracylowi (U) w sekwencji RNA.
Sekwencje RNA objęte zakresem wynalazku mogą zostać wyprowadzone z sekwencji DNA przez uznanie tymidyny (T) w sekwencji DNA jako równej uracylowi (U) w sekwencjach RNA.
Dodatkowo lub alternatywnie, podobieństwo lub identyczność albo homologię sekwencji aminokwasowych można ustalić stosując program BlastP (Altschul i wsp., Nucl. Acids Res. 25, 3389-3402, niniejszym włączonej jako odniesienie), który jest dostępny w NCBI. Następujące odniesienia (każde niniejszym włączone jako referencje) dostarczają algorytmów do porównywania względnej identyczności lub homologii reszt aminokwasowych dwóch białek. Ponadto dodatkowo lub alternatywnie zgodnie z powyższym zgodnie z informacjami przedstawionymi w tych odniesieniach można je wykorzystać do ustalenia procentowej homologii lub identyczności: Needleman SB i Wunch CD, „A general method applicable to the search for similarities in the aminoacid sequences of two proteins” J. Mol. Biol. 48: 444-453 (1970) Smith T. F. i Waterman M. S. „Comparison of Bio-sequences” Advances in Applied Mathematics 2: 482-489 (1981); Smith T. F., Waterman M. S. i Sadler J. R. „Statistical characterization of nucleic acid sequence functional domains” Nucleic Acids Res., 11: 2205-2220 (1983); Feng D. F. I Dolittle R. F., Progressive sequence alignment as a prerequisite to correct phylogenetic trees”, J. of Molec. Evol., 25: 351-360 (1987); Higgins D. G. i Sharp P. M., „Fast and sensitive multiple sequence alignment on a microcomputer”, CABIOS, 5: 151-153 (1989); Thompson J. D., Higgins D. G. i Gibson T. J., „Cluster W: improving the sensivity of progressive multiple sequence alignment through se10
PL 205 032 B1 quence weighting, positions-specific gap penalties and weight matrix choice, Nucleic Acid Res., 22:4673-480 (1944) i Devereux J., Haeberlie P. i Smithies O., „A comprehensive set of sequence analysis program for the VAX”, Nucl. Acids Res., 12: 387-395 (1984).
Rozwiązania według wynalazku mogą być podawane nie tylko dorosłym świniom, ale także młodym i ciężarnym samicom, co szczególnie w ostatnim przypadku, umożliwia nadanie biernej odporności nowonarodzonym (przeciwciała matczyne). Korzystnie, samice świń szczepi się przed porodem; i/lub przed kryciem, i/lub w czasie ciąży. Korzystnie przynajmniej jedno szczepienie przeprowadza się przed kryciem i korzystnie następuje po nim szczepienie przeprowadzone w czasie ciąży, np. około połowy ciąży (około 6-8 tygodnia ciąży) i/lub pod koniec ciąży (około 11-13 tygodnia ciąży). Stąd korzystnym jest szczepienie w trybie przed rozmnażaniem i/lub kryciem i przypominające szczepienie w czasie ciąży. Nastę pnie, moż e nastąpić ponowne doszczepienie przed każdym kryciem i/lub w czasie ciąży mniej więcej około połowy ciąży i/lub pod koniec ciąży. Korzystnie, ponowne szczepienia następują w czasie ciąży. Samce świń także można szczepić, np. przed krzyżowaniem.
Prosięta, takie jak prosięta od szczepionych samic (np. szczepionych jak niniejszym omówiono), szczepi się w czasie pierwszych tygodni życia przez, np. szczepienie w pierwszym i/lub drugim, i/lub trzecim, i/lub czwartym, i/lub piątym tygodniu życia. Korzystnie, prosięta najpierw szczepi się w trakcie pierwszego tygodnia życia lub trzeciego tygodnia życia (np. w czasie odstawiania od piersi). Korzystnie takie prosięta przechodzą szczepienie przypominające dwa do czterech tygodni później.
Niniejszy wynalazek jest dodatkowo opisany w następujące ilustrujących go, ale nie ograniczających przykładach.
Przykłady
Wynalazek w korzystnych przykładach wykonania dotyczy rekombinowanych wirusów ospy zawierających sekwencje DNA z PCV2 w nieistotnym obszarze genomu wirusa ospy. Rekombinowane wirusy ospy wyrażają produkty obcego genu PCV2. W szczególności wyizolowano scharakteryzowano i wstawiono do rekombinantów ALVAC (wektor z wirusa ospy kanarków) geny ORF2 i ORF1, kodujące białka PCV2. Zastosowano techniki biologii molekularne opisane przez Sambrook i wsp. (1989).
Linie komórkowe i szczepy wirusowe
Szczep PCV2 oznaczony jako Imp.1010-Stoon opisano wcześniej (Meehan i wsp., 1998). Wyizolowano go z tkanki krezkowego węzła chłonnego z chorej świni pochodzącej z Kanady. Klonowanie genomu PCV2 opisano w Meehan i wsp. (1998) Plazmid pGem7Z-Imp1010-Stoon-EcoRI No. 14 zawiera genom PCV2 jako fragment EcoRI wstawiony w miejsce EcoRI plazmidu pGem-7Z (Promega, Madison, WI). Całkowita sekwencja nukleotydowa szczepu Imp.1010-Stoon PCV2 została ustalona przez Meehan i wsp. (1998) i jest dostępna pod numerem dostępu GenBank AF055392.
Wyjściowy szczep wirusa ospy kanarków (szczep Rentschler) jest szczepem szczepionkowym dla kanarków. Ten szczep szczepionkowy otrzymano z dzikiego izolatu i osłabiano/atenuowano przez więcej niż 200 seryjnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego. Wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie izolacjom z łysinek pod agarem i jeden klon łysinki namnażano przez pięć kolejnych pasaży, po których zapas wirusa używano jako wyjściowego wirusa w testach rekombinacji in vitro. Izolat wirusa ospy kanarków oczyszczony przez łysinki oznaczono jako ALVAC. ALVAC został zdeponowany 14 listopada 1996 zgodnie z warunkami Traktatu Budapesztańskiego w American Type Culture Collection pod numerem dostępu ATCC VR-2547.
Wytwarzanie rekombinantów wirusów ospy obejmuje różne etapy: (1) konstrukcja plazmidu insercyjnego zawierającego sekwencje („ramiona”) otaczające locus insercyjne w genomie wirusa ospy oraz miejsce do wielokrotnego klonowania (polilinker) (MCS) zlokalizowane pomiędzy dwoma otaczającymi ramionami (np. patrz przykład 1); (2) konstrukcja plazmidów dawców składających się z plazmidu insercyjnego, do którego w miejsce MCS wstawiono kasetę ekspresyjną dla obcego genu (np. patrz przykłady 2 do 5); (3) rekombinacja in vitro w hodowli komórkowej między ramionami plazmidu dawcy i genomem wyjściowego wirusa ospy pozwalająca na wstawienie kasety ekspresyjnej dla obcego genu w odpowiednie locus genomu wirusa ospy i oczyszczanie przez łysinki rekombinowanych wirusów (np. patrz przykład 6).
Rekombinowane immunogeny PCV2 można stosować w połączeniu z immunogenami PCV2 do immunizacji zwierząt przeciw PMWS. W najmniej korzystnym podejściu, immunogeny PCV1 można stosować bez immunogenów PCV2.
P r z y k ł a d 1. Konstrukcja plazmidu insercyjnego w locus C6 wirusa ospy kanarków
Na figurze 1 (SEQ ID NO 1) przedstawiona jest sekwencja segmentu 37,7 kb DNA wirusa ospy kanarków. Analiza sekwencji ujawniła ORF oznaczony jako C6L zaczynający się w pozycji 377 i końPL 205 032 B1 czący w pozycji 2254. Poniżej opisano plazmid insercyjny C6 skonstruowany przez wycięcie sekwencji ORF C6 i zastąpienie jej polilinkerem (MCS) otoczonym przez sygnały terminacji transkrypcji i translacji. Fragment 380 bp namnożono PCR z genomowego DNA wirusa ospy kanarków stosując startery oligonukleotydowe C6A1 (SEQ ID NO 2) i C6B1 (SEQ ID NO 3). Fragment 1155 bp namnożono PCR z genomowego DNA wirusa ospy kanarków stosują c startery oligonukleotydowe C6C1 (SEQ ID NO 4) i C6D1 (SEQ ID NO 5). Fragmenty 380 bp i 1155 bp poddano fuzji przez dodanie ich razem jako matrycy i namnożenie metodą PCR fragmentu o długości 1613 bp stosując startery oligonukleotydowe C6A1 (SEQ ID NO 2) i C6D1 (SEQ ID NO 5). Fragment ten trawiono Sad i KpnI i ligowano w pBlue-script SK+ (Stratagene, La Jolla, CA, USA) trawionym uprzednio SacI/KpnI. Uzyskany plazmid pC6L potwierdzono przez analizę sekwencji DNA. Składa się on z 370 bp DNA wirusa ospy kanarków powyżej C6 („lewe ramię C6”), wczesnego sygnału terminacji z krowianki, kodonów stop dla translacji w sześ ciu ramkach odczytu oraz MCS zawierającego miejsca Smal, Pstl, XhoI i EcoRI, wczesnego sygnału terminacji z krowianki, kodonów stop dla translacji w sześciu ramkach odczytu i fragmentu 1156 bp sekwencji poniżej dla wirusa ospy kanarków („prawe ramię C6”).
Plazmid pJP099 wyprowadzono z pC6L przez ligację kasety zawierającej promotor H6 krowianki (opisany w Taylor i wsp. (1988c), Guo i wsp., (1989) i Percus i wsp., (1989)) przyłączony do obcego genu w miejscu Smal/EcoRI pC6L. Plazmid pJP099 zawiera unikalne miejsce EcoRV i unikalne miejsce Nrul umieszczone na końcu 3' promotora H6, oraz unikalne miejsce Sali umieszczone między kodonem STOP obcego genu i lewym ramieniem C6. Fragment EcoRWSall lub Nrul/Sall o ~ 4,5 kb z pJP099 zawiera wię c sekwencję plazmidu (pBluescript SK+; Stratagene, La Jolla, CA, USA), 2 ramiona C6 i 5' koniec promotora H6 aż do miejsca EcoRV lub Nrul.
Sekwencje starterów:
Starter C6A1 (SEQ ID NO 2)
ATCATCGAGCTCGCGGCCGCCTATCAAAAGTCTTAATGAGTT
Starter C6B1 (SEQ ID NO 3)
GAATTCCTCGAGCTGCAGCCCGGGTTTTTATAGCTAATTAGTCATTTTTTCGTAAGTAAGTATTTTT-ATTTAA
Starter C6C1 (SEQ ID NO 4)
CCCGGGCTGCAGCTCGAGGAATTCTTTTTATTGATTAACTAGTCAAATGAGTATATATAATTGAAA-AAGTAA
Starter C6D1 (SEQ ID NO 5)
GATGATGGTACCTTCATAAATACAAGTTTGATTAAACTTAAGTTG
P r z y k ł a d 2. Konstrukcja plazmidu dawcy ALVAC dla ORF2 z PCV2
Plazmid pGem7Z-Impl010-Stoon-EcoRI No. 14 zawierający genom PCV2 jako fragment EcoRI w plazmidzie pGem-7Z trawiono EcoRI i izolowano oraz ligowano fragment 1768 bp.
