PL205951B1 - Pochodne kaloporozydu, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie, lek, sposób jego wytwarzania oraz mikroorganizm - Google Patents

Pochodne kaloporozydu, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie, lek, sposób jego wytwarzania oraz mikroorganizm

Info

Publication number
PL205951B1
PL205951B1 PL363320A PL36332002A PL205951B1 PL 205951 B1 PL205951 B1 PL 205951B1 PL 363320 A PL363320 A PL 363320A PL 36332002 A PL36332002 A PL 36332002A PL 205951 B1 PL205951 B1 PL 205951B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
compound
physiologically tolerable
caloporoside
acetyl
Prior art date
Application number
PL363320A
Other languages
English (en)
Other versions
PL363320A1 (pl
Inventor
Claudia Eder
Michael Kurz
Mark BRÖNSTRUP
Luigi Toti
Original Assignee
Sanofi Aventis Deutschland
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Sanofi Aventis Deutschland filed Critical Sanofi Aventis Deutschland
Publication of PL363320A1 publication Critical patent/PL363320A1/pl
Publication of PL205951B1 publication Critical patent/PL205951B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07HSUGARS; DERIVATIVES THEREOF; NUCLEOSIDES; NUCLEOTIDES; NUCLEIC ACIDS
    • C07H15/00Compounds containing hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals directly attached to hetero atoms of saccharide radicals
    • C07H15/02Acyclic radicals, not substituted by cyclic structures
    • C07H15/04Acyclic radicals, not substituted by cyclic structures attached to an oxygen atom of the saccharide radical
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07HSUGARS; DERIVATIVES THEREOF; NUCLEOSIDES; NUCLEOTIDES; NUCLEIC ACIDS
    • C07H15/00Compounds containing hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals directly attached to hetero atoms of saccharide radicals
    • C07H15/20Carbocyclic rings
    • C07H15/203Monocyclic carbocyclic rings other than cyclohexane rings; Bicyclic carbocyclic ring systems
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00Antineoplastic agents

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Crystallography & Structural Chemistry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Preparation Of Compounds By Using Micro-Organisms (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)