W celu wstawienia ORF2 z PCV2 do odpowiedniego wektora insercyjnego ALVAC uż yto starterów JP760 (SEQ ID NO 6) i JP773 (SEQ ID NO 7) do namnożenia ORF2 PCV2 z ligowanego fragmentu EcoRI o 1768 bp (patrz wyżej) otrzymując fragment PCRJ1304. Starter JP760 (SEQ ID NO 6) zawiera koniec 3' promotora H6 od EcoRV i 5' koniec ORF2 PCV2. Starter JP773 (SEQ ID NO 7) zawiera 3' koniec ORF2 PCV2, po którym znajduje się miejsce dla Sali. Produkt PCR J1304 następnie trawiono EcoRV/Sall i klonowano jako fragment ~ 750 bp do fragmentu ~ 4,5 kb trawionego EcoRV/Sall z pJP099 (patrz wyżej w przykładzie 1). Uzyskany plazmid potwierdzono przez analizę sekwencji i oznaczono jako pJP102 (patrz mapa pJP102 przedstawiona na figurze 1 i sekwencja (SEQ ID NO 8) na figurze 3). Sekwencja ORF2 odpowiada sekwencji dostępnej w GenBank, pod numerem dostępu AF055392. Plazmid dawca pJP102 (linearyzowany Notl) stosowano do testów rekombinacji in vitro (IVR, ang. in vitro recombination) tak, aby wytworzyć rekombinanta ALVAC vCP1614 (patrz przykład 6).
Sekwencje starterów:
JP760 (SEQ ID NO 6)
CAT-CAT-CAT-GAT-ATC-CGT-TAA-GTT-TGT-ATC-GTA-ATG-ACG-TATCCA-AGG-AGG-CG
JP773 (SEQ ID NO 7)
TAC-TAC-TAC-GTC-GAC-TTA-GGG-TTT-AAG-TGG-GGG-GTC
P r z y k ł a d 3. Konstrukcja plazmidu dawcy ALVAC dla ORF1 i ORF2 z PCV2
ORF1 z PCV2 amplifikowano techniką PCR stosując startery JP774 (SEQ ID NO 9) i JP775 (SEQ ID NO 10) na plazmidzie pGem7Z-Impl010-Stoon-EcoRI No. 14 uzyskując produkt PCR J1311. Starter JP774 (SEQ ID NO 9) zawiera koniec 3' promotora H6 od Nrul i 5' koniec ORF1 z PCV2. Star12
PL 205 032 B1 ter JP775 (SEQ ID NO 10) zawiera 3' koniec ORF1 PCV2, po którym następuje miejsce Sali. Produkt PCR J1311 (~ 1 kb) klonowano w pCR2,1 (Invitrogen, Carlsbad, CA). Uzyskany plazmid potwierdzono przez analizę sekwencji i oznaczono jako pJP104. Sekwencja ORF1 odpowiada sekwencji dostępnej w GenBank pod numerem dostępu AF055392. Z pJP104 izolowano fragment Nrul/Sall o wielkości ~ 970 bp i klonowano we fragmencie Nrul/Sall ~ 4,5 kb z pJP099 (patrz przykł ad 1). W ten sposób uzyskano plazmid, który potwierdzono za pomocą analizy restrykcyjnej i oznaczono jako pJP105 (patrz fig. 4). Plazmidu dawcy pJP105 można użyć do testów rekombinacji in vitro (opisanych w przykładzie 6), tak, aby wytworzyć rekombinanta ALVAC wyrażającego ORF1 PCV2.
Fragment BamHI/Sall o wielkości ~ 838 bp z pJP102 (patrz przykład 2) tępiono używając fragmentu Klenowa polimerazy DNA i klonowano w wytępione polimerazą Klenowa miejsce EcoRI z pJP105. W klonach sprawdzano orientację wstawki za pomocą analizy restrykcyjnej i wybrano orientacje głowa do głowy. Plazmid ten potwierdzono za pomocą analizy sekwencji i oznaczono jako pJP107 (patrz mapa pJP107 przedstawiona na figurze 5 i sekwencja (SEQ ID NO 11) przedstawiona na figurze 6). Plazmidu dawcy pJP107 (linearyzowanego Notl) używano do testu rekombinacji in vitro 5 (IVR) tak, aby uzyskać rekombinanta ALVAC VCP1615 (patrz przykł ad 6).
Sekwencje starterów: JP774 (SEQ ID NO 9)
CAT-CAT-CAT-TCG-CGA-TAT-CCG-TTA-AGT-TTG-TAT-CGT-AAT-GCCCAG-CAA-GAA-GAA-TGG
JP775 (SEQ ID NO 10)
TAC-TAC-TAC-GTC-GAC-TCA-GTA-ATT-TAT-TTC-ATA-TGG
P r z y k ł a d 4. Konstrukcja plazmidu dawcy ALVAC dla ORF2 z PCV1
Plazmid pPCVl (B. Meehan i wsp. J. Gen. Virol. 1997. 78. 221-227), zawierający genom PCV1 jako fragment Pstl w plazmidzie pGem-7Z, wykorzystano jako matrycę do namnożenia ORF2 PCV1.
W celu wstawienia ORF2 PCV1 do odpowiedniego wektora insercyjnego ALVAC użyto starterów JP787 (SEQ ID NO 12) i JP788 (SEQ ID NO 13) do namnożenia ORF2 PCV1 z plazmidu pPCVl (patrz wyżej) otrzymując fragment PCRJ1315. Starter JP787 (SEQ ID NO 12) zawiera koniec 3' promotora H6 od EcoRV oraz ORF2, po którym następuje miejsce Sali. Produkt PCR J1315 następnie trawiono EcoRV/Sall i klonowano jako fragment ~ 750 bp do fragmentu EcoRV/Sall ~ 4,5 kb z pJP099 (patrz wyżej jak w przykładzie 1). Konstrukcję otrzymanego plazmidu potwierdzono przez analizę sekwencji i oznaczono jako pJPl 13. Sekwencja ORF2 odpowiada sekwencji dostępnej w GenBank, pod numerem dostępu U49186. Plazmid dawca pJP113 (linearyzowany Notl) stosowano do testów rekombinacji in vitro (IVR) by wytworzyć rekombinanta ALVAC vCP1621 (patrz przykład 7).
Sekwencje starterów:
JP787 (SEQ ID NO 12)
CAT-CAT-CAT-GAT-ATC-CGT-TAA-GTT-TGT-ATC-GTA-ATG-ACG-TGGCCA-AGG-AGG-CG
JP788 (SEQ ID NO 13)
TAC-TAC-TAC-GTC-GAC-TTA-TTT-ATT-TAG-AGG-GTC-TTT-TAG-G
P r z y k ł a d 5. Konstrukcja plazmidu dawcy ALVAC dla ORF1 i ORF2 z PCV1
Plazmid pPCVl (patrz przykład 4 powyżej) zawierający genom PCV1 jako fragment Pstl w plazmidzie pGem-7Z trawiono Pstl i fragment 1759 bp wyizolowano i zligowano.
Zastosowano startery JP789 (SEQ ID NO 14) i JP790 (SEQ ID NO 15) do amplifikacji ORF1 z PCV1 z fragmentu 1759 bp zligowanego Pstl (patrz wyż ej) uzyskując produkt PCR J1316. Starter JP789 (SEQ ID NO 14) zawiera koniec 3' promotora H6 od Nrul i 5' koniec ORF1 PCV1. Starter JP790 (SEQ ID NO 15) zawiera 3' koniec ORF1 PCV1, po którym następuje miejsce Sali. Produkt PCR J1316 (~ 1 kb) klonowano w pCR2,1 (Invitrogen, Carlsbad, CA). Uzyskany plazmid potwierdzono przez analizę sekwencji i oznaczono jako pJP114. Sekwencja ORF1 odpowiada sekwencji dostępnej w GenBank, pod numerem dostę pu U49186.
Z pJP114 izolowano fragment Nrul/Sall o wielkoś ci ~ 970 bp i klonowano z fragmentem Nrul/Sall ~ 4,5 kb z pJP099 (patrz przykład 1). W ten sposób uzyskano plazmid oznaczony jako pJP115, którego budowa została potwierdzona za pomocą analizy restrykcyjnej. Plazmidu dawcy pJP115 można użyć do testów rekombinacji in vitro (opisanych w przykładzie 7) tak, aby wytworzyć rekombinanta ALVAC wyrażającego ORF1 PCV1.
Fragment BamHI/Sall o wielkości ~ 838 bp z pJP 113 (patrz przykład 4) tępiono używając fragmentu Klenowa polimerazy DNA i klonowano w wytępione polimerazą Klenowa miejsce EcoRI pJP115. W klonach sprawdzano orientację wstawki za pomocą analizy restrykcyjnej i wybrano orientacje głowa do głowy.
PL 205 032 B1
Budowę plazmidu potwierdzono za pomocą analizy sekwencji i oznaczono jako pJP117. Plazmidu dawcy pJP117 (linearyzowanego Notl) używano do testu rekombinacji in vitro (IVR) tak, aby wytworzyć rekombinanta ALVAC vCP1622 (patrz przykład 7).
Sekwencje starterów:
JP789 (SEQ ID NO 14)
CAT-CAT-CAT-TCG-CGA-TAT-CCG-TTA-AGT-TTG-TAT-CGT-AAT-GCCAAG-CAA-GAA-AAG-CGG
JP790 (SEQ ID NO 15)
TAC-TAC-TAC-GTC-GAC-TCA-GTA-ATT-TAT-TTT-ATA-TGG.
P r z y k ł a d 6. Wytworzenie rekombinantów ALVAC-PCV2
Plazmidy pJP102 (patrz przykład 2 i figura 2) i pJP107 (patrz przykład 3 i figura 5) linearyzowano Notl i transfekowano do komórek CEF uprzednio zakażonych ALVAC przez zastosowanie wcześniej opisanej metody wytrącania fosforanem wapnia (Panicali i Paoletti, 1982; Piccini i wsp., 1987). Dodatnie łysinki wybierano w oparciu o hybrydyzację ze specyficznymi sondami dla PCV2 znakowanymi radioaktywnie i poddawano czterem następującym po sobie rundom oczyszczania łysinek, aż osiągnięto czystą populację. Jedną reprezentatywną łysinkę z każdego IVR następnie namnażano i uzyskane rekombinanty ALVAC oznaczono jako vCP1614 i vCP1615. Wirus vCP1614 jest wynikiem przypadków rekombinacji między ALVAC i plazmidem dawcą pJP102 i zawiera ORF2 z PCV2 wstawiony w locus C6 ALVAC. Wirus vCP1615 jest wynikiem przypadków rekombinacji między ALVAC i plazmidem dawcą pJP 107 i zawiera ORF2 i ORF1 z PCV2 wstawione w locus C6 ALVAC w orientacji głowa do głowy. W podobny sposób można wytworzyć rekombinanta ALVAC wyrażającego wyłącznie ORF1 PCV2 wykorzystując w tym celu plazmid pJP105 opisany w przykładzie 3.
Immunofluorescencja
W celu ustalenia, czy biał ka PCV2 by ł y wyraż ane w rekombinancie ALVAC przeprowadzono analizę immunofluorescencji (IF) zainfekowanych komórek Vero. Infekowane komórki Vero płukano roztworem PBS 24 godz. po infekcji (m.o.i. około 10) i utrwalano 95% zimnym acetonem przez 3 minuty w temperaturze pokojowej. Przeciwciała monoklonalne (MAb) z pięciu preparatów (nadsącz hybrydomy) specyficzne dla ORF1 PCV2 (PCV2 199 1D3GA i PCV2 210 7G5GD) lub ORF2 PCV2 ( PCV2 190 4C7CF, PCV2 190 2B1BC i PCV2 190 3A8BC) zastosowano jako pierwsze przeciwciało. Te specyficzne przeciwciała monoklonalne otrzymano z Merial-Lyon. Przeciwciała monoklonalne można także otrzymać postępując zgodnie z wiedzą przekazaną w cytowanych niniejszym dokumentach, np. WO-A-99 18214, 1998, francuskich zgłoszeń nr 97/12382, 98/00873, 98/03707 złożonych 3 października 1997, 22 stycznia 1998 i 20 marca 1998 oraz W099/29717 niniejszym włączonych jako odniesienia. Reakcję IF przeprowadzano jak została opisana w publikacji Taylor i wsp. (1990).