Description

Opis wynalazku
Niniejszy wynalazek dotyczy nowych substancji czynnych (pochodnych kaloporozydu), które wytwarzane są podczas fermentacji przez mikroorganizm Gloeoporus dichrous Bres. ST001714, DSM 13784, sposobu ich wytwarzania, ich zastosowania jako leku, środka leczniczego zawierającego pochodne kaloporozydu oraz mikroorganizmu Gloeoporus dichrous Bres. ST001714, DSM 14784.
Kaloporozyd opisany został po raz pierwszy w 1994 roku, jako inhibitor fosfolipazy C (W. Weber i inni, J. Antibiotics, 47, 1188-1194). W tym samym roku zostały wyodrębnione dwa dalsze podobne drugorzędowe produkty przemiany materii (R. Shan i inni, Nat. Prod. Lett., 4, 171-178). Związki o wzorze I (poniżej) według wynalazku różnią się od opisanych tam substancji swoją budową.
Rak jest chorobą ludzi i zwierząt przebiegającą najczęściej z zejściem śmiertelnym, która spowodowana jest przez niekontrolowany wzrost własnych komórek ciała. Rak jest określeniem na tworzenie się nowotworów złośliwych (guzów złośliwych), nowotworów (nowotworów, względnie raków) lub złośliwych zwyrodnień oraz zaburzeń dojrzewania białych ciałek krwi (białaczka, rak krwi). Komórki rakowe lub nowotworowe powstają przez przemianę komórek własnych ciała. Złośliwość komórek rakowych wyraża się w ich autonomii wzrostu, to znaczy w ich zdolności do niehamowanego wzrostu i bez podporządkowania się budowie narządu i ze zniszczeniem nacieczonej tkanki. Pewnym objawem złośliwości jest tworzenie odległych przerzutów (metastaz/przerzutów nowotworowych) po rozprzestrzenieniu się komórek nowotworowych drogą przez krew lub układ limfatyczny. Rak należy do najczęstszych przyczyn zgonów ludzi i dlatego istnieje wielkie zapotrzebowanie na sposoby i środki do leczenia lub poprawy stanu złośliwych zwyrodnień.
Możliwość leczenia nowotworów złośliwych obejmuje obok operacyjnego usunięcia guza (jeśli to możliwe - radykalnego), leczenie radiologiczne za pomocą promieniowania rentgenowskiego, promieniami α, β i γ, immunoterapię i chemioterapię. Immunoterapia, jak dotychczas, nadaje się do stosowania tylko w ograniczonym zakresie.
Pod pojęciem chemioterapii nowotworów rozumie się podawanie trucizn komórkowych (cytostatyków) nowotworów, w celu leczenia nowotworów i pozostałych komórek nowotworowych po miejscowym leczeniu chirurgicznym lub naświetlaniu. Te substancje ingerują specyficznie w określone przebiegi podziału komórek tak, że tkanka z dużym udziałem dzielących się komórek, takich jak szybko rosnąca tkanka nowotworowa reaguje wrażliwie.
Znajdują tu zastosowanie związki alkilujące, takie jak na przykład cyklofosfamid (Merck Index, wyd. 12, strona 463), antymetabolity, takie jak winkrystyna (Merck Index, wyd. 12, strona 1704) i antybiotyki, takie jak daunomycyna (Merck Index, wyd. 12, strona 479) oraz adriamycyna (Merck Index, wyd. 12, strona 581-582).
Wszystkie te środki wykazują jednak wady ze względu na silne działanie uboczne tak, że śmierć chorego jest tylko odłożona, jednak nie zapobiega się jej. Ponadto w przypadku zwyrodniałych komórek (nowotworowych) występują oporności na stosowane środki.
Obecne leki nie działają już w tym wypadku cytostatycznie, lecz toksycznie, w następstwie działań ubocznych. Ponadto okazało się, że kombinowane, względnie kolejne stosowanie cytostatyków przewyższa działanie pojedynczego cytostatyku (monoterapia) i przez to możliwe jest, że nie dodają się przy tym zwiększone skutki uboczne.
Ze wszystkich tych względów potrzebne są pilnie nowe leki do chemoterapii i są one dlatego szeroko poszukiwane.
Cyklinozależne kinazy (cyklin-dependent kinases = CDKs) odgrywają główną rolę przy regulacji cyklu komórkowego. Katalizują one reakcje fosforyzowania i uruchamiają przez to kaskadę reakcji, która inicjuje przejście od fazy G1 (faza wzrostu 1) do fazy S (faza syntezy) w cyklu komórkowym. Cyklinozależne kinezy stanowią więc dobry cel terapeutyczny przy leczeniu nowotworów i innych chorób z patologicznym zaburzeniem rozrostu komórek. Niskocząsteczkowe inhibitory, regulujące cykl komórkowy i niekontrolowany podział komórek byłyby pomocnymi lekami przy leczeniu pacjentów z nowotworami.
Niespodziewanie stwierdzono, że szczep mikroorganizmów Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13 784, jest w stanie wytworzyć nowe, skuteczne cytostatyki, które w niewielkich stężeniach hamują cyklino zależne kinazy.
Przedmiotem wynalazku są zatem substancje czynne wytwarzane przez szczep Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13 784 (pochodne kaloporozydu) oraz ich fizjologicznie tolerowane sole, estry i oczywiste chemiczne ekwiwalenty.
PL 205 951 B1
Wynalazek dotyczy tym samym związków o ogólnym wzorze I
w którym:
R1, R2 i R3 niezależnie od siebie oznaczają H lub resztę acylową o 2-10 atomach C, korzystnie 2 do 6 atomach, szczególnie korzystnie 2 atomach w ę gla i
R4 oznacza H lub -C(O) (CH2)nCOOH, w którym n wynosi 1 do 7, korzystnie 1 do 3, szczególnie korzystnie 1 lub 2;
z tym wyjątkiem, że nie wszystkie podstawniki R1, R2, R3 i R4 oznaczają H; oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.
Reszty acylowe w związkach o wzorze I mogą mieć łańcuch prosty lub rozgałęziony, mogą być nasycone lub też zawierać jedno lub dwa wiązania nienasycone.
Rodnik acylowy o 2 atomach węgla oznacza, na przykład rodnik acetylowy.
Przykładami nasyconych rodników acylowych o łańcuchu prostym są reszta kwasu octowego (C=2), reszta kwasu propionowego (C=3), reszta kwasu masłowego (C=4), reszta kwasu walerianowego (C=5) , reszta kwasu heksanowego (C=6), reszta kwasu heptanowego (C=7), reszta kwasu oktanowego (C=8), reszta kwasu pelargonowego (C=9) i kwasu dekadowego (C=10).
Przykładami nienasyconych rodników acylowych z jednym wiązaniem nienasyconym o łańcuchu prostym są reszta kwasu akrylowego (C=3), reszta kwasu krotonowego (C=4) lub reszta kwasu winylooctowego (C=4).
Przykładem nienasyconego rodnika acylowego z dwoma wiązaniami nienasyconymi o łańcuchu prostym jest reszta kwasu sorbowego (C=6).
Kaloporozydy są słabymi antybiotykami, składającymi się z kwasu salicylowego i disacharydu. Obie jednostki strukturalne związane są łańcuchem alkilowym. Część cukrowa związku o wzorze I może być disacharydem, składającym się każdorazowo z D-piranozy utworzonej z aldoheksozy (takiej jak np. D-glukopiranoza lub D-galaktopiranoza) i onokwasu z aldoheksozy (np. kwasu D-glukonowego). Częścią cukrową jest korzystnie kwas D-mannopiranozylo-D-mannonowy, który nie jest podstawiony lub jest podstawiony przez R2, R3 i/lub R4 jak to określono wyżej.
Wynalazek dotyczy ponadto:
a) związku o wzorze I, w którym R1 oznacza acetyl; R2 = R3 = R4 = H (kaloporozyd B: wzór sumaryczny C38H62O16; M. cz. 774,9) oraz jego fizjologicznie tolerowanych soli;
b) związku o wzorze I, w którym R1 = R3 = acetyl; R2 = H; R4 = malonyl (kaloporozyd C: wzór sumaryczny C43H66O20; M. cz. 902,90) oraz jego fizjologicznie tolerowanych soli;
c) związku o wzorze I, w którym R1 = R2 = H; R3 = acetyl; R4 = malonyl (kaloporozyd D: wzór sumaryczny C41H64O19; M. cz. 806,96) oraz jego fizjologicznie tolerowanych soli;
d) związku o wzorze I, w którym R1 = R3 = H; R2 = acetyl; R4 = malonyl (kaloporozyd E: wzór sumaryczny C41H64O19; M. cz. 806,96) oraz jego fizjologicznie tolerowanych soli;
e) związku o wzorze I, w którym R1 = R2 = R4 = H; R3 = acetyl; (kaloporozyd F: wzór sumaryczny C38H62O19; M. cz. 774,9) oraz jego fizjologicznie tolerowanych soli.
Centra chiralności w związkach o wzorze I, jeśli inaczej nie podano, mogą istnieć w konfiguracji R- lub S-. Wynalazek dotyczy zarówno optycznie czystych związków, jak też mieszanin stereoizomerów, takich jak mieszaniny enancjomerów i diastereoizomerów.
Związki o wzorze I dają się wytwarzać według wynalazku przez fermentację Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784, w odpowiedniej pożywce bakteryjnej, aż w pożywce nagromadzi się jeden lub więcej pochodnych kaloporozydu o wzorze I. Przez następujące dalej wyod4
PL 205 951 B1 rębnienie związków i ewentualnie przekształcenie w ekwiwalenty chemiczne oraz ich fizjologicznie tolerowane sole uzyskuje się pochodne kaloporozydu.
Tak więc, przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania związku o wzorze I, charakteryzujący się tym, że poddaje się fermentacji mikroorganizm Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784, w roztworze pożywki zawierającej źródło węgla i źródło azotu oraz zwykłe nieorganiczne sole w warunkach tlenowych a następnie wyodrębnia się jedną lub więcej pochodnych kaloporozydu i ewentualnie przekształca się je w fizjologicznie tolerowane sole.
W sposobie według wynalazku korzystnie fermentację prowadzi się w warunkach tlenowych, w temperaturze między 18 a 35°C i przy pH między 5 a 8.
Przedmiotem wynalazku jest także związek o wzorze I, lub jego fizjologicznie tolerowana sól, określony powyżej, do stosowania jako lek, do stosowania jako inhibitor CDK/cyklinozależnej kinazy.
Dalszym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie związku o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowanej soli, określony powyżej, do wytwarzania leków do leczenia raka lub innych chorób przebiegających z patologicznymi zakłóceniami rozrostu komórek.
Przedmiotem wynalazku jest także lek zawierający przynajmniej jeden związek o wzorze I, lub jego fizjologicznie tolerowaną sól, określony powyżej oraz sposób wytwarzania tego leku, charakteryzujący się tym, że przynajmniej jeden związek o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowaną sól, przeprowadza się w odpowiednią postać podawania leku z odpowiednimi środkami pomocniczymi i/lub nośnikami.
Również przedmiotem wynalazku jest mikroorganizm Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784.
Korzystnie, szczep ST001714, DSM 13784, poddaje się fermentacji w roztworze pożywki bakteryjnej lub w ośrodku stałym (określanym także jako pożywka bakteryjna), zawierającym źródło węgla i ź ródło azotu oraz zwykłe sole nieorganiczne, aż w pożywce nagromadzi się jeden lub więcej związków według wynalazku a następnie wyodrębnia się te związki z pożywki bakteryjnej i ewentualnie rozdziela na poszczególne związki czynne.
Sposób według wynalazku można stosować do fermentacji w skali laboratoryjnej (zakres w mililitrach do litrów) i w skali przemysłowej (skala metrów sześciennych).
Szczep Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784, namnaża się w hodowli wstępnej. Wyodrębniony mikroorganizm został złożony w dniu 14 grudnia 1999 w warunkach zgodnych z Układem Budapeszteńskim w zbiorze Deutsche Sammlung von Mikroorganizmen und Zellkulturen, Maschenroder Weg, D-38124 Braunschweig, Niemcy, pod numerem DSM 13784.
Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784 posiada białą grzybnię i zarodniki zabarwione na purpurowo. Występuje korzystnie na Betula/brzozach, lecz może atakować także i innych gospodarzy, na przykład Alnus/olsze, Salix/wierzby, Populus/topole, Ulmus/wiązy, Prunus/śliwy.
Zamiast szczepu Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784 możliwe jest także stosowanie jego mutantów i wariantów, o ile syntetyzują one jeden lub więcej związków według wynalazku. Takie mutanty mogą być wytworzone w sposób znany sam przez się sposobami fizycznymi, na przykład, przez napromieniowanie promieniowaniem ultrafioletowym lub rentgenowskim lub przez działanie chemicznych mutagenów, takich przykładowo, jak metanosulfonian etylu (EMS), 2-hydroksy-4-metoksybenzofenon (MOB) czy N-metylo-N'-nitro-N-nitrozoguanidyna (MNNG).
Badanie przesiewowe mutantów i wariantów, które wytwarzają jeden lub więcej związków według wynalazku prowadzi się według następującego schematu:
- liofilizację hodowli p łytkowych;
- ekstrakcję liofilizatu rozpuszczalnikiem organicznym;
- ekstrakcję zwią zku z przesą czu hodowlanego z fazy stał ej;
- analizę za pomocą HPLC, DC lub przez badanie aktywnoś ci biologicznej.
Opisane dalej warunki fermentacji obowiązują dla Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST 001714, podstawowego wyodrębnionego mikroorganizmu DSM 13784 oraz jego mutantów i wariantów. W roztworze pożywki, która zawiera źródło węgla i źródło azotu oraz zwykłe nieorganiczne sole, organizm Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST 001714, DSM 13784 produkuje pochodne kaloporozydu.
Jako korzystne źródło węgla dla fermentacji nadają się przyswajalne węglowodany i alkohole cukrowe, takie jak glukoza, laktoza, sacharoza lub D-mannit, jak też naturalne produkty zawierające węglowodany, takie jak na przykład, ekstrakt słodowy. Jako środki odżywcze zawierające azot wchodzą w grę aminokwasy, peptydy i białka oraz produkty ich degradacji, takie jak kazeina, peptony lub tryptony oraz także ekstrakty z mięsa, ekstrakty z drożdży, mielone ziarna, na przykład kukurydzy,
PL 205 951 B1 pszenicy, grochu, soi lub roślin bawełny, pozostałości podestylacyjne z produkcji alkoholu, mączki mięsne lub ekstrakty z drożdży oraz także sole amonowe i azotany, w szczególności jednak także syntetycznie względnie peptydy uzyskane z syntezy biologicznej. Solami nieorganicznymi, które może zawierać roztwór pożywki, są, na przykład, chlorki, węglany, siarczany lub fosforany metali alkalicznych lub metali ziem alkalicznych, żelaza, cynku, kobaltu i manganu.
Tworzenie się związków według wynalazku przebiega szczególnie dobrze w pożywce, która zawiera około 0,05 do 5%, korzystnie 1 do 2% ekstraktu słodowego, 0,05 do 3%, korzystnie 0,05 do 1% ekstraktu drożdży, 0,2 do 5%, korzystnie 0,5 do 2% glukozy, 0,5 do 3%, korzystnie 0,5 do 3% celulozy w proszku i śladowe ilości siarczanu amonu. Dane odnoszące się do udziałów procentowych dotyczą w każdym wypadku masy kompletnego roztworu pożywki.
W tym roztworze poż ywki organizm Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784 produkuje mieszaninę pochodnych kaloporozydu. W zależności od składu pożywki udział ilościowy jednego lub więcej pochodnych kaloporozydu według wynalazku może się zmieniać. Ponadto przez skład pożywki hodowlanej można sterować syntezą poszczególnych pochodnych kaloporozydu tak, że pewne pochodne mogą nie powstawać w ogóle, względnie w ilościach poniżej wykrywalnych granic.
Hodowla mikroorganizmu przebiega w środowisku tlenowym, to znaczy, na przykład, w zanurzeniu/wgłębnie z wstrząsaniem lub mieszaniem w butelkach wstrząsanych lub kadziach fermentacyjnych ewentualnie z wprowadzaniem tlenu lub powietrza, lub na stałej pożywce. Może ona być prowadzona w zakresie temperatur około 18 do 35°C, korzystnie około 20 do 30°C, w szczególności w temperaturze 25 do 30°C. Wartość pH powinna wynosić między 5 a 8, korzystnie między 5,5 a 6,5. Mikroorganizm hodowany jest w tych warunkach ogólnie w czasie od 24 do 720 godzin, korzystnie 288 do 576 godzin.