Immunofluorescencję specyficzną dla PCV2 z trzema przeciwciałami specyficznymi dla ORF2 można było wykryć w komórkach infekowanych vCP1614 i w komórkach infekowanych vCP1615. Immunofluorescencję specyficzną dla PCV2 z dwoma przeciwciałami specyficznymi dla ORF1 można wykryć tylko w komórkach infekowanych vCP1615. Wyniki te wskazują, że zgodnie z oczekiwaniami vCP1614 wyraża tylko ORF2, podczas gdy vCP1615 wyraża zarówno ORF1 jak i ORF2. Nie wykryto fluorescencji w rodzicielskich infekowanych ALVAC komórkach Vero, ani w nie infekowanych komórkach Vero.
P r z y k ł a d 7. Tworzenie rekombinantów ALVAC-PCV1
Plazmidy pJP113 (patrz przykład 4) i pJP117 (patrz przykład 5) linearyzowano Notl i transfekowano do komórek CEF uprzednio zakażonych ALVAC przez zastosowanie wcześniej opisanej metody wytrącania fosforanem wapnia (Panicali i Paoletti, 1982; Piccini i wsp., 1987). Dodatnie łysinki wybierano w oparciu o hybrydyzację ze specyficznymi sondami dla PCV1 znakowanymi radioaktywnie i poddawano czterem następującym po sobie rundom oczyszczania łysinek, aż osiągnięto czystą populację. Jedną reprezentatywną łysinkę z każdego IVR następnie namnażano, a uzyskane rekombinanty ALVAC oznaczono jako vCP1621 i vCP1622. Wirus vCP1621 jest wynikiem przypadków rekombinacji między ALVAC i plazmidem dawcą p JP113 i zawiera ORF2 PCV1 wstawiony w locus C6 ALVAC. Wirus vCP1622 jest wynikiem zdarzeń rekombinacji między ALVAC a plazmidem dawcą pJP117 i zawiera ORF2 i ORF1 z PCV1 wstawione w locus C6 ALVAC w orientacji głowa do głowy. W podobny sposób moż na wytworzyć rekombinanta ALVAC wyrażającego wyłącznie ORF1 PCV1 stosując plazmid dawcę pJP115 opisany w przykładzie 5.
Immunofluorescencja
W celu ustalenia, czy biał ka PCV1 by ł y wyraż ane w rekombinancie ALVAC przeprowadzono analizę immunofluorescencji (IF) infekowanych komórek Vero. Infekowane komórki Vero płukano roz14
PL 205 032 B1 tworem PBS 24 godz. po infekcji (m.o.i około 10) i utrwalano 95% zimnym acetonem przez 3 minuty w temperaturze pokojowej. Specyficzną świńską surowicę poliklonalną przeciw PCV1 (Allan G i wsp., Vet. Microbiol. 1999. 66: 115-123) zastosowano jako pierwsze przeciwciało. Reakcję IF przeprowadzono jak została opisana w Taylor i wsp. (1990).
Immunofluorescencję specyficzną dla PCV1 można wykryć w komórkach infekowanych vCP1621 oraz w komórkach infekowanych vCP1622. Wyniki te wskazują, że zgodnie z oczekiwaniami vCP1621 i vCP1622 wyrażają produkty specyficzne dla PCV1. Nie wykryto fluorescencji w komórkach infekowanych vCP1621 i komórkach infekowanych vCP1622 przy użyciu poliklonalnej świńskiej surowicy przeciw PCV2. Nie wykryto fluorescencji w rodzicielskich infekowanych ALVAC komórkach Vero, ani w nieinfekowanych komórkach Vero.
P r z y k ł a d 8. Preparat rekombinowanych wirusów ospy kanarków z Carbopol™ 974P
Do wytworzenia szczepionek, rekombinowane wirusy ospy kanarków vCP1614 i vCP1615 (przykład 6) można zmieszać z roztworem karbomeru. W ten sam sposób rekombinowane wirusy ospy kanarków vCP1621 i vCP1622 (przykład 7) można zmieszać z roztworem karbomeru. Składnikiem karbomeru stosowanym do immunizacji świń zgodnie z niniejszym wynalazkiem jest Carbopol™974P produkowany przez firmę BF Goodrich (masa cząsteczkowa # 3000000). Roztwór podstawowy 1,5% Carbopol™ 974P przygotowuje się najpierw w wodzie destylowanej zawierającej 1 g/l chlorku sodu. Taki roztwór podstawowy jest następnie wykorzystywany do wytworzenia roztworu Carbopol™974P o stężeniu 4 mg/ml w wodzie fizjologicznej. Roztwór podstawowy miesza się z wymaganą ilością wody fizjologicznej albo w jednym etapie lub w kilku następujących po sobie etapach, zwiększając na każdym z nich wartość pH stosując 1N (lub bardziej stężonym) roztwór wodorotlenku sodowego tak, aby uzyskać ostateczną wartość pH 7,3-7,4. Taki końcowy roztwór Carbopol™ 974P jest roztworem gotowym do użycia do rekonstytucji rekombinowanych wirusów w postaci liofilizowanej lub do rozcieńczenia stężonego roztworu podstawowego rekombinowanych wirusów. Przykładowo, aby uzyskać końcowo 2 ml zawiesiny wirusa zawierającej 10e8 pfu na dawkę, można rozcieńczyć 0,1 ml roztworu podstawowego 10e9 pfu/ml w 1,9 ml powyższego roztworu Carbopol™ 974P 4mg/ml gotowego do użycia. W podobny sposób można także przygotować gotowe do użycia roztwory Carbopol™ 974P 2 mg/ml.
P r z y k ł a d 9. Immunizacja świń i następująca po niej prowokacja
9.1. Immunizacja jednodniowych prosiąt
Grupy prosiąt urodzonych przy pomocy cięcia cesarskiego w dniu 0 protokołu umieszczono w jednostce izolacyjnej. Prosięta szczepiono w dniu 2 drogą domięśniową stosują c różne roztwory szczepionkowe. Przygotowano roztwory szczepionki wirusowej przez rozcieńczenie roztworów podstawowych w sterylnej soli fizjologicznej (0,9% NaCl). Odpowiednie zakresy zawiesin wirusa można ustalić empirycznie, lecz ogólnie mieszczą się w zakresie 106 do 1010, korzystnie około 1010 pfu/dawkę. Roztwory szczepionkowe mogą być również przygotowane przez zmieszanie zawiesiny rekombinowanych wirusów z roztworem Carbopol™ 974P jak zostało to opisane w przykładzie 8. Prosięta były szczepione:
albo rekombinowanym wirusem vCP1614 (przykład 2);
albo rekombinowanym wirusem vCP1615 (przykład 3);
albo rekombinowanym wirusem vCP1614 zmieszanym z Carbopol™ 974P (roztwór 4 mg/ml);
albo rekombinowanym wirusem vCP1615 zmieszanym z Carbopol™ 974P (roztwór 4 mg/ml).
Zawiesiny wirusa zawierały 108 jednostek tworzących łysinkę (pfu) na dawkę. Każda zawiesina wirusa była wstrzykiwana drogą domięśniową w objętości 1 ml. Zastrzyki domięśniowe podawano do mięśni szyi. Dwa zastrzyki zawiesiny wirusa podaje się dnia 2 i dnia 14 eksperymentu. Prowokacji dokonuje się dnia 21 przez ustno-nosowe podanie zawiesiny wirusa przygotowanej z hodowli wirulentnego szczepu PCV2. Po prowokacji prosięta obserwuje się przez okres 3 tygodni pod kątem wystąpienia objawów klinicznych specyficznych dla poodsadzeniowego wielonarządowego zespołu wyniszczającego Monitorowane objawy to:
Temperatura w odbycie: codzienny pomiar przez 2 tygodnie po prowokacji, a następnie dwa pomiary w czasie 3 tygodnia. Waga: prosięta ważono tuż przed prowokacją a następnie raz na tydzień przez 3 tygodnie po prowokacji.
Pobieranie próbek krwi do monitorowania poziomu wiremii i miana przeciwciał specyficznych dla PCV2: próbki krwi pobierano dnia 2, dnia 14, dnia 21, dnia 28, dnia 35 i dnia 42.
Sekcja: w dniu 42 przeżywające prosięta zabijano humanitarnie i poddawano sekcji w celu znalezienia makroskopowych uszkodzeń specyficznych dla PWMS. Próbki tkanek przygotowywano z wątroby, węzłów chłonnych, śledziony, nerki i grasicy, aby wyszukać specyficzne patologiczne zmiany histologiczne.
PL 205 032 B1
9.2. Immunizacja 5-7 tygodniowych prosiąt
Prosięta w wieku 5-7 tygodni, które już nie posiadały specyficznych matczynych przeciwciał na anty-PCV-2 szczepiono drogą domięśniową różnymi roztworami szczepionki. Przygotowano roztwory szczepionki wirusowej przez rozcieńczenie roztworów podstawowych w sterylnej soli fizjologicznej (0,9% NaCl). Roztwory szczepionkowe można także przygotować poprzez zmieszanie zawiesiny rekombinowanych wirusów z roztworem Carbopol™ 974P jak opisano w przykładzie 8.
Prosięta szczepi się którymkolwiek z: rekombinowanym wirusem vCP1614 (przykład 2) rekombinowanym wirusem vCP1615 (przykład 3):
rekombinowanym wirusem vCP1614 zmieszanym z Carbopol™ 974P (roztwór 4 mg/ml) albo rekombinowanym wirusem vCP1615 zmieszanym z Carbopol™ 974P (roztwór 4 mg/ml). Zawiesiny wirusa zawierają 108 jednostek tworzących łysinkę (pfu) na dawkę. Każda zawiesina wirusa jest wstrzykiwana drogą domięśniową w objętości 2 ml. Zastrzyki domięśniowe podaje się do mięśni szyi.
Dwa zastrzyki zawiesiny wirusa podaje się dnia 0 i dnia 21 eksperymentu. Prowokacji dokonuje się dnia 35 przez ustno-nosowe podanie zawiesiny wirusa przygotowanej z hodowli wirulentnego szczepu PCV2. Po prowokacji prosięta obserwuje się w czasie 8 tygodni pod kątem objawów klinicznych specyficznych dla poodsadzeniowego wielonarządowego zespołu wyniszczającego. Monitorowanie kliniczne jest identyczne do opisanego wcześniej w przykładzie 9.1., za wyjątkiem tego, że całkowity czas monitorowania wynosi 8 tygodni zamiast 3 tygodni. Sekcji dokonuje się w czasie eksperymentu dla prosiąt umierających od prowokacji i na końcu eksperymentu (dzień 97) dla wszystkich przeżywających prosiąt. Próbki tkanek są takie same jak opisano w przykładzie 9.1.
9.3. Immunizacja nowonarodzonych prosiąt
Grupy 3 lub 4 prosiąt urodzonych przez cięcie cesarskie w dniu 0 protokołu umieszczono w jednostce izolacyjnej. Dnia 2 prosięta zaszczepiono 108 pfu vCP1614, vCP1615 lub rodzicielskim wektorem ALVAC w 1 ml PBS drogą domięśniową z boku szyi. Drugi zastrzyk ze szczepionką lub placebo podawano dnia 14. Szczepienie rekombinanatami ALVAC jest dobrze tolerowane przez prosięta i nie zauważono dowodów na niekorzystną reakcję na szczepienie. Prosięta prowokowano dnia 21 przez ustno-nosowe podanie zawiesiny wirusowej PCV2, 1 ml do każdego nozdrza. Dnia 45 przeprowadzano sekcję i próbki tkanek zbierano w celu izolacji wirusa.
Wyniki sekcji
PMWS ogólnie charakteryzuje się uogólnionym powiększeniem węzłów chłonnych, rzadziej zapaleniem wątroby i zapaleniem nerek. Tak więc, przeważające odkrycia w węzłach chłonnych były oznaczane i oceniane dla każdego prosięcia w następujący sposób: 0 = brak widocznego powiększenia węzłów chłonnych; 1 = łagodne powiększenie węzłów chłonnych ograniczone do oskrzelowych węzłów chłonnych; 2 = średnie powiększenie węzłów chłonnych ograniczone do oskrzelowych węzłów chłonnych; 3 = silne powiększenie węzłów chłonnych, rozszerzone do oskrzelowych, podżuchwowych, przedłopatkowych i pachwinowych węzłów chłonnych.
Grupy Wartości vCP 1614 średnio odchylenie standardowe vCP 1615 średnio odchylenie standardowe Kontrole średnio 2,38 odchylenie standardowe
0,5
0,0
0,0
1,0
0,38
0,48
0,0
0,5
0,5
1,0
0,5
0,41
2,0
2,5
2,5
2,5
0,25
PL 205 032 B1
Oskrzelowe uogólnione powiększenie węzłów chłonnych dla PCV2 jest przeważającym i wyróżniającym się objawem. Znaczące obniżenie uszkodzeń węzłów chłonnych w odniesieniu do grupy kontrolnej obserwuje się po immunizacji vCP 1614 i vCP 1615 (p < 0,05).
Choć przedstawiono powyżej szczegółowo opisane korzystne przykładowe wykonania wynalazku, należy rozumieć, że wynalazek określony przez załączone zastrzeżenia nie jest ograniczony do poszczególnych sposobów wykonania wskazanych w powyższym opisie, ale obejmuje inne warianty, które nie wykraczają poza zakres jego ujawnienia.
Referencje
1. Clark, E.G. Proc. Amer. Assoc. Swine Pract, str. 499-501 (1997).
2. Edbauer, C. R. Weinberg, J. Taylor, A. Rey-Senelonge, J. F. Bouquet, P. Desmettre i E. Paoletti, Virology 179, 901-904 (1990).
3. Ellis, J., L. Hassard, E. Clark, J. Harding, G. Allan, P. Willson, J. Strakappe, K. Martin, F. McNeilly, B. Meehan, D. Todd, D. Haines, Can. Vet. J. 39, 44-51(1998).
4. Goebel, S. J., G. P. Johnson, M. E. Perkus, S. W. Davis, J. P. Winslow, E. Paoletti, Virology 179, 247-266, 517-563 (1990).
5. Guo, P. S. Goebel, S. Davis, M. E. Perkus, B. Languet, P. Desmettre, G. Allen, i E. Paoletti, J. Virol. 63, 4189-4198 (1989).
6. Hamel, A. L., L. L. Lin i G. P. S. Nayar, J. Virol. 72, 5262-5267 (1998).
7. Harding J. C., Proc. Am. Assoc. Swine Pract. 28, 503 (1997).
8. Mankertz, A. J. Mankertz, K. Wolf, H. -J. Bunk, Gen. Virol. 79, 381-384 (1998a).
9. Mankertz, J., H. -J. Buhk, G. Blaess, A. Mankertz, Virus Gene 16, 267-276 (1998b).
10. Matthews, R. E. F., Intervirology 17, 42-44 (1982).
11. Meehan, B. M., J. L. Creelan, M. S. McNulty, D. Todd, J. Gen. Virol. 78, 221-227 (1997).
12. Meehan, B. M., F. McNeilly, D. Todd, S. Kennedy, V. A. Jewhurst, J. A. Ellis, L. E. Hassard, E. G. Clark, D. M. Haines, G. M. Allan, J. Gen. Virol. 79, 2171-2179 (1998).
13. Nayar, G. P. S., A. Hamel i L. Lin. Can. Vet. J. 38, 385-386 (1997).
14. Panicali, D. i E. Paoletti, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 79, 4927-4931 (1982).
15. Paoletti, E. B. R. Lipinskaks, C. Samsonoff, S. Mercer, i D. Panicali, Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 81, 193-197 (1984).
16. Perkus, M. E., K. Limbach, i E. Paoletti, J. Virol. 63, 3829-3836 (1989).
17. Piccini, A. M. E. Perkus, i E. Paoletti, w Methods in Enzymology, Vol. 153, eds. Wu, R., Grossman, L., (Academic Press) str. 545-563 (1987).
18. Sambrook, J. E. F. Fritsch, i T. Maniatis, w Molecular cloning: A laboratory manual, 2nd edition, (Cold Spring Harbor Press, NY) (1989).
19. Tartaglia, J. J. Winslow, S. Goebel, G. P. Johnson, J. Taylor, i E. Paoletti, J. Gen. Virol. 71, 1517-1524 (1990).
20. Tartaglia, J., Perkus M. E., Taylor J., Norton E. K., Audonnet J. C., Cox W. I., Davis S. W., van der Hoeven J,, Meignier B., Riviere M. i E. Paoletti, Virology 188, 217-32 (1992).
21. Taylor, J. R., Weinberg, B., Languet, Ph. Desmettre i E. Paoletti, Vaccine 6, 497-503 (1988a).
22. Taylor, J. i E. Paoletti, Vaccine 6, 466-468 (1988b).
23. Taylor, J. R. Weinberg, Y. Kawaoka, R. Webster i E. Paoletti, Vaccine 6, 504-508 (1988c).
24. Taylor, J. C. Edbauer, A. Rey-Senelonge, J. F. Bouquet, E. Norton, S. Goebel, P. Desmettre i E. Paoletti, J. Virol. 64, 1441-1450 (1990).
25. Taylor, J. C. Trimarchi, R. Weinberg, B. Languet, F. Guillemin, P. Desmettre i E. Paoletti, Vaccine 9, 190-193 (1991).
26. Taylor J., Weinberg R., Tartaglia J., Richardson C., Alkhatib G., Briedis D., Appel M., Norton E., Paoletti E., Virology 187, 321-328 (1992).
27. Todd, D. F. D. Niagro, B. W. Ritchie, W. Curran, G. M. Allan, P. D. Lukert, K. S. Latimer, W. L. Steffens, M. S. McNulty, Arch. Virol. 117, 129-135 (1991).
PL 205 032 B1
LISTA SEKWENCJI (1) INFORMACJE OGÓLNE:
(i) ZGŁASZAJĄCY: Bublot, Michel
Perez, Jennifer M.
Charreye, Catherine E.
(ii) TYTUŁ WYNALAZKU: Wirus ospy rekombinowany ze świńskim cirkowirusem 2 (iii) LICZBA SEKWENCJI: 13 (iv)
ADRES DO KORESPONDENCJI:
(A) ADRES: Frommer Lawrence Hang LLP (B) ULICA: 745 Fifth Avenue (C) MIASTO: NY (D) STAN: NY (E) KRAJ: USA (F) ZIP: 10151 (v) POSTAĆ DO ODCZYTANIA:
(A) TYP NOŚNIKA: dyskietka (B) KOMPUTER: zgodny z IBM PC (C) SYSTEM OPERACYJNY: PC-DOS/MS-DOS (D) OPROGRAMOWANIE: Patentln Release #1.25,Version #1.25 (vi) AKTUALNE DANE ZGŁOSZENIA:
(A) NUMER ZGŁOSZENIA:
(B) DATA ZGŁOSZENIA:
(C) KLASYFIKACJA:
(viii) INFORMACJA O PEŁNOMOCNIKU/AGENCIE:
(A) NAZWISKO: Kowalski, Thomas T.
(B) NUMER REJESTRU: 32,147 (C) NUMER SPRAWY: 454313-2511.1 (ix) INFORMACJE TELEKOMUNIKACYJNE:
(A) NUMER TELEFONU: 212-588-0800 (B) NUMER FAKSU: 212-588-0500
PL 205 032 B1 ί (2) IWTORMAOT OBA SEQ 10 li (i) WiAfiClWlCt SOTEWti
CA) WKSOŚĆ; 3M ęsar zasaa {8) TYP: kwas nukleino&ry . (Ci hiCroWATOŚĆ; ppleaynczs (D) TEOLOGIA: dumna
Od) OPIS BftWl: $1£Q X» TP lt '
AAOCTTCTAT CAAOTCTI WaWWS GTGWAWI ΤΑΤΑ9ΑΤΑΧΤ ACTACAAMK @0
TAT1O.TWTT TCCTA1OMT T^WtCtW; ATtMWWAA ATSMWW!.©
1,20
TAGMMfMG ATACGOKiAT AWSKTG ΟΑΜΤΤΤδδΑ CGGT¥SAcXT TTMTSATC IM ''
AOG^WSAT AAOTT«C TOCATAĆAtC SRS&TfflK&C TAAAMSITA GCCGATGTAT .» ttsagasasa Twawrer Mcwra jasrnm agtowut M«m w ł
GGAtytreiT ATCWeWT ATATWWA TAJtóTACW .kUU3?ATT SWOJW 3S0
Acmemc GAAAMMWT CATTATTACA AAAAC%®T TTTAOSUC AATCTWer agagwott smsrn wo« sm?&m ccacrfaicm w
tgatgatact gttgwtm taaaw&aga tarwots m-rmeu gatottatc S<€
ATWATMA ATOTSWTT ΤΤΑΜΟΤΟΤΤ TAATaACGGT liraW AO3WCW «W tagtwica ataxtwta TAcsmefća Tsjmra&T atacowt ototcto
PL 205 032 B1
660
GTTAGATATT 720 CTAAAAAAAA GAGCGTGTGA TTTAGAATTA GAAGATCTAA ATTATGCGTT
AATAGGAGAC 780 AATAGTAACT TATATTATAA AGATATGACT TACATGAATA ATTGGTTATT
TACTAAAGGA 840 TTATTAGATT ACAAGTTTGT ATTATTGCGC GATGTAGATA AATGTTACAA
ACAGTATAAT 900 AAAAAGAATA CTATAATAGA TATAATACAT CGCGATAACA GACAGTATAA
3ATATGGGTT 960 AAAAATGTTA TAGAATACTG TTCTCCTGGC TATATATTAT GGTTACATGA
TCTAAAAGCC 1020 GCTGCTGAAG ATGATTGGTT AAGATACGAT AACCGTATAA ACGAATTATC
TGCGGATAAA 1080 TTATACACTT TCGAGTTCAT AGTTATATTA GAAAATAATA TAAAACATTT
ACGAGTAGGT 1140 ACAATAATTG TACATCCAAA CAAGATAATA GCTAATGGTA CATCTAATAA
TATACTTACT 1200 GATTTTCTAT CTTACGTAGA AGAACTAATA TATCATCATA ATTCATCTAT
AATATTGGCC 1260 GGATATTTTT TAGAATTCTT TGAGACCACT ATTTTATCAG AATTTATTTC
TTCATCTTCT 1320 GAATGGGTAA TGAATAGTAA CTGTTTAGTA CACCTGAAAA CAGGGTATGA
AGCTATACTC 1380 TTTGATGCTA GTTTATTTTT CCAACTCTCT ACTAAAAGCA ATTATGTAAA
ATATTGGACA 1440 AAGAAAACTT TGCAGTATAA GAACTTTTTT AAAGACGGTA AACAGTTAGC
AAAATATATA 1500 ATTAAGAAAG ATAGTCAGGT GATAGATAGA GTATGTTATT TACACGCAGC