Hodowlę prowadzi się korzystnie w wielu etapach, tzn. w płynnej pożywce wytwarza się najpierw jedną lub więcej hodowli wstępnych i zaszczepia się nimi następnie właściwą pożywkę produkcyjną, hodowlę główną, na przykład w stosunku objętościowym 1:10. Hodowlę wstępną uzyskuje się, na przykład, szczepiąc zarodnikowaną grzybnią roztwór pożywki i umożliwiając jej wzrost przez około 36 do 120 godzin, korzystnie 48 do 72 godzin.
Zarodnikującą grzybnię można otrzymać, na przykład, umożliwiając szczepowi wyjściowemu wzrost przez około 3 do 4 0 dni, korzystnie 10 do 30 dni na stałej lub płynnej pożywce, na przykład agarze drożdżowo-słodowym lub agarze ziemniaczano-dekstrozowym.
Przebieg fermentacji można śledzić na podstawie pH hodowli lub objętości grzybni oraz metodami chromatograficznymi, takimi jak wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) lub sprawdzając aktywność biologiczną.
Opisane dalej sposoby wyodrębniania służą do oczyszczenia pochodnej kaloporozydu.
Wyodrębnianie względnie oczyszczanie pochodnej kaloporozydu według wynalazku z ośrodka pożywki prowadzi się znanymi sposobami, z uwzględnieniem chemicznych, fizycznych i biologicznych własności substancji naturalnych. Do sprawdzania stężenia każdej z pochodnych kaloporozydu w ośrodku pożywki lub w poszczególnych etapach wyodrębniania można stosować HPLC, przy czym ilość utworzonej substancji porównuje się każdorazowo z roztworem wzorcowym.
W celu wyodrę bnienia zwią zków wedł ug wynalazku liofilizuje się bulion hodowlany lub hodowlę wraz ze stałą pożywką, a następnie ekstrahuje się z liofilizatu pochodne kaloporozydu za pomocą organicznego rozpuszczalnika mieszającego się z wodą. Faza rozpuszczalnika organicznego zawiera substancje naturalne według wynalazku, które ewentualnie zatęża się w próżni i dalej oczyszcza.
Dalsze oczyszczanie jednego lub więcej związków według wynalazku prowadzi się przez chromatografię na odpowiednich materiałach, korzystnie np. na sitach molekularnych, żelu krzemionkowym, tlenku glinu, wymieniaczach jonowych lub żywicach adsorpcyjnych, względnie na materiałach pracujących w odwróconym układzie faz (reverse phase, RP). Za pomocą tych chromatografii rozdziela się pochodne kaloporozydu. Chromatografie pochodnych kaloporozydu prowadzi się stosując buforowane roztwory wodne lub mieszaniny wodnych i organicznych rozpuszczalników.
Pod mieszaninami wodnych lub organicznych roztworów rozumie się wszystkie rozpuszczalniki organiczne mieszające się z wodą, korzystnie metanol, propanol i acetonitryl, o stężeniu od 5 do 80% rozpuszczalnika, korzystnie 20 do 50% rozpuszczalnika lub też wszystkie buforowane roztwory wodne, które dają się mieszać z rozpuszczalnikami. Stosowane bufory są takie same jak to podano wyżej.
Rozdzielanie pochodnych kaloporozydu na podstawie ich różnej polarności prowadzi się za pomocą chromatografii w odwróconym układzie faz, przykładowo na MCI® (żywica adsorpcyjna firmy Mitsubishi, Japonia) lub Amberlite XAD® (TOSOHAAS), na dalszych materiałach hydrofobowych, ta6
PL 205 951 B1 kich jak, na przykład, fazy RP-8 lub RP-18. Ponadto rozdzielanie można prowadzić za pomocą chromatografii w normalnym układzie faz, na przykład, na żelu krzemionkowym, tlenku glinu i podobnych materiałach.
Chromatografię pochodnych kaloporozydu prowadzi się za pomocą buforowanych lub zakwaszonych roztworów wodnych lub mieszanin roztworów wodnych z alkoholami lub innymi rozpuszczalnikami mieszającymi się z wodą. Jako rozpuszczalniki organiczne stosuje się korzystnie propanol i acetonitryl.
Pod buforowanym lub zakwaszonym wodnym roztworem rozumie się np., wodę, bufor fosforanowy, octan amonu, bufor cytrynianowy, w stężeniach od 0 do 0,5 molowych oraz kwas mrówkowy, kwas octowy, kwas trifluorooctowy lub wszystkie kwasy znane fachowcom dostępne w handlu, korzystnie w stężeniu 0 do 1%. W przypadku buforowanych roztworów wodnych szczególnie korzystny jest 0,1% roztwór octanu amonu.
Chromatografię prowadzi się z gradientem, rozpoczynającym się od 100% wody a kończącym się na 100% rozpuszczalnika, korzystnie pracuje się z liniowym gradientem od 20 do 100% propanolu lub acetonitrylu.
Alternatywnie można prowadzić chromatografię żelową lub chromatografię na fazach hydrofobowych.
Chromatografię żelową prowadzi się na żelach z poliakryloamidu lub mieszanych polimerach, jak np. Biogel-P 2® (firmy Biorad) lub Fractogel TSK HW 40® (firmy Merck, Niemcy lub Toso Haas, USA).
Kolejność wymienionych chromatografii daje się odwrócić. Związki według wynalazku istnieją w stanie stał ym i w roztworach o zakresie pH mię dzy 3 a 8, w szczególnoś ci 5 a 7, są trwał e i dają się dzięki temu przerobić na zwykłe preparaty galenowe. Jeden lub więcej związków spośród związków według wynalazku, ze względu na swoje cenne własności farmakologiczne nadaje się do stosowania jako środek leczniczy w medycynie ludzkiej i weterynarii.
Niniejszy wynalazek dotyczy więc zastosowania związków o wzorze I lub ich fizjologicznie tolerowanych soli do wytwarzania cytostatyków do leczenia chorób nowotworowych.
Niniejszy wynalazek dotyczy następnie wszystkich oczywistych ekwiwalentów związków według wynalazku o wzorze I. Takimi ekwiwalentami są związki, które wykazują niewielkie zmiany w budowie chemicznej, lecz mają takie samo działanie, lub też w łagodnych warunkach dają się przekształcić w zwią zki wedł ug wynalazku. Do wymienionych ekwiwalentów należą, np. także sole, produkty redukcji, estry, etery, acetale lub amidy związków według wynalazku oraz ekwiwalenty, które fachowiec może wytworzyć znanymi sposobami a ponadto wszystkie optyczne antypody, diastereoizomery i wszystkie postaci stereoizomerowe.
Pod określeniem fizjologicznie tolerowanych soli związków o wzorze I rozumie się ich sole zarówno organiczne, jak i nieorganiczne, jak to opisano w Remington's Pharmaceutical Sciences (wydanie 17-te, strona 1418 (1985)). Ze względu na trwałość fizyczną i chemiczną i rozpuszczalność, dla grup kwasowych korzystne są między innymi sole sodowe, potasowe, wapniowe i amonowe; dla grup zasadowych korzystne są między innymi sole z kwasem solnym, kwasem siarkowym, kwasem fosforowym lub kwasami karboksylowymi lub sulfonowymi, jak np. kwas octowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas maleinowy, kwas fumarowy, kwas winowy i kwas p-toluenosulfonowy.
Estry, etery i acetale można wytwarzać sposobami znanymi z literatury, np. z „Advanced Organic Chemistry”, wyd.: czwarte, J. March, Jon Wiley & Sons, 1992, lub Protective Groups in Organic Synthesis, wyd. trzecie, T. W. Greene & P. G. M. Wuts, Jon Wiley & Sons, 1999.
Grupę karboksylową można na przykład redukować do alkoholu za pomocą LiAlH4.
Ze związków o wzorze I można najpierw odszczepić część glikozydową za pomocą hydrolizy alkalicznej (W. Weber i inni, J. Antibiotics, 47, 1188-1194) . Następnie przez glikozylowanie (np. przez reakcję Konigs-Knorra) można wprowadzić dowolną resztę cukrową. Odpowiednie sposoby opisane zostały w literaturze, np., w Carbohydrate Chemistry, J. F. Kennedy, Oxford University Press, 1988.