PL 205 032 B1
TGTATATAAT 1560 CACGTAACTT ACTTAATGGA TACGTTTAAA ATTCCTGGTT TTGATTTTAA
ATTCTCCGGA 1620 ATGATAGATA TACTACTGTT TGGAATATTG CATAAGGATA ATGAGAATAT
ATTTTATCCG 1680 AAACGTGTTT CTGTAACTAA TATAATATCA GAATCTATCT ATGCAGATTT
TTACTTTATA 1740 TCAGATGTTA ATAAATTCAG TAAAAAGATA GAATATAAAA CTATGTTTCC
TATACTCGCA 1800 GAAAACTAGT ATCCAAAAGG AAGGCCCTAT TTTACACATA CATCTAACGA
AGATCTTCTG 1860 TCTATCTGTT TATGCGAAGT AACAGTTTGT AAAGATATAA AAAATCCATT
ATTATATTCT 1920 AAAAAGGATA TATCAGCAAA ACGATTCATA GGTTTATTTA CATCTGTCGA
TATAAATACG 1980 GCTGTTGAGT TAAGAGGATA TAAAATAAGA GTAATAGGAT GTTTAGAATG
GCCTGAAAAG 2040 ATAAAAATAT TTAATTCTAA TCCTACATAC ATTAGATTAT TACTAACAGA
AAGACGTTTA 2100 GATATTCTAC ATTCCTATCT GCTTAAATTT AATATAACAG AGGATATAGC
TACCAGAGAT 2160 GGAGTCAGAA ATAATTTACC TATAATTTCT TTTATCGTCA GTTATTGTAG
ATCGTATACT 2220 TATAAATTAC TAAATTGCCA TATGTACAAT TCGTGTAAGA TAACAAAGTG
TAAATATAAT 2280 CAGGTAATAT ATAATCCTAT ATAGGAGTAT ATATAATTGA AAAAGTAAAA
TATAAATCAT 2340 ATAATAATGA AACGAAATAT CAGTAATAGA CAGGAACTGG CAGATTCTTC
PL 205 032 B1
TTCTAATGAA 2400 GTAAGTACTG CTAAATCTCC AAAATTAGAT AAAAATGATA CAGCAAATAC
AGCTTCATTC 2460 AACGAATTAC CTTTTAATTT TTTCAGACAC ACCTTATTAC AAACTAACTA
AGTCAGATGA 2520 TGAGAAAGTA AATATAAATT TAACTTATGG GTATAATATA ATAAAGATTC
ATGATATTAA 2580 TAATTTACTT AACGATGTTA ATAGACTTAT TCCATCAACC CCTTCAAACC
TTTCTGGATA 2640 TTATAAAATA CCAGTTAATG ATATTAAAAT AGATTGTTTA AGAGATGTAA
ATAATTATTT 2700 GGAGGTAAAG GATATAAAAT TAGTCTATCT TTCACATGGA AATGAATTAC
CTAATATTAA 2760 TAATTATGAT AGGAATTTTT TAGGATTTAC AGCTGTTATA TGTATCAACA
ATACAGGCAG 2820 ATCTATGGTT ATGGTAAAAC ACTGTAACGG GAAGCAGCAT TCTATGGTAA
CTGGCCTATG 2880 TTTAATAGCC AGATCATTTT ACTCTATAAA CATTTTACCA CAAATAATAG
GATCCTCTAG 2940 ATATTTAATA TTATATCTAA CAACAACAAA AAAATTTAAC GATGTATGGC
CAGAAGTATT 3000 TTCTACTAAT AAAGATAAAG ATAGTCTATC TTATCTACAA GATATGAAAG
AAGATAATCA 3060 TTTAGTAGTA GCTACTAATA TGGAAAGAAA TGTATACAAA AACGTGGAAG
CTTTTATATT 3120 AAATAGCATA TTACTAGAAG ATTTAAAATC TAGACTTAGT ATAACAAAAC
AGTTAAATGC 3180 CAATATCGAT TCTATATTTC ATCATAACAG TAGTACATTA ATCAGTGATA
TACTGAAACG ATCTACAGAC TCAACTATGC AAGGAATAAG CAATATGCCA ATTATGTCTA
PL 205 032 B1
3240
ATATTTTAAC 3300 TTTAGAACTA AAACGTTCTA CCAATACTAA AAATAGGATA CGTGATAGGC
TGTTAAAAGC 3360 TGCAATAAAT AGTAAGGATG TAGAAGAAAT ACTTTGTTCT ATACCTTCGG
AGGAAAGAAC 3420 TTTAGAACAA CTTAAGTTTA ATCAAACTTG TATTTATGAA CACTATAAAA
AAATTATGGA 34Θ0 AGATACAAGT AAAAGAATGG ATGTTGAATG TCGTAGTTTA GAACATAACT
aTACGGCTAA 3540 CTTATATAAA GTGTACGGAC AAAACGAATA TATGATTACT TATATACTAG
CTCTCATAAG 3600 TAGGATTAAT AATATTATAG AAACTTTAAA ATATAATCTG GTGGGGCTAG
ACGAATCTAC 3660 AATACGTAAT ATAAATTATA TAATTTCACA AAGAACAAAA AAAAATCAAG
TTTCTAATAC CTTATAGATA AACTATATTT TTTACCACTG A
3701 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 2:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 42 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 2
ATCATCGAGC TCGCGGCCGC CTATCAAAAG TCTTAATGAG TT 42 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 3:
PL 205 032 B1 (i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 73 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy CC) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (0) TOPOLOGIA: linearna fxi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 3:
GAATTCCTCG AGCTGCAGCC CGGGTTTTTA TAGCTAATTA GTCATTTTTT CGTAAGTAAG 60
TATTTTTATT TAA 73 ¢2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 4 :
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 72 par zasad CB) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 4:
CCCGGGCTGC AGCTCGAGGA ATTCTTTTTA TTGATTAACT AGTCAAATGA GTATATATAA 60
TTGAAAAAGT AA 72 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 5:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 45 par zasad (8) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna
PL 205 032 B1 (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 5:
GATGATGGTA CCTTCATAAA TACAAGTTTG ATTAAACTTA AGTTG 45 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 6:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 53 par zasad <B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ. ID N° 6:
CATCATCATG ATATCCGTTA AGTTTGTATC GTAATGACGT ATCCAAGGAG GCG 53 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 7:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 36 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 7 :
TACTACTACG TCGACTTAGG GTTTAAGTGG GGGGTC 36 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 8:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 2520 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna
PL 205 032 B1 (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 8
GGTACCTTCA 60 TAAATACAAG TTTGATTAAA CTTAAGTTGT TCTAAAGTTC TTTCCTCCGA
AGGTATAGAA 120 CAAAGTATTT CTTCTACATC CTTACTATTT ATTGCAGCTT TTAACAGCCT
ATCACGTATC 180 CTATTTTTAG TATTGGTAGA ACGTTTTAGT TCTAAAGTTA AAATATTAGA
CATAATTGGC 240 ATATTGCTTA TTCCTTGCAT AGTTGAGTCT GTAGATCGTT TCAGTATATC
ACTGATTAAT 300 GTACTACTGT TATGATGAAA TATAGAATCG ATATTGGCAT TTAACTGTTT
TGTTATACTA 360 AGTCTAGATT TTAAATCTTC TAGTAATATG CTATTTAATA TAAAAGCTTC
CACGTTTTTG 420 TATACATTTC TTTCCATATT AGTAGCTACT ACTAAATGAT TATCTTCTTT
CATATCTTGT 480 AGATAAGATA GACTATCTTT ATCTTTATTA GTAGAAAATA CTTCTGGCCA
TACATCGTTA 540 AATTTTTTTG TTGTTGTTAG ATATAATATT AAATATCTAG AGGATCCTAT
TATTTGTGGT 600 aaaatgttta TAGAGTAAAA TGATCTGGCT ATTAAACATA GGCCAGTTAC
CATAGAATGC 660 TGCTTCCCGT TACAGTGTTT TACCATAACC ATAGATCTGC CTGTATTGTT
GATACATATA 720 ACAGCTGTAA ATCCTAAAAA ATTCCTATCA TAATTATTAA TATTAGGTAA
TTCATTTCCA 780 TGTGAAAGAT AGACTAATTT TATATCCTTT ACCTCCAAAT AATTATTTAC
PL 205 032 B1
ATCTCTTAAA 840 CAATCTATTT TAATATCATT AACTGGTATT TTATAATATC - CAGAAAGGTT
TGAAGGGGTT 900 GATGGAATAA GTCTATTAAC ATCGTTAAGT AAATTATTAA TATCATGAAT
CTTTATTATA 96 0 TTATACCCAT AAGTTAAATT TATATTTACT TTCTCATCAT CTGACTTAGT
TAGTTTGTAA 1020 TAAGGTGTGT CTGAAAAAAT TAAAAGGTAA TTCGTTGAAT GAAGCTGTAT
TTGCTGTATC 1080 ATTTTTATCT AATTTTGGAG ATTTAGCAGT ACTTACTTCA TTAGAAGAAG
AATCTGCCAG 1140 TTCCTGTCTA TTACTGATAT TTCGTTTCAT TATTATATGA TTTATATTTT
ACTTTTTCAA 1200 TTATATATAC TCATTTGACT AGTTAATCAA TAAAAAGAAT TCCTGCAGCC
CTGCAGCTAA 1260 TTAATTAAGC TACAAATAGT TTCGTTTTCA CCTTGTCTAA TAACTAATTA
ATTAAGGATC 1320 CCCCAGCTTC TTTATTCTAT ACTTAAAAAG TGAAAATAAA TACAAAGGTT
CTTGAGGGTT 1380 GTGTTAAATT GAAAGCGAGA AATAATCATA AATTATTTCA TTATCGCGAT
ATCCGTTAAG 1440 TTTGTATCGT AATGACGTAT CCAAGGAGGC GTTACCGCAG AAGAAGACAC
CGCCCCCGCA 1500 GCCATCTTGG CCAGATCCTC CGCCGCCGCC CCTGGCTCGT CCACCCCCGC
CACCGCTACC 1560 GTTGGAGAAG GAAAAATGGC ATCTTCAACA CCCGCCTCTC CCGCACCTTC
GGATATACTG TCAAGCGTAC CACAGTCACA ACGCCCTCCT GGGCGGTGGA CATGATGAGA
1620
PL 205 032 B1
TTTAAAATTG 1680 ACGACTTTGT TCCCCCGGGA GGGGGGACCA ACAAAATCTC TATACCCTTT
GAATACTACA 1740 GAATAAGAAA GGTTAAGGTT GAATTCTGGC CCTGCTCCCC CATCACCCAG
GGTGATAGGG 1800 GAGTGGGCTC CACTGCTGTT ATTCTAGATG ATAACTTTGT AACAAAGGCC
ACAGCCCTAA 1860 CCTATGACCC ATATGTAAAC TACTCCTCCC GCCATACAAT CCCCCAACCC
TTCTCCTACC 1920 ACTCCCGTTA CTTCACACCC AAACCTGTTC TTGACTCCAC TATTGATTAC
TTCCAACCAA 1980 ATAACAAAAG GAATCAGCTT TGGCTGAGAC TACAAACCTC TGGAAATGTG
GACCACGTAG 2040 GCCTCGGCGC TGCGTTCGAA AACAGTAAAT ACGACCAGGA CTACAATATC
CGTGTAACCA 2100 TGTATGTACA ATTCAGAGAA TTTAATCTTA AAGACCCCCC ACTTAAACCG
TAAGTCGACC 2160 CCGGGTTTTT ATAGCTAATT AGTCATTTTT TCGTAAGTAA GTATTTTTAT
TTAATACTTT TTATTGTACT TATGTTAAAT ATAACTGATG ATAACAAAAT CCATTATGTA
2220
TTATTTATAA CTGTAATTTC TTTAGCGTAG TTAGATGTCC AATCTCTCTC AAATACATCG 2280
GCTATCTTTT TAGTGAGATT TTGATGTATG CAGTTGAAAC TTATGAACGC GTGATGATTA 2340
AAATGTGAAC CGTCCAAATT TGCAGTCATT ATATGAGCGT ATCTATTATC TACTATCATC 2400
ATCTTTGAGT tattaatatc atctacttta gaattgatag gaaatatgaa tacctttgta 2460
GTAATATCTA TACTATCTAC ACCTAACTCA TTAAGACTTT TGATAGGCGG CCGCGAGCTC
PL 205 032 B1
2520 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 9:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚ,Ć: 57 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) . TOPOLOGIA: linearna (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 9:
CATCATCATT CGCGATATCC GTTAAGTTTG TATĆGTAATG CCCAGCAAGA AGAATGG 57 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 10:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 36 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 10:
TACTACTACG TCGACTCAGT AATTTATTTC ATATGG 36 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 11:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 3609 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA; linearna
PL 205 032 B1 (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 11
GGTACCTTCA 60 TAAATACAAG TTTGATTAAA CTTAAGTTGT TCTAAAGTTC TTTCCTCCGA
AGGTATAGAA 120 CAAAGTATTT CTTCTACATC CTTACTATTT ATTGCAGCTT TTAACAGCCT
ATCACGTATC 180 CTATTTTTAG TATTGGTAGA ACGTTTTAGT TCTAAAGTTA AAATATTAGA
CATAATTGGC 240 ATATTGCTTA TTCCTTGCAT AGTTGAGTCT GTAGATCGTT TCAGTATATC
ACTGATTAAT 300 GTACTACTGT TATGATGAAA TATAGAATCG ATATTGGCAT TTAACTGTTT
TGTTATACTA 360 AGTCTAGATT TTAAATCTTC TAGTAATATG CTATTTAATA TAAAAGCTTC
CACGTTTTTG 420 TATACATTTC TTTCCATATT AGTAGCTACT ACTAAATGAT TATCTTCTTT
CATATCTTGT 480 AGATAAGATA GACTATCTTT atctttatta GTAGAAAATA CTTCTGGCCA
TACATCGTTA 540 aatttttttg TTGTTGTTAG ATATAATATT AAATATCTAG AGGATCCTAT
TATTTGTGGT 600 AAAATGTTTA TAGAGTAAAA TGATCTGGCT ATTAAACATA GGCCAGTTAC
CATAGAATGC 660 TGCTTCCCGT TACAGTGTTT TACCATAACC ATAGATCTGC CTGTATTGTT
GATACATATA 720 ACAGCTGTAA ATCCTAAAAA ATTCCTATCA TAATTATTAA TATTAGGTAA
TTCATTTCCA 780 TGTGAAAGAT AGACTAATTT TATATCGTTT ACCTCCAAAT AATTATTTAC
ATCTCTTAAA 84 0 CAATCTATTT TAATATCATT AACTGGTATT TTATAATATC CAGAAAGGTT
PL 205 032 B1
TGAAGGGGTT 900 GATGGAATAA GTCTATTAAC ATCGTTAAGT AAATTATTAA TATCATGAAT
CTTTATTATA 960 TTATACCCAT AAGTTAAATT TATATTTACT TTCTCATCAT CTGACTTAGT
TAGTTTGTAA 1020 TAAGGTGTGT CTGAAAAAAT TAAAAGGTAA TTCGTTGAAT GAAGCTGTAT
TTGCTGTATC 1080 ATTTTTATCT AATTTTGGAG ATTTAGCAGT ACTTACTTCA TTAGAAGAAG
ATCTGCCAG 1140 TTCCTGTCTA TTACTGATAT TTCGTTTCAT TATTATATGA TTTATATTTT
AGTTTTTCAA 1200 TTATATATAC TCATTTGACT AGTTAATCAA TAAAAAGAAT TTCGACTTAG
GGTTTAAGTG GGGGGTCTTT AAGATTAAAT TCTCTGAATT GTACATACAT GGTTACACGG 1260
ATATTGTAGT CCTGGTCGTA TTTACTGTTT TCGAACGCAG CGCCGAGGCC TACGTGGTCC 1320 · ACATTTCCAG AGGTTTGTAG tctcagccaa agctgattcc ttttgttatt TGGTTGGAAG 1380
TAATCAATAG 1440 TGGAGTCAAG AACAGGTTTG GGTGTGAAGT AACGGGAGTG GTAGGAGAAG
GGTTGGGGGA 1500 TTGTATGGCG GGAGCAGTAG TTTACATATG GGTCATAGGT TAGGGCTGTG
GCCTTTGTTA 1560 CAAAGTTATC ATCTAGAATA ACAGCAGTGG AGCCCACTCC CCTATCACCC
TGGGTGATGG 1620 GGGAGCAGGG CCAGAATTCA ACCTTAACCT TTCTTATTCT GTAGTATTCA
AAGGGTATAG AGATTTTGTT GGTCCCCCCT CCCGGGGGAA CAAAGTCGTC AATTTTAAAT
1680
PL 205 032 B1
CTCATCATGT CCACCGCCCA GGAGGGCGTT GTGACTGTGG TACGCTTGAC AGTATATCCG 1740
AAGGTGCGGG 1800 AGAGGCGGGT GTTGAAGATG CCATTTTTCC TTCTCCAACG GTAGCGGTGG
CGGGGGTGGA 1860 CGAGCCAGGG GCGGCGGCGG AGGATCTGGC CAAGATGGCT GCGGGGGCGG
TGTCTTCTTC 1920 TGCGGTAACG CCTCCTTGGA TACGTCATTA CGATACAAAC TTAACGGATA
TCGCGATAAT 1980 GAAATAATTT ATGATTATTT CTCGCTTTCA ATTTAACACA ACCCTCAAGA
ACCTTTGTAT 2040 TTATTTTCAC TTTTTAAGTA TAGAATAAAG AAGCTGGGGG ATCAATTCCT
GCAGCCCTGC 2100 AGCTAATTAA TTAAGCTACA AATAGTTTCG TTTTCACCTT GTCTAATAAC
TAATTAATTA 2160 AGGATCCCCC AGCTTCTTTA TTCTATACTT AAAAAGTGAA AATAAATACA
AAGGTTCTTG 2220 AGGGTTGTGT TAAATTGAAA GCGAGAAATA ATCATAAATT ATTTCATTAT
CGCGATATCC 2280 GTTAAGTTTG TATĆGTAATG CCCAGCAAGA AGAATGGAAG AAGCGGACCC
CAACCACATA 2340 AAAGGTGGGT GTTCACGCTG AATAATCCTT CCGAAGACGA GCGCAAGAAA
ATACGGGAGC 2400 TCCCAATCTC CCTATTTGAT TATTTTATTG TTGGCGAGGA GGGTAATGAG
GAAGGACGAA 2460 CACCTCACCT CCAGGGGTTC GCTAATTTTG TGAAGAAGCA AACTTTTAAT
AAAGTGAAGT 2520 GGTATTTGGG TGCCCGCTGC CACATCGAGA AAGCCAAAGG AACTGATCAG
CAGAATAAAG AATATTGCAG TAAAGAAGGC AACTTACTTA TTGAATGTGG AGCTCCTCGA
PL 205 032 B1
2580
TCTCAAGGAC
2640
CTGGTGACCG
2700
GAACTTTTGA
2760
ATTGTGGGGC
2820
ACCACATACT 2880
GTTGTTATTG
2940
CGATATCCAT
3000
CTGATTACCA
3060
GAAGCTCTCT
3120
ACGGAGGAAG
3180
ATAAATTACT
3240
TATTTTTATT
3300
CATTATGTAT
3360
AATACATCGG
3420
AACGGAGTGA
TTGCAGAGCA
AAGTGAGCGG
CACCTGGGTG
GGAAACCACC
ATGACTTTTA
TGACTGTAGA
GCAATCAGAC
ATCGGAGGAT
GGGGCCAGTT
GAGTCGACCC
TAATACTTTT
TATTTATAAC
CTATCTTTTT
CCTGTCTACT
GCACCCTGTA
GAAAATGCAG
TGGTAAAAGC
TAGAAACAAG
TGGCTGGCTG
GACTAAAGGT
CCCGTTGGAA
TACTTCCTTG
CGTCACCCTT
CGGGTTTTTA
TATTGTACTT
TGTAATTTCT
AGTGAGATTT
GCTGTGAGTA
ACGTTTGTCA
AAGCGTGATT
AAATGGGCTG
TGGTGGGATG
CCGTGGGATG
GGAACTGTAC
TGGTACTCCT
GTATTTTGGA
TCCCCCCCAT
TAGCTAATTA
ATGTTAAATA
TTAGCGTAGT
TGATCTATGC
CCTTGTTGGA
GAAATTTCCG
GGAAGACCAA
CTAATTTTGC
GTTACCATGG
ATCTACTGAG
CTTTTTTGGC
CAACTGCTGT
AGAATGCTAC
GCCCTGAATT
GTCATTTTTT
TAACTGATGA
TAGATGTCCA
AGTTGAAACT
GAGCGGGAGT
CGGGCTGGCT
GTACACGTC
AGACCCGGAA
GAAGAAGTG
ACTGTGTGAT
CCGCAGTATT
CCCAGCTGTA
AGAACAATCC
TCCATATGAA
CGTAAGTAAG
TAACAAAATC
ATCTCTCTCA
TATGAACGCG
PL 205 032 B1
TGATGATTAA AATGTGAACC GTCCAAATTT GCAGTCATTA TATGAGCGTA TCTATTATCT 3480
ACTATCATCA TCTTTGAGTT ATTAATATCA TCTACTTTAG AATTGATAGG AAATATGAAT 3540
ACCTTTGTAG TAATATCTAT ACTATCTACA GCTAACTCAT TAAGACTTTT GATAGGCGGC 3600
CGCGAGCTC
3609 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 12:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 53 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (ii) TYP CZĄSTECZKI: DNA (genom) (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 12:
CATCATCATG ATATCCGTTA AGTTTGTATC GTAATGACGT GGCCAAGGAG GCG 53 (2) INFORMACJE DLA SEQ ID N° 13:
(i) WŁAŚCIWOŚCI SEKWENCJI:
(A) DŁUGOŚĆ: 40 par zasad (B) TYP: kwas nukleinowy (C) NICIOWATOŚĆ: pojedyncza (D) TOPOLOGIA: linearna (ii) TYP CZĄSTECZKI: DNA (genom) (xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID N° 13:
TACTACTACG TCGACTTATT TATTTAGAGG GTCTTTTAGG

Claims (22)

1. Immunogenna kompozycja, znamienna tym, że obejmuje (i) rekombinowany wirus ospy obejmują cy wyizolowaną cząsteczkę DNA, przy czym wirusem ospy jest: ALVAC albo atenuowany wirus ospy kanarków, który jest atenuowany przez więcej niż 200 kolejnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem, po czym klony łysinek namnażano przez pięć kolejnych pasaży i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA obejmuje ORF 2 świńskiego cirkowirusa typu 2 (PCV2) oraz (ii) nośnik.
2. Immunogenna kompozycja wed ług zastrz. 1, znamienna tym, ż e rekombinowanym wirusem ospy jest rekombinowany wirus ospy kanarków ALVAC.
3. Immunogenna kompozycja wedł ug zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, ż e czą steczka wyizolowanego DNA obejmuje ORF1 PCV2 i ORF2 PCV2.
4. Immunogenna kompozycja według zastrz. 3, znamienna tym, że ALVAC ma sekwencję przedstawioną na SEQ ID NO 1 i locus C6 jest w pozycji 377 do 2254 sekwencji przedstawionej na SEQ ID NO 1, i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA jest w locus C6 genomu wirusa ospy kanarków ALVAC.