Działanie czynne pochodnych kaloporozydu nie jest znane, jednak można stwierdzić znaczny efekt. Do wykrywania inhibitorów CDK służy test, w którym mierzy się szybkość fosforylowania specyficznego substratu peptydowego przez cyklinozależne kinazy. Cyklinozależne kinazy aktywuje się przez wiązanie każdorazowo z cykliną. [Y-P]-fosforan przenoszony jest z [γ-Ρ]-ΑΤΡ przez enzym na substrat peptydowy. Test przeprowadza się w 96-komórkowej płytce do mikromiareczkowania i mierzy się radioaktywność [γ-P] - fosforanu przenoszonego na substrat.
Wartości IC50 dla pochodnych kaloporozydu podane zostały tabeli 1; podane zostało stężenie, które unieczynnia CDK-4 w 50%.
PL 205 951 B1
T a b e l a 1
Kaloporozyd B 1,5 pmola
Kaloporozyd C 3,1 pmola
Kaloporozyd D 1,8 pmola
Kaloporozyd E 1,8 pmola
Kaloporozyd F 1,5 pmola
Niniejszy wynalazek dotyczy ponadto leku, który zawiera przynajmniej jeden związek według wynalazku.
Jeden lub więcej związków spośród pochodnych kaloporozydu według wynalazku może być podawany zasadniczo sam jako taki. Korzystne jest stosowanie go w mieszaninie z odpowiednimi środkami pomocniczymi lub nośnikiem. Jako materiał nośnikowy dla leków mogą służyć wszystkie zwykłe i tolerowane fizjologicznie materiały nośnikowe i/lub substancje pomocnicze.
Leki według wynalazku podaje się ogólnie doustnie lub pozajelitowo, lecz możliwe jest zasadniczo także podawanie doodbytnicze. Odpowiednimi stałymi lub ciekłymi galenowymi postaciami podawania są przykładowo granulaty, proszek, tabletki, drażetki (mikro)-kapsułki, czopki, syropy, emulsje, zawiesiny, aerozole, krople lub roztwory do wstrzykiwań w postaci ampułek oraz preparaty o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej, przy wytwarzaniu których znajdują zastosowanie zwykłe nośniki i dodatki i/lub substancje pomocnicze, takie jak środki rozsadzające tabletki, środki wiążące, środki powlekające, środki pęczniejące, środki poślizgowe lub smary, substancje poprawiające smak, środki słodzące lub środki ułatwiające rozpuszczanie. Jako często stosowane nośniki lub substancje pomocnicze należy wymienić np. węglan magnezu, dwutlenek tytanu, laktozę, mannit i inne cukry, talk, białko mleka, żelatynę, skrobię, witaminy, celulozę i jej pochodne, oleje roślinne lub zwierzęce, poli(glikole etylenowe) i rozpuszczalniki, takie jak np. wodę, alkohole, glicerynę i wielowartościowe alkohole.
Jednostkowe postaci dozowania do podawania doustnego mogą być ewentualnie zakapsułkowane, w celu uzyskania efektu przedłużonego działania lub wydłużenia czasu działania, na przykład przez powlekanie lub zatapianie substancji czynnej w postaci cząstek w odpowiednich polimerach, woskach lub podobnych.
Preparat farmaceutyczny korzystnie wytwarza się i podaje w jednostkach dozowania, przy czym każda jednostka, jako część aktywną, zawiera określoną dawkę jednego lub więcej związków spośród pochodnych kaloporozydu według wynalazku. W przypadku stałej postaci podawania leku, np. tabletki lub kapsułki, dawka ta może wynosić do 500 mg, korzystnie jednak około 0,1 do 200 mg dziennie, a przy roztworach do wstrzykiwań w postaci ampułek dawka może wynosić do około 200 mg, korzystnie od około 0,5 do 100 mg na dzień.
Wielkość dawki dziennej do podawania zależna jest od masy ciała, wieku, płci i stanu leczonego ssaka. Ewentualnie można podawać jednak także większe i mniejsze dawki dzienne. Dawkę dzienną można podawać zarówno jednorazowo w postaci pojedynczej jednostki dozowania, lecz także w wielu mniejszych jednostkach dozowania jak również w dawce podzielonej do wielokrotnego podawania w określonych odstępach czasu.
Lek według wynalazku wytwarza się w ten sposób, że przynajmniej jeden lub więcej związków według wynalazku doprowadza się w odpowiednią(e) postać(ci) podawania leku ze zwykłymi nośnikami oraz ewentualnie dodatkami lub zarobkami.
Wynalazek zostanie objaśniony dodatkowo w następujących dalej przykładach. Dane dotyczące procentów podane są jako procenty wagowe. Jeśli nie podano inaczej, stosunki mieszania dla cieczy odnoszą się do objętości.
Przykłady
P r z y k ł a d 1. Wytwarzanie hodowli glicerynowej Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13784
100 ml roztworu pożywki (2,0% ekstraktu słodowego, 0,2% ekstraktu z drożdży, 1% glukozy, 0,05% (NH4)2HPO4, pH 6,0) w sterylnej kolbie Erlenmeyera o pojemności 300 ml szczepi się szczepem Gloeoporus dichrous Bres. (Fr.:Fr.) ST001714, DSM 13784 i inkubuje w 25°C przy 140 obrotach na minutę na wstrząsarce obrotowej przez 7 dni. Następnie 1,5 ml tej hodowli rozcieńcza się 2,5 ml gliceryny o stężeniu 80% i przechowuje w -135°C.
PL 205 951 B1
P r z y k ł a d 2. Wytwarzanie hodowli wstępnej Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST001714, DSM 13784 w kolbie Erlenmeyera ml roztworu pożywki (2% ekstraktu słodowego, 0,2% ekstraktu z drożdży, 1% glukozy, 0,05% (NH4)2HPO4, pH 6,0) w sterylnej kolbie Erlenmeyera o pojemności 100 ml szczepi się szczepem Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13784 i inkubuje w 25°C przy 140 obrotach na minutę na wstrząsarce obrotowej przez 4 dni. Płytki do wytwarzania hodowli głównych szczepi się następnie za pomocą każdorazowo 2 ml tej hodowli wstępnej.
P r z y k ł a d 3. Wytwarzanie hodowli głównej Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13784 na płytkach z pożywką stałą
Sterylne płytki 25 cm x 25 cm (firmy Nunc) zalewa się 200 ml roztworu następującej pożywki 20 g/l ekstraktu słodowego, 2 g/l ekstraktu z drożdży, 10 g/l glukozy i 0,5 g/l (NH4)2HPO4, pH 6,0. Płytki te szczepi się każdorazowo za pomocą 2 ml hodowli wstępnej. Maksymalną produkcję jednego lub więcej związku według wynalazku uzyskuje się po około 480 godzinach.
P r z y k ł a d 4. Wytwarzanie pochodnych kaloporozydu
Wytwarza się 50 sztuk płytek 25 cm x 25 cm i szczepi hodowlą wstępną.
Pożywka:
g/l ekstraktu słodowego g/l ekstraktu z droż d ż y g/l glukozy
0.5 g/l (NH4)2HPO4 pH 6.0 (przed sterylizacją)
Czas inkubacji: 480 godzin Temperatura inkubacji: 25°C.
P r z y k ł a d 5. Wyodrębnianie mieszaniny kaloporozydów z hodowli Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13784 na płytkach
Po zakończeniu fermentacji Gloeoporus dichrous (Fr.rFr.) Bres. ST001714, DSM 13784 hodowle na płytkach, uzyskane według przykładu 3, liofilizuje się i wysuszoną substancję ekstrahuje się za pomocą 5 litrów metanolu. Roztwór metanolowy zawierający substancje czynne uwalnia się od pozostałości przez filtrację i zatęża w próżni. Koncentrat rozcieńcza się wodą i nanosi się na przygotowany wstępnie 1 litr żelu MCI, w kolumnie CHP2OP. Wymywa się z gradientem od wody do 100 % acetonitrylu. Przesącz z kolumny (25 ml/minutę) wyłapuje się frakcjami (po 25 ml) i zbiera razem frakcje zawierające pochodne kaloporozydu (od 40% do 100% acetonitrylu) Przez zatężanie w próżni i następującą dalej liofilizację otrzymuje się 8,5 g żółto-brązowego proszku.
P r z y k ł a d 6. Wstępne rozdzielanie pochodnych kaloporozydu za pomocą chromatografii na RP-18
0,5 g produktu otrzymanego w przykładzie 4 wprowadza się do kolumny Nucleosil® 100-7 C18HD (wielkość: 40 mm x 250 mm). Wymywanie prowadzi się z gradientem od 20% acetonitrylu (+ woda z dodatkiem 0,1% octanu amonu) do 100% acetonitrylu z szybkością przepływu 35 ml na minutę. Przesącz z kolumny wyłapuje się frakcjami (po 35 ml). Pochodne kaloporozydu znajdują się głównie we frakcjach od 39 do 68. Zbiera się je, uwalnia w próżni od rozpuszczalnika a następnie liofilizuje. Kaloporozyd B (22,4 mg) i F (10,5 mg) otrzymuje się już z czystością > 95%. Kaloporozyd C (frakcja 41, 43,4 mg), D (frakcje 43-45; 76,2 mg) i E (frakcje 43-45, 76,2 mg) otrzymuje się z czystością około 70 % i dlatego oczyszcza się je jeszcze chromatograficznie dalej.