5. Immunogenna kompozycja według jednego z zastrz. od 1 do 4, znamienna tym, że zawiera adiuwant.
6. Immunogenna kompozycja według zastrz. 5, znamienna tym, że adiuwantem jest karbomer.
7. Zastosowanie rekombinowanego wirusa ospy obejmującego czą steczkę wyizolowanego DNA, w którym wirus ospy jest ALVAC albo atenuowanym wirusem ospy kanarków, który jest atenuowany przez więcej niż 200 kolejnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem, po czym klony łysinek namnażano przez pięć kolejnych pasaży i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA obejmuje ORF 2 PCV2, do wytwarzania immunogennej kompozycji przeznaczonej do indukcji odpowiedzi przeciwko PCV2 u dorosłych świń, młodych świń i samic świń w ciąży.
8. Zastosowanie według zastrz. 7, znamienne tym, że immunogenna kompozycja jest podawana samicom świń przed pokryciem i podczas ciąży.
9. Zastosowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że immunogenna kompozycja jest podawana około 6-8 tygodnia ciąży i/lub około 11-13 tygodnia ciąży.
10. Zastosowanie według jednego z zastrz. od 7 do 9, znamienne tym, że immunogenna kompozycja jest podawana w celu nadania biernej odporności nowonarodzonym prosiętom.
11. Zastosowanie według jednego z zastrz. od 7 do 9, znamienne tym, że immunogenna kompozycja jest podawana ciężarnej samicy, a następnie jej prosięciu/prosiętom po urodzeniu.
12. Zastosowanie według zastrz. 7 albo 11, znamienne tym, że immunogenna kompozycja jest podawana prosięciu pomiędzy narodzinami a odstawieniem od piersi.
13. Zastosowanie według zastrz. 12, znamienne tym, że immunogenna kompozycja jest podawana prosiętom w ich pierwszym tygodniu życia, lub w ich trzecim tygodniu życia i korzystnie ponownie podawana dwa do czterech tygodni później.
14. Zastosowanie według jednego z zastrz. 7 do 13, znamienne tym, że immunogenna kompozycja zawiera adiuwant.
15. Zastosowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że adiuwantem jest karbomer.
16. Zastosowanie według jednego z zastrz. 7 do 15, znamienne tym, że cząsteczka wyizolowanego DNA obejmuje ORF1 PCV2 i ORF2 PCV2.
17. Szczepionka, znamienna tym, że obejmuje:
(i) rekombinowany wirus ospy obejmują cy wyizolowaną cząsteczkę DNA, przy czym wirusem ospy jest ALVAC albo atenuowany wirus ospy kanarków, który jest atenuowany przez więcej niż 200 kolejnych pasaży na fibroblastach zarodka kurzego i który to tak uzyskany wzorcowy posiew poddano czterem następującym po sobie oczyszczaniom łysinek pod agarem, po czym klony łysinek namnażano przez pięć kolejnych pasaży i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA obejmuje ORF 2 świńskiego cirkowirusa typu 2 (PCV2) oraz (ii) noś nik.
18. Szczepionka według zastrz. 17, znamienna tym, że rekombinowanym wirusem ospy jest rekombinowany wirus ospy kanarków ALVAC.
PL 205 032 B1
19. Szczepionka według zastrz. 17 albo 18, znamienna tym, że cząsteczka wyizolowanego DNA obejmuje ORF1 PCV2 i ORF2 PCV2.
20. Szczepionka według jednego z zastrz. 17 do 19, znamienna tym, że ALVAC ma sekwencję przedstawioną na SEQ ID NO 1 i locus C6 jest w pozycji 377 do 2254 sekwencji przedstawionej na SEQ ID NO 1, i przy czym wyizolowana cząsteczka DNA jest w locus C6 genomu wirusa ospy kanarków ALVAC.
21. Szczepionka według jednego z zastrz. 17 do 20, znamienna tym, że zawiera adiuwant.
22. Szczepionka według zastrz. 21, znamienna tym, że adiuwantem jest karbomer.
PL352201A 1999-06-10 2000-06-09 Immunogenna kompozycja obejmująca rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, zastosowanie rekombinowanego wirusa ospy obejmującego cząsteczkę wyizolowanego DNA oraz szczepionka PL205032B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US13847899P 1999-06-10 1999-06-10
US09/583,545 US6497883B1 (en) 1999-06-10 2000-06-01 Porcine circovirus recombinant poxvirus vaccine

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL352201A1 PL352201A1 (en) 2003-08-11
PL205032B1 true PL205032B1 (pl) 2010-03-31

Family

ID=26836231

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL352201A PL205032B1 (pl) 1999-06-10 2000-06-09 Immunogenna kompozycja obejmująca rekombinowany wirus ospy obejmujący wyizolowaną cząsteczkę DNA, zastosowanie rekombinowanego wirusa ospy obejmującego cząsteczkę wyizolowanego DNA oraz szczepionka

Country Status (17)

Country Link
US (1) US6497883B1 (pl)
EP (2) EP1975235B1 (pl)
JP (1) JP4859316B2 (pl)
KR (1) KR100837724B1 (pl)
CN (1) CN1195854C (pl)
AT (1) ATE476510T1 (pl)
AU (1) AU778520B2 (pl)
BR (2) BRPI0011737B1 (pl)
CA (1) CA2376600C (pl)
DE (1) DE60044778D1 (pl)
DK (2) DK1975235T3 (pl)
ES (1) ES2560513T3 (pl)
HU (1) HU229051B1 (pl)
MX (1) MXPA01012723A (pl)
PL (1) PL205032B1 (pl)
PT (2) PT1975235E (pl)
WO (1) WO2000077216A2 (pl)

Families Citing this family (70)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6517843B1 (en) * 1999-08-31 2003-02-11 Merial Reduction of porcine circovirus-2 viral load with inactivated PCV-2
US7211379B2 (en) * 1997-10-03 2007-05-01 Merial Sas Prevention of myocarditis, abortion and intrauterine infection associated with porcine circovirus-2
US7192594B2 (en) 1997-10-03 2007-03-20 Merial Limited Postweaning multisystemic wasting syndrome and porcine circovirus from pigs
FR2772047B1 (fr) * 1997-12-05 2004-04-09 Ct Nat D Etudes Veterinaires E Sequence genomique et polypeptides de circovirus associe a la maladie de l'amaigrissement du porcelet (map), applications au diagnostic et a la prevention et/ou au traitement de l'infection
US20040062775A1 (en) * 1997-12-05 2004-04-01 Agence Francaise De Securite Sanitaire Des Aliments Circovirus sequences associated with piglet weight loss disease (PWD)
ID28224A (id) 1997-12-11 2001-05-10 Univ Saskatchewan Virus sindrom perusakan multisistemik paska-pemutusan dari babi
US6943152B1 (en) 1999-06-10 2005-09-13 Merial DNA vaccine-PCV
ES2170622B1 (es) * 1999-12-03 2004-05-16 Consejo Superior De Investigaciones Cientificas Clones y vectores infectivos derivados de coronavirus y sus aplicaciones.
CN101676389A (zh) 2000-11-23 2010-03-24 巴法里安诺迪克有限公司 改良安卡拉痘苗病毒变体
MXPA03008810A (es) 2001-03-27 2004-02-17 Univ Saskatchewan Metodos para cultivar circovirus.
US6676958B2 (en) * 2001-06-19 2004-01-13 Advanced Bioadjuvants, Llc Adjuvant composition for mucosal and injection delivered vaccines
US7276353B2 (en) * 2001-12-12 2007-10-02 Virginia Tech Intellectual Properties, Inc. Chimeric infectious DNA clones, chimeric porcine circoviruses and uses thereof
US7279166B2 (en) 2001-12-12 2007-10-09 Virginia Tech Intellectual Properties, Inc. Chimeric infectious DNA clones, chimeric porcine circoviruses and uses thereof
US7906311B2 (en) 2002-03-20 2011-03-15 Merial Limited Cotton rat lung cells for virus culture
AU2003264144C1 (en) * 2002-09-05 2009-12-17 Bavarian Nordic A/S Method for the cultivation of primary cells and for the amplification of viruses under serum free conditions
EP2390352A1 (en) 2003-03-18 2011-11-30 Quantum Genetics Ireland Limited Systems and methods for improving protein and milk production of dairy herds
US7468273B2 (en) 2003-05-01 2008-12-23 Meial Limited Canine GHRH gene, polypeptides and methods of use
US20050214316A1 (en) 2003-11-13 2005-09-29 Brown Thomas P Methods of characterizing infectious bursal disease virus
EP1718770B1 (en) 2004-02-19 2011-05-25 The Governors of the University of Alberta Leptin promoter polymorphisms and uses thereof
US7700285B1 (en) 2005-12-29 2010-04-20 Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc. PCV2 immunogenic compositions and methods of producing such compositions
EP2460818A3 (en) * 2004-12-30 2013-01-09 Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc. PCV2 immunogenic compositions and methods of producing such compositions
UA95602C2 (ru) 2004-12-30 2011-08-25 Берингер Ингельхейм Ветмедика, Инк. Иммуногенная композиция цвс2 и способы приготовления такой композиции
US7833707B2 (en) * 2004-12-30 2010-11-16 Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc. Methods of overexpression and recovery of porcine circovirus type 2 ORF2
CN1328373C (zh) * 2005-04-07 2007-07-25 南京农业大学 猪ⅱ型圆环病毒重组腺病毒
RS51324B (sr) 2005-04-25 2010-12-31 Merial Ltd. Vakcine protiv nipah virusa
TW200643171A (en) * 2005-06-07 2006-12-16 Temasek Life Sciences Lab Ltd Porcine circovirus type 2 vaccines
US20080241184A1 (en) 2005-08-25 2008-10-02 Jules Maarten Minke Canine influenza vaccines
US7771995B2 (en) 2005-11-14 2010-08-10 Merial Limited Plasmid encoding human BMP-7
CA2629522A1 (en) 2005-11-14 2007-05-18 Merial Limited Gene therapy for renal failure
EP1792996A1 (en) * 2005-12-01 2007-06-06 Consejo Superior de Investigaciones Cientificas Nucleic acid sequences encoding vaccines against Porcine reproductive and respiratory syndrome virus (PRRSV)
EP2275132B1 (en) * 2005-12-29 2021-03-03 Boehringer Ingelheim Animal Health USA Inc. Multivalent PCV2 immunogenic compositions and methods of producing them
MX338626B (es) 2005-12-29 2016-04-26 Boehringer Ingelheim Vetmed Uso de una composicion inmunogenica de pcv2 para producir los sintomas clinicos en cerdos.