P r z y k ł a d 7. Oczyszczanie kaloporozydu C, D i E mg wyodrębnionego i wzbogaconego według przykładu 5 kaloporozydu C nanosi się na kolumnę Luna® 5 μ C18 (2) (wielkość 10 mm x 250 mm) i poddaje chromatografii z gradientem od 25 do 35% acetonitrylu w wodzie z 0,1% octanu amonu. Przepływ rozpuszczalnika wynosi 6,5 ml na minutę i wielkość frakcji 6,5 ml. Kaloporozyd C znajduje się we frakcjach 35 do 42. Liofilizacja wymienionych frakcji daje kaloporozyd C o czystości > 95% (7,5 mg).
mg wyodrębnionego i wzbogaconego według przykładu 5 kaloporozydu D i E nanosi się na kolumnę Luna® 5 μ C18 (2) (wielkość 10 mm x 250 mm) i poddaje chromatografii z gradientem od 30 do 40% acetonitrylu w wodzie z 0,1% octanu amonu. Przepływ rozpuszczalnika wynosi 6,5 ml na minutę i wielkość frakcji 6,5 ml. Kaloporozyd D znajduje się we frakcjach 18 i 19, a kaloporozyd E znajduje się we frakcjach 20 do 21. Liofilizacja wymienionych frakcji daje kaloporozyd D o czystości > 95% (7,0 mg) i kaloporozyd E (6,0 mg).
PL 205 951 B1
Własności fizykochemiczne i spektroskopowe substancji według wynalazku mogą być zestawione, jak następuje.
Kaloporozyd B:
Wzór cząsteczkowy sumaryczny: C38H62O16 Ciężar cząsteczkowy: 774,9 Maksima w UV: 208, 244, 310 1H i 13C-NMR: patrz tabela 2
Widma masowe FAB o wysokiej rozdzielczości wykazują intensywne MH+ przy m/z 775,4120 Da, z dobrą zgodnością z wyliczoną masą (monoizotopowo dla C38H63O166) wynoszące 775,4116 Da.
Kaloporozyd C:
Wzór cząsteczkowy sumaryczny: C43H66O20 Ciężar cząsteczkowy: 902,99 Maksima w UV: 208, 244, 310 1H i 13C-NMR: patrz tabela 3
Widma masowe FAB o wysokiej rozdzielczości wykazują intensywne M + H+ przy m/z 903,4264 Da, z dobrą zgodnością z wyliczoną masą (monoizotopowo dla C36H71O25) wynoszące 903,4284 Da.
Kaloporozyd D:
Wzór cząsteczkowy: C41H64O19 Ciężar cząsteczkowy: 860,96 Maksima w UV: 208, 244, 310 1H i 13C-NMR: patrz tabela 4
Widma masowe FAB o wysokiej rozdzielczości wykazują intensywne M + Na+ przy m/z 883,342 Da, z dobrą zgodnością z wyliczoną masą (monoizotopowo dla C41H64O19Na) wynoszące 883,3939 Da.
Kaloporozyd E:
Wzór cząsteczkowy: C41H64O19 Ciężar cząsteczkowy: 860,96 Maksima w UV: 208, 244, 310 1H i 13C-NMR: patrz tabela 4
Widma masowe FAB o wysokiej rozdzielczości wykazują intensywne M + Na+ przy m/z 883,3942 Da, z dobrą zgodnością z wyliczoną masą (monoizotopowo dla C41H64O19Na) wynoszące 883,3939 Da.
Kaloporozyd F:
Wzór cząsteczkowy: C38H62O16 Ciężar cząsteczkowy: 774,9 Maksima w UV: 208, 244, 310 1H i 13C-NMR: patrz tabela 5
Widma masowe FAB o wysokiej rozdzielczości wykazują intensywne M + H+ przy m/z 775,4128 Da, z dobrą zgodnością z wyliczoną masą (monoizotopowo dla C38H63O16) wynoszące 775,4116 Da.
T a b e l a 2 1H i 13C-NMR chemiczne przesunięcia dla kaloporozydu B w metanolu-d4 i DSMO-d6 w 300K
DMSO MeOD DMSO MeOD
1 2 3 4 5
1 - - 171,24 a)
2 - - a) a)
3 - - 162,22 163,57
4 6,68 6,77 115,28 116,81
5 7,17 7,25 ~ 131,6 b
6 6,57 6,67 121,02 ~ 123,0
7 - - 137,90 139,57
8 a) a) a) a)
9 a) a) a) a)
PL 205 951 B1 cd. tabeli 2
1 2 3 4 5
10-20 1,30-1,20 1,32-1,27 29,01-28,69 30,76-30,47
21 1,30 1,38/1,32 24,81 26,52
22 1,54/1,45 1,65/1,52 35,31 37,00
23 4,81 4,95 70,04 73,09
24 1,15 1,24 19,69 20,22
1' - - 173,43 175,35
2' 3,95 4,13 70,89 72,97
3' 3,95 4,17 70,04 71,59
4' 3,54 3,82 67,96 69,80
5' 3,65 3,86 78,94 80,12
6' 3,74/3,44 3,90/3,69 62,11 63,25
1'' 4,53 4,71 100,27 101,34
2'' 3,74 3,95 70,37 72,46
3'' 3,22 3,44 73,67 75,30
4'' 3,21 3,49 67,54 69,00
5'' 3,04 3,22 77,15 78,23
6'' 3,72/3,31 3,88/3,63 61,80 63,25
Ac-C’ - a) - a)
Ac-Me a) a) a) a)
a) Dla tych protonów/atomów węgla nie obserwuje się MeOD, względnie DMSO żadnego sygnału (agregacja)
T a b e l a 3 1H i 13C-NMR chemiczne przesunięcia dla kaloporozydu C w metanolu-d4 w 300K
1H 13C
1 2 3
1 - 175,90
2 - 116,73
3 - 163,67
3-Ac-Me a) a)
3-Ac-C' - a)
4 6,73 116,73
5 7,16 ~ 132,6 b)
6 6,55 123,53
7 - 139,51
8 2,49 43,06
9 1,53 24,75
10-20 1,36-1,26 30,78-30,62
21 1,38/1,33 26,54
PL 205 951 B1 cd. tabeli 3
1 2 3
22 1,65/1,52 37,02
23 4,95 73,04
24 1,24 20,22
1' - 175,17
2' 4,17 72,82
3' 4,08 71,60
4' 3,71 69,79
5' 4,07 76,38
6' 4,60/4,14 66,43
7' - 170,55
8' 3,27 c) ~ 44,8
9' - 173,12
1 4,93 99,40
2 5,33 73,40
3 3,72 73,40
4 3,42 69,34
5 3,34 78,19
6 3,89/3,62 63,11
2-Ac-Me 2,11 21,17
2-Ac-C' - 172,56
a) Dla tego rdzenia nie obserwuje się żadnego sygnału (silne rozszerzenie sygnału) b) Rozszerzenie sygnału c) Sygnał dla protonów w pozycji 8' obserwuje się tylko dla świeżo wprowadzonego roztworu (szybka wymiana na deuter)
T a b e l a 4 1H i 13C-NMR chemiczne przesunięcia dla kaloporozydu D i E w metanolu-d4 w 300K
1H kaloporozyd D 13C kaloporozyd D 1H kaloporozyd E 13C kaloporozyd E
1 2 3 4 5
1 - - 176,28 176,28
2 - - 120,37 120,37
3 - - 162,12 162,12
4 6,61 6,61 114,91 114,91
5 7,06 7,06 131,53 131,53
6 6,58 6,58 122,23 122,23
7 - - 147,22 147,22
8 3,04 3,04 36,31 36,31
9 1,55 1,55 33,35 33,35
10-20 1,36-1,25 1,36-1,25 31,07-30,61 31,07-30,61
21 1,38/1,32 1,38/1,32 26,53 26,53
PL 205 951 B1 cd. tabeli 4
1 2 3 4 5
22 1,65/1,53 1,65/1,53 37,01 37,01
23 4,95 4,95 73,13 a) 73,07 a)
24 1,24 1,24 20,23 20,23
1' - - 175,18 175,40
T 4,17 4,15 72,80 72,80
3' 4,08 4,15 71,61 71,53
4' 3,71 3,85 69,78 69,27
5' 4,07 4,08 76,40 77,07
6' 4,58/4,14 4,59/4,24 66,35 65,43
7' - - ~ 170,4 ~ 170,4
8' 3,28 3,28 ~ 45,0 ~ 45,0
9' - - ~ 173,0 ~ 173,0
1 4,93 4,84 99,40 100,20
2 5,33 4,03 73,41 70,27
3 3,72 4,78 73,39 77,44
4 3,42 3,71 69,32 66,35
5 3,34 3,38 78,35 78,00
6 3,91/3,62 3,89/3,65 63,09 62,96
2''/3-Ac-Me 2,11 2,00 21,18 20,98
2''/3-Ac-C' - - 172,59 172,36
a) Te sygnały nie mogą być jednoznacznie przyporządkowane
T a b e l a 5 1H i 13C-NMR chemiczne przesunięcia dla kaloporozydu F w metanolu-d4 w 300K
1H 13C
1 2 3
1 - 174,95
2 - 117,32
3 - 162,18
4 6,68 115,42
5 7,17 133,17
6 6,67 122,65
7 - 146,91
8 2,93 36,57
9 1,56 33,27
10-20 1,36-1,25 30,93-30,62
21 1,35 26,53
22 1,65/1,53 37,02
PL 205 951 B1 cd. tabeli 5
1 2 3
23 4,95 73,05
24 1,24 20,23
1' - 175,15
2' 4,17 72,98
3' 4,09 71,73
4' 3,71 69,88
5' 3,85 79,59
6' 3,90/3,61 63,57
1 4,88 99,76
2 5,37 73,52
3 3,63 73,56
4 3,46 69,27
5 3,28 78,33
6 3,91/3,63 63,06
Ac-C' 173,03
Ac-Me 2,13 21,21
P r z y k ł a d 8. Test biologiczny na inhibitorach CDK-4 W celu okreś lenia wartoś ci IC50, z substancji naturalnych wedł ug wynalazku sporzą dza się roztwory podstawowe o stężeniu 10 mmoli. 384-komórkowe płytki FlashPlates pokrywa się 50 μl (50 μg/komórkę) biotynylowanym substratem peptydowym w temperaturze pokojowej w ciągu 2 godzin a następnie myje 3 x buforem PBS. Do reakcji odpipetowuje się na płytki 30 μl roztworu pochodnej kaloporozydu rozcieńczonego buforem i 20 μl wstępnie zmieszanego roztworu ATP/cyklina D1/CDK4 (końcowe stężenie: 1 μ-Ci 33P-Y-ATP, 2 μmole ATP i 1 μg mieszaniny enzymów). Po 2 godzinach czasu reakcji w 37°C płytki myje się 3 x każdorazowo za pomocą 80 μl kwasu fosforowego o stężeniu 3%, a następnie przez 30 sekund prowadzi się pomiar za pomocą licznika MicroBeta Counter. Oznaczenie procentowej inhibicji prowadzi się za pomocą matematycznych równań. Do oznaczenia wartości IC50 bada się 10 stężeń świeżo rozcieńczonych roztworów DMSO substancji według wynalazku.

Claims (15)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Związki o wzorze I w których: R1, R2 i R3 niezależnie od siebie oznaczają H lub resztę acylową o 2-10 atomach C, korzystnie 2 do 6 atomach, szczególnie korzystnie 2 atomach węgla i R4 oznacza H lub -C(O) (CH2)nCOOH,
    PL 205 951 B1 w którym n wynosi 1 do 7, korzystnie 1 do 3, szczególnie korzystnie 1 lub 2; z tym wyjątkiem, że nie wszystkie podstawniki R1, R2, R3 i R4 oznaczają H; oraz ich fizjologicznie tolerowane sole.
  2. 2. Zwią zek o wzorze I według zastrz. 1, znamienny tym, ż e R1, R2 i R3 niezależnie od siebie oznaczają H lub acetyl a R4 oznacza H lub malonyl (n = 1); oraz jego fizjologicznie tolerowane sole.
  3. 3. Zwią zek o wzorze I według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, ż e: R1 oznacza acetyl; a R2, R3 i R4 oznaczają H; oraz jego fizjologicznie tolerowane sole.
  4. 4. Zwią zek o wzorze I wedł ug zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, ż e: R1 i R3 oznaczaj ą acetyl; R2 oznacza H; i R4 oznacza malonyl; oraz jego fizjologicznie tolerowane sole.
  5. 5. Zwią zek o wzorze I według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że: R1 i R2 oznaczają H; R3 oznacza acetyl; i R4 oznacza malonyl; oraz jego fizjologicznie tolerowane sole.
  6. 6. Zwią zek o wzorze I według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że: R1 i R3 oznaczają H; R2 oznacza acetyl; i R4 oznacza malonyl; oraz jego fizjologicznie tolerowane sole.
  7. 7. Zwią zek o wzorze I według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że: R1, R2 i R4 oznaczają H; R3 oznacza acetyl; oraz jego fizjologicznie tolerowane sole.
  8. 8. Sposób wytwarzania zwią zku o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowanej soli, okreś lonego w zastrz. 1-7, znamienny tym, że poddaje się fermentacji mikroorganizm Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784, w roztworze pożywki zawierającej źródło węgla i źródło azotu oraz zwykłe nieorganiczne sole w warunkach tlenowych, a następnie wyodrębnia się jedną lub więcej pochodnych kaloporozydu i ewentualnie przekształca się je w fizjologicznie tolerowane sole.
  9. 9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że fermentację prowadzi się w warunkach tlenowych, w temperaturze między 18 a 35°C i przy pH między 5 a 8.
  10. 10. Związek o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowana sól, określony w zastrz. 1-7, do stosowania jako lek.
  11. 11. Związek o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowana sól, określony w zastrz. 1-7, do stosowania jako inhibitor CDK/cyklinozależnej kinazy.
  12. 12. Zastosowanie związku o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowanej soli, określony w zastrz. 1-7, do wytwarzania leków do leczenia raka lub innych chorób przebiegających z patologicznymi zakłóceniami rozrostu komórek.
  13. 13. Lek zawierający przynajmniej jeden związek o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowaną sól, określony w zastrz. 1-7.
  14. 14. Sposób wytwarzania leków określonych w zastrz. 13, znamienny tym, że przynajmniej jeden związek o wzorze I lub jego fizjologicznie tolerowaną sól, określony w zastrz. 1-7, przeprowadza się w odpowiednią postać podawania leku z odpowiednimi środkami pomocniczymi i/lub nośnikami.
  15. 15. Mikroorganizm Gloeoporus dichrous (Fr.:Fr.) Bres. ST 001714, DSM 13784.
PL363320A 2001-03-09 2002-02-23 Pochodne kaloporozydu, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie, lek, sposób jego wytwarzania oraz mikroorganizm PL205951B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DE10111682A DE10111682B4 (de) 2001-03-09 2001-03-09 Caloporosid-Derivate, Verfahren zu deren Herstellung und deren Verwendung
PCT/EP2002/001916 WO2002072110A1 (de) 2001-03-09 2002-02-23 Caloporosid-derivate, verfahren zu deren herstellung und deren verwendung