US7862821B2 (en) 2006-06-01 2011-01-04 Merial Limited Recombinant vaccine against bluetongue virus
CN100489092C (zh) * 2006-06-16 2009-05-20 中国农业科学院哈尔滨兽医研究所 一种猪圆环病毒2型遗传标记毒株及其应用
EP2859900A1 (en) * 2006-12-11 2015-04-15 Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc. Effective method of treatment of porcine circovirus and lawsonia intracellularis infections
BRPI0721083A2 (pt) * 2006-12-15 2014-02-25 Boehringer Ingelheim Vetmed Tratamento de porcos com antígeno de pcv2
EP1941903A1 (en) * 2007-01-03 2008-07-09 Boehringer Ingelheim Vetmedica Gmbh Prophylaxis and treatment of PRDC
EP1958644A1 (en) 2007-02-13 2008-08-20 Boehringer Ingelheim Vetmedica Gmbh Prevention and treatment of sub-clinical pcvd
US20080292663A1 (en) * 2007-05-22 2008-11-27 Gerber Jay D Adjuvant compositions and methods for delivering vaccines
US7829274B2 (en) 2007-09-04 2010-11-09 Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc. Reduction of concomitant infections in pigs by the use of PCV2 antigen
JP2011508595A (ja) * 2007-12-31 2011-03-17 ベーリンガー インゲルハイム フェトメディカ インコーポレイテッド 外来性アミノ酸の挿入を含むpcv2orf2ウイルス様粒子
JP5613061B2 (ja) * 2008-01-23 2014-10-22 ベーリンガー インゲルハイム フェトメディカ インコーポレイテッド Pcv2マイコプラズマ・ハイオニューモニエ免疫原性組成物および前記組成物の製造方法
CN103585643A (zh) 2009-04-03 2014-02-19 梅里亚有限公司 运载新城疫病毒的禽疫苗
TWI627281B (zh) * 2009-09-02 2018-06-21 百靈佳殷格翰家畜藥品公司 降低pcv-2組合物殺病毒活性之方法及具有改良免疫原性之pcv-2組合物
CN101773667A (zh) * 2010-01-28 2010-07-14 洛阳普莱柯生物工程有限公司 一种猪圆环病毒ii型疫苗制备
WO2012030720A1 (en) 2010-08-31 2012-03-08 Merial Limited Newcastle disease virus vectored herpesvirus vaccines
TWI442935B (zh) 2010-12-22 2014-07-01 Sbc Virbac Ltd 豬第二型環狀病毒(Porcine Circovirus Type 2)、含彼之免疫組合物、檢測套組及其應用
WO2012090073A2 (en) 2010-12-30 2012-07-05 The Netherlands Cancer Institute Methods and compositions for predicting chemotherapy sensitivity
CN102198268B (zh) * 2011-03-29 2013-08-14 范红结 表达马链球菌兽疫亚种类m蛋白的重组猪痘病毒载体疫苗
AU2012240246A1 (en) 2011-04-04 2013-05-09 Netherlands Cancer Institute Methods and compositions for predicting resistance to anticancer treatment with protein kinase inhibitors
US20140296248A1 (en) 2011-04-04 2014-10-02 Stichting het Nederlands Kanker Instiuut-Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis Methods and compositions for predicting resistance to anticancer treatment
WO2012145577A1 (en) 2011-04-20 2012-10-26 Merial Limited Adjuvanted rabies vaccine with improved viscosity profile
AP2013007180A0 (en) 2011-04-25 2013-10-31 Advanced Bioscience Lab Inc Truncated HIV envelope proteins (ENV), methods andcompositions related thereto
EP2714077B1 (en) 2011-06-01 2018-02-28 Merial, Inc. Needle-free administration of prrsv vaccines
LT2741740T (lt) 2011-08-12 2017-08-10 Merial, Inc. Biologinių produktų, ypatingai vakcinų, vakuuminis konservavimas
WO2013093629A2 (en) 2011-12-20 2013-06-27 Netherlands Cancer Institute Modular vaccines, methods and compositions related thereto
AU2013221502C1 (en) 2012-02-14 2018-03-01 Boehringer Ingelheim Animal Health USA Inc. Recombinant poxviral vectors expressing both rabies and OX40 proteins, and vaccines made therefrom
WO2013138776A1 (en) 2012-03-16 2013-09-19 Merial Limited Novel methods for providing long-term protective immunity against rabies in animals, based upon administration of replication-deficient flavivirus expressing rabies g
CN102861327B (zh) * 2012-09-27 2015-01-21 郑州后羿制药有限公司 一种细胞灭活疫苗、卵黄抗体及卵黄抗体的注射液和冻干粉
EP2968514A1 (en) 2013-03-12 2016-01-20 Merial, Inc. Reverse genetics schmallenberg virus vaccine compositions, and methods of use thereof
ES2882374T3 (es) 2013-05-08 2021-12-01 Pharmgate Biologics Inc Vacuna para PCV2 y micoplasma
WO2014187822A1 (en) * 2013-05-22 2014-11-27 Boehringer Ingelheim Espana, S.A. Method for the reduction of pcv-2 in a herd of swine
KR102319843B1 (ko) 2013-09-25 2021-10-29 조에티스 서비시즈 엘엘씨 Pcv2b 분지형 백신 조성물 및 사용 방법
US9505808B2 (en) 2013-10-02 2016-11-29 Boehringer Ingelheim Vetmedica, Inc. PCV2 ORF2 protein variant and virus like particles composed thereof
WO2016073410A1 (en) 2014-11-03 2016-05-12 Merial, Inc. Methods of using microneedle vaccine formulations to elicit in animals protective immunity against rabies virus
HK1252427A1 (zh) 2015-05-14 2019-05-24 Boehringer Ingelheim Animal Health USA Inc. 猪环状病毒生产方法和pcv2疫苗
ES3050936T3 (en) 2015-06-23 2025-12-23 Boehringer Ingelheim Vetmedica Gmbh Prrsv minor protein-containing recombinant viral vectors and methods of making and use thereof
RU2771533C2 (ru) * 2015-10-16 2022-05-05 Канзас Стейт Юниверсити Рисерч Фаундейшн Иммуногенные композиции для иммунизации свиней против цирковируса типа 3 и способы их получения и применения
WO2018023473A1 (zh) * 2016-08-03 2018-02-08 台湾生物制剂股份有限公司 以整体表现细胞作为抗原载体及其于制备疫苗或诊断试剂及筛选单株抗体的应用
CN111087452A (zh) * 2019-12-18 2020-05-01 中国农业科学院兰州兽医研究所 一种猪圆环病毒2b亚型Cap蛋白的原核可溶性表达方法

Family Cites Families (24)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US2909462A (en) 1955-12-08 1959-10-20 Bristol Myers Co Acrylic acid polymer laxative compositions
US4603112A (en) 1981-12-24 1986-07-29 Health Research, Incorporated Modified vaccinia virus
US5505941A (en) 1981-12-24 1996-04-09 Health Research, Inc. Recombinant avipox virus and method to induce an immune response
US4769330A (en) 1981-12-24 1988-09-06 Health Research, Incorporated Modified vaccinia virus and methods for making and using the same
US4722848A (en) 1982-12-08 1988-02-02 Health Research, Incorporated Method for immunizing animals with synthetically modified vaccinia virus
US5833975A (en) 1989-03-08 1998-11-10 Virogenetics Corporation Canarypox virus expressing cytokine and/or tumor-associated antigen DNA sequence
US5110587A (en) 1981-12-24 1992-05-05 Health Research, Incorporated Immunogenic composition comprising synthetically modified vaccinia virus
US5364773A (en) 1991-03-07 1994-11-15 Virogenetics Corporation Genetically engineered vaccine strain
US5174993A (en) 1981-12-24 1992-12-29 Health Research Inc. Recombinant avipox virus and immunological use thereof
CA1341245C (en) 1988-01-12 2001-06-05 F. Hoffmann-La Roche Ag Recombinant vaccinia virus mva
WO1992015672A1 (en) 1991-03-07 1992-09-17 Virogenetics Corporation Genetically engineered vaccine strain
US5843456A (en) 1991-03-07 1998-12-01 Virogenetics Corporation Alvac poxvirus-rabies compositions and combination compositions and uses
US5869312A (en) 1992-01-13 1999-02-09 Syntro Corporation Recombinant swinepox virus
US5382425A (en) 1992-01-13 1995-01-17 Syntro Corporation Recombinant swinepox virus
US6033904A (en) 1992-01-13 2000-03-07 Syntro Corporation Recombinant swinepox virus
NZ261992A (en) * 1993-02-08 1996-06-25 Bayer Ag Porcine reproductive and respiratory syndrome virus, cultures, attenuated forms and vaccines thereof
AU694519B2 (en) 1994-04-29 1998-07-23 Immuno Aktiengesellschaft Recombinant poxviruses with foreign polynucleotides in essential regions
US5820869A (en) 1995-06-07 1998-10-13 American Home Products Corporation Recombinant raccoon pox viruses and their use as an effective vaccine against feline immunodeficiency virus infection
US5990091A (en) 1997-03-12 1999-11-23 Virogenetics Corporation Vectors having enhanced expression, and methods of making and uses thereof
US6004777A (en) 1997-03-12 1999-12-21 Virogenetics Corporation Vectors having enhanced expression, and methods of making and uses thereof
US6517843B1 (en) * 1999-08-31 2003-02-11 Merial Reduction of porcine circovirus-2 viral load with inactivated PCV-2
FR2769322B1 (fr) * 1997-10-03 2002-03-08 Merial Sas Nouveaux circovirus porcins, vaccins et reactifs de diagnostic
US6391314B1 (en) 1997-10-03 2002-05-21 Merial Porcine circoviruses vaccines diagnostic reagents
UA78180C2 (uk) * 1997-10-03 2007-03-15 Меріаль Кільцевий вірус свині типу ii, вакцини та діагностичні реагенти

Also Published As

Publication number Publication date
KR100837724B1 (ko) 2008-06-13
EP1975235A2 (en) 2008-10-01
HUP0201689A2 (en) 2002-09-28
ATE476510T1 (de) 2010-08-15
PT1975235E (pt) 2016-01-27
DK1975235T3 (en) 2015-11-16
JP2003529323A (ja) 2003-10-07
ES2560513T3 (es) 2016-02-19
HU229051B1 (en) 2013-07-29
CA2376600A1 (en) 2000-12-21
CA2376600C (en) 2011-05-03
EP1185660B1 (en) 2010-08-04
BRPI0011737B1 (pt) 2017-10-24
PL352201A1 (en) 2003-08-11
WO2000077216A2 (en) 2000-12-21
KR20020028896A (ko) 2002-04-17
CN1361824A (zh) 2002-07-31
BR0011737A (pt) 2002-03-05
US6497883B1 (en) 2002-12-24
EP1975235B1 (en) 2015-10-28
AU778520B2 (en) 2004-12-09
JP4859316B2 (ja) 2012-01-25
DE60044778D1 (de) 2010-09-16
CN1195854C (zh) 2005-04-06
AU5418900A (en) 2001-01-02
WO2000077216A3 (en) 2001-08-09
DK1185660T3 (da) 2010-10-04
PT1185660E (pt) 2010-10-22
EP1975235A3 (en) 2008-12-10
MXPA01012723A (es) 2002-07-22
HUP0201689A3 (en) 2004-01-28
EP1185660A2 (en) 2002-03-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CA2376600C (en) Porcine circovirus recombinant poxvirus vaccine
CA2383367C (en) Prevention of myocarditis, abortion and intrauterine infection associated with porcine circovirus-2
CN110904127B (zh) 非洲猪瘟病毒疫苗
JP2003529323A5 (pl)
US6309647B1 (en) Poxvirus—canine dispemper virus (CDV) or measles virus recombinants and compositions and methods employing the recombinants
CA2746340A1 (en) Pcv 2-based methods and compositions for the treatment of pigs
KR100805807B1 (ko) 고양이 칼리시바이러스 유전자 및 백신, 특히 재조합 백신
CA2237807C (en) Recombinant poxvirus-feline infectious peritonitis virus, compositions thereof and methods for making and using them
WO2017212048A1 (en) Multivalent recombinant spv
US20030109033A1 (en) Feline calicivirus genes and vaccines in particular recombinant vaccines
ES2348219T3 (es) Vacuna de virus pox recombinante contra el circovirus porcino.
KR20200124713A (ko) 외인성 펠라인 파라믹소바이러스 유전자를 발현하는 재조합 바이러스 벡터 시스템 및 이로부터 제조된 백신
AU7219800A (en) Recombinant poxvirus-feline infectious peritonitis virus, compositions thereof and methods for making and using them
EP3468589A1 (en) Multivalent recombinant spv