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL363320A1 PL363320A1 (pl) 2004-11-15
PL205951B1 true PL205951B1 (pl) 2010-06-30

Family

ID=7677071

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL363320A PL205951B1 (pl) 2001-03-09 2002-02-23 Pochodne kaloporozydu, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie, lek, sposób jego wytwarzania oraz mikroorganizm

Country Status (29)

Country Link
US (1) US6596694B2 (pl)
EP (1) EP1372670B1 (pl)
JP (1) JP4206271B2 (pl)
KR (1) KR100862546B1 (pl)
CN (1) CN1296047C (pl)
AR (1) AR035437A1 (pl)
AT (1) ATE296104T1 (pl)
BG (1) BG108151A (pl)
BR (1) BR0207953A (pl)
CA (1) CA2439857C (pl)
CZ (1) CZ20032426A3 (pl)
DE (2) DE10111682B4 (pl)
EE (1) EE05184B1 (pl)
ES (1) ES2242011T3 (pl)
HR (1) HRP20030712B1 (pl)
IL (2) IL157793A0 (pl)
ME (1) MEP56208A (pl)
MX (1) MXPA03007550A (pl)
MY (1) MY127289A (pl)
NO (1) NO329936B1 (pl)
NZ (1) NZ528070A (pl)
PE (1) PE20020895A1 (pl)
PL (1) PL205951B1 (pl)
PT (1) PT1372670E (pl)
RS (1) RS50275B (pl)
RU (1) RU2282634C2 (pl)
SK (1) SK287405B6 (pl)
WO (1) WO2002072110A1 (pl)
ZA (1) ZA200306475B (pl)

Families Citing this family (4)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US6989386B2 (en) * 2002-04-30 2006-01-24 Dana-Farber Cancer Institute Pharmaceutically active ornithine derivatives, ammonium salts thereof and methods of making same
JP2010213686A (ja) * 2009-02-20 2010-09-30 Kao Corp 微生物醗酵生産物の製造方法
US20150353542A1 (en) 2013-01-14 2015-12-10 Amgen Inc. Methods of using cell-cycle inhibitors to modulate one or more properties of a cell culture
CN106148453B (zh) * 2016-07-14 2019-05-17 河南农业大学 一种利用地黄毛状根生产毛蕊花糖苷的方法

Family Cites Families (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL181241B1 (pl) * 1993-11-17 2001-06-29 Deutsche Om Arzneimittel Gmbh Disacharydy beta(1 6)glukozoaminowe, sposób wytwarzania disacharydu beta(1 6) glukozoaminowego, zawierająca je kompozycja farmaceutyczna i środek immunomodulujący i/lub przeciwnowotworowy oraz szczepionka

Also Published As

Publication number Publication date
PE20020895A1 (es) 2002-11-25
PL363320A1 (pl) 2004-11-15
HK1061655A1 (en) 2004-09-30
CN1499976A (zh) 2004-05-26
US20020193316A1 (en) 2002-12-19
ES2242011T3 (es) 2005-11-01
AR035437A1 (es) 2004-05-26
EP1372670B1 (de) 2005-05-25
IL157793A0 (en) 2004-03-28
NO329936B1 (no) 2011-01-24
DE10111682A1 (de) 2002-10-02
RU2282634C2 (ru) 2006-08-27
MXPA03007550A (es) 2003-12-04
NZ528070A (en) 2005-04-29
KR20030084973A (ko) 2003-11-01
PT1372670E (pt) 2005-07-29
BG108151A (en) 2004-09-30
CZ20032426A3 (cs) 2003-12-17
JP2004521137A (ja) 2004-07-15
SK287405B6 (sk) 2010-09-07
BR0207953A (pt) 2004-02-25
MEP56208A (en) 2011-05-10
KR100862546B1 (ko) 2008-10-09
RU2003129888A (ru) 2005-03-20
WO2002072110A1 (de) 2002-09-19
CA2439857A1 (en) 2002-09-19
CA2439857C (en) 2011-06-21
CN1296047C (zh) 2007-01-24
ATE296104T1 (de) 2005-06-15
ZA200306475B (en) 2003-09-18
DE50203198D1 (de) 2005-06-30
EP1372670A1 (de) 2004-01-02
NO20033965D0 (no) 2003-09-08
HRP20030712A2 (en) 2005-02-28
HRP20030712B1 (hr) 2011-10-31
SK11182003A3 (sk) 2004-02-03
DE10111682B4 (de) 2004-03-25
EE200300433A (et) 2003-12-15
EE05184B1 (et) 2009-06-15
YU67203A (sh) 2006-08-17
MY127289A (en) 2006-11-30
JP4206271B2 (ja) 2009-01-07
US6596694B2 (en) 2003-07-22
IL157793A (en) 2010-05-31
NO20033965L (no) 2003-09-08
RS50275B (sr) 2009-07-15

Similar Documents

Publication Publication Date Title
ES2222992T3 (es) Perciquinina, un procedimiento para su produccion y su uso como producto farmaceutico.
IE840201L (en) Rebeccamycin and derivatives
PL205951B1 (pl) Pochodne kaloporozydu, sposób ich wytwarzania i ich zastosowanie, lek, sposób jego wytwarzania oraz mikroorganizm
KR920001448B1 (ko) Bbm-2478 항생제 착화합물
CZ281476B6 (cs) Polyhydroxycyklopentanové deriváty, způsob výroby a produkční mikroorganismy
ES2236234T3 (es) Ciclipostinas, procedimiento para su preparacion y su uso.
EP2321322B1 (en) Streptospirole derivatives
RU2255940C2 (ru) Плюрафлавины, способ их получения и композиция на их основе
ES2298279T3 (es) Citrulimicinas, un procedimiento para su produccion y su uso como productos farmaceuticos.
EP0955055A2 (en) FGF inhibitor, angiogenesis inhibitor and antitumor agent containing complestatin or its derivative as effective ingredient
ES2243332T3 (es) Amicomicina, un procedimiento para su produccion y su uso como producto farmaceutico.
JPH1017527A (ja) 抗菌性物質be−39589類及びその製造法
MXPA03011608A (es) Eurotoninas, y derivados de las mismas, procesos para prepararlas, y su uso.
JP2000178274A (ja) 抗腫瘍性物質be−54017及びその製造法
JPH1067794A (ja) 抗腫瘍性物質be−56980及びその製造法
JPH0859644A (ja) 新規生理活性物質ベラクチンaおよびbとその製造法
JPH09208575A (ja) 抗腫瘍性物質be−52440類及びその製造法
HK1061655B (en) Caloporoside derivatives, methods for the production thereof and their use
JPH1059975A (ja) 抗腫瘍性物質be−54238類及びその製造法

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20120